Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα εργοστάσιο SRF. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα εργοστάσιο SRF. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 17 Απριλίου 2024

κυκλο-φ-οριακα 1191, 17 Απριλίου 2024

Σήμερα η εφημερίδα "Μαγνησία" δεν εκδόθηκε, λόγω της γενικής απεργίας που προκήρυξε η ΓΣΕΕ. Κατά συνέπεια το σημερινό κείμενο δεν πρωτο-δημοσιεύτηκε στο χαρτί. Λόγω του "επετειακού χαρακτήρα" της τελευταίας παραγράφου και των Χαιρετισμών, εκτιμήθηκε ως ορθη η απ' ευθείας ηλεκτρονική ανάρτηση.

Χαῖρε͵ ὅτι τὸν πολύφωτον ἀνατέλλεις φωτισμόν· χαῖρε͵ ὅτι τὸν πολύρρητον ἀναβλύζεις ποταμόν·

Παρακολουθούσα την περασμένη Παρασκευή στον Άγιο Κωνσταντίνο την τέταρτη Στάση των Χαιρετισμών κι αυτός ο στίχος, στο γράμμα «Φ», ο γεμάτος φως, ήρ κιθε και εγκαταστάθηκε στο μυαλό μου. Αγνοούμε τον ποιητή, αγνοούμε και τον υμνωδό του Ακαθίστου Ύμνου, όμως οι στίχοι, αυτοί οι Χαιρετισμοί, αυτά τα «Χαίρε» παραμένουν μοναδικά στοιχεία, πέρα από την Ορθόδοξη Λειτουργική, στην παγκόσμια λογοτεχνία (=τέχνη του λόγου). Μόνο ο μεγάλος Έλληνας Ποιητής Οδυσσέας Ελύτης αποπειράθηκε και πέτυχε να καταγράψει στο Δοξαστικό μέρος της επικής σύνθεσής του «'Αξιον Εστί» (επίσης μοναδικής στην παγκόσμια λογοτεχνία) επτά «Χαιρετισμούς» με αναφορά στην Παναγία ή στην Ελλάδα!

Και ο μεν πολύφωτος φωτισμός και κατανοητός είναι και συχνά χρησιμοποιείται, όμως ο πολύρρητος ποταμός είναι μια σπανίως συναντώμενη έκφραση, γι’ αυτό και τόσο εντυπωσιακή. Αυτά περί αυτά, τα υψηλά και τα μεγάλα.

Αλλά εδώ, δυστυχώς, σε τούτη την έρμη πόλη, τα υψηλά και τα μεγάλα αναφέρονται σε άτομα με δυνατά μπράτσα, τα οποία δικαιούνται, καθώς φαίνεται, να δέρνουν, καλυπτόμενα, μάλιστα, από άλλα άτομα, υψηλοτέρων αρμοδιοτήτων. Τουτέστιν, συμπολίτες, όσο ανατρέχω στην ιστορία αυτής της πόλης δεν συναντώ περίπτωση ξυλοδαρμού Δημοτικού Συμβούλου από έτερον Δημοτικό Σύμβουλο και μάλιστα μεταμφιεσμένο και ξανα-μάλιστα (!) μέσα σε Δημοτικό Γραφείο. Το ζήσαμε, το ζούμε κι αυτό, συμπολίτες. Και μερικές μέρες μετά μέσα στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου και με παρόντες όλους του Δημοτικούς Συμβούλους και πλήθος κόσμου ανενδοίαστα ο Άρχοντας «συνέστησε» στον δαρμένο επί λέξει «να βάλει μυαλό» κι ύστερα έδωσε συνέντευξη και δήλωσε ότι καταδικάζει μεν κατανοεί δε την πράξη του Συμβούλου του!

Απίστευτες, πρωτόγνωρες, αδιανόητες μέχρι προχτές ακόμα καταστάσεις αγαπητοί. Αναρωτιέμαι τι έχουμε να ζήσουμε ακόμη και πόσο πραγματικά κινδυνεύει η σωματική μας ακεραιότητα. Όλων μας, συμπολίτες, το πιστεύω αυτό κι εσείς δεν εξαιρείστε, έχουμε φτάσει εκεί που φοβόμασταν ότι θα φτάσουμε, εκεί που η αλαζονεία της εξουσίας υπερβαίνει την λογική της δημοκρατίας των πολιτών και οδηγεί στην παρα-λογική του φασισμού των ολίγων.

Αυτά περί αυτά, τα χαμερπή και τα ποταπά.

Στα περασμένα κυκλο-φ-οριακα αναφερθήκαμε στο σημαντικό ζήτημα της παράκαμψης της Άλλης Μεριάς και ζητήσαμε από τον Δήμο να ενεργοποιηθεί σ’ αυτή την κατεύθυνση. Αντί γι’ αυτό ο Δήμος πανηγύρισε στις 12 Απριλίου την κατασκευή εργοστασίου «επεξεργασίας απορριμμάτων», το οποίο, όπως αρμοδίως δηλώθηκε και ανυπερθέτως διαφημίστηκε από τα φιλικά «μέσα», «…πρόκειται για το μεγαλύτερο έργο που έχει γίνει στην πόλη (σσ. τόσο απλά και ταπεινά…) … και φέρει φαρδιά πλατιά την υπογραφή μου». Και στην πραγματικότητα πρόκειται για ένα έργο 45 εκατ. ευρώ το οποίο το μόνο πραγματικό αποτέλεσμα που θα έχει είναι να παράγει φτηνό καύσιμο από σκουπίδια για την ΑΓΕΤ και μόνο και όχι για την Χαλυβουργία, που δεν χρησιμοποιεί καθόλου στερεά καύσιμα. Τα υπόλοιπα είναι σαλτσίτσες και οι 60-70 θέσεις εργασίας του ρεπορτάζ είναι τουλάχιστον θεωρητικές. Θα επανέλθουμε, το θέμα είναι πολύ σημαντικό και δείχνει, μετά το LNG και τον ΝΠΣ φυσικά, ποιο μέλλον ονειρεύεται για τον Βόλο ΜΑΣ αυτή η «παρέα» που διοικεί την πόλη και την χώρα.

Κατά τα άλλα, οι υδρογονάνθρακες (λέγε με πετρέλαιο…) βρίσκονται για μία κόμη φορά στην Ελλάδα «προ των πυλών». Είναι πλέον αμέτρητες οι φορές που έχουμε όλοι μας ακούσει για τα πλούσια κοιτάσματα που βρίσκονται στους βυθούς των ελληνικών θαλασσών, χαμός γίνεται – βεβαίως μαζί με τα συνωμοσιολογικά σενάρια που θέλουν τις «επτά αδελφές» του παγκόσμιου καρτέλ πετρελαίου (ΒΡ, SHELL, CHEVRON, TEXACO, MOBIL, EXXON και GULF OIL με τις όποιες εταιρικές διαφοροποιήσεις τους) να μην επιθυμούν να γίνει η Ελλάς πετρελαιοπαραγωγός χώρα. Γιατί φοβούνται, οι αδελφές, την αγέρωχη, ανεξάρτητη, ασυγκράτητη, ηγετική πορεία της Ελλάδας στον διεθνή στίβο, της Ελλάδας που πρώτη στέλνει όπλα στην Ουκρανία και καταδικάζει την Ρωσία, που πρώτη συμπαρίσταται στον «αντιτρομοκρατικό (λόγω Χαμάς…)» αγώνα του Ισραήλ στη γενοκτονία της Γάζας, που πρώτη καταδικάζει τις (οπερετικές εν τέλει…) επιθέσεις του Ιράν. Πρώτη παντού η Ελλάς και οι αδελφές, τι να κάνουν κι αυτές; φοβούνται. Όμως η Ελλάς επιμένει, και αφού επί 20ετίαν, περίπου, διεξήγαγε σεισμολογικές έρευνες (μπας και κατά την εξόρυξη ανοίξει κάνα ρήγμα και πάθουμε ζημιά…) δήλωσε προχθές στο Φόρουμ των Δελφών ότι τέλειωσαν τα ψέματα (σσ. …τόσων χρόνων), το 2026 ξεκινούν οι εξορύξεις. Πάρτε λεπτό μαντήλι και δέστε έναν κόμπο – 2026 πετρέλαιο!

Επιστρέφοντας στα ημέτερα εδάφη παρατηρούμε τις ταλαιπωρίες του λιμανιού μας λόγω επιχωματώσεων μετά τις πλημμύρες του Σεπτεμβρίου αλλά και συνολικά του Παγασητικού Κόλπου, που δέχεται αδιαμαρτύρητα όλη την αποστράγγιση της Κάρλας. Ουδείς γνωστοποιεί στοιχεία χημικών μετρήσεων, οι κολυμβητές κολυμβούν και αυξάνονται όσο η άνοιξη μετατρέπεται σε καλοκαίρι, τι ακριβώς συμβαίνει με τα παράκτια νερά; Ποιος θα μας το πει;

Στο προσωπικό ημερολόγιο της Μητέρας μου Γεωργίας διαβάζω: 

17 Ἀπριλίου 1953            Γεννήθηκε τό δεύτερο παιδί μας. Στην Κλινική Παπαγεωργίου, γερό καί ὄμορφο. Με ματάκια ἐξυπνότατα. Παρασκευή στίς 31/2 μ.μ. Εὔκολη καί γρήγορη γέννα. Βαφτίστηκε τόν Ὀκτώβριο 1953 στό ἐκκλησάκι Ἅγιος Ἀπόστολος ἀπ’ τόν Ἀχιλλέα Ἀμουτζόπουλο, παίρνοντας τό ὄνομα Χαράλαμπος.

Σας αγαπώ διακαώς, γεια σας.

Στην φωτογραφία ο Δον Κιχώτης και ο πιστός Πάντσο μπροστά στους σύγχρονους ανεμόμυλους.

Τετάρτη 1 Φεβρουαρίου 2023

κυκλο-φ-οριακα 1136, 1 Φεβρουαρίου 2023

 

Πάει ο πρώτος. Άλλοι 11 έμειναν, «φεύγει η ζωή, τελειώνει, σαν σεντόνι ξεδιπλώνει / τον εαυτό μου που τον ξέχασα, τον μέσα κόσμο μου που έχασα…» τραγούδησε ο Αλκίνοος Ιωαννίδης παρέα με την Ελευθερία Αρβανιτάκη και τον Διονύση Σαββόπουλο. Ο Αλκίνοος, που έγραψε και τραγούδησε με την Εστουδιαντίνα Νέας Ιωνίας και τους κατοίκους του χωριού το ιστορικό, πλέον, τραγούδι «Σαν το νερό των Σταγιατών δεν έχει / όποιος το πίνει πολεμάει κι αντέχει / δεν τ’ αγοράζω, δεν πουλώ / μα με κερνάς και στο κερνώ / σαν το νερό των Σταγιατών δεν έχει», ο Αλκίνοος, τον οποίο ο Άρχοντάς μας «δεν γνωρίζει» (και όχι μόνο…) – άλλωστε νομίζω ότι το μόνο που γνωρίζει είναι το ποδόσφαιρό, κι αυτό κατά διαόλου πάει τελευταία, το καμάρι μας, το Πανθεσσαλικό μας Στάδιο, νεκροταφείο έχει γίνει, ακόμη και ο Παναιτωλικός κάρφωσε τη μαχαιριά τού 2-3, πώς πάει, άραγε, το στοίχημα;

Καλημέρα συμπολίτες και απανταχού αναγνώστες! Με χαρά σας συναντώ κάθε Τετάρτη και επίσης ξέρω ότι πολλοί από εσάς περιμένετε «εναγωνίως»  αυτή την συνάντηση, είτε στο χαρτί της εφημερίδας, είτε στις διάφορες εκφάνσεις του διαδικτύου. Πολλά τα θέματα της (δικής μας…) επικαιρότητας, πάμε να δούμε πόσα θα προλάβουμε.

Καθυστερεί η ανακαίνιση της Κίτρινης Αποθήκης από την εταιρεία «ΑΡΧΙΤΕΧ», η οποία αναμένεται να αποχωρήσει από το έργο, λόγω έλλειψης ρευστότητας. Μάλιστα. Αυτή η εταιρεία είναι που ολοκλήρωσε την κατασκευή του γνωστού parking στο τετράγωνο Φιλελλήνων-Δημητριάδος, για το οποίο στις 02.08.2018 είχε προσφέρει έκπτωση 59,79% για προϋπολογισμό 10,4 εκατ. €έ (κυκλο-φ-οριακα 938 10.08.2018). Παράλληλα ξεκίνησε το έργο τής Κίτρινης Αποθήκης στα μέσα Οκτωβρίου 2019 (κυκλο-φ-οριακα 988 23.10.2019), προϋπολογισμού 10,5 εκατ. €, δεν έμαθα με πόση έκπτωση, και φαίνεται ότι τώρα, πλέον, σώθηκε το διαθέσιμο χρήμα, μαζί με τις παλληκαριές των μεγάλων εκπτώσεων – ας μας πει κάποιος αν εξοφλήθηκε, τουλάχιστον, η κατασκευή του parking. Το γεγονός είναι ότι ένα ακόμη εμβληματικό έργο σε τούτη την πόλη, η ανακαίνιση-νέα χρήση από το Πανεπιστήμιο ως Κέντρο Καινοτομίας και Έρευνας «Ιάσων» της ιστορικής Κίτρινης Αποθήκης, μένει στη μέση, κάποια φέσια κυκλοφορούν στην αγορά και εμείς μόνο να ελπίζουμε Kostas Agorastos μπορούμε…

Τεράστιο, λένε οι πληροφορίες της εφημερίδας, είναι το ενδιαφέρον μεγάλων τεχνικών εταιρειών να κατασκευάσουν την περιβόητη Μονάδα Επεξεργασίας Αποβλήτων (ΜΕΑ) στον ΧΥΤΑ του Βόλου, έργο 103 εκατ. €. Κι όταν λέμε μεγάλων εννοούμε τις δύο από τις τέσσερεις που ασχολούνται με ό,τι περπατάει, ό,τι πετάει και ό,τι κολυμπάει, κυριολεκτικώς και ανυπερθέτως, σ’ αυτή τη χώρα, την ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ και την ΕΛΛΑΚΤΩΡ, κύριους κατασκευαστές δρόμων και σιδηροδρόμων, λιμένων, φωτοβολταϊκών και αιολικών πάρκων, αεροδρομίων, κτηρίων, σταθμών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας (ΗΡΩΝ) και ό,τι άλλο βρεθεί στο διάβα τους. Οι άλλες δυο είναι εξειδικευμένες στη διαχείριση απορριμμάτων γενικώς. Και ο καημός όλων αυτών των μεγάλων είναι το πώς θα φτιάξουν καύσιμα για την τσιμεντοβιομηχανία ΑΓΕΤ! Η οποία προσφάτως εδήλωσε πως η καύση σκουπιδιών είναι περιβαλλοντικά ωφέλιμη!! Εμένα μου φαίνεται τελείως τρελό όλο αυτό, τελείως παράλογο. Την ίδια ώρα που τα επικίνδυνα αιωρούμενα σωματίδια στην βολιώτικη ατμόσφαιρα είναι διαρκώς ιδιαίτερα αυξημένα και οι καρκίνοι σκοτώνουν.

Ύστερα θυμάμαι την μεγάλη διαδήλωση κατά της καύσης σκουπιδιών, 13 Ιουνίου 2020, όπου τραυματίστηκε βαρύτατα ο αστυνομικός διευθυντής από ένα μπαλόνι γεμάτο νερό και την επομένη τα παλληκάρια του έσπασαν στο ξύλο τον Βασίλειο Μάγγο και 2 ½ χρόνια μετά εξακολουθούν να σφυρίζουν αδιάφορα – τώρα ο εν τω μεταξύ προαχθείς εις ταξίαρχον διευθυντής μετατίθεται εις Καρδίτσαν, αθώος παντός αίματος. Ένα από τα βασικά αιτήματα εκείνης της διαδήλωσης ήταν «ΟΧΙ στην κατασκευή εργοστασίου SRF/RDF», αυτουνού του αποπάνω, με τα 103 μιλιούνια.

Τα νούμερα αυτοκινήτων που ξεκινούσαν με ΒΟ μας τελείωσαν. Ο χαρακτηριστικός συνδυασμός που υποδήλωνε Βόλο και ακολουθούνταν από όσα γράμματα ταίριαζαν στο λατινικό αλφάβητο (ΒΟΑ, ΒΟΒ, ΒΟΕ…ΒΟΤ, ΒΟΥ, ΒΟΧ, αποκλειομένων εξ αρχής των Γ, Δ, Θ, Λ, Ξ, Π, Σ, Φ, Ψ, Ω, 10 από τα 24) σώθηκε, εξαντλήθηκε. Τώρα πλέον τα βολιώτικα αυτοκίνητα έχουν αριθμό κυκλοφορίας που αρχίζει με ΒΒ, ΒΒΑ αυτή την στιγμή. Διαβάζεται «βαβά» και σε κάποια παλαιότερα Ελληνικά αυτό σήμαινε τραύμα, «το παιδί έπεσε κι έκανε βαβά» έλεγαν οι παλιές γιαγιάδες. Θα μου πεις «σιγά τον τραχανά, ποιος νοιάζεται;» και θα συμφωνήσω ότι δεν νοιάζεται κανείς, πέρα ως πέρα. Ούτε ένα σοβαρό σύστημα αριθμοδότησης αυτοκινήτων δεν καταφέραμε να έχουμε σ’ αυτή τη χώρα, δείτε τι χάος επικρατεί στα αυτοκίνητα από την Αττική, όπου οι αρχικοί συνδυασμοί γραμμάτων είναι 67 (!!) π.χ. ΥΙ, ΧΕ, ΖΧ, ΟΤ κ.ο.κ, 67 τυχαίοι συνδυασμοί δύο γραμμάτων δηλώνουν ότι το αυτοκίνητο ταξινομήθηκε στον Νομό Αττικής, ακόμη ένα ελληνικό θαύμα.

Μια είδηση που μας προκάλεσε αρκετό γέλιο λέει ότι ο Σύνδεσμος Βιομηχανιών Θεσσαλίας & Στερεάς Ελλάδας ζήτησε από το ΤΑΙΠΕΔ να διασφαλίσει ότι ο ιδιώτης που θα λειτουργήσει το Λιμάνι του Βόλου δεν θα αυξήσει τα τιμολόγια χρήσης. Εμείς που ρωτάμε εδώ και μήνες ποιο θα είναι το όφελος της πόλης μας από την ιδιωτικοποίηση του Λιμένα αισθανθήκαμε πολύ υπερήφανοι που καταφέραμε τουλάχιστον να προβληματίσουμε τους Βιομηχάνους της γειτονιάς μας.

Μπερδεμένες ιστορίες Κυρίες, Κύριοι και Αγαπητά μου Παιδιά. Στις 20 Ιανουαρίου 1991 δημοσιεύτηκαν τα πρώτα κυκλο-φ-οριακα, τα σημερινά είναι τα 1136α, ζωή να ‘χουμε και ν’ αγαπιώμαστε. Και να μην ξεχνιόμαστε: ΟΧΙ εγκατάσταση LNG στον Παγασητικό Κόλπο! Πώς δουλεύει το κατασκευής ΑΡΧΙΤΕΧ parking Φιλελλήνων; Μετά λόγου γνώσεως Γεια σας και Χαρά σας.

Στην φωτογραφία, Νοέμβριος 2014, οι συμμαθητές απόφοιτοι 1971 του 2ου Γυμνασίου Αρρένων σε συνάντηση αναμνήσεων (ελληνιστί reunion).

(δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" την Τετάρτη 01.02.2023, αρ.φύλλου 3866)


Τετάρτη 20 Μαΐου 2020

κυκλο-φ-οριακα 1014, 20 Μαΐου 2020

τα ...καλά του κορωνοϊού, Πλατεία Αναύρου, απογευματάκι

Και πάλι εδώ, η στήλη παρούσα. Και επί των επάλξεων, καθότι δεν κατατάσσει τον εαυτό της ούτε στους συνωμοσιολόγους (όντως υπάρχουν πολλοί τέτοιοι…), ούτε στους εγκάθετους (από ποιον και γιατί;), ούτε και στους μπαχαλάκηδες (έχουμε κι άλλους χαρακτηρισμούς…), αλλά στους Ενεργούς Πολίτες τα τελευταία τουλάχιστον 37 χρόνια ως «γέννημα-θρέμμα» αυτής της όμορφης πόλης,. Επί των επάλξεων, λοιπόν, στις πολεμίστρες των κάστρων, των κάστρων που πολιορκούνται από παντού και από μεγάλους συνασπισμούς δυνάμεων.
Πολιορκείται το μυαλό μου, συμπολίτες. Ολοκληρωμένη Εγκατάσταση Διαχείρισης Αποβλήτων (ΟΕΔΑ) Βόλου ονοματίζεται το εργοστάσιο παραγωγής SRF σε ένα ολοσέλιδο άρθρο ολοφάνερα γραμμένο από άλλους (αλήθεια, ξέρει κανείς ποιος ή τι υπάρχει πίσω από αυτή την «επένδυση» των 40τόσων εκατομμυρίων;) που ξεκινάει με επιστημονικοφανείς απόψεις και καταλήγει με τον γνωστό λεξιλογικό πλούτο του γνωστού κονδυλοφόρου. Όλα ωραία και στο βάθος κήπος. Και ο καρκίνος μέσα μας.
Κι εκείνο που με στενοχώρησε ακόμη περισσότερο, συμπολίτες, είναι το να ακούω τον εξαίρετο Γιατρό-Χειρουργό και Άνθρωπο, που έχει χρόνια ολόκληρα ζήσει τα προβλήματα του καρκίνου στο Νοσοκομείο της πόλης μας, να τραυλίζει ως βουλευτής δικαιολογίες στο ραδιόφωνο υπερασπιζόμενος την κατασκευή αυτού του εργοστασίου. Το λέω με κάθε ειλικρίνεια: λυπήθηκα. Κι αν ο ίδιος διαβάσει αυτές τις γραμμές είμαι βέβαιος ότι θα κατανοήσει την λύπη μου.
Το επόμενο είναι η τροπολογία «…για προσωρινούς ποδηλατοδρόμους και πεζοδρόμους», η οποία, όπως δήλωσε ο άριστος υπουργός κ.Χατζηδάκης «…ακολουθεί το παράδειγμα πολλών ευρωπαϊκών πόλεων και είναι ένα ακόμη όπλο ενάντια στη διασπορά του κορωνοϊού. Έτσι περιορίζουμε τον συγχρωτισμό κατά τις μετακινήσεις. Ταυτόχρονα όμως ενθαρρύνουμε το ποδήλατο που είναι το πιο φιλικό στο περιβάλλον μέσο μετακίνησης ... Οι πόλεις μας έχουν ανάγκη από περισσότερο ελεύθερο χώρο για πεζούς και ποδηλάτες». Σπουδαία ακούγονται αυτά. Το ρεπορτάζ αναφέρει ότι θα δίνεται η δυνατότητα στους Δήμους με απόφαση της Επιτροπής Ποιότητας Ζωής α) να δημιουργούνται προσωρινοί διάδρομοι κίνησης πεζών β) να δημιουργούνται προσωρινοί ποδηλατόδρομοι γ) να γίνεται προσωρινός χαρακτηρισμός ως πεζοδρόμων τοπικών οδών με αυξημένη κίνηση πεζών και συγκεντρωμένες χρήσεις εστίασης προκειμένου να εξασφαλίζεται ο απαραίτητος χώρος για την ανάπτυξη τραπεζοκαθισμάτων και για την ασφαλή κίνηση των πεζών, συμπεριλαμβανομένων των ΑμεΑ και των εμποδιζόμενων ατόμων και δ) να δημιουργούνται «περιοχές ήπιας κυκλοφορίας» σε τοπικές οδούς ή σε περιοχές κατοικίας. Αυτά τα ακόμη πιο σπουδαία και … προσωρινά. Εκπονείται και οδηγός εφαρμογής, μεταξύ άλλων «…για την δημιουργία προσωρινών επεκτάσεων πεζοδρομίων για ανάπτυξη τραπεζοκαθισμάτων…» και λοιπά. Θα περιμένω το οδηγό για να μάθω κι εγώ πώς γίνεται η προσωρινή επέκταση πεζοδρομίου μέσα στον κυκλοφορούμενο χώρο μιας οδού, να καταλάβω τι είναι και πού ορίζεται ένας προσωρινός ποδηλατόδρομος, πώς θα εξασφαλίζεται η ασφαλής κίνηση των πεζών, συμπεριλαμβανομένων των ΑμεΑ και των εμποδιζόμενων ατόμων. Κι ύστερα θα περιμένω εναγωνίως την εφαρμογή. Διότι ναι μεν μπορώ να δεχτώ ότι οι προθέσεις των συναδέλφων Δ.Οικονόμου και Ε.Μπακογιάννη του Υπουργείου (που έχω την τύχη να τους γνωρίζω προσωπικά) είναι οι πιο αγαθές, η εφαρμογή όμως θα δείξει υπέρ ποίων, τελικά, θα λειτουργήσει: των πολιτών ή των τραπεζοκαθισμάτων;
Κωνσταντίνου και Ελένης αύριο. Χρόνια πολλά σε όλες και όλους, κόσμος και ντουνιάς! Γιορτή και για την πιο επιτυχημένη σειρά αυτοτελών επεισοδίων της ελληνικής τηλεόρασης: το «Κωνσταντίνου και Ελένης» με τον Χάρη Ρώμα-Κωνσταντίνο Κατακουζηνό και την Ελένη Ράντου-Ελένη Βλαχάκη στους βασικούς ρόλους και μια πλειάδα ηθοποιών στα 68 επεισόδια στις σεζόν 1998-99 (33) και 1999-2000 (35). Από το 2000 μέχρι σήμερα τα επεισόδια αυτά παίζονται καθημερινά! Τα έχουμε μάθει οικογενειακώς άπαντες απ’ έξω, παρ’ όλ’ αυτά συνεχίζουμε να τα βλέπουμε και σας τα συνιστούμε ανεπιφύλακτα, για ένα ευχάριστο μεσημεράκι – συνήθως προβάλλονται κατά τις δύο το μεσημέρι, και δεν είναι στον ΣΚΑΪ. Ο οποίος ΣΚΑΪ, παρεμπιπτόντως, απτόητος συνεχίζει το τούρκικο σήριαλ…
Άντε με το καλό, λοιπόν. Άνοιξαν και οι παραλίες, οι εκκλησίες και τα σχολεία, επιταχύνεται η εστίαση, με τον τουρισμό δεν έχω καταλάβει ακόμη τι πρόκειται. Θα το μάθουμε κι αυτό. Γεια σας.
Η φωτογραφία αποτυπώνει τα …καλά του κορωνοϊού, αρχές Μαΐου, απογευματάκι.
(δημοσιεύτηκε στην 123χρονη (1898-2020καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Θεσσαλία" την Τετάρτη 20.05.2020, αρ.φύλλου 37.121)