κυκλο-φ-οριακα 1290, 29 Ιουλίου 2026

 

Μία εβδομάδα εκτός δημοσιότητος τα κυκλο-φ-οριακα. Σε καλοκαιρινή διαβίωση (διακοπές δεν το λες…) ή, κατά την Ανδρεϊκή ρήση «στα μπάνια του λαού». Και στο μυαλό τα 52 χρόνια της μεταπολίτευσης, η αγωνία μας τότε, το 1974, με την επιστράτευση που εξελίχθηκε σε φιάσκο, η τουρκική εισβολή στην Κύπρο, ο φάκελος της οποίας παραμένει πεισματικά κλειστός (κάτι σαν τον φάκελο των υποκλοπών, αλλά στο πολύ πιο σημαντικό…), οι αφίξεις των ξενιτεμένων ηγετών και των εξόριστων συντρόφων, οι μεγάλες συναυλίες με τα αγαπημένα μας τραγούδια (αυτά που τραγουδούσαμε στις δικές μας συναυλίες εκεί έξω, φυλάγοντας τσίλιες μη μας την πέσουνε χαφιέδες της χούντας…) κι ύστερα η Δημοκρατία. «Φέρτε μου νερό να ξεδιψάσω / και μια πέτρα για να ξαποστάσω / τι να θυμηθώ τι να ξεχάσω / απ’ όσα πέρασα» δανεικό από την «Μικρά Ασία» των Πυθαγόρα-Καλδάρα. Και φτάνω σήμερα, στην γιορτή στο Προεδρικό Μέγαρο σ’ εκείνη την απίστευτη πραγματικά φωτογραφία με τις εφτά (τουλάχιστον) κυρίες σε παράταξη με τις βαρύτιμες τουαλέτες (πιθανότατα κατασκευή ΤΝ, αλλά η ουσία δεν αλλάζει…) – ένας φίλος από «τότε» πρότεινε στο φατσοβιβλίο του χρόνου να εκλέξουν μια Miss Δημοκρατία, μη πάει χαμένος τόσος κόπος…

Με το κτήριο της Πυροσβεστικής αυτό που συμβαίνει, ή μάλλον συνέβη, είναι (σχεδόν) πρωτάκουστο. Απεδείχθη, δυστυχώς, ότι ο Κύριος Περιφερειάρχης αφ’ ενός πέταξε την μπάλα στην κερκίδα και αφ’ ετέρου, το και χειρότερο, μας «την είπε» κιόλας, κατά το κοινώς λεγόμενον. Αν κατάλαβα καλά, σε μια συνέχεια της ανοησίας περί ευθύνης της Πυροσβεστικής (που είναι αλήθεια ότι δεν την επανέλαβε…) είπε επί λέξει, προσπαθώντας να δικαιολογήσει το γιατί έστειλε τα λεφτά στα Τρίκαλα, «την επόμενη φορά να είστε πιο έτοιμοι» απευθυνόμενος στα στελέχη της Μαγνησίας. Τα οποία στελέχη της Μαγνησίας, βέβαια, έχουν καταπιεί την γλώσσα τους, από την αρχή αυτής της ιστορίας. Και ξαφνικά εμφανίστηκε η Κυρία Πρόεδρος του ΤΕΕ, η οποία, αφού είπε διάφορα περί πολεοδομικών θεμάτων, παρεκκλίσεων και λοιπών κατέληξε ότι τα χρήματα (6 εκατομμύρια, θυμίζω…) χάθηκαν επειδή δεν πληρώθηκαν 2.000 € για ένα Τοπογραφικό Διάγραμμα!! Και, ως ήτο φυσικόν, πάλι τα αρμόδια στελέχη της Αντιπεριφέρειας, τα οποία ενέκριναν την περιβόητη Μελέτη, δεν άνοιξαν το στόμα τους. Ο Θεός μαζί μας, συμπολίτες, ειλικρινά νιώθω ότι τούτος ο τόπος βουλιάζει καθημερινά επειδή δεν έχει ανθρώπους σοβαρούς που να τον αγαπάνε, να τον εκπροσωπούνε υπερήφανα σε όλα τα επίπεδα και να τον κρατάνε όρθιο. Ούτε Δημοτική Αρχή έχει, βεβαίως.

Ύστερα ανέκυψε το άλλο τεράστιο ζήτημα με την καύση των σκουπιδιών από την ΑΓΕΤ και η Πυροσβεστική πήρε να ξεχνιέται. Λάβρος ο Κύριος Περιφερειάρχης κατά του Υπουργείου, που αγνόησε την ομόφωνη αρνητική θέση του Περιφερειακού Συμβουλίου Θεσσαλίας. Η οποία (σωστή) αρνητική θέση, βέβαια, ήρθε (και καλά έκανε…) να ανατρέψει τις θετικές εισηγήσεις της Διεύθυνσης Ανάπτυξης και της Διεύθυνσης Περιβάλλοντος της Περιφέρειας. Το καταλάβαμε ή να το ξαναπώ; Τώρα περιμένουμε την προσφυγή της Περιφέρειας στο Συμβούλιο της Επικρατείας, μέχρι τον Οκτώβριο. Κι ως τότε κάτι θα οργανώσουμε κι εμείς – κι ας μην ξεχνάμε, ένα από τα πιο στυγερά εγκλήματα στην γειτονιά μας, ο βασανισμός από αστυνομικούς κι ο θάνατος του Βασίλη Μάγγου, συνέβη σ’ ένα συλλαλητήριο ενάντια στην καύση σκουπιδιών στην ΑΓΕΤ, το καλοκαίρι του 2020.

Περιμένουμε λοιπόν. Γενικώς και αδιακρίτως, περιμένουμε. Ακόμα και τους τουρίστες, τους περιμένουμε, έτσι λεν αυτοί που ξέρουν. Εδώ και κάποια χρόνια επίσης περιμένουμε τα υδροπλάνα. Τα κυκλο-φ-οριακα έχουν ασχοληθεί 22 φορές με το θέμα, τελευταία φορά τον Μάρτιο φέτος, προτελευταία τον Οκτώβριο πέρυσι, όπου αναλύσαμε και το ιδιαίτερο θέμα της «Μελέτης Κυματικής Διαταραχής», που καθιστά σχεδόν απαγορευτική την χωροθέτηση υδατοδρομίων, μακάρι να κάνουμε λάθος. Πάντως το 2027, πρώτα ο Θεός και οι εφοπλιστές, βλέπουμε…

Δόθηκε στην κυκλοφορία ο Αυτοκινητόδρομος Κεντρικής Ελλάδος Α3, που διασυνδέει τους Αυτοκινητοδρόμους Α1 (ΑΘΕ) και Α2 (Εγνατία). Ο Α3, που στην «λαϊκή» ορολογία ονομάζεται και Ε65 (πώς λέμε «ελληνικό FBI»…) από την αντίστοιχη αρίθμηση των Ευρωπαϊκών Οδών – κατ’ αναλογία θα έπρεπε τον Α1 μας, τον βασικό Αυτοκινητόδρομο, να τον λέμε Ε75. Τέλος πάντων, η ονομασία ενός δρόμου έχει την σημασία της, μεγαλύτερη όμως σημασία έχει η λειτουργία αυτού του δρόμου. Θυμάμαι που μιλούσα γι’ αυτόν, ως εκπρόσωπος του ΔΕΚΑΜΜ και της Ελλάδας στις συνόδους του ΟΗΕ στην Γενεύη, στην Βαρσοβία, στην Άγκυρα στην δεκαετία του ’90 (μετά το 1996…), όταν οργανώναμε το Διευρωπαϊκό Δίκτυο Μεταφορών (Trans-European Transport Network, TEN-T) για την καλύτερη εξυπηρέτηση των ευρωπαίων πολιτών – μου φαινόταν σαν σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Και να τώρα, 30 χρόνια μετά, που, με την μεγάλη βοήθεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το σενάριο βγαίνει επιτέλους αληθινό. Να το χαιρόμαστε, χωρίς βλακώδεις αντιδικίες και γκρίνιες.

Τέλος. Ο Αύγουστος προ των πυλών (ante portas…) με τις παχιές τις μύγες του και με όλη την περιδινητική αγάπη μας. Γεια σας.

Στην φωτογραφία, η Στ’ Τάξη του Γυμνασίου Θηλέων Βόλου στις 31.05.1930 φωτογραφίζεται στο Ρέμα της Άλλης Μεριάς. Η Μητέρα μου Γεωργία Μωραΐτου είναι 3^η από αριστερά στην 2^η σειρά. Ψάξτε κι εσείς (καλύτερα στο ιστολόγιο), είτε Μαμά, είτε Γιαγιά πιστεύω ότι θα βρείτε. Στον «αυθεντικό» Βόλο.

δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 29.07.2026, αρ.φύλλου 4691.

κυκλο-φ-οριακα 1271, 11 Μαρτίου 2026

 

Καλημέρα συμπολίτισσες και συμπολίτες, ακόμη μία Τετάρτη θα κάνουμε παρέα καθώς οι βόμβες εξακολουθούν να πέφτουν, οι «αναλυτές» εξακολουθούν να λένε μπούρδες και οι τιμές των πετρελαιοειδών εξακολουθούν να ανεβαίνουν – το μόνο «χειροπιαστό» αποτέλεσμα αυτού του βλακώδους πολέμου, μαζί με τα απροσμέτρητα κέρδη των κατασκευαστών και των εμπόρων αυτών των βλακωδών υπερ-όπλων.

Τώρα, στα δικά μας, ίσως να φταίει κι ο πόλεμος στον κόλπο (μας), δεν ξέρω, αλλά ακούω μια μεγάλη ησυχία σχετικά με τα υδροπλάνα. Για την ακρίβεια δεν ακούω τίποτε απολύτως, εκεί που σχεδόν όλα ήταν έτοιμα για να ξεκινήσει η μεγάλη καινοτομία των Ελληνικών υδροπλανικών γραμμών, απανταχού των Ελληνικών προορισμών, του Βόλου εξ άπαντος συμπεριλαμβανομένου. Και η καλοκαιρινή περίοδος, ακόμη μία, πλησιάζει, φτάνει.

Και μιας που ξεκινήσαμε με «ησυχία», απόλυτη, επίσης, ησυχία επικρατεί στο θέμα της ανακαίνισης-βελτίωσης-ηλεκτροδότησης της σιδηροδρομικής σύνδεσης Βόλου-Λάρισας (αυτό κι αν δεν είναι αποτύπωμα…). Και τις προάλλες, ένα πρωί που ερχόμουνα αυτοκινητιστικώς από Λάρισα είπα να κάνω μια φερ’ ειπείν «αυτοψία» (θυμάστε τον Κώστα Βουτσά να λέει συνεχώς «φερ’ ειπείν» στο υπέροχο έργο του 1962 «Ο Θόδωρος και το δίκαννο»;). Κατέβηκα, λοιπόν, από τον δρόμο, χωρίς μεγάλες δυσκολίες έφτασα έξω από τον Σταθμό του Λατομείου, πήγα λίγο πέρα-δώθε, φυσικά δεν συμβαίνει τίποτε απολύτως στον τρέχοντα χρόνο. Όλα εκεί του παρελθόντος, του ενδόξου Ελληνικού παρελθόντος, τότε που ο Σιδηρόδρομος ήταν Κρατική υπόθεση και μέριμνα, τότε που το Θηρίο αλώνιζε τον κάμπο, τότε που ο Σταθμός εξυπηρετούσε το εν ενεργεία Λατομείο. Όλα εκεί, αφημένα, πεταμένα, ερημωμένα, σε κάποιες παρακαμπτήριες γραμμές παμπάλαια βαγόνια ωτομοτρίς και εμπορικά, σκουριασμένα, διαλυμένα. Καλά τα κτήρια, τι να κάνουν, στέκονται εκεί και περιμένουν είτε την ανακαίνιση, είτε την (πολύ πιθανή) κατεδάφιση. Αλλά τα βαγόνια; Τι περιμένουν εκεί που βρίσκονται; μια πληγή μέσα στο περιβάλλον, μια μόνιμη μόλυνση για τον υδροφόρο ορίζοντα. Γιατί δεν αποσύρονται, να κοπούν, να γίνουν σκραπ για τις δυο σιδηροβιομηχανίες που ευτυχώς διαθέτει ακόμη η Μαγνησία, να χρησιμέψουν, επιτέλους σε κάτι, αφού επί τόσα και τόσα χρόνια δεν εκτελούν, πλέον, μεταφορικό έργο. Γιατί άραγε; Προφανώς γιατί κανένας δεν ενδιαφέρεται, αδέρφια, κανένας, αυτά δεν είναι θέματα που απασχολούν τους σημερινούς αρμόδιους, ούτε καν, λέμε τώρα, το Τμήμα Περιβάλλοντος της Περιφέρειας ή, πολύ περισσότερο, το Σώμα Επιθεωρητών Περιβάλλοντος Βορείου Ελλάδος. Ψυχραιμία.

Τρίτη «ησυχία», στην ανακαίνιση του (πρώην) Οικοτροφείου της Μητρόπολης Δημητριάδος, στην γωνία Κ.Καρτάλη-Αναλήψεως. Έργο ξεκινημένο, με εξασφαλισμένη χρηματοδότηση, με μεγάλα σχέδια λειτουργίας, όλα καλά κι όλα ωραία και μετά στοπ. Βρε μπας και τρέχει τίποτε σαν την Κίτρινη Αποθήκη που έμεινε έρημη και μόνη και πια κινδυνεύει με πλήρη καταστροφή; Λέμε εμείς, ρωτάμε και απαντήσεις, φυσικά, δεν παίρνουμε – απλώς διαβάζουμε κάτι σχολιάκια «στα σόσιαλ», που δείχνουν ότι κανείς, πλέον, δεν ενδιαφέρεται γι’ αυτό το εμβληματικό και ιστορικό κτήριο. Και το βλέπω να περνάει σε χέρια ιδιωτών (Ισραηλινών κατά κανόνα στην γειτονιά μας) και να μετατρέπεται σε «φοιτητική εστία», μιας και το Πανεπιστήμιο, στο οποίο εμείς ως Δήμος Βόλου (ήμουν Δημοτικός Σύμβουλος τότε…) παραχωρήσαμε το ακίνητο, προκειμένου να δημιουργηθεί σ’ αυτό Κέντρο Επιχειρηματικής Καινοτομίας, δεν επιθυμεί πια αυτή την χρήση σ’ αυτό το κτήριο. Και επίσης δεν έχει καταφέρει (ή δεν θέλει;) 35 χρόνια τώρα να λειτουργήσει μία δεύτερη δική του φοιτητική εστία. Η ανακαίνισή σταμάτησε τον Φεβρουάριο 2023 και σχεδόν την ίδια μέρα το έργο απεντάχθηκε από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, προκειμένου να μην χαθούν τα χρήματα (είχαν δαπανηθεί 3 εκατ. από τα εγκριθέντα 10,5 εκατ.), και οι πόροι μεταφέρθηκαν – διαβάστε με προσοχή – στην κατασκευή νέου κτηρίου για την Πυροσβεστική Υπηρεσία Βόλου !!!

Το 2023. Αλλά ούτε και η Πυροσβεστική ξεκίνησε να γίνεται, παρά το ότι διαθέτει και οικόπεδο και μελέτη. Όλα καλά κι όλα ωραία, λεφτά υπάρχουν και μην ανησυχείτε χριστιανοί και λοιποί, όλα θα γίνουν, είμαι απολύτως βέβαιος. Μέχρι και τα σκουπίδια θα φύγουν από το Λιμάνι. Μέχρι και η διατηρητέα Οικία του Δημάρχου Ιωάννη Κονταράτου (1892-1970), που ανήκει στην περιουσία του Νοσοκομείου, θα γίνει ιδιωτικό προσωρινό κατάλυμα (ελληνιστί Airbnb)! Ο θεός να με βγάλει ψεύτη αλλά βλέπω κάτι τέτοιο να γίνεται και με την επίσης διατηρητέα Οικία Αδαμόπουλου (Αντωνοπούλου-Τ.Οικονομάκη), που ανήκει ακόμα στην περιουσία του Δήμου. Το έχω ξαναπεί και αμαρτίαν ουκ έχω: οι μοναδικές επενδύσεις που γίνονται στην Ελλάδα είναι επενδύσεις σε παντός είδους ακίνητα (ελληνιστί Real Estate).

Άσχετο! Δύο καινούργιες λέξεις έχουν προστεθεί στο σύγχρονο δυναμικό των ούτε εκατό λέξεων που έχουν περισσέψει στην καθημερινή χρήση από τον τεράστιο πλούτο της Ελληνικής μας Γλώσσας: άχαστος και αχάμπαρος. Ο πρώτος είναι αυτός που δεν χάνει και χρησιμοποιείται ευρέως στην ποδοσφαιρική διάλεκτο, ο δεύτερος είναι αυτός που δεν χαμπαριάζει, τουτέστιν δεν καταλαβαίνει!! Είδατε τι κάνει το στερητικό «α-» όταν ξέρεις να το χρησιμοποιείς!

Κατά τα λοιπά το σκάψιμο της πόλης συνεχίζεται χωρίς κανέναν χρονικό ορίζοντα ολοκλήρωσης, το πανάκριβο internet που μας πουλάνε οι αλλοδαποί πάροχοι (η γερμανική Telekom, που διαφεντεύει την COSMOTE, έχει μικρότερες από μισές τιμές στην Γερμανία…) παραμένει στα ίδια χάλια, μηνύσεις επί παντός πάνε κι έρχονται, δεν θυμάμαι, κι ας μας πουν οι αρμόδιοι ερευνητές της Ιστορίας μας αν κάνω λάθος, άλλη περίοδο στην μακρά ιστορία αυτής της έρμης πόλης που να υπήρχε τέτοια δικομανία στα ανώτερα κλιμάκια τοπικής εξουσίας. Γενικώς, μια χαρά περνάμε.

Σας αγαπώ διαχρονικώς, γεια σας!

Στην φωτογραφία του Νικόλα Ρίζου, μία δια-δήλωση αγάπης σε τοίχο, περίπου στα 1994.

δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 11.03.2026, αρ.φύλλου 4596.

κυκλο-φ-οριακα 1251, 1 Οκτωβρίου 2025

 

Φτάσαμε αισίως στον 10^ο, να δείτε που τα Χριστούγεννα δεν θα καταλάβουμε πότε ήρθαν – βεβαίως θα μας βοηθήσουν κάπως τα αρχοντο-λαμπιόνια, τόσα λεφτά δίνουμε επιτέλους. Καλημέρα και πάλι συμπολίτισσες και συμπολίτες. Γεγονός των ημερών η εκδημία του Δημάρχου Βόλου Μιχάλη Κουντούρη, 1931-2025. Από το 1978 έως το 1990, σε τρεις (3) θητείες, έφτιαξε τον Βόλο σχεδόν όπως είναι σήμερα. Αποχετευτικό και βιολογικός καθαρισμός, πλατεία Αναύρου με τα διεθνή γλυπτά, Ωδείο και Κέντρο Τζιόρτζιο ντε Κίρικο, Δημοτικό Θέατρο, κλειστό και ανοιχτό, πάρκο στο Πεδίο του Άρεως, πεζοδρόμηση Ερμού-Τοπάλη-Αντωνοπούλου, τα πιο σημαντικά έργα πραγματικής υποδομής για μια αναπτυσσόμενη πόλη. Κι άλλα πολλά, μεγάλα και μικρότερα, στις συνοικίες, υπάρχει ένας υπολογισμός για περίπου 440 έργα συνολικά. Και όχι μόνο. Σημαντική συνεισφορά και στον Πολιτισμό και στην δημιουργία του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, ένας άνθρωπος που φώναζε πολύ, αλλά άκουγε και πολύ τους πολίτες και τους συνεργάτες του. Επανήλθε το 1998 με σκοπό μία ακόμη θητεία, παραιτήθηκε (αυτοβούλως ή αναγκαστικά;) το 2000 και έκτοτε έμεινε πάντα οξυδερκής παρατηρητής των πραγμάτων στην πόλη που πολύ αγάπησε. Τελευταία «πολιτική» παρουσία του, μαζί με πολίτες, το ζήτημα της πισίνας του ξενοδοχείου Ξενία, δίπλα στην «δική του», όπως συνήθιζε να λέει, Πλατεία Αναύρου, έργο που τεχνικά οφείλουμε στην αείμνηστη Αρχιτέκτονα Ήβη Αγγελοπούλου, κόρη του ζωγράφου Αριστομένη Αγγελόπουλου. Στην ίδια αυτή Πλατεία, κοντά στις κερκίδες, τον συνάντησα τυχαία περίπου πριν έναν χρόνο ένα πρωί, καθισμένο σ’ ένα παγκάκι, μαζί με την αγαπημένη του σύζυγο Εύα. Είχαμε πάνω από 15 χρόνια να συναντηθούμε, πλησίασα δειλά και είπα «Καλημέρα Δήμαρχε!». Με κοίταξε διαπεραστικά και (το θυμάμαι σαν να έγινε χθες) είπε «Είσαι ο Σκυργιάννης, τι γίνεσαι; Σε διαβάζω τακτικά, χαίρομαι που προσπαθείς ακόμα. Αλλά δεν βλέπω προκοπή σ’ αυτή την πόλη». Είπαμε καναδυό κουβέντες ακόμη, κατάλαβα ότι δεν υπήρχε κάποιο σοβαρό θέμα υγείας να τον ταλαιπωρεί, ούτε στο σώμα ούτε στο μυαλό, συνέχισα το περπάτημά μου. Θυμήθηκα την τελευταία συνάντησή μας στο Δημαρχείο, τέλος 1990, και τα λόγια του «Μεγάλον αγώνα κάνεις με τα κυκλοφοριακά, φοβάμαι πως λίγα πράγματα θα καταφέρεις…».

Αιώνια ας είναι η μνήμη του, θερμά συλλυπητήρια στους οικείους του.

Επιστροφή (με αποστροφή…) στα τεκταινόμενα των ημερών, όπου σύσσωμη (περίπου…) η κυβερνητική παράταξη εκφράζει την αλληλεγγύη της στον απεργό πείνας και στους υπόλοιπους γονείς των θυμάτων στα Τέμπη και προφανέστατα υπαγορεύει στην (τυφλή) Δικαιοσύνη μια ντρίπλα τύπου Μαραντόνα και βάλε, με την οποία εγκρίνει την εκταφή των θυμάτων αλλά μόνο για εξέταση ταυτοποίησης μέσω DNA! Και τίθεται ξανά και ξανά μέσα μου το ερώτημα: ποιον προστατεύει η παρέα και γιατί τον προστατεύει. Δεδομένου ότι όλοι ξέρουν ότι το εμπορικό τραίνο κουβαλούσε κάποια εύφλεκτα χημικά (ξυλόλιο κατά πάσαν πιθανότητα) τα οποία προκάλεσαν την «πυρόσφαιρα» (δεν την ήξερα τη λέξη, με αφορμή αυτό το δυστύχημα και, κυρίως, ακούγοντας τον Αναπληρωτή Πρόεδρο του ΕΟΔΑΣΑΑΜ (Εθνικός Οργανισμός Διερεύνησης Αεροπορικών & Σιδηροδρομικών Ατυχημάτων & Ασφάλειας Μεταφορών – ο Θεός βοηθός μας, πόσοι τόσο βαρύγδουποι Οργανισμοί και Ρυθμιστικές Αρχές με αδρά αμειβόμενα Διοικητικά Συμβούλια υπάρχουν, άραγε…) αυτόν τον Διδάκτορα Δικηγόρο παρ’ Αρείω Πάγω (με υπογεγραμμένες, παρακαλώ), που τόλμησε να μιλήσει για μεταφερόμενα υγρά εύφλεκτα υλικά και λίγες μέρες μετά παραιτήθηκε «αυτοβούλως» καθώς, όπως ο ίδιος δήλωσε, δέχτηκε κάποιες απειλές – αλλά αυτά όλα είναι κακόβουλα ψέματα, που μόνο σκοπό έχουν να βλάψουν την Αγία Μητσοτακιάδα Κυβέρνηση. Τέλος.

Τέλος κι αρχή (;) της Δίκης για 36 μη πολιτικά πρόσωπα – τα πολιτικά θα πάνε ένα-ένα μια επίσκεψη στον «φυσικό δικαστή» τους να πιούν ένα καφεδάκι και μόνο εκείνος ο κακούργος ο Νικολά Σαρκοζί που έφτιαξε στην Γαλλία εγκληματική οργάνωση θα βρεθεί (αν δεν βρίσκεται ήδη) «στο κελί 33, όλο δύο επί τρία» – στην Ελλάδα, άλλωστε, δεν υπάρχουν τέτοιου είδους οργανώσεις.

Μεταφορές, αγαπητοί/-ές φίλοι/-ες. Χωρίς αυτές δεν υπάρχει ούτε πραγματική Ανάπτυξη, ούτε καν Ελληνική ανάπτυξη, που βασίζεται σχεδόν αποκλειστικά στο real estate(πραγματικό κτήμα είναι η ακριβής μετάφραση), στην απάτη της ενέργειας και στις μεταβιβάσεις περιουσιακών στοιχείων σε ξένα φαντς (funds, ταμεία είναι η ακριβής μετάφραση). Χωρίς Μεταφορές δεν υπάρχει καν ζωή, γι’ αυτό ο Άνθρωπος αμέσως μετά την Φωτιά ανακάλυψε τον Τροχό, που του επέτρεψε να κινείται. Κι όταν τις Μεταφορές μιας χώρας τις διαφεντεύουν πρώτα τα συμφέροντα των ολίγων και πολύ μετά τα ενδιαφέροντα των πολλών τα αποτελέσματα είναι αυτά που ζούμε.

Κάπως έτσι πάει και το θέμα με τα υδροπλάνα. Τα τεράστια συμφέροντα της Ακτοπλοΐας βάζουν συνεχώς εμπόδια στην ανάπτυξη της Αεροπλοΐας μικρών αποστάσεων. Τώρα η (υπάκουη) κυβέρνηση ανακάλυψε ότι στην απαιτούμενη μελέτη για την έγκριση ενός υδατοδρομίου, απαραίτητου για την από- και προς-θαλάσσωση των υδροπλάνων, πρέπει να υπάρχει «Μελέτη Κυματικής Διαταραχής» για κάθε υδατοδρόμιο και υδάτινο πεδίο από τον αιτούντα την αδειοδότησή τους! Η μελέτη αυτή, «θα προσδιορίζει την ετήσια συχνότητα υπέρβασης του σημαντικού ύψους κύματος και θα εξετάζει τις περιοχές των θαλασσοδιαδρόμων, διερευνώντας με αριθμητική προσομοίωση τη διάδοση των ανεμογενών κυματισμών από τα βαθιά νερά»! Επίσης, «η μελέτη θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη τα τοπογραφικά χαρακτηριστικά της περιοχής, τις επικρατούσες καιρικές συνθήκες με βάση τα δεδομένα τουλάχιστον της τελευταίας πενταετίας και τη μορφολογία του πυθμένα»!

Αυτή η τελείως εξειδικευμένη μελέτη, που για την εκπόνησή της απαιτείται πτυχίο ειδικού Μηχανικού για Λιμενικά Έργα κατηγορίας 11, η οποία, αν κατάλαβα καλά μέσα στο χάος των Νόμων και των παρανόμων, αφορά «Έργα ανάπλασης και διαμόρφωσης ακτής» και θα ελέγχεται από τρεις δημόσιες υπηρεσίες (εκεί να δεις…). Και αν επίσης κατάλαβα καλά σε ένα άρθρο των «Νέων» από 10.08.2025 την ίδια μελέτη πρέπει να υποβάλουν και τα ήδη αδειοδοτημένα υδάτινα πεδία. Τουτέστιν;

Έχω νέα και σχετικά με την αντίδραση του ΤΕΕ στο αίσχος της μεταφοράς των Πολεοδομιών στο Κτηματολόγιο Α.Ε. Την επόμενη φορά, πρώτα ο Θεός. Σας αγαπώ εξωστρεφώς, γεια σας.

Στην φωτογραφία, ο Δήμαρχος Κουντούρης σε λεβέντικο χορό, 1999. Φωτογραφία του επίσης αείμνηστου Νικόλα Ρίζου.

δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 01.10.2025, αρ.φύλλου 4489

κυκλο-φ-οριακα 1242, 9 Ιουλίου 2025

 

Καλημέρα Συμπολίτες και απανταχού Αναγνώστες!

Αύριο, 10 του μηνός, θα δούμε την ωραία πανσέληνο του Ιουλίου, και μακάρι όλοι να βρισκόσαστε σε ωραίες παραλίες με λευκά βοτσαλάκια. Εμείς δεν το βλέπω, που λένε, καθότι παραμεθαύριο, Σάββατο 12 του μήνα, θα τραγουδάμε με την Χορωδία Αγριάς (μαέστρος Νίκος Αδρασκέλας) στο θεατράκι του Χόρτου (Ίδρυμα Αγγελίνη-Χατζηνίκου) προς τιμήν και με την παρουσία του συνθέτη Νίκου Κυπουργού – ελάτε να μας ακούσετε-δείτε, θα είναι μια όμορφη βραδιά, μαζί και με μια Χορωδία του Μουσικού Σχολείου και την γνωστή Χορτωδία του Νοτίου Πηλίου. Καλοκαιρινές καλλιτεχνικές ανησυχίες, για να ξεφεύγει η ψυχή και το μυαλό από την καθημερινή μαυρίλα.

Καλά κι ωραία, αλλά μακριά, δυστυχώς, από την αγαπημένη θάλασσα του Αιγαίου. Διότι ναι μεν αλλά, καλοκαίρι χωρίς Αιγαίο δεν νοείται παρ’ ημίν – και μη προς κακοφανισμόν μηδενός των εντός Παγασητικού διατριβόντων, άλλο τ’ άλλο κι άλλο τ’ άλλο, λέμε, δεν χρειάζεται στεναχώρια. Διάβασα επίσης και μία θυελλώδη ανακοίνωση της Αντιπολίτευσης του Δήμου Νοτίου Πηλίου, που ψέγει (κατακεραυνώνει, για την ακρίβεια) τον Αντιδήμαρχο Τουρισμού, ο οποίος, λέει, έχασε τις προθεσμίες για τις γαλάζιες σημαίες (θυμάστε που σας τα έλεγα;) κι έτσι καμία παραλία του Νοτίου Πηλίου, μήτε εντός, μήτε εκτός δεν κατέχει, φέτος, την πολυπόθητη (;) σημαία. Απεναντίας, η Βολιώτισσα Αντιδήμαρχος Τουρισμού πρώτη έσπευσε να υποδεχτεί, μαζί με την κα. Ζέττα Μακρή, το υδροπλάνο που ήρθε την Κυριακή για μια βόλτα στα νερά του κόλπου μας. Δύο παρατηρήσεις, με την άδειά σας: α) αποκλειστικά και μόνο οι δύο κυρίες από πλευράς Μαγνησίας (μην πω και Θεσσαλίας…) υποδέχτηκαν τον κ. Χαραλάμπους και το αεροσκάφος του με τον Ιταλό (αν κατάλαβα καλά) πιλότο. Το Λιμάνι, τουλάχιστον, δεν έπρεπε να είναι επίσης εκεί; Κανένας μεγαλύτερος φορέας τουρισμού, κανένας Σύνδεσμος Ξενοδόχων μήπως; (κάποτε είχαμε τον ΕΟΤ, ξέρει κανείς τι κάνει τώρα;) και β) έξαλλοι πανηγυρισμοί στα κοινωνικά δίκτυα και όχι μόνο, «τεράστιοι» προβληματισμοί για τους προορισμούς, μέχρι και διαπληκτισμοί για τις τιμές των εισιτηρίων (ποιος έχει την καλύτερη πληροφορία !!), παίρνει κανείς την εντύπωση ότι έτσι βρισκόμαστε «επιτέλους» στο κέντρο του κόσμου. Κάτι ανάλογο που συμβαίνει και με τα κρουαζιερόπλοια.

Για να βάλουμε τα πράγματα σε μια σειρά, μιας και ο Βόλος είναι μια «ανέκαθεν» παραθαλάσσια πόλη με πολύ μεγάλη Ιστορία μεταφορών, με όλα τα μέσα μεταφοράς. Στο ιστολόγιο της στήλης, που έχει τον ίδιο τίτλο «κυκλο-φ-οριακα» (πανεύκολα, πρώτη επιλογή στο Google), υπάρχει αναρτημένη μία μελέτη «Ιστορία των Μεταφορών της Μαγνησίας» από μια Ομάδα Εργασίας, στην οποία συμμετείχα, για λογαριασμό του ΤΕΕ Μαγνησίας, όπου υπάρχουν όλα τα στοιχεία για τις οδικές, σιδηροδρομικές, θαλάσσιες και αεροπορικές μεταφορές από και προς την Μαγνησία, αν θέλει κάποιος/-α να ενημερωθεί πραγματικά, ώστε να μην πετάει είτε κοτσάνες, είτε στα σύννεφα του Μονακό…

Με Υδροπλάνα είχαμε την εταιρεία Argo Airways του κ. Κωνσταντίνου Παναγιώτου, από τον Σεπτέμβριο 2009 μέχρι τον Μάρτιο 2010, περισσότερο δεν άντεξε, οικονομικά. Πραγματοποίησε συνολικά 864 πτήσεις προς/από Σκιάθο, Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Εκτός από το υδατοδρόμιο του Βόλου – το οποίο είδαμε και πάθαμε μέχρι να το ορίσουμε, ήμουν στην αρμόδια επιτροπή, ως εκπρόσωπος του Δήμου Βόλου – ούτε η Σκιάθος ούτε η Θεσσαλονίκη διέθεταν, ούτε και σήμερα διαθέτουν υδατοδρόμιο, τουτέστιν διάδρομο από- και προσ-θαλάσσωσης στην θαλάσσια περιοχή τους (λιμάνι ή μαρίνα ή αλιευτικό καταφύγιο). Μόνο η Αθήνα έχει κατιτίς στον Άλιμο. Άρα τα υδροπλάνα κατά κανόνα προσγειώνονταν σε «κανονικά» αεροδρόμια, με τα γνωστά υψηλά τέλη αεροδρομίων. Αν και τώρα συμβεί το ίδιο, χαιρέτα μου τον πλάτανο, διότι και οι τιμές μεταφοράς (έχουν ανακοινωθεί κάποιες) δεν μπορούν να κινούνται σε δυσθεώρητα ύψη.

Ένα παρόμοιο σχόλιο έκανα χθες κάτω από την ανάρτηση της κας Αντιδημάρχου, ανάρτηση που καταλήγει με το θριαμβευτικό «Ο Βόλος αλλάζει, εξελίσσεται και κοιτάζει μπροστά!». Υποθέτω ότι δεν άρεσε στην κα Αντιδήμαρχο, διότι σήμερα δεν το είδα (…), μπορεί να πήγε καμιά βόλτα, σχόλιο είναι ό,τι θέλει κάνει, η κα. Αντιδήμαρχος ίσως προτιμάει τους αυτάρεσκους διθυράμβους.

Ως άνθρωπος ταγμένος εδώ και 50 χρόνια στο πλευρό και στην υπηρεσία των Μεταφορών εύχομαι ολόψυχα Μεγάλη Επιτυχία στο εγχείρημα του κ. Νίκου Χαραλάμπους και της Εταιρείας του «Υδροπλάνα Ελλάδος Α.Ε.», αγγλιστί Hellenic Seaplanes. Με τα προηγούμενο αεροσκάφος πρόλαβα και πέταξα μια φορά Σκιάθο με επιστροφή, ωραία εμπειρία χαμηλής πτήσης, έχω πολύ όμορφες φωτογραφίες. Ελπίζω να αξιωθώ να πετάξω και τώρα.

Τα κρουαζιερόπλοια είναι μία ακόμη Βολιώτικη Ιστορία. Έχω φωτογραφημένα σχεδόν όλα τα «περήφανα άσπρα πουλιά» (έτσι τα αποκαλούσα τότε) που επισκέφθηκαν τον Βόλο, τα περισσότερα από τα οποία έδεναν στον Κεντρικό Προβλήτα, κάποιες λίγες φορές, σε ταυτόχρονες αφίξεις, και στις δυο πλευρές του Προβλήτα. Έχω καταγραμμένα λεπτομερώς όλα τα πλοία από το 1993 μέχρι το 2005, με ημερομηνίες άφιξης, αριθμό επιβατών και πληρώματος, προορισμούς επιβατών και συνολικό δρομολόγιο. Ως ΔΕΚΑΜΜ, στις 12.05.1999 προκαλέσαμε μεγάλη σύσκεψη αρμόδιων φορέων για να δούμε όλα τα στοιχεία της κρουαζιέρας στον Βόλο. Πρώτος και αδιαπραγμάτευτος προορισμός τότε ήταν τα Μετέωρα, τώρα μου λένε ότι αυτό έχει αλλάξει, έχουν περάσει και τόσα χρόνια, ίσως οι συνήθειες του «κόσμου με το βραχιολάκι» να έχουν αλλάξει.

Δεν είναι, λοιπόν, ούτε τα κρουαζιερόπλοια κάτι το νέο για τον Βόλο. Με διακοπές και αναδιαμορφώσεις, ναι! Μεσολάβησε κι αυτή η βλακεία με την μεταφορά του σημείου πρόσδεσης δίπλα από το σκραπ (που όλο και θα φύγει αλλά ακόμα εκεί είναι…), χάθηκαν τα όμορφα σκαριά από την εικόνα της πόλης, αντί να γίνει μια ικανή εκβάθυνση του Κεντρικού Προβλήτα, ύστερα ήρθε και η άλλη βλακεία με τις διατάξεις ασφαλείας ISPS, που οχύρωσαν τα λιμάνια σαν να ήταν βάσεις πυραύλων. Θα τα ξαναπούμε, σας συμπαθώ διακαώς, γεια-χαρά.

Στην φωτογραφία, η Σκιάθος από το Υδροπλάνο της Argo Airways, 30 Νοεμβρίου 2009, φωτο ΧΣ.

δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 09.07.2025, αρ.φύλλου 4439)

κυκλο-φ-οριακα 1062, 3 Ιουνίου 2021

 

ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης εορτάζων

Καλό Καλοκαίρι φίλοι και φίλες αναγνώστες! Θα δούμε τι είδους καλοκαίρι θα είναι και τούτο και, κυρίως, τι είδους φθινόπωρο θα μας έρθει μετά. Πάντως ένα «πράσινο πιστοποιητικό εμβολιασμού», ένα ακόμη φακέλωμα και μάλιστα με τα πιο ευαίσθητα από τα προσωπικά δεδομένα των πολιτών, εισάγεται ως «απολύτως αναγκαίο» στην ιστορία της ανθρωπότητας. Κι ο δικός μας άνθρωπος έκλεισε πέμπτη εβδομάδα στους θαλάμους του Νοσοκομείου…

Πρώτα μια απαραίτητη διευκρίνιση, σχετικά με το θέμα του υδατοδρομίου στον Λιμένα του Βόλου. Όταν έγραψα ότι «δεν βρήκα το ΦΕΚ» σαφώς εννοούσα ότι δεν το βρήκα ψάχνοντας μόνος μου στο διαδίκτυο. Και φυσικά δεν αμφισβήτησα ότι υπάρχει. Την επόμενη μέρα ο Συνάδελφος Διευθύνων Σύμβουλος του ΟΛΒ αυτοπροσώπως επικοινώνησε μαζί μου και μου το έστειλε. Στην σύντομη κουβέντα μας συμφωνήσαμε ότι είναι αναγκαίο να προωθηθούν παράλληλα τα υδατοδρόμια στα νησιά καθώς και στον Άλιμο για την Αθήνα. Η στήλη ευχαριστεί τον ΟΛΒ για την επικοινωνία.

Και δεν θέλω τώρα και εδώ να ασχοληθώ με το θέμα «Ο Βόλος διαμετακομιστικός κόμβος όπως το Ρότερνταμ», που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα μας στις 25.05.2021. Δεν θέλω διότι θα στεναχωρηθούμε, κι εγώ και άλλοι, μπορεί και το Πολεμικό Ναυτικό που επιθυμεί, από όσο καταλαβαίνω, να κάνει ναύσταθμο στον Βόλο. Πάντως κάποια στιγμή θα έρθει κι αυτή η ώρα. Μαζί και με το Εμπορευματικό Κέντρο που μάλλον κανείς δεν έχει καταλάβει περί τίνος πρόκειται – και δεν μιλώ μόνο για την γειτονιά μας, για την Ελλάδα ολόκληρη μιλώ – αλλά κυκλοφορεί ανάμεσά μας από το 1997 πολύ συγκεκριμένα, σε καθαρά διεκδικητικό και, κατά βάση, τοπικιστικό επίπεδο. Από κοντά και οι διάφοροι κατά καιρούς «κυβερνητικοί αξιωματούχοι», που ανακοινώνουν ό,τι βρίσκουν πρόχειρο κι ό,τι, ίσως, βολεύει την εκλογική πελατεία τους. Εδώ ταιριάζει «γάντι» κι ο στίχος του Σαββόπουλου «…τι να φταιν οι εκπρόσωποι, έρημοι κι απρόσωποι, βρε!». Κι εγώ τώρα έμαθα για «Θριάσιο Ι και Θριάσιο ΙΙ», μέχρι χτες για ένα ήξερα, εδώ και παραπάνω από 30 χρόνια, φαίνεται ότι στον δρόμο προέκυψε και δεύτερο, παρ’ όλο που το πρώτο δεν έχει, στα 30 αυτά χρόνια, σημειώσει καμία πρόοδο πέρα από διαδικαστικού χαρακτήρα κινήσεις και ανταγωνισμούς μεταξύ «επενδυτών». Ειλικρινά πιστεύω – και παίρνω το ρίσκο να το πω – ότι πραγματικό εμπορευματικό κέντρο δεν πρόκειται ποτέ να γίνει στην Θεσσαλία. Ακόμη κι αν γίνει ο Βόλος «Ρότερνταμ»…

Όμως ο Νομός Μαγνησίας πανηγυρίζει για 23 γαλάζιες σημαίες, εκ των οποίων 12 στην χερσαία Μαγνησία, 10 στην Σκιάθο και 1 στην Σκόπελο. Αυτές οι 12 βραβευμένες παραλίες της στεριάς ανήκουν όλες στον Δήμο Βόλου. Όλες. Και είναι ο Άναυρος, οι Αλυκές, το Καρνάγιο, οι Αμφανές κλπ., μέχρι Πλατανίδια ανατολικά και μέχρι Νέα Αγχίαλο δυτικά. Και τέλος. Και μπράβο που είναι καθαρές και κατάλληλες για κολύμπι αυτές οι παραλίες του τόπου μας. Αλλά εγώ θεωρώ, συμπολίτες, απαράδεκτο να μην συμπεριλαμβάνονται σ΄ αυτόν τον διεθνή θεσμό, στον οποίο συμμετέχουν 49 κράτη και στον οποίο η Ελλάδα υπερηφανεύεται ότι κατέκτησε την 2^η θέση παγκοσμίως, παραλίες όπως (τελείως ενδεικτικά) Καμάρι, Χορευτό, Παπά Νερό, Ποτιστικά, Πάλτση, Χόρτο, Αμποβός, Καλά Νερά, Νιές, Πηγάδι, Αχίλλειο κι άλλες 50 τουλάχιστον. Δεν ξέρω ακριβώς τι συμβαίνει, έχω κάποιες υποψίες μετά από κάποιες παλιότερες συζητήσεις, αλλά σε κάθε περίπτωση θεωρώ ότι είναι κρίμα και εκτιμώ ότι είναι ανάγκη να ενδιαφερθεί η Περιφέρεια με τους περί Τουρισμού φορείς γι’ αυτό, μιας και οι αρμόδιοι Δήμοι είναι προφανές ότι δεν ενδιαφέρονται.

Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος μεθαύριο 5 Ιουνίου και η Μαγνησία δείχνει για μία ακόμη φορά το μεγαλείο της: δεύτερη κατά σειρά εκδήλωση διαμαρτυρίας-διαδήλωση-συλλαλητήριο για το πολύ κρίσιμο θέμα της καύσης των σκουπιδιών (η πρώτη έγινε στις 29 Μαΐου, μια βδομάδα πριν…). Χωρίς άλλα σχόλια.

Τα σχετικά με το Πανθεσσαλικό Στάδιο τα μάθατε, φαντάζομαι. Ησύχασα πια, δικό μας, των πολιτών του Βόλου είναι το Στάδιο, συγκινήθηκα και με τη συγκίνηση του Δημοτικού Συμβούλου, έμαθα πώς γίνονται οι δουλειές σ’ αυτές τις απαίσιες εταιρείες του Δημοσίου, έμαθα και ότι οι κερκίδες στάζουν νερά και χρειάζονται αμέσως επισκευή, έμαθα, παρεμπιπτόντως, και ότι «λεφτά υπάρχουν» και να μην ανησυχώ. Και τότε αναρωτήθηκα, αφού υπάρχουν 20.000.000,00 αποθεματικά ή διαθέσιμα, και τόσα και τόσα έργα γίνονται στην πόλη χωρίς, βεβαίως, να μειώνεται το ποσόν των 20 εκατομμυρίων εδώ και μία 6ετία περίπου, (θαύμα! θαύμα!) αναρωτήθηκα, που λέτε, γιατί δεν επισκευάζονται οι κερκίδες κι ότι άλλο χρειάζεται το Εθνικό Στάδιο (ΕΑΚ). Θυμάται κανείς συναυλία με τον Γιώργο Νταλάρα στο Στάδιο ή κάνω λάθος; Άσχετο, θα μου πείτε. Όχι και τόσο, θα σας πω, καθώς τα περισσότερα έσοδα του Πανθεσσαλικού Σταδίου αναμένονται από πολιτιστικές εκδηλώσεις…

Αλλά να! κι ένα πραγματικά άσχετο σχόλιο: εκείνη η εξωτερική μονάδα ερκοντίσιον στο καλύτερο σημείο του κτηρίου με την επένδυση από πλάκες Πηλίου, στην πρόσοψη της ΔΕΥΑΜΒ, ακριβώς πάνω από τα γράμματα, που δεν υπάρχει περίπτωση να βγει μια φωτογραφία χωρίς να την περιλαμβάνει, δεν είναι δυνατόν να μετακινηθεί σε άλλη θέση; Ή δεν το «βλέπει» κανείς;

Ως εδώ και μη παρέκει σήμερα, συμπολίτες. Να είστε καλά και να ανταμώνετε, η μοναξιά είναι κακός σύμβουλος. Γεια σας.

Στην φωτογραφία ο στρατηγός Θεόδωρος Κολοκοτρώνης (πριν τον βάλουν φυλακή…) γιορτάζει τα 200 χρόνια της Επανάστασης με ένα μπουκαλάκι κρασί…

(δημοσιεύτηκε στην 124χρονη (1898-2021) καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Θεσσαλία" την Πέμπτη 03.06.2021, αρ.φύλλου 37.434) 

κυκλο-φ-οριακα 1061, 26 Μαΐου 2021

 

η αποβάθρα των υδροπλάνων της ArGo Airways στον λιμένα Βόλου

Καλημέρα συμπολίτες και συμπολίτισσες! «Είμαστε-δεν είμαστε, τίποτα δεν είμαστε, βρε!», που λέει κι ο Σαββόπουλος στο τραγούδι «Ας κρατήσουν οι χοροί», που από τον δίσκο «Τραπεζάκια έξω» τον Απρίλιο 1983 και το Ολυμπιακό Στάδιο τον Σεπτέμβριο 1983 πέταξε μέχρι την τελετή λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων Αθήνα 2004 και έγινε ο ύμνος των 200 χρόνων Ελλάδα 2021, καθότι «…φτιάχνουν οι Έλληνες κοινότητες κι Ιστορία οι παρέες…». Και το ότι δεν είμαστε τίποτε (δύο αρνήσεις, αλλά άντε άλλαξέ το, κύριε φιλόλογέ μου…) περίτρανα αποδείχτηκε μ’ αυτό το διαβολομικρόβιο, που κανείς δεν ξέρει (άλλες δυο αρνήσεις…) πούθε μας προέκυψε.

(Ψιλο)τσακωθήκαμε και με φίλους για τα μονοκλωνικά αντισώματα, αγγλιστί mabs, monoclonal antibodies, όλοι οι όροι με ελληνικές ρίζες, όλες οι ονομασίες των σκευασμάτων τελειώνουν σε -mab (-μάμπη) και υπάρχουν διαφοροποιημένες καταλήξεις που υποδηλώνουν κατηγορίες προέλευσης και σύνθεσης: -omab (-ομάμπη), -ximab (-ξιμάμπη), -zumab (-ζουμάμπη), -umab (-ουμάμπη). Η κλασική ερώτηση «κι εσύ τι είσαι; λοιμωξιολόγος είσαι;», όπως κάποτε, αν θυμάστε, «συνταγματολόγος;» (τότε με τα γαλάζια ψηφοδέλτια του ΠαΣοΚ) ή «σεισμολόγος;» (τότε με τον μεγάλο σεισμό στο Αίγιο) είναι αλήθεια ότι ως λαός έχουμε περάσει πολλά στάδια γνωστικής εξειδίκευσης, υπερτροφικής ημιμάθειας, για την ακρίβεια, και τώρα με την πανδημία γίνεται πανηγύρι. Μην παραβλέπετε και το γεγονός ότι τότε, στις περιπτώσεις που αναφέραμε, δεν υπήρχε το διαδίκτυο, μόνο τηλεόραση, εφημερίδες και περιοδικά. Τώρα γίνεται «μαύρος χαμός» όχι στο «σοβαρό» διαδίκτυο (που υπάρχει, και είναι ό,τι καλύτερο έχει ως τώρα δημιουργήσει ο ανθρώπινος νους) αλλά στα περιβόητα και παντελώς πανταχόθεν ανεξέλεγκτα «μέσα κοινωνικής δικτύωσης». Όπου ο καθείς και η καθεμία δικαιούται να κατέχει την απόλυτη γνώση και να την διασπείρει ελευθέρως, στο όνομα της ελευθερίας της έκφρασης, η οποία, από την άλλη μεριά, είναι η μόνη που μας έχει απομείνει, καθώς όλες οι άλλες συνταγματικές ελευθερίες μας βρίσκονται τουλάχιστον σε αναστολή.

Έτσι, λοιπόν, λοιμωξιολόγος δεν είμαι, συγκοινωνιολόγος είμαι, και απλώς προσπαθώ έναν χρόνο τώρα να κατανοήσω την επιχειρηματολογία των λοιμωξιολόγων που δεν εισηγούνται την χρήση των μονοκλωνικών αντισωμάτων για την θεραπεία της CoViD-19. Ύστερα είπα να μάθω δυο πράγματα περί του τι είναι, πώς παράγονται αυτά τα αντισώματα και πώς θα λειτουργήσουν στον «ξένο» οργανισμό – εκεί έμπλεξα! Καταδύθηκα με σεβασμό σε άμετρα βάθη ανθρώπινης γνώσης και όταν αναδύθηκα αισθανόμουν μόνο απόλυτο δέος. Κράτησα κάποια αρχεία, αλλά δεν ξέρω πώς να τα χρησιμοποιήσω. Όσοι/όσες μπορείτε κάντε το, θα φτάσετε στο επίκεντρο της ανθρώπινης ύπαρξης, στο θαύμα της Φύσης, στην απόδειξη της ύπαρξης του Θεού – όχι, βέβαια, τσαλαβουτώντας στα άπειρα, πλέον, «ενημερωτικά σάιτς», που απλώς αναπαράγουν το ένα το άλλο.

Παράδειγμα περί τούτου του τελευταίου το ΦΕΚ για το υδατοδρόμιο του Βόλου. Πρώτα διάβασα το πανηγυρικό άρθρο στην εφημερίδα μας, που ξεκινάει ακριβώς «Με ΦΕΚ που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα της Κυβερνήσεως εγκρίθηκε η χορήγηση της άδειας που αποκτάει ο Οργανισμός Λιμένα Βόλου για να προχωρήσει μετέπειτα στη δημιουργία του υδατοδρομίου της πόλης…» και συνεχίζεται με δηλώσεις του συναδέλφου Διευθύνοντα Συμβούλου και όλα καλά. Όμως αυτό με την άδεια που χορηγείται τώρα για να δημιουργηθεί «μετέπειτα» το υδατοδρόμιο δεν μου πολυάρεσε, και είπα να ψάξω το συγκεκριμένο ΦΕΚ. Δεν το βρήκα, συμπολίτες. Βρήκα δεκάδες ιστοσελίδες, οι περισσότερες με τις ίδιες ακριβώς λέξεις για το γεγονός, σε καμία ο αριθμός του ΦΕΚ. Κατόπιν αυτού έχω μείνει με την απορία. Και δεν το «παίζω μάγκας» συμπολίτες. Πάμε πάλι από την αρχή:

Από τον Σεπτέμβριο 2009 έως τον Μάρτιο 2010 στον λιμένα του Βόλου από-/προς-θαλασσώνονταν υδροπλάνα της εταιρείας ArGo Airways, τύπου De Havilland Single Otter DHC3 με πλήρωμα 2 άτομα και δυνατότητα μεταφοράς 9 επιβατών, με κατεύθυνση προς/από Σκιάθο, Θεσσαλονίκη και Αθήνα. Πραγματοποιήθηκαν συνολικά 864 πτήσεις με πληρότητα της τάξης του 67%, πρόλαβα και έκανα ένα ταξίδι ωρών αλερετούρ στην Σκιάθο στις 30.11.2009 με διάρκεια πτήσης 17 λεπτά – προς Αθήνα ήταν 55 λεπτά και προς Θεσσαλονίκη 42 λεπτά. Οι πτήσεις προσ-/από-γειώνονταν στα «κανονικά» στεριανά αεροδρόμια, ακόμη και της Σκιάθου – διότι μόνο ο Βόλος είχε υδατοδρόμιο, την αδειοδότηση του οποίου την ξεκινήσαμε Φεβρουάριο 2008 και την τελειώσαμε Σεπτέμβριο 2009, ήμουν τότε εκπρόσωπος του Δήμου Βόλου στην αρμόδια προς τούτο επιτροπή. Αυτός ήταν και ο λόγος που η γραμμή σταμάτησε, τα υψηλά κόστη των αεροδρομίων, που επιβάρυναν πολύ το κόμιστρο.

Τα υπόλοιπα υδατοδρόμια δεν έγιναν ποτέ. Λες και πρόκειται για ποιος ξέρει τι υποδομές, ένας διάδρομος στη θάλασσα με συντεταγμένες είναι, σαφώς έξω από την ρότα μεγάλων πλοίων, άντε να έχει και καμιά σημαδούρα να μην μπαίνουν μέσα βάρκες, έτσι κι αλλιώς σχεδόν το σύνολο των πτήσεων γίνεται με κανόνες οπτικής επαφής (vfr), επιστήμη ολόκληρη έχει γίνει το θέμα, μελέτες, υπογραφές και σφραγίδες και ουσία λίγη. Και η ουσία είναι, αγαπητοί μου αναγνώστες και αγαπητοί συνάδελφοι στον Οργανισμό ότι αν ταυτοχρόνως δεν αδειοδοτηθούν υδατοδρόμια σε Σκιάθο, Σκόπελο, Αλόννησο (τουλάχιστον) πολύ φοβάμαι ότι για μία ακόμη φορά θα γίνει μια μεγαλοπρεπής τρύπα στο νερό. Μακάρι να διαψευστώ. Αν και έχω την υποψία ότι αυτοί που λεν ότι έχουν τον Πρωθυπουργό χ@@@@νο έχουν το ίδιο και τα υδροπλάνα…

Αυτά. Είναι και το Εμπορευματικό Κέντρο, είναι και ο Βόλος που δεν λέει να κατασταλάξει αν θα γίνει Μονακό ή Ρότερνταμ (άντε μην θυμηθώ και την Ευρωβιζιόν με την ιταλική μάπα…), είναι κι η Ελλάδα που αντιστέκεται, είναι κι ο άνθρωπός μας για 4^η εβδομάδα στα πολύ δύσκολα, να μην ξεχνάτε να αγαπάτε αλλήλους, συμπολίτες. Γεια σας.

Στην φωτογραφία η αποβάθρα των υδροπλάνων στον Κεντρικό Προβλήτα του Λιμένα Βόλου.

(δημοσιεύτηκε στην 124χρονη (1898-2021) καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Θεσσαλία" την Τετάρτη 26.05.2021, αρ.φύλλου 37.427) 

κυκλο-φ-οριακα 990, 8 Νοεμβρίου 2019

Καλημέρα και χρόνια πολλά στους εξ υμών Ταξιάρχες και Αγγέλους καθώς και στην Πολεμική μας Αεροπορία, που διαφυλάττει τον εναέριο χώρο της Ελλάδας και όχι μόνο. Το καλοκαίρι εξακολουθεί να κρατεί καλά, ο Νοέμβριος είναι ο μήνας των βροχών σε τούτη τη χώρα, κι αν δεν βρέξει αφ’ ενός όλη η αγροτική παραγωγή πάει πίσω και αφ’ ετέρου πολυπληθαίνουν τα λογής ζουζούνια – αυτά μου λένε κάποιοι επαΐοντες, προσωπικά δεν έχω σχέση με τα αγροτικά, αλλά εκτιμώ τους ανθρώπους που πραγματικά και επαγγελματικά ασχολούνται με την γη.

Για υδροπλάνα διαβάζω. Χρόοοοοοονια τώρα. Ένα ρημαδο-υδατοδρόμο, ξέρετε τι είναι αυτό; Ένας διάδρομος μέσα στην θάλασσα, οριοθετημένος με συντεταγμένες, τον οποίο θα χρησιμοποιούν τα υδροπλάνα για από- και προσ-θαλάσσωση. Ήμουν μέλος της προηγούμενης επιτροπής, κάπου στο 2006-7 και αν θυμάμαι καλά δυο φορές αλλάξαμε τον διάδρομο. Τα υδροπλάνα πέταξαν τελικά από τον Σεπτέμβριο του 2009 έως τον Μάρτιο του 2010 προς Σκιάθο, Θεσσαλονίκη και Αθήνα. Πραγματοποίησαν συνολικά 864 πτήσεις και ύστερα σταμάτησαν, δεν άντεξαν περισσότερον πόλεμο. Έκτοτε όλο και ξανάρχονται, όλο και βελτιώνεται-εκσυγχρονίζεται το νομοθετικό πλαίσιο αλλά όλο και κάτι λείπει «δια την ολοκλήρωσιν των σχετικών διαδικασιών» και την αδειοδότηση. Αίσθηση δική μου είναι ότι δεν πρόκειται να γίνει τίποτε, μακάρι να κάνω λάθος, εδώ θα είμαστε…

Διαβάζω επίσης σε συνέντευξη ότι όλα τα κυκλοφοριακά προβλήματα του Βόλου λυθήκανε από τότε που κατασκευάστηκαν οι κυκλικοί κόμβοι. Εσείς τι λέτε; Εγώ, πάντως, εκτός από την οδό Δημητριάδος, που την έχω εδώ και καιρό καταργήσει ως τμήμα διαδρομής, τώρα τείνω να καταργήσω και την οδό Κ.Καρτάλη. Αυτό το κατάστημα τροφίμων που εγκαταστάθηκε στο Lido (γωνία Κ.Καρτάλη-Γαλλίας για τους μη Βολιώτες…) άρχισε να λειτουργεί χωρίς θέσεις στάθμευσης, όπως είχαμε επισημάνει στα κυκλο-φ-οριακα 972, στις 12.06.2019, όταν δημοσιοποιήθηκε η έγκριση της σχετικής μελέτης κυκλοφοριακών επιπτώσεων από τον Δήμο Βόλου, που περιέχει την πολύ συγκεκριμένη πρόταση «Η στάθμευση θα υλοποιείται σε παρακείμενους χώρους στάθμευσης (σσ. parking Σπυρίδη, Ιωλκού, Ογλ, Λιμάνι, αυτοί, κατά την εκτίμησή μου, είναι οι «παρακείμενοι» χώροι, κα μη χειρότερα δηλαδή…) και ΘΑ ΑΠΟΤΡΕΠΕΤΑΙ Η ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΣΤΑΘΜΕΥΣΗ ΟΧΗΜΑΤΩΝ (ΠΕΛΑΤΩΝ-ΠΡΟΜΗΘΕΥΤΩΝ) ΣΤΗΝ ΟΔΟ Κ.ΚΑΡΤΑΛΗ". Τώρα το μάρκετ (Markt κατά το ίδιο, μήπως είναι κι αυτό γερμανικών συμφερόντων;) λειτουργεί και τίποτε, ως ήτο φυσικόν, δεν «αποτρέπει» σειρά οχημάτων να σταθμεύει παρά το αριστερό κράσπεδο και καταφανώς να εμποδίζει την κυκλοφορία. Αλλά ποιος νοιάζεται!; Εμείς έχουμε κυκλικούς κόμβους, έχουμε μπιγκόνιες, έχουμε και ομαδάρα που την αδικούν κάποιοι εγκληματίες και τους μηνύουμε με διπλή ιδιότητα, για κάτι ψωρο-αυτοκίνητα στην Κ.Καρτάλη θα σκάμε…;

Έγιναν και οι εκλογές στο Τεχνικό Επιμελητήριο, σχεδόν όλοι οι συνδυασμοί πανηγυρίζουν, περισσότερο βέβαια οι δύο συνδυασμοί των νεοδημοκρατών (δύο λόγω προσωπικών αντιθέσεων…) που μαζί φτάνουν το 66% των μελών της Τοπικής Αντιπροσωπείας. Εύγε, αλλά κανείς δεν σχολίασε (άραγε δεν το είδε, δεν το αντιλήφθηκε;) το ότι στις εκλογές συμμετείχε μόλις το 41% των Μηχανικών που είναι γραμμένοι στο Τμήμα. Τουτέστιν οι κομματικώς ενδιαφερόμενοι ή οι εκ του κόμματος προσδοκώντες. Κάποτε το ΤΕΕ ήταν ένας μαζικός χώρος ζύμωσης ιδεών, σήμερα είναι-δεν είναι διεκδικητικό όργανο επαγγελματικών δικαιωμάτων, μάλλον για εφαλτήριο προσωπικής ανόδου δείχνει…

Ξανά στην επικαιρότητα το δικαστικό μέγαρο και λίγο πιο πριν ο χώρος ανάπτυξης της πυροσβεστικής. Ωραία πράγματα. Ούτε μια στοιχειώδης συμφωνία, η βολιώτικη κοινωνία απαξιεί πραγματικά να ασχοληθεί με τα δύο αυτά ζητήματα, έτσι κάθε τόσο ακούγονται κάποιες φωνές που σχεδόν αμέσως κάποιες άλλες φωνές τις αμφισβητούν και εν τέλει τίποτε δεν παίρνει έναν δρόμο. Και ξαφνικά! παράκαμψη του χιονοδρομικού κέντρου – την ώρα που ο υπάρχων δρόμος καταστράφηκε πάλι στην περιοχή του Πουρίου. Και «διεκδίκηση» του Περιφερειακού Δρόμου, και «υπενθύμιση» της σιδηροδρομικής ηλεκτροκίνησης Βόλου-Λάρισας, όλα μαζί και ταυτοχρόνως, αναντάμ – μπαμπαντάμ που λέει κι ο Σαββόπουλος!

Μια κούραση είναι όλα αυτά, αλλά δεν ξέρω πότε και πώς θα ξεκουραστώ. Το βράδυ θα συναντηθώ με συμπολίτες που αποφοιτήσαμε μαζί πριν από 48 χρόνια από το 2^ο Γυμνάσιο Αρρένων Βόλου. Αυτό θα είναι ξεκούραση. Γεια σας.

(δημοσιεύτηκε στην 122χρονη (1898-2019) καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Θεσσαλία" την Παρασκευή 08.11.2019, αρ.φύλλου 36.964)