κυκλο-φ-οριακα 1275, 8 Απριλίου 2026

Μεγάλη Τετάρτη φτάσαμε!! Πάσχα παραμεθαύριο και η στήλη σάς εύχεται από βάθους καρδίας να περάσετε υπέροχα, σωματικά και πνευματικά, κι αυτό το Πάσχα των Ελλήνων, που τόσο ωραία περιέγραψε ο Γιώργος Θέμελης, μελοποίησε ο Σταύρος Κουγιουμτζής και τραγούδησε ο Γιώργος Νταλάρας. Κάτι τρελά με τον καιρό ακούω πάλι – τι φιάσκο ήταν πάλι αυτό με την φοβερή και τρομερή κακοκαιρία Erminio και τα μηνύματα του 112 κάτω από σχεδόν απολύτως έναστρο ουρανό… Κάτι ακούω, που λέτε, αλλά εγώ τα έχω ετοιμάσει τα τσουμπλέκια όλα, ψησταριά, κάρβουνα, μοτέρι, όλα, το κατσίκι λείπει μόνο αλλά θα ‘ρθει στην ώρα του, έτσι με είπε. Στην ώρα μας κι εμείς ως Πρόσκοποι, αύριο το πρωί θα επισκεφθούμε με όσες προσφορές συγκεντρώσουμε το Ίδρυμα Άσπρες Πεταλούδες και την Μεγάλη Παρασκευή το βράδυ θα λιτανεύσουμε τον Επιτάφιο του Ι.Ν. Αγίων Κωνσταντίνου & Ελένης, όπως κάνουμε κάθε χρόνο από το 1956!

Όχι, η γέφυρα στο Αλυγαρόρεμα, το μοναδικό, για την ώρα τουλάχιστον, αντιπλημμυρικό έργο που αφορά τον Βόλο δεν θα είναι έτοιμη πριν την Κυριακή, όπως είχε αρχικά μεγαλοφώνως δηλωθεί, να ευχόμαστε να μην ξεπεράσει τον Θωμά. Τα υπόλοιπα αντιπλημμυρικά έργα για την «ασφαλή Μαγνησία», που οι μελέτες τους κόστισαν 800.000 € (μάλιστα Κύριε!) και τα ίδια θα κοστίσουν 17 εκατομμύρια (έλα Παναγία μου!) αλλά εμείς έχουμε διαθέσιμα μόνο 10 εκατομμύρια και τώρα έχουμε αμοληθεί (;) να βρούμε αρμοδίως ακόμη 7, τι να σας πω, δεν ξέρω πότε θα πραγματοποιηθούν. Είναι κι αυτός ο οπεκεπές στη μέση, μας έχει αναστατώσει βρε παιδί μου, ούτε το ΚΚΕ δεν την «πάει» αυτή την στρίγγλα την Ρουμάνα που μας έχει βάλει στο τρέξιμο, έχουμε παλληκάρια και κορίτσια σαν τα κρύα τα νερά να φροντίσουμε, με τα ρέματα της Μαγνησίας θα ασχολούμαστε; Έγινε και μια άπελπις προσπάθεια να ζητηθούν κάποιες εξηγήσεις, πλην εις μάτην, σύσσωμος η κανοναρχούσα τριάς Περιφερειάρχης, Πρύτανις (του Πρυτάνεως και μη προς κακοφανισμόν σας το «ι») και Άρχοντας απαγόρεψαν κάθε ερώτηση και μας άφησαν στα σκότη, μαζί με την απορία των 800.000 €.

Μετά από αυτά ανακοινώθηκαν κι άλλα έργα, μακράς πνοής και συγκεκριμένα τέσσερις (4) κυκλικοί κόμβοι: δύο στον Περιφερειακό Δρόμο και δύο στον δρόμο Βόλου-Βελεστίνου. Και καλά, στον Περιφερειακό άντε, ας γίνουν, χρήσιμοι θα είναι αν γίνουν όπως πρέπει. Αλλά στον δρόμο Βόλου-Βελεστίνου θα είναι λάθος. Και τούτο διότι αυτός ο δρόμος, σήμερα Εθνική Οδός αρ. 6, έχει άμεση πρόβλεψη, έχει ήδη χαρακτηριστεί ως μελλοντικός Αυτοκινητόδρομος και έχει ήδη πάρει και αριθμό Α12. Χρειάζεται μόνο δύο Ανισόπεδους Κόμβους, έναν στο Σέσκλο κι έναν στην Β’ ΒΙΠΕ. Θυμίζω ότι το κύριο στοιχείο που χαρακτηρίζει έναν Αυτοκινητόδρομο είναι οι Ανισόπεδοι Κόμβοι. Και οι κυκλικοί κόμβοι είναι Ισόπεδοι Κόμβοι. Γίνομαι κατανοητός; Κατασκευάζοντας (πανεύκολα) δύο, κι όχι έναν, κυκλικούς κόμβους σ’ αυτόν τον δρόμο αυτομάτως απεμπολούμε την δυνατότητα να έχουμε ένα σωστό Αυτοκινητόδρομο, με όλα τα συμπαρομαρτούντα, για είσοδο στην πόλη μας και για την επικοινωνία Βόλου-Λάρισας-Αθήνας-Θεσσαλονίκης. Αυτό πρέπει να γίνει και εκεί και τότε πρέπει να υπάρξουν οι πανηγυρισμοί, τα υπόλοιπα είναι όχι απλώς κουβέντα να γίνεται, είναι λάθος. Και από ό,τι ξέρω γι’ αυτούς τους δύο Ανισόπεδους Κόμβους πρέπει να υπάρχουν τουλάχιστον προμελέτες – σίγουρα για την ΒΙΠΕ, από τότε που γινόταν η μεγάλη συζήτηση για την σύνδεση του Βελεστίνου, που κατέληξε στην υπάρχουσα… μονόδρομη γέφυρα, αλλά και κατά μεγάλη πιθανότητα και για το Σέσκλο, λίγο αν ψάξει η Περιφέρεια θα τις βρει.

Επίσης κάτι διάβασα και περί Παράκαμψης της Άλλης Μεριάς. Μία ακόμη μελέτη που χρονίζει στα συρτάρια της Περιφερειακής Ενότητας και, αν θυμάμαι καλά, είναι σε προχωρημένο στάδιο. Μακάρι να βγει στην επιφάνεια, μακάρι να γλιτώσει ο οικισμός από την διέλευση μέσα από το στενό δρομάκι – που είναι Δημοτική Οδός, ας μην ξεχνιόμαστε – και μακάρι να δημιουργηθεί ένας παρακαμπτήριος δρόμος, που να συνδεθεί με την άλλη απολύτως απαραίτητη Παράκαμψη Πορταριάς. Ξέρω, τέτοια λέω και θα σηκωθεί ο αείμνηστος Δήμαρχος Κοντορίζος και θα με βαράει στο κεφάλι, αν δεν αγροικούσε τις θηριώδεις νταλίκες της «Ζαγορίν» να παίρνουν τα κεραμίδια του μανάβικου δεν μπορούσε να κοιμηθεί – πλάκα κάνω, κι ας με συγχωρήσει η καλή οικογένειά του, πάντως η αλήθεια είναι ότι ποτέ δεν συναίνεσε, ούτε καν συζήτησε την δυνατότητα οδικής παράκαμψης της Πορταριάς του. Κι ας είναι, ξαναλέω, απαραίτητη.

Παραμονές Πάσχα κι εμείς ζούμε πάλι μεγάλες στιγμές. Και προσδοκούμε την υπεσχημένη πλήρη αποκατάσταση των οδοστρωμάτων, μετά την λαίλαπα των οπτικών ινών. Από τις οποίες οπτικές ίνες ιδίως προσδοκούμε το αποτέλεσμα όλης αυτής της αναστάτωσης, τουτέστιν την βελτίωση των άθλιων συνδέσεων internet, που όμοιές τους ούτε στο Τζιμπουτί (διαπιστωμένα…) δεν υπάρχουν. Για να δούμε τι θα δούμε, αδέρφια!

Α! και να μην το ξεχάσω: αύριο, Μεγάλη Πέμπτη, μεσάνυχτα ώρα 12:00 στην Αγία Τριάδα θα ψάλει τα εγκώμια η γνωστή «Παρέα της Μ.Πέμπτης», που με επικεφαλής τον Νίκο Παρθένη από το 1981 (!) περιδιαβαίνει στις Εκκλησιές της περιοχής μας αυτή την μεγάλη νύχτα. Στην συνέχεια θα πάμε στην μυσταγωγία της Παναγίας Γορίτσας (Τρύπας). Όσοι πιστοί προσέλθετε.

Και μιλώντας για έργα (και ημέρες…) ένα μικρό αλλά μεγάλο (!!) θέμα. Ξανα-πέρασα από τον δρόμο έξω απ’ τα Καλά Νερά και έξω απ’ το ΚΑΑΥ (Κέντρο Αποκατάστασης Απωλειών Υγείας), λέγε με Παραθεριστικό Κέντρο, του Ελληνικού μας Στρατού. Εκεί, που λέτε, υπάρχει εδώ και τουλάχιστον τρία χρόνια, χειμώνα-καλοκαίρι, άθλια καλουπωμένο ένα μελλοντικό τοιχάκι, που περιμένει, προφανώς, λίγο τσιμεντάκι. Τρία χρόνια, μπορεί και παραπάνω, δεν καταφέρνει ο Ελληνικός Στρατός να χτίσει ένα τοιχαλάκι πάνω στον δρόμο;

Με όλη μου την Αγάπη συν-Άνθρωποι, Καλή, Πραγματική Ανάσταση σας εύχομαι. Γεια σας.

Στην φωτογραφία, ο Άγιος των Ελληνικών Γραμμάτων στην παραλία του Βόλου.

δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 08.04.2026, αρ.φύλλου 4615.

κυκλο-φ-οριακα 1244, 23 Ιουλίου 2025

 

Καλημέρα και τούτη την Τετάρτη, εδώ είμαστε. Για την ακρίβεια παραλιακώς διαβιούμεν, προσωρινώς βεβαίως-βεβαίως πλην όμως οι μέρες περνούν, και περνούν ωραία οι άτιμες, τόσο που δεν μας κάνει κέφι να επιστρέψουμε στο καμίνι – δεδομένων και των συναγερμών περί επαναλαμβανομένων καυσώνων – αλλά κάποια στιγμή θα συμβεί κι αυτό. Για την ώρα προβλέπεται τραγούδι με την Χορωδία της Αγριάς στην Τσαγκαράδα, το ερχόμενο Σάββατο 26.07.2025, εορτή της Αγίας Παρασκευής. Την ημέρα που στο Πανθεσσαλικό Στάδιο θα διεξάγεται το Βαλκανικό Πρωτάθλημα Στίβου, μια διοργάνωση του Οργανισμού Balkan Athletics, ο οποίος περιλαμβάνει Ομοσπονδίες Στίβου από Βαλκανικές και μη Βαλκανικές Χώρες – για την ακρίβεια στο τρέχον Πρωτάθλημα θα συμμετάσχουν 600 αθλητές και 200 συνοδοί από 22 χώρες, δεν μπόρεσα να βρω ποιες ακριβώς, αλλά σίγουρα τα Βαλκάνια δεν περιλαμβάνουν 22 χώρες. Καινούργια συστήματα, αλλά πέρα από αυτό είναι καλό που μια τέτοια μεγάλη διοργάνωση γίνεται στον Βόλο και μακάρι οι κερκίδες του Πανθεσσαλικού Σταδίου να ξαναδούν ημέρες δόξας όπως εκείνη την Τρίτη 17 Αυγούστου 2004, που 21.597 θεατές παρακολούθησαν τον αγώνα Ελλάδα-Μεξικό 2-3. Γιατί αν περιμένουν, οι κερκίδες, από τα στοιχήματα…

Από την άλλη μεριά τούτος ο παραθαλάσσιος τόπος ετοιμάζεται να γιορτάσει 24-27.07.2025 τα 100+1 χρόνια της Κατασκήνωσης της ΧΑΝΘ (Χριστιανική Αδελφότης Νέων Θεσσαλονίκης) στο Πήλιο, «κάτω απ’ του Αη Γιάννη τα πλατάνια τα αιώνια». Η Κατασκήνωση ιδρύθηκε το καλοκαίρι του 1924 κι από τότε υπάρχει και διαπαιδαγωγεί Ελληνόπουλα στην ομαδική ζωή, στην αγάπη της φύσης και στην καλλιτεχνική έκφραση (στα πρώτα χρόνια μόνον αγόρια, από το 1993 και κορίτσια). Οι πρώτοι κατασκηνωτές έρχονταν με καΐκια απ’ ευθείας από την Θεσσαλονίκη, καθώς δρόμοι στο Πήλιο δεν υπήρχαν. Η δική μας οικογένεια ξεκίνησε το 1999 και μέχρι το 2024 ήταν διαρκώς παρούσα – φέτος είναι η πρώτη χρονιά απουσίας μας από μία κατασκηνωτική περίοδο! Τον Σεπτέμβριο του 2023 η Κατασκήνωση έπαθε τεράστιες ζημιές από τις πλημμύρες Δανιήλ και Ηλία (κρίμα στα ονόματα…) στο όμορο ρέμα της Μαυρούτσας, αλλά μπόρεσε να ανακάμψει και να επανέλθει ήδη το 2024 χάρη στην βοήθεια των στελεχών της, των πολλών φίλων της αλλά και της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών. Ευχόμαστε να υπάρχει και στα επόμενα 100 χρόνια, τουλάχιστον!

Πάλι πανηγύρια θα ‘χουμε, νέος κυκλικός κόμβος ετοιμάζεται. Στην διασταύρωση των οδών Παρασκευοπούλου και Φυτόκου, ένα πράγματι «δύσκολο» κυκλοφοριακά σημείο με αρκετόν φόρτο, λόγω και των παρακείμενων μεγάλων καταστημάτων λιανικής πώλησης – ονόματα δεν λέμε, διαφήμιση δεν κάνουμε. Κατόπιν αυτού, αν θέλετε να πάτε στο Πανθεσσαλικό Στάδιο για τον Στίβο πρέπει να ακολουθήσετε άλλη διαδρομή – αν και δεν ξέρω τα μέτρα της Τροχαίας σχετικά με την στάθμευση. Θυμάμαι τότε, στους Ολυμπιακούς Αγώνες, ως Διευθυντής πασών των Μεταφορών, είχα αποκλείσει τελείως την περιοχή του Σταδίου περιμετρικά και είχα τσακωθεί με έναν και μόνον έναν άνθρωπο, που είχα την κακή τύχη το σπίτι του να βρίσκεται μέσα στην περίμετρο. Δεν ήταν, φυσικά, το μοναδικό σπίτι, αυτός ήταν το μοναδικό στραβόξυλο! Κατά τα άλλα οι ρυθμίσεις λειτούργησαν υποδειγματικά και όλοι ήταν ευχαριστημένοι. Μακάρι το ίδιο ευχαριστημένοι να είναι και οι παντοιοτρόπως συμμετέχοντες στους τωρινούς (20 χρόνια μετά) Αγώνες Στίβου.

Και αυτός ο κόμβος, λογικά, θα τελειώσει κάποτε. Εκείνο που δεν φαίνεται να έχει ορίζοντα τέλους είναι το σκάψιμο για την οπτική ίνα, που θα κάνει γρήγορο το τραγικά αργό, σήμερα, internet στην όμορφη πόλη μας. Ταυτόχρονα η ΔΕΗ ετοιμάζει ένα ίδιο εναέριο δίκτυο και το απ’ ευθείας ασύρματο δορυφορικό internet τύπου starlink εξαπλώνεται όλο και περισσότερο. Ανταγωνισμός λέγεται αυτό, στην πλάτη και στην τσέπη των καταναλωτών γίνεται αυτό, είπωμεν και υπέρ εαυτών το Κύριε Ελέησον!

Τέλος, μια οφειλόμενη παρατήρηση για τα κρουαζιερόπλοια στο Λιμάνι μας, για τα οποία διθυραμβικές ιαχές και ουρανομήκεις ζητωκραυγές ακούγονται προσφάτως. Βεβαίως, το ξαναείπαμε, και είναι καλό που επισκέπτονται διεθνή πλοία τον Βόλο. Απλώς, δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο, καθώς ο Βόλος, οφείλω να ξανα-θυμίσω, υπήρχε και προ του 2014. Το 1996 το κρουαζιερόπλοιο COSTA VICTORIA, με σημαία Ιταλίας/Λιβερίας, έκανε 11 προσεγγίσεις, επί συνόλου έτους 50 (22%), και έφερε 22.416 επιβάτες, επί συνόλου έτους 38.864 (58%). Τον επόμενο χρόνο, 1997, το ίδιο πλοίο, έκανε 26 προσεγγίσεις σε σύνολο 52 (50%) και έφερε 53.736 επιβάτες σε σύνολο 64.621 ήτοι το 83%. Το COSTA VICTORIA κυκλοφόρησε το 1995, δεν ξαναήρθε στον Βόλο μετά το 1997 και, όπως λέει η Βικιπαίδεια, αποσύρθηκε οριστικά το 2020. Είχε μήκος 252 m, πλάτος 36 m, βύθισμα 8 m και 964 καμπίνες. Απλώς, πάλι για την Ιστορία, το Λιμάνι του Βόλου προσέγγισαν πλοία κρουαζιέρας 22 το 1996 και 20 το 1997, τα περισσότερα ίδια, καθώς ο Βόλος ήταν αγαπημένος προορισμός, κυρίως διότι έδινε από θάλασσα πρόσβαση στο παγκόσμιο αξιοθέατο των Μετεώρων.

Αυτά τα ολίγα περί του παρελθόντος. Και άλλο τι, για σήμερα, δεν έχω να προσθέσω, σας αγαπώ διαχρονικώς, γεια σας.

Και καλές βουτιές σε καθάρια νερά, εύχομαι.

Στην φωτογραφία, το προαναφερθέν κρουαζιερόπλοιο COSTA VICTORIA το 1996 στο Λιμάνι μας, φωτο ΧΣ.

δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 23.07.2025, αρ.φύλλου 4449)

κυκλο-φ-οριακα 1219, 11 Δεκεμβρίου 2024

Καλημέρα, 14 ημέρες πριν τα Χριστούγεννα (όπως σταθερά τα τελευταία χρόνια μας υπενθυμίζει η γνωστή τηλεοπτική διαφήμιση). Γιόρτασαν και οι Βαρβάρες, Σάββες, Νικολήδες, γιόρτασαν και οι Αννούλες, αύριο οι Σπύροι, πολλές οι γιορτές, πολλά και τα γεγονότα, εθνικά και παγκόσμια – υπάρχει μια γενική αίσθηση ότι ο Κόσμος πάει απ’ το κακό στο χειρότερο, εκτός, φυσικά, από την μία και μοναδική Ελλάδα, που πάει συνεχώς και μόνο απ’ το καλό στο καλύτερο. Τώρα μάλιστα που προφυλάκισε τον Νίκο Ρωμανό και τον Αστυνομικό της Βουλής (που έτσι και είχε προσληφθεί μετά το 2019 ντιπ χαμπάρι δεν θα παίρναμε τι έκανε…) και υπάρχει απόλυτη ασφάλεια, μπορεί ανενόχλητη (η Ελλάδα, εννοείται) να βαδίσει προς τα ένδοξα πεπρωμένα της – Λένγκω, Λένγκω Λένγκω / μου σπαράζεις την καρδιά / Λένγκω, Λένγκω Λένγκω / μου πληγώνεις τη χαρά (Γιάννης Μαρκόπουλος 1939-2023, τραγούδι του 1975).

Στον Βόλο όλα καλά. Μας τραγούδησε ο κύριος Αργυρός (αν ισχύουν αυτά που διαβάζω έλαβε 12.000 € για οχτώ (8) τραγούδια, ήτοι 1.500 € το τραγούδι), αφιλοκερδώς, κατά δήλωση της ίδιας, μάς άναψε τα φώτα η κυρία Καινούργιου, όλα καλά. Έκανε το show του πάλι επί σκηνής ο Άρχοντας, «χαστούκισε» τους κακούς ηχολήπτες, είπε ένα (ακόμη…) απαράδεκτο, έντονα σεξιστικό «ανέκδοτο» και χειροκροτήθηκε αναλόγως, και στο τέλος, για να μας ευχαριστήσει, μας κέρασε ένα νεράκι, που ήταν λιγάκι θολό βρε αδερφέ, αλλά δε βαριέσαι, αυτός και η παρεούλα του να ‘ναι καλά κι εμείς όπως-όπως. Περάσαμε υπέροχα…

Στην Λαμία βρέθηκα κατ’ επανάληψη τον τελευταίο καιρό, λόγω στράτευσης του Ορέστη μας στο Κέντρο Εκπαίδευσης Υλικού Πολέμου (ΚΕΥΠ). Και τι να σας πω, ρε παιδιά, εντυπωσιάστηκα, δεν το περίμενα: γεμάτη κυκλικούς κόμβους είναι η Λαμία, μόνο για να φτάσω στο Στρατόπεδο, που είναι παραδίπλα στο κτήριο της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας περνάω πέντε-έξι μεγάλους, ευρύχωρους κυκλικούς κόμβους. Δεν εξηγείται αλλιώς, μας αντέγραψαν οι Λαμιώτες. Τι όχι; Μα εγώ νόμιζα ότι μόνο εμείς εδώ, με την σύμπραξη του ενός και μόνου σοφού καθηγητού, είχαμε τέτοιους κόμβους, γι’ αυτό και εξακολουθούμε να τους πανηγυρίζουμε δεόντως.

Και μίαν ημέραν των ημερών πήγαμε από την Λαμία στην Καρδίτσα, χρησιμοποιώντας τον Αυτοκινητόδρομο Κεντρικής Ελλάδος, Α3 κατά την ορθή αρίθμηση των ελληνικών οδικών αξόνων (μονοί αριθμοί, κάθετοι άξονες: Α1 Αθήνα-Θεσσαλονίκη-Εύζωνοι (Βόρεια Μακεδονία), Α3 Λαμία-Καρδίτσα-Τρίκαλα-Καλαμπάκα-Γρεβενά (Α2 Εγνατία Οδός), Α5 Ιονία Οδός Τσακώνα (Α7 Κεντρικής Πελοποννήσου)-Πύργος-Πάτρα-Ρίο-Αντίρριο-Μεσολόγγι-Άρτα-Ιωάννινα-Κακαβιά (Αλβανία), Α7 Κεντρικής Πελοποννήσου Κόρινθος-Τρίπολη-Μεγαλόπολη-Τσακώνα-Καλαμάτα – ζυγοί αριθμοί, οριζόντιοι άξονες Α2 Εγνατία Οδός Ηγουμενίτσα-Θεσσαλονίκη-Αλεξανδρούπολη-Κήποι (Τουρκία), Α6 Αττική Οδός Ελευσίνα-Αθήνα-Μαρκόπουλο-Λαύριο, Α8 Ολυμπία Οδός Ελευσίνα (Α6 Αττική Οδός)-Κόρινθος-Πάτρα, Α90 Βόρειος Οδικός Άξονας Κρήτης (ΒΟΑΚ) Καστέλι-Χανιά-Ρέθυμνο-Ηράκλειο-Αγ.Νικόλαος-Σητεία).

Στους οριζόντιους άξονες από το Νο 2 «πηδάμε» στο Νο 6, λείπει το Νο 4, το οποίο είναι δεσμευμένο για τον περιβόητο Οδικό Άξονα Ηγουμενίτσα-Βόλος, προμελέτη σκοπιμότητος του οποίου υπάρχει (και την έχω στην επιστημονική βιβλιοθήκη μου) από τον Ιούλιο 1983. Στην συνέχεια το μόνο που έγινε είναι η αναβάθμιση σε Οδό Ταχείας Κυκλοφορίας του δρόμου Λάρισα-Τρίκαλα (με ελλείψεις), τίποτε άλλο. Πολύ αργότερα κυκλοφόρησε η φήμη (διότι τελικώς περί φήμης επρόκειτο) ότι θα υπάρξει σύνδεση αυτοκινητοδρόμου του Βόλου με τον Α3 της Κεντρικής Ελλάδος μέσω Φαρσάλων η Μακρυχωρίου ή κάτι τέτοιο. Τελικώς-τελικώς το μόνο που έχει να περιμένει ο Βόλος από σοβαρά οδικά έργα είναι η δημιουργία του Αυτοκινητοδρόμου Α12 Βόλος-Βελεστίνο, που χρειάζεται κατά βάσιν δύο (2) απλούς ανισόπεδους κόμβους.

Και η ολοκλήρωση του Περιφερειακού Δρόμου, πρώτα ο Θεός.

Για να επανέλθουμε, ο Α3 είναι ένας πολύ ωραίος Αυτοκινητόδρομος, έχει κι αυτός, όπως όλοι, πλέον, την σήραγγά του 3 χιλιομέτρων στη Όθρυ, στην περιοχή της Ξυνιάδας, κι από εκεί και πέρα μια καλή χάραξη μέσα σε βουνό και κάμπο, πλήρη εξοπλισμό, πολλά parking με αξιοπρεπείς τουαλέτες και γενικά είναι ένας δρόμος που χαίρεσαι να ταξιδεύεις. Θα το ξαναπώ: η Ελλάδα έχει αυτή τη στιγμή τους καλύτερους, από πάσης απόψεως, αυτοκινητοδρόμους της Ευρώπης.

Την προηγούμενη Τετάρτη έγραφα για την επικινδυνότητα της οδήγησης, βράδυ με βροχή, στον δρόμο Βόλου-Αγριάς χωρίς κατά μήκος διαγραμμίσεις. Σάββατο πρωί πήγαμε στον Αη Γιάννη του Αιγαίου, μέσω Χανίων και Κισσού. Είχε μια ομίχλη! Να την κόβεις με το μαχαίρι. Να μην βλέπεις στα 3 μέτρα, ή, σωστότερα, να τα βλέπεις όλα άσπρα, δικέ μου! Αλλά ευτυχώς υπάρχει κίτρινη διαγράμμιση με διπλή συνεχή γραμμή στον άξονα του δρόμου, που μας καθοδηγούσε με ακρίβεια και ασφάλεια. Πήγαμε κι ήρθαμε (η ομίχλη επέμενε κι ας ήταν μεσημεριανή η επιστροφή) και δεν πάθαμε τίποτε, μέσα σ’ ένα μαγευτικό ορεινό χειμερινό περιβάλλον με τη βοήθεια ενός πολύ απλού μέσου: μιας κίτρινης, ανακλαστικής γραμμής, που μας κράταγε ασφαλείς μέσα στον δρόμο.

Ώσπου φτάσαμε στην Πορταριά, χωρίς ομίχλη, αλλά με μια φοβερή και τρομερή διάβαση πεζών στο ύψος της πλατείας. Όπου οι άσχετοι που διαγράμμισαν κίτρινη αυτή την διάβαση τράβηξαν και δύο παχιές κίτρινες γραμμές τάχαμου «stop lines» κάθετα στον δρόμο (την Εθνική Οδό αρ. 34, επισημαίνω) και στις δυο κατευθύνσεις κυκλοφορίας και στις δυο πλευρές της διάβασης. Πέρα-πέρα, για «σιγουριά» και «μεγαλύτερη ασφάλεια» βρε αδερφέ! Λέω απλώς ότι η βλακεία δεν παλεύεται, συνάνθρωποι… Σας αγαπώ διακαώς, γεια σας και χαρά σας.

Στην φωτογραφία η θαλασσινή Αργώ από τον αείμνηστο Μιχάλη Πόρναλη το 2008 και «ένθετη» η στεριανή Αργώ από εμένα το 2020…

 (δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 11.12.2024, αρ.φύλλου 4306)

κυκλο-φ-οριακα 1214, 30 Οκτωβρίου 2024

Καλημέρα Συμπολίτες, Συμπολίτισσες και απανταχού Αναγνώστες. Φτάσαμε αισίως στο τέλος και του δέκατου μήνα του σωτηρίου έτους 2024. Αισίως, τρόπος του λέγειν δηλαδή, όλα καλά κι όλα ωραία, και πυλώνας σταθερότητας είμαστε – κι ας μη βγάζουμε άχνα για τις σφαγές στη Μέση Ανατολή – και η ανάπτυξη μας τρέχει απ’ τα μπατζάκια – κι ας πρόκειται μόνο για ενεργειακές «επενδύσεις» και (ευτυχώς) μερικούς δρόμους – και όλοι μα όλοι έχουν συμφωνήσει να μειώσουν τις τιμές 123 προϊόντων στα σούπερ μάρκετ – τάχα ότι δεν αντιλαμβάνονται τα κόλπα του τραστ – και προσλήψεις στο Δημόσιο, και τακτοποίηση των Ατόμων με Αναπηρία άνω του 50%, και ενδοσχολική βία μαζί με την πανώλη των προβάτων που θα παταχθεί-αποζημιωθεί, σε παράδεισο ζούμε συμπολίτες μου, «όνειρο ζω, μη με ξυπνάτε» που έλεγε κι εκείνος ο ψήστης-γιατρός της πείνας σ’ εκείνη την ιστορική διαφήμιση του 2011 με τον Ομορφάντρα.

Πολλά θέματα «έχουν μείνει πίσω» και περιμένουν την σειρά τους για να δουν το άπλετον φως της δημοσιότητος. Πάμε.

Εγκαινιάστηκε επιτέλους, με τις γνωστές φανφάρες, ο νέος κυκλικός κόμβος, στην διασταύρωση Ελ. Βενιζέλου και Δοξοπούλου, απέναντι από τον μεγάλο υποσταθμό της ΔΕΗ στο Αλιβέρι. Η κατασκευή είχε ξεκινήσει λίγο πριν τις πλημμύρες του Σεπτεμβρίου 2023 και, όπως διάβασα, το έργο είχε σταματήσει προσωρινά μέχρι να ορθοποδήσει η πόλη! Διάβασα επίσης ότι ο κυκλικός κόμβος έγινε για να αντιμετωπιστούν προβλήματα υψηλής παραβατικότητας στην διασταύρωση, διότι (ακούστε-διαβάστε και χαρείτε φίλοι αναγνώστες των νυν και αεί κυκλο-φ-οριακών!) οδηγοί που περιμένουν άσκοπα μπροστά από φωτεινούς σηματοδότες αναγκάζονται να παραβιάζουν το κόκκινο. Αυτό είναι, βρήκαμε την αιτία, βρήκαμε και τη λύση. Τώρα, αν εγώ ως συγκοινωνιολόγος και ως άνθρωπος σκεφτώ ότι προφανώς η διασταύρωση δεν είχε σοβαρό κυκλοφοριακό φόρτο (άσκοπα…) και ίσως μια καλύτερη ρύθμιση των φαναριών θα έλυνε το πρόβλημα των πιθανών καθυστερήσεων (που δεν τις ξέρω, τις μέτρησε επακριβώς, άραγε, κανείς; ή απλώς ο κύριος καθηγητής έβαλε το κομπιούτερ να τραβήξει γραμμές, αφού ούτως ή άλλως άλλος πληρώνει με τα δικά μας λεφτά και κάνει και την γνωστή φιγούρα του;). Απορία ψάλτου βηξ. Ή, κατά το άσμα, βρεκεκέξ κουάξ κουάξ. Και απορία δεύτερη, τι θα πει ότι οι οδηγοί, γενικώς και αορίστως, αναγκάζονται να παραβιάζουν το κόκκινο; Τι ή ποιος τους αναγκάζει; Και επειδή αναγνωρίζουμε ότι έχουμε ανεγκέφαλους οδηγούς κάνουμε ένα ακριβό έργο για να τους διευκολύνουμε τους ανθρώπους, να μας ψηφίσουν και την επόμενη φορά.

Κι αυτό μας φέρνει στο δεύτερο θέμα μας, αυτό με τις διασταυρώσεις της οδού Κασσαβέτη με τις οδούς Κωνσταντά και Γαζή, όπου, λέει, επειδή γίνονται συνεχώς μικροσυγκρούσεις λόγω, κατά κανόνα, παραβίασης τής εδώ και δεκαετίες δηλωμένης προτεραιότητας, περίοικοι ζητούν να τοποθετηθούν φωτεινοί σηματοδότες. Έχω κατ’ επανάληψη γράψει και δηλώσει ότι τα φανάρια δεν είναι πανάκεια. Είναι χρήσιμα σε ορισμένες περιπτώσεις αλλά δεν είναι το φάρμακο δια πάσαν νόσον – το ίδιο κι απαράλλαχτο ισχύει και για τους κυκλικούς κόμβους. Το φάρμακο, δηλαδή η λύση σε όλα αυτού του είδους τα προβλήματα της σύγχρονης κυκλοφοριακής πραγματικότητας στις πόλεις είναι ο Άνθρωπος. Ο άνθρωπος Ερασιτέχνης Οδηγός, ο άνθρωπος Επαγγελματίας Οδηγός, ο άνθρωπος Πεζός. Το αξίωμα λέει ότι η Κυκλοφορία είναι ένα κοινωνικό φαινόμενο, τα συμπεράσματα από εκεί και πέρα δικά σας. Κάποτε μιλούσαμε για «νοοτροπία» και την ανάγκη αλλαγής στους Έλληνες Οδηγούς. Κάποτε εγώ και ελάχιστοι ακόμη τρέχαμε να κάνουμε «κυκλοφοριακή αγωγή» (άγνωστες λέξεις σήμερα) στα Δημοτικά Σχολεία, προσπαθούσαμε να πείσουμε τους Δήμους (στον δικό μας του Βόλου και στον γειτονικό, τότε, της Νέας Ιωνίας, τα καταφέραμε, ποια είναι η κατάστασή τους σήμερα;) να στήσουν «πάρκα κυκλοφοριακής αγωγής» (τι ‘ν τούτο πάλι;). Πέρασαν τα χρόνια, δεν θα διστάσω να πω ότι, τελικά, αποτύχαμε, ελάχιστοι συμπαρατάχτηκαν με την ψυχή τους μαζί μας, οι περισσότεροι κοιτούσαν γύρω-γύρω τα δικά τους μη-ενδιαφέροντα και τα συμφέροντα των άλλων Τίποτε δεν έγινε καλύτερο, κι ό,τι πήγε να γίνει καταστράφηκε.

Και οι οδηγοί; Όσο πάει και χειρότερα, το βλέπουμε κάθε μέρα. Δεν είναι, λοιπόν, λύση ούτε ο κυκλικός κόμβος ώστε κάποιοι να μην «αναγκάζονται», ούτε τα φανάρια που εκτός των άλλων θα γεμίσουν και τα σπίτια σας με καυσαέριο, αγαπητοί περίοικοι. Ούτε το εξάγωνο STOP έναντι του ανάποδου τριγώνου στην διασταύρωση Κουντουριώτου-Γαζή είναι λύση. Λύση είναι η συνετή και σωστή οδήγηση μέσα στην πόλη (και έξω, φυσικά, αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία…).

Πάμε παρακάτω. Η Τράπεζα της Ελλάδος, το κορυφαίο πιστωτικό ίδρυμα της χώρας μας, το πούλησε το διατηρητέο κτήριο-τοπόσημο στην παραλία του Βόλου έναντι τεσσάρων εκατομμυρίων ευρώ στον Αγχιαλίτη εφοπλιστή Πάρη Δράγνη. Το διεκδίκησε και το Πανεπιστήμιο και ο Δήμος Βόλου και «δύο ακόμη επιχειρηματίες» λέει, χωρίς να κατονομάζει, το διαδίκτυο. Προφανώς χρειαζόταν τα χρήματα η καλή Τράπεζα του γνωστού κυρίου Στουρνάρα, γι’ αυτό το πούλησε το κτήριο αντί να το νοικιάσει ή, βρε αδερφέ, να το παραχωρήσει, να το χαρίσει στον τόπο όπου χτίστηκε το 1933-35, όπου άντεξε ατόφιο ισχυρούς σεισμούς το 1955, όπου δεχόταν κόσμο μέχρι το 2022, στον Βόλο. Είχα την τύχη να το επισκεφθώ στις 20 Ιουλίου 2022 και να κατέχω σήμερα 83 φωτογραφίες από το εσωτερικό του, στο οποίο η Ιστορία παρέμενε παρούσα. Μακάρι ο κύριος Δράγνης, που έχει ήδη δώσει κάποια καλά δείγματα, να το αξιοποιήσει πραγματικά αυτό το υπέροχο κτήριο – μια ιδέα θα μπορούσε να είναι ένας μουσειακός ή εκθεσιακός χώρος, με ένα καφενείο στον ελεύθερο χώρο της οδού Ιάσονος, καμιά εικοσαριά τέτοιους χώρους διαθέτει η Πρωτεύουσα.

Α! κι ένα τελευταίο, λέγοντας για Τράπεζα. Τώρα που η αλλαγή ταυτότητας είναι υποχρεωτική, ανάλογα πρέπει να υποχρεωθούν, δια Νόμου, και οι Τράπεζες να μην ταλαιπωρούν τους πελάτες τους με την περίφημη «επικαιροποίηση στοιχείων», που έχει γίνει ένα (ακόμη) μεγάλο βάσανο. Με την αγάπη μου, ευτυχείτε!

Στην (σύνθετη) φωτογραφία οι χαρακτηριστικές πινακίδες της Τράπεζας της Ελλάδος στον Βόλο.

 (δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 30.10.2024, αρ.φύλλου 4277)

κυκλο-φ-οριακά 1161, 6 Σεπτεμβρίου 2023, δεν δημοσιεύτηκε στην "Μαγνησία"

Το κείμενο δεν δημοσιεύτηκε, καθώς η εφημερίδα δεν εκδόθηκε στις 06,09. λόγω των πλημμυρικών φαινομένων στον Βόλο, που ξεκίνησαν στις 05.09. και διήρκεσαν τουλάχιστον μέχρι 07.09.2023.

Καλημέρα συμπολίτες! Ο Σεπτέμβρης ο τρυγητής είναι εδώ κι αυτό αφ’ ενός μας δίνει ελπίδες για καλά κρασιά και αφ’ ετέρου μας φέρνει πιο κοντά στις Αυτοδιοικητικές Εκλογές της 8^ης Οκτωβρίου. Όλοι άπαντες οι εν ενεργεία Δήμαρχοι και υποψήφιοι για την ερχόμενη πενταετία, παρακαλώ, τρέχουν να «ολοκληρώσουν» τα έργα τους – εδώ, στον Βόλο, τι να σας πω ρε παιδιά, όπως μου είχε πει ο Άρχοντας να κάνω, μπήκα στην πόλη κατά το τέλος Αυγούστου και βρέθηκα σε έναν άλλο Βόλο. Τέτοια ασφαλτόστρωση δεν έχει ξαναγίνει, τι να σας λέω. Μέχρι πριν σκαφτούν οι δρόμοι για να περάσουν οι αγωγοί της ύδρευσης δεν υπήρχε άσφαλτος στον Βόλο, τίποτε, κατσικόδρομοι και κάτι καλντερίμια. Κι ύστερα ήρθε η μεγάλη, η τεράστια και μοναδική στα χρονικά εργολαβία και έριξε 2-3 πόντους άσφαλτο (δεν έγινε παραπάνω ξύσιμο συμπολίτες, περάστε από την Γαζή όσο είναι καιρός, για να βεβαιωθείτε), τέτοιο έργο δεν ξαναματάγινε στον Βόλο σας λέω.

Και κάτω όμως, στην Αργαλαστή και περίχωρα του Δήμου Νοτίου Πηλίου, τόνοι ασφάλτου έχουν εξαπλωθεί επί γης. Είναι και η Μαγνησία πρότυπο για όλη την Ελλάδα στα περιφερειακά οδικά έργα, τι άλλο θέλετε; Και λέγοντας αυτό, αλλά και καθώς καλοκαιριάτικα περιδιαβαίναμε στο όμορφο Πήλιο, η παλιά απορία επανήλθε: πόσο δύσκολο είναι, πόσο θα κοστίσει, άραγε, να μπει σε κάθε ένα από τα μεγάλα ρέματα του Ανατολικού Πηλίου μια πληροφοριακή πινακίδα με το (παραδοσιακό) όνομα του ρέματος (π.χ. Κερασόρεμα, Καλοκαιρινού κλπ.).

Βέβαια μέσα στην παραζάλη των έργων ξεχάστηκε να πληρωθούν από την ημετέρα ΔΕΥΑΜΒ κάτι ψωρο-εκατομμύρια ευρά στην ΔΕΗ, όχι πολλά, 20 τον αριθμόν, και ο Άρχοντας είπε ότι θα βάλει την κυβέρνηση (δική του είναι έτσι κι αλλιώς, και οι ντόπιοι παράγοντες σαν τα σκυλάκια πίσω του τρέχουνε...) να τα πληρώσει τα μύρια. Εγώ απετόλμησα ερώτησιν κοινωνικοδικτυακήν προς τους δύο Υφυπουργούς και τον έναν Βουλευτή του κυβερνώντος κόμματος, που διαθέτει η Μαγνησία (μαζί με τις Σποράδες, εννοείται), λέγουσαν «Τι σκοπεύτε να κάνετε;» και, ως ήτο φυσικόν, απάντηση δεν πήρα. Ούτε και κανένας άλλος πήρε, ουδείς από τους/τις λαλίστατους άνοιξε το στόμα του να πει μισή κουβέντα, όλους μας γραμμένους μάς έχουν, εκεί που συνηθίζει να μας γράφει κάθε τόσο και ο Άρχοντας (τους).

Και μιλώντας για ΔΕΗ μου ήρθε μια άλλη ερώτηση: ξέρει κανείς ποιος πληρώνει το ηλεκτρικό στο Πανθεσσαλικό Στάδιο;

Κατά τα άλλα, όλα καλά. Ο Ναύσταθμος στον Αλμυρό προχωρά, η ιδιωτικοποίηση του Λιμένα προχωρά (κανείς δεν μας ενημερώνει ποια θα είναι τα οφέλη για τον τόπο μας από αυτή την μίζερη ενέργεια, που επιβλήθηκε δίκην τιμωρίας στην υπερχρεωμένη Ελλάδα των μνημονίων, και θα αποφέρει στο Κράτος-Ηγέτη στην 4^η Βιομηχανική Επανάσταση, άκουσον! άκουσον! περίπου 80 εκατομμύρια ευρά, ούτε καν ψίχουλα δηλαδή...), τα υδροπλάνα λένε ότι είναι έτοιμα προς αποθαλάσσωση, ο «δοκιμαστικός» κόμβος στο Κοιμητήριο λειτουργεί στην χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας παρά τις εισαγγελικές απαγορεύσεις και, φυσικά, με την ανοχή της Αστυνομίας, επίσης λειτουργεί το parking Φιλελλήνων «υπό νέαν διεύθυνσιν», πώς και τι ακριβώς δεν γνωρίζω. Δεν γνωρίζω ομοίως τι συμβαίνει με το «Ενυδρείο» στην Πλατεία Αναύρου, όπου, κατά την δημώδη ρήσιν «στολίστ’κ’ η νυφ’ κι από’μνε» – παραδίπλα από το εξαιρετικό θεατράκι (έργο Κουντούρη-Αγγελοπούλου, για να μην ξεχνιόμαστε...) στο οποίο τις προάλλες παρακολουθήσαμε εξαιρετική συναυλία Ζαφείρη Κουκουσέλη με ωραία ορχήστρα και εκτελεστές Βασίλη Αγροκώστα και Λεμονιά Μπέζα, να χαιρόμαστε.

Για επικουρικούς-επαγγελματικούς λόγους η στήλη τριγυρίζει σε ολόκληρη την Θεσσαλία, σε πόλεις και χωριά, το είχε ξανακάνει το 2015. Τώρα τα πράγματα στα χωριά είναι δυο-τρεις φορές χειρότερα, το πρόγραμμα «Καλλικράτης» εμφανέστατα καταστρέφει την κατοικούμενη ελληνική ύπαιθρο χώρα (τα φωτοβολταϊκά έχουν αναλάβει την καλλιεργούμενη χώρα). Τα μόνα κτίσματα που είναι σε ανεκτή έως καλή κατάσταση είναι τα σπίτια των τσιφλικάδων του κάμπου και οι εκκλησίες, που δεν γνωρίζω αν έχουν όλες παπά. Ο περιβάλλων χώρος είναι μια απελπισία, την οποία, προφανέστατα, ουδείς αισθάνεται. Εκεί φαίνεται και ο αγώνας προηγούμενων κατοίκων, αρχόντων, προέδρων να κάνουν κάτι καλό για τον τόπο τους π.χ. να φτιάξουν μια όμορφη πλακόστρωση ή ένα περίπτερο στην πλατεία, να στήσουν ένα μπάσκετ, να φυτέψουν δυο δεντράκια για το κακαήλι. Σήμερα μόνο τα δεντράκια αγωνίζονται μονάχα...

Τέλος. Μας πήρε η κατηφόρα και το συναίσθημα, την άλλη φορά περισσότερα. Μετά τις φωτιές οι πλημμύρες. Σας αγαπώ ασκαρδαμυκτί, γεια σας.

Στις φωτογραφίες, τα αντίθετα των χωριών...

κυκλο-φ-οριακα 1160, 23 Αυγούστου 2023

 

Καλώς ξανα-βρεθήκαμε! Ελπίζω να περάσατε έναν καλόν Αύγουστο, στον οποίο, ως γνωστόν, σύμφωνα με τον Οδυσσέα Ελύτη, ορκιζόμαστε και ελπίζουμε του χρόνου να μας (ξανα)βρει στον (ίδιο;) βράχο να φιλιόμαστε – Αύγουστε μήνα, μήνα και θεέ / σε σένανε ορκιζόμαστε / πάλι του χρόνου να μας βρεις / στο βράχο να φιλιόμαστε. Πολλές φορές το έχω τραγουδήσει σε συναυλίες αυτό το τραγούδι, στην μελοποίηση του Λίνου Κόκοτου, από τον δίσκο «Το θαλασσινό τριφύλλι», 1972.

Μακάρι, λοιπόν. Να είναι όλα καλά, και εμείς και οι άλλοι και ο βράχος. Εμείς πάλι δεν πήγαμε στα νησιά φέτος, λέμε μήπως καταφέρουμε μια Μεγαλόχαρη και λίγη Σύρο σπέσιαλ (!) κατά το τέλος του Σεπτέμβρη ή, καλύτερα, μετά την 8^η Οκτωβρίου, που θα έχουμε και καλύτερη διάθεση, λόγω του καλού εκλογικού αποτελέσματος...!! Κατόπιν αυτού δεν συμμετείχαμε ενεργά στο «κίνημα της πετσέτας», το οποίο, ομολογώ, ότι βρήκα πολύ σωστό. Ενδιαφέρουσα και η άμεση αντίδραση της Πολιτείας. Το ζήτημα είναι πόσο θα αντέξει αυτή η Πολιτεία στην πίεση που θα της ασκηθεί – είναι απολύτως βέβαιο – τον χειμώνα γύρω από αυτό το ζήτημα.

Μια Πολιτεία που δεν αντέδρασε το ίδιο άμεσα – για την ακρίβεια δεν αντέδρασε καθόλου – στην οργανωμένη εισβολή Κροατών χουλιγκάνων, που έληξε με την δολοφονία ενός οπαδού της ΑΕΚ. Ακόμη μία «απίστευτη» ιστορία, συνέχεια των Τεμπών, της Πύλου, των εκρήξεων στην 111 Πτέρυγα Μάχης, όπου μια ολόκληρη Κυβέρνηση 63 Υπουργών με 40% λαϊκή βάση και με την αμέριστη και καταφανώς κατόπιν non paper υποστήριξη των τηλεοπτικών μέσων διαχέει δεξιά κι αριστερά (σε πρώτη ζήτηση...) τις ευθύνες, κρατώντας στο απολύτως απυρόβλητο τον Έναν και Μοναδικό. Ο οποίος, σε μια (ακόμη) θεατρική κίνηση, ανακοίνωσε πανηγυρικά ότι θα κλείσουν οι «λέσχες οπαδών» (έτσι λέγονται επισήμως οι σύνδεσμοι), οι οποίοι, αν δεν κάνω λάθος, κλείνουν ή έπρεπε να έχουν κλείσει από το 2017! Και κάτι ακόμη πολύ σημαντικό ανακοίνωσε: ότι μετά την αντιδιαδηλωτική, την πανεπιστημιακή, την πυροσβεστική και την θεραπευτική (μέσω ΕΚΑΒ) Αστυνομία τώρα θα υπάρξει και Γηπεδική Αστυνομία, καθότι, όπως εδήλωσε ο κουμπάρος εφοπλιστής κλπ. κύριος Πρόεδρος δεν είναι δυνατόν οι ΠΑΕ (Ποδοσφαιρικές Ανώνυμες Εταιρείες) να ελέγχουν την είσοδο των φιλάθλων στα γήπεδα.

Ζούμε συνεχώς μεγάλες στιγμές, συμπολίτες. Τον δολοφόνο του παιδιού τον ψάχνουν, δεν τον βρίσκουν, και κρατάνε προφυλακισμένους περί τους 100 Κροάτες, ο Θεός βοηθός.

Στην πόλη μας ο χορός καλά κρατεί. Άρχοντας και Καθηγητής από κοινού πρώτα έκοψαν δυο κυπαρίσσια-σύμβολα πρωί-πρωί με τη δροσούλα και κανείς αρμόδιος ή αναρμόδιος δεν βρέθηκε επιτόπου (θυμάστε τον Χάρυ Κλυνν και τον Χαράλαμπο Τραμπάκουλα όταν τον επισκέφτηκαν «οι επιτόπου»;) να ρωτήσει, βρε αδερφέ, ποιοι είναι αυτοί που κόβουν τα περήφανα δέντρα. Ύστερα και κατά συρροήν πήραν μετροκορδέλες και κιμωλίες και πολλές ασπροκόκκινες νερομπαριέρες (λέγονται έτσι διότι για να μην μπορεί κάποιος να τα μετακινήσει αυτά τα πλαστικά στοιχεία τα γεμίζουν με νερό – εμείς τα χρησιμοποιούσαμε πολύ ως Διεύθυνση Μεταφορών γύρω από το Πανθεσσαλικό Στάδιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004) και φτιάξανε, λέει, δύο κυκλικούς κόμβους, αλλά επειδή απαγορεύεται η κατασκευή, το είπαν «δοκιμαστική λειτουργία» και κανείς αρμόδιος δεν πήγε να το ξηλώσει αυτό το πράμα. Συμπεραίνω ευθαρσώς ότι αν πάω κι εγώ στην διασταύρωση κοντά στο σπίτι μου και στήσω νερομπαριέρες και φτιάξω έναν «κυκλικό κόμβο» κανείς δεν θα μου πει τίποτε, θα είναι μια άψογη «δοκιμαστική λειτουργία».

Από τον Άρχοντα όλα τα περιμένω. Από τον Καθηγητή επίσης (αυτός φαίνεται ότι δεν φοράει ρόμπα, αν θυμάστε...). Από τις Εκτελεστικές Υπηρεσίες του Ευνομούμενου Ελληνικού Κράτους δεν ξέρω τι μπορώ να περιμένω – χαίρομαι που τουλάχιστον η Εφορία Νεωτέρων Μνημείων κάνει επιτυχώς το καθήκον της, παρά τους διαρκείς προπηλακισμούς. Εύγε!

Η αλήθεια είναι ότι έχουν μαζευτεί πολλά και διάφορα, θα συνεχίσουμε στα επόμενα. Σας αγαπώ ανεπιστρεπτί, γεια σας.

Στην φωτογραφία μια πολύ επιτυχημένη γελοιογραφία αναφορικά με την ανενόχλητη κίνηση των Κροατών «Blue Bad Boys» στους ελληνικούς δρόμους υπό την «χαλαρή επίβλεψη» των Ελλήνων «Good Blue Boys» αστυνομικών.

(δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα!) την Τετάρτη 23.08.2023, αρ.φύλλου 3995)

κυκλο-φ-οριακα 1115, 31 Αυγούστου 2022

Φίλοι μου αγαπημένοι, γεια σας και χαρά σας! Ούτε κατάλαβα πώς πέρασε ολόκληρος ο Αύγουστος. Ολόκληρος! Μου λείψατε, μου έλειψε αυτό το βήμα έκφρασης, μου έλειψε η έκφραση των πολλών και ποικίλων και ετερογενών σκέψεων, που καθημερινά τριβελίζουν το μυαλό όλων μας, πιστεύω, σ’ αυτούς τους περίεργους καιρούς που μας έλαχε να ζούμε.

Ο δικός μας Αύγουστος πέρασε με τρικυμίες και μπουνάτσες, με καταρρακτώδεις βροχές και συμπαθητικές δροσιές, με όμορφα φεγγάρια, παγωμένες μπύρες (διότι καλοκαίρι δίχως μπύρα δεν νοείται) και σχεδόν καθόλου τηλεόραση. Ήσυχα κι απλά «…με λιτρίδια μαβιά και με ηλιοτρόπια» στις ακούραστες αμμουδιές του Αιγαίου.

Τις γεμάτες με κόσμο πολλών εθνικοτήτων. Φαίνεται ότι η Ελλάδα είναι πράγματι ένας αγαπημένος προορισμός καλοκαιρινών διακοπών για πολλούς ανθρώπους, σε όλη την υφήλιο (κάτω απ’ τον ήλιο) ανθρωπότητα. Και με την βοήθεια του διαδικτύου οι προσβάσεις γίνονται ακόμη πιο εύκολες. Η προσβασιμότητα, πάλι, όχι μόνο δεν βελτιώνεται, απεναντίας χειροτερεύει, καθώς τραπεζοκαθίσματα και προχειρο-επισκευούλες τσάτρα-πάτρα ακυρώνουν κομμάτια σωστής, κατ’ αρχήν, υποδομής. Είχαμε άτομο με σοβαρές κινητικές δυσκολίες μαζί μας και το ζούσαμε καθημερινά. Γενικά, η συντήρηση των υποδομών πάσχει βαρέως. Θετικό βήμα φέτος η κάθοδος και διέλευση των λεωφορείων της γραμμής από τον παραλιακό δρόμο, με την βοήθεια ικανού αριθμού ανδρών και γυναικών «σεκιούριτι» που αγωνίζονται τρέχοντας και σφυρίζοντας να κρατούν ελεύθερη εμποδίων και παρκαρισμένων οχημάτων την διαδρομή. Μαζί και τον λεγόμενο «ποδηλατόδρομο».

Κι εκεί που όλοι οι γνωστοί και μη εξαιρετέοι κυβερνητικοί και μη παράγοντες πανηγυρίζουν για την «επίτευξη των στόχων» στον τουρισμό, εμφανίζεται σε γνωστή και μη εξαιρετέα εφημερίδα ένας άριστος φιλοκυβερνητικός κύριος καθηγητής στην Οξφόρδη ο οποίος θρηνεί για την καταστροφή του «Ελληνικού Καλοκαιριού» στα Ελληνικά Νησιά λόγω της επέλασης αλλοδαπών κεφαλαιούχων, που αγοράζουν γην και ύδωρ, είτε αλμυρό (παραλίες ολόκληρες) είτε γλυκό (πηγές και ρέματα). Κι αν ψάξει κανείς στα χρονικά των τελευταίων μηνών (ακόμη και στο διαδίκτυο) θα δει ότι το ίδιο το Κράτος μας, στην λογική της απόλυτης «αναπτυξιακής μανίας», με κατάλληλους Νόμους διευκολύνει με χίλιους τρόπους την καταστροφή του Ελληνικού Περιβάλλοντος και την εκποίηση της Ελληνικής Γης. Αφήστε πια τις νομοθεσίες για τα αυθαίρετα, εκείνο το έρμο το Κτηματολόγιο, που δεν πρόκειται ποτέ να ολοκληρωθεί, κι εκείνους τους Δασικούς Χάρτες, που αμφιβάλλω αν ξέρει κανείς για ποιον λόγο ακριβώς συντάχθηκαν. Κι ήρθε τώρα το (ξε)πλήρωμα του χρόνου να χύνονται κροκοδείλια δάκρυα γιατί θα χαθεί η δυνατότητα των Ελλήνων να απολαμβάνουν τα Ελληνικά Νησιά.

Γι’ αυτό λέω ότι είναι περίεργοι οι καιροί. Κι ενώ οι κολλητοί «πάροχοι» (φτιάξαμε κι εδώ καινούργια ορολογία) θησαυρίζουν ασύστολα, ο αρμόδιος Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης ανοιχτά και ξεδιάντροπα, όπου σταθεί κι όπου βρεθεί (συνήθως στο «δικό του» ΣΚΑΪ…) μας συνιστά (άκουσον! άκουσον!) να βρούμε τρόπους να μειώσουμε την κατανάλωση ρεύματος στα σπίτια μας! Να βρούμε εμείς τρόπους, το καταλαβαίνουμε αυτό; Αυτός δεν μπορεί να κάνει τίποτε για την συγκράτηση των τιμών, οι πέντε «πάροχοι» (Βαρδινογιάννης-NRG, Μυτιληναίος-Protergia, ΓΕΚ Τέρνα-ΗΡΩΝ, J&P ;Aβαξ-VOLTERRA, Ελληνικά Πετρέλαια+Ιταλική EDISON-ELPEDISON) είναι προφανές ότι τον έχουν δεμένο πισθάγκωνα και δεν τον αφήνουν να ανασάνει τον φουκαρά...

Και η ζωή συνεχίζεται. Με χάρτινα καλαμάκια πλέον για τον εσπρέσο φρέντο καφέ, οικολογική αντιμετώπιση του πλανήτη μας, άσχετο αν από την άλλη πόρτα καταργούμε τις περιοχές Natura 2000, εμείς τα καλαμάκια τα έχουμε χάρτινα, ήτοι από ξύλο. Μου έλεγε κυρία καφετζού (με την καλή την έννοια) ότι δεν πωλούνται πλέον εν Ελλάδι πλαστικά καλαμάκια (να θυμηθώ να κρατήσω μερικά που βρίσκονται στο σπίτι, ως αναμνηστικά) κι όποιος τα επιθυμεί διακαώς τα φέρνει από την Βουλγαρία! Μια χαρά τρόπο βρήκαμε πάλι αλλά ανεξάρτητα από αυτό πρώτον τα χάρτινα «μουλιάζουν» άμα μείνουν λίγο παραπάνω μέσα στον καφέ και δεύτερον να δείτε που θα αρχίσουμε τώρα να ψάχνουμε από τι ξύλο είναι φτιαγμένο αυτό το χαρτί, γιατί δεν μπορεί να βάζουμε ό,τι κι ό,τι στο στόμα μας – καινούργια μπερδέματα φοβάμαι.

Ύστερα ήρθε και με βρήκε το φλεγόμενο βέλος ενός τέρατος, που κάποιοι ονόμασαν «κένταυρο» και κάποιοι τελείως… «κένταυρο χείρωνα». Ύστερα βρήκαν στο διαδίκτυο κάτι απίθανες χολυγουντιανές ζωγραφιές με τέρατα όμοια με αυτό που τοποθετήθηκε στον κυκλικό κόμβο της Γορίτσας και είπαν να! αυτός είναι. Πώς και γιατί ο Κένταυρος Χείρων πετούσε φλεγόμενα βέλη κανένας ημι-α-μαθής δεν κάθισε λίγο να σκεφτεί. Εγώ έκανα μια ανάρτηση στο φατσοβιβλίο και προσπάθησα να εξηγήσω ότι αυτό το βάρβαρο, χολυγουντιανής, επαναλαμβάνω, έμπνευσης, πράγμα δεν είναι σε καμία περίπτωση ο Κένταυρος Χείρων που ζούσε στο Πήλιο, ο δικός μας σοφός διδάσκαλος Κένταυρος. Και επειδή ξέρω ότι ισχύει το «Οὔ με πείσεις κἄν μὲ πείσῃς», ας κάνουν όποιοι/-ες θέλουν μισόν κόπο να χαζέψουν κείμενο και φωτογραφίες στην διεύθυνση 

https://www.greek-language.gr/digitalResources/ancient_greek/mythology/lexicon/metamorfoseis/page_271.html, είναι μια ιστοσελίδα οπωσδήποτε πιο έγκυρη...

Και à propos, με γεια τον κόμβο. Χρήσιμος κι αυτός στην καθημερινή λειτουργία, θα πάω προσωπικά να ελέγξω αν είναι δύσκολος για τα λεωφορεία, όπως μου λένε, και θα τα ξαναπούμε. Πάντως τέτοια εγκαίνια! Παρουσία (δοτική…) βουλευτού, κλήρου, λαού, τα πάντα όλα, κορδέλες, ένας θρίαμβος, εντυπωσιάστηκα, ήταν πρωί και δεν θα φαίνονταν τα βεγγαλικά, αλλιώς στο τσεπάκι τα έχουμε κι αυτά. Να χαίρεστε.

Διαβάζω ότι και οι κάτοικοι της Κριθαριάς λένε ΟΧΙ στην εγκατάσταση του σταθμού LNG. Εύγε! Όλοι πρέπει να πούμε ΟΧΙ, πουθενά μέσα στον Παγασητικό.

Είναι πολλά μαζεμένα, πλημμυρικά φαινόμενα και άλλα, θα μπούμε σε ρυθμό. Γεια σας.

Στην φωτογραφία «Ο κένταυρος Χείρων και ο Αχιλλέας». Barry James, 1772, λάδι σε μουσαμά, Yale Centre for British Art.

(δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" την Τετάρτη 31.08.2022, αρ.φύλλου 3762)

κυκλο-φ-οριακα 1109, 15 Ιουνίου 2022

Στο μέσον του Ιούνη, καλημέρα αγαπητοί και αγαπητές αναγνώστες και αναγνώστριες, εθριαμβεύσαμεν! Ως χώρα, φυσικά, στο ποδόσφαιρο, ακόμα πιο φυσικά. Εθνική Ελλάδος γεια σου!, μετά από πραγματικά πολύν καιρό όπου δεν κερδίζαμε και όλοι ήξεραν γιατί δεν κερδίζουμε, όλοι εκτός από εμένα, που δεν ήξερα, ούτε και μπορούσα να καταλάβω πώς γινότανε και χάναμε δυο φορές από τα Νησιά Φερόε (μεταξύ Νορβηγίας και Ισλανδίας) το 2014-15 – τότε, λόγω αυτής της συγκεκριμένης ήττας, έμαθα ότι «φερόε» σημαίνει πρόβατο, άρα «Νησιά των Προβάτων», έχουν περίπου 70.000 πρόβατα και 50.000 κατοίκους, το σύμπλεγμα αποτελείται από 18 νησιά, το δυτικότερο των οποίων ονομάζεται Mykines, τουτέστιν Μυκήνες και ψάξε-γύρευε τι δουλειά έχει αυτό το Ελληνικό όνομα στους Βίκινγκς! Έκανα πράξη αυτό που συνιστούν όλοι οι ψυχο-διάφοροι «να μαθαίνεις από τις ήττες σου…».

Τώρα θρίαμβος, από την 3^η κατηγορία στην 2^η θα ανεβούμε, ω! Έλληνες. Κι ο άλλος θέλει και καλά την Ρόδο, την Χίο, την Λέσβο, δικά του είναι, λέει, τα νησιά μας – τι ακούω, Παναγία μου; Και από τους δύο «ισχυρούς μας συμμάχους» (κάποιος δικός μας αρμόδιος το είπε χθες έτσι, επί λέξει, δεν συγκράτησα όνομα) ο ένας δυσκολεύεται με βουλευτικές εκλογές (άλλο δημοκρατικό βίτσιο κι αυτό, άλλη φορά ο Πρόεδρος άλλη το Κοινοβούλιο του Λαού, εμένα κάτι μου θυμίζει αυτό αλλά δεν κάνει να το πω, σύμμαχοι άνθρωποι…) ο άλλος ψάχνει εναγωνίως να βρει να μας πουλήσει σε δεκαπλάσια τιμή πετρέλαιο και υγροποιημένο φυσικό αέριο, να σωθεί ο Kyriakos να βολευτεί κι o ίδιος, βρε αδερφέ. Σύμμαχοι άνθρωποι!

Και οι άτιμες οι τιμές ανεβαίνουν και πάνε, με τις ευλογίες του Αδώνιδος και την δημοσιονομική αδυναμία του Χρήστου (μέχρι που άρχισα να τον λυπάμαι τον δύστυχο) …

Στον Βόλο, εκτός από επινίκιο ενθουσιασμό, επικρατεί πρωινή, κατά κανόνα, μπόχα. Μπόχα, βρώμα, κακοσμία, πώς αλλιώς να το πω; Μια ανεξήγητη κατάσταση, την οποία ουδείς προσπαθεί να εξηγήσει. Οι τακτικοί αναγνώστες της στήλης θα θυμούνται, πιστεύω, την περιβόητη μελέτη ολφακτομετρίας, την οποία τόσο πανηγυρικά είχε υπογράψει ο Kostas Agorastos ακριβώς στις 3 Οκτωβρίου 2020 (κυκλο-φ-οριακα 1034 & 1035) προκειμένου να διερευνηθούν επτά (7) συγκεκριμένες πιθανές (το τονίζω, πιθανές…) πηγές εκπομπής δυσοσμίας. Βαριά επιστήμη, η στήλη έπεσε στα βαθιά, κολύμπησε καλά, ανεδύθη σώα και συνεπέρανε τότε ευθαρσώς ότι «Κατόπιν όλων αυτών, και με το χέρι στην καρδιά, συμπολίτες Βολιώτες, τολμώ να πω ότι κάποιος μας δουλεύει. Ή ότι κάποιος θέλει να κάνει ένα διδακτορικό και βρήκε κάποια κορόϊδα να του το πληρώσουν.» Έκτοτε επανήλθαμε ερωτώντες τον Φεβρουάριο 2022 (κυκλο-φ-οριακα 1092) και όπως πριν, έτσι και μετά ουδέν νεώτερον από το βρωμο-μέτωπον.

Αυτή η όμορφη πόλη, με το υπέροχο θαλάσσιο και ορεινό περιβάλλον, έχει την ατυχία (ή την κακοδαιμονία, ή την αδυναμία των εκάστοτε παντοειδών ηγετών της…) να μην μπορεί να συνεννοηθεί με τα επιχειρηματικά συμφέροντα της εγγύς περιοχής ώστε να εξασφαλιστεί και η ευζωία όλων ανεξαιρέτως των πολιτών της. Δράμα διαχρονικό, από την τσιμεντόσκονη και τις παιδικές χαρές μέχρι τα σκουπίδια και τον νεκρό Βασίλειο (σαν χθες ήταν που το 2020 τον τσάκισαν στο ξύλο οι φρουροί της τάξης έξω από τα Δικαστήρια και συνέχισαν απτόητοι μέσα στα αστυνομικά γραφεία, για να πάρουν, λίγο αργότερα, προαγωγές…) από την μεταπολιτευτική συνειδητοποίηση μέχρι τις Αρχοντικές «αποφάσεις» για κατασκευή εργοστασίου SRF και σταθμού υγροποιημένου FSRU στα Πευκάκια (με την σύμπραξη, βεβαίως-βεβαίως, των αναπτυξιολάγνων βουλευτών και παρατρεχάμενων, του «θεόσταλτου» συμπεριλαμβανομένου, καθώς και των εκ Λαρίσης ακραιφνών Πρωτονοτάριων και Χαρτουλάριων), ένα δράμα εξ ανατολών, πλην ουχ ήττον και εκ δυσμών, από όπου μπορεί κάλλιστα να προέρχεται και η δυσοσμία. Ποιος θα το ψάξει, επιτέλους, ποιος θα απαλλάξει τον Βόλο από την μπόχα;

Αυτά συμβαίνουν στον αέρα και μέσα στα σπίτια μας. Έξω, στο έδαφος, στον δρόμο, να δείτε τι συμβαίνει. Προχθές ανέβηκε στον ενημερωτικό ιστότοπο της Λάρισας onlarissa ένα βιντεάκι που δείχνει από χαμηλά κι από ψηλά «…16 συνολικά κυκλικούς κόμβους (που) έχει δημιουργήσει τα τελευταία χρόνια η Περιφέρεια Θεσσαλίας στην πόλη της Λάρισας, αλλάζοντας άρδην τον συγκοινωνιακό χάρτη αλλά και την εικόνα» και είναι πράγματι ένα εντυπωσιακό οδοιπορικό, που αξίζει να το δείτε, όσοι/όσες ασχολείστε με το διαδίκτυο, άλλωστε το ζούμε όλοι όσοι επισκεπτόμαστε την περιοχή, είτε για δουλειά, είτε, σπανιότερα, για αναψυχή. Δύο παρατηρήσεις: α) στην Λάρισα κατασκευάζει κυκλικούς κόμβους η Περιφέρεια Θεσσαλίας αυτοβούλως, αυτοπροσώπως και δια παντός, εκεί δεν υπάρχει Δήμος, Καλογιάννης και τέτοια, εκεί ένας είν’ ο Ένας. Στον Βόλο κατασκευάζει κυκλικούς κόμβους ο Άρχων πάντων των Μονακών, ο πιο Ένας κι απ’ τον Ένα της Λάρισας – άλλωστε ποιος τολμά να συγκρίνει την Λάρισα με το Μονακό; και β) όλοι οι κυκλικοί κόμβοι της Λάρισας ήταν-είναι περισσότερο από απαραίτητοι για την καλή κυκλοφορία, ιδίως στις διασταυρώσεις και πάνω στην παλιά Εθνική Οδό αρ. 1, σήμερα λεωφόρο Κωνσταντίνου Καραμανλή, στους περιφερειακούς δρόμους κλπ. Η Λάρισα είναι κέντρο, και όχι μόνο της Θεσσαλίας, και ορθώς αναπτύσσει σταδιακά τις οδικές υποδομές της. Στον Βόλο οι κυκλικοί κόμβοι δεν ήταν-είναι απολύτως απαραίτητοι, ούτε η καταστροφή της οδού Καραμπατζάκη ήταν κατ’ ελάχιστον απαραίτητη, απεναντίας είναι απαραίτητη η ολοκλήρωση του Περιφερειακού δρόμου. Το πώς και γιατί με αυτό το θέμα δεν ασχολείται κανείς είναι μιας επόμενης στήλης αντικείμενο.

Σας αγαπώ ενδελεχώς και μένω ειλικρινώς υμέτερος. Τουτέστιν, γεια σας!

Και μην ξεχνάτε: «Όπου και να σας βρίσκει το κακό, αδελφοί, / όπου και να θολώνει ο νους σας, / μνημονεύετε Διονύσιο Σολωμό / και μνημονεύετε Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη. / Η λαλιά που δεν ξέρει από ψέμα / θ’ αναπαύσει το πρόσωπο του μαρτυρίου / με το λίγο βάμμα του γλαυκού στα χείλη.» 

Ο δικός μας Παπαδιαμάντης, από τις 20 Μαΐου 1962 στην ίδια θέση. 

(δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" την Τετάρτη 15.06.2022, αρ.φύλλου 3717)

κυκλο-φ-οριακα 1108, 8 Ιουνίου 2022

 

η Αγία Τριάδα του Γουναρόπουλου

Καλημέρα συμπολίτες και απανταχού αναγνώστες, ετούτη τη σημαδιακή μέρα, 8 Ιουνίου 2022. Σημαδιακή, διότι η στήλη βρίσκεται από σήμερα σε ένα καινούργιο περιβάλλον – είπε ν’ αλλάξει λίγο τον αέρα της, να αναπνεύσει λίγο πιο ελεύθερα, κυρίως λόγω της περιρρέουσας, διαρκώς εντεινόμενης, «Μονακο-λατρείας» (!!) καθώς και της εκδοτικής συνεργασίας με εξω-βολιώτικα οικονομικά (και μόνο…) συμφέροντα εκεί που φιλοξενούνταν μέχρι χθες. Αυτή η στήλη υπάρχει εδώ και 31 χρόνια, έχει περάσει διάφορα και έχει κολυμπήσει σε διάφορα, ψηλά ή χαμηλά κύματα, έχει γνώση επιστημονική, έχει άποψη πολιτική με την πραγματική, πιστεύει, έννοια του όρου, έχει θέσεις και αντι-θέσεις αναλλοίωτες μέσα στον χρόνο, υπάρχει λόγω αγάπης τόσο στον Ελληνικό Γραπτό Λόγο όσο και στην Πόλη που μας μεγαλώνει, αλλά και επειδή την στηρίζουν οι αναγνώστες της, πρωτίστως στο χαρτί μιας εφημερίδας και δευτερευόντως στο συνώνυμο διαδικτυακό ιστολόγιο και, εσχάτως, στο φατσοβιβλίο.

Καλώς ανταμώσαμε, λοιπόν, στις σελίδες της «Μαγνησίας» και καλόν δρόμο να έχουμε.

Δρόμο, τι δρόμο! Δρόμους να δουν τα μάτια σου, δρόμοι που έχουν τη δική τους ιστορία, τους δικούς τους μουσικούς, τους δικούς τους περιπατητές, δρόμοι οριζόντιοι και κάθετοι, ήσυχοι και θορυβώδεις, δρόμοι «ήπιοι» και δρόμοι ποδηλάτου, μονόδρομοι και πεζόδρομοι, κατσικόδρομοι και αυτοκινητόδρομοι. «Δρόμοι παλιοί, που αγάπησα και μίσησα ατέλειωτα…», όπως έγραψε ο Μανόλης Αναγνωστάκης (1925-2005), μελοποίησε ο Μίκης Θεοδωράκης (1925-2021) και πρωτοτραγούδησε η Μαργαρίτα Ζορμπαλά στις Μπαλάντες τού 1975.

Διάβασα ότι ο Δήμος Βόλου αγόρασε και μοίρασε 3.000 εισιτήρια σε μαθητές για να παρακολουθήσουν τα δύο παιχνίδια της Εθνικής Ελλάδος στο Πανθεσσαλικό Στάδιο, 9 και 12 Ιουνίου. Και καλά έκανε. Αρκετές καταστάσεις βίας (θυμάστε εκείνες τις ωραίες εικόνες με τον Άρχοντα μαινόμενο εναντίον του Άρη ή τότε, ΠΑΟΚ-ΑΕΚ για το Κύπελλο Ελλάδος;) αλλά και μεγάλες ερημιές έχει ζήσει μέχρι τώρα το καημένο το Στάδιο (με 200-300 φιλάθλους τι σόι είναι αυτή η ομάδα στην Α’ Εθνική…) καιρός να χαρεί με τα παιδιά και την Εθνική Ομάδα. Εγώ έχω «μείνει» στις 17 Αυγούστου 2004 με τους 22.000 θεατές στον αγώνα Ελλάδα-Μεξικό για το Ολυμπιακό Τουρνουά Ποδοσφαίρου στην Ολυμπιακή Πόλη του Βόλου. Τώρα το Πανθεσσαλικό Στάδιο ανήκει στον Δήμο Βόλου, όπως και το Εθνικό Αθλητικό Κέντρο στην Ν. Δημητριάδα, το κολυμβητήριο Βασίλης Πολύμερος και το κλειστό γυμναστήριο της Ν. Ιωνίας κλπ. κλπ. Αλλά όχι ακριβώς! Για το Στάδιο συστάθηκε, λέει, Φορέας Διαχείρισης, στον οποίο συμμετέχουν, λέει, ο Δήμος (λογικό) η Περιφερειακή Ένωση Δήμων Θεσσαλίας (τι δουλειά έχει αυτή; και κυρίως πώς μπορεί να συνεισφέρει στα απαιτούμενα έξοδα συντήρησης;) και το Επιμελητήριο Μαγνησίας. Εδώ τα πιάσαμε τα λεφτά μας, σωθήκαμε, σώθηκε το Στάδιο! Από όσα γνωρίζω κατά κανόνα το Επιμελητήριο δεν έχει κονδύλια διαθέσιμα για τέτοιες δουλειές, πώς θα συμβάλει στην σωστή διατήρηση και την εύρυθμή λειτουργία αυτής της όντως πολύ σημαντικής υποδομής του τόπου μας; Ήμουν μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ανώνυμης Εταιρείας Ιάσων Α.Ε., με Πρόεδρο το Επιμελητήριο, που ευελπιστούσε να αξιοποιήσει την μεγάλη υπερτοπική αγορά η οποία ρημάζει ακόμα, κοντά στα 40 χρόνια, στην Νεάπολη. Λίγο μετά το ίδιο Επιμελητήριο επεδίωκε να του παραχωρηθεί το ίδιο Πανθεσσαλικό Στάδιο προκειμένου να το μετατρέψει σε περίπου εμπορικό κέντρο! Κοντολογίς, συμπολίτες, φοβάμαι ότι αυτή η ιστορία του Πανθεσσαλικού Σταδίου με ιδιοκτήτη και μοναδικό, εν τέλει, χρηματοδότη τον Δήμο Βόλου δεν θα πάει καλά και είναι κρίμα.

Κι όπως το έφερε η κουβέντα με φίλους του καφέ γύρω από τις 210.000 ευρώ για τα λαμπάκια του χριστουγεννιάτικου εντυπωσιασμού, είπα πόσο καλύτερα θα επενδύονταν τόσα λεφτά σε ένα πολύ χρήσιμο έργο, όπως η γέφυρα στο (Α)λυγαρόρεμα, στην είσοδο της πόλης από Νέα Αγχίαλο. Ο δρόμος είναι η Εθνική Οδός αρ. 30 και έχει χαρακτηρισμό «Τριτεύον Εθνικό Οδικό Δίκτυο», αν αυτό έχει κάποια σημασία για κάποιους – που δεν φαίνεται να έχει…

Ή σε κάτι ακόμα φτηνότερο αλλά επίσης υψηλής χρησιμότητας, ιδίως τώρα το καλοκαίρι. Στο θερινό θέατρο της Νέας Ιωνίας. Στο οποίο, στο πλαίσιο πρόσφατης «ανακαίνισης», αφαιρέθηκαν τελείως όλα τα καθίσματα θεατών και αντικαταστάθηκαν από… μαξιλαράκια πάνω στο μπετόν των κερκίδων! Άνθρωποι μέσης ηλικίας που πήγαν να δουν παράσταση μου διηγήθηκαν ότι έφυγαν από τη μέση (της παράστασης) διότι τους πόνεσε αφόρητα η μέση και η σπονδυλική στήλη ολόκληρη. Μα είναι δυνατόν; Από κατασκευής τα δύο ανοιχτά μας θέατρα είχαν καθίσματα πλαστικά με πλάτη – δεν γίνεται να παρακολουθεί κανείς δυο ώρες οποιασδήποτε παράστασης χωρίς κάπου να ακουμπάει η πλάτη του, δεν είναι το κοινό αυτών των εκδηλώσεων πιτσιρικάδα ή χουλιγκάνοι των γηπέδων. Και βέβαια τα πλαστικά καθίσματα υφίστανται φθορές, και κάθε χρόνο πάντα υπήρχαν ανανεώσεις. Τώρα δεν βαριέσαι αδερφέ, τα βγάζουμε όλα και κάνουμε «οικονομία». Για να έχουμε να δίνουμε για λαμπάκια…

Και το Πανθεσσαλικό Στάδιο τέτοια καθίσματα έχει. Γι’ αυτό λέω ότι φοβάμαι…

Εκείνος ο κυκλικός κόμβος στην Γορίτσα τι έχει και καθυστερεί τόσο; Ναι, είναι εκείνος ο κόμβος που τον επισκέφθηκε μια μέρα ο Άρχων και έδωσε, ως επαΐων, οδηγίες στον εργολάβο «…θα μου το κάνεις 2,60 …» (βλ. κυκλο-φ-οριακα 1099, 7 Απριλίου 2022), μάλλον σε κάποια νησίδα αναφερόταν, δεν ξέρω τι απέγινε, χάθηκε και το σχετικό βίντεο, αλλά ο κόμβος ξεκίνησε στις 23 Φεβρουαρίου και ακόμα δεν τελειώνει. Κι όσοι περνούν συχνά από εκεί μου λένε ότι είναι κάπως «στενός», εγώ λέω να τελειώσει και θα δούμε.

(Επ)Έρχεται τριήμερον Αγίου Πνεύματος, καλή φώτιση και καλό μπάνιο, γεια σας.

Στην φωτογραφία η μοναδική στον κόσμο αγιογραφία της Αγίας Τριάδας, στο ομώνυμο εκκλησάκι, στον Βόλο. Έργο του 1951, από τον ζωγράφο Γιώργο Γουναρόπουλο (1889-1977).

(δημοσιεύτηκε για 1η φορά στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" την Τετάρτη 08.06.2022, αρ.φύλλου 3713)

κυκλο-φ-οριακα 1100, 13 Απριλίου 2022

 

Καλημέρα, κι ας έχει 13 ο μήνας, συμπολίτες και απανταχού αναγνώστες. Η στήλη γιορτάζει την κατάκτηση μίας ακόμη κορυφής.

Στις 12 Φεβρουαρίου 2020 η στήλη συμπλήρωσε 1000 συνέχειες, μέσα σε δύο χρόνια και δύο μήνες ακριβώς κατέγραψε ακόμη 100! Υψηλή παραγωγικότης λέγεται αυτό, με όρους οικονομικής ανάλυσης, 42 κείμενα το 2020, 44 το 2021, 14 ως τώρα το 2022 – τουτέστιν θέματα πολλά, όρεξη πολλή, παίρνουν φωτιά τα πληκτρολόγια, έχουμε φτάσει στις 750.000 λέξεις. Λέξεις παλιές και καινούργιες, λέξεις «μυθοπλαστικές», «ενδυναμωτικές», «ενσυναισθανόμενες», λέξεις «συγκλονιστικές», «ανατρεπτικές», λέξεις όμορφες κι άλλες άσχημες, ευνόητες και δυσνόητες, λέξεις-υπο-νοούμενα και λέξεις-ευ-νοούμενα, 750.000 λέξεις όλων των ειδών, τέλος πάντων. Και καθώς και η δική σας ανταπόκριση φαίνεται να εξακολουθεί να υπάρχει, η κατάκτηση της επόμενης κορυφής φαίνεται απολύτως εφικτή: σύμφωνα με τον καλό παιδικό φίλο Κώστα πρέπει να είναι οι 4 άσσοι, 1111, ευκολάκι…

Αυτά το κοσμο-ιστορικά της στήλης. Τα πραγματικά κοσμοϊστορικά γεγονότα που ζούμε κάθε μέρα ακολουθούν…

Απροκάλυπτα και αναίσχυντα βγήκαν οι ΗΠΑ, η προστάτις δύναμις, πάσης καταπιεζομένης Δημοκρατίας και πέταξε στη μούρη ης ελληνικής «κυβέρνησης» (διότι να με συμπαθάτε, πώς αλλιώς να χαρακτηριστεί αυτό το επίσης απροκάλυπτο Yes Sir! από την μεριά των στελεχών της ομάδας πλειοψηφίας στην Ελληνική Βουλή) την απόλυτη άρνηση να συμμετάσχει στην κατασκευή του αγωγού φυσικού αερίου East Med, που τόσο είχε πανηγυριστεί στις 20 Μαρτίου 2019, με την παρουσία του Αμερικανού ΥΠΕΞ Μάικ Πομπέο. Απεναντίας τάχθηκε αναφανδόν υπέρ της τροφοδοσίας της Ελλάδας με το πανάκριβο LNG που οι ίδιες οι ΗΠΑ θα μας πουλήσουν. Κι άκουσα τον Έλληνα ΥΠΕΞ Νίκο Δένδια να τραυλίζει κάτι ναι μεν αλλά, για να περνάει η ώρα…

Λίγο πριν είχα πάλι φάει στη μούρη εκείνο το ανθρωποειδές ναζιστάκι του τάγματος Αζοφ, που καταχειροκροτήθηκε μέσα στην ίδια την Ελληνική Βουλή μαζί με το αφεντικό του, τον κωμικό που επιμένει να προβάλει σε συνέχειες ο ΑΝΤ1, χωρίς, ευτυχώς, να τον βλέπει κανείς, όπως καταδεικνύουν τα νούμερα τηλεθέασης. Και επειδή ακριβώς με τις κωμικές του ιδιότητες (;) δεν τον βλέπει κανείς είπε η ομάδα πλειοψηφίας να τον φέρει να μιλήσει αυτοπροσώπως – κι αυτός, με όλον τον σεβασμό στην Ελληνική Δημοκρατία, αφ’ ενός δεν έκρινε σκόπιμο να αναφερθεί καν στην Κύπρο (ίσως και να μην ξέρει που πέφτει…) και αφ’ ετέρου κουβάλησε μαζί του κι έναν δηλωμένο ναζί. Και οι δικοί μας όρθιοι να τον χειροκροτούν – μαύρη και σκότεινη σελίδα στην ιστορία του ελληνικού κοινοβουλευτισμού, Πέμπτη 7 Απριλίου 2022!

Ουφ! συγχύστηκα!

Κι από την άλλη μεριά, είναι δυνατόν να στήσω καραούλι να περιμένω πότε θα κατεβάσει με το ελικόπτερο ο Άρχων τους κυκλικούς κόμβους στο παλιό Νεκροταφείο; Είναι; Διότι το θέμα έφτασε στο Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων (ΚΣΝΜ) και απορρίφθηκε πανηγυρικά. Εμείς την απόρριψη την περιμέναμε, εντύπωση μας έκαναν δύο πράγματα: α) το ότι το έργο του Δήμου δεν το υπερασπίστηκε ο ίδιος ο Δήμος, υπάλληλος του οποίου φαίνεται επισήμως στα χαρτιά ως μελετητής, αλλά ένας σύμβουλος, που τυχαίνει να είναι και καθηγητής πανεπιστημίου και β) η βία, η αγωνία, με την οποία το επίσημο ΤΕΕ Μαγνησίας έσπευσε να διαχωρίσει τη θέση του από την παρουσία και την θέση του συναδέλφου μέλους της Διοικούσας Επιτροπής Κώστα Γαργάλα στην συνεδρίαση του ΚΣΝΜ. Και το μεν πρώτο κατανοητό, καθώς προφανέστατα ουδείς υπάλληλος του Δήμου Βόλου έχει ασχοληθεί με αυτή τη μελέτη, αλλά το δεύτερο; Μήπως επειδή το τοπικό μας ΤΕΕ δεν ήθελε (ή δεν θέλει, γενικώς) να στενοχωρεί τον Άρχοντα, που τον στηρίζει με νύχια και με δόντια όλο το ανάλογο κομματικό δυναμικό της ωραίας μας πόλης; Λέω εγώ τώρα…

Κι από την παρα-άλλη μεριά, τι ακριβώς συνέβη ή συμβαίνει με τα κτήρια Κ.Καρτάλη/Ιάσονος/Αργοναυτών; Ποιος θέλει και ποιος δεν θέλει να κατεδαφιστούν; Ή μήπως θέλουν όλοι, αλλά ο καθένας για την πάρτη του; Και ποια είναι «η πάρτη» του καθενός ατόμου, φορέα, οργανισμού στην, επαναλαμβάνω μονότονα, ωραία μας πόλη; Γιατί μέχρι τώρα που μιλάμε τα κτήρια δεν έχουν χαρακτηρισμό διατηρητέου – ενώ, π.χ. έχει ο τοίχος του Κοιμητηρίου (και καλά κάνει και έχει, βέβαια). Γιατί το πολυύμνητο Ξενοδοχείο της Γαλλίας δεν έχει έναν χαρακτηρισμό; Ξέρει κάποιος να μας εξηγήσει τι το εμπόδισε και, κατ’ επέκταση, τι δεν θα το εμποδίσει τώρα που «το μαχαίρι έφτασε στο κόκαλο» και ο Άρχων εναπέθεσε τις ελπίδες του στην κα. Μενδώνη; Απορίας άξιον!

Όλα αυτά όμως καλύφθηκαν όταν αποκαλύφθηκε πρωτοσέλιδα η ιστορική και μνημειώδης «συντήρηση του Δημοτικού Ωδείου» αξίας , ούτε λίγο ούτε πολύ, 16.000 €, ούτε λίγο ούτε πολύ ένας εξωτερικός χρωματισμός για την ακρίβεια, όπως κάνουν όλοι οι καλοί νοικοκύρηδες, αλλά αυτοί δεν το βγάζουν ση «Διαύγεια». Αντίστοιχης ιστορικής σημασίας έργο όπως η ασφαλτόστρωση του δρόμου Κάτω ΒοΙδοραχούλα-Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου (ποιος ξέρει πού…) υπό της ημετέρας Περιφερείας.

Εκτός από όλα τα άλλα ζούμε και στον καιρό της απόλυτης υπερβολής, αγαπητοί και αγαπητές Φίλες και Φίλοι. Όλα γύρω μας είναι μοναδικά, υπέροχα, συγκλονιστικά, απόλυτα, είναι, αιφνιδίως, αυτό που πάντα ονειρευόμασταν, όλοι μαζί και έκαστος/εκάστη κεχωρισμένως, όλα είναι τώρα, εδώ και τώρα δικαιώνεται το καλό σύνθημα του ΠαΣοΚ. Ευτυχείτε.

Δεν έχει τέλος αυτό το πανηγύρι, χόρεψε τώρα γύφτισσα καρδιά. Γεια σας.

Στην φωτογραφία οι «κορυφές» της στήλης και οι κορυφές του κορυφαίου Αντώνη Συκάρη (05.1962-11.04.2022).

(δημοσιεύτηκε στην 125χρονη (1898-2022) καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Θεσσαλία" την Τετάρτη 13.04.2022, αρ.φύλλου 37.695)