ένα μικρό-μικρό φωτισμένο ποδήλατο

κι ένα μικρό-μικρό παιδί

που αδιάκοπα κόβουν βόλτες στη ζωή της πόλης

σου εύχονται

ευτυχισμένο 2012

ένα ταξίδι ...

... είναι πάντα ένα ταξίδι. μια αλλαγή. μια άλλη πραγματικότητα.
ένα ταξίδι έχει πάντα μία αρχή και ένα τέλος.
το τέλος είναι πάντα η πραγματική πραγματικότητα ...

κυκλο-φ-οριακα 693 21.12.2011

Κάλαντα, Νικηφόρος Λύτρας

Είπαμε «θα φύγουμε» και όντως έχουμε ήδη φύγει. Όμως δεν μας έκανε καρδιά να σας αφήσουμε χωρίς τις καθιερωμένες χριστουγεννιάτικες ευχές, που επί είκοσι συναπτά έτη τέτοιες μέρες απαρεγκλίτως απευθύνει η στήλη προς κάθε κατεύθυνση. Διόπερ και εγκαίρως ετοιμάσαμε το παρόν πόνημα, το οποίον επιδιώκει να «ξεχάσει» προς στιγμήν τα μνημονιακά μας βάσανα και να πει δυο απλά λόγια καρδιάς σ’ εσάς τους πολύτιμους συνοδοιπόρους σ’ αυτή την πορεία των είκοσι χρόνων.

Η πόλη μας ντυμένη τα γιορτινά της, χωρίς μεγάλα κέφια, είναι γεγονός.

Πώς μπορεί κανείς να έχει χριστουγεννιάτικα κέφια με όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω του; Πώς μπορεί κανείς να κλείνει μάτια κι αυτιά σ’ όλα αυτά που απειλούν να αλλοτριώσουν το ίδιο του το είναι;

Δύσκολο, αλλά πρέπει. Όχι για να έχει σώνει και καλά κέφια χριστουγεννιάτικα, αλλά για να μπορέσει ο ίδιος να διαφυλάξει το είναι του, μιας και κανείς άλλος δεν είναι διατεθειμένος να προστρέξει προς συνδρομή του. Αλλιώς θα πρέπει να δηλώσουμε όλοι τρελοί και να πάμε αυτοβούλως να κλειστούμε σ’ ένα τρελοκομείο, μπας και βρούμε την υγειά μας απ’ τους γνωστικούς που θα ‘χουν μείνει απ’ έξω (;).

αγάπες ...

Καιρός, λοιπόν, τώρα που, πλέον, γνωριστήκαμε και «εδραιωθήκαμε» με τεράστια επισκεψιμότητα (sic!), να σας αποκαλύψω, φίλοι αναγνώστες, και τις υπόλοιπες μεγάλες αγάπες που υπάρχουν στην ψυχή αυτού του ιστολογίου, πέραν, βεβαίως, της πενταμελούς οικογενείας, εμού συμπεριλαμβανομένου.

Η πρώτη, η παλαιότερη, ονομάζεται 58^ο Σύστημα Ναυτοπροσκόπων Βόλου. Ήταν 1963 όταν πρωτοφόρεσα το γαλάζιο προσκοπικό μαντήλι και ήταν 26 Νοεμβρίου 2011 η πιο πρόσφατη φορά που το ξαναφόρεσα, ως πρόεδρος της ένωσης παλαιών προσκόπων του 58^ου. 48 χρόνια, μια φορά πρόσκοπος, πάντα πρόσκοπος, λέμε εμείς.

Η δεύτερη, η νεώτερη, λέγεται Βολιώτικη Χορωδία. Ξεκίνησα να τραγουδάω ως βαρύτονος μαζί της στις 21 Ιανουαρίου 1997 και μέχρι τώρα έχω πάρει μέρος σε 74 επίσημες εμφανίσεις, με τρεις διαδοχικούς μαέστρους, στον Βόλο, στην Ελλάδα και στην Βουλγαρία. Τι ζητάς, αθανασία; λέει ο Νίκος Γκάτσος.

Σ’ αυτές τις δυο αγάπες, που συνυπάρχουν και καθόλου ανταγωνισμό δεν έχουν μεταξύ τους, βρίσκει το μυαλό την ισορροπία του κι η καρδιά το βήμα της. Το Τραγούδι και η Προσκοπική Φιλία – διαχρονικές αξίες της ζωής …

Κατόπιν αυτών των συγκλονιστικών και με την άδειά σας, από τούδε και στο εξής μίγδην ανάμεσα στα τεχνοκρατοκοινωνικοοικονομικοπολιτικού περιεχομένου κείμενα και κειμενάκια θα λάμπουν και μερικά που θα αφορούν αυτές τις δυο αγάπες, στο παρελθόν, το παρόν και το μέλλον!!

Για να μπει λίγο ακόμα φως στη ζωή, και τη δική μου και τη δική σας. Λίγο ακόμα, να σηκωθούμε λίγο ψηλότερα, λέει ο Γιώργος Σεφέρης.

Ευχαριστώ την αγάπη σας.

όμορφος που ειν' ο Βόλος ...

Έχει ο Βόλος δαντελένια δειλινά μενεξεδένια

πλήθος χείλη κοραλένια, που μεθούν με τη γαρδένια

χίλια χρώματ’ απ’ το Πήλιο, πινελιές από τον ήλιο

ζωγραφίζουν καθ’ αυγούλα

κι από μια βολιωτοπούλα.

Κανείς δεν τον ξεχνάει τον ωραίο Βόλο όπου κι αν πάει.

Είναι τόπος λουλουδένιος, χρυσανθεμοστολισμένος.

Τα γραφικά χωριά του γύρω πλέκουν το στεφάνωμά του

κι ευωδιάζει ο τόπος όλος,

όμορφος που είν’ ο Βόλος.

Είναι θέαμα απ’ τα σπάνια, ανεβαίνοντας στα Χάνια

στον Κισσό, στην Τσαγκαράδα, ανάμεσα σε πρασινάδα

κι από τη μεριά του, στη γαλάζια ομορφιά του,

ξεπροβάλλει η Μακρινίτσα

σαν μπριγιάντινη καρφίτσα.

Κανείς δεν τον ξεχνάει τον ωραίο Βόλο όπου κι αν πάει.

Είναι τόπος λουλουδένιος, χρυσανθεμοστολισμένος.

τα γραφικά χωριά του γύρω πλέκουν το στεφάνωμά του

και το ξέρει ο κόσμος όλος,

όμορφος που είν’ ο Βόλος.

(μουσική και στίχοι του βολιώτη μουσικού και συνθέτη Γιώργου Κοντομητρόπουλου, που έπαιζε θαυμάσια οκαρίνα)

κυκλο-φ-οριακα 692 14.12.2011

Χριστουγεννιάτικη κάρτα ΔΕΚΑΜΜ 2001

Νομοτελειακά οδεύουμε προς τα Χριστούγεννα. Ανάψανε και μερικά φωτάκια, στολίστηκαν οι βιτρίνες, στο φουλ οι διαφημίσεις «τζάμπα» χριστουγεννιάτικων δώρων στην τηλεόραση – όλοι κάτι θέλουν, και καλά, να μας χαρίσουν… - το καταναλωτικό πνεύμα των Χριστουγέννων αγωνίζεται να επιβιώσει μέσα στις μακροπρόθεσμες μνημονιακές υπερ-αντιξοότητες. Βεβαίως τα δίκια τους έχουν και οι έμποροι, κι αυτοί αγωνίζονται να επιβιώσουν, η αλυσίδα της «πραγματικής οικονομίας» είναι σπασμένη και οι «οικονομικοί αναλυτές» (έχει γεμίσει ο τόπος μας από τέτοιους, τελευταία…) μας έχουν πήξει στη μπουρδολογία που δεν οδηγεί πουθενά. Ήρθε καπάκι και η «πρόταση» Μερκοζί, την οποία απεδέχθησαν, λέει, οι 26 και έμεινε για μία ακόμη φορά μόνη η Αγγλία να διαφωνεί, για τους δικούς της, καθαρά οικονομικούς λόγους, βεβαίως, αλλά εν πάση περιπτώσει διαφωνεί – οι δικοί μας γιατί και σε τι συμφώνησαν; Έχει καταλάβει κανείς, να το εξηγήσει και σ’ εμένα;

Αντιστοίχως, με την φοβερή και τρομερή εργασιακή εφεδρεία του Νόμου που δημοσιεύτηκε στις 27.10 και έπρεπε να έχει εφαρμοστεί στις 27.11.2011 κατάλαβε κανείς τι έχει γίνει ακριβώς; Εγώ κάπου διάβασα ότι από το φανταστικό νούμερο των 20.000 κατέληξε σε περίπου 4.500 διαπιστωτικές πράξεις και άλλες τόσες προσφυγές κατά του Νόμου, του Νόμου που, όπως όλοι το τελευταίο διάστημα, έχει συνταχθεί υπό το καθεστώς πανικού, κατά πώς βεβαιώνουν όλοι οι δικηγόροι και λοιποί νομομαθείς.

σύνοδος κορυφής

άλλη μία "κρίσιμη" σύνοδος κορυφής.

όπου η κορυφή της συνόδου θα ανακοινώσει τα μέτρα υποδούλωσης της ευρώπης, του ανόητου καρτούν που σφιχταγκαλιάζεται και γλυκοφιλιέται συμπεριλαμβανομένου.

για να πάρουν σειρά σε λίγο και οι άλλες ήπειροι.

μεγαλώνει το φιδάκι, αργά και σταθερά, μεγαλώνει...

κυκλο-φ-οριακα 691 07.12.2011

Οδός Αγίου Νικολάου 1997, προ πεζοδρόμησης

Οδός Ερμού 1997, προ πεζοδρόμησης

Ελαφρώς μεταχρονολογημένες ευχές στους Νικολάδες και τις Νικολέτες. Και στην πόλη, που πλέον περιλαμβάνει και την Νέα Ιωνία και όλους τους οικισμούς που έχουμε πολλές φορές αναφέρει. Μία η πόλη, ένας ο πολιούχους άγιος, ο Άγιος Νικόλαος των θαλασσινών, βοήθειά μας.

Και ναι!, μάλιστα!, επιτέλους! είναι γεγονός: προκηρύχτηκε η δημοπράτηση του Περιφερειακού Δρόμου ως «Ολοκλήρωση κατασκευής του τμήματος Γορίτσα-Αγριά» με τα εξής επιμέρους έργα: 1) κατασκευή της οδού από τον Ισόπεδο Κόμβο (ΙΚ) Αλκίπης μέχρι την Ε.Ο. 34 Βόλου-Αγριάς 2) ολοκλήρωση κατασκευής των ΙΚ Αλκίπης και ΑΓΕΤ (αμέσως μετά την κοιλαδογέφυρα) και κατασκευή νέου ΙΚ στην συμβολή του Περιφερειακού με την οδό Βόλου-Αγριάς (στα Αστέρια, δίπλα στις δεξαμενές καυσίμων) 3) ολοκλήρωση της ήδη διανοιγμένης σήραγγας, συνολικού μήκους περ. 595 μ. 4) ολοκλήρωση της ήδη διανοιγμένης σήραγγας διαφυγής, μήκους περ. 114 μ. 5) ολοκλήρωση της ήδη κατασκευασμένης κοιλαδογέφυρας, μήκους περ. 440 μ. 6) ολοκλήρωση του κτηρίου εξυπηρέτησης σηράγγων 7) συνοδά έργα αποχέτευσης, αποστράγγισης, ηλεκτρομηχανολογικά (φωτισμός, εξαερισμός κλπ.) και πρασίνου. Προϋπολογισμός: 13.627.694,47 €. Ημερομηνία λήξης προσφορών: 27 Δεκεμβρίου 2011. Προθεσμία εκτέλεσης εργασιών: 24 μήνες από την υπογραφή της σύμβασης.

απεργία

άλλη μία 24ωρη "γενική" απεργία σήμερα, καθώς οι εμπνεύσεις της τρόικας και οι εφαρμογές του ελληνικού (;) οικονομικού επιτελείου προχωρούν, πανηγυρίζοντας για την απόκτηση της 6ης δόσης (τη δόση μου μέσα...).

μαζί τους, το ίδιο αισιόδοξα, προχωρεί και το έλλειμμα του παντελώς μη εφαρμόσιμου προϋπολογισμού.

εφεδρεία ναι ή όχι; ιδού η Απορία.

ευρώ ή δραχμή; ιδού η Ρόδος.

Ελλάδα ή όχι Ελλάδα; ιδού το Πήδημα.

να ζει κανείς ή να μη ζει;; να ζει, ΝΑ ΖΕΙ!!

κυκλο-φ-οριακα 690 30.11.2011

Βόλος, οδός Δημητριάδος 2009

Τέλος Νοεμβρίου, Ανδρέου αποστόλου του Πρωτοκλήτου. Χρόνια καλά και πολλά. Και ποιος ξέρει τι να σκέφτεται εκεί ψηλά που βρίσκεται εκείνος ο Ανδρέας, ο ένας και μοναδικός Ανδρέας της ελληνικής πολιτικής, για όλα αυτά που συμβαίνουν στην «Ελλάδα (που) ανήκει στους Έλληνες». Τώρα, που ακόμη κι αυτό διακυβεύεται, τώρα που η Ευρώπη των δύο ή των τριών ταχυτήτων βρίσκεται επί θύραις, τώρα που «οι δανειστές» ζητούν όλο και περισσότερες «γραπτές εγγυήσεις», όλο και περισσότερη υποτέλεια. Αναπόφευκτα έρχεται στο νου μας ο Ανδρέας με το ζιβάγγο, με τις αρχές του ΠΑΚ «Εθνική Ανεξαρτησία, Λαϊκή Κυριαρχία, Κοινωνική Δικαιοσύνη», με το «όχι στην ΕΟΚ», το «βυθίσατε το Χόρα», το «έξω οι βάσεις του θανάτου», την «αλλαγή», το «μαζί θα προχωρήσουμε», το έσχατο «Τσοβόλα δώσ’ τα όλα», όλα στο μυαλό μας γυρνάνε, γύρω-γύρω, κάτι σαν τον γύρο του θανάτου με τους αδελφούς Κουτσιρίμπα στο παζάρι.

Όλα παζάρι, η έκτη δόση, η «ενισχυμένη» έβδομη, η καλπάζουσα ανεργία, η εφεδρεία, το έλλειμμα, η φοροδιαφυγή, τα αυγά στην Μυτιλήνη, η μάχη των διαδόχων, οι κωλοτούμπες, οι πανίσχυρες «αγορές», όλα ένας γύρος του θανάτου στο παζάρι. Και στο βάθος … Deutschland ueber alles. Σκέτο, χωρίς μετάφραση.

κυκλο-φ-οριακα 689 23.11.2011

το φίδι, άρτι εξερχόμενον του αυγού του

Την υπογραφή μας πρέπει να προσέχουμε πού την βάζουμε. Ο λαός μας (εμείς, δηλαδή …) προσθέτει και κάτι άλλο που πρέπει να προσέχουμε που το βάζουμε, αλλά αυτό ούτε γράφεται ούτε και έχει σχέση με τα τρέχοντα πολιτικά γεγονότα.

Τα οποία πολιτικά γεγονότα θυμίζουν σε όσους ή θυμούνται ή έχουν διαβάσει σχετικά, την ανάπτυξη του φιδιού μέσα στο αυγό του στην προ-ναζιστική Γερμανία. Για την περίπτωση που δεν το ξέρετε, το αυγό του φιδιού είναι διαφανές κι όποιος το κοιτάζει βλέπει το φιδάκι που μεγαλώνει σιγά-σιγά. Κι όταν μεγαλώσει αρκετά, σπάει το αυγό του το φίδι και επιτίθεται σ’ αυτόν που τόσον καιρό το έβλεπε να μεγαλώνει. Έτσι έγινε τότε, τότε που η Ευρώπη, η κομμουνιστική Σοβιετική Ένωση, η Αμερική και ολόκληρη η Κοινωνία των Εθνών παρακολουθούσαν ατάραχα την σταδιακή άνοδο του Χίτλερ. Το φίδι που μεγάλωνε μέσα στο αυγό του.

κυκλο-φ-οριακα αρχεία: η Πλατεία Πανεπιστημίου

ένα από τα σημαντικότερα "οράματα" του Βόλου, που γεννήθηκε και ανδρώθηκε μαζί με το διαχρονικά σημαντικότερο αναπτυξιακό έργο της περιοχής, το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, έγινε πραγματικότητα στα τέλη του 2008, με τον Αλέκο Βούλγαρη Δήμαρχο και την ταπεινότητά μου Δημοτικό Σύμβουλο. 
το θέμα του υπόγειου parking δεν έχει κλείσει ακόμη.
τα κυκλο-φ-οριακα ξεκίνησαν να ασχολούνται με το θέμα το 1995 και η αρχική μας πρόταση είχε διατυπωθεί ήδη το 1989...

κυκλο - φ - οριακά 173             03.11.1995

...         Τον Σεπτέμβριο του 1989 (ογδόντα εννέα, σημειώστε) η ομάδα εργασίας που είχε στήσει το Τεχνικό Επιμελητήριο, αποτελούμενη από τους Συγκοινωνιολόγους Μηχανικούς (αλφαβητικώς) Χ.Σκυργιάννη, Γ.Τουλουμάκο, Ν.Τρίμη για να μελετήσει “Το κυκλοφοριακό πρόβλημα του Βόλου” ασχολήθηκε, μεταξύ άλλων, και με την στάθμευση (η πλήρης μελέτη είναι στη διάθεση όποιου ενδιαφερθεί). Αφού λοιπόν διεξοδικά αναλύσαμε την “παρά το κράσπεδο” στάθμευση στην περιοχή όπου σήμερα εφαρμόζεται το Σύστημα Ελεγχόμενης Στάθμευσης, εξετάσαμε και τις δυνατότητες δέσμευσης ορισμένων οικοπέδων για χρήση parking εκτός οδού.

Καταλήξαμε σε 10 οικόπεδα, συμπεριλαμβανομένων και των τριών οικοδομικών τετραγώνων από Κουταρέλια μέχρι Μακεδονομάχων, μεταξύ Ερμού και Δημητριάδος (ως 1 εκ των 10) όπου εξακολουθεί να “προβλέπεται” να γίνει η Πλατεία Πανεπιστημίου.

κυκλο - φ - οριακά 207             22.11.1996

…         Κάποια πράγματα περί τα κυκλοφοριακά του Πολεοδομικού Συγκροτήματος φαίνεται να κινούνται τον τελευταίο καιρό. Κάτι τα ατυχήματα που αφύπνισαν κάπως (αν και ο ύπνος ελλοχεύει, μη το ξεχνάμε...) κάτι η κυκλοφοριακή μελέτη (που άλλοι την διάβασαν και ορθώς την σχολίασαν και άλλοι “κάτι άκουσαν” και επιστολογραφούν υποθέτωντας...) κάτι τα πραγματικά προβλήματα που καθημερινά οξύνονται, δημιουργούν μια συζήτηση γύρω από το κυκλοφοριακό παρόν και μέλλον αυτής της πόλης. Μέχρι και υπόγειο γκαράζ, κάτω απ’την Πλατεία Ελευθερίας, διαβάζουμε ότι θα προκηρυχθεί εντός του χειμώνος, μέχρι και η παλιά μας πρόταση, από το 1990, για δημιουργία κι άλλου υπόγειου χώρου στάθμευσης στην Πλατεία Πανεπιστημίου συζητείται, μακροπρόθεσμα, βεβαίως, αλλά συζητείται, ενώ τότε κάποιοι μας κορόϊδευαν (είδατε που λένε “λέγε-λέγε το κοπέλι...”). Αλλά ας μην είμαστε και τελείως άδικοι, εξ χρόνια πριν οι Βολιώτες (ακόμα και οι μηχανικοί) έτρεμαν στην ιδέα του νερού που υπάρχει στο ένα μέτρο κάτω απ’το έδαφος, κι εμείς λέγαμε πως είναι εφικτό να γίνει υπόγειο γκαράζ μέσα στο νερό, στο οικόπεδο της Τράπεζας Μακεδονίας-Θράκης, στου Μεταφτσή, στην Αθηναϊκή Ταβέρνα. Σήμερα έχει υλοποιηθεί πλέον πλήρης στεγανοποίηση τόσο στο οικόπεδο της Τράπεζας όσο και στο κτίριο του Πανεπιστημίου, στη γωνία Αργοναυτών και Φιλελλήλων, πιο μέσα στο νερό δεν γίνεται. Αυτό, λοιπόν, ονομάζεται πρόοδος και ίσως, λέω ίσως, αν το 1990 υπήρχε η χρηματική δυνατότητα από μεριάς Δήμου να απαλλοτριώσει τα οικόπεδα, που μετά από τις προτάσεις μας, είχε δεσμεύσει, να ήταν διαφορετική και η σημερινή και η αυριανή εικόνα αυτής της πόλης.

            Αλλά δεν υπήρχε και όπως όλοι γνωρίζουμε η ιστορία δεν ξαναγράφεται.

κυκλο-φ-οριακα 688 16.11.2011

Βόλος, Παπαδιαμάντης

Καθώς έχουμε νέα κυβέρνηση εθνικής ισορροπίας, στο δικό μας θολωμένο μυαλό τριγυρνάει η πρώτη ενότητα από το «Προφητικόν», Έκτο Ανάγνωσμα, του Οδυσσέα Ελύτη στο «Άξιον Εστί»:

Χρόνους πολλούς μετά την Αμαρτία που την είπανε Αρετή μέσα
στις εκκλησίες και την ευλόγησαν.

Λείψανα παλιών άστρων και γωνιές αραχνιασμένες τ' ουρανού

σαρώνοντας η καταιγίδα που θα γεννήσει ο νους του ανθρώπου.

Και των αρχαίων Κυβερνητών τα έργα
πληρώνοντας η Χτίσις, θα φρίξει.

Ταραχή θα πέσει στον Άδη, και
το σανίδωμα θα υποχωρήσει από την πίεση τη μεγάλη του ήλιου.
Που πρώτα θα κρατήσει τις αχτίδες του, σημάδι ότι καιρός να λάβουνε τα όνειρα εκδίκηση.

Και μετά θα μιλήσει, να πει: εξόριστε Ποιητή, στον αιώνα σου, λέγε, τι βλέπεις;

-Βλέπω τα έθνη, άλλοτες αλαζονικά, παραδομένα στη σφήκα και στο ξινόχορτο.

-Βλέπω τα πελέκια στον αέρα σκίζοντας προτομές Αυτοκρατόρων και Στρατηγών.

-Βλέπω τους εμπόρους να εισπράττουν σκύβοντας το κέρδος των δικών τους πτωμάτων.

-Βλέπω την αλληλουχία των κρυφών νοημάτων.

Και πείτε μου, αγαπητοί και αγαπητές φίλοι και φίλες, αν αυτό κείμενο, που γράφτηκε πριν από το 1959, δεν είναι πραγματικά προφητικό για την σημερινή ελληνική και παγκόσμια πραγματικότητα, που σαρώνεται από την καταιγίδα που γέννησε ο νους του ανθρώπου μέσω των ηλεκτρονικών οικονομικών υπολογισμών. Δείτε τους Κυβερνήτες και τα Έργα τους, δείτε τα Αλαζονικά Έθνη, δείτε τους Εμπόρους, δείτε τα Κρυφά Νοήματα και την Αλληλουχία τους και σκεφτείτε τον τρόπο με τον οποίο θα λάβουνε τα Όνειρα Εκδίκηση.

Σ’ αυτό το απίστευτο αλαλούμ που φτάσαμε να ζούμε, καταφυγή και στερέωμά μας η ποίηση του παρελθόντος ή το παρελθόν της ποίησης – γιατί ούτε και στην ποίηση υπάρχει παρόν, προς το παρόν…

παρά λίγο ...

"δια την σωτηρίαν της πατρίδος" υπουργός και ο εκ Λαρίσης κύριος Αστέριος.

παρά λίγο, δηλαδή, να είχαμε και υπουργό αλεπού ...
(σχόλιον κατανοητόν μόνον από επαϊοντες βολιώτες. σε τυχόν ερωτήσεις λοιπών αναγνωστών απαντήσεις δίδονται κατ' ιδίαν)

τα συνεταιράκια ...

κι εκεί, στην άλλη άκρη της ελληνικής κοινωνίας, εκεί ψηλά εις την βουλήν,

ο Μίμης Ανδρουλάκης παρέα με τον Άδωνη, 

η Μαρία Δαμανάκη η Βρυξελιώτισσα παρέα με τον Μάκη,

οι φωνές της αντι-ΕΦΕΕ παρέα με τις κραυγές της ΕΚΟΦ,

συνεταιράκια

"δια την σωτηρίαν της πατρίδος".

το πολυτεχνείο ζει, αυτό μας οδηγεί.

15 Νοέμβρη 2011

έναρξη των διαδικασιών "αυτοδίκαιης απόλυσης" και "προσυνταξιοδοτικής διαθεσιμότητας" για τους Έλληνες Δημοσίους Υπαλλήλους και "εργασιακής εφεδρείας" για τους Έλληνες Ιδιωτικούς Υπαλλήλους.

θυμάμαι τον Νοέμβρη του 1973 τέτοιες μέρες.

πώς καταντήσαμε έτσι, 38 χρόνια μετά ...

κυκλο-φ-οριακα 687 09.11.2011

Βόλος, Πλατεία Πανεπιστημίου, Δεκ. 2009

Η στήλη έχει πάθει κρίση επικαιρότητας.

Την προηγούμενη φορά δεν πρόλαβε το οπερετικό δημοψήφισμα, τώρα μάλλον δεν θα προλάβει να συγχαρεί τον νέο Πρωθυπουργό. Τουτέστιν, τον Μανωλιό, ο οποίος άλλαξε τα ρούχα του και τα έβαλε αλλιώς! Διότι συγχωριανοί συμφωνείτε, νομίζω, ότι το πρόβλημά μας δεν βρίσκεται στα πρόσωπα, αλλά στις πολιτικές – ακριβέστερα, στους τρόπους εφαρμογής των πολιτικών από τους πολιτικούς.

Κατόπιν αυτών, ευρισκόμεθα πάλι εν αναμονή (με περισπωμένη και υπογεγραμμένη). Μόνο ο καλός Θεός ξέρει τι περιμένουμε ή, καλύτερα, τι μας περιμένει. Και εις το βάθος (εκλογικός) κήπος. Μαζί με την ΣΩΤΗΡΙΑ.

Το τι κυκλοφορεί αυτόν τον καιρό στο διαδίκτυο, συμπολίτες, δεν λέγεται. Όλα αυτά που συμβαίνουν είναι «το ψωμί» χιλιάδων συνανθρώπων, που ολημερίς κι ολονυχτίς σκέφτονται, γράφουν, κοινοποιούν, προωθούν, γενικώς διασπείρουν ότι μπορείτε να φανταστείτε. Συλλήβδην αλήθειες και ψέματα, χιούμορ και «χιούμορ», εξυπνάδες και κρυάδες, βαρυσήμαντες μπούρδες και βαθυστόχαστες αερολογίες, μηνύματα αγάπης και αλληλεγγύης, κραυγές μίσους και πολεμικές ιαχές, απ’ όλα έχει ο μπαξές. Καταιγισμός πληροφοριών, υπερκατανάλωση φαιάς ουσίας, αγωνία έκφρασης με φτωχά εκφραστικά στοιχεία, ένας αχταρμάς. Θέλει και το διαδίκτυο αρετήν και τόλμην και είναι λίγες, δυστυχώς, οι ψύχραιμες και μελετημένες τοποθετήσεις.

ψήφος (μη) εμπιστοσύνης ...

και αυτό το ζήσαμε.

η ελληνική κυβέρνηση έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης στην ελληνική Βουλή υπό τον όρο να πάψει να είναι κυβέρνηση την επόμενη μέρα.

δεν ήταν αυτό μία καθαρή ψήφος μη εμπιστοσύνης;

δημοψήφισμα - μπλόφα !!;;

μπλόφα ήταν το δημοψήφισμα, παιδιά;

μήπως για να πει "το αντίπαλον δέος" των τακιμιών το "μεγάλο ναι!";

μήπως για να βγάλουν κάποιοι μερικά εκατομμύρια στα χρηματιστήρια όλης της υφηλίου, που αυτομάτως επί τω ακούσματι έγιναν "ασανσέρ";

μήπως, τελικά, όλο αυτό το "πανηγυράκι" δεν ήταν καν μπλόφα αλλά ήταν παιχνίδι με σημαδεμένα χαρτιά;;;

κυκλο-φ-οριακα 686 02.11.2011

Βόλος, παρέλαση 28.10.1998

Η φετινή 28^η Οκτωβρίου θα μείνει στην μνήμη αυτής της πόλης.

Πώς και τι και γιατί, κατά την δική μας πάντοτε άποψη, μετά βιντέου (sic!) και τεσσάρων φωτογραφιών, στο ιστολόγιό μας με τίτλο «κυκλο-φ-οριακα» (το βρίσκει και η απλή αναζήτηση στο Google) ή στο http://babisskyrgiannis.blogspot.com. Μαζί με την «εκ των υστέρων» άποψή μας ότι «όποιος σπέρνει ανέμους, θερίζει θύελλες»! Στην εδώ φωτογραφία, για να μην ξεχνάμε, λυκόπουλα στην παρέλαση της 28^ης Οκτωβρίου 1998…

Τώρα πλέον, εισελθόντος και του Νοεμβρίου, περιμένουμε το κούρεμα (τι όρος κι αυτός, Θεέ μου…), το χαράτσι της ΔΕΗ, τα χαράτσια των Τραπεζών και των Ταμείων, τα υπόλοιπα της «εισφοράς αλληλεγγύης», την «εφεδρεία», την επερχόμενη ΑΝΑΠΤΥΞΗ, την βέβαιη ΣΩΤΗΡΙΑ, λίγο πριν από τα «απαραίτητα» επόμενα μέτρα για την λήψη της 7^ης δόσης, που επίσης, με την ίδια μαθηματική ακρίβεια, θα μας οδηγήσει στην οπωσδήποτε επερχόμενη ανάπτυξη και στην καινούργια, για 7^η φορά, σωτηρία.