κυκλο-φ-οριακα 1290, 29 Ιουλίου 2026

 

Μία εβδομάδα εκτός δημοσιότητος τα κυκλο-φ-οριακα. Σε καλοκαιρινή διαβίωση (διακοπές δεν το λες…) ή, κατά την Ανδρεϊκή ρήση «στα μπάνια του λαού». Και στο μυαλό τα 52 χρόνια της μεταπολίτευσης, η αγωνία μας τότε, το 1974, με την επιστράτευση που εξελίχθηκε σε φιάσκο, η τουρκική εισβολή στην Κύπρο, ο φάκελος της οποίας παραμένει πεισματικά κλειστός (κάτι σαν τον φάκελο των υποκλοπών, αλλά στο πολύ πιο σημαντικό…), οι αφίξεις των ξενιτεμένων ηγετών και των εξόριστων συντρόφων, οι μεγάλες συναυλίες με τα αγαπημένα μας τραγούδια (αυτά που τραγουδούσαμε στις δικές μας συναυλίες εκεί έξω, φυλάγοντας τσίλιες μη μας την πέσουνε χαφιέδες της χούντας…) κι ύστερα η Δημοκρατία. «Φέρτε μου νερό να ξεδιψάσω / και μια πέτρα για να ξαποστάσω / τι να θυμηθώ τι να ξεχάσω / απ’ όσα πέρασα» δανεικό από την «Μικρά Ασία» των Πυθαγόρα-Καλδάρα. Και φτάνω σήμερα, στην γιορτή στο Προεδρικό Μέγαρο σ’ εκείνη την απίστευτη πραγματικά φωτογραφία με τις εφτά (τουλάχιστον) κυρίες σε παράταξη με τις βαρύτιμες τουαλέτες (πιθανότατα κατασκευή ΤΝ, αλλά η ουσία δεν αλλάζει…) – ένας φίλος από «τότε» πρότεινε στο φατσοβιβλίο του χρόνου να εκλέξουν μια Miss Δημοκρατία, μη πάει χαμένος τόσος κόπος…

Με το κτήριο της Πυροσβεστικής αυτό που συμβαίνει, ή μάλλον συνέβη, είναι (σχεδόν) πρωτάκουστο. Απεδείχθη, δυστυχώς, ότι ο Κύριος Περιφερειάρχης αφ’ ενός πέταξε την μπάλα στην κερκίδα και αφ’ ετέρου, το και χειρότερο, μας «την είπε» κιόλας, κατά το κοινώς λεγόμενον. Αν κατάλαβα καλά, σε μια συνέχεια της ανοησίας περί ευθύνης της Πυροσβεστικής (που είναι αλήθεια ότι δεν την επανέλαβε…) είπε επί λέξει, προσπαθώντας να δικαιολογήσει το γιατί έστειλε τα λεφτά στα Τρίκαλα, «την επόμενη φορά να είστε πιο έτοιμοι» απευθυνόμενος στα στελέχη της Μαγνησίας. Τα οποία στελέχη της Μαγνησίας, βέβαια, έχουν καταπιεί την γλώσσα τους, από την αρχή αυτής της ιστορίας. Και ξαφνικά εμφανίστηκε η Κυρία Πρόεδρος του ΤΕΕ, η οποία, αφού είπε διάφορα περί πολεοδομικών θεμάτων, παρεκκλίσεων και λοιπών κατέληξε ότι τα χρήματα (6 εκατομμύρια, θυμίζω…) χάθηκαν επειδή δεν πληρώθηκαν 2.000 € για ένα Τοπογραφικό Διάγραμμα!! Και, ως ήτο φυσικόν, πάλι τα αρμόδια στελέχη της Αντιπεριφέρειας, τα οποία ενέκριναν την περιβόητη Μελέτη, δεν άνοιξαν το στόμα τους. Ο Θεός μαζί μας, συμπολίτες, ειλικρινά νιώθω ότι τούτος ο τόπος βουλιάζει καθημερινά επειδή δεν έχει ανθρώπους σοβαρούς που να τον αγαπάνε, να τον εκπροσωπούνε υπερήφανα σε όλα τα επίπεδα και να τον κρατάνε όρθιο. Ούτε Δημοτική Αρχή έχει, βεβαίως.

Ύστερα ανέκυψε το άλλο τεράστιο ζήτημα με την καύση των σκουπιδιών από την ΑΓΕΤ και η Πυροσβεστική πήρε να ξεχνιέται. Λάβρος ο Κύριος Περιφερειάρχης κατά του Υπουργείου, που αγνόησε την ομόφωνη αρνητική θέση του Περιφερειακού Συμβουλίου Θεσσαλίας. Η οποία (σωστή) αρνητική θέση, βέβαια, ήρθε (και καλά έκανε…) να ανατρέψει τις θετικές εισηγήσεις της Διεύθυνσης Ανάπτυξης και της Διεύθυνσης Περιβάλλοντος της Περιφέρειας. Το καταλάβαμε ή να το ξαναπώ; Τώρα περιμένουμε την προσφυγή της Περιφέρειας στο Συμβούλιο της Επικρατείας, μέχρι τον Οκτώβριο. Κι ως τότε κάτι θα οργανώσουμε κι εμείς – κι ας μην ξεχνάμε, ένα από τα πιο στυγερά εγκλήματα στην γειτονιά μας, ο βασανισμός από αστυνομικούς κι ο θάνατος του Βασίλη Μάγγου, συνέβη σ’ ένα συλλαλητήριο ενάντια στην καύση σκουπιδιών στην ΑΓΕΤ, το καλοκαίρι του 2020.

Περιμένουμε λοιπόν. Γενικώς και αδιακρίτως, περιμένουμε. Ακόμα και τους τουρίστες, τους περιμένουμε, έτσι λεν αυτοί που ξέρουν. Εδώ και κάποια χρόνια επίσης περιμένουμε τα υδροπλάνα. Τα κυκλο-φ-οριακα έχουν ασχοληθεί 22 φορές με το θέμα, τελευταία φορά τον Μάρτιο φέτος, προτελευταία τον Οκτώβριο πέρυσι, όπου αναλύσαμε και το ιδιαίτερο θέμα της «Μελέτης Κυματικής Διαταραχής», που καθιστά σχεδόν απαγορευτική την χωροθέτηση υδατοδρομίων, μακάρι να κάνουμε λάθος. Πάντως το 2027, πρώτα ο Θεός και οι εφοπλιστές, βλέπουμε…

Δόθηκε στην κυκλοφορία ο Αυτοκινητόδρομος Κεντρικής Ελλάδος Α3, που διασυνδέει τους Αυτοκινητοδρόμους Α1 (ΑΘΕ) και Α2 (Εγνατία). Ο Α3, που στην «λαϊκή» ορολογία ονομάζεται και Ε65 (πώς λέμε «ελληνικό FBI»…) από την αντίστοιχη αρίθμηση των Ευρωπαϊκών Οδών – κατ’ αναλογία θα έπρεπε τον Α1 μας, τον βασικό Αυτοκινητόδρομο, να τον λέμε Ε75. Τέλος πάντων, η ονομασία ενός δρόμου έχει την σημασία της, μεγαλύτερη όμως σημασία έχει η λειτουργία αυτού του δρόμου. Θυμάμαι που μιλούσα γι’ αυτόν, ως εκπρόσωπος του ΔΕΚΑΜΜ και της Ελλάδας στις συνόδους του ΟΗΕ στην Γενεύη, στην Βαρσοβία, στην Άγκυρα στην δεκαετία του ’90 (μετά το 1996…), όταν οργανώναμε το Διευρωπαϊκό Δίκτυο Μεταφορών (Trans-European Transport Network, TEN-T) για την καλύτερη εξυπηρέτηση των ευρωπαίων πολιτών – μου φαινόταν σαν σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Και να τώρα, 30 χρόνια μετά, που, με την μεγάλη βοήθεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το σενάριο βγαίνει επιτέλους αληθινό. Να το χαιρόμαστε, χωρίς βλακώδεις αντιδικίες και γκρίνιες.

Τέλος. Ο Αύγουστος προ των πυλών (ante portas…) με τις παχιές τις μύγες του και με όλη την περιδινητική αγάπη μας. Γεια σας.

Στην φωτογραφία, η Στ’ Τάξη του Γυμνασίου Θηλέων Βόλου στις 31.05.1930 φωτογραφίζεται στο Ρέμα της Άλλης Μεριάς. Η Μητέρα μου Γεωργία Μωραΐτου είναι 3^η από αριστερά στην 2^η σειρά. Ψάξτε κι εσείς (καλύτερα στο ιστολόγιο), είτε Μαμά, είτε Γιαγιά πιστεύω ότι θα βρείτε. Στον «αυθεντικό» Βόλο.

δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 29.07.2026, αρ.φύλλου 4691.

κυκλο-φ-οριακα 1275, 8 Απριλίου 2026

Μεγάλη Τετάρτη φτάσαμε!! Πάσχα παραμεθαύριο και η στήλη σάς εύχεται από βάθους καρδίας να περάσετε υπέροχα, σωματικά και πνευματικά, κι αυτό το Πάσχα των Ελλήνων, που τόσο ωραία περιέγραψε ο Γιώργος Θέμελης, μελοποίησε ο Σταύρος Κουγιουμτζής και τραγούδησε ο Γιώργος Νταλάρας. Κάτι τρελά με τον καιρό ακούω πάλι – τι φιάσκο ήταν πάλι αυτό με την φοβερή και τρομερή κακοκαιρία Erminio και τα μηνύματα του 112 κάτω από σχεδόν απολύτως έναστρο ουρανό… Κάτι ακούω, που λέτε, αλλά εγώ τα έχω ετοιμάσει τα τσουμπλέκια όλα, ψησταριά, κάρβουνα, μοτέρι, όλα, το κατσίκι λείπει μόνο αλλά θα ‘ρθει στην ώρα του, έτσι με είπε. Στην ώρα μας κι εμείς ως Πρόσκοποι, αύριο το πρωί θα επισκεφθούμε με όσες προσφορές συγκεντρώσουμε το Ίδρυμα Άσπρες Πεταλούδες και την Μεγάλη Παρασκευή το βράδυ θα λιτανεύσουμε τον Επιτάφιο του Ι.Ν. Αγίων Κωνσταντίνου & Ελένης, όπως κάνουμε κάθε χρόνο από το 1956!

Όχι, η γέφυρα στο Αλυγαρόρεμα, το μοναδικό, για την ώρα τουλάχιστον, αντιπλημμυρικό έργο που αφορά τον Βόλο δεν θα είναι έτοιμη πριν την Κυριακή, όπως είχε αρχικά μεγαλοφώνως δηλωθεί, να ευχόμαστε να μην ξεπεράσει τον Θωμά. Τα υπόλοιπα αντιπλημμυρικά έργα για την «ασφαλή Μαγνησία», που οι μελέτες τους κόστισαν 800.000 € (μάλιστα Κύριε!) και τα ίδια θα κοστίσουν 17 εκατομμύρια (έλα Παναγία μου!) αλλά εμείς έχουμε διαθέσιμα μόνο 10 εκατομμύρια και τώρα έχουμε αμοληθεί (;) να βρούμε αρμοδίως ακόμη 7, τι να σας πω, δεν ξέρω πότε θα πραγματοποιηθούν. Είναι κι αυτός ο οπεκεπές στη μέση, μας έχει αναστατώσει βρε παιδί μου, ούτε το ΚΚΕ δεν την «πάει» αυτή την στρίγγλα την Ρουμάνα που μας έχει βάλει στο τρέξιμο, έχουμε παλληκάρια και κορίτσια σαν τα κρύα τα νερά να φροντίσουμε, με τα ρέματα της Μαγνησίας θα ασχολούμαστε; Έγινε και μια άπελπις προσπάθεια να ζητηθούν κάποιες εξηγήσεις, πλην εις μάτην, σύσσωμος η κανοναρχούσα τριάς Περιφερειάρχης, Πρύτανις (του Πρυτάνεως και μη προς κακοφανισμόν σας το «ι») και Άρχοντας απαγόρεψαν κάθε ερώτηση και μας άφησαν στα σκότη, μαζί με την απορία των 800.000 €.

Μετά από αυτά ανακοινώθηκαν κι άλλα έργα, μακράς πνοής και συγκεκριμένα τέσσερις (4) κυκλικοί κόμβοι: δύο στον Περιφερειακό Δρόμο και δύο στον δρόμο Βόλου-Βελεστίνου. Και καλά, στον Περιφερειακό άντε, ας γίνουν, χρήσιμοι θα είναι αν γίνουν όπως πρέπει. Αλλά στον δρόμο Βόλου-Βελεστίνου θα είναι λάθος. Και τούτο διότι αυτός ο δρόμος, σήμερα Εθνική Οδός αρ. 6, έχει άμεση πρόβλεψη, έχει ήδη χαρακτηριστεί ως μελλοντικός Αυτοκινητόδρομος και έχει ήδη πάρει και αριθμό Α12. Χρειάζεται μόνο δύο Ανισόπεδους Κόμβους, έναν στο Σέσκλο κι έναν στην Β’ ΒΙΠΕ. Θυμίζω ότι το κύριο στοιχείο που χαρακτηρίζει έναν Αυτοκινητόδρομο είναι οι Ανισόπεδοι Κόμβοι. Και οι κυκλικοί κόμβοι είναι Ισόπεδοι Κόμβοι. Γίνομαι κατανοητός; Κατασκευάζοντας (πανεύκολα) δύο, κι όχι έναν, κυκλικούς κόμβους σ’ αυτόν τον δρόμο αυτομάτως απεμπολούμε την δυνατότητα να έχουμε ένα σωστό Αυτοκινητόδρομο, με όλα τα συμπαρομαρτούντα, για είσοδο στην πόλη μας και για την επικοινωνία Βόλου-Λάρισας-Αθήνας-Θεσσαλονίκης. Αυτό πρέπει να γίνει και εκεί και τότε πρέπει να υπάρξουν οι πανηγυρισμοί, τα υπόλοιπα είναι όχι απλώς κουβέντα να γίνεται, είναι λάθος. Και από ό,τι ξέρω γι’ αυτούς τους δύο Ανισόπεδους Κόμβους πρέπει να υπάρχουν τουλάχιστον προμελέτες – σίγουρα για την ΒΙΠΕ, από τότε που γινόταν η μεγάλη συζήτηση για την σύνδεση του Βελεστίνου, που κατέληξε στην υπάρχουσα… μονόδρομη γέφυρα, αλλά και κατά μεγάλη πιθανότητα και για το Σέσκλο, λίγο αν ψάξει η Περιφέρεια θα τις βρει.

Επίσης κάτι διάβασα και περί Παράκαμψης της Άλλης Μεριάς. Μία ακόμη μελέτη που χρονίζει στα συρτάρια της Περιφερειακής Ενότητας και, αν θυμάμαι καλά, είναι σε προχωρημένο στάδιο. Μακάρι να βγει στην επιφάνεια, μακάρι να γλιτώσει ο οικισμός από την διέλευση μέσα από το στενό δρομάκι – που είναι Δημοτική Οδός, ας μην ξεχνιόμαστε – και μακάρι να δημιουργηθεί ένας παρακαμπτήριος δρόμος, που να συνδεθεί με την άλλη απολύτως απαραίτητη Παράκαμψη Πορταριάς. Ξέρω, τέτοια λέω και θα σηκωθεί ο αείμνηστος Δήμαρχος Κοντορίζος και θα με βαράει στο κεφάλι, αν δεν αγροικούσε τις θηριώδεις νταλίκες της «Ζαγορίν» να παίρνουν τα κεραμίδια του μανάβικου δεν μπορούσε να κοιμηθεί – πλάκα κάνω, κι ας με συγχωρήσει η καλή οικογένειά του, πάντως η αλήθεια είναι ότι ποτέ δεν συναίνεσε, ούτε καν συζήτησε την δυνατότητα οδικής παράκαμψης της Πορταριάς του. Κι ας είναι, ξαναλέω, απαραίτητη.

Παραμονές Πάσχα κι εμείς ζούμε πάλι μεγάλες στιγμές. Και προσδοκούμε την υπεσχημένη πλήρη αποκατάσταση των οδοστρωμάτων, μετά την λαίλαπα των οπτικών ινών. Από τις οποίες οπτικές ίνες ιδίως προσδοκούμε το αποτέλεσμα όλης αυτής της αναστάτωσης, τουτέστιν την βελτίωση των άθλιων συνδέσεων internet, που όμοιές τους ούτε στο Τζιμπουτί (διαπιστωμένα…) δεν υπάρχουν. Για να δούμε τι θα δούμε, αδέρφια!

Α! και να μην το ξεχάσω: αύριο, Μεγάλη Πέμπτη, μεσάνυχτα ώρα 12:00 στην Αγία Τριάδα θα ψάλει τα εγκώμια η γνωστή «Παρέα της Μ.Πέμπτης», που με επικεφαλής τον Νίκο Παρθένη από το 1981 (!) περιδιαβαίνει στις Εκκλησιές της περιοχής μας αυτή την μεγάλη νύχτα. Στην συνέχεια θα πάμε στην μυσταγωγία της Παναγίας Γορίτσας (Τρύπας). Όσοι πιστοί προσέλθετε.

Και μιλώντας για έργα (και ημέρες…) ένα μικρό αλλά μεγάλο (!!) θέμα. Ξανα-πέρασα από τον δρόμο έξω απ’ τα Καλά Νερά και έξω απ’ το ΚΑΑΥ (Κέντρο Αποκατάστασης Απωλειών Υγείας), λέγε με Παραθεριστικό Κέντρο, του Ελληνικού μας Στρατού. Εκεί, που λέτε, υπάρχει εδώ και τουλάχιστον τρία χρόνια, χειμώνα-καλοκαίρι, άθλια καλουπωμένο ένα μελλοντικό τοιχάκι, που περιμένει, προφανώς, λίγο τσιμεντάκι. Τρία χρόνια, μπορεί και παραπάνω, δεν καταφέρνει ο Ελληνικός Στρατός να χτίσει ένα τοιχαλάκι πάνω στον δρόμο;

Με όλη μου την Αγάπη συν-Άνθρωποι, Καλή, Πραγματική Ανάσταση σας εύχομαι. Γεια σας.

Στην φωτογραφία, ο Άγιος των Ελληνικών Γραμμάτων στην παραλία του Βόλου.

δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 08.04.2026, αρ.φύλλου 4615.

κυκλο-φ-οριακα 1219, 11 Δεκεμβρίου 2024

Καλημέρα, 14 ημέρες πριν τα Χριστούγεννα (όπως σταθερά τα τελευταία χρόνια μας υπενθυμίζει η γνωστή τηλεοπτική διαφήμιση). Γιόρτασαν και οι Βαρβάρες, Σάββες, Νικολήδες, γιόρτασαν και οι Αννούλες, αύριο οι Σπύροι, πολλές οι γιορτές, πολλά και τα γεγονότα, εθνικά και παγκόσμια – υπάρχει μια γενική αίσθηση ότι ο Κόσμος πάει απ’ το κακό στο χειρότερο, εκτός, φυσικά, από την μία και μοναδική Ελλάδα, που πάει συνεχώς και μόνο απ’ το καλό στο καλύτερο. Τώρα μάλιστα που προφυλάκισε τον Νίκο Ρωμανό και τον Αστυνομικό της Βουλής (που έτσι και είχε προσληφθεί μετά το 2019 ντιπ χαμπάρι δεν θα παίρναμε τι έκανε…) και υπάρχει απόλυτη ασφάλεια, μπορεί ανενόχλητη (η Ελλάδα, εννοείται) να βαδίσει προς τα ένδοξα πεπρωμένα της – Λένγκω, Λένγκω Λένγκω / μου σπαράζεις την καρδιά / Λένγκω, Λένγκω Λένγκω / μου πληγώνεις τη χαρά (Γιάννης Μαρκόπουλος 1939-2023, τραγούδι του 1975).

Στον Βόλο όλα καλά. Μας τραγούδησε ο κύριος Αργυρός (αν ισχύουν αυτά που διαβάζω έλαβε 12.000 € για οχτώ (8) τραγούδια, ήτοι 1.500 € το τραγούδι), αφιλοκερδώς, κατά δήλωση της ίδιας, μάς άναψε τα φώτα η κυρία Καινούργιου, όλα καλά. Έκανε το show του πάλι επί σκηνής ο Άρχοντας, «χαστούκισε» τους κακούς ηχολήπτες, είπε ένα (ακόμη…) απαράδεκτο, έντονα σεξιστικό «ανέκδοτο» και χειροκροτήθηκε αναλόγως, και στο τέλος, για να μας ευχαριστήσει, μας κέρασε ένα νεράκι, που ήταν λιγάκι θολό βρε αδερφέ, αλλά δε βαριέσαι, αυτός και η παρεούλα του να ‘ναι καλά κι εμείς όπως-όπως. Περάσαμε υπέροχα…

Στην Λαμία βρέθηκα κατ’ επανάληψη τον τελευταίο καιρό, λόγω στράτευσης του Ορέστη μας στο Κέντρο Εκπαίδευσης Υλικού Πολέμου (ΚΕΥΠ). Και τι να σας πω, ρε παιδιά, εντυπωσιάστηκα, δεν το περίμενα: γεμάτη κυκλικούς κόμβους είναι η Λαμία, μόνο για να φτάσω στο Στρατόπεδο, που είναι παραδίπλα στο κτήριο της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας περνάω πέντε-έξι μεγάλους, ευρύχωρους κυκλικούς κόμβους. Δεν εξηγείται αλλιώς, μας αντέγραψαν οι Λαμιώτες. Τι όχι; Μα εγώ νόμιζα ότι μόνο εμείς εδώ, με την σύμπραξη του ενός και μόνου σοφού καθηγητού, είχαμε τέτοιους κόμβους, γι’ αυτό και εξακολουθούμε να τους πανηγυρίζουμε δεόντως.

Και μίαν ημέραν των ημερών πήγαμε από την Λαμία στην Καρδίτσα, χρησιμοποιώντας τον Αυτοκινητόδρομο Κεντρικής Ελλάδος, Α3 κατά την ορθή αρίθμηση των ελληνικών οδικών αξόνων (μονοί αριθμοί, κάθετοι άξονες: Α1 Αθήνα-Θεσσαλονίκη-Εύζωνοι (Βόρεια Μακεδονία), Α3 Λαμία-Καρδίτσα-Τρίκαλα-Καλαμπάκα-Γρεβενά (Α2 Εγνατία Οδός), Α5 Ιονία Οδός Τσακώνα (Α7 Κεντρικής Πελοποννήσου)-Πύργος-Πάτρα-Ρίο-Αντίρριο-Μεσολόγγι-Άρτα-Ιωάννινα-Κακαβιά (Αλβανία), Α7 Κεντρικής Πελοποννήσου Κόρινθος-Τρίπολη-Μεγαλόπολη-Τσακώνα-Καλαμάτα – ζυγοί αριθμοί, οριζόντιοι άξονες Α2 Εγνατία Οδός Ηγουμενίτσα-Θεσσαλονίκη-Αλεξανδρούπολη-Κήποι (Τουρκία), Α6 Αττική Οδός Ελευσίνα-Αθήνα-Μαρκόπουλο-Λαύριο, Α8 Ολυμπία Οδός Ελευσίνα (Α6 Αττική Οδός)-Κόρινθος-Πάτρα, Α90 Βόρειος Οδικός Άξονας Κρήτης (ΒΟΑΚ) Καστέλι-Χανιά-Ρέθυμνο-Ηράκλειο-Αγ.Νικόλαος-Σητεία).

Στους οριζόντιους άξονες από το Νο 2 «πηδάμε» στο Νο 6, λείπει το Νο 4, το οποίο είναι δεσμευμένο για τον περιβόητο Οδικό Άξονα Ηγουμενίτσα-Βόλος, προμελέτη σκοπιμότητος του οποίου υπάρχει (και την έχω στην επιστημονική βιβλιοθήκη μου) από τον Ιούλιο 1983. Στην συνέχεια το μόνο που έγινε είναι η αναβάθμιση σε Οδό Ταχείας Κυκλοφορίας του δρόμου Λάρισα-Τρίκαλα (με ελλείψεις), τίποτε άλλο. Πολύ αργότερα κυκλοφόρησε η φήμη (διότι τελικώς περί φήμης επρόκειτο) ότι θα υπάρξει σύνδεση αυτοκινητοδρόμου του Βόλου με τον Α3 της Κεντρικής Ελλάδος μέσω Φαρσάλων η Μακρυχωρίου ή κάτι τέτοιο. Τελικώς-τελικώς το μόνο που έχει να περιμένει ο Βόλος από σοβαρά οδικά έργα είναι η δημιουργία του Αυτοκινητοδρόμου Α12 Βόλος-Βελεστίνο, που χρειάζεται κατά βάσιν δύο (2) απλούς ανισόπεδους κόμβους.

Και η ολοκλήρωση του Περιφερειακού Δρόμου, πρώτα ο Θεός.

Για να επανέλθουμε, ο Α3 είναι ένας πολύ ωραίος Αυτοκινητόδρομος, έχει κι αυτός, όπως όλοι, πλέον, την σήραγγά του 3 χιλιομέτρων στη Όθρυ, στην περιοχή της Ξυνιάδας, κι από εκεί και πέρα μια καλή χάραξη μέσα σε βουνό και κάμπο, πλήρη εξοπλισμό, πολλά parking με αξιοπρεπείς τουαλέτες και γενικά είναι ένας δρόμος που χαίρεσαι να ταξιδεύεις. Θα το ξαναπώ: η Ελλάδα έχει αυτή τη στιγμή τους καλύτερους, από πάσης απόψεως, αυτοκινητοδρόμους της Ευρώπης.

Την προηγούμενη Τετάρτη έγραφα για την επικινδυνότητα της οδήγησης, βράδυ με βροχή, στον δρόμο Βόλου-Αγριάς χωρίς κατά μήκος διαγραμμίσεις. Σάββατο πρωί πήγαμε στον Αη Γιάννη του Αιγαίου, μέσω Χανίων και Κισσού. Είχε μια ομίχλη! Να την κόβεις με το μαχαίρι. Να μην βλέπεις στα 3 μέτρα, ή, σωστότερα, να τα βλέπεις όλα άσπρα, δικέ μου! Αλλά ευτυχώς υπάρχει κίτρινη διαγράμμιση με διπλή συνεχή γραμμή στον άξονα του δρόμου, που μας καθοδηγούσε με ακρίβεια και ασφάλεια. Πήγαμε κι ήρθαμε (η ομίχλη επέμενε κι ας ήταν μεσημεριανή η επιστροφή) και δεν πάθαμε τίποτε, μέσα σ’ ένα μαγευτικό ορεινό χειμερινό περιβάλλον με τη βοήθεια ενός πολύ απλού μέσου: μιας κίτρινης, ανακλαστικής γραμμής, που μας κράταγε ασφαλείς μέσα στον δρόμο.

Ώσπου φτάσαμε στην Πορταριά, χωρίς ομίχλη, αλλά με μια φοβερή και τρομερή διάβαση πεζών στο ύψος της πλατείας. Όπου οι άσχετοι που διαγράμμισαν κίτρινη αυτή την διάβαση τράβηξαν και δύο παχιές κίτρινες γραμμές τάχαμου «stop lines» κάθετα στον δρόμο (την Εθνική Οδό αρ. 34, επισημαίνω) και στις δυο κατευθύνσεις κυκλοφορίας και στις δυο πλευρές της διάβασης. Πέρα-πέρα, για «σιγουριά» και «μεγαλύτερη ασφάλεια» βρε αδερφέ! Λέω απλώς ότι η βλακεία δεν παλεύεται, συνάνθρωποι… Σας αγαπώ διακαώς, γεια σας και χαρά σας.

Στην φωτογραφία η θαλασσινή Αργώ από τον αείμνηστο Μιχάλη Πόρναλη το 2008 και «ένθετη» η στεριανή Αργώ από εμένα το 2020…

 (δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 11.12.2024, αρ.φύλλου 4306)

κυκλο-φ-οριακα 1207, 11 Σεπτεμβρίου 2024

 

«Ανοίγουν τα σχολεία / αντίο τεμπελιά / σε λίγο στα θρανία / θα πιάσουμε δουλειά»

Το τραγουδάκι το λέει καθαρά: τέρμα η τεμπελιά, στα ελληνικά τέλος η καλοκαιρινή ραστώνη, τέλος οι ανέμελες ώρες παρά θιν’ αλός, τέλος τα παιχνίδια άνευ πληκτρολογίου και αρχή στα θρανία τα οποία θα μετατραπούν σε χώρους εργασίας, σκληρής και επίπονης (λέμε τώρα…). Τα σχολεία, τα διαχρονικά ελληνικά σχολεία, από τις τάξεις των 40 παιδιών και του ενός/μιας δασκάλου/ας για τα πάντα (καλλιτεχνικά, μουσική, γυμναστική…) στους παιδοψυχολόγους και τις διδασκαλικές ειδικότητες για τα τμήματα των 17 παιδιών και στις αθρόες καταργήσεις-συγχωνεύσεις τμημάτων από τα χρόνια των μνημονίων μέχρι και φέτος για λόγους «εξορθολογισμού» – στην Παιδεία κάθε χρόνο κι ένας «ορθολογισμός» και δεν συμμαζεύεται, στην Ενέργεια μπάτε σκύλοι αλέστε κι αλεστικά μη δίνετε, παχιά λόγια στο Βελίδειο Ίδρυμα της 88^ης Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης.

Κι εμείς θυμόμαστε με φρίκη τον Σεπτέμβριο του 2023 με τον Δανιήλ και τον Ηλία να μας πλημμυρίζουν με 40 πόντους το υπόγειο, προκαλώντας καταστροφή. Βεβαίως υπήρξαν και χειρότερες καταστροφές από το υπόγειό μας και μετά από έναν χρόνο υπάρχουν άνθρωποι που ακόμη περιμένουν την «αρωγή» – κι εμείς μεταξύ αυτών, παρ’ όλο που το αρμόδιο συνεργείο μάς επισκέφθηκε την επόμενη ακριβώς μέρα, μάς κατέγραψε και τράβηξε και μια πράσινη γραμμή με σπρέϋ στο εξωτερικό του σπιτιού μας. Θυμάστε εκείνο το «ανέκδοτο» που λέγαμε για τον Παττακό με το «γραψ’ τον για σπίτι», που υπονοούσε γραψ’ τον για κάτι άλλο ή κάπου αλλού…; Και η Θεσσαλία ολόκληρη, κάθε τόσο λαμβάνει δισεκατομμύρια από τον αρχηγό και τον «θεόσταλτο» υφυπουργό, χρήμα να ακούν τα αυτιά σου, και έργο μηδέν. Πλήρης ασυμφωνία, προτάσεων, αποφάσεων, χαρακτήρων, σήραγγα λέει ο ένας, Αχελώος λέει ο άλλος, τσουπ! και οι Ολλανδοί της HVA με τον Έλληνα γενικό διευθυντή, με ωραία συμφέρουσα πρόταση να νοικιάσουν ολόκληρον τον κάμπο και να φυτεύουν ντομάτες και φρούτα, μετατρέποντάς τον σε Μοζαμβίκη ή σε Ταϊλάνδη, όπου έχουν μεγάλη εμπειρία τα παλληκάρια. Ιδού, λοιπόν, το μέλλον του θεσσαλικού κάμπου: ντομάτες, φρούτα και φωτοβολταϊκές κακοέργειες και στα πέριξ όρη, συμπεριλαμβανομένων των Μετεώρων, ανεμογεννήτριες. Κι ύστερα θα καααααθόοομαστε, που έλεγε κι ο Μίμης Φωτόπουλος, ζωή χαρισάμενη.

Το μόνο πραγματικό έργο στην Θεσσαλία είναι ο Αυτοκινητόδρομος Κεντρικής Ελλάδας, σύμφωνα με την ελληνική αρίθμηση αυτοκινητόδρομος Α3, σύμφωνα με την αρίθμηση των διευρωπαϊκών οδών Ε65. Ένα έργο για το οποίο έχω μιλήσει σε Συνέδρια, στην Ελλάδα και στας Ευρώπας διαχρονικά, από το τέλος της δεκαετίας του ’80, έως τουλάχιστον τα μέσα της δεκαετίας του 2000, χαρακτηρίζοντάς το αναγκαίο, μαζί με τον δυτικό άξονα, την σημερινή Ιονία Οδό, για την ολοκλήρωση του ελληνικού δικτύου αυτοκινητοδρόμων. Ευτύχησα να δω (με …μικρή καθυστέρηση) λειτουργική την Ιονία Οδό (Α5 στην αρίθμηση) και σχεδόν ολοκληρωμένη σήμερα την «Ε65», από Λαμία μέχρι Εγνατία Οδό (αυτοκινητόδρομος Α2). Και μιας και σας έβαλα στην αρίθμηση των Εθνικών Αυτοκινητοδρόμων, να σας πω ότι και ο δρόμος Βελεστίνο-Βόλος είναι χαρακτηρισμένος Αυτοκινητόδρομος, με αρίθμηση Α12. Περιμένει να δώσει ο Θεός φώτιση και ο υπουργός χρήμα ώστε να κατασκευαστούν οι ανισόπεδοι κόμβο στο Σέσκλο και στην Β’ ΒΙ.ΠΕ για να γίνει ένας κανονικός και ασφαλής δρόμος, όπως όλοι οι Ελληνικοί Αυτοκινητόδρομοι, οι καλύτεροι της Ευρώπης.

Στο μεταξύ, εμείς εδώ στο τέως Μονακό καταφέραμε, επιτέλους, να εγκαινιάσουμε την Πλατεία Πανεπιστήμιου, για την οποία αγωνίστηκαν τέσσερις Δημοτικές Αρχές πριν τον Άρχοντα, μια πλατεΐτσα στο κέντρο της πόλης, που αλλιώς την περιμέναμε και αλλιώς μας βγήκε. Δηλαδή, δια του λόγου το αληθές, το ‘χαμε δει το σκοτάδι όσα χρόνια (δεν) προχωρούσε η κατασκευή της (άλλωστε το σκοτάδι δεν είναι μακριά, κλείνεις τα μάτια και το βλέπεις, έλεγε ο πατέρας μου…), δέντρα χρειαζόμασταν, τσιμέντα στρώνονταν και μάρμαρα εγκιβωτίζονταν – τώρα τελευταία πολλά μάρμαρα βρε παιδιά, πολλά μάρμαρα, λέτε ν’ αρχίσω να ψάχνω; Ένα ωραίο αλσύλιο, πνεύμονας, θα ήταν ό,τι καλύτερο για το κέντρο της όμορφης πόλης μας, δυστυχώς το χάσαμε κι αυτό το κορμί, πατριώτη, κατά πάσα πιθανότητα προκειμένου να υπάρχει «σταθερό» έδαφος για χριστουγεννιάτικα «δρώμενα». Και το χειρότερο, για μένα, πάντα, είναι ότι φοβάμαι πως υπεύθυνος γι’ αυτή την κακή κατασκευή δεν είναι ο συνήθης Άρχοντας αλλά άλλος ή άλλοι, που μάλλον δεν τους φανταζόμουν.

Διάβασα μια πολύ ωραία παρέμβαση του Φίλου Στάθη Χαλαστάρα σχετικά με τις διαβάσεις πεζών, ένα πολύ «πονεμένο» θέμα στον Βόλο και στις περισσότερες ελληνικές πόλεις, μαζί, βέβαια, με τα δίκτυα κίνησης των Ατόμων με Αναπηρία. Σε διαβάσεις πεζών είδα τώρα τελευταία και μηχανάκια! Κανονικά, με την ταχύτητά τους, και οι πεζοί να κοντοστέκονται. Θα ασχοληθούμε διεξοδικότερα την επόμενη φορά. Όπως και για την κίνηση των ΑμεΑ – κι εδώ που τα λέμε, εκτός από τις υποχρεωτικές κίτρινες αυλακωτές πλάκες στα πεζοδρόμια βλέπετε, εσείς που βλέπετε, καμία άλλη μέριμνα για ΑμεΑ; Ή βλέπετε Άτομα με κινητικές Αναπηρίες να κινούνται στην πόλη, εκτός από τα άκρως επικίνδυνα ηλεκτροκίνητα αμαξίδια; Θα τα πούμε κι αυτά εν καιρώ.

Τελειώνουμε κάπως απότομα διότι μας πέφτει η μπαταρία στον φορητό υπολογιστή. Σας αγαπώ, γεια σας.

Στις φωτογραφίες το ρέμα της Μαυρούτσας ανάμεσα σε Κισσό και Μούρεσι, έναν χρόνο μετά, με τους ογκόλιθους στην κοίτη και την γέφυρα μπέλεϋ.

(δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 11.09.2024, αρ.φύλλου 4243)

κυκλο-φ-οριακα 1125, 9 Νοεμβρίου 2022

 

Καλημέρα συμπολίτες και απανταχού αναγνώστες. Μας τρέλαναν οι απανταχού μετεωρολόγοι με την κακοκαιρία «Εύα» (τελειωμό δεν έχει αυτή η ανοησία των ονομάτων…), γιούργια και οι τηλεοπτικοί σταθμοί και καλά να δείξουν πλημμύρες – δυο φρεάτια βουλωμένα «πλημμύρισε ο Πειραιάς», ο άλλος, επιστήμονας άνθρωπος, προέτρεψε να αναβληθεί το παιχνίδι Παναθηναϊκού-Ολυμπιακού λόγω αναμενόμενης νερο-καταστροφής – δεν έπεσε σταγόνα. Λύσσαξε κι εκείνο το 112, ευτυχώς όχι στα μέρη μας, γενικώς ζήσαμε πάλι μια αναστάτωση, να ξεφεύγει, βρε αδερφέ, ο ελληνικός νους από παρακολουθήσεις και επισυνδέσεις, ενεργειακά υπερκέρδη, βιαστές και καταχραστές εν γένει, αυγά και καλάθια κι άλλα τέτοια ουσιώδη.

«Βροχή βροχούλα βρέξε με / βοήθα με ν’ αντέξω / τριγύρω τόσες ομορφιές / για να τις ημερέψω» τραγουδάει η Μελίνα Τανάγρη, κι εμείς ακούμε βροχή μήνα Νοέμβρη και πανικοβαλόμαστε…

Την προηγούμενη φορά αναφερθήκαμε στο (καυτό…) θέμα της μεταστέγασης της Πυροσβεστικής στον Βόλο με αφορμή μια «διαφωνία» (πόσο όμορφα μπορούν να κάνουν τα άσχημα πράγματα οι όμορφες λέξεις…) μεταξύ Υφυπουργού και Περιφερειάρχη. Μνημονεύσαμε ένα δικό μας παρελθόν πιθανών οικοπέδων και αναρωτηθήκαμε αν υπάρχει σήμερα κάτι. Και μόλις λάλησε ο αλέκτωρ της Τετάρτης μού ήρθε ηλεκτρονικά αρμόδια (πιο αρμόδια δεν γίνεται…) ενημέρωση και διατελώ ευγνώμων γι’ αυτό. Η οποία ενημέρωση λέει αναλυτικά (επί λέξει) ότι «…το Δημοτικό Συμβούλιο Βόλου αποφάσισε, στις 17-06-2011, να παραχωρήσει κατά κυριότητα στην Πυροσβεστική Υπηρεσία δύο όμορα δημοτικά οικόπεδα, συνολικού εμβαδού 3.091,36 τ.μ., τα οποία βρίσκονται στη Νέα Ιωνία, πλησίον της Περιφερειακής Οδού, καθώς και να χαρακτηρίσει τα οικόπεδα αυτά ως «Χώρο Εγκατάστασης Πυροσβεστικής Υπηρεσίας».

Στη συνέχεια, τον Ιανουάριο του 2012, ο Δήμος Βόλου προέβη στη δωρεά των δύο οικοπέδων, με σκοπό την ανέγερση νέων εγκαταστάσεων για τη στέγαση της Π.Υ. Βόλου, εντός πέντε (5) ετών από την ημερομηνία αποδοχής της δωρεάς. Η αποδοχή της δωρεάς έγινε στις 21-11-2012 (συνεπώς στις 21-11-2017 εξέπνευσε η πενταετία), με απόφαση του τότε Γενικού Γραμματέα Δημόσιας Περιουσίας. Η απόφαση αυτή ρητά ορίζει ότι, σε περίπτωση που η ανωτέρω προθεσμία παρέλθει άπρακτη ή σε περίπτωση που η Πυροσβεστική Υπηρεσία Βόλου μεταφερθεί σε άλλο χώρο, η κυριότητα των εν λόγω οικοπέδων επανέρχεται αυτοδικαίως στον Δήμο Βόλου. Ορίζει, επίσης, ρητά πως, όταν ολοκληρωθούν οι νέες εγκαταστάσεις και μεταφερθεί σ' αυτές η Πυροσβεστική Υπηρεσία, το κεντρικό ακίνητο, στο οποίο στεγάζεται, από τη δεκαετία του ’50, η Πυροσβεστική Υπηρεσία (οδός Γαλλίας και Κουμουνδούρου), θα επιστραφεί κατά κυριότητα στον Δήμο Βόλου.

Στις 3-2-2014, ο τότε υπουργός Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη Ν.Δένδιας, απαντώντας σε σχετικό υπόμνημα του τέως δημάρχου Βόλου, Π.Σκοτινιώτη, που κατέθεσαν στη Βουλή ως αναφορά οι βουλευτές, Α.Μεϊκόπουλος και Μ.Χρυσοβελώνη, ανέφερε ότι το Αρχηγείο του Πυροσβεστικού Σώματος έχει προχωρήσει στην «ωρίμανση» του έργου, προκρίνοντας τη χρηματοδότησή του μέσω του προγράμματος Σ.Δ.Ι.Τ.»

Νοέμβριος 2012 η δωρεά, Νοέμβριος 2022, 10 τα χρόνια, 8 από αυτά υπό τον «αποτελεσματικό» (έτσι αυτοχαρακτηρίζεται…) Άρχοντα πασών των εξυπηρετήσεων, να χαριεντίζονται μεταξύ τους οι αξιωματούχοι του Κόμματος που τον στηρίζει πάση δυνάμει κι ο Βόλος να έχει την Πυροσβεστική Υπηρεσία στον Κεντρικό Ιστό της πόλης. Ίσως να πληρώνει και την «αφέλεια» τού τότε Δήμου, που παραχώρησε «δια βίου» τον χώρο κι αυτό το τζάμπα το εκμεταλλεύονται οι διοικούντες – κάτι που δεν υπήρχε για την Αστυνομία και τους ανάγκασε να χτίσουν στο Αλιβέρι καινούργιο και ωραίο Αστυνομικό Μέγαρο. Αυτό, βέβαια, δεν μειώνει τις ευθύνες του σημερινού Δήμου, που έπρεπε να έχει το θέμα της Πυροσβεστικής ψηλότερα και από την ασφαλτόστρωση των δρόμων και από τις χριστουγεννιάτικες εκδηλώσεις και από το εργοστάσιο παραγωγής SRF (και άλλα παραμύθια…).

Πάλι την έβγαλαν την Αργώ στην στεριά, πάλι το εξευτελίζουν το ιστορικό ναυπήγημα. Κι έχουν και το θράσος να καμαρώνουν γι’ αυτό και να νέμονται τον τίτλο «Αργοναύτης». Τι να πω; Άξιοι της μοίρας μας, για μία ακόμη φορά, άξιοι της κακομοιριάς μας, για την ακρίβεια, σε τούτη την όμορφη πόλη. Και όλοι εσείς οι κωπηλάτες της Αργούς, που με τα μπράτσα σας γράψατε ένδοξη ιστορία το 2008, να χαίρεστε. Και να βγαίνετε ωραίες φωτογραφίες!

Τις τελευταίες μέρες ταξίδευα καθημερινά στον Αλμυρό με Ι.Χ. κυρίως μέσα από τον Αυτοκινητόδρομο, είτε από Βελεστίνο με διόδιο 1,20 € είτε από τον παράπλευρο δίπλα από τις αποθήκες της ΚΥΔΕΠ μέχρι το Αερινό στο πήγαινε και στο έλα από Μικροθήβες, σπανίως από Ν.Αγχίαλο και συχνότερα μέχρι Αερινό και πάλι στον παράπλευρο. Σε αυτή την διαδρομή, που λέτε, συμβαίνουν τα εξής αξιοσημείωτα: α) προχωρεί η κατασκευή μεγάλου αμφίπλευρου ΣΕΑ (Σταθμού Εξυπηρέτησης Αυτοκινήτων) κοντά στον ανισόπεδο κόμβο Αερινού. Πρόκειται για παλιά ιστορία, που είχε μπλέξει με Αρχαιολογία και τώρα φαίνεται ότι ξέμπλεξε β) στις πληροφοριακές πινακίδες του ανισόπεδου κόμβου Μικροθηβών έχει απαλειφθεί τελείως η αναγραφή κατεύθυνσης «Βόλος». Στην έξοδο υπάρχει αναγραφή μόνο για Ν.Αγχίαλο και Φάρσαλα (Εθνική Οδός 30). Αυτό σημαίνει ότι ουσιαστικά η μόνη έξοδος για Βόλο είναι στο Βελεστίνο και η μόνη συνδετήρια οδός είναι η Βελεστίνο-Βόλος (Ε.Ο 6), 15 km, που προβλέπεται να εξελιχθεί σε Αυτοκινητόδρομο Α12 και γ) υπάρχουν ακόμη οι τρεις μεγάλες πινακίδες χρώματος καφέ με τα λευκά πηκτογράμματα που αναφέρονται στα χαρακτηριστικά (με τη σειρά) της Μαγνησίας γενικώς, του Πηλίου και των Βορείων Σποράδων. Ωραίες και έξυπνες πληροφοριακές πινακίδες, που κατασκευάστηκαν και τοποθετήθηκαν από την Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Μαγνησίας, αν δεν κάνω λάθος, στις αρχές της χιλιετίας. Σήμερα είναι δυσδιάκριτες, τις πνίγουν τα δέντρα και είναι κρίμα. Η «Αυτοκινητόδρομος Αιγαίου» οφείλει να τις συντηρήσει.

Και κάτι τελευταίο, για να μην ξεχνιόμαστε: ΟΧΙ εγκατάσταση LNG στον Παγασητικό Κόλπο. Γεια σας και χαρά σας.

Στην φωτογραφία της Ηλέκτρας Μ. ο φθινοπωρινός Βόλος από ψηλά.

(δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" την Τετάρτη 09.11.2022, αρ.φύλλου 3811)

κυκλο-φ-οριακα 1082, 1 Δεκεμβρίου 2021

η Αργώ, ένα απολύτως αξιόπλοο πλεούμενο

Καλόν Μήνα φίλοι αναγνώστες, πλέον τα Χριστούγεννα είναι …αναπόφευκτα! Το λέει και η τηλεοπτική διαφήμιση που μετράει αντίστροφα, χρόνια τώρα – με το συμπάθιο, η φετινή δεν είναι από τις καλύτερες. Κι ενώ οι κλίνες στις ΜΕΘ κάθε μέρα γίνονται περισσότερες (;), τα μονοκλωνικά αντισώματα σώζουν ζωές αφού πλέον έχουν πεθάνει ένα σωρό άνθρωποι με ευθύνη των ξεροκέφαλων της Υγείας και της Κυβέρνησης (μόνο ξεροκέφαλων άραγε; ή μήπως υπάρχουν και «άλλοι» λόγοι;). Κι εγώ, ως εσαεί αιθεροβάμων, διερωτώμαι γιατί η (τυφλή) Δικαιοσύνη διώκει τους αρνητές των εμβολίων και δεν διώκει τους αρνητές των μονοκλωνικών αντισωμάτων. Τώρα η καινούργια τρέλα λέγεται «όμικρον», όνομα που έδωσε ο ΠΟΫ (επιτέλους, όχι σκέτο ΠΟΥ, που σημαίνει απλώς που) στην SARS-CoV-2 variant Β.1.1.529 (Variant of Concern, VOC, ανησυχητική παραλλαγή, σε επίσημη μετάφραση) και επερχομένου του ρεβεγιόν (ή μήπως του… ρεβεγιού!, όλα είναι πιθανά την σήμερον ημέραν) τρέχει η Κυβέρνηση να επιβάλει νέα μέτρα, παντελώς αποκλειομένου του κλειδώματος κάτω.

Το ποια μέτρα ακριβώς εφαρμόστηκαν χθες βράδυ στην παραλία του Βόλου στην τελετή φωταγώγησης (και προφανέστατα όχι χειραγώγησης, κακεντρεχείς γκρινιάρηδες!), με παρούσα την πολύ καλή τραγουδίστρια κυρία Άννα Βίσση, η οποία πήρε (προ)χθες βράδυ το «βραδινό της δείπνο» σε γνωστό εστιατόριο της πόλης μας, όπως μας πληροφορεί μία ακόμη ανελλήνιστη «ενημερωτική ιστοφυλλάδα», τα μέτρα που εφαρμόστηκαν, λέω, δεν τα γνωρίζω, καθώς για μία ακόμη χρονιά αρνήθηκα συμμετοχή στον «πλέριο» εξευτελισμό της Αργούς και στα αστειάκια αρχόντων και παρουσιαστών – φέτος για έναν παραπάνω λόγο, αυτόν του κορωνοϊού, τη στιγμή που σε όλη την Ελλάδα οι εκδηλώσεις αυτού του είδους ματαιώνονται αλλά «ο Βόλος μας μαγεύει». Εύχομαι ολόψυχα να μην υπάρχει συνέχεια στο επίσης μαγικό Νοσοκομείο μας.

(Δυο λεπτά να συνέλθω, συμπολίτες. Βγήκα με το αυτοκίνητο να κάνω 3 απομακρυσμένες δουλειές και επιστρέφοντας στην οδό Μαγνήτων (από Ιωλκού μέχρι Άναυρο) ζαλίστηκα από το κούνημα, κόντεψα να κάνω …)

Αλλά ο αυτοθαυμασμός δεν σταματάει στην Υγεία, όπου όλα βαίνουν λίαν καλώς, σύμφωνα με την ίδια την Κυβέρνησή μας και με όλα τα τρέχοντα (και μη φθάνοντα…) μέσα μαζικής ενημέρωσης. Για παράδειγμα, ο Υπουργός Υποδομών και Μεταφορών, κ. Κώστας Καραμανλής (ο τρίτος ή ο τέταρτος;) δήλωσε: «Για πρώτη φορά στην ιστορία της Ελλάδας ο σιδηρόδρομος παίρνει τη θέση που του αξίζει και που έχει ανάγκη η χώρα κλπ.κλπ.» απλώς εξαγγέλλοντας τους διαγωνισμούς για έξι (6) περιφερειακά σιδηροδρομικά έργα, όπως σύνδεση λιμένος Ραφήνας και Λαυρίου, Αλεξανδρούπολη-Ορμένιο, Θεσσαλονίκη-Τοξότες και άλλα. Και στριφογύρισε στο μνήμα του ο Χαρίλαος Τρικούπης, ο οποίος το 1882 πράγματι για πρώτη φορά στην μακραίωνη ιστορία της Ελλάδας έβαλε τον σιδηρόδρομο στη θέση που του άξιζε. Αμετροέπεια 1.

Αμετροέπεια 2. Σε μία κανονική παράσταση για τα «μέσα» στα Χανιά της Κρήτης ο Πρωθυπουργός αναγγέλλει «το πιο σημαντικό αναπτυξιακό έργο για την Κρήτη τον επόμενο αιώνα» (εννοώντας τον 22^ο αιώνα;) αναφερόμενος στον περιλάλητο ΒΟΑΚ-Βόρειος Οδικός Άξονας Κρήτης, τον οποίο πανεύκολα χαρακτηρίζει «ο μεγαλύτερος νέος αυτοκινητόδρομος που θα κατασκευαστεί στην Ευρώπη» κι όλα αυτά διότι «Αν δεν προχωρήσουμε η Κρήτη θα μείνει αναπτυξιακά ακρωτηριασμένη». Ο ΒΟΑΚ είναι μια καραμέλα που ξεκίνησε να πιπιλιέται αρχές του ‘70 και είναι, ειλικρινά, απορίας άξιο πώς τόσες εκατοντάδες Κρητίκαροι πασών των αποχρώσεων Υπουργοί, Πρωθυπουργός, Εργολάβοι και παρατρεχάμενοι, τόσα χρόνια δεν κατάφεραν να υλοποιήσουν αυτό το έργο, ενώ στο μεταξύ στην χερσαία Ελλάδα ολοκληρώθηκαν κοντά στα 2.300 χιλιόμετρα πραγματικά σύγχρονων αυτοκινητοδρόμων – και δεν ξεχνάμε ότι τρεις από αυτούς ολοκληρώθηκαν επί της προηγούμενης κυβέρνησης, αφού επί χρόνια καρκινοβατούσαν λόγω συναλλαγών των παλαιοτέρων κυβερνήσεων με τους παραχωρησιούχους. Τώρα, λοιπόν, έφτασε η ώρα (…του Γιάννη Βαλαώρα, αν θυμάστε…), το κακό (γι’ αυτούς) είναι ότι εμείς εδώ θα μείνουμε, να παρακολουθούμε και να προσπαθούμε να ενημερώνουμε.

Αμετροέπεια 3 (μικρότερης σημασίας αλλά το ίδιο αυτοθαυμαστική). Ο καθαρισμός των ρεμάτων, αυτή η αυτονόητη και πάγια εργασία από συστάσεως της παντοειδούς τοπικής και περιφερειακής αυτό-διοίκησης, στην Θεσσαλία τον τελευταίο καιρό αναγγέλλεται παγίως ως περίπου μάννα εξ ουρανού, το οποίο «με ενσυναίσθηση (είναι και αυτή μία από τις νεοφανείς ελληνικές λέξεις, που οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν τι δηλώνει όταν την χρησιμοποιούν) και κατανόηση των αναγκών προσφέρεται για την ανακούφιση των ανθρώπινων κοινοτήτων». Ενσυναισθάνομαι ολίγον άβολα, αδέρφια.

Αυτά για σήμερα. Εύχομαι να σας βρίσκω όλους και όλες καλά σωματικά, διανοητικά και ψυχικά, εγώ ειλικρινά σας λέω, έχω τρομάξει πολύ τόσο με την «εξυπνάδα» αυτού του κορωνομπαμπούλα, όσο και με τις εξυπνάδες που ακούω καθημερινά ένθεν κακείθεν και με γεμίζουν με ανασφάλεια. Είναι και το ΚΙΝΑΛ-ΠαΣοΚ σε ανασφαλή κίνηση, γιόρταζε χθες και ο αναντικατάστατος Ανδρέας, τώρα ένας άλλος Ανδρέας ακκίζεται μπροστά στις κάμερες, επιδιώκοντας την αρχηγία ως πλυντήριο πασών των ανομιών (;). Και η Απογραφή πήρε παράταση, όχι που δε θα ‘παιρνε, μέχρι 13 Δεκεμβρίου, προλάβετε. Γεια χαρά.

Στην φωτογραφία, για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι, η Αργώ, ένα απολύτως αξιόπλοο πλεούμενο.

(δημοσιεύτηκε στην 124χρονη (1898-2021) καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Θεσσαλία" την Τετάρτη 01.12.2021, αρ.φύλλου 37.586)

κυκλο-φ-οριακα 1072, 15 Σεπτεμβρίου 2021

Καλημέρα συμπολίτες και απανταχού αναγνώστες! Συμπληρώθηκε κοντά ένας μήνας αποχής της στήλης και… μου λείψατε. Χίλια πράγματα στριμώχνονται στο μυαλό μου, τοπικά, ελληνικά, διεθνή, χίλια πράγματα. Απεβίωσε και ο Μίκης Θεοδωράκης στις 2 Σεπτεμβρίου 2021, σε ηλικία 96 ετών, πενθήσαμε εθνικώς επί τριήμερον, έγραψε ή είπε και κάθε ένας/μία αυτά που πίστευε ότι έπρεπε να γράψει ή να πει για την περίσταση, μπας και του/της πει ο γείτονας πως δεν ετίμησε δεόντως τον Οικουμενικό αυτόν Έλληνα.

Ανάμεσα σε όλους και όλες κι εγώ, με μια ανάρτηση στο φατσοβιβλίο που έλεγε τα εξής – την καταγράφω για να υπάρχει ως γραπτό αρχείο, τα διαδικτυακά εργαλεία δεν τα εμπιστεύομαι για το μέλλον των παιδιών μου:

«Με τον Μίκη Θεοδωράκη «γνωρίστηκα» όταν ακόμη πήγαινα στο Δημοτικό. Αντηχούσε το σπίτι μας από τους δίσκους που αργότερα, στη χούντα, η Μητέρα τους έσπασε για να μην «βρεθούμε μπλεγμένοι». Άκουσα σε παράνομη κασέτα τα «Τραγούδια του Αγώνα» το 1972 κι έναν χρόνο μετά τραγουδούσα «Πάλης ξεκίνημα, νέοι αγώνες…» σε μια αίθουσα με 2.000 άτομα και φρουρούς στις πόρτες, μπας και μπουν τίποτε χαφιέδες. Στην ίδια συναυλία σταμάτησα να τραγουδώ το «Βράχο, βράχο τον καημό μου…» όταν κάποιοι σηκώθηκαν να το χορέψουν, θεωρώντας ότι αυτό ήταν ασέβεια απέναντι σ’ αυτούς που ακόμη και τότε μετρούσαν τον καημό τους από βράχο σε βράχο και από εξορία σε εξορία. Το 1978 δίδαξα ως «μαέστρος» σε μια μικτή φοιτητική χορωδία «Της αγάπης αίματα…» και δυο χρόνια αργότερα το εκτελέσαμε πάλι, με συνοδεία φυσαρμόνικας, προσπαθώντας να πλησιάσουμε λίγο στο κλίμα εκείνης της μοναδικής σκηνής στους «Κυνηγούς» του Θόδωρου Αγγελόπουλου. Αξιώθηκα να τραγουδήσω όλα τα τραγούδια και να διαβάσω-απαγγείλω τα Αναγνώσματα από το «Άξιον Εστί» το 2014, σε μια συναυλία στην πόλη μου που με σημάδεψε για πάντα.

Αυτός είναι για μένα ο Μίκης Θεοδωράκης.»

Γκλιν-γκλαν στο κινητό τηλέφωνο, μήνυμα sms (short message service, υπηρεσία σύντομων μηνυμάτων) από EMVOLIO, με ενημερώνει ότι έχω «προτεραιοποιηθεί» (αγαπητοί Φιλόλογοι βοηθάτε, υπάρχει ρήμα «προτεραιοποιούμαι»;) «για αναμνηστική δόση» και να κλείσω ραντεβουδάκι. Αναμνηστική φωτογραφία ήξερα, αναμνηστική δόση δεν ήξερα, έμαθα κι αυτό μαζί με όλα τα άλλα τους τελευταίους 18 μήνες. Κι όλο αναρωτιέμαι πώς μας βρήκε τόσο μπόσικους, τόσο ανίδεους, τόσο απροετοίμαστους αυτός ο διαβολο-ιός και μπόρεσε με μεγάλη ευκολία να κάνει τη ζωή μας άνω-κάτω και να τρέχουμε ξωπίσω του μπας και προλάβουμε τις μεταλλάξεις και τα τσαλίμια του. Ένα ανθρώπινο γένος παντελώς ανίσχυρο και μια παραπαίουσα παγκόσμια επιστημονική κοινότητα. Και τα παντός είδους ζώα μας κοιτάνε και γελάνε, συνάνθρωποι, γελάνε, έχουν ξεκαρδιστεί στα γέλια με την κατάντια του υποτιθέμενου ανώτερου είδους, της αφεντομουτσουνάρας μας, που λέει κι ο Καραγκιόζης…

Καλοκαιράκι πίσω μας, παρ’ ημίν η σύζυγος, όντας ο ελεύθερος επαγγελματίας της οικογένειας, καθορίζει τις διακοπές μας ανάλογα με τις υποχρεώσεις της. Λίγος Αη Γιάννης, 3 μέρες Κεφαλονιά κι άλλες 3 Ιθάκη, κόσμος πολύς παντού, πάλι όλες οι φυλές παρούσες στην «ξανά προς τη δόξα τραβά» τουριστική Ελλάδα. Στην Κεφαλονιά από Κυλλήνη με ένα από αυτά τα κίτρινα επιβατηγά/οχηματαγωγά (ΕΓ/ΟΓ στη ναυτική ορολογία) της Levante Ferries που βλέπουμε στην διαφήμιση, εντυπωσιακά προσεγμένο για πλοίο γραμμής, μέσα κι έξω, και με ναύλο 2 άτομα+1 αυτοκίνητο 63 €, για 1:30 ώρες πλεύσης. Το Βόλος – Σκιάθος με το όχι και τόσο προσεγμένο Express κοστίζει αντιστοίχως 134 €, για 2:25 ώρες πλεύσης – η τιμή είναι κάτι παραπάνω από το διπλάσιο, ενώ ο χρόνος είναι κάτι παρακάτω από το διπλάσιο, το συμπέρασμα είναι ότι είμεθα αριστοκράτες στην Μαγνησία, πράγμα, βεβαίως, που ισχύει όχι μόνο στα πλοία. Κεφαλονιά ωραίες θάλασσες, ωραίες παραλίες, όμορφο Αργοστόλι. Στην Ιθάκη περάσαμε από Σάμη σε Πισαετό (=Πίσω Αετό, υπάρχει και κανονικός Αετός) ένα καινούργιο λιμάνι στη μέση του πουθενά, πολύ εξυπηρετικό. Ιθάκη ωραίες θάλασσες, δύσκολες παραλίες – η σύζυγος είπε του χρόνου να έρθουμε οπωσδήποτε με το 25μετρο σκάφος μας (…!!). Συμπαθητικό Βαθύ, πανέμορφο Κιόνι, γεμάτο ιστιοπλοϊκά σκάφη. Γέμισε η ψυχή μας με όμορφες εικόνες, απόθεμα για τον επερχόμενο χειμώνα. Πατήσαμε στεριά στο λιμάνι του Αστακού, και είδαμε και πάθαμε μέχρι να βρούμε την Ιόνια Οδό περνώντας με το GPS από κάτι άθλιους επαρχιακούς δρόμους της Αιτωλοακαρνανίας, χωρίς καμία σήμανση κατεύθυνσης. Όταν επιτέλους την βρήκαμε, πήρα το 1075 και ξέσπασα σ’ έναν άνθρωπο που δεν ήταν αρμόδιος, το εντυπωσιακό είναι ότι τρεις μέρες μετά με πήραν από την Εταιρεία Νέα Οδό να μου δικαιολογηθούν ότι δεν είναι αυτοί αρμόδιοι για την σήμανση προς τον Αυτοκινητόδρομο, αλλά δεν ξέρουν και ποιος είναι. Τώρα γράφω γράμμα στο ΥΠΕΧΩΔΕ ή όπως το λένε, να δω τι άκρη θα βγάλω.

Στην πόλη γίνονται και ετοιμάζονται θαύματα. Φούρνος Βενέτη, ωσάν να μας έλειπαν οι εξαιρετικοί φούρνοι στον Βόλο, την Τετάρτη, λέει, θα γίνουν τα εγκαίνια και την ίδια μέρα το Δημοτικό Συμβούλιο θα αποφασίσει «Μετά από ενδελεχή επανέλεγχο» τροποποίηση (προς τα πάνω, εννοείται…) της τιμολογιακής πολιτικής για το parking της οδού Φιλελλήνων. Βρε μπας, λέω, κι έκαναν όλη αυτή την μεταλλική κατασκευή για άλλους λόγους, κι όχι για να εξυπηρετήσουν την κυκλοφορία; Λες; Γκρέμισαν και την διαχωριστική νησίδα στην Φιλελλήνων – αλλά αυτά θα τα πούμε την άλλη φορά. Μαζί με λεωφορειακή γραμμή Γαζή-Κωνσταντά, μαζί με έναν χρόνο κατεστραμμένη Καραμπατζάκη, έχουμε δουλειά.

Καλά να είμαστε να ανταμώνουμε. Παρασκευή 17 και Σάββατο 18 η επετειακή συνάντηση των αποφοίτων 1971 του 2^ου Γυμνασίου Αρρένων Βόλου. 50 χρόνια, ούτε πολλά, ούτε λίγα. Γεια σας.

Στην φωτογραφία, 15.06.2014, στο Πνευματικό Κέντρο της Ι.Μ.Δημητριάδος, στον Βόλο, «Άξιον Εστί», Βολιώτικη Χορωδία & Χορωδία Αταλάντης, Διεύθυνση Αντιγόνη Κερετζή & Στάσα Τζάλλα.

(δημοσιεύτηκε στην 124χρονη (1898-2021) καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Θεσσαλία" την Τετάρτη 15.09.2021, αρ.φύλλου 37.520)

κυκλο-φ-οριακα 1067, 14 Ιουλίου 2021

14^η Ιουλίου 1789, η άλωση της φυλακής της Βαστίλης στο Παρίσι κατά την επανάσταση, εθνική εορτή των Γάλλων. Καλημέρα συμπολίτες! Πολλά έχουν γραφτεί σχετικά με την επίδραση της γαλλικής επανάστασης και, κυρίως, των ιδεών που την προετοίμασαν πάνω στην προετοιμασία της ελληνικής επανάστασης του 1821. Τα κηρύγματα των διαφωτιστών, που έγιναν συνθήματα των επαναστατών, μιλούσαν για Ελευθερία, Ισότητα, Αδελφοσύνη – Liberté, Egalité, Fraternité. Έχουν περάσει πολλάααα χρόνια από τότε, συμπολίτες, αυτές οι τρεις λέξεις δεν ξέρω αν έχουν σήμερα την ίδια έννοια που είχαν τότε για τους αβράκωτους (ή ξεβράκωτους) – «sans culottes» στο Παρίσι ή για τους αδερφούς τους στο Χάνι της Γραβιάς, 32 χρόνια αργότερα.

Σήμερα παλεύω να καταλάβω τι είναι «για το καλό μου», που λέει κι ο Γιάννης Μηλιώκας. Φοβάμαι πολύ ότι με αφορμή και πρόσχημα τους υγειονομικούς κινδύνους γίνεται μία, σε παγκόσμιο επίπεδο, ανίχνευση των αντοχών των ατόμων-υποκειμένων της Ιστορίας απέναντι στην καταπάτηση θεμελιωδών και κατοχυρωμένων με αιματηρούς αγώνες ατομικών δικαιωμάτων. Εάν αυτό είναι αληθές, τότε το μέλλον είναι πράγματι εφιαλτικό, κι αυτοί που σήμερα τόσο πρόθυμα τάσσονται υπέρ όλων αυτών των διαχωρισμών «για το καλό μου» αύριο με μεγάλη πιθανότητα θα βρεθούν οι ίδιοι θύματα ακόμη χειρότερων διαχωρισμών. Με την άδειά σας, θα σας θυμίσω την ρήση του γερμανού πάστορα Martin Niemöller, που χρησιμοποίησε και ο Bertolt Brecht, όταν ο ναζισμός γινόταν καθεστώς:

«Όταν ήρθαν να πάρουν τους τσιγγάνους δεν αντέδρασα. / Δεν ήμουν τσιγγάνος. /

Όταν ήρθαν να πάρουν τους κομμουνιστές δεν αντέδρασα. / Δεν ήμουν κομμουνιστής.

Όταν ήρθαν να πάρουν τους εβραίους δεν αντέδρασα. / Δεν ήμουν εβραίος.

Όταν ήρθαν να πάρουν εμένα δεν είχε απομείνει κανείς για να αντιδράσει».

Κι αυτό δεν είναι «πολιτική», συμπολίτες. Αγωνία, απλή αγωνία είναι.

Αλλά ας ξεφύγουμε από την αντάρα του κορωνοϊού (που, σημειωτέον, δεκαοχτώ μήνες μετά την εμφάνισή του δεν έχουμε, ακόμη, συμφωνήσει ως Έλληνες πώς γράφεται και καλά-καλά πώς προφέρεται, δεν είναι λίγοι αυτοί που τον αναφέρουν ως «κοροναϊό»…). Και συμβαίνουν πράγματι ευοίωνα πράγματα στην χώρα.

Το ένα είναι η ολοκλήρωση του Αυτοκινητόδρομου Κεντρικής Ελλάδας ή Ε 65. Τα λέγαμε εμείς στα κυκλο-φ-οριακά 1063, στις 10 Ιουνίου 2021, στις 24 Ιουνίου υπογράφηκε η σύμβαση για την κατασκευή του βόρειου τμήματος, που θα συνδεθεί με την Εγνατία Οδό. Σπουδαίο έργο, μήκους 70,5 km, με 2 (ακόμη!) σήραγγες και 20 γέφυρες (αμέτρητες είναι, πλέον, οι γέφυρες και οι μεγάλες κοιλαδογέφυρες στους ελληνικούς αυτοκινητοδρόμους) και 6 ανισόπεδους κόμβους (Βασιλικής, Καλαμπάκας, Γρεβενών, Οξύνειας, Αγιόφυλλου-Καρπερού και Εγνατίας). Το νότιο τμήμα, από Ξυνιάδα μέχρι Λαμία (Α/Κ Ανθήλης) μήκους 32,5 km βρίσκεται ήδη στο 70% της κατασκευής, περιλαμβάνει ακόμη μία δίδυμη σήραγγα, 15 γέφυρες, 3 ανισόπεδους κόμβους (Ξυνιάδας, Καρπενησίου, Λαμίας) και σύνδεση με τον Αυτοκινητόδρομο Α1 Αθήνα-Θεσσαλονίκη-Εύζωνοι (αποκαλούμενον και ΑΘΕ). Σοβαρό έργο, επαναλαμβάνουμε, που όμως κατάφερε να χρηματοδοτηθεί από τα Ευρωπαϊκά Ταμεία στο βόρειο τμήμα του μόνο μέσω του πρόσφατου Ταμείου Ανάκαμψης και αφού η Ελλάδα επικαλέστηκε τα προβλήματα που θα δημιουργήσει η απολιγνιτοποίηση στην Δυτική Μακεδονία.

Το δεύτερο είναι η μεγάλη επέκταση του metró της Αθήνας με την γραμμή 4, η οποία θα καλύψει μεγάλες πυκνοδομημένες περιοχές και δεκάδες σημεία εξυπηρέτησης κοινού στο κέντρο της πρωτεύουσας, καθώς οι 15 προβλεπόμενοι σταθμοί είναι Άλσος Βεΐκου, Γαλάτσι, Ελικώνος, Κυψέλη, Δικαστήρια, Αλεξάνδρας, Εξάρχεια, Ακαδημία, Κολωνάκι, Ευαγγελισμός, Καισαριανή, Πανεπιστημιούπολη, Ζωγράφου, Ιλίσια, Γουδή. Το χρονοδιάγραμμα προβλέπει 8 χρόνια, βάλε 2030, και το απολύτως καινοτομικό στοιχείο είναι ότι τα τρένα, οι συρμοί, σ’ αυτή τη γραμμή θα κινούνται χωρίς οδηγό!

Το τρίτο είναι το Marine Tower. Ο πύργος κατοικιών, ύψους 200 m, 45 ορόφων, και 200 διαμερισμάτων, που θα χτιστεί κοντά στην θάλασσα στον υπό ανάπλαση χώρο του (πρώην) αεροδρομίου του Ελληνικού. Ακούσαμε διάφορα πανηγυρικά περί μεγαλύτερου, ψηλότερου, ομορφότερου, πρασινότερου (!), λίγο «κουμπωθήκαμε» ειν’ αλήθεια – όλη αυτή η ιστορία με το Ελληνικό και τα μεγάλα καζίνα δεν μας είναι πολύ συμπαθής, ύστερα υπάρχει (και καλά κάνει) και ο πανίσχυρος ελληνικός αντισεισμικός κανονισμός, και δη σε παραλιακό έδαφος – και μετά είπαμε να το ψάξουμε λίγο περισσότερο. Και διαπιστώσαμε ότι σίγουρα σε μελετητικό επίπεδο το έργο έχει σοβαρές περγαμηνές. Τόσο από το διεθνούς φήμης αγγλικό αρχιτεκτονικό γραφείο Foster+Partners, όσο και από τους λοιπούς συνεργάτες, ανάμεσα στους οποίους είναι τα μεγαλύτερα ελληνικά γραφεία (Τομπάζης, Δοξιάδης) και αξιόλογοι καθηγητές (Κίζης, Κωτσιόπουλος κλπ.). Θα το παρακολουθήσουμε.

Αυτά τα ενημερωτικά σήμερα.

Έγραφα την προηγούμενη φορά σχετικά με την στάθμευση εταιρικών οχημάτων στον χώρο της πλατείας Μπόρελ – υπάρχει και οδός Μπόρελ. Στο βιβλίο του «δικού μας» Χριστόφορου Σεμέργελη «Μια θάλασσα δύο πατρίδες», όπου η Ιστορία πλέκεται αριστοτεχνικά με την μυθοπλασία, μπορεί να βρει κανείς πολλά στοιχεία σχετικά με την δράση του Προξένου Καρόλου Μπόρελ στα τελευταία χρόνια της τουρκοκρατίας στον Βόλο. Και μαζί σχετικά με τον μεγάλο φιλέλληνα Άγγλο αρχιτέκτονα-δημοσιογράφο Κάρολο Ογλ, που σκοτώθηκε στο Πήλιο στα 1878.

Βεβαίως για την στάθμευση απάντηση δεν υπάρχει, όπως και για τις υπόλοιπες απορίες. Αλλά εμείς δεν σκοπεύουμε να σταματήσουμε να ρωτάμε. Άλλωστε είναι γνωστόν τοις πάσιν ότι «αν δε ρωτάει το παιδί πώς θα μάθει;». Γεια σας.

(δημοσιεύτηκε στην 124χρονη (1898-2021) καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Θεσσαλία" την Τετάρτη 14.07.2021, αρ.φύλλου 37.467)  

κυκλο-φ-οριακα 1063, 10 Ιουνίου 2021

Καλημέρα και πάλι φίλοι και φίλες αναγνώστες! Με σχεδόν συμπληρωμένη την έκτη εβδομάδα στους θαλάμους του Νοσοκομείου η Καίτη μας κατέληξε, ως αποτέλεσμα «πολυοργανικής ανεπάρκειας», συνεπεία CoViD-19. Μόνη κι έρημη, χωρίς έναν δικό της άνθρωπο να της κρατάει το χέρι, με μόνη συντροφιά τις φιλότιμες ηρωίδες νοσηλεύτριες. Ύστερα το πτώμα της μπήκε σ’ έναν ειδικό σάκο, μετά σ’ ένα φέρετρο που κλείστηκε ερμητικά κι ύστερα όλο αυτό τυλίχτηκε σε διαφανές «στρετς φιλμ» κι αυτό το πακέτο το έφεραν τέσσερις άνθρωποι ντυμένοι σαν αστροναύτες στον Άγιο Λάζαρο, διαβάστηκε η εξόδιος ακολουθία κι ακολούθησε ο ενταφιασμός σε μια ξεχωριστή, επί τούτου, περιοχή στα πολύ ορεινά του Κοιμητηρίου στον Κούκο. Τέλος!

Η Καίτη ήταν η Νταντά, η γυναίκα που μεγάλωσε και τα τρία παιδιά μας, η δεύτερη μάνα τους. Ένας χαρούμενος και δραστήριος άνθρωπος, μια άριστη νοικοκυρά με ωραία δική της οικογένεια, που ήρθε στο σπίτι μας τον Οκτώβρη του 1990 κι έφυγε …τώρα, μετά από 30 χρόνια. Με κάθε κυριολεξία, ένας δικός μας άνθρωπος. Πενθούμε. Κι ευχόμαστε καμία άλλη οικογένεια να μην ζήσει αυτό το δράμα των συνεπειών αυτού του διαβολοϊού...

Όσο για τον ενταφιασμό, θα μου επιτρέψετε να πιστεύω ότι δεν είναι η καλύτερη λύση στην προκείμενη περίπτωση. Πολύ δύσκολα θα γίνει η πρέπουσα αποσύνθεση – το περιβόητο και «απαράβατο» χους ει και εις χουν απελεύσει – με αυτά τα δεδομένα των διάφορων προστατευτικών μέσων. Και το χώμα των κοιμητηρίων, μαζί με τους υδροφόρους ορίζοντες, θα επιβαρυνθεί αναλόγως, κάποιοι υπολογίζουν για όλα αυτά διάστημα 10 με 15 χρόνια. Θεωρώ ότι πιο απλή κα πιο φιλική προς το περιβάλλον είναι η καύση, στην υψηλή θερμοκρασία του κλιβάνου. Τούτη η επιδημία ήταν μια καλή ευκαιρία να τεθεί και αυτό το ζήτημα σε σοβαρή συζήτηση, νομίζω ότι για μία ακόμη φορά αυτή η ευκαιρία χάθηκε.

Και η ζωή συνεχίζεται. Τώρα κουβεντιάζουμε για προνόμια στους εμβολιασμένους – στο τέλος να δείτε που θα μας σφραγίσουν τα μπράτσα, όπως τους Εβραίους στο Άουσβιτς – και οι κυβερνήτες βρίσκουν ευκαιρία να ανεβάσουν τις αντικειμενικές αξίες των ακινήτων και 20 συμπαρασυρόμενους φόρους και να κατεβάσουν τις απολαβές των εργαζομένων – πού είσαι κυρία Θάτσερ μου να καμαρώσεις τα μανάρια σου! Να σας θυμίσω ότι ο γενικώς ανεπάγγελτος κύριος Χατζιδάκις είναι αυτός που ξεπούλησε την Ολυμπιακή Αεροπορία και ξεκίνησε το ξεπούλημα της ΔΕΗ, καλό παιδί, που έλεγε, καλή του ώρα, κι ο Χάρρυ Κλυν. Έτοιμα και τα αστυνομικά τμήματα μέσα στα Πανεπιστήμια – έχει τέτοιο και στο Χάρβαρντ άραγε; – τα απέξω λίγο δυσκολεύονται αλλά μη νομίζετε, είναι πολύ πιο σημαντικό το αν ή τάδε κυρία είναι ή δεν είναι ψυχολόγος από το αν πιάστηκαν ή δεν πιάστηκαν οι ένοχοι, μέχρι και ο «μέγας διδάσκαλος» της μασονικής στοάς μου έκανε την τιμή αυτοπροσώπως να μου απευθυνθεί – τους μασόνους, από όσο θυμάμαι, ανοιχτά και απροκάλυπτα δεν τους είχε χρησιμοποιήσει κανείς τα τελευταία πολλά χρόνια στην Ελλάδα, ε! έφτασε ο καιρός οι Άριστοι να το κάνουν κι αυτό, προκειμένου να δείξουν πόσο «γροθιά» είναι, τι να πω, συμπολίτες…!

Το περασμένο Σαββατοκύριακο ταξιδέψαμε στην Αθήνα μέσω… Τρικάλων, διότι η σύζυγος είχε δουλειά στα δυο στενά. Άρα Αυτοκινητόδρομος Κεντρικής Ελλάδας, με την σωστή ελληνική αρίθμηση Αυτοκινητόδρομος Α3, ο αποκαλούμενος και Ε65. Για την εγκυκλοπαιδική σας γνώση, η Ευρωπαϊκή Οδός Ε65, όπως καθορίστηκε από την αρμόδια επιτροπή του ΟΗΕ στην Γενεύη στις 16 Σεπτεμβρίου 1950, έχει συνολικό μήκος 4.400 χιλιόμετρα, ξεκινάει από το Μάλμοε της Σουηδίας, διασχίζει Πολωνία, Τσεχία, Σλοβακία, Ουγγαρία, Βοσνία Ερζεγοβίνη, Μαυροβούνιο, Σερβία, Κόσοβο, Βόρεια Μακεδονία, μπαίνει στην Ελλάδα από τον συνοριακό σταθμό Νίκης, συνδέει Φλώρινα, Πτολεμαΐδα, Κοζάνη, Λάρισα, Δομοκό, Λαμία, Μπράλο, Πάτρα, Κόρινθο, Τρίπολη, Καλαμάτα, περνάει με πλοίο στην Κίσαμο της Κρήτης και τερματίζει στα Χανιά. Όπως αντιλαμβάνεστε εσείς οι έξυπνοι και πεπαιδευμένοι αναγνώστες των κυκλο-φ-οριακών αυτός ο δρόμος δεν έχει μεγάλη σχέση με τον σημερινό Αυτοκινητόδρομό μας, που θα συνδεθεί σύντομα με την Εγνατία Οδό παραπάνω από την Καλαμπάκα, περνάει από Τρίκαλα, Καρδίτσα, Φάρσαλα και απλώς θα συναντήσει την Ε65 στον Δομοκό. Τέλος πάντων, αυτός είναι ακόμη ένας θαυμάσιος δρόμος, μετά την Ιονία Οδό Ιωάννινα-Αντίρριο, που μας φαινόταν τότε, στις αρχές της δεκαετίας του ’90, στις μεγάλες διεθνείς συναντήσεις περί των Διευρωπαϊκών Δικτύων όπου συμμετείχαμε, απίθανο να κατασκευαστεί ποτέ στην Ελλάδα. Απατηθήκαμε ευχαρίστως.

Σήμερα, συμπολίτες, η Ελλάδα έχει το πιο σύγχρονο δίκτυο αυτοκινητοδρόμων στην Ευρώπη, κάπου 2.300 χιλιόμετρα, που θα γίνουν 2.700 μέχρι το 2030. Επιτέλους ας το πιστέψουμε αυτό.

Και επίσης ας πιστέψουμε ότι ο Περιφερειακός του Βόλου είναι ένας πάρα πολύ χρήσιμος δρόμος και είναι, κυριολεκτικά, μια χαρά. Διάφορες δεισιδαιμονίες, μεγαλοϊδεατισμοί και λαϊκίστικες πομφόλυγες που κατά καιρούς ακούγονται, ουδεμία σχέση έχουν με την πραγματικότητα. Όποιος/όποια οδηγεί με νου και γνώση σε έναν φαρδύ δρόμο, που σε ένα μεγάλο τμήμα του κινείται μέσα στον οδικό ιστό της πόλης γιατί δεν έχει από πού αλλού να περάσει, δεν έχει τίποτε απολύτως να φοβηθεί, ας το κατανοήσουμε αυτό κι ας το απολαύσουμε.

Θα τελειώσουμε εδώ και έτσι σήμερα. Με μια «σκληρή» φωτογραφία ενταφιασμού στα κατσάβραχα, από αυτές που αποφεύγουν να μας δείχνουν τα διάφορα «μέσα», αλλά που είναι η πραγματικότητα του CoViD-19. Γεια σας, κι άλλο κακό να μη μας βρει.

(δημοσιεύτηκε στην 124χρονη (1898-2021) καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Θεσσαλία" την Πέμπτη 10.06.2021, αρ.φύλλου 37.440)