Παρασκευή, 10 Αυγούστου 2018

κυκλο-φ-οριακα 938. 10 Αυγούστου 2018



Καλημέρα και πάλι συμπολίτες, όπου σας βρίσκουμε. Εμείς ακόμη, σε «πλήρεις» διακοπές δεν βρισκόμαστε. Πάμε-ερχόμαστε, κάνουμε δυο-τρεις βουτιές Μαΐστρου επιτρέποντος, πίσω στην πόλη και φτου! κι απ’ την αρχή – δεν είναι κι άσχημα το καλοκαίρι στον Βόλο. Έχει και εκδηλώσεις σωρό, μπορεί και να μην τις προλαβαίνει κανείς.
Δύο από αυτές ήταν αφιερωμένες στον γιο Τζόρτζιο και στον πατέρα Εβαρίστο Ντε Κίρικο, δυο καλλιτέχνες, ο ένας της Ζωγραφικής, ο άλλος της Τεχνολογίας. Εξαιρετική η εκδήλωση του Κοινού των Μαγνήτων στο Αθανασάκειο Αρχαιολογικό Μουσείο για τον πρώτο (εξ ου και ο πίνακάς του «Οι Αρχαιολόγοι») εξαιρετική και η έκθεση τεκμηρίων, που θα διαρκέσει ως τις 10 Οκτωβρίου, για τους Θεσσαλικούς Σιδηροδρόμους και το Τραινάκι του Πηλίου, δημιούργημα του δεύτερου, από την Διεύθυνση Πολιτισμού του ΔΟΕΠΑΠ-ΔΗΠΕΘΕ σε συνεργασία με τα στελέχη του ΟΣΕ στον Βόλο (Κεντρικός Σταθμάρχης Γιώργος Αποστολέρης) στο Κέντρο Τέχνης Τζόρτζιο Ντε Κίρικο. Περί πατρός και υιού «κικιρίκου», λοιπόν, πολλά και πολύ ενδιαφέροντα σε δυο ωραίες βραδιές (το «κικιρίκου» το δανειστήκαμε από το άρθρο του Πάνου Σκοτινιώτη «Η «ψαρόβαρκα» και ο «κικιρίκου», η Αργώ και ο Ντε Κίρικο» https://pskotiniotis.blogspot.com/2018/08/blog-post_5.html).
Τετάρτη-Πέμπτη πέρασε μια βόλτα από την Θεσσαλία ο Υπουργός Παιδείας για συναντήσεις σχετικά με την νέα δομή του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Στα Τρίκαλα συναντήθηκε με τον Δήμαρχο Τρικκαίων κ. Δημήτρη Παπαστεργίου και ακολούθησε ανοιχτή συζήτηση στο Δημαρχείο. Στην Λάρισα συναντήθηκε με τον Περιφερειάρχη κ. Κώστα Αγοραστό και τον Δήμαρχο Λαρισαίων κ. Απόστολο Καλογιάννη. Στον Βόλο συναντήθηκε μόνο με την Πρυτανεία του Πανεπιστημίου. Άραγε γνωρίζει ο σημερινός Δήμαρχος του Βόλου τι αγώνες έκαναν οι προηγούμενοι από αυτόν Δήμαρχοι (ναι, ναι! υπήρξαν και τέτοιοι, αυτοί από το σάπιο πολιτικό σύστημα …) για να βρει αυτός ένα Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας με την έδρα του στον Βόλο; Κι αν δεν γνωρίζει αυτοπροσώπως – λογικό καθότι δεν ήταν εδώ εκείνα τα χρόνια – δεν υπάρχει κανείς κοντά του, κανείς Βολιώτης, να τον ενημερώσει;
Ύστερα ήρθε και η ΕΡΓΗΛ και πήρε 1,4 εκ. € από τις καταθέσεις της ΔΕΥΑΜΒ στην Τράπεζα Πειραιώς. Και να!, λοιπόν, αποκαλύφθηκε ένας νέος εχθρός της πόλης μας – έχω χάσει το μέτρημα πλέον – η Τράπεζα, την συνεργασία μας με την οποία καλούμαστε, σύμφωνα με την ανακοίνωση του Δήμου μας, να επανεξετάσουμε. Κακούργα κενωνία!
Υπογράφηκε στις 02.08.2018 σύμβαση ανάμεσα στον Δήμο Βόλου και την εταιρεία ΑΡΧΙΤΕΧ Α.Τ.Ε. από την Θεσσαλονίκη για την αποπεράτωση του parking Φιλελλήνων-Δημητριάδος – θυμίζω, 6 υπέργειοι και 7 υπόγειοι (=ενδοθαλάσσιοι) όροφοι – με προϋπολογισμό έργου 10.400.000 €, έκπτωση 59,79% (!!), συνολική αμοιβή (με ΦΠΑ) 4.182.297,23 € και χρόνο παράδοσης 12 μήνες. Θα το παρακολουθούμε πολύ στενά το θέμα, γιατί έκπτωση 60% σε τέτοιο έργο δεν μας ακούγεται καθόλου καλά. Και ας μην ξεχνάμε ότι και ό άλλος καλός εργολάβος, αυτός που κάνει τον δρόμο Βόλου-Βελεστίνου εκεί στο ΠΕΒ, 60% έκπτωση έδωσε κι αυτός και τώρα αδυνατεί να τελειώσει το έργο και διαμαρτύρεται ακόμη και ο κ. Περιφερειάρχης, ο οποίος αυτοπροσώπως υπέγραψε την σύμβαση.
Αχ! Καλοκαιράκι κι εγώ μέσα στη γκρίνια… Διακοπές φαίνεται ότι μου χρειάζονται, χαλάρωση στα νερά του Αιγαίου. Αλλά κι εκεί, μη νομίζετε, υπάρχουν – δόξα τω Θεώ, δεν μας λείπουν – ένα σωρό ζητήματα και ζητηματάκια όπου ο καθένας προσπαθεί να κάνει ό,τι μπορεί υπέρ του και εναντίον των υπολοίπων όλων. Θα τα πούμε εν είδει «τοπικού ρεπορτάζ».
«Αυξημένη κυκλοφοριακή κίνηση λόγω επισκεπτών» διαβάζω ότι υπάρχει στις αρτηρίες της πόλης, εγώ, σας το ‘χω ξαναπεί, τις αποφεύγω συστηματικά, πλέον. Αυξήθηκε και ο φόρτος στον δρόμο Βόλου-Μικροθηβών, μέσα απ’ την Αγχίαλο, ποιος νοιάζεται; Θα αναφερθούμε διεξοδικά σ’ αυτή την ανώμαλη κατάσταση. Κυκλικό κόμβο ανακοίνωσε η Περιφερειακή Ενότητα στα Αστέρια, θα προσπαθήσω να δω τη μελέτη.
Καλές βουτιές, γεια σας.
(δημοσιεύτηκε στην βολιώτικη "Θεσσαλία" την Παρασκευή 10.08.2018)

Πέμπτη, 2 Αυγούστου 2018

κυκλο-φ-οριακα 937, 2 Αυγούστου 2018



Με το κεφάλι γεμάτο φωτιά, πυκνό καπνό και δηλητηριώδεις αναθυμιάσεις βλακείας περάσαμε την προηγούμενη εβδομάδα και πολλές φορές σκεφτήκαμε ότι η Φύση ξέρει πολύ καλά τι κάνει κι εμείς οι άνθρωποι καλόν είναι να σιωπούμε (στα…απλά ελληνικά, να βγάλουμε, επιτέλους, τον σκασμό). Αλλά δεν έμεινε άνθρωπος ή ανθρωπάκος, Έλληνας ή Ελληναράς που αφ’ ενός δεν κάηκε και αφ’ ετέρου είχε (και έχει, ακλόνητη…) άποψη επί όλων ανεξαιρέτως των παραμέτρων αυτού του πράγματι μεγάλου δράματος της 23.07.2018 στους οικισμούς Καλλιτεχνούπολη, Νέος Βουτζάς και, κυρίως, Μάτι, της Ανατολικής Αττικής.
Καλόν μήνα συμπολίτες, απότομα ξεκινήσαμε σήμερα, με το κεφάλι γεμάτο και την ψυχή βαριά. Γιατί είναι η πρώτη φορά που μια πυρκαγιά, και μάλιστα τέτοιου μεγέθους χτυπά μια αμιγώς κατοικημένη περιοχή. Και την χτύπησε με την μεγαλύτερη δυνατή μανία, λες και η Μητέρα Φύση είχε σκοπό να επιδώσει ένα (ακόμη) μήνυμα – το πέτυχε, εξοντώνοντας πάνω από 100 ανθρώπους και καταστρέφοντας σχεδόν ολοσχερώς το περιβάλλον που αυτοί με την στενομυαλιά τους δημιούργησαν. Το μεγάλο ερώτημα είναι αν αυτό το μήνυμα ελήφθη. Εγώ νομίζω πως δεν ελήφθη και ούτε πρόκειται να ληφθεί. Με το που τόλμησαν κάποιοι να αναφέρουν λέξεις όπως «αυθαίρετο σε δασική περιοχή», «πρόσβαση σε παραλίες» - θυμάμαι ένα από τα συνθήματα του Υπουργού Αντώνη Τρίτση που έλεγε «οι ακτές ανοικτές», παραμύθια για αιθεροβάμονες έτους 1981 – ξεκίνησε το γνωστό και επί δεκαετίες ίδιο πανηγύρι: όλοι εναντίον όλων, αλλά «υπό προϋποθέσεις». Εμ! αυτές οι «προϋποθέσεις» είναι που φτάσανε τα πράγματα ως εδώ!
Εγώ να πω μόνο τρεις λέξεις, κι όσοι μπορούν ας καταλάβουν: Πολεοδομική Μελέτη Κορώπης (Μπούφας). Να! και το ΤΕΕ Μαγνησίας με σούπερ ανακοίνωση (ο Μάιος μας έφτασε, εμπρός βήμα ταχύ…), όπου η λέξη «τεχνολογία» θεοποιείται πάνω από δέκα φορές αλλά ούτε μία λέξη (δεν) αφιερώνεται στις διαχρονικά τεράστιες ευθύνες των Συναδέλφων μας Μηχανικών και στην κατάπτυστη «Νομιμοποίηση Αυθαιρέτων». Και όπου διατυπώνεται ένα ακόμη ευχολόγιο περί το δέον (πλην αδύνατον…) γενέσθαι.
1.218 καμμένα σπίτια, 305 καμμένα αυτοκίνητα, πάνω-κάτω 100 καμμένοι ή πνιγμένοι συνάνθρωποι. Δεν έμαθα ως τώρα, έστω ένα νούμερο κατά προσέγγιση, πόσοι άνθρωποι βρίσκονταν εκεί την ώρα που η μεγάλη φωτιά περνούσε την Λεωφόρο Μαραθώνος. Δεν μπόρεσα επίσης να καταλάβω πώς το μήνυμα στο κινητό μέσω του μαγικού αριθμού 112 θα έφτανε μόνο σ’ αυτούς τους συνδρομητές που θα βρίσκονταν εκεί, με ποιο κριτήριο επιλογής δηλαδή, όσοι μετά μανίας το επικαλέστηκαν αυτές τις μέρες ελπίζω να ξέρουν – η τεχνολογία έγινε θεά, αλλά ο άνθρωπος παραμένει άνθρωπος, ο παππούς κι η γιαγιά σφιχταγκαλιασμένοι με τα δύο εγγονάκια …
Και ξαφνικά μια ίδια εικόνα ήρθε και μου έριξε μια μπουνιά στη μούρη από τη μακρινή, πλην ομοιοπαθή Βόρεια Καλιφόρνια των Ηνωμένων Πολιτειών: μια γιαγιά με δύο εγγονούλες, απανθρακωμένες (και δεν είναι οι μόνες…), κάπου 1.000 σπίτια καμμένα, χιλιάδες πυροσβέστες – κι ακόμα πιο ξαφνικά άκουσα χθες σύσσωμη την (ελληνική) αντιπολίτευση να ζητά μετ’ επιτάσεως την παραίτηση του Προέδρου Τραmp και όλων ανεξαιρέτως των ανίκανων Υπουργών του…
Δύσκολοι καιροί για τυμβωρύχους. Για εμάς η πιο συγκλονιστική εικόνα από αυτή την τραγωδία είναι αυτή που δημοσιεύουμε, γιατί δείχνει όλο το πρόβλημα και όλη την απόγνωση. Ας είναι ελαφρύ το χώμα, γεια σας.
(δημοσιεύτηκε στην βολιώτικη "Θεσσαλία" την Πέμπτη 02.08.2018) 

Τετάρτη, 25 Ιουλίου 2018

κυκλο-φ-οριακα 936, 25 Ιουλίου 2018



Το ανέκδοτο το ξέρετε; Γιατί ο Καίσαρας φορούσε σανδάλια; Μα… γιατί ήταν Ιούλιος!! Καλημέρα συμπολίτες, ελπίζω λίγο να δροσιστήκατε με το κρύο ανεκδοτάκι. Καθότι ο Ιούλιος, όπως είναι το σωστό, σταμάτησε τις χαζομάρες με τις βροχές και έπιασε τις ζέστες. Ήρεμα τέλειωσε το ποδοσφαιρικό Μουντιάλ, ήρεμα έφυγε από την ζωή ο μεγάλος μας ποιητής, ένας από τους τελευταίους, ο Μάνος Ελευθερίου. Από τον Άγιο Φεβρουάριο ως τα Τραγούδια του Αγώνα κι από τα Μαλαματένια στα Παραπονεμένα Λόγια, από τη Δίκοπη Ζωή στο Τρένο που φεύγει στις οχτώ κι απ’ τον Χάρο που βγήκε παγανιά στον Άμλετ της Σελήνης, λόγια, στίχοι, ποιητικά στιχουργήματα που τα πρωτακούσαμε σε δίσεκτους καιρούς και μας ακολούθησαν στην δική μας «Θητεία» μέσα στον Κόσμο – φτωχαίνουμε.
Νεκρή μια 40χρονη ή 47χρονη σε τροχαίο δυστύχημα στο Μαλάκι. Παρασυρμένη από αυτοκίνητο που «πέρασε σαν βολίδα» ή «με ιλιγγιώδη ταχύτητα» και ο οδηγός του εγκατέλειψε το θύμα ή συνελήφθη ή «παρέμεινε στον τόπο του δυστυχήματος και κατέθεσε για το συμβάν». Κατόπιν των ανωτέρω το μόνο ασφαλές γεγονός είναι ότι η γυναίκα είναι, δυστυχώς, νεκρή. Το δεύτερο ασφαλές γεγονός είναι ότι αυτό το σημείο της Εθνικής Οδού Βόλου Τσαγκαράδας είναι πάρα πολύ επικίνδυνο. Βεβαίως δεν μπορεί να χαρακτηριστεί «καρμανιόλα», καθώς το προηγούμενο επίσης θανατηφόρο δυστύχημα στο σημείο συνέβη το 2008, σύμφωνα με στοιχείο τοπικής εφημερίδας, ήτοι 10 χρόνια πίσω, αλλά οι λέξεις έχουν προ πολλού χάσει την ακρίβεια των εννοιών τους προ της ανάγκης εντυπωσιασμού του αναγνώστη.
Είναι, λοιπόν, ένα πάρα πολύ επικίνδυνο σημείο, όπου η επικινδυνότητα θα παραμένει ό,τι κι αν σκεφτούμε να κάνουμε. Θα εξαλειφόταν μόνο αν φράζαμε με κάγκελα τις δύο πλευρές του δρόμου, ώστε να μην μπορεί κανείς να τον διασχίσει. Ύστερα θα μπορούσαμε να κατασκευάσουμε μια άνω διάβαση με ελεύθερο ύψος 4,50 μέτρα (διότι υπόγεια διάβαση δεν γίνεται, λόγω του παραθαλασσίου του δρόμου), με τα ανάλογα σκαλοπάτια ή την ανάλογη ράμπα – πηγαίνετε στον Περιφερειακό να δείτε περί τίνος πρόκειται. Αν δεν κάνουμε αυτά μένουν λίγα πράγματα να κάνουμε: α) να είναι πάντοτε φρεσκο-βαμμένη με σωστό ανακλαστικό λευκό χρώμα η διάβαση πεζών που υπάρχει εδώ και πολλά χρόνια στο σημείο. β) αυτή η διάβαση πεζών να φωτίζεται όλη την νύκτα με ισχυρούς προβολείς γ) να τοποθετηθούν κίτρινοι αναλάμποντες φωτεινοί σηματοδότες στην κατάλληλη απόσταση από την διάβαση και στις δύο κατευθύνσεις κυκλοφορίας δ) οι πεζοί να χρησιμοποιούν αποκλειστικά και μόνο αυτή την διάβαση ε) να υπάρξει μείωση του ορίου ταχύτητας στα 30 km/h και στις δύο κατευθύνσεις με επανειλημμένη σήμανση με πινακίδες μεγάλων διαστάσεων. Αν τα έχουμε κάνει αυτά τα λίγα, κι αν οδηγοί και πεζοί κινούμαστε στην Εθνική Οδό (θα το λέω μέχρι να το χωνέψουν κάποιοι…) με μυαλό, τότε θα μειώσουμε τις πιθανότητες ενός δυστυχήματος. Άλλο τίποτε δεν μπορούμε να κάνουμε, συμπολίτες.
Αυτό το κείμενο γράφτηκε το πρωί της Δευτέρας. Το απόγευμα της Δευτέρας συμμετείχαμε στον αγιασμό του Ολυμπιακού Βόλου, έξω από το Εθνικό Αθλητικό Κέντρο «Τάκης Συνετόπουλος», διότι οι είσοδοι στο στάδιο ήταν μπλοκαρισμένες από έναν γερανό-θηρίο κι ένα φορτηγό φορτωμένο με πολύ μίσος.
Ύστερα ήρθαν οι πυρκαγιές της Αττικής, ένα ακόμη ασύμμετρο φαινόμενο – η Βικιπαίδεια, η διαδικτυακή εγκυκλοπαίδεια, λέει ότι αυτός ο όρος καθιερώθηκε κυρίως από στρατιωτικούς αναλυτές πολεμικών επιχειρήσεων μόλις στις δύο τελευταίες δεκαετίες. Για τις ασύμμετρες απειλές (asymmetric threats) και τον ασύμμετρο πόλεμο (asymmetric warfare) δεν υπάρχουν απόλυτα συμφωνημένοι ορισμοί διεθνώς. Γενικά, ασύμμετρος θεωρείται ο πόλεμος που διενεργείται από οργανωμένες μη-συμβατικές ομάδες, βασίζεται στην αναίρεση των κανόνων του δικαίου και του δικαίου του πολέμου, ενώ χρησιμοποιεί κυρίως χαμηλού σχετικά κόστους όπλα και επιχειρησιακή δράση που προκαλεί όμως, δυσανάλογα, μεγάλου (ασύμμετρου) κόστους αποτελέσματα στον υπέρτερο αντίπαλο, τόσο σε ανθρώπινες ζωές και υλικό όσο και σε ψυχολογικό και κοινωνικό κόστος.
Τρίτη πρωί, δεν υπάρχουν λόγια. Μόνο νεκροί και τραυματίες. Γεια σας.
(δημοσιεύτηκε στην βολιώτικη "Θεσσαλία" την Τετάρτη 25.07.2018 χωρίς την φωτογραφία)

Τετάρτη, 11 Ιουλίου 2018

κυκλο-φ-οριακα 935, 11 Ιουλίου 2018



Τζουμτριαλαριλαρό τον κακό μας τον καιρό. Μεταφορικώς, βεβαίως, αλλά και κυριολεκτικώς, τι ν’ τούτο; κάθε απόγευμα και μια βροχή, συνήθως και με ολίγη από καταιγίδα, «τον Ιούλιο κάποτε» που έγραψε κι Ελύτης αλλά ο καιρός του φετινού Ιουλίου δεν μας επέτρεψε να τον τραγουδήσουμε στην μεγάλη συναυλία για το «Άξιον Εστί», το βράδυ της Δευτέρας 9 Ιουλίου 2018. Μια άλλη φορά, μας είπαν, κι εμείς μείναμε να τραγουδάμε από μέσα μας «Άξιον Εστί τ’ αναίτιο το δάκρυ, ανεβαίνοντας αργά στα ωραία μάτια των παιδιών που κρατιούνται χέρι χέρι, των παιδιών που κοιτάζουνται και δεν μιλιούνται…».
Σάββατο απόγευμα ανοίξαν οι ουρανοί και πλημμύρησε η ανθοστόλιστη οδός Λαμπράκη, μπροστά από το Δημαρχείο της μεγάλης μας πόλης. Κι άμα λέμε πλημμύρησε εννοούμε πέρα-πέρα καμιά 15αριά πόντοι νερό, προσέξτε τις μπότες του ανθρώπου, που μάλλον προσπαθεί να ξεβουλώσει ένα φρεάτιο μπροστά στο παλιό ηρώον, να προλάβει πριν σαλπάρει η όπισθεν βαρκούλα (η φωτογραφία είναι δανεισμένη από ανάρτηση του φίλου Βασίλη Ηλιόπουλου στο φατσοβιβλίο). Στο σημείο πρόκειται να κατασκευαστεί ο τέταρτος κυκλικός κόμβος και δεν γνωρίζω τι περιλαμβάνει η Μελέτη του Κυρίου Μελετητή σχετικά με την διαχείριση των ομβρίων υδάτων. Διότι, αν διάβασα ορθώς, για τους δύο ήδη κατασκευασμένους κόμβους (Μπότσαρη-Διμηνίου και ΚΤΕΛ) απαιτήθηκε ένα πρόσθετο ποσόν 300κάτι χιλιάδων ευρώ (είναι πολλά τα λεφτά…) για την αντιμετώπιση στη φάση της κατασκευής «αστοχιών» της Μελέτης του Κυρίου Μελετητή στο θέμα των ομβρίων. Κι αυτό μου έκανε τεράστια εντύπωση, διότι με τα λίγα (σε σύγκριση…) που ξέρω εγώ η μελέτη απορροής-διαχείρισης των ομβρίων υδάτων αποτελεί απαραίτητο συστατικό στοιχείο κάθε μελέτης Οδοποιίας. Βεβαίως η διαχείριση σιδηροδρομικών γραμμών που διέρχονται από κυκλικό κόμβο είναι ειδικό θέμα, αλλά κι αυτό περίμενα ότι θα είχε συμπεριληφθεί στην Μελέτη του Κυρίου Μελετητή για τον κόμβο Λαμπράκη-Παπαδιαμάντη, πλην ηπατήθην, όπως εφάνη και από σειρά πολεμικών περί τούτου ανακοινωθέντων.
Όμως όσο διαρκούν αυτές οι μεγαλόστομες εξαγγελίες περί εκσυγχρονισμού, βελτίωσης, αναδιάρθρωσης και λοιπά πολλά της κυκλοφορίας «στον Βόλο των ονείρων μας» μόνο και μόνο λόγω της δημιουργίας αυτών των κυκλικών κόμβων, εγώ διαπιστώνω ότι τέτοιο κυκλοφοριακό μπάχαλο δεν είχαμε ποτέ στα τελευταία δέκα χρόνια. Ποτέ. Και μάλιστα σε σημεία όπου ποτέ πριν δεν είχαμε τέτοια προβλήματα. Και η παρατήρηση της στήλης είναι, εδώ και 28 χρόνια, αντικειμενική
Τις προάλλες, στο πλαίσιο ενός πρωινού και πολύ υγιεινού περιπάτου, βρήκα ευκαιρία και φωτογράφισα και τα δύο σκάφη που αναπαριστούν την αρχαία πεντηκόντορο Αργώ. Το ένα μπρούτζινο, ψηλά στο βάθρο του, με όλα τα κουπιά στη θέση τους – και είπα ένα μπράβο στον Οργανισμό Λιμένος, που έχει στην ευθύνη του αυτό το όμορφο έργο του γλύπτη Νικόλα, από το 1965, πολύ καιρό είχα να δω το έρμο το γλυπτό με όλα του τα κουπιά. Το άλλο ξύλινο, επίσης με σχεδόν όλη του την αρματωσιά, στον φυσικό του χώρο, την θάλασσα του Παγασητικού, κατασκευασμένο από τον ντόπιο καραβομαραγκό Νίκο Ρέπο υπό τις οδηγίες του ινστιτούτου «Ναυδόμος» και του Ναυάρχου Απόστολου Κούρτη στο διάστημα 2004-2008. Το υπερήφανο ναυπήγημα που έκανε ένα μοναδικό ταξίδι 650 ναυτικών μιλίων από 14 Ιουνίου έως 20 Αυγούστου 2008 φτάνοντας μέχρι τους Άγιους Σαράντα της Αλβανίας, ενώ στον Βόλο, αφετηρία και τελικό προορισμό του ταξιδιού του, μαίνονταν οι γκρίνιες και οι έριδες – σύγχρονη Ιστορία που θα αργήσει να περάσει στα εγχειρίδια. Ας είναι καλά οι σύγχρονοι Αργοναύτες-κωπηλάτες του ταξιδιού που το θυμούνται και μας το θυμίζουν.
Ας είμαι καλά κι εγώ που δεν θέλω να βλέπω αυτό το όμορφο σκαρί-σύμβολο της πόλης μου να κάνει τον χριστουγεννιάτικο καραγκιόζη στη στεριά, δίπλα στο άγαλμα της παραλίας. Ας είστε καλά κι εσείς, γεια σας.
(δημοσιεύττηκε στην βολιώτικη "Θεσσαλία" την Τετάρτη 11.07.2018)

Τετάρτη, 4 Ιουλίου 2018

κυκλο-φ-οριακα 934, 4 Ιουλίου 2018



Όπως πολύ σωστά είχε προβλέψει η στήλη την προηγούμενη Τετάρτη χάθηκε η κακιά Νεφέλη μέσα στων ουρανών τα νέφη, ξαναφάνηκε ο ήλιος μετά το ουράνιο τόξο πάνω απ’ τα κατάρτια των ιστιοπλοϊκών της παραλίας μας και έγινε καλοκαίρι. Αφήνοντας πίσω κάτι μισο-αρμόδιους να αλληλοκατηγορούνται επί των αντιπλημμυρικών έργων, μέχρι και τον Μάκη τον Τσεκουράτο κάπου πήρε το μάτι μου, μαζί με το βαρύγδουπο ύφος του, να κατανέμει, πάλι, ευθύνες – κι οι άλλοι μέσα στα νερά, να περιμένουν να συνέλθει (από το κώμα; από κάτι άλλο;) το Ελεγκτικό Συνέδριο.
Ωραία πράματα. Ευτυχώς υπάρχει το Μουντιάλ του ποδοσφαίρου και περνάμε κάποιες «ανέμελες» ώρες παρέα με κάτι παιδάκια αξίας πολλών δισεκατομμυρίων σε όποια νομισματική μονάδα θέλετε. Αρχαίο Πνεύμα αθάνατο, αγνέ πατέρα, του ωραίου, του μεγάλου και τ’ αληθινού κατέβα, φανερώσου κι άστραψε εδώ πέρα στη δόξα της δικής σου γης και τ' ουρανού – στα γήπεδα της Ρωσίας!
Αλλά εμείς έχουμε κι άλλες έννοιες, καλλιτεχνικού περιεχομένου ως συχνάκις είθισται. Την ερχόμενη Δευτέρα, 9 Ιουλίου 2018, στο Θερινό Δημοτικό Θέατρο Βόλου «Μελίνα Μερκούρη», στις 9:15 μ.μ, η Βολιώτικη Χορωδία συμμετέχει στην παρουσίαση του εμβληματικού έργου «ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ» σε μουσική Μίκη Θεοδωράκη και ποίηση του νομπελίστα ποιητή Οδυσσέα Ελύτη, που διοργανώνεται από την Διεύθυνση Πολιτισμού του ΔΟΕΠΑΠ-ΔΗΠΕΘΕ Δήμου Βόλου. με την Συμφωνική Ορχήστρα του Δημοτικού Ωδείου Βόλου υπό τη διεύθυνση του μαέστρου Ιωακείμ Μπαλτσαβιά. Ερμηνεύουν επί σκηνής ως λαϊκός τραγουδιστής ο πολύ γνωστός Δημήτρης Μπάσης, ως ψάλτης ο βαρύτονος Ιορδάνης Παπάζογλου, και ως αφηγητής ο ηθοποιός-σκηνοθέτης Γρηγόρης Γαλάτης. Τα χορωδιακά μέρη του έργου τραγουδούν η «Βολιώτικη Χορωδία» (διδασκαλία Στάσα Τζάλλα), η «Μικτή Χορωδία του Δημοτικού Ωδείου Λάρισας» (διδασκαλία Δημήτρης Καρβούνης) και ο Μουσικός Πολιτιστικός Σύλλογος «Χορωδία Αταλάντης» (διδασκαλία Αντιγόνη Κερετζή). Τη μουσική επιμέλεια της συναυλίας έχει ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Δημοτικού Ωδείου Βόλου Ανδρέας Μιμαίος.
Να έρθετε στο Θέατρο την Δευτέρα. Το λαϊκό ορατόριο «Άξιον Εστί» είναι η κορύφωση της ελληνικής μουσικής και ποιητικής δημιουργίας. Είναι ένα έργο που δεν είναι εύκολο να παρουσιαστεί σωστά, χρειάζεται πολλούς και καλούς συντελεστές, χρειάζεται μεγάλη και μεθοδική προετοιμασία. Δεν είναι μια συναυλία άντε βάλε δυο μπουζούκια ένα μπάσο κι ένα ντραμς, άντε και δυο «ονόματα» στα μικρόφωνα, δώσε 15 ευρά κι έλα να ρίξεις τις βόλτες σου επί των κερκίδων να μερακλώσεις μέχρι του χρόνου που θα ξανάρθουμε. Το «Άξιον Εστί» είναι μια Λειτουργία, είναι μια Μέθεξη, είναι «κάθε λέξη κι από ‘να χελιδόνι», είναι κάθε φράση μια εικόνα Ελλάδας, κάθε νότα μια κραυγή, ένα Δοξαστικό. Πιστεύω, χωρίς έπαρση αλλά και χωρίς φόβο, πως όποιος δεν έχει εντρυφήσει στην ουσία αυτού του έργου για πολλά Ελληνικά πράγματα «δεν δικαιούται δια να ομιλεί». Και, πιστέψτε με, ξέρω πολλούς σύγχρονους αυτό που λέμε «πολύ Έλληνες», που προσφάτως έμαθαν να ξεφωνίζουν (όχι να τραγουδούν, αυτό είναι δύσκολο…) την επίκληση στον Νοητό Ήλιο της Δικαιοσύνης, την οποία μέχρι πρότινος θεωρούσαν καταδικαστέο κομμουνιστικό παιάνα …
Ελάτε, λοιπόν. «Άξιον Εστί το τίμημα». Ελάτε μαζί με τα παιδιά σας, με τα εγγόνια σας. Ο Πολιτισμός είναι Σχολείο, ο Πολιτισμός μας κάνει Έλληνες, όχι τα μαθηματικά!
Συγγνώμη, παρασύρθηκα. Κάθε φορά που ασχολούμαι μ’ αυτό το έργο «κάτι παθαίνω» - για όποιους διατηρούν καλή μνήμη η Βολιώτικη Χορωδία το τόλμησε το 2014, μαζί με την Χορωδία Αταλάντης, και δεν απογοήτευσε όσους το άκουσαν.
Εκτός από έναν τρίτο, κατά σειρά, κυκλικό κόμβο, στην διασταύρωση Λαμπράκη-Παπαδιαμάντη τίποτε άλλο σημαντικό δεν συμβαίνει στα κυκλοφοριακά μας. Θα τα ξαναπούμε, γεια σας.
(δημοσιεύτηκε στην βολιώτικη "Θεσσαλία" την Τετάρτη 04.07.2018)

Η Βολιώτικη Χορωδία συμμετέχει στην Συναυλία «Άξιον Εστί» Δευτέρα 9 Ιουλίου 2018



Με ιδιαίτερη χαρά και συγκίνηση η Βολιώτικη Χορωδία συμμετέχει στην παρουσίαση του εμβληματικού έργου «ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ» σε μουσική Μίκη Θεοδωράκη και ποίηση του νομπελίστα ποιητή Οδυσσέα Ελύτη, που διοργανώνεται από την Διεύθυνση Πολιτισμού του ΔΟΕΠΑΠ-ΔΗΠΕΘΕ Δήμου Βόλου τη Δευτέρα 9 Ιουλίου 2018 στο Θερινό Δημοτικό Θέατρο Βόλου «Μελίνα Μερκούρη», στις 9:15 μ.μ. με την Συμφωνική Ορχήστρα του Δημοτικού Ωδείου Βόλου υπό τη διεύθυνση του μαέστρου Ιωακείμ Μπαλτσαβιά.
Ερμηνεύουν επί σκηνής ως λαϊκός τραγουδιστής ο πολύ γνωστός Δημήτρης Μπάσης, ως ψάλτης ο βαρύτονος Ιορδάνης Παπάζογλου, και ως αφηγητής ο ηθοποιός-σκηνοθέτης Γρηγόρης Γαλάτης.
Τα χορωδιακά μέρη του έργου τραγουδούν η «Βολιώτικη Χορωδία» (διδασκαλία Στάσα Τζάλλα), η «Μικτή Χορωδία του Δημοτικού Ωδείου Λάρισας» (διδασκαλία Δημήτρης Καρβούνης) και ο Μουσικός Πολιτιστικός Σύλλογος «Χορωδία Αταλάντης» (διδασκαλία Αντιγόνη Κερετζή). Τη μουσική επιμέλεια της συναυλίας έχει αναλάβει ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Δημοτικού Ωδείου Βόλου Ανδρέας Μιμαίος.
Η Βολιώτικη Χορωδία προσκαλεί τα μέλη της, τους φίλους της και όλο το κοινό του Βόλου και της περιοχής μας να παρακολουθήσουν την παρουσίαση αυτού του μεγαλειώδους έργου, που αποτελεί μνημείο της σύγχρονης ελληνικής τέχνης, το βράδυ της ερχόμενης Δευτέρας στο θερινό δημοτικό θέατρο Βόλου «Μελίνα Μερκούρη».
Προπώληση εισιτηρίων: 10 & 5 ευρώ στο Κέντρο Πληροφόρησης «Δίαυλος» (καθημερινά 10π.μ.-2μ.μ & 6μ.μ-9μ.μ, από τις 2 Ιουλίου και μετά), στην οδό Σκενδεράνη 11 και την ημέρα της παράστασης, στο ταμείο του Θερινού Δημοτικού Θεάτρου Μελίνα Μερκούρη.

για το Διοικητικό Συμβούλιο της Βολιώτικης Χορωδίας
Ο Πρόεδρος                                                                                            Η Γ. Γραμματέας
Χαράλαμπος Σκυργιάννης                                                                           Αποστολία Βολιώτη

Δευτέρα, 2 Ιουλίου 2018

Η Ένωση Παλαιών Προσκόπων του 58ου Συστήματος Ναυτοπροσκόπων Βόλου για τρίτη χρονιά στο εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου, στην βραχονησίδα στην νότια πλευρά του Σωρού, μετά το Αγκίστρι, 1 Ιουλίου 2018



Την Κυριακή 1 Ιουλίου 2018, για τρίτη χρονιά, η Ένωση Παλαιών Προσκόπων του 58ου Συστήματος Ναυτοπροσκόπων Βόλου βρέθηκε στο εξωκλήσι του Αγίου Νικολάου που είναι χτισμένο πάνω σε μια βραχονησίδα στην νότια πλευρά του Σωρού, μετά το Αγκίστρι..
Το εκκλησάκι αυτό, κατασκεύασμα των αρχών του 20ου αιώνα από ψαράδες, η Ένωσή μας το έχει «υιοθετήσει» με τις ευλογίες του Μητροπολίτη μας κ. Ιγνατίου και φροντίζει για την συντήρησή του. Τα δύο προηγούμενα χρόνια έγιναν πολλές εργασίες συντήρησης  από τα «ειδικά» συνεργεία της Ένωσής μας με σοβατίσματα, ασπρίσματα, διαμόρφωση «σκάλας» για αποεπιβίβαση και πρόσβασης στους βράχους, αποψίλωση και άλλα. Φέτος σειρά είχε ένα καινούργιο κεραμοσκεπές καμπαναριό με την καμπάνα του και η γενική περίφραξη του χώρου, μαζί με μία ανανέωση των χρωμάτων (άσπρο και μπλε σκούρο, το ανέκαθεν χρώμα των ναυτοπροσκόπων) και των σημαιών – ελληνική, εκκλησιαστική και του 58ου Συστήματός μας.
Πολύτιμος βοηθός σε όλη αυτή την προσπάθεια ο φίλος Αχιλλέας Κυρίτσης, που με την βάρκα του διακίνησε τους δικούς μας «συντηρητές» και βοήθησε κι ο ίδιος πολύ στις εργασίες.
Την Κυριακή πραγματοποιήθηκε η δεύτερη φάση του εγχειρήματος, που περιλάμβανε εκκλησιασμό στον Άγιο Στέφανο και στην συνέχεια μετάβαση με την εξάκωπη βάρκα του Συστήματός μας «Ιάσων», με Κυβερνήτη τον Αρχηγό Συστήματος Παναγιώτη Κόλλια, στο νησάκι. Φέτος ήταν μαζί μας και οι αδερφοί Παλαιοί Πρόσκοποι από το 3ο Σύστημα Αεροπροσκόπων Ν.Ιωνίας που μας δώρισαν και μία παλαιωμένη εικόνα του Αγίου Γεωργίου, την οποία αφήσαμε μαζί με τις άλλες εικόνες. Μαζί μας και ο εφημέριος του Ι.Ν.Αγίου Στεφάνου π. Δημήτριος Κοτρώτσιος, που διάβασε μια ευχή μέσα στο φρεσκοασβεστωμένο και πεντακάθαρο εκκλησάκι.
Ευχαριστούμε για μία ακόμη φορά τον Μητροπολίτη μας κ. Ιγνάτιο και υποσχόμαστε ότι θα συνεχίσουμε αυτό που ξεκινήσαμε. Ευχαριστούμε επίσης τον πατέρα Δημήτριο, τον Οργανισμό Λιμένος Βόλου, όλους όσους με οποιονδήποτε τρόπο συνέβαλαν στην επιτυχή διενέργεια των συντηρήσεων, και τους βαθμοφόρους του Συστήματός μας που διέθεσαν την βάρκα και συμμετείχαν στην όλη προσπάθεια.
Να είμαστε γεροί, του χρόνου να το ξανακάνουμε.
Για την Ένωση Παλαιών Προσκόπων 58ου Σ.Ν/Π Βόλου
Ο Αρχηγός
Χαράλαμπος Σκυργιάννης

Τετάρτη, 27 Ιουνίου 2018

κυκλο-φ-οριακα 933, 27 Ιουνίου 2018




27 Ιουνίου και οι βροχές καλά κρατούν, καλημέρα συμπολίτες. Μας έχει πλακώσει μια Νεφέλη (καμία σχέση με τη μαμά του Φρίξου και της Έλλης, που ήταν Ωκεανίς και θεότης της Φιλοξενείας) και βρέχει καθημερινά, ρημαδιό έχει γίνει το πρόγραμμα των θερινών πολιτιστικών εκδηλώσεων. Μία απ’ αυτές, από τις Χορωδίες των Εκπαιδευτικών και του Πολιτιστικού Συλλόγου «Το Εγγλεζονήσι» με ωραία ορχήστρα και άψογα χορευτικά σε όμορφα επιλεγμένο ρεμπέτικο πρόγραμμα στο ανοιχτό Θέατρο Νέας Ιωνίας ολοκληρώθηκε Δευτέρα βράδυ «με την ψυχή στα δόντια», καθώς ενδιαμέσως χοντροψιχάλισε αρκετά, ανοίξανε ομπρέλες και σκεπάστηκαν μην βραχυκυκλώσουν τα ηλεκτροηχητικά μηχανήματα. Και ίσως, λέω, συμπολίτες, να μην μπορείτε να καταλάβετε πόσος μόχθος εμπεριέχεται στην οργάνωση και εκτέλεση μιας τέτοιας εκδήλωσης – κι ύστερα μπορεί να έρθει μια κυρία Νεφέλη και να σου τα κάνει όλα μαντάρα…

Καινούργια μόδα κι αυτή η ονοματοδοσία κάθε καιρικού φαινομένου, σε δουλειά να βρισκόμαστε. Αντί να ψάχνουμε τα αίτια και να κοιτάμε πώς μπορούμε να αντιμετωπίσουμε την ρίζα των φαινομένων της κλιματικής αλλαγής (διότι περί αυτού πρόκειται, ας μη γελιόμαστε…) προσπαθούμε να «ωραιοποιήσουμε» με βλακιούλες τον κακό μας τον καιρό. Κι έχουμε και εκείνον τον υπερατλαντικό Τραμπ-άκουλα (αιώνια μνήμη στον Χαρρυ Κλυνν…) να αποσύρει την Αμερική του από τα σοβαρά παγκόσμια περιβαλλοντικά ζητήματα και να την προστατεύει από την καταστροφή κρατώντας σε κλουβιά τα παιδιά των μεταναστών. Νεφέλη εν κρανίω.

Άσχετο: «Να σταματήσω δεν μπορώ, εσένα και το μάλμπορο (Marlboro)» στίχος-ρεφραίν σύγχρονου ελληνικού τραγουδιού σε ρυθμό συρτοτσιφτετέλι για τα σύγχρονα ελληνικά πανηγύρια. Αγάπης Αγώνας Άγονος, που θα ‘λεγε και ο Σαίξπηρ το 1595, τις προάλλες δηλαδή.

Τετάρτη, 20 Ιουνίου 2018

κυκλο-φ-οριακα 932, 20 Ιουνίου 2018

ένας ποδηλάτης στην (νέα) παραλία της Θεσσαλονίκης


20 Ιουνίου και οι βροχές καλά κρατούν, καλημέρα συμπολίτες. Αύριο ακόμη ένα «ορόσημο» στην υπερ-οκταετή πορεία της χώρας μας ανάμεσα στις συμπληγάδες πέτρες των εξωτερικών μνημονίων και των εσωτερικών μεταρρυθμίσεων. Βαδίζουμε, λένε οι μεν, προς την Έξοδο, διαφωνούν οι δε – οι δε που, έχω την αίσθηση, και συγγνώμη δηλαδή, ότι διαφωνούν ακόμη και με τον εαυτό τους, ιδίως στο ζήτημα της συμφωνίας με την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, όπου αρνήθηκαν να υπερασπιστούν την (κυριολεκτικά) πατροπαράδοτη θέση τους περί σύνθετης ονομασίας. Κι όσο εμείς, του λεγόμενου δημοκρατικού τόξου, διαφωνούμε μεταξύ μας, τόσο οι άλλοι αισθάνονται ισχυρότεροι και φτάνουν μέχρι και στην επίκληση στρατιωτικού πραξικοπήματος (την οποία επίκληση «ανακαλούν» μετά την καταδίωξη, καθώς είναι απλώς θρασύδειλοι…)

Από βαθειά μέσα μου ξεπηδάει όλο και πιο συχνά ο στίχος του Ανδρέα Κάλβου: Θέλει αρετήν και τόλμην η Ελευθερία.

Πάμε στα δικά μας. Συνεχίζεται στο Μουσείο της Πόλης η Έκθεση Τεκμηρίων της Βολιώτικης Χορωδίας, όλα τα πρωινά 10:30 – 13:30 και Τετάρτη & Παρασκευή και απόγευμα 18:00-21:00. Και η συναυλία την περασμένη Τετάρτη πολύ καλή, πραγματικά ιστορική, μέσα στον αρχαιολογικό χώρο του τείχους των Παλαιών. Όσοι δεν ήρθατε, χάσατε, και το εννοώ.

«Έσπασαν τις κλειδαριές» και απέδωσαν στον λαό την πλαζ των Αλυκών μόλις τους ενημέρωσε ο άρχων πασών των Παγασών ότι δεν είναι καλά η πλαζ – μόλις την προηγούμενη εβδομάδα ετούτη εδώ η στήλη έγραφε περί της δικαστικής διαφοράς με την μισθώτρια εταιρεία, κι άλλες δυο, τουλάχιστον, φορές στο κοντινό παρελθόν ασχολήθηκε με το θέμα με ενημερωτικήν-αφυπνιστικήν πρόθεσιν , πλην εις μάτην. Δεν πειράζει, η πλαζ ας είν’ καλά. Και με την μισθώτρια εταιρεία γι’ αυτό υπάρχουν τα δικαστήρια – ο Δήμος είναι μαθημένος σε μακροχρόνιες διενέξεις με μισθωτές, κάτι παρόμοιο είχε συμβεί και με τον «Θεόφιλο» στην Πλατεία Ρήγα Φεραίου, που κατέληξε, λάθος κατά την γνώμη μου, σε ΚΑΠΗ.

Ασφαλτοστρώθηκε και διαγραμμίστηκε με διπλή συνεχή γραμμή από την Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας ο παραλιακός δρόμος προς Αγριά, η Εθνική Οδός αρ. 34, που ανήκει στο τριτεύον εθνικό οδικό δίκτυο (αυτό το τονίζω μπας και το χωνέψει κανείς ότι το κύκλωμα Πηλίου δεν είναι επαρχιακή αλλά εθνική οδός…). Ορθώς διαγραμμίστηκε με διπλή συνεχή γραμμή, που δεν έχει καμία διακοπή, διότι σε κανένα σημείο δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις ασφαλείας ούτε για προσπέραση, ούτε για αριστερή στροφή. Κατόπιν αυτού, πρέπει άμεσα να αφαιρεθεί η ούτως ή άλλως σύμφωνα με τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας παράνομη πινακίδα, που βρίσκεται πριν το βενζινάδικο και κατευθύνει αριστερά προς το γνωστό πολυκατάστημα. Νομίζω ότι όλοι ξέρουμε για ποιο πράγμα μιλάμε, και για αυτή την πινακίδα έχω στα αρχεία μου μια σχετική αλληλογραφία, καθώς «τότε» δεν είχα επιτρέψει να τοποθετηθεί – ύστερα έφυγα και δεν ξέρω την συνέχεια. Πάντως παραμένει παράνομη και πολύ επικίνδυνη.

Όσο για τον οικισμό στα Αστέρια, όπου μονίμως υπάρχουν διαμαρτυρίες γι’ αυτή την διπλή γραμμή που δεν επιτρέπει νόμιμη αριστερή στροφή στην κίνηση από Βόλο, νομίζω πως καλή και ενδεδειγμένη λύση είναι η εξυπηρέτηση του οικισμού να γίνεται μέσω του σηματοδοτούμενου κόμβου παραλιακή-περιφερειακός. Δεν ξέρω λεπτομέρειες, δεν το έχω δει το θέμα, μια σκέψη κάνω, κι αν κάποιος ενδιαφέρεται ας με βρει να το ψάξουμε περισσότερο.

Όλα αυτά ωραία και καλά. Εκείνος ο δρόμος Βόλου Βελεστίνου θα τελειώσει, άραγε, ποτέ; Τα πλευρικά διόδια στον κόμβο Βελεστίνου μπήκαν σε λειτουργία, αλλά μέχρι να φτάσουμε εκεί; Δεν ξέρω, αδέρφια, αυτό το έργο πολύ καθυστερεί, και δεν μου φαίνεται πολύ λογικό, δεν ξέρω.

Ξέρω ότι αύριο μπαίνει το Καλοκαίρι. Θα πάμε να το υποδεχτούμε με ποδήλατο, να έρθετε κι εσείς. Γεια σας.
(δημοσιεύτηκε στην βολιώτικη "Θεσσαλία" την Τετάρτη 20.06.2018, με κουτσουρεμένη την φωτογραφία)

Τετάρτη, 13 Ιουνίου 2018

κυκλο-φ-οριακα 931, 13 Ιουνίου 2018



Καλημέρα και πάλι, κι ας λέει η Σοφία Βέμπο στην «Στέλλα» του Μιχάλη Κακογιάννη (1955, μουσική Μάνος Χατζιδάκις) ότι τέτοια μέρα σαν σήμερα δεν θέλει ν’ ανταμώσει άνθρωπο «…ούτε για καλημέρα». Εμείς, ως Βολιώτικη Χορωδία, και Καλή Μέρα να ‘χετε σας ευχόμαστε και το βραδάκι σας περιμένουμε στο Μουσείο της Πόλης του Βόλου, στην οδό Φερών 17, στη συνοικία των Παλαιών. Ώρα 19:30 θα κάνουμε τα Εγκαίνια μιας Έκθεσης Τεκμηρίων της 80χρονης ιστορίας της Βολιώτικης Χορωδίας, που θα διαρκέσει από τις 13 (σήμερα δηλαδή) μέχρι τις 24 Ιουνίου 2018. Τα τεκμήριά μας είναι φωτογραφίες, διπλώματα, μετάλλια, αναμνηστικά, αφίσες και πολύ οπτικοακουστικό υλικό – 80 χρόνια ιστορίας είναι αυτά, 1937-2017.
Στην συνέχεια, ώρα 21:00, σας έχουμε ετοιμάσει μια Συναυλία που όμοιά της δεν έχετε ξαναζήσει. Και το λέω μετά λόγου γνώσεως, γιατί, πιστέψτε με, έχω ζήσει κι εγώ πάρα πολλές συναυλίες που θα ‘λα ήταν «μοναδικές» κι εν τέλει ήταν ίδιες με τις προηγούμενες. Η αποψινή Συναυλία της Βολιώτικης Χορωδίας και του Παιδικού μας Τμήματος θα είναι διαφορετική, κατ’ αρχήν διότι θα γίνει σε έναν διαφορετικό από τους συνηθισμένους χώρο. Θα γίνει στον χώρο πίσω από το Μουσείο της Πόλης, όπου υπάρχει διατηρημένο μεγάλο τμήμα του βυζαντινού τείχους που θωράκιζε περιμετρικά το Κάστρο των Παλαιών μέχρι περίπου το 1889. Σ’ αυτόν τον χώρο, με απόλυτο σεβασμό στην σημασία του, η Βολιώτικη Χορωδία θα τραγουδήσει έργα μελοποιημένης ποίησης των μεγάλων Ελλήνων Ποιητών και Συνθετών, μελωδίες που ταιριάζουν απόλυτα τόσο στην μακρά ποιοτική ιστορία της Βολιώτικης Χορωδίας όσο και στο αρχαιολογικό περιβάλλον του τείχους των Παλαιών. Συμμετέχουν ως σολίστ η υψίφωνος Κατερίνα Αποστολοπούλου και ο βαρύτονος Ευάγγελος Κακάλιας. Την καλλιτεχνική διεύθυνση έχει η Στάσα Τζάλλα και στο πιάνο συνοδεύει η Εύη Κανελλοπούλου. Πριν από τους «μεγάλους» θα αποδώσουν τέσσερα τραγούδια οι αγγελικές φωνές των «μικρών», του Παιδικού μας Τμήματος.
Ελάτε, λοιπόν, να ζήσουμε όλοι μαζί μια πραγματικά αξέχαστη βολιώτικη βραδιά.

Τετάρτη, 6 Ιουνίου 2018

κυκλο-φ-οριακα 930, 6 Ιουνίου 2018

Ημέρα Περιβάλλοντος 2018 στην Αιγιάλεια

Καλοκαιράκι, συμπολίτες, να είμαστε καλά να το φχαριστηθούμε και φέτος. Πέρασε και η φετινή Ημέρα Περιβάλλοντος με καθαρισμό των ακτών από μαθητές και λοιπούς εθελοντές, καθαρές είναι οι θάλασσες σε όλη τη γειτονιά μας, με την πλαζ των Αλυκών ξέρει κανείς τι γίνεται; Έχουμε κρατήσει ένα δημοσίευμα από 28.04.2018 που τιτλοφορείται «Αναπροσαρμογή μισθώματος με αγωγή ζητεί η μισθώτρια εταιρεία πλαζ Αλυκών», όπου ως αιτία της αγωγής αναφέρεται χαρακτηριστικά ότι «η εγκατάσταση και λειτουργία αντλιοστασίου της ΔΕΥΑΜΒ εντός του ένδικου μισθίου (σσ. της πλαζ) συνιστά πραγματικό ελάττωμα καθώς λειτουργεί ως διακομιστής ακαθάρτων ομβρίων υδάτων και βοθρολυμάτων στο κέντρο του βιολογικού καθαρισμού της πόλεως του Βόλου και επιπλέον δεν συντηρείται καλώς και η λειτουργία του συγκεκριμένου αντλιοστασίου δεν είναι καλή». Από το όλο δημοσίευμα μαθαίνουμε α) ότι μέσα στην πλαζ υπάρχει αντλιοστάσιο β) η καλή διαχειρίστρια εταιρεία, που προέρχεται εκ Μυκόνου, θεωρεί ότι αυτό είναι μειονέκτημα για το «ένδικον μισθίον» (πολύ μ’ αρέσουν αυτά τα δικηγορίστικα…) και ίσως, λέω εγώ τώρα και με το συμπάθειο, να έχει και κάποιο δίκιο γ) ότι η αναλογούσα δίκη θα γινόταν στις 17.05.2018 και έκτοτε δεν ξαναδιάβασα κάτι σχετικό. Συμπέρασμα, αν ξέρει κανείς τι πρόκειται να συμβεί φέτος με την πλαζ των Αλυκών ας μας ενημερώσει.
Η φετινή διεθνής καμπάνια για την μία και μοναδική ημέρα του χρόνου είναι «Beat the Plastic Pollution. If you cant reuse it, refuse it», που σημαίνει «Νικήστε τη μόλυνση από τα πλαστικά, αν δεν μπορείτε να το ξαναχρησιμοποιήσετε, πείτε όχι σε αυτό». Οι παλιότεροι έχουμε ζήσει (και θυμόμαστε, ελπίζω…) τους παγκόσμιους πανηγυρισμούς όταν τα πλαστικά άρχισαν να μπαίνουν στην ζωή μας, μέχρι που έφτασαν να κυριαρχούν σε κάθε στιγμή της καθημερινότητάς μας και τώρα καλούμαστε να ανακρούσουμε πρύμναν και να πείσουμε, το και δυσκολότερο, τους νέους ανθρώπους ότι τα πλαστικά είναι κακό πράμα. Να πείσουμε τα παιδιά, που πάνε και κάθονται στις καρέκλες της καφετέριας και παραγγέλνουν τον καφέ τους όχι σε κούπα, αλλά σε πλαστικό ποτηράκι – φαίνεται είναι πιο high

Τετάρτη, 23 Μαΐου 2018

κυκλο-φ-οριακα 929, 23 Μαΐου 2018

το τραινάκι στο Πεδίο του Άρεως


Πρώτον, τον παντρέψαμε τον πρίγκηπα, εντάξει, ένα άγχος μου ‘φυγε. Δεύτερον έπιασα τον εαυτό μου να μην λυπάται πια στο άκουσμα του καινούργιου μακελειού σε σχολείο του Τέξας, όπου ήταν κι Έλληνας ο εκτελεστής – άξιος, λέω, της μοίρας του αυτός ο λαός, όσο σκληρό κι αν ακούγεται αυτό, που αρνείται να απαγορέψει την οπλοκατοχή και έχει έναν παράφρονα για πρόεδρο. Τρίτον έμαθα τι ήταν το Ίλιντεν (η ημέρα, η γιορτή του Προφήτη Ηλία), μια δυσπρόσιτη σελίδα βαλκανικής ιστορίας, που όσο απότομα προέκυψε τόσο γρήγορα χάθηκε από την τρέχουσα πραγματικότητα. Τέταρτον μια κυρία με BMW κατάφερε και μπήκε ανάποδα στον κυκλικό κόμβο στα ΚΤΕΛ και βρήκε το σκανδαλοθηρικό Πρώτο Θέμα αφορμή να γράψει για έναν ακόμη «πανικό». Πέμπτον το μεσημέρι σήμερα, ώρα 13:00, θα πάμε όλοι στα Δικαστήρια για να αθωωθούν οι συμπολίτες μας που «παρακώλυσαν» (άκουσον! άκουσον!) την συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου, τότε που η πλειοψηφία αρνήθηκε να συζητήσει την μη καύση σκουπιδιών από την ΑΓΕΤ!
Ύστερα πήγα Παρασκευή 18 Μαΐου 2018 στην κεντρική εκδήλωση για τα 30 χρόνια λειτουργίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας στον Βόλο. Μια εξαιρετική εκδήλωση, αντάξια αυτού του Θεσμού, αυτού του Οργανισμού, που αποτελεί την μεγαλύτερη και συνάμα την καλύτερη, την ποιοτικότερη, επένδυση που έγινε σ’ αυτή την πόλη από καταβολής της. Μια εξαιρετική εκδήλωση την οποία τιμήσαμε πολλοί Βολιώτες αλλά όχι η επίσημη εκπροσώπηση της πόλης. Δεν είδα (έψαξα λεπτομερώς και όσες φωτογραφίες έφτασαν στα μάτια μου) ούτε έναν επίσημο εκπρόσωπο της Δημοτικής Αρχής του Βόλου. Δεν είδα – αν κάνω λάθος ας με διορθώσει κάποιος – και πιστεύω ότι είναι μεγάλο λάθος να μην τιμά η πόλη το Πανεπιστήμιό της. Φαντάζομαι ότι θα είναι σύσσωμη η Δημοτική μας Αρχή στα όποια εγκαίνια του συναυλιακού κέντρου (πρώην εκθεσιακού) στο Πεδίο Άρεως – και με την ευκαιρία, επειδή σε κάποιους κατά καιρούς αναπτυξιολογούντες λείπει «ένας μεγάλος συναυλιακός χώρος» στον Βόλο, η εκδήλωση του Πανεπιστημίου έγινε σε έναν χώρο, μέσα στο συγκρότημα Τσαλαπάτα (διαφήμιση δεν κάνουμε) που είναι ό,τι καλύτερο για συναυλίες, και μάλιστα μεγάλες.

Τετάρτη, 16 Μαΐου 2018

κυκλο-φ-οριακα 928, 16 Μαΐου 2018

Χάρτης Βόλου Μπολώτα 1961, ο 3ος κυκλικός κόμβος (οι άλλοι δύο στα κυκλο-φ-οριακα 920)


Καλημέρα συμπολίτες. Στον Λαύκο περάσαμε την περασμένη Κυριακή μας και σας το συνιστούμε ανεπιφύλακτα αυτό το όμορφο χωριό του Νοτίου Πηλίου. Εκτός από υπέροχη θέα, ωραία δροσιά, ωραία σπίτια, καλούς ανθρώπους, δυνατό τσίπουρο και νόστιμα φαγητά ο Λαύκος έχει και δύο μοναδικά στο είδος τους Μουσεία: το ένα περιέχει ζωγραφικά και γλυπτικά έργα του Λαυκιώτη εικαστικού Θανάση Φάμπα (1922-2011) και το άλλο φιλοξενεί 130 περίπου παλιά και σπάνια ραδιόφωνα, δωρεά ενός Γερμανοελβετού συλλέκτη στον Πολιτιστικό Σύλλογο Λαύκου «Η Δράση». Στο πρώτο μας ξενάγησε ο Αντιδήμαρχος Νοτίου Πηλίου κ Θανάσης Φλέρης, στο δεύτερο ο παλιός μας γνώριμος κ. Στάθης Σφονδυλιάς, με τον πλούτο των γνώσεων και τον χειμαρρώδη λόγο του μας καθήλωσε τόσο με τις αναφορές στην ιστορία του τόπου όσο και με τις τεχνικές και ιστορικές λεπτομέρειες των ραδιοφώνων.

Μετά ξαναμπήκαμε στον εβδομαδιαίο ρυθμό της πόλης…

Κατεδαφίστηκε το ξύλινο κτίσμα δίπλα από το Ξενία, απέναντι από την παιδική χαρά του Αγίου Κωνσταντίνου, όπου λειτουργούσε παλαιότερα το «Γιούσουρι» κι αργότερα το «Brazil» κι ύστερα το δεν-θυμάμαι-πως-το-έλεγαν μέχρι που έκλεισε και δεν ξανάνοιξε. Αυτό το κτίσμα ήταν παλαιόθεν κατασκευή του Δήμου Βόλου, το οποίο με διαγωνισμό ενοικίαζε σε διάφορους ιδιοκτήτες για χρήση μπαρ, τελευταία και για σουβλάκια. Διάβασα και μια δακρύβρεχτη δημοτική δήλωση, που μίλαγε περί όλων των κακών μαζεμένων σ’ αυτό το σημείο της πόλης «απέναντι από την παιδική χαρά» (πάντα οι αναφορές στα παιδιά βοηθούν στην επιδιωκόμενη απαξίωση…) και περί εμπλοκής της Κτηματικής Υπηρεσίας του Δημοσίου (ωσάν να είναι αυτό το μοναδικό σημείο σ’ αυτή την πόλη όπου η δημοτική περιουσία εμπλέκεται με την δημόσια περιουσία). Οι ιθαγενείς Βολιώτες πάντως δεν νομίζω να είχαμε ποτέ ενοχληθεί από την παρουσία αυτού του κέντρου σ’ αυτό το σημείο, που πρόσφερε στους θαμώνες του τα μάλλον καλύτερα ηλιοβασιλέματα πάνω από τους γερανούς του λιμανιού. Πιθανώς, λέω με τον νου μου, να ενοχλήθηκε ο ανταγωνισμός, άλλη εξήγηση δεν βρίσκω, συμπολίτες.

Λίγο παρακεί, είναι εκείνο το γεφυράκι στο πλακόστρωτο δρομάκι κάτω από το Ξενία. Στις 08.02.2017 τα κυκλο-φ-οριακα έγραφαν «Πρώτο σημείο ενδιαφέροντος: το μεταλλικό γεφυράκι. Μια κατασκουριασμένη και χιλιοφαγωμένη λαμαρίνα που, εκτός από το χάλι της ίδιας, περιστοιχίζεται κι από συρματοπλέγματα κι από κάτι πεταμένα κίτρινα κινητά φράγματα – ένα μεγαλειώδες θέαμα άξιο τουριστικής υπερ-προβολής.» Όχι πολύ αργότερα πράγματι το χάλι αυτό απομακρύνθηκε (διαβάζονται τα κυκλο-φ-οριακα…) και αντικαταστάθηκε από επιμήκεις τάβλες που έμοιαζαν ξύλινες (π.χ. σαν το περίφημο ξύλο ιρόκο από την Δυτική ακτή της Αφρικής, που αντέχει μέχρι και 500 χρόνια) αλλά δεν ήταν: ήταν (και είναι) πλαστικές! Και καθώς το πλαστικό δεν τα πάει καλά με το αλάτι της θάλασσας, οι «τάβλες» τρίφτηκαν κι έσπασαν. Το αποτέλεσμα είναι και πάλι χάλια. Και για μία εισέτι φορά επιβεβαιώνεται το ρηθέν «το φτηνό είναι ακριβό».

Πρωτολειτούργησε ως συνεδριακό κέντρο το μέχρι τώρα εκθεσιακό-αθλητικό κέντρο στο Πεδίο Άρεως. Και μάλιστα με συνέδριο Φυσικής Αγωγής. Τα κυκλο-φ-οριακα έχουν εξ αρχής διαφωνήσει με αυτή την αλλαγή χρήσης αυτού του χώρου. Και μάλιστα για λόγους Φυσικής Αγωγής, διότι σ’ αυτόν τον χώρο αθλούνταν καθημερινά εκατοντάδες παιδιά και ενήλικες, ο χώρος λειτουργούσε ως ένα ακόμη κλειστό γυμναστήριο, πολύτιμο στην δυτική πλευρά της πόλης, πολυτιμότερο από έναν χώρο συνεδρίων (έχουμε πολλούς τέτοιους στον Βόλο) ή χώρο «…για καλλιτέχνες … όπως ο Ρουβάς ή η Παπαρίζου, που μέχρι σήμερα δεν έχουν τον Βόλο στο χειμερινό τους πρόγραμμα…», όπως έγραψε την Δευτέρα ο φίλος μου ο Γιάννης Αναστασίου, με τον οποίο «καθέτως» διαφωνώ επ’ αυτού. Βεβαίως ο καθένας δικαιούται να έχει την άποψή του.

Τέλος, να και ο κυκλικός κόμβος στην διασταύρωση Λαρίσης-Μπότσαρη-Δερβενακίων, στον χάρτη Μπολώτα του 1961. Για την Ιστορία. Γεια σας.
(δημοσιεύτηκε στην βολιώτικη "Θεσσαλία" την Τετάρτη 16.05.2018)

Η Ένωση Παλαιών Προσκόπων του 58ου Συστήματος Ναυτοπροσκόπων Βόλου στον Λαύκο.



Την Κυριακή 13 Μαΐου 2018, η Ένωση Παλαιών Προσκόπων του 58ου Συστήματος Ναυτοπροσκόπων Βόλου πραγματοποίησε μία ακόμη ημερήσια εκδρομή, αυτή τη φορά στον γραφικό Λαύκο του Νοτίου Πηλίου.
Με αψευδή μάρτυρα την φωτογραφία, που τραβήχτηκε στην δροσερή πλατεία του χωριού, 30 μέλη και φίλοι της Ένωσής μας συναντηθήκαμε στον Ιερό Ναό της Παναγίας (Γενέσιον της Θεοτόκου) όπου και εκκλησιαστήκαμε.
Μετά το τέλος της Θείας Λειτουργίας ο Αντιδήμαρχος του Δήμου Νοτίου Πηλίου (και προικισμένος ψάλτης στον Ιερό Ναό) κ. Θανάσης Φλέρης μας ξενάγησε στο Φάμπειο Μουσείο, το Μουσείο που ιδρύθηκε το 2005 στο παλιό Δημοτικό Σχολείο (στην πλατεία, δίπλα στην εκκλησία) προς τιμήν του Λαυκιώτη εικαστικού Θανάση Φάμπα (1922-2011) και περιέχει πολλούς υπέροχους πίνακες ζωγραφικής, αναμνηστικά και 8 γλυπτά στον αύλειο χώρο, όλα δωρισμένα από τον ίδιο τον καλλιτέχνη στην γενέτειρά του.
Στην συνέχεια επισκεφθήκαμε το περίφημο Μουσείο Ραδιοφώνου «Αντώνης Ταβάνης», το πρώτο του είδους στην χώρα μας, που εγκαινιάστηκε στις 26.10.2008. Εκεί μας περίμενε ο παλιός μας γνώριμος κ. Στάθης Σφονδυλιάς, ο οποίος με τον πλούτο των γνώσεων και τον χειμαρρώδη λόγο του μας καθήλωσε τόσο με τις αναφορές στην ιστορία του τόπου όσο και με τις τεχνικές και ιστορικές λεπτομέρειες γύρω από τα περίπου 130 σπάνια ραδιόφωνα που φιλοξενούνται από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Λαυκιωτών «Η Δράση» στο Μουσείο.
Και αφού το πνεύμα είχε αρκούντως ικανοποιηθεί, η κυρία Αφροδίτη την Πλατείας ανέλαβε να στηρίξει  το σώμα με εδέσματα πηλιορείτικα κι έναν ιδιαίτερης παρασκευής χαλβά.
Η ωραία απόδραση επιστεγάστηκε από ένα καφεδάκι στην παραλία της Μηλίνας, με τον Παγασητικό να αστράφτει κι ένα κοπάδι δελφίνια να κάνει βουτιές στ’ ανοιχτά, δίπλα από ένα μεγάλο ιστιοπλοϊκό σκάφος σε πλαγιοδρομία…
Ο κρίκος μας καλά κρατεί. Να μας έχει ο Θεός γερούς, έχουμε κι άλλους τόπους να επισκεφθούμε.

Για την Ένωση Παλαιών Προσκόπων 58ου Σ.Ν/Π Βόλου
Ο Αρχηγός
Χαράλαμπος Σκυργιάννης

Πέμπτη, 10 Μαΐου 2018

κυκλο-φ-οριακα 927, 10 Μαΐου 2018

Άγιος Νικόλαος στην Βιστωνίδα λίμνη


Καλημέρα συμπολίτες. Μόλις επιστρέψαμε από Κομοτηνή-Αλεξανδρούπολη, όπου η Βολιώτικη Χορωδία εκπροσώπησε επάξια την πόλη μας στις εκδηλώσεις για την ενσωμάτωση της Θράκης στο Ελληνικό Κράτος, στις 14 Μαΐου 1920 (που οριστικοποιήθηκε με την συνθήκη των Σεβρών τον Ιούλιο του ίδιου έτους), οι οποίες πραγματοποιούνται κάθε χρόνο τον Μάιο σε όλες τις πόλεις της Θράκης, με γενικό τίτλο «Ελευθέρια». Μια ακόμη δυνατή εμπειρία σε τόπους ελληνικούς, που σφύζουν από ζωή και αναζητούν ευφρόσυνες πνευματικές απολαύσεις.

Πήγαμε κι ήρθαμε χρησιμοποιώντας την ευλογημένη Εγνατία Οδό, στην οποία κατασκευάζονται νέοι σταθμοί διοδίων, αλλά δεν κατασκευάζεται ούτε ένας σταθμός εξυπηρέτησης αυτοκινήτων (ΣΕΑ). Κατόπιν αυτού, αν ταξιδεύετε προς τα εκεί, να έχετε τον νου σας στην βενζίνη, μπορεί πολύ εύκολα να μείνετε στη μέση του δρόμου…

Στην επιστροφή επισκεφθήκαμε τον Άγιο Νικόλαο, χτισμένο το 1904 σε μία νησίδα της λίμνης Βιστωνίδας, ένα μετόχι της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου (αυτή την ορθογραφία χρησιμοποιούν οι ίδιοι οι μοναχοί αυτού του μοναστηριού, αν και σε πολλά λεξικά κλπ. υπάρχει η γραφή με «ε», «Βατοπεδίου») από όπου και η σημερινή μας φωτογραφία.

Πίσω στα μέρη μας ο δρόμος μπροστά στην Χαλυβουργία παραμένει ως είχε, οι πυλώνες ηλεκτροφωτισμού στο σκοτεινό κομμάτι του ίδιου δρόμου Βόλου-Βελεστίνου ακόμη δεν έχουν υψωθεί, ο κυκλικός κόμβος με τα πράσινα φωτάκια και το άσπρο welcome θυμίζει λίγο Las Vegas αλλά λειτουργεί μια χαρά (a propos, σ’ εκείνον τον χάρτη του 1961 του κ. Μπολώτα, όπου είχα βρει τους δύο κυκλικούς κόμβους ΚΤΕΛ-Δημαρχείο και τους είχα δημοσιεύσει στις 7 Μαρτίου 2018, προχθές ανακάλυψα ότι κι εκεί, Λαρίσης-Μπότσαρη-Δερβενακίων υπήρχε τότε επίσης κυκλικός κόμβος! Την επόμενη φορά θα σας δημοσιεύσω το σχετικό απόσπασμα χάρτη).

Από εκεί στην άλλη άκρη της πόλης, στις στροφές της Γορίτσας. Όπου δεν είναι σπάνιες οι εκτροπές αυτοκινήτων, που καταλήγουν στα βράχια – έχουμε θρηνήσει και νεκρούς, αλλά υπάρχουν και οι «τυχεροί», όπως πρόσφατα, όπου το όχημα προσγειώθηκε ανώμαλα μεν χωρίς σοβαρές επιπτώσεις για τους επιβαίνοντες δε. Όμως προτού θρηνήσουμε κι άλλα θύματα, λέω πως είναι σκόπιμο να τοποθετηθούν κατά μήκος, έξω, βεβαίως, από τον χώρο διέλευσης του τραίνου, μπάρες ασφαλείας. Τώρα που, καθώς φαίνεται, η Περιφερειακή Ενότητα έχει τέτοια εργολαβία – και εν προκειμένω, εύγε για την τοποθέτηση στον δρόμο πάνω από την Κριθαριά.

Πίσω ξανά, στον Κραυσίδωνα. Με συνάντησε ένας συμπολίτης, που με θυμότανε επειδή του είχα δώσει κάποτε επαγγελματική άδεια οδήγησης, και με παρακάλεσε να γράψω κάτι σχετικά με την «βλακεία» (για την ακρίβεια χρησιμοποίησε την άλλη λέξη που τελειώνει σε «…κία») που έγινε με το σπάσιμο της νησίδας και τα καινούργια φανάρια Καραμπατζάκη-Φιλαδελφείας. Του είπα ότι την πόλη την ρυθμίζουν πλέον μεγάλοι και τρανοί συγκοινωνιολόγοι (κι έχουν ακόμη αρκετά να δουν τα μάτια μας…) που ξέρουν καλύτερα και ό,τι κι αν γράψουμε εμείς το αυτί τους δεν ιδρώνει – καθότι έχουμε ήδη γράψει δύο φορές σχετικά. Και δεν τους νοιάζει, εν τέλει, αν και ποιοι συμπολίτες ταλαιπωρούνται. Αμήν.

30 Χρόνια γιορτάζει φέτος το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, το δικό μας Πανεπιστήμιο. Ευχόμαστε μακροημέρευση και ευρωστία. Και να κατανοήσει ο λαός του Βόλου ότι το Πανεπιστήμιο είναι ό,τι καλύτερο συνέβη σ’ αυτή την πόλη από καταβολής της. 1988-2018, 30 χρόνια, και φέτος συμπίπτει η μεγάλη διεύρυνση με την ενσωμάτωση των ΤΕΙ, πεδίον δόξης λαμπρόν.

Θα σας αφήσω με ένα ποίημα του Αχιλλέα Παράσχου (1838-1895), που ήταν για την προηγούμενη φορά αλλά δεν χωρούσε: «Eίναι ανθέων εορτή, η πρώτη του Mαΐου, / Tο άσμα της νεότητος, η άνοιξις του βίου. / Φευ· την καρδίαν μου αυτή η εορτή ξεσχίζει, / Kαι άλλην πρώτην εις εμέ Mαΐου ενθυμίζει».

Επιμένω: Οι αναμνήσεις μας είναι η περιουσία της ψυχής μας. Γεια σας.
(δημοσιεύτηκε στην βολιώτικη "Θεσσαλία" την Πέμπτη 10.05.2018)