κυκλο-φ-οριακα 1175, 20 Δεκεμβρίου 2023

 

«Καλήν ημέραν Άρχοντες κι αν είναι ορισμός σας / Χριστού την Θείαν Γέννησιν να πω στ’ Αρχοντικό σας …»

Και με το καλό να γεννηθεί στις καρδιές μας ο Χριστός. Να δούμε τον εαυτό μας αλλιώς και τον συνάνθρωπο ως άνθρωπο, ανεξαρτήτως φυλής, χρώματος ή θρησκείας. Κατ’ εφαρμογή να δούμε τους μετανάστες ως μετανάστες και όχι ως ελαιοσυλλεκτικές μηχανές – τι φοβερή έμπνευση κι αυτή! Γιατί, επιτέλους, η Αυστραλία, η Αμερική ολόκληρη, η Γερμανία, το Βέλγιο, η Σουηδία είναι ακόμη γεμάτες από Έλληνες μετανάστες, παλιούς και καινούργιους, η μετανάστευση είναι εγκατεστημένη στο DNA των Ελλήνων από τα αρχαία χρόνια στην Ιωνία, στην Σικελία, στον Πόντο. Όσο για τις ελιές, ποιος ξέρει ποιος μεγαλοκτηματίας έβαλε τον φίλο του τον Πρωθυπουργό να του βρει εργάτες…

«…οι ουρανοί αγάλλονται, χαίρει η Κτίσις όλη…»

Συγκροτήθηκε, επιτέλους, το Δημοτικό Συμβούλιο Βόλου, δύο μήνες μετά τις εκλογές (08.10-08.12.2023), μετά από αλλεπάλληλες καταμετρήσεις προκειμένου να είναι αδιαμφισβήτητα τα αποτελέσματα της σταυροδοσίας των Συμβούλων. Και προχθές Κυριακή 17.12. έγινε και η ορκωμοσία, έτοιμο από 1^ης 1^ου 2024 το νέο Δημοτικό Συμβούλιο. Ορίστηκαν από τώρα και Αντιδήμαρχοι – Πρόεδροι, καινούργιο, πάλι, σκηνικό στήνεται στους Δήμους όλης της χώρας με την κατάργηση, αυτή τη φορά, όλων των Νομικών Προσώπων – πριν από λίγα χρόνια είχαμε συνενώσεις, τώρα καταργήσεις, κάθε κυβέρνηση ό,τι θυμάται χαίρεται (ή ό,τι του φανεί του Λωλοστεφανή, ή, όπως έγραψε ο Σεφέρης, «…στήνουμε θέατρα και τα χαλνούμε / όπου σταθούμε κι όπου βρεθούμε / στήνουμε θέατρα και σκηνικά / όμως η μοίρα μας πάντα νικά…»). Να δείτε που κάποιος άλλος μεγαλοκτηματίας ή μεγαλοκαρχαρίας (μπορεί κι ό ίδιος, έτσι κι αλλιώς καμιά δεκαριά είναι…) έβαλε τον φίλο του τον Πρωθυπουργό να διαλύσει όσες δημοτικές δομές ενδεχομένως δεν υπάκουαν αυτεπαγγέλτως και προφρόνως στις βουλήσεις των ημετέρων Δημάρχων περί τα έργα. Και να δείτε που κάτι παρόμοιο ετοιμάζουν και για τις Δημοτικές Επιχειρήσεις Ύδρευσης, θα επανέλθουμε.

«…πλήθος αγγέλων ψάλλουσιν το Δόξα εν Υψίστοις…

Εμείς εντυπωσιαστήκαμε από το όνομα του νέου Αντιδημάρχου Πολεοδομίας και Βιώσιμης Κινητικότητας (τι ‘ν τούτο;;…), ο οποίος έχει σχέση με αυτά τα κρίσιμα για την πόλη αντικείμενα όσο εμείς με τα διαστημόπλοια. Κανένα σχόλιο αυτή την ώρα, μόνο ελπίζω να χαίρεται το μνημειώδες έργο των ποδηλατοδρόμων και πολύ σύντομα να το εμπλουτίσει με τα προς δανεισμόν ποδήλατα, τα οποία βρίσκονται, καθώς φαίνεται, ακόμη στα πλημμυρισμένα υπόγεια του Γυμναστηρίου «Βάκης Παρασκευόπουλος» (κατά κόσμον κτήριο Αδαμόπουλου) από τα οποία θα γίνει άντληση των υδάτων προσεχώς με απ’ ευθείας ανάθεση ύψους 3.472 € - κι επειδή εκτός από το κάθε θέμα πάντα παίζει και η γλώσσα τον ρόλο της στα πάντα, γιατί, ρε παιδιά, «απάντληση» κι όχι μια χαρά σκέτη «άντληση»; Το ρήμα αντλώ δεν περιέχει νοηματικά την πρόθεση «από», πρέπει να την προσάπτουμε για να κάνουμε δήθεν πιο βαρύγδουπη την έννοια; Παρομοίως και με την επίσης νεοφανή λέξη «προπαραγγελία», εννοιολογικά μία μπούρδα και μισή.

«…εκ της Περσίας έρχονται τρεις Μάγοι με τα δώρα …»

Πολλά τροχαία δυστυχήματα και ατυχήματα τον τελευταίο καιρό συμπολίτες. Και η πρόβλεψή μας είναι ότι θα αυξηθούν ακόμη περισσότερο. Περάσαμε δύσκολα χρόνια, οικονομική κρίση, πανδημία, ηγεμονισμούς και καταρρεύσεις, γενιές παιδιών μεγάλωσαν, εμείς οι ίδιοι μεγαλώσαμε και μυαλό δεν βάλαμε, αυτό που εμείς «οι επιστήμονες» ονομάσαμε «βιώσιμη κινητικότητα» (sustainable mobility) ήδη στην δεκαετία του ’90 αρνηθήκαμε και συνεχίζουμε να αρνούμαστε πεισματικά, ως ακραιφνείς Έλληνες, να το κατανοήσουμε, να το ενστερνιστούμε και, κυρίως, να το κάνουμε τρόπο ζωής. Προτιμάμε την «γκλαμουριά», πραγματική (σπανίως…) ή επίπλαστη (συνήθως…) της «ελευθερίας στην κίνηση», της ελευθερίας στην σκέψη, της ατομικής ελευθερίας, που δίνει από μικρή έως καμία σημασία στην ελευθερία των υπολοίπων συν-ανθρώπων, συν-πολιτών μέσα σε μια πόλη. Και μάλιστα σε μια πόλη που κάθε τόσο «μαγεύει». Είτε με λαμπάκια, ιπτάμενα ελαφάκια και «ινσταγκραμικά πάρκα» (η ψεύτο-γλαμουριά που λέγαμε…), είτε με αντίγραφα σταυρών και μεσαιωνικού τύπου χριστεμπόριο (θυμάμαι και τον υπέροχο Μπαουντολίνο του Ουμπέρτο Έκο…), είτε με κοκκινοπράσινες ζωγραφιές στην άσφαλτο. «Μαγικά» πράγματα. Που καλλιεργούν αισθήματα υπερεπάρκειας, ανωτερότητας, υπεροχής, χείριστους συμβούλους στο πολύ ευαίσθητο κοινωνικό φαινόμενο της κυκλοφορίας – πόσο μάλλον στην λογική της βιώσιμης κινητικότητας, που απαιτεί και επιτάσσει σύνεση, καταλλαγή, αυτό-περιορισμούς πέρα από τους απαραίτητους τεχνικούς περιορισμούς.

«…άστρο λαμπρό τους οδηγεί…»

Τις προάλλες στην Αθήνα υπήρχαν 6 νεκροί σε τροχαία δυστυχήματα μέσα σε 24 ώρες, ρεκόρ! Και οι καλοί δημοσιογράφοι το απέδιδαν πανεύκολα στην «ελλιπή αστυνόμευση». Αλλά αν είναι να έχουμε σε κάθε σταυροδρόμι έναν Τροχονόμο, σε κάθε οδό Αγίας Φωτεινής έναν μοτοσυκλετιστή και σε κάθε αρτηρία ένα περιπολικό (μια ασπρούλα, που λέγαμε παλιά…) θα χρειαστούμε όλο το πλήθος συμπασών των Ενόπλων Δυνάμεων και πάλι θα μας λείπουν. Άρα; Η οδήγηση είναι και θα είναι πάντα ατομική ευθύνη. Που πρέπει ο καθένας και η καθεμιά να την αναλαμβάνει ευθαρσώς και ευσυνειδήτως. Γένοιτο!

«…και εις έτη πολλά…»

Όμως έρχονται Χριστούγεννα, γιορτή της Αγάπης και των Μελομακάρονων.

Εύχομαι ολόψυχα να περάσετε αυτές τις α(ρ)γιες ημέρες καλά με τις οικογένειές σας, όπως και όπου εσείς θέλετε. Γεια σας!

(δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα!) την Τετάρτη 20.12.2023, αρ.φύλλου 4074)

κυκλο-φ-οριακα 1083, 8 Δεκεμβρίου 2021

 

Περπατώ εις το δάσος, όταν ο λύκος δεν είναι εδώ, Καλημέρα φίλοι αναγνώστες, δεν ξέρω πώς και γιατί μου ήρθε αυτή η «φλασιά» με το δάσος και τον λύκο – ίσως να φταίει το ότι χθες σκαλίζοντας τα βάθη των ηλεκτρονικών μνημών ανακάλυψα ηχογραφημένες δεκατρείς (13) 40λεπτες ραδιοφωνικές εκπομπές μου με τίτλο «Περπατώ εις το δάσος», από 1 Ιουλίου μέχρι 2 Νοεμβρίου 1993, στο (τότε) Ράδιο Σκιάθος fm 94.4, με ηχολήπτη τον Γιώργο Αχλαδιώτη. Το δάσος ήταν – τι άλλο; – η πόλη, όπου άνθη κι αγκάθια φυτρώνουν κι όπου όχι μόνο λύκοι, αλλά κάθε λογής ζώα, άγρια και ήμερα, ευδοκιμούν – είδα και μία «τηλεπερσόνα» (ευγενική έκφραση για ό,τι πιο ανόητο κυκλοφορεί στην ελληνική κοινωνία) μέσα σε ένα δάσος να δείχνει δέντρα και να λέει «αυτά εκεί ψηλά, τα πράσινα, είναι η χλωρίδα, κι αυτά εδώ κάτω, τα ξερά, είναι η πανίδα»! Θέματα προς συζήτηση όπως Ρύπανση πόλης, Παιδιά στο αυτοκίνητο, Κάδοι απορριμμάτων, Εκλογές, Κυκλοφοριακό, Ελεγχόμενη στάθμευση, Κυκλοφοριακές κυψέλες, Ποδηλατόδρομοι, Συναυλία Θεοδωράκη και άλλα παρόμοια, όλα αυτά «μαζί και ταυτοχρόνως, αναντάμ μπαμπαντάμ σε ταβέρνες», που λέει και ο ανέκαθεν Διονύσης.

Αχ!, ωραία χρόνια! (παραλλαγή της ευφάνταστης ατάκας «Αχ! ΠαΣοΚ, ωραία χρόνια!» της γιαγιάς Μαριλού(ς) (Λυδία Φωτοπούλου) στην εξαιρετική τηλεοπτική σειρά της ΕΡΤ1 «Η τούρτα της μαμάς»). Και όπως πάντα σε τούτη τη στήλη, όπου πηδάμε απ’ το ‘να στ’ άλλο, αυτή η αναφορά μας φέρνει στο προσκήνιο δύο θέματα.

Το ένα, η ΕΡΤ. Η αγαπημένη μας δημόσια ραδιοφωνία-τηλεόραση, για το κλείσιμο της οποίας τόσο είχαμε στεναχωρηθεί τότε, στις 11 Ιουνίου 2013 – κι αυτό είναι ακόμη ένα παράλογο της ελληνικής πραγματικότητας, ο σημερινός Πρωθυπουργός ήταν τότε Υπουργός διοικητικής μεταρρύθμισης και ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, τότε έκλεισε την ΕΡΤ, κανείς δεν κατάλαβε γιατί, ίσως ούτε και ο ίδιος, σήμερα την αναβαθμίζει κάθε μέρα! Αλλά εγώ εξακολουθώ να έχω ένα σοβαρό τοπικό παράπονο: δεν ακούω καθαρή ΕΡΤ στο Πήλιο, δεν ξέρω αν κι εσείς το έχετε εντοπίσει, αλλά η μετάδοση των προγραμμάτων της ΕΡΤ στο Πήλιο «ξύνει» απελπιστικά. Το έχω συζητήσει αρμοδίως το θέμα, λύση δεν φαίνεται να βρίσκεται και είναι κρίμα, γιατί η ΕΡΤ έχει εξαιρετικές εκπομπές, τόσο πανελλήνιές, όσο και τοπικές.

Το άλλο, το ΠαΣοΚ. Ή ΚΙΝΑΛ, ή όπως αλλιώς το πουν, το ΠαΣοΚ είναι ένα και μοναδικό, δημιούργημα της 3^ης Σεπτέμβρη 1974, κι αυτό δεν αλλάζει. Ευχή μας, λοιπόν, είναι να ξαναβρεί τον δρόμο του, τον δρόμο που έχασε με τα μνημόνια των Αντωνοβαγγέληδων και να επανέλθει σ’ αυτό που κάποτε λέγαμε, αν θυμάστε, «ΠαΣοΚ και άλλες δημοκρατικές δυνάμεις» και ξέραμε, αν θυμάστε, τι εννοούσαμε, κι ας ανήκαμε απλώς στις «άλλες»… Όπως επίσης ξέραμε, αν θυμάστε, ότι «ο Λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει δεξιά» και σήμερα, πλέον, καν δεν ξέρουμε προς τα πού είναι δεξιά και προς τα πού αριστερά – «στα σκοτεινά πηγαίνουμε, στα σκοτεινά προχωρούμε» παρερμηνεύοντας τον στίχο του Τελευταίου Σταθμού του Γιώργου Σεφέρη.

Ευτυχώς κάποια παιδιά θυμήθηκαν ξανά την δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου και βγήκαν στον δρόμο, ίσως αυτό να είναι μια κάποια ελπίδα στο ζοφερό μέλλον που ξεκάθαρα διαγράφεται στον ορίζοντα – θυμηθήκαμε κι εμείς τον Βασίλειο Μάγγο, που ακόμη περιμένει το πόρισμα, αλλά η έκφραση «μπάτσοι», ειπωμένη από βουλευτή, τεράστια αντίδραση ευαισθησίας προκάλεσε, ευαισθησία που, προφανώς, δεν φτάνει μέχρι τον έλεγχο του βασανισμού του επαρχιωτόπουλου Βασίλειου. Αντιλαβού, σώσον, ελέησον και διαφύλαξον ημάς.

Ένας φίλος που βρέθηκε επισκέπτης στο Λουξεμβούργο σε μια μαζική υπαίθρια εκδήλωση, μας έλεγε ότι μέσω κινητών φραγμάτων όλοι οι συμμετέχοντες πέρασαν από έλεγχο πιστοποιητικών CoViD-19 και τους τοποθετήθηκε στο χέρι χάρτινο «βραχιολάκι» και άκουσον! άκουσον! δεν ήταν κανείς/καμία στην εκδήλωση (στο ύπαιθρο, επαναλαμβάνω) χωρίς αυτό το βραχιολάκι.

Στην «ευνομούμενη» πόλη μας τέτοια σατανικά εργαλεία δεν χρησιμοποιούνται, οι φωτογραφίες της συγκέντρωσης στην παραλία είναι αψευδής μάρτυς. Οι «Δαίμονες» της κυρίας Βίσση μάλλον τα εξορ(κ)ίζουν όλα. Ή το βάρος των ανθρώπων, σωματικό, ηθικό, επιστημονικό, ίσως όλα αυτά τα τεράστια μεγέθη – έχει και γιατρό ο μπαξές, μη το ξεχνάμε – να μην τις θεωρούν απαραίτητες αυτές τις λεπτομέρειες. Προφανώς έτσι είναι. Και ακολούθως, με την γνωστή μας γαλαντομία, μετατρέπουμε για μία ακόμη φορά το εκθεσιακό και αθλητικό κέντρο της Νεάπολης σε μπουζουκλερί για την παρέα μας – αλήθεια, ξέρει κάποιος/κάποια να μας πει το ποσόν με το οποίο αμείφθηκε η καλλιτέχνις; – οι καλλιτέχνες αυτή τη δουλειά κάνουν και πρέπει να αμείβονται γι’ αυτήν, οι άλλοι, οι «δικοί μας» δεν πρέπει να μας κοροϊδεύουν.

Αλλά τι λέω; Εδώ όσοι βγάζουν καταδικαστικές σε βάρος τους αποφάσεις είναι «νομικά αμόρφωτοι», εδώ είναι, εν πάση περιπτώσει, κάτι σαν μπανανία – α! ναι, και το υπέροχο Πανθεσσαλικό μας Στάδιο ξέρετε ότι έχει μετονομασθεί, στους σχετικούς κύκλους, σε Μπερνα-μπέου; (Santiago Bernabeu , 1895-1978, Πρόεδρος της Ρεάλ Μαδρίτης 1943-1978, προς τιμήν του το στάδιο στην Μαδρίτη φέρει το όνομά του). Τέτοια υπέροχα.

Τέλος, τι να πούμε για την παράσυρση του 43χρονου δρομέα υγείας στον παραλιακό δρόμο έξω από την Παιδόπολη. Χωρίς πολλές λεπτομέρειες μας βρήκε το ρεπορτάζ, στην θάλασσα βρέθηκε ο άνθρωπος, τι αξία έχει, άραγε, η ανθρώπινη ζωή; Το μήνυμα προς τους πεζούς είναι ένα, για μία ακόμη φορά: πίσω, μέσα, στα κλουβιά σας, έξω είναι επικίνδυνα τα πράγματα, παντοιοτρόπως και αναποφεύκτως.

Ας μην τους κάνουμε, γενικώς, το χατίρι συμπολίτες, γεια σας.

Στην φωτογραφία, καλοκαίρι 2021, αυτοπροσώπως…

(δημοσιεύτηκε στην 124χρονη (1898-2021) καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Θεσσαλία" την Τετάρτη 08.12.2021, αρ.φύλλου 37.592)

κυκλο-φ-οριακα 1065, 30 Ιουνίου 2021

 

...μετά το "πάσο ελευθερίας"

Τέλος και ο έκτος μήνας Ιούνιος, Καλημέρα φίλες και φίλοι! Θα τελειώσει και το ένδοξο 21 και δεν θα το καταλάβουμε. Το ζητούμενο είναι αν θα τελειώσει μαζί κι αυτή η μάστιγα της CoViD. Νέες μεταλλάξεις του ιού και των εμβολίων, νέες διαταγές, πολλές οι ελπίδες του καλοκαιριού, αρκετές οι επιφυλάξεις του φθινοπώρου, απλώς συνεχίζουμε να υπάρχουμε και να ελπίζουμε – τι άλλο, άραγε, μπορούμε να κάνουμε; Πάντως, δε λέω, εκεί στα επικοινωνιακά επιτελεία της κυβέρνησης του κυρίου Κυριάκου – ό Θεός να του δίνει χρόνια, σαν τον μπαμπά του – υπάρχουν πράγματι άριστα αστέρια. Πώς το σκέφτηκαν, τα άτιμα τα χαρβαρντόπαιδα να γίνουν χουβαρντόπαιδα και να μοιράσουν 150ευρα σε 940.000 νέες και νέους, που χωρίς κανένα αίσθημα ατομικής ή/και κοινωνικής ευθύνης όχι μόνο δεν πάνε να εμβολιαστούν, αλλά κρατούν, ανάθεμά τους, χαμηλά και τα ποσοστά του κόμματος; Κι αυτό το ονόμασαν στα Χαρβαρντιανά «freedom pass» ήτοι στα ελληνικά «πάσο ελευθερίας». Το παίρνεις κι ελεύθερα πετάς, όπως έλεγε και η γνωστή πρωταγωνίστρια Πέγκυ Καρά στο ανυπέρβλητο «Κωνσταντίνου και Ελένης» του Ant1. Απανταχού της οικουμένης γελούν, όσοι μπορούν ακόμη να γελούν, με την «πρωτοτυπία» της Ελλάδας – λέγεται δε ότι γελούν περισσότερο κι από το ποδοσφαιρικό φιάσκο της μεγάλης και σημαντικής Γαλλίας, που αποκλείστηκε από την μικράν και ασήμαντον Ελβετίαν…

Αλλά γελούν-δε γελούν οι άλλοι, τα λεφτά θα φύγουν και θα παίξουν τους ρόλους για τους οποίους προορίζονται; ή θα δούμε τι θα γίνει, τέλος πάντων, εδώ θα είμαστε.

Αυτός ο Ιούνιος σήμανε για μένα το τέλος μιας ακόμη πολύ ευχάριστης περιόδου της ζωής μου. Η ζωή περνά και χάνεται… έγραφα και την προηγούμενη φορά, το επαναλαμβάνω για να το «χωνέψω» κι εγώ ο ίδιος. Όταν το ατομικό μικρο-συμφέρον μπαίνει πάνω από το συλλογικό τότε η δική μου συμμετοχή δεν έχει νόημα. Κίνησε, λοιπόν, η βαρκούλα πάλι, απ’ το όμορφο περ’γιάλι και τα νερά τα γαλανά τη χαιρετούν που ξεκινά... Ευχαριστώ όλες και όλους, εντός και, κυρίως, εκτός, για τις πάμπολλες όμορφες συνεργασίες, νιώθω ευγνωμοσύνη και ελπίζω κανείς και καμία να μην αισθάνεται αδικημένος/-η από εμένα. Και καλήν αντάμωση σε νέα μετερίζια, που οπωσδήποτε θα βρεθούν, καθώς ο αγώνας σταματάει μόνο όταν σφυρίξει ο μεγάλος διαιτητής τη λήξη.

Σε πρωινή εκπομπή του ραδιο ΕΝΑ ρωτήθηκα σχετικά με τον καινούργιο κυκλικό κόμβο στην νευραλγική δυτική είσοδο της πόλης, που προέκυψε ιδιαίτερα λουλουδάτος αλλά ίσως λιγάκι στενός, καθότι κάποια μακριά οχήματα φαίνεται κάπως να δυσκολεύονται στην στροφή. Είπα και για την κατάργηση της σηματοδοτούμενης διασταύρωσης Λαρίσης-Νεαπόλεως, που αποκόπτει την πρόσβαση στην συνοικία της Νεάπολης τόσο από το Κέντρο μέσω της Λεωφόρου Λαμπράκη, όσο και από την Νέα Ιωνία/Αγίους Αναργύρους μέσω Καραμπατζάκη-Αλαμάνας. Είπα επ’ αυτού ότι αν προ-υπήρχε μια σοβαρή Κυκλοφοριακή Μελέτη, ένα Σχέδιο Βιώσιμης Αστικής Κινητικότητας (ΣΒΑΚ) – σαν αυτό που σέρνεται εδώ και τέσσερα περίπου χρόνια κι αποτέλεσμα δεν βγάζει, μάλλον διότι απαιτεί δια νόμου διαβούλευση, κι αυτό το φρούτο δεν ευδοκιμεί στα μέρη μας – αν υπήρχε κάτι τέτοιο και αν μέσα σε όλα εισηγούνταν απαραιτήτως και για σοβαρούς κυκλοφοριακούς λόγους την καταστροφή της οδού Καραμπατζάκη – κάτι που βεβαίως δεν έγινε και απεναντίας όλα έγιναν άρον-άρον, ωσάν να ήταν αυτό και μόνον αυτό το πρόβλημα του Πολεοδομικού Συγκροτήματος Βόλου – τότε ίσως να ήταν πιο ορθο-λογικό να γίνει κάθοδος η Ζάχου και άνοδος η Αλαμάνας-Καραμπατζάκη, αυτό θα διευκόλυνε και την λειτουργία του κυκλικού κόμβου. Ταύτα μου έλεγε κι ένας καλός φίλος Μηχανικός.

Και βέβαια ξανα-είπα περί της επικινδυνότητας στις διελεύσεις πεζών και ποδηλατών. Κι επειδή προκοπή δεν γίνεται με τους (και τις, μη το ξεχνάμε) μάγκες οδηγούς κάνω σήμερα, από τούτη την στήλη, πρόταση σοβαρή και απόλυτα υλοποιήσιμη: σε όλες τις διαβάσεις πεζών στους κυκλικούς κόμβους να τοποθετηθούν ιδιαίτερες πινακίδες μεταβλητών μηνυμάτων (ηλεκτρονικές) με κύριο μήνυμα «ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΕ ΠΕΖΟΥΣ ΚΑΙ ΠΟΔΗΛΑΤΕΣ». Στις διαβάσεις όπου (κατόπιν μετρήσεων, και όχι «με το μάτι»…) αναμένονται ισχυρότερα ρεύματα πεζών (π.χ. κόμβος Δημαρχείου) να συνοδευτούν αυτές οι πινακίδες από κάμερες ασφαλείας – νομίζω ότι μία κάμερα σε ψηλόν ιστό μπορεί να επιβλέπει πολλές διαβάσεις, ας το βρουν οι αρμόδιοι τεχνικοί αυτό. Αυτό. Με το χέρι στην καρδιά, και μακάρι να εισακουστούμε.

Επί του αυτού περίπου θέματος, άλλος καλός φίλος, με θητεία στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, μου επεσήμανε τον σηματοδοτούμενο κόμβο Ελύτη-Περιφερειακός , στον δρόμο για την Άλλη Μεριά, όπου δεν υπάρχουν φυλασσόμενες (με Σταμάτη-Γρηγόρη εννοείται) διαβάσεις πεζών. Και στο σημείο λειτουργούν όχι ένα, αλλά δύο υπερ-καταστήματα τροφίμων, τα parking των οποίων ίσως και να μην είναι επαρκή ή (το πιθανότερο…) ίσως να ισχύει ο γνωστός ωχαδερφισμός των ιδίων ως άνω συναδέλφων οδηγών, πάντως ο δρόμος είναι γενικώς παρκαρισμένος. Άρα οι πεζοί βρίσκονται σε διαρκή κίνδυνο, αλλά κανείς δεν φαίνεται να νοιάζεται γι’ αυτό. Πόσο δύσκολη είναι πια μια προσθήκη δυο φαναριών για πεζούς και μια τροποποίηση του προγράμματος σηματοδότησης. Και μάλιστα από το Τμήμα Σηματοδότησης του Δήμου Βόλου, που το έχει η στήλη τόσες και τόσες φορές επαινέσει. Τίποτε δεν είναι, παιχνιδάκι είναι, και απορώ γιατί δεν γίνεται.

Αυτά συμπολίτες. Κι έχω και καμιά πενηνταριά απορίες, την επόμενη φορά θα εγκαινιάσουμε ειδική «στήλη μέσα στη στήλη» (πώς λένε αυτοί που ξέρουνε shop in shop…) με τίτλο «απορίας άξιον». Γεια σας

Το σκίτσο του αδερφού Δημήτρη δεν χρειάζεται περισσότερες επεξηγήσεις.

(δημοσιεύτηκε στην 124χρονη (1898-2021) καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Θεσσαλία" την Τετάρτη 30.06.2021, αρ.φύλλου 37.455) 

κυκλο-φ-οριακα 1064, 16 Ιουνίου 2021

το κρουαζιερόπλοιο Europa 2 στον Λιμένα του Βόλου

Στα μισά και ο Ιούνιος, Καλημέρα φίλες και φίλοι! Θα τελειώσει και το ένδοξο 21 και δεν θα το καταλάβουμε. Το ζητούμενο είναι αν θα τελειώσει μαζί κι αυτή η μάστιγα της CoViD. Νέες μεταλλάξεις του ιού και των εμβολίων, νέες διαταγές, πολλές οι ελπίδες του καλοκαιριού, αρκετές οι επιφυλάξεις του φθινοπώρου, απλώς συνεχίζουμε να υπάρχουμε και να ελπίζουμε – τι άλλο, άραγε, μπορούμε να κάνουμε;

Ένας πολύ καλός φίλος και συμμαθητής μάς θύμισε την φετινή μεγάλη σύμπτωση των επετείων 200 χρόνων από την Επανάσταση του 1821, 50 χρόνων από την παρουσία του Παναθηναϊκού στο Γουέμπλεϋ (τελικός Κυπέλου Πρωταθλητριών Άγιαξ-ΠΑΟ 2-0) και 50 χρόνων από την αποφοίτησή της γενιάς του 1953 από το 2^ο Γυμνάσιο Αρρένων Βόλου. Για τα 200 χρόνια είναι υπεύθυνη η κυρία Γιάννα που περιδιαβαίνει τα ελληνικά μονοπάτια φορώντας ελληνικές φορεσιές. Για τον Παναθηναϊκό είναι υπεύθυνοι οι παναθηναϊκοί οπαδοί με τον άξιο (;) πρόεδρό τους κ. Αλαφούζο. Για την αποφοίτησή μας, αν δεν μας τα χαλάσει ο κορωνοϊός, θα κάνουμε μεγάλη συνάντηση στις 17-18 Σεπτεμβρίου 2021. Στην οποία, μεταξύ πολλών άλλων, θα μνημονεύσουμε και τους αποβιώσαντες 22 συμμαθητές μας, που από προχθές έγιναν 23, καθώς «έφυγε» ο χειρουργός-ογκολόγος μας Κώστας Δημουλάς. Η ζωή περνά και χάνεται…

Βεβαίως η ζωή δεν έχει πάντα και παντού την ίδια «αξία» για όλους. Είδαμε τι έγινε πάλι με τους Παλαιστίνιους προκειμένου να διασωθεί ο «κύριος» Νετανιάχου – το είχαμε επισημάνει, αν θυμάστε, περίτρανα αποδείχτηκε – βλέπουμε καθημερινά τι γίνεται με τους απανταχού πλην ΗΠΑ προστάτες των ανθρωπίνων δικαιωμάτων Αμερικανούς σε σχέση με τους έγχρωμους συν-πολίτες τους, θρηνήσαμε για τους κορωνο-νεκρούς της Ινδίας, παθαίνουμε «σοκ» κάθε φορά που γίνεται ένα τροχαίο δυστύχημα – αυτό το «σοκ», εκ του αγγλοσαξωνικού shock, το παθαίνω σε καθημερινή βάση 2-3 φορές τουλάχιστον, είτε για απώλεια ανθρώπων είτε για απώλεια ζώων.

Για το τροχαίο δυστύχημα πολλή μελάνη χύνεται κάθε φορά, εδώ και πολλά χρόνια. Και η κατάσταση συνολικά βελτιώνεται με πολύ αργούς ρυθμούς στην χώρα μας. Βεβαίως η κατασκευή των Αυτοκινητοδρόμων, που εξ ορισμού είναι ασφαλείς δρόμοι, μείωσε τον αριθμό των μετωπικών συγκρούσεων και των ατυχημάτων γενικώς, αλλά στο υπόλοιπο οδικό δίκτυο η ιστορία συνεχίζεται. Από τα δημοσιευμένα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ (Ελληνική Στατιστική Αρχή) φαίνεται μείωση του συνολικού αριθμού από 24.819 το 1998 (μέγιστο για την περίοδο 1991-2019) σε 10.172 το 2019 (ελάχιστο για την περίοδο 1991-2019) άρα μείωση μεγαλύτερη του 50%. Από αυτά τα 10.172 ατυχήματα του 2019 τα 279 έγιναν σε Αυτοκινητοδρόμους (τα λιγότερα), ενώ τα περισσότερα, 8.496, έγιναν σε Δημοτικές οδούς. Που δείχνει πόσο μεγάλη σημασία έχει η οδική ασφάλεια όλων μας μέσα στις πόλεις.

Στις πόλεις, όπου πρέπει να μπορούμε να κυκλοφορούμε με ασφάλεια όλοι άπαντες οι κάτοικοι και οι επισκέπτες – γι’ αυτούς τους τελευταίους δυο λόγια και θα επανέλθουμε: καυχόμαστε στον όμορφο Βόλο μας ότι έρχονται κρουαζιερόπλοια με αλλοδαπούς τουρίστες οι οποίοι θέλουμε να μην φεύγουν αμέσως για τα Μετέωρα αλλά να μένουν και να τριγυρίζουν στην πόλη. Έχετε αναρωτηθεί με τι τρόμο αυτοί οι άνθρωποι διασχίζουν τους μεγάλους δρόμους μας, όπου κανένας Βολιώτης οδηγός δεν σταματάει σε καμία διάβαση πεζών (πλην των συγκεκριμένων δύο «ιστορικών»); Πώς περνούν τους περιλάλητους και πολυθρύλητους κυκλικούς κόμβους μας; Τι εικόνα σχηματίζουν για το επίπεδο του οδικού πολιτισμού μας; Κι αν βρεθεί – λέμε τώρα – ένας φιλότιμος οδηγός και σταματήσει, το πράγμα γίνεται ακόμη πιο επικίνδυνο, καθώς ο οδηγός που ακολουθεί θεωρεί ότι ο μπροστινός «τα ‘παιξε» και σταμάτησε, και αυτομάτως κάνει, βρίζοντας συνήθως, προσπέραση, οπότε ο πεζός βρίσκεται στο έλεος του Θεού και στα χέρια του φύλακα-αγγέλου.

Απλά πράγματα, καθημερινά, συμπολίτες μου. Όσο προχωρούν τα χρόνια εγώ δεν διαπιστώνω βελτίωση, και να με συμπαθάτε. Τα άτομα με αναπηρίες, που αποτολμούν να κυκλοφορήσουν, μάλλον μειώνονται, παρά τις γνωστές φανφάρες περί των σούπερ κατασκευών για τα αναπηρικά αμαξίδια και με προφανή άρνηση να λειτουργήσουν ως ελάχιστο μέσον προστασίας τα ηχητικά φανάρια για τυφλούς, που δια-κοσμούν τις περισσότερες κολώνες των φωτεινών σηματοδοτών – κατάλοιπα του «φαύλου παρελθόντος», κατά την προσφιλή ορολογία του πληρωμένου κοντυλοφόρου και των αφεντικών του.

Α! τι θυμήθηκα! Εκείνη η μήνυση εναντίον του υπαλλήλου του Δήμου Βόλου για πιθανή δωροληψία (αν έχω καταλάβει σωστά), που τόσο πανηγυρικά είχε ανακοινωθεί από τον Άρχοντα αυτοπροσώπως σε ειδική προς τούτο συνέντευξη τύπου και πραγματοποιήθηκε νομικώς λίγο μετά, πού βρίσκεται;

Κι επειδή το μυαλό όπως θέλει δουλεύει κι όπου θέλει πάει, λύστε μου και μια άλλη, τελείως άσχετη, απορία. Εκείνος ο κύριος Χουάν Γκουαϊδό της Βενεζουέλας, που στις 12 Ιουλίου 2019 ευχαρίστησε τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη για την αναγνώριση «μιας ελεύθερης Βενεζουέλας» πού βρίσκεται; τι κάνει το παλληκάρι; Θυμίζω ότι οι Εθνικές Εκλογές στην χώρα μας έγιναν στις 7 Ιουλίου 2019. Πέντε (5) μέρες μετά, η αναγνώριση! Μου ‘χει μείνει απωθημένο, βρε αδερφέ.

Με την οδική ασφάλεια θα ασχοληθούμε και την επόμενη φορά. Να είστε καλά και να τραγουδάτε, τα τραγούδια κάνουν καλό. Τα παρατράγουδα όχι. Γεια σας.

Στην φωτογραφία το κρουαζιερόπλοιο Europa 2 στον Λιμένα του Βόλου.

(δημοσιεύτηκε στην 124χρονη (1898-2021) καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Θεσσαλία" την Τετάρτη 16.06.2021, αρ.φύλλου 37.444) 

κυκλο-φ-οριακα 992, 27 Νοεμβρίου 2019

Ο Ηρακλής σκοτώνει τον Γηρυόνη

Κυκλο-φ-οριακα 992, Καλημέρα και πάλι συμπολίτες και απανταχού της γης αναγνώστες. Τελειώνει κι ο Νοέμβριος κι ακόμα εμείς καλοριφέρ δεν ανάψαμε, ούτε άλλη πηγή θερμότητας χρησιμοποιήσαμε. Βεβαίως ένας Γηρυόνης έκανε τη βόλτα του, αλλά στα μέρη μας ελάχιστα τον αισθανθήκαμε. Και επειδή η γνώση ποτέ κανέναν δεν έβλαψε, έψαξα κι εγώ ελάχιστα να βρω τι ήταν αυτός ο λεβέντης. Το λοιπόν, ο Γηρυόνης, παράγωγο του ρήματος γηρύω = φωνάζω, σκούζω, ήταν ένας τρισώματος ή τρικέφαλος γίγαντας, γιος της κόρης του Ωκεανού Καλιρρόης και του Χρυσάωρος, όπως αναφέρει ο Ησίοδος στην Θεογονία 287. Κατοικούσε στη νήσο Ερύθεια, στην ομιχλώδη Δύση, στα πέρατα του Ωκεανού και είχε πλούσια κοπάδια βοδιών τα οποία πήγε να πάρει ο Ηρακλής στον 10^ο κατά σειρά άθλο του και τελικά σκότωσε τον Γηρυὀνη όταν αναμετρήθηκαν. Τέτοια φαντασία οι αρχαίοι ημών πρόγονοι και ο Δάντης αξιοποίησε αυτή τη φαντασία στο σπουδαίο έργο του «Θεία Κωμωδία». Ταύτα γράφει η διαδικτυακή Βικιπαίδεια και, όπως συχνά λέγω, αποδεικνύεται μία εισέτι φορά ότι το απέραντο διαδίκτυο είναι ταυτοχρόνως παράδεισος και κόλαση.

Σοβαρότατο δυστύχημα με παράσυρση πεζής από επιβατικό αυτοκίνητο στην διασταύρωση Πολυμέρη-Φιλίππου Ιωάννου – όλα τα στοιχεία περιέχονται στα δημοσιεύματα του Τύπου. Εγώ θέλω να πω μονάχα τα εξής επί αυτού: η διασταύρωση αυτή είναι μία από τις πιο επικίνδυνες στο αστικό οδικό δίκτυο του Βόλου. Ασχολήθηκα με αυτήν επαγγελματικά από το 1992, 1993 έγινε η εγκατάσταση των φωτεινών σηματοδοτών και το αρχικό πρόγραμμα λειτουργίας ήταν δικής μου εμπνεύσεως. Η διασταύρωση εμφανίζει υψηλούς φόρτους πεζών που θέλουν να διασχίσουν την Πολυμέρη και μάλιστα ηλικιωμένων και παιδιών με γονείς που καθημερινά πηγαίνουν στο 4^ο αλλά και στο 5^ο Δημοτικό Σχολείο. Άρα χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή στην κίνηση των ρευμάτων πεζών, κατά το δυνατόν χωρίς εμπλοκές με στρέφοντα ρεύματα οχημάτων. Για να επιτευχθεί αυτό εφάρμοσα ένα πρόγραμμα που το λέμε «ολικό κόκκινο». Κάποια στιγμή μέσα στον χρόνο που ανάβουν και σβήνουν οι σηματοδότες (περίοδος σηματοδότησης) ΟΛΑ τα φανάρια που δίνουν κίνηση σε οχήματα παίρνουν κόκκινο, κατά συνέπεια δεν κινείται κανένα όχημα στον κόμβο. Τότε, με επαρκή χρόνο, κινούνται μόνο οι πεζοί, σε όλες τις διελεύσεις, με απόλυτη ασφάλεια. Αυτό, όπως ήταν φυσικό, δεν καλάρεσε στους οδηγούς που ΠΟΤΈ δεν σκέφτονται τους πεζούς, τους «καθυστερούσε» κάτι δευτερόλεπτα…

Κάπου στα 1996 έγιναν κάποιες θετικές για τους πεζούς αλλαγές στα πράσινα ανθρωπάκια και στα αναλάμποντα κίτρινα βελάκια σε αρκετούς κόμβους του Βόλου, και τα κυκλο-φ-οριακα 190, στις 07.06.1996 γράφουν «…Αν και το σωστότερο, βέβαια, είναι να έχουν οι πεζοί δικό τους, καθαρό χρόνο, χωρίς εμπλοκές, όπως συμβαίνει στον σηματοδότη Πολυμέρη-Φ.Ιωάννου. Τέτοιες ρυθμίσεις επιτάσσει η σύγχρονη κυκλοφοριακή τεχνική που, επιτέλους, δίνει την πρέπουσα σημασία στην κίνηση των πεζών…».

Αυτή η ρύθμιση άντεξε στην πίεση των οδηγών τουλάχιστον μέχρι το 2010, που ήμουν ακόμη Πρόεδρος της Επιτροπής Κυκλοφοριακών Θεμάτων – ειλικρινά δεν θυμάμαι ούτε έχω καταγράψει πότε καταργήθηκε, πάντως καταργήθηκε (οι υπηρεσίες του Δήμου την καταργήσανε, δεν υπάρχει αμφιβολία περί τούτου) και αντικαταστάθηκε από κουμπί που πρέπει να το πατήσει ο πεζός για να τροποποιηθεί το πρόγραμμα σηματοδότησης και να του δώσει πολύ λίγο χρόνο για να διασχίσει την φαρδιά λεωφόρο Πολυμέρη.

Όλα πίσω, λοιπόν, στον βρόντο και η «πρέπουσα σημασία στην κίνηση των πεζών», απόλυτη προτεραιότητα στο αυτοκίνητο, έχω δει ηλικιωμένα ζευγάρια που θέλουν να πάνε στον Άγιο Κωνσταντίνο να κάνουν τον σταυρό τους πριν αποφασίσουν να διασχίσουν τον δρόμο, έχω δει μανάδες να σέρνουν τρέχοντας τα κατάφορτα μ’ εκείνες τις θεόβαρες σχολικές σάκες βλαστάρια τους κι έχω δει αγγέλους-προστάτες με ολάνοιχτα φτερά να υπερίπτανται αυτής της ρημαδο-διασταύρωσης.

Προχθές δυστυχώς ο αρμόδιος άγγελος απουσίαζε για άγνωστο λόγο και ο αρμόδιος οδηγός εξαφανίστηκε για προφανή λόγο, μόνο ο επίγειος άγγελος-Βασίλης βρέθηκε τυχαία στο σημείο και όλοι οι υπόλοιποι ουδεμίαν ευθύνην έχομεν. Ευτυχώς δυο μέρες μετά συνελήφθη ο «45χρονος Βολιώτης επιχειρηματίας» και ευτυχώς επίσης η γυναίκα ζει. Και οι υπηρεσίες του Δήμου μια χαρά είναι.

Ουφ! συγχύστηκα. Κι έχω να σκεφτώ και την μαύρη Παρασκευή, κάτι σαν την μαύρη μας την τύφλα, λέω. Γεια σας.

Στη φωτογραφία Ηρακλής εναντίον Γηρυόνη από μελανόχρωμο αττικό αγγείο στο Λούβρο. 

(δημοσιεύτηκε στην 122χρονη (1898-2019) καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Θεσσαλία" την Τετάρτη 27.11.2019, αρ.φύλλου 36.980)

κυκλο-φ-οριακα 980, 8 Αυγούστου 2019

Βρώμα και δυσωδία πάλι πρωί-πρωί στον όμορφο Βόλο μας, καλη(;)μέρα συμπολίτες! Μεγάλη αγωνία έχω να πληροφορηθώ τις σχετικές νέες αποφάσεις του νέου υπουργείου περιβάλλοντος στο πλαίσιο του νέου «επιτελικού κράτους», που από προχθές ξεκίνησε την ευδόκιμον (;) πορείαν του μέσα στην ιστορία του περίπου 200ετούς ελεύθερου Ελληνικού Κράτους. Ζούμε διαρκώς μεγάλες στιγμές, με κάτι απίθανους τύπους, τελείως για το Άσυλο, να ξιφουλκούν υπέρ της οπωσδήποτε κατάργησης του πανεπιστημιακού ασύλου, ώστε να δύναται ο κάθε Κορκονέας να σκοτώνει νέα παιδιά ακόμη και μέσα στην αυλή του Πανεπιστημίου. Προβλέπω φασαρίες, κι αν νομίζει ο κ. Πρωθυπουργός ότι θα «καθαρίσει» εύκολα, νομίζω ότι είναι γελασμένος.

Από την άλλη μεριά η επαναφορά της βάσης του 10 για την εισαγωγή στα ΑΕΙ (και στα ΤΕΙ, όλα μια σούπα, έτσι που γίνανε με τις βλακείες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα πάντα όλα ανώτατα…) είναι ένα σωστό μέτρο και η στήλη είχε καταγγείλει (τι ωραία λέξη!!) την κατάργησή της το 2010, με Υπουργό της Μεγάλη Κυρία Άννα Διαμαντοπούλου και Αναπληρώτρια την Ακόμη Πιο Μεγάλη Κυρία Φώφη Γεννηματά στην Κυβέρνηση Γεωργίου Α. Παπανδρέου. Θα περιμένω, βέβαια, να ακούσω τι θα πουν και κάποιες πόλεις-«προπύργια» με κάποια ΤΕΙ-φαντάσματα μεν ανώτατα δε και στηρίγματα της τοπικής οικονομίας.

Η Ελληνική μας Κοινωνία δεν είναι εύκολη υπόθεση, φίλοι και συμπολίτες, όλοι εμείς που διαμαρτυρόμαστε επειδή ένας Υπουργός καπνίζει αλλά αρνούμαστε να εφαρμόσουμε τους αντικαπνιστικούς νόμους στους δημόσιους χώρους είμαστε μια δύσκολη υπόθεση.

Η αναφορά της στήλης στα μηχανάκια στο Πήλιο, την περασμένη Τετάρτη, προκάλεσε, καθώς φαίνεται, το ενδιαφέρον ακόμη και της καρδιάς του «επιτελικού κράτους», δηλαδή του Μεγάρου Μαξίμου. Ο Κύριος Πρωθυπουργός ανακοίνωσε μείωση του ΦΠΑ στην τιμή του κράνους. Η στήλη δεν ξέρει από μοτοσυκλέτες γενικώς, ξέρει μόνο από αναγκαιότητα οδικής ασφάλειας, από ανάγκη προστασίας από κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, έχει ακούσει και διαβάσει πάρα πολλά σχετικά με τη χρησιμότητα του κράνους και απλώς προσπαθεί να πείσει νεαρούς αναβάτες και γονείς να το χρησιμοποιούν απαραιτήτως. Το κράνος, ένα καλό κράνος, που να μην ανοίγει, να μην σπάει εύκολα, να μένει φύλακας πιστός του πολύτιμου κεφαλιού κατά την πτώση. Από μια πρόχειρη έρευνα στο διαδίκτυο διαπιστώσαμε ότι το καλό κράνος είναι ακριβό, φτάνει και πάνω από 1.000 €. Άρα παίζει και η τιμή έναν σημαντικό, ίσως, ρόλο στην κατάσταση που επικρατεί, όπου μεγάλο ποσοστό αναβατών κυκλοφορεί χωρίς το σωτήριο κράνος. Κι από ότι διαπιστώσαμε από κουβέντες του δρόμου με μοτοσυκλετιστές, η μείωση της τιμής του εξοπλισμού που σώζει την ζωή του αναβάτη είναι πάγιο αίτημα ετών. Άρα μακάρι, λέμε, να υλοποιηθεί αυτή η εξαγγελία για τη μείωση του ΦΠΑ, θα μειωθεί μαζί και η ισχύς ενός επιχειρήματος – γιατί δεν νομίζουμε ότι αυτό είναι που κυρίως φταίει γι’ αυτή την περιφρόνηση της ατομικής ασφάλειας. Θα το ξαναπούμε: Η Ελληνική μας Κοινωνία δεν είναι μια εύκολη υπόθεση.

Καλοκαιράκι, τα μπάνια του λαού, γεμάτες και οι παραλίες του Βόλου, που έχουν, μάλιστα, και γαλάζιες σημαίες. Και καλά κάνουν, εφόσον πληρούν τις προϋποθέσεις που τίθενται από την αρμόδια επιτροπή – έχουμε ξαναγράψει ότι ουδεμία άλλη μαγνησιώτικη παραλία, είτε στον Παγασητικό, είτε στο Αιγαίο, δεν διαθέτει γαλάζια σημαία, εμείς οι μαγνησιώτες είμαστε υπερήφανος λαός, δεν αφήνουμε κανέναν να μας πει ότι οι παραλίες μας είναι ωραίες και κατάλληλες για κολύμβηση, το ξέρουμε εμείς και φτάνει, γαλάζιες σημαιούλες και κουραφέξαλα… Με την πλαζ των Αλυκών τι γίνεται, συμπολίτες της Αρχής; Επιθυμεί κάποιος αρμόδιος να μας διαφωτίσει; Επιθυμεί κάποιος Τύπος (τόσους έχουμε, και κυριολεκτικά και μεταφορικά…) να το διερευνήσει; Ή μόνο τα αρμόδια γήπεδα μας απασχολούν και ευκαιριακά η τροφοδοσία (!) του Νοσοκομείου;

Θα πούμε την άλλη φορά περισσότερα. Μην ξεχνάς «τον Αύγουστο που μου χρωστάς…», καταπώς λέει ο Δημήτρης Μητροπάνος. Γεια σας και Καλή Παναγιά.

(δημοσιεύτηκε στην 122χρονη καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Θεσσαλία" την Πέμπτη 08.08.2019, αρ.φύλλου 36.888)