κυκλο-φ-οριακα 1093, 23 Φεβρουαρίου 2022

 

Fernando Botero, μία κολομβιανή οικογένεια

Καλημέρα και πάλι πολίτες αυτής της χώρας με την καταπληκτική ποιότητα ζωής, όπως δήλωσε  ο μεγάλος.

Ύστερα του προέκυψε του μεγάλου εκείνος ο κακός κύριος Φουρθιώτης και κατά κοντά εκείνος ο χείρων κύριος Κύρτσος, και οι δύο μετά από τον χείριστο κύριο Δούκα, και τον αποσυντόνισαν λίγο τον άνθρωπο. Αλλά ύστερα πάλι πήρε στο τηλέφωνο εκείνον τον αχρείο, τον Πούτιν ντε, και του τα ‘ψαλε ένα χεράκι κι εκείνος αμέσως αποσύρθηκε από την Ουκρανία. Τέλος αποφάσισε να θέσει οριστικό τέλος στην βία των γηπέδων και, ούτε λίγο ούτε πολύ, προχώρησε στο μόνο ενδεδειγμένο και αποφασιστικό μέτρο: απαγόρευσε στους χούλιγκανς να φοράνε κουκούλες – σεισμός προκλήθηκε σε ολόκληρη τη χώρα από τα γέλια των «διωκόμενων» hooligans (λέξη ιρλανδική με αβέβαιη ετυμολογία). Βλέπετε οι Πρόεδροι των ομάδων, που πάντοτε βρίσκονται πίσω από και καλύπτουν όλες αυτές τις πράξεις βίας, τυγχάνει να είναι και ιδιοκτήτες Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης ή μεγάλοι οικονομικοί παράγοντες, όπως π.χ. ο ημέτερος Άρχων Πύδνας, οπότε ο καθείς αντιλαμβάνεται ότι δεν βολεύει να διωχθούν ή να ελεγχθούν. Ο οποίος Άρχων Πύδνας και συγχρόνως Άρχων Πανθεσσαλικού Σταδίου (σσ. ο μεγάλος και τρανός Βαγγέλης Μαρινάκης δεν έχει δικό του, ιδιόκτητο, γήπεδο, ο δικός μας έχει) απέβαλε από την ιδιοκτησία του την Νίκη Βόλου, για να την αποκαταστήσει πάλι στο δημοτικό συμβούλιο.

Εν τέλει μια χαρά περνάμε και γίνεται καθημερινά πραγματικότητα η πρόβλεψη του μεγάλου τραγουδοποιού Γιάννη Μηλιώκα από το 1988 «…να δεις που κάποτε θα μας πούνε και μ…ς, να δεις που κάποτε θα μας πούνε και χαζούς». Αυτό το «κάποτε» είναι τώρα, συμπολίτες. Τώρα, έχει έρθει εκείνο το «κάποτε», που μπορείτε να το ακούσετε ολόκληρο στο γιουτούμπι, https://www.youtube.com/watch?v=upqS8qjwSl8 Στα μούτρα μάς το λένε συμπολίτες, πολλοί από πολλές μεριές, και κυρίως στην όμορφη πόλη που ζούμε. Κι εμείς κλείνουμε τ’ αυτιά και συνεχίζουμε σε δρόμους και βίους ανθόσπαρτους, σχεδόν μαζοχιστικά.

Στα αμέσως προηγούμενα κυκλο-φ-οριακα γράφαμε σχετικά με την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας για τον κίνδυνο να γλιτώσουμε από την ρύπανση του λιγνίτη και να εκτεθούμε στην 100 φορές μεγαλύτερη ρύπανση της πυρηνικής ενέργειας. Πριν «στεγνώσει το μελάνι» πληροφορηθήκαμε ότι η καλή μας Ευρωπαϊκή Ένωση, πιεζόμενη από την φίλη μας Γαλλία, επιδιώκει να εντάξει την πυρηνική ενέργεια στην λεγόμενη Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία! Επιδιώκει να μας πει, δηλαδή, ότι η πυρηνική ενέργεια είναι πράσινη, άκακη, ακίνδυνη και ωφέλιμη και ίσως να μας επιβάλει την κατασκευή πυρηνικών αντιδραστήρων επί ελληνικού εδάφους, όπως επιβάλλει (και επιδοτεί, υποτίθεται) το κλείσιμο των λιγνιτικών μονάδων. Και να είστε βέβαιοι ότι αν συμβεί αυτό οι λυσσασμένοι εργολάβοι που παντοειδώς μιας διαφεντεύουν θα το βρουν πολύ φυσικό, θα λογαριάσουν τι θα παντελονιάσουν (οι παντελονάτοι…) και θα εφορμήσουν, όπως ήδη κάνουν με τα φωτοβολταϊκά στους έφορους κάμπους μας και τις ανεμογεννήτριες στις κορφές των βουνών μας. Κι εμείς τους κοιτάμε και, εν πολλοίς, τους επικροτούμε. Χρειάζεται μαζική επαγρύπνηση, συμπολίτες συν-Έλληνες.

Θα το ξαναβρούμε μπροστά μας αυτό το τεράστιο θέμα. Θα το βρούμε και με την μορφή των ηλεκτρικών αυτοκινήτων, που φαίνεται ότι είναι μία ακόμη μεγάλη «μπλόφα» του σύγχρονου καπιταλισμού για να αυξήσει τα κέρδη του. Διότι κι αυτή η ηλεκτρική ενέργεια κάπως πρέπει να παραχθεί, πώς άραγε; Διότι κι αυτές οι μπαταρίες έχουν τα δικά τους μεγάλα προβλήματα – θα χρειαστούν πολλά γραφτά για να τα αναλύσουμε όλα – από σπάνια υλικά, η εξόρυξη των οποίων προκαλεί προβλήματα σε χώρες του 3^ου κόσμου (και τι με νοιάζει εμένα;) μέχρι απίθανη τιμή ανανέωσης 8.000-20.000 € κατά κανόνα μετά από 8 έτη λειτουργίας (λεφτά υπάρχουν) και μέχρι το ότι δεν υπάρχει (αλλά θα βρεθεί) διαδικασία απόρριψης και ανακύκλωσης. Κι εμείς εδώ περιμένουμε ακόμη την μεγάλη επένδυση της γερμανοβορειομακεδονικής βιομηχανίας παραγωγής ηλεκτρικών οχημάτων Next.e.GO την οποία καλωσόρισε sto Ellada ο κ. Πρωθυπουργός αυτοπροσώπως στις 15.12.2020 και από τότε η καλή εταιρεία ψάχνει τόπο να σταθεί και να στηθεί και δεν βρίσκει, αδέρφια, ζει ένα δράμα, μου το ‘πε, δεν την βοηθάει ούτε καν ο επί της αναπτύξεως βουλευτής Μαγνησίας, τίποτε.

Με τον δρόμο μέσα από την Άλλη Μεριά κάτι πρέπει να γίνει λέω εγώ και κανένας άλλος, σήμερα. Παλιότερα, όσο υπήρχε ακόμη ο Δήμος Πορταριάς, πριν από αυτή την καταστροφική ανοησία που ονομάστηκε «πρόγραμμα Καλλικράτης», είχε υπάρξει αίτημα του Δήμου (απόφαση Δ.Σ. 112/2009) προς την Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Μαγνησίας (άλλοι καιροί, άλλα ήθη) να απαγορευθεί η διέλευση των βαρέων οχημάτων. Το αίτημα το παρέλαβα εγώ αυτοπροσώπως, το επεξεργάστηκα, φυσικά συμφώνησα αμέσως και βρήκα και τις κατάλληλες διαδικασίες, σημάνσεις κλπ. Για την ιστορία και μόνο το έγγραφο (που το έχω ηλεκτρονικά) έχει ημερομηνία 26.02.2010. Το θέμα έμεινε εκεί, ποτέ δεν έλαβε υπογραφές ανωτέρων κλιμακίων. Έκτοτε, 12 χρόνια μεθαύριο, ήρθαν τα πάνω κάτω, ουδείς ξανα-ενδιαφέρθηκε για οτιδήποτε σ’ αυτό το προάστιο του Βόλου, μόνο ο Άρχων πανηγύρισε χυδαία (όπως το συνηθίζει) όταν διανοίχτηκε επιτέλους ο δρόμος μετά το parking. Ειλικρινά απορώ, δεν έχω να πω τίποτε άλλο, ας είναι καλά οι άγγελοι να μας φυλάνε όλους και όλες σ’ αυτές τις διελεύσεις.

Απορίας άξιον 1: μπαίνοντας στον Βόλο από Νέα Αγχίαλο ψηλά στον Σωρό, κάτω από την γέφυρα-τοπόσημο, υπάρχει μια ωραία άσπρη-μπλε πινακίδα αναγγελίας οικισμού που γράφει (έγραφε, για την ακρίβεια) «Βόλος, Volos». Καταμουτζουρωμένη η έρμη πινακίδα, σχεδόν δεν καταλαβαίνεις τι λέει. Δεν μπορεί κάποιος (όποιος αισθάνεται αρμόδιος) να την καθαρίσει; Βεβαίως ξέρω, δεν είναι η μόνη. Αλλά είναι αυτό που όλο και πιο συχνά ακούω, είναι «εμβληματική», είναι η αναγγελία και ίσως δεν το γνωρίζουν οι αρμόδιοι, αλλά σ’ αυτή την όμορφη πόλη έρχονται πολλοί τουρίστες. Απορίας άξιον 2: χρόνια περίμενε η πόλη να γίνει και να λειτουργήσει μια σοβαρή ιχθυόσκαλα, λειτούργησε επιτέλους. Έχουν περισσέψει οι παράγκες στον ευρύ χώρο μπροστά από τα παλιά σφαγεία. Δεν φτάνει δηλαδή η εγκατεστημένη εδώ και πολλά χρόνια ρύπανση όλου εκείνου του χώρου, έχει προστεθεί και το χάλι με τις παράγκες. Δεν είναι καιρός να φύγουν;

Κι εμείς φεύγουμε, γεια –χαρά με έναν ωραίο πίνακα του Fernando Botero.

(δημοσιεύτηκε στην 125χρονη (1898-2022) καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Θεσσαλία" την Τετάρτη 23.02.2022, αρ.φύλλου 37.655)

κυκλο-φ-οριακα 1092, 17 Φεβρουαρίου 2022

 

ένας τοιχος της Αθήνας

Καλημέρα και πάλι πολίτες αυτής της χώρας με την καταπληκτική ποιότητα ζωής. Έχω μείνει κατάπληκτος με όλα αυτά που συμβαίνουν, πιστεύω ότι το ίδιο έχετε πάθει κι εσείς – εκτός αν εσείς ζείτε σε άλλη χώρα, όπως αυτός, ο μεγάλος, που είπε αυτή την καταπληκτική ιστορική «ατάκα».

Στην Πρωτεύουσα βρεθήκαμε το Σαββατοκύριακο, κι όπως έχουμε ξαναπεί η Αθήνα για τους τουρίστες είναι η πιο όμορφη πόλη του κόσμου. Σάββατο πρωί επισκεφτήκαμε το Μουσείο Μπενάκη στην οδό Πειραιώς, όπου φιλοξενείται η έκθεση για τα 100 χρόνια της ελληνικής βιομηχανίας μπισκότων Παπαδοπούλου (1922-2022) – συναφής και η πολύ προσεγμένη διαφήμιση που τρέχει στις τηλεοράσεις. Μια ωραία στημένη και πολύ «τρυφερή» εξιστόρηση 100 χρόνων παρουσίας στα σπίτια μας των θρυλικών «πτι-μπερ» και «μιράντα», τώρα πλέον μαζί με ακόμη 600 περίπου κωδικούς προϊόντων και με κυρίαρχα στις εξαγωγές τα «πουράκια» Caprice, που παράγονται αποκλειστικά στο εργοστάσιο του Βόλου, στην Α’ ΒΙ.ΠΕ. Σάββατο απόγευμα καφεδάκι στο Μουσείο της Ακρόπολης, φάτσα στον Παρθενώνα – τους χώρους του Μουσείου τους έχουμε ήδη δυο φορές επισκεφθεί. Κυριακή πρωί συνάντηση με έναν συμφοιτητή και συγκάτοικο από την Καρλσρούη, μετά από 45 χρόνια που είχαμε να ειδωθούμε! Δευτέρα πρωί καφεδάκι στην Πλάκα, στην οδό Αδριανού, φάτσα στη Στοά του Αττάλου και την Αρχαία Αγορά, κι ύστερα μια τεράστια βόλτα σε Θησείο, Κεραμεικό, Γκάζι, Ψυρρή, Ευριπίδου και γεύμα στην Πλατεία Εξαρχείων, μια βόλτα που περιλαμβάνει απ’ όλα, παρελθόν (πού αλλού στον κόσμο υπάρχουν τόσο πολλά αρχαία μνημεία διαφόρων εποχών μέσα σε μια πόλη;), παρόν (δεν υπάρχει σπιθαμή «αφρούρητου» τοίχου χωρίς γκράφιτι) και μέλλον (μεγάλα πανώ διαφωνούν με την κατασκευή σταθμού της γραμμής 4 του μετρό μέσα στην Πλατεία Εξαρχείων, στα επόμενα 8 και βάλε χρόνια).

Αν είχε αυτά στον νου του ο μεγάλος με την καταπληκτική ατάκα, αυτά (κι αρκετά άλλα) που μπορεί να απολαύσει ένας αργόσχολος επαρχιώτης μεσοαστός με δωρεάν διαμονή για ένα «εξτέντεντ γουικεντ» στο όντως Κλεινόν Άστυ, και με την βεβαιότητα ότι την άλλη μέρα θα ανασαίνει ξανά την ζωοδότρα αύρα ενός Παγασητικού κόλπου, τότε ναι! ισχύει. Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις ανθρώπων τε (πλην αρίστων, φυσικά) και συνθηκών (πλην μεγάρου, φυσικά) πρόκειται για χοντρή αλαζονική μπούρδα.

Και όπως μαθαίνω δεν θα γίνει, τελικά, ούτε πόλεμος. Η Δημοκρατία (ποια Δημοκρατία;) ενίκησε και πάλι, κι όσοι περίμεναν ότι ο κύριος Μπάιντεν θα κάνει κάτι καλύτερο από ό,τι έκανε ο κύριος Τρamp ήδη ηπατήθησαν σφόδρα. Η Αμερική δεν αλλάζει, δυστυχώς, ακόμη και μετά από τόσες βαριές, βαρύτατες ήττες, σε Βιετνάμ, Ιράκ, Αφγανιστάν, ακόμη και σε Κόσσοβο και Λιβύη, παραμένει δέσμια των πρακτικών του ψυχρού πολέμου (που τελείωσε μόνο στα χαρτιά και στην πραγματικότητα ποτέ…) και των βιομηχανιών όπλων. Όσο έβλεπα ρωσικά στρατεύματα και πυραύλους, αμερικάνικα πλάνα τραβηγμένα μπορεί και πριν από έναν χρόνο, κι άκουγα μέσω τηλεοπτικών δικτύων να προσδιορίζεται η 16^η Φεβρουαρίου ως η ημέρα έναρξης της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία (αν είναι ποτέ δυνατόν οποιοσδήποτε τρίτος να ξέρει τέτοια λεπτομέρεια, για εντελώς ηλίθιους μας περνάνε…) περίμενα να ακούσω και περί χρήσης χημικών όπλων, όπως τότε, με τον Σαντάμ Χουσεΐν, που με περίσσιο θράσος βγήκαν «μετά» οι πράκτορες και «αναγνώρισαν» ότι ήταν ένα (ακόμη) ψέμα. Είναι βέβαιο, συνάνθρωποι: δεν θα ησυχάσουμε ποτέ, η Ειρήνη δεν είναι ένα «αποδοτικό» σενάριο, όλα τα άλλα περί αυτής (της Ειρήνης) είναι, δυστυχώς, παραμύθια.

Παραμύθι δεν είναι όμως η μεγάλη εξάπλωση στην ελληνική ύπαιθρο των φωτοβολταϊκών πάρκων, αυτών που εμείς κάποτε είχαμε ονομάσει «φωτοβολταϊκές καλλιέργειες». Γεμίζει συνεχώς ο κάμπος της Θήβας και οι πλαγιές του Μαρτίνου, πρόσφατα περάσαμε από τον παράδρομο που συνδέει την οδό Λαρίσης με τα Μελισσάτικα, κάτω από το κτήριο της Μητρόπολης, και είδαμε σε μία τεράστια έκταση, πρώην πράσινη και δεντροφυτεμένη, να φυτρώνουν πλέον εκατοντάδες φωτοβολταϊκές πλάκες. Ποιος ξέρει πού θα πάει αυτή η κατάσταση; Περάσαμε και κάτω από πολλές ανεμογεννήτριες, άσπροι γίγαντες με τα φτερά πεσμένα καθώς δεν φυσούσε καθόλου, και ευθαρσώς αναρωτιόμαστε αν η κατάργηση του λιγνίτη στην παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος θα κάνει, εν τέλει, καλό ή κακό στην έρμη χώρα μας. Και ας μην ξεχνάμε ποτέ ότι 25%-30% της ηλεκτρικής ενέργειας στην Ευρωπαϊκή Ένωση που παίρνει αυτές τις βαρύγδουπες αποφάσεις «για το καλό μας» παράγεται σε περίπου 130 πυρηνικούς σταθμούς σε 14 χώρες. Πώς σας φαίνεται;

Απορίας άξιον: τι έγινε με εκείνη την πανηγυρικώς από την Περιφέρειά μας Kostas Agorastos αναγγελθείσα, πρωτοποριακή, καινοτομική και ρηξικέλευθη ολφακτομετρία; Μη μου πείτε πως δεν την θυμάστε, εγκόλπιο έπρεπε να την έχετε, ήταν αυτή η μέθοδος που θα έδινε στοιχεία για τις οσμές (χαϊδευτικό του βρώμα και δυσωδία…) που δυναστεύουν το «Μονακό». Τι απέγινε άραγε; Ομοίως Απορίας άξιον είναι τι γίνεται με την απογραφή πληθυσμού; Διαβάζω για μια νέα, «τρίτη φάση», που άρχισε 15 και θα τελειώσει 21 Φεβρουαρίου, στην οποία οι πολίτες κλπ., κλπ., φοβάμαι ότι κι εδώ μπάχαλο προέκυψε! Αν δεν απατώμαι, οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες εξ αρχής έχουν μεταθέσει την απογραφή 2021 για την Άνοιξη 2022, ελπίζοντας σε κάμψη της πανδημίας, που φαίνεται ότι επιβεβαιώνεται. Sto Ellada γιατί δεν προκρίθηκε αυτή η λύση, παρά επιτρέψανε να ανθίσει το νεοφυές άνθος «αρνητής απογραφής»;

Είναι πράγματι πολύ σοβαρό έργο η κατεδάφιση ενός ρυμοτομούμενου, από το 1956 ή και νωρίτερα, κτηρίου για να ολοκληρωθεί ένας δρόμος. Μέχρι τώρα έχουν γίνει εκατοντάδες τέτοια «εργάκια» στην πόλη μας. Πρώτη φορά είδα Άρχοντα να φωτογραφίζεται μπροστά στα ερείπια. Να είστε καλά, γεια σας.

Στην φωτογραφία, ο τοίχος της Αθήνας μιλάει…

(δημοσιεύτηκε στην 125χρονη (1898-2022) καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Θεσσαλία" την Πέμπτη 17.02.2022, αρ.φύλλου 37.650)

κυκλο-φ-οριακα 1066, 7 Ιουλίου 2021

ενήλικος ασημόγλαρος, αγέρωχος συν-ταξιδιώτης

Ημέρα έβδομη στον έβδομο μήνα, καλημέρα συμπολίτες! Ο «ιερός», κατ’ άλλους «συμπαντικός», αριθμός 7 (επτά) εμφανίζεται σχεδόν παντού στη ζωή μας, από τις 7 ημέρες της εβδομάδας, τα 7 φωνήεντα της ελληνικής μας γλώσσας και την 7φωτη λυχνία των Εβραίων μέχρι τις 7 σφραγίδες, τους 7 αγγέλους, τις 7 πληγές και τις 7 χρυσές φιάλες της Αποκάλυψης, που απευθύνεται, κυρίως, στις 7 εκκλησίες της Ανατολής (Μικράς Ασίας). Στην πορεία της ανθρωπότητας υπήρξαν πολλοί άνθρωποι, ανάμεσά τους και πολύ επιστήμονες, μαθηματικοί και άλλοι, που προσπάθησαν να κατανοήσουν και να αποκωδικοποιήσουν, τρόπον τινά, αυτόν τον αριθμό και έχουν καταλήξει, που λέει ο λόγος, σε απίθανα συμπτωσιο- και συνωμοσιο-λογικά συμπεράσματα. Αλλά και η ίδια η Εκκλησία χρησιμοποίησε τον αριθμό 7 για να ορίσει τις 7 χριστιανικές αρετές (ευσπλαχνία, ταπεινότητα, αγνότητα, φιλαλληλία, επιείκεια, καλοσύνη, εργατικότητα) και τα 7 θανάσιμα αμαρτήματα (αλαζονεία, ζηλοφθονία, οργή, οκνηρία, απληστία, λαιμαργία, λαγνεία).

Τέτοια ωραία συμβαίνουν, την ώρα που αφ’ ενός τα κρούσματα αυξάνονται και αφ’ ετέρου κάποιοι, ξένοι και ντόπιοι, οραματίζονται σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης, λόγω «υγειονομικής αναγκαιότητος» παρά το ρητό ψήφισμα της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης από 27.01.2021 (5^η Συνεδρίαση) με αρ. 2361/2021 με το οποίο καλούνται τα κράτη-μέλη και η Ευρωπαϊκή Ένωση:

σημείο 7.3.1 να διασφαλίσουν ότι οι πολίτες ενημερώνονται ότι ο εμβολιασμός ΔΕΝ είναι υποχρεωτικός και ότι κανείς δεν πιέζεται πολιτικά, κοινωνικά ή με άλλο τρόπο να εμβολιαστεί, εάν δεν το επιθυμεί,

σημείο 7.3.2 να διασφαλίσουν ότι κανείς δεν υφίσταται διακρίσεις για το ότι δεν έχει εμβολιαστεί, λόγω πιθανών κινδύνων για την υγεία ή επειδή δεν θέλει να εμβολιαστεί.

σημείο 7.5.2 να χρησιμοποιούν πιστοποιητικά εμβολιασμού μόνο για τον καθορισμένο σκοπό παρακολούθησης της αποτελεσματικότητας του εμβολίου, των πιθανών παρενεργειών και των ανεπιθύμητων ενεργειών.

Παρ’ όλα αυτά εμείς εδώ στην Ελλάδα είμαστε εκτός από ανεύθυνοι τώρα και «τζαμπατζήδες», για δεύτερη φορά, καθώς το ίδιο είχαμε υπάρξει και το 2011, με αφορμή το κίνημα «δεν πληρώνω» στα διόδια. Τότε νονός ήταν ο κ. Πεταλωτής, τώρα είναι αυτοπροσώπως ο κ. Μητσοτάκης – μια χαρά περνάμε.

Και οι άλλοι, στον Τσουγκριά, το νησάκι απέναντι από το λιμάνι της Σκιάθου, καλά περνάνε επίσης. Πηγαινοέρχονται ελικόπτερα με κορίτσια «ινφλουένσερ» (λέξη, κατ’ ουσίαν, αμετάφραστη, προερχόμενη από το αγγλοσαξωνικό ρήμα influence, που σημαίνει επηρεάζω, επιδρώ, εξ ου και η βλακώδης προσπάθεια απόδοσης του όρου ως «επιδραστικός/-η/-ο», κάτι που σ’ εμένα τουλάχιστον δεν λέει τίποτε). Τα κορίτσια, που λέτε, πληρώθηκαν καλά, καθώς έμαθα, για να αποβιβαστούν στο νησί και να φωτογραφηθούν σε μεγάλα κέφια με τον Άρχοντα του Βόλου και ιδιοκτήτη του εκεί μπαρ. Μεγάλες στιγμές ζούμε, κι από νερό ας είν’ καλά τα εμφιαλωμένα – πανηγυρίζει και γνωστή βολιώτικη ιστοφυλλάδα με το «εξαιρετικό» διαφημιστικό βίντεο, ενώ βεβαίως για το νερό της Αγριάς δεν χαλαλίζει ένα σχόλιο…

Βρέθηκα Σάββατο πρωί ώρα 11:10 στον οργανωμένο χώρο στάθμευσης Μπόρελ, όπου συνάντησα 6 εταιρικά οχήματα παρκαρισμένα σε κανονικές θέσεις στάθμευσης και 23 εταιρικά μοτοποδήλατα στη σειρά πάνω στο πεζοδρόμιο. Δεν ξέρω αν υπάρχει ή όχι κάποια συμφωνία με τον Δήμο, θυμάμαι όμως ότι κάποτε (τότε που δεν γινόταν τίποτε σ’ αυτή την πόλη, και περιμέναμε να έρθει ο Άρχων με τα Αρχοντόπουλά του να κάνει κάτι…) τα ψάχναμε αυτά τα πράγματα, και οι υπηρεσίες το ξέρουν. Όπως επίσης ψάχναμε τον αριθμό των θέσεων στάθμευσης σε σχέση με τα τετραγωνικά μέτρα κάλυψης των πολυκαταστημάτων και των μεγάλων κέντρων διασκέδασης, κάτι που επίσης ξέρουν πώς γίνεται οι υπηρεσίες. Τώρα δεν ξέρω πρώτον τι ισχύει και δεύτερον τι γίνεται. Ακούω και κάτι τρελά, που δεν θέλω να τα πιστέψω αδέρφια, πως τάχα, λέει, τα περισσότερα πρόστιμα για διάφορους λόγους «πατσίζονται» με εισιτήρια διαρκείας, αν είναι δυνατόν!

Όπως υποσχεθήκαμε, κι επειδή οι απορίες μας όλο και πληθαίνουν, ξεκινάμε την στήλη μέσα στην στήλη με τίτλο «απορίας άξιον»: α) πού βρίσκεται το έργο ανακαίνισης του Δημοτικού Θεάτρου; β) γιατί καθυστερεί η πλήρης λειτουργία της έτοιμης από καιρό Ιχθυόσκαλας; γ) γιατί τα πάμπολλα και καθ’ όλα άξια αυτοδιοικητικά στελέχη της Νέας Δημοκρατίας των παρελθόντων ετών ανέχονται σε κάθε δημόσια εμφάνισή του να τους αποκαλεί «λαμόγια», «πολιτικούς απατεώνες», «άχρηστους», «ανίκανους» και ένα σωρό παρόμοια και χειρότερα ο Άρχων, ο οποίος, στο κάτω-κάτω, από το ίδιο τους το Κόμμα υποστηρίχτηκε;

Κι όποιος ξέρει και θέλει, μακάρι να μας δώσει απαντήσεις. Κι επειδή πολλοί κακοπροαίρετοι σ’ αυτή την κοινωνία που ζούμε υπάρχουν, να τους ενημερώσω πάραυτα ότι οικογενειακώς άπαντες ομοθυμαδόν είμεθα εμβολιασθέντες, εντάξει; Αυτό είναι άλλο κι άλλο είναι αυτή η κατάφωρη παραβίαση των δικαιωμάτων απάντων, που βρίσκεται σε εξέλιξη.

Και η εκδήλωση του Λυκείου των Ελληνίδων Βόλου για την Ηρωίδα Εξοδίτισσα του Μεσολογγίου (10 Απριλίου 1826) Τασούλα Γυφτογιάννη ήταν εξαιρετική και αξίζει ένα εύγε!

Θα τα ξαναπούμε, γεια σας.

Στην φωτογραφία ένας ενήλικος ασημόγλαρος συνταξιδιώτης με αρκετό θράσος (πληροφορίες Σ.Χ.).

(δημοσιεύτηκε στην 124χρονη (1898-2021) καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Θεσσαλία" την Τετάρτη 07.07.2021, αρ.φύλλου 37.461)