κυκλο-φ-οριακα 1278, 29 Απριλίου 2026

Και πάλι μαζί, Τετάρτη γαρ, η ημέρα που ανταμώνουμε είτε στο χαρτί είτε στον αιθέρα, εδώ και χρόνια ημέρα-ορόσημο για εμάς, Καλημέρα!

Τι να πω και τι να μολογήσω συνάνθρωποι, τρέλα είναι αυτό που ζούμε καθημερινά όλοι εμείς οι κοινοί και τετριμμένοι θνητοί αυτού του κόσμου, που όσο πάει και χειρότερος γίνεται όσο βελτιώνονται οι ψηφιακές του δεξιότητες (ή αριστερότητες, όπως το επιθυμεί κανείς…) ή όσο πιο περίπλοκες γίνονται οι σχέσεις μεταξύ μας. Μυστήρια επί μυστηρίων, συγκαλύψεις επί συγκαλύψεων, εγκλήματα επί εγκλημάτων, κι εγώ να προσπαθώ να ερμηνεύσω τα ανερμήνευτα και να κατανοήσω τα ακατανόητα (ή και τα ανόητα…) μέσα σε ένα περιβάλλον πανάκριβων αθωοτήτων.

Προσβλήθηκε ως Έλλην ο κύριος Βουλγαράκης επειδή η Ευρωπαία Εισαγγελέας τους χαρακτήρισε «απατεώνες». Αλλά δεν θυμάμαι να είχε προσβληθεί όταν ο κύριος Σόιμπλε τον αποκαλούσε «τεμπέλη» – τότε ήταν με το χέρι απλωμένο, ελεήστε τον φτωχό, να την βγάλουμε και φέτος, τώρα έχει καλοφάει, χόρτασε ΟΠΕΚΕΠΕ και υπερ-αναπτύχθηκε, και δεν εννοεί να αφήσει «τα ορφανά του Τσαουσέσκου» να του κάνουν μαθήματα οικονομίας. Γελάστηκε ένας απληροφόρητος (;) Δικαστής και ζήτησε να ξανανοίξει ο φάκελος των υποκλοπών κι ήρθε ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου και τον επανέφερε στην τάξη – τον Δικαστή, εννοείται, όχι τις υποκλοπές που άλλωστε είναι βέβαιον πλέον ότι δεν έγιναν ποτέ. Δεκατρία, ακούς; 13 παλληκάρια και κορίτσια, όλα σαν τα κρύα τα νερά, βρίσκονται αυτή την αποφράδα ώρα χωρίς βουλευτική ασυλία, κι εσύ σκούζεις επειδή δεν έχεις να βάλεις βενζίνη στο αυτοκίνητο – και σιγά το σαράβαλο, αφού δεν είναι Φεράρι η Πόρσε Καγιέν τι να το κάνεις; Αναζητείται ο κατάλληλος «φυσικός δικαστής». Ο άλλος τέτοιος, εκεί στην Λάρισα, στην Δίκη των Τεμπών και του Αιώνα, ψάχνει την άκρη μέσα από μπαζωμένα συντρίμμια και παραλλαγμένους ήχους, έχοντας απέναντι δύο Αρχηγούς Κομμάτων αλλά όχι τον σωστό – τι άκρη θα βγάλει;

Και μέσα σ’ όλα αυτά κάποιος αποπειράθηκε, λέει, να δολοφονήσει τον Τρumpούκο. Ένας 31χρονος Μηχανολόγος Μηχανικός, προγραμματιστής βιντεοπαιχνιδιών και καθηγητής σε φροντιστήριο, ο οποίος φαίνεται ότι «τα πήρε στο κρανίο», κατά την Ελληνική μας λαοφιλή έκφραση, με τις πράξεις και τις συμπεριφορές αυτού του ανεκδιήγητου Προέδρου, και είπε να ξεκαθαρίσει αυτοπροσώπως την υπόθεση. Αν αναλογισθεί κανείς πόσες ψυχές έχει αφανίσει ως τώρα και τι σχεδιάζει για το άμεσο μέλλον αυτό το αιμοβόρο τέρας, εγώ προσωπικά δεν θα έλεγα «όχι» – σκέφτομαι και τις αντίστοιχες, πολύ πιο άδικες, εκτελέσεις του Κένεντυ, του Λίνκολν και των άλλων προέδρων αυτού του βαθύτατα δημοκρατικού έθνους.

«Στα σκοτεινά πηγαίνουμε, στα σκοτεινά προχωρούμε…» «Οι ήρωες προχωρούν στα σκοτεινά», έγραψε ο Γιώργος Σεφέρης. Εμείς ήρωες δεν είμαστε, απλώς στα σκοτεινά προχωρούμε, ελπίζοντας κάποτε να βγούμε στο φως.

Με το φως των προβολέων, πάντως, η καινούργια διαγράμμιση στον δρόμο Βόλου-Αγριάς (για παραπέρα δεν ξέρω, δεν πήγα) λειτουργεί πολύ καλά, δυο-τρεις φορές έχουμε γράψει στο παρελθόν σχετικά, ίσως κάποιος τα διάβασε και φιλοτιμήθηκε, επιτέλους, μια χαρά διαγράμμιση, τόσο στο κέντρο όσο και στα άκρα του δρόμου, υπάρχει πλέον και θα κρατήσει όσο κρατάνε όλες οι ίδιες διαγραμμίσεις στην Ελλάδα.

Άλλες τόσες φορές έχουμε γράψει για την ανάγκη διαπλάτυνσης της οδού Αγησάνδρου στις Αλυκές, τελευταία μετά την διακοπή της κυκλοφορίας στον Εθνικό Δρόμο λόγω Αλυγαρορέματος και την διοχέτευση όλου του φόρτου στην οδό Αγησάνδρου. Στις 19.11.2025 η στήλη έγραφε: «Πρώτο ζήτημα η οδός Αγησάνδρου, ένας χρήσιμος (και χωρίς παράκαμψη) δρόμος, παράλληλος της πεζοδρομημένης παραλιακής οδού Ηρώων Πολυτεχνείου. Που διανοίχτηκε άρον-άρον, αν θυμάμαι καλά, κι έμεινε στενή σε δυο σημεία. Πάνε πάνω από 15 χρόνια από τότε και μια απαλλοτρίωση καμιά 50ριά μέτρων δεν κατέστη δυνατή ώστε να αποκτήσει το κανονικό εύρος του ο δρόμος. Σε «ομαλές» συνθήκες αυτές οι στενώσεις δεν γίνονται ιδιαίτερα αισθητές, τώρα δημιουργείται πρόβλημα στην έντονη κυκλοφορία δύο κατευθύνσεων. Πού κολλάει το πράμα;». Και στις 14.01.2026 έγραφε: «Κι εγώ αργοσέρνομαι στην οδό Αγησάνδρου, στην οποία ούτε σκέψη υπάρχει για την διάνοιξη των στενώσεων – όλα καλά και τα κουκιά μπαγλάν, που έλεγαν κάποτε κι οι μάγκες». Και προχθές, εν αιθρία (μεταφορικώς και κυριολεκτικώς), τη απαραιτήτω συνοδεία (όλα δοτικές!) μπινελικίων, ο Άρχοντάς μας ανακοίνωσε την διαπλάτυνση – είμαι απολύτως βέβαιος ότι κάποιος από τους δεκάδες παρατρεχάμενους διαβάζει κυκλο-φ-οριακα και αυτός ενημέρωσε τον Άρχοντα ότι υπάρχει κάπου ένας δρόμος κλπ, κλπ. Διότι είμαι επίσης βέβαιος ότι ο επίσημος άρχοντας των Αλυκών στα διάφορα τάτσι-μίτσι-κότσι ουδέποτε αναφέρθηκε εις την οδόν Αγησάνδρου (όπου ο Αγήσανδρος ο Ρόδιος ήταν ο γλύπτης της ιστορικής ελληνιστικής μαρμάρινης σύνθεσης «Ο Λαοκόων και οι γιοί του», μαζί με τον Αθηνόδωρο και τον Πολύδωρο, που βρίσκεται στο Μουσείο του Βατικανού). Άντε λοιπόν, με το καλό να πραγματοποιηθεί κι αυτή η χρονίζουσα διάνοιξ-ούλα (πάλι κορδέλες θα ‘χουμε, να μου το θυμηθείτε).

Για το ρέμα στον Αη Γιάννη δεν έχω νεώτερα. Όπως είχα καθήκον (λέω εγώ τώρα βαριές κουβέντες: καθήκον!) ενημέρωσα αρμοδίως τους περιφερειακούς και τους τοπικούς αρμοδίους, οι οποίοι δεν είχαν ιδέα περί του θέματος, και οι οποίοι, επί πλέον, με ενημέρωσαν ότι – ακούστε και φρίξτε Χριστιανοί! – η αγαπητή Εταιρεία ΤΕΡΝΑ, που έχει αναλάβει με ανάθεση τα «έργα αποκαταστάσεων» στο Πήλιο (και αλλού, αλλά εμάς εδώ μας ενδιαφέρει) δεν υποβάλει πουθενά μελέτες, ούτε τεχνικές ούτε περιβαλλοντικών επιπτώσεων, δεν ενημερώνει κανέναν, δεν δίνει σε κανέναν λογαριασμό, κάνει ό,τι νομίζει, διότι κατέχει το αλάθητον! Όπου αλάθητον η μετατροπή ενός ρέματος-βιοτόπου σε τσιμεντένιο αγωγό! Να χαιρόμαστε!! Έχει κι άλλα, πολλά ρέματα το Πήλιο.

Σας αγαπώ μεγαλοφώνως, γεια σας. Στην φωτογραφία, καθώς το Καλοκαίρι πλησιάζει, Ναυτοπρόσκοποι του 58^ου Σ.Ν/Π Βόλου (ανάμεσά τους και ο γράφων) το 1966, στο Χορευτό! 

δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 29.04.2026, αρ.φύλλου 4628.

κυκλο-φ-οριακα 1274, 1 Απριλίου 2026

 

Πρωταπριλιά!! Καλημέρα συμπολίτισσες και συμπολίτες. Τα έγκυρα αρχεία μου λένε ότι πρωταπριλιάτικα κυκλο-φ-οριακα υπήρξαν ανήμερα το 1994, 2005, 2011, 2015, 2020 και παραμονή (31.03.) το 2000, 2006, 2021 και 2022 – πωπω! όταν «σκαλίζω» τα παρελθόντα μετά με πιάνει κάτι σαν μελαγχολία για τα χρόνια που έχουν περάσει γράφοντας και ενεργώντας. Πρωταπριλιά, λοιπόν, και Πάσχα προ των πυλών – και τι να βρει κανείς να πει, ποιο ωραίο ψέμα; Και ποιος θα το πιστέψει, έτσι που έχουμε γίνει όλοι καχύποπτοι και «ψυλλιασμένοι». Αλλά το παρελθόν ζει και…σπάει πλάκα:

Τα κυκλο-φ-οριακα 115 στις 01.04. 1994 έγραφαν:          

«Αλλες σημαντικές ειδήσεις:

εντάχθηκε με ποσόν 83 δισ. στο 2ο Πακέτο Ντελόρ η κατασκευή του άξονα Ηγουμενίτσας-Βόλου

αρχίζει στις 15 Μαϊου η κατασκευή της πρώτης γέφυρας για την ζεύξη του Μαλλιακού κόλπου, με αυτοχρηματοδότηση, από εταιρεία Σκανδιναβικών συμφερόντων

αρχίζει την Δευτέρα η κατασκευή του Περιφερειακού Δακτυλίου, στο τμήμα Γέφυρα Μπουρμπουλήθρας-Ξηριάς-οδός Λαρίσης. Ταυτόχρονα αρχίζει η κατασκευή της τρίτης  γέφυρας στην (πασίγνωστή μας)  Μπουρμπουλήθρα (αυτή η λέξη  ασκεί κάτι σαν μαγεία επάνω μου...)    

ολοκληρώνεται μέσα στον Ιούνιο η παράκαμψη της Αγριάς

σήμερα το μεσημέρι, στις 12 ακριβώς, ο κ. Δήμαρχος, οι κκ Αντιδήμαρχοι και σύσσωμο το Δημοτικό  Συμβούλιο Βόλου επωχούμενοι ποδηλάτων θα εγκαινιάσουν το νέο δίκτυο ποδηλατοδρόμων στην πόλη μας. Στην διασταύρωση Ιάσονος-Ογλ θα ψαλεί αγιασμός και ακολούθως θα δημιουργηθεί πομπή που θα περιτρέξει (πάντα  με  ποδήλατα) τις οδούς: Ογλ, Κουμουνδούρου, Ρ.Φερραίου, Μαγνήτων, Καραϊσκάκη, Κανάρη, Μεταμορφώσεως, 54ου Συντάγματος ΕΛΑΣ, Μικρασιατών, Αριστοτέλους, Αρ.Ζάχου, Γ.Δήμου, Δ.Φιλιππίδη. Καλούνται και παρακαλούνται οι κάτοικοι αυτών των οδών αλλά και οι υπόλοιποι πολίτες να συμμετάσχουν στην σεμνή αυτή πανηγυρική εκδήλωση

έχουν παραγγελθεί και αναμένονται να έλθουν στον Βόλο εντός των ημερών 18 ειδικοί γερανοί για την αποκομιδή των παρανόμως σταθμευμένων αυτοκινήτων στις οδούς της πόλης. Τα οχήματα θα μεταφέρονται σε ειδικό χώρο, που παραχωρεί προς τούτο το Λιμενικό Ταμείο Βόλου, από τον οποίο οι ιδιοκτήτες τους θα μπορούν να  τα παραλαμβάνουν τις εργάσιμες μέρες και ώρες καταβάλλοντας ως πρόστιμο το 1/15 της αξίας τους. Τα έσοδα θα διατεθούν από τον Δήμο Βόλου για την κατασκευή υπογείου parking στην οδό Αργοναυτών»

32 χρόνια μετά τι από αυτά τα «πρωταπριλιάτικα» του 1994 έχει υλοποιηθεί; Αλλά ξέχασα! όλα αυτά είναι παγκόσμια προϊστορία, ο Βόλος άρχισε να υπάρχει το 2014, δεν είν’ έτσι; Κι από τότε τι έχουμε προς καταγραφήν; Πάλι Πρωταπριλιάτικα; Ή μήπως η εγκατάσταση στον Παγασητικό Κόλπο «πλωτής μονάδας αποθήκευσης και επαναεριοποίησης υγροποιημένου φυσικού αερίου (ΥΦΑ, λέγε με LNG)» που σύμφωνα με ανακοίνωση της εταιρείας Mediterranean Gas «αναμένεται να λειτουργήσει ως πολλαπλασιαστής ανάπτυξης για τον Βόλο και την Θεσσαλία» δεν είναι καθόλου αστείο;

Αυτό, λοιπόν, φαίνεται να είναι το μέλλον του αναπτυγμένου (όχι χαζά…) Βόλου: 6 εργοστάσια «αμυντικής» βιομηχανίας (η επιθετική πώς είναι ρε παιδιά; οι πύραυλοι που πάνε από το Ιράν στο Ισραήλ κι απ’ το Ισραήλ στον Λίβανο είναι αμυντικά ή επιθετικά όπλα; πόσο κουτόχορτο θα φάμε ακόμα;), μια βόμβα LNG στον Παγασητικό «χωρίς καμία οπτική ή άλλη όχληση στην ευρύτερη τοπική κοινωνία του Βόλου», καινούργια μάρμαρα και λουλουδάκια στα πεζοδρόμια της οδού Δημητριάδος και απολύτως τίποτε άλλο (ποιος παίρνει αυτές τις προμήθειες; δεν υπάρχει κανένας ελεγκτικός μηχανισμός;), λίγο αργότερα κι ένας μικρός πυρηνικός αντιδραστηράκος με «περιβαλλοντικές επιπτώσεις συγκεκριμένες, μετρήσιμες και διαχειρίσιμες», όπως λέει και η ανακοίνωση της Mediterranean Gas – μήπως είναι καιρός να φεύγουμε;

Όχι βέβαια, πουθενά δεν θα πάμε, τώρα που είναι Άνοιξη και τα λουλούδια ανθίζουν και οι οπτικές ίνες υπόσχονται τα πάντα. Βρέθηκα χθες απογευματάκι στην παραλία, το Πανεπιστήμιο πρέπει να είχε ορκωμοσίες, η παραλία ήταν γεμάτη «ωραία, γερά παιδιά, που αχνίζουν καλοσύνη, και ξέρουν ν’ ατενίζουν τους βαθιούς ορίζοντες» (κατά πως λέει κι ο Ελύτης…) κι εγώ πήρα να σκέφτομαι τι χρωστάμε στους Βολιώτες (κι όχι μόνο!) που μπόρεσαν να στήσουν το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας στον Βόλο, κάποιοι από αυτούς έχουν φύγει, κάποιοι άλλοι είναι ακόμη εδώ, αλλά οι περισσότεροι από τους σημερινούς Βολιώτες και κυρίως «Βολιώτες» αγνοούν την ύπαρξή τους και απλώς εκμεταλλεύονται την παρουσία των παιδιών, είτε στα διαμερίσματα είτε στην εστίαση…

Χρωστάω δυο λόγια σχετικά με την κάθοδό μου στο υπόγειο του Αθλητικού Κέντρου «Βάκης Παρασκευόπουλος, μέσα στο μαύρο σκοτάδι, με μόνο φως αυτό από τον φακό του κινητού. Πολύ απλά, το υπόγειο είναι πλημμυρισμένο, με περισσότερους από 10 πόντους νερό σε όση επιφάνεια μπόρεσα να διακρίνω. Νερό, βρωμόνερο, πέρα-πέρα, με άγνωστα πραματάκια να επιπλέουν. Κατά πάσαν πιθανότητα αυτό το νερό βρίσκεται εκεί από τον Σεπτέμβριο 2023, από την πλημμύρα των Daniel-Elias. Δυόμιση χρόνια, κοντά στα τρία, και δεν βρέθηκε τρόπος να μπει μια απλή, απλούστατη αντλία, να βγάλει έξω αυτό το νερό. Μια απλή, απλούστατη αντλία, σαν κι αυτή που είχα στη διάθεσή μου κι εγώ κι εκατοντάδες άλλοι συμπολίτες εκείνες τις αποφράδες μέρες, αλλά δεν είχαμε ρεύμα για να μπορέσουμε να διασώσουμε τα υπάρχοντά μας – ούτε ρεύμα, και κανείς δεν έφταιγε γι’ αυτό! Τώρα ρεύμα υπάρχει. Ποια η δυσκολία στην άντληση των υδάτων από το υπόγειο ενός Αθλητικού Κέντρου (τρομάρα μας);

Σας αγαπώ λεπτομερώς, καλά βάγια, γεια σας.

Στην φωτογραφία Αντώνης και Γεωργία Σκυργιάννη, με βάγια στα χέρια, αρχές δεκαετίας ’90.

δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 01.04.2026, αρ.φύλλου 4610.

κυκλο-φ-οριακα 1267, 11 Φεβρουαρίου 2026

Του Αγίου Βλάση σήμερα, Καλημέρα φίλες και φίλοι αναγνώστες. Χθες γιορτάστηκε ο Αη Χαραλάμπης. Και πράγμα σπάνιο τότε, 1971, απόφοιτοι του 2^ου Γυμνασίου Αρρένων Βόλου ήμασταν τρεις (3) Μπάμπηδες, ύστερα σκορπίσαμε και ξανασυναντηθήκαμε μόλις το 2024, στην 12^η συνάντηση που διοργανώσαμε στην «Αύρα». 53 χρόνια μετά την αποφοίτησή μας, ευτυχώς είμαστε ακόμη παρόντες και δικαιούμαστε να γιορτάζουμε. Την επόμενη μέρα φωτογραφηθήκαμε «οι 3 Μπάμπηδες» στην «Μινέρβα». Έχουμε και Βλάση στην τριμελή οργανωτική ομάδα, πολλές ευχές για πολλές ακόμη διοργανώσεις, εορτάζει κι ο Άγιος Βλάσης, το χωριό, που δεν εμπιστεύεται την ΔΕΥΑΜΒ για την διαχείριση των πολύτιμων υδάτων του – θυμάμαι πάντα την αντίδραση του Πουρίου, με την συμπαράσταση της Οικολογικής Κίνησης Βόλου, στην προσπάθεια του Δήμου Βόλου να εκμεταλλευτεί τα νερά της Λαγωνίκας και βέβαια έχω κάθε μέρα στο ποτήρι μου τα ελεύθερα νερά των Σταγιατών, δώρο του Θεού μέσω του Πηλίου μας.

Τα έργα αποκατάστασης υποδομών λόγω πλημμυρικών καταστροφών τον Σεπτέμβριο του 2023 θα ολοκληρωθούν «μέσα στο καλοκαίρι». Το δήλωσε ο αρμόδιος Υπουργός, που ήρθε για μια βολτούλα στην Θεσσαλία, το επιβεβαίωσαν αφ’ ενός οι παρατρεχάμενοι «παράγοντες» αλλά και έξυπνα ό κ. Περιφερειάρχης, ο οποίος θύμισε ότι αυτά τα έργα (στην μεγάλη πλειοψηφία τους με εργολάβο την ΓΕΚ-ΤΕΡΝΑ) χρηματοδοτούνται από το Ταμείο Ανάκαμψης, το οποίο οσονούπω τελειώνει… Κι άμα τελειώσει το Ταμείο τελειώνει και η Ανάκαμψη. Κι άμα τελειώσει η Ανάκαμψη…

Κι εδώ κολλάει εκείνο το υπέροχο απόσπασμα από την «Βίλα των Οργίων», στο οποίο ο Χάρης Ζάβαλος (Λάμπρος Κωνσταντάρας), με αφορμή το σημειωματάριο της κυρίας Δόμνας (Ρίτα Μουσούρη) λέει στην Βιολέτα Σιγανοπούλου (Κάκια Αναλυτή), καταλλήλως κουνώντας τα χέρια:

«…Μπορεί να γκρεμίσει τα στηρίγματα της κοινωνίας. – Εσένα δηλαδή. – Εμένα κι άλλα 100 στηρίγματα. Κι άμα πέσουμε εμείς, γκρεμίζεται η κοινωνία. Οπότε θα βουλιάξουν μαζί και τα Βαλκάνια. Κι άμα βουλιάξουν τα Βαλκάνια, πάει η Ευρώπη. Κι αν βουλιάξει η Ευρώπη πάει κι η Ασία κι η Αμερική, ολόκληρη η Υδρόγειος.»

Να ελπίζουμε λοιπόν, το είπε ο Υπουργός. Τον Άναυρο έβλεπα προχθές, τον χείμαρρο στην ανατολική πλευρά της πόλης, που το 2023 έκανε κι αυτός τα δικά του, παρέσυρε μια παλιά, μπετονένια πεζο-γέφυρα, διακινδύνεψε την μεγάλη γέφυρα στην οδό Αναλήψεως-Αγίου Δημητρίου, κατέστρεψε σε πολλά σημεία την μετά-πλημυρική του 1955 κοιτόστρωση και διεύρυνε κατά πολύ το «δέλτα» των εκβολών του – ευτυχώς δεν έβλαψε κατά το ελάχιστο την σιδηροδρομική γέφυρα για το τραινάκι του Πηλίου και τα άψογα λιθόκτιστα βάθρα της. Εκτός από την γέφυρα στην Αναλήψεως (μετά την ανηφόρα του «Ακροπόλ», για να μην ξεχνάμε και τα παλιά τοπόσημα της πόλης μας) που συμμαζεύτηκε ωραία, άλλο τίποτε δεν έχει γίνει στον χείμαρρο. Ελπίζω οι αρμόδιοι (των Ολλανδών συμπεριλαμβανομένων…) να ξέρουν τι κάνουν και πώς θα συμπεριφερθεί το κατερχόμενο ρεύμα του νερού. Στον Κραυσίδωνα πάλι, περνάω, στα ψηλώματα, και τρομάζω!

Όμως μέσα στον Βόλο συμβαίνει Έργο. Με το «Ε» κεφαλαίο. Καινούργιες πλάκες πεζοδρομίου και καινούργια, μαρμάρινα, κράσπεδα στην οδό Δημητριάδος. Προφανώς μετά την Ιωλκού και την Κ.Καρτάλη ήρθε και η ώρα της Δημητριάδος. Και καλώς γίνεται κι αυτό το εργάκι, που δεν είναι μόνο «βιτρίνας», αλλά είναι και ουσίας, καθότι οι περισσότερες από τις πλάκες ήταν προ πολλού ξεκολλημένες και επικίνδυνες στο περπάτημα. Δεν ξεχνώ την απάντηση ενός από τους προηγούμενους εργολάβους-κατασκευαστές αυτής της σημαντικής υποδομής όταν είχαμε διαμαρτυρηθεί, κι εγώ και πολλοί άλλοι, για πλάκες χωρίς αρμούς, που έχουν ξεκολλήσει και κουνιούνται. Ήταν απόλυτη: μην ανησυχείτε, έχουμε ειδικό μηχάνημα, θα ανασηκώνουμε μία-μία τις πλάκες (κάτι σαν βεντούζα…), θα βάζουμε καινούργια λάσπη και θα τις ξανακολλήσουμε τέλεια! Φυσικά δεν έγινε ποτέ κάτι τέτοιο, διότι, εκτός των άλλων, είναι και αδύνατο να γίνει, δεν υπάρχει τέτοια τεχνολογία. Αυτά που λέτε και περί αυτού. Σ’ αυτή την πόλη χρόνια τώρα βαυκαλιζόμαστε και περιμένουμε. Κι ακούω ήδη τους καλοπληρωμένους διθυράμβους. Έχω τόσες φορές γράψει την ωμή πραγματικότητα σχετικά με τα πεζοδρόμια μιας πόλης, που δεν αντέχω άλλο. Αν σας ενδιαφέρει, μπείτε στο ιστολόγιό μου, αναζητείστε λήμμα «πεζοδρόμια» στα δεξιά, στις εττικέτες, πατήστε και θα γίνετε πλήρως ενημερωμένοι.

Και να έχετε πάντα στον νου σας, απαραιτήτως, τα στηρίγματα της κοινωνίας.

Εκείνες τις φοιτητικές εστίες, μαζί με τις άλλες πανεπιστημιακές εγκαταστάσεις, στην πρώην Βαμβακουργία, πότε με το καλό θα τις αποκτήσει το Πανεπιστήμιό μας. Διότι όσο καθυστερούν τόσο τα ρίαλ εστέητ φαντς (real estate funds) αγοράζουν ακίνητα στην πόλη και τα ανακαινίζουν (μάλλον και με κάποιες κρατικές «ενισχύσεις») σε φοιτητικές κατοικίες, στις οποίες δεν έχω μάθει ακόμη πόσο είναι το ενοίκιο. Είναι αυτές οι αποκαλούμενες από την Κυβέρνηση «επενδύσεις», που κάνουν ό,τι μπορούν για να ενισχύσουν εκείνο το «το τζάμπα πέθανε» της αξιοτίμου κυρίας Βουλευτού Αχαΐας πριν χυθούν ποταμοί κροκοδείλιων δακρύων για το στεγαστικό πρόβλημα των Ελλήνων – των άλλων, διότι αυτοί κατέχουν παραπάνω από 20 ακίνητα ο καθένας, να χαιρόμαστε συν-Έλληνες.

Για το δυστύχημα στην Ρουμανία οι Ρουμάνοι, ως υπεύθυνοι, έβγαλαν το οριστικό πόρισμα για τον οδηγό. Οι Έλληνες δεν ξέρω αν το διάβασαν. Έτσι κι όχι αλλιώς έχουν τα πράγματα, που λέτε, και προσοχή στα στηρίγματα. Σας αγαπώ εξωστρεφώς, γεια σας.

Στην φωτογραφία, οι 3 Μπάμπηδες στην «Μινέρβα» 21.09.2024, από αριστερά Σκυργιάννης (Συγκοινωνιολόγος, Βόλος), Μπακογιάννης (Ογκολόγος, Αθήνα), Γραμματίκας (Αρχιτέκτων, Μιλάνο).

δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 11.02.2026, αρ.φύλλου 4577.

κυκλο-φ-οριακα 1255, 5 Νοεμβρίου 2025

 

Και ναι! έχουμε φτάσει στον 11^ο μήνα! Αναρτήθηκαν πάλι τα χριστουγεννιάτικα μπλε καταθλιπτικά λαμπιόνια της «γιορτής» ετοιμάζεται η κακόμοιρη η Αργώ να βγει πάλι στην στεριά, έκθεμα ματαιότητας αξίας 6.000 € για την μετακίνηση (λεφτά υπάρχουν), αυτή τη χρονιά θα την αγναντεύει από μακριά ο Ιάσονας, το άγαλμα στην άλλη άκρη της παραλίας, που στήθηκε και εγκαινιάστηκε παρουσία (δοτική πτώσις) και του αρχαιολάτρου Αδώνιδος αλλά απουσία (επίσης δοτική) του Άρχοντος, την 1^η Νοεμβρίου τ.ε. Η απουσία οφειλόταν στο ότι ο Άρχοντάς μας δήλωσε ευθαρσώς ότι (αν είναι δυνατόν!) δεν είχε ενημερωθεί περί του αγάλματος! Όμως μια μέρα μετά ο Οργανισμός Λιμένος Βόλου δημοσιοποίησε γνωστοποίηση και υπογεγραμμένη σύμφωνη γνώμη – κι όποιος κατάλαβε, κατάλαβε, το γιατί συμβαίνουν όλα αυτά στην όμορφη πόλη μας, πού αποσκοπούν, δηλαδή, δεν νομίζω να έχει καταλάβει κανείς.

Το άγαλμα χρηματοδοτήθηκε κυρίως από τον κ. Πάρη Δράγνη, Αγχιαλίτη στην καταγωγή, εφοπλιστή, κάτοχο εξαιρετικής θαλαμηγού, κάτοχο επίσης του εμβληματικού κτηρίου της Τράπεζας της Ελλάδος και ιδιοκτήτη της εταιρείας Mediterranean Gas, η οποία προτίθεται να εγκαταστήσει σταθμό υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) μέσα στον Παγασητικό, απέναντι από την Κριθαριά. «Με αγαπάς, σε αγαπώ στο μαύρο κύμα πάνω. Με το νοτιά σ’ αναζητώ, με το βοριά σε χάνω» κι ο Θεός μαζί μας, έρχονται δύσκολες μέρες γι’ αυτό το θέμα, καθώς τα δουλικά της Ευρωπαϊκής Ένωσης συμφώνησαν με την απαίτηση του Τραmp να σταματήσουν κάθε εισαγωγή φυσικού αερίου από την Ρωσία και να στραφούν υποχρεωτικά, πλέον, στο αμερικάνικο LNG, που είναι τρεις φορές ακριβότερο. Καταλαβαίνουμε τώρα γιατί γίνεται αυτή η άνευ όρων υπεράσπιση των δήθεν συμφερόντων της Ουκρανίας και όλες οι κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας; Και καταλαβαίνουμε, επίσης, ποιος θα το πληρώσει στο τέλος όλο αυτό το νταβατζιλίκι; Εκτός αν περιμένουμε να σωθούμε από την (επίσης αμερικάνικη) Chevron, εταιρεία διαχείρισης (αργού) πετρελαίου, που οσονούπω θα κάνει γεωτρήσεις σε Ελληνικά ύδατα…

Στις 21 Οκτωβρίου 2025 απεβίωσε ένας ακόμη μεγάλος Έλληνας, ο Διονύσης Σαββόπουλος (έχουμε μείνει πολύ λίγοι πλέον…). Δυο μέρες μετά ξεκίνησα να γράφω «κάτι», που ακόμα δεν τέλειωσε, κι όταν με το καλό τελειώσει θα σας το γνωστοποιήσω δεόντως. Ύστερα ήρθε η κηδεία το Σάββατο 25.10.2025 στην Μητρόπολη των Αθηνών, με παρόντα τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ομιλητή τον Πρωθυπουργό της χώρας, σύσσωμη την Κυβέρνηση και απούσα την Αντιπολίτευση πλην της Πλεύσης Ελευθερίας και αισθάνθηκα για μία ακόμη φορά ότι δεν φταίει ο γιαλός αλλά εμείς, για το ότι στραβά αρμενίζουμε. «Εμείς το εμφυσήσαμε το νέφος / που εντός του επωάσθηκαν όλοι αυτοί / εμείς με τις αιώνιες τις δυσθυμίες μας / με το κενό και με το αμφισβητώ / σαν πετρωμένοι μέσα στο καθιστικό» τραγούδαγε ο ίδιος το 1989, σ’ εκείνο το καταραμένο το «Κούρεμα», μιλώντας για τους εκδρομείς του ’60. Θα έχουμε την ευκαιρία να τα ξαναπούμε περί αυτών, και είναι μια μεγάλη συζήτηση, που βιαστικά, πρόχειρα και ωφελιμιστικά κάποιοι προσπαθούν να επιβάλουν στα κοινωνικά δίκτυα. Σκύλευση λέγεται αυτό, όχι αγιοποίηση.

Κάπου τότε ανακοινώθηκε επισήμως το κλείσιμο 204 καταστημάτων των Ελληνικών Ταχυδρομείων (ΕΛΤΑ) σε όλη τη χώρα. Μαζί με τα γνωστά και μη εξαιρετέα που λένε σε κάθε εκποίηση δημόσιας περιουσίας, περί αντιοικονομικής λειτουργίας, και με προφανή σκοπό να παραχωρηθεί το έργο της διακίνησης αλληλογραφίας και λοιπών αποστολών αποκλειστικά, πλέον, στην ACS και στις παραφυάδες της, που ξεφυτρώνουν συνεχώς. Ο Αρχιτέκτονας και Αδερφός μου Δημήτρης εύστοχα σκιτσάρησε το θέμα.

Δεν προλαβαίνουμε να πάρουμε ανάσα. Πλήθος απροσμέτρητον θεμάτων και αναθεμάτων, τι να προλάβει ένα κειμενάκι με 800-900 λεξούλες. Ας δούμε μερικά επί τροχάδην

α) το εργοτάξιο στο Αλυγαρόρεμα συνεχίζει όπως άρχισε, κανείς δεν ενδιαφέρθηκε για οποιαδήποτε βελτίωση. Και επειδή σ’ αυτή την πόλη πάντα αναζητούνται συνωμοσίες και συνωμότες για κρέμασμα δηλώνω πως ό,τι είπα-έγραψα για το θέμα (ιρλανδική διάβαση ή γέφυρα Μπέλεϋ) ήταν αφ’ εαυτού μου και μόνο. Το γιατί δεν γίνεται τίποτε είναι, νομίζω, καθαρά θέμα ξεροκεφαλιάς ή «κόντρας».

β) τα ενοικιαζόμενα ποδήλατα, τώρα οι άχαρες γκρίζες βάσεις αφαιρέθηκαν και τοποθετούνται εύχαρες βάσεις τυρκουάζ, χαμηλές και πολύ σικ!, αλλά ποδήλατα γιοκ. Αναρωτιέμαι ποιος δουλεύει ποιον.

γ) η λαϊκή αγορά στην οδό Περραιβού. Μεγάλη έμπνευση μεγάλων ανδρών, τι να πω; Ο μοναδικός δρόμος στον ανατολικό τομέα της πόλης που συνδέει με φανάρια την οδό Πολυμέρη με την οδό Αναλήψεως κι από κει με τον Περιφερειακό Δρόμο, την Άλλη Μεριά, το Πήλιο, ο μοναδικός. Κι εκεί αποφάσισαν οι φωστήρες ότι πρέπει να στηθεί λαϊκή αγορά ενδυμάτων, τι να πω;

δ) ο κυκλικός κόμβος στην οδό Παρασκευοπούλου, το δεύτερο φαραωνικό έργο στην Μεσόγειο, μαζί με το νέο Αιγυπτιακό Μουσείο. Δεν λέω, είναι ένας σωστός, χρήσιμος και καλοφτιαγμένος οδικός κόμβος αλλά αυτό. Ένα χρήσιμο, επαναλαμβάνω, επιφανειακό εργάκι. Τίποτε παραπάνω και τίποτε παρακάτω.

ε) καινούργιο σκάνδαλο τύπου ΟΠΕΚΕΠΕ στο Εθνικό Κτηματολόγιο. Εκεί οι κομπίνες αφορούν κυρίως οικόπεδα, εγκαταλελειμμένα, διακατεχόμενα, διεκδικήσιμα, τα οποία εύκολα αλλάζουν χέρια και περνούν σε δικά μας. Προσπαθήστε να φανταστείτε τι θα γίνει αν, όπως λέγαμε τις προάλλες, εντάξουν στο Κτηματολόγιο και τις Πολεοδομίες!

Τρέχοντας… Σας αγαπώ μεγαλοπρεπώς, γεια σας.

Στο σκιτσάκι του Δημήτρη Σκυργιάννη η νέα ταχυδρομική λειτουργία στην Ελλάδα.

δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 05.11.2025, αρ.φύλλου 4513

κυκλο-φ-οριακα 1253, 15 Οκτωβρίου 2025

 

Είμαστε καλά, είμαστε παρόντες, υπάρχουμε, συμπολίτισσες και συμπολίτες. Εγώ, τι να σας πω, στενοχωρήθηκα βρε αδερφέ που εκείνη η ανόητη και αγνώμων Νορβηγική Επιτροπή Νόμπελ από το Όσλο δεν έδωσε το Νόμπελ Ειρήνης στον Υπερ-Πρόεδρο Όλων μας και προτίμησε μια παγκοσμίως άγνωστη (πλην Βενεζουέλας…) και εντόνως αμφιλεγόμενη φιγούρα της ταχέως ανερχόμενης διεθνούς ακροδεξιάς (φασιστικής, για την ακρίβεια) συμπαιγνίας. Η οποία «ειρηνίστρια» φιγούρα έσπευσε πριν καλά-καλά παραλάβει το βραβείο (το οποίο, για να ξέρετε, εκτός από τιμή και δόξα και χρυσό μετάλλιο συνοδεύεται κι από περίπου 1 μιλιούνι ευρώ) έσπευσε, λέω, να το αφιερώσει στον μεγάλο ειρηνοποιό Ντόναλντ Τραmp – είμαι βέβαιος ότι αν ποτέ της δοθεί η ευκαιρία θα του παραδώσει και ολόκληρη την Βενεζουέλα…

Τέτοια ωραία διεθνή και ο θρίαμβος ολοκληρώθηκε στο Κάιρο, με την συμμετοχή όλων των χειροκροτητών, τουλάχιστον από τις χώρες της Μεσογείου, της Ελλάδας, φυσικά, συμπεριλαμβανομένης. Την Παλαιστίνη θα την καταλάβουν ολόκληρη οι Ισραηλινοί την επόμενη φορά, ίσως σε έναν χρόνο.

Αλλά στο ποδόσφαιρο δεν πήγαμε καλά, δυστυχώς. Στους προκριματικούς αγώνες για το Παγκόσμιο Κύπελλο 2026 (προσφάτως και Μουντιάλ αποκαλούμενο, κατά την ισπανόφωνη εκδοχή!) η Εθνική Ελλάδος δεν έπαιξε όπως έπρεπε, έκανε άπειρα σοβαρά λάθη και καμία σοβαρή επιθετική προσπάθεια και αποκλείστηκε από τους τελικούς που, για πρώτη φορά στην Ιστορία, θα τελεσθούν σε τρεις χώρες: Καναδά, ΗΠΑ και Μεξικό, κάθε πέρυσι και καλύτερα, λέω εγώ, ο παντός είδους Αθλητισμός έχει παραδοθεί πλέον τελείως, σώματι και ψυχή (με υπογεγραμμένη) στο χρήμα, πολύ συχνά μαύρο. Και ο Ολυμπιακός έπαιξε μπάσκετ στην Ευρω-λίγκα (Λίγκα, Ένωση, Πρωτάθλημα της Ευρώπης, καταλαβαίνω εγώ) με την ομάδα Dubai BC και θα παίξει και με τις Ισραηλινές Μακάμπι και Χαποέλ, αμφότερες από το Τελ Αβίβ. Το χρήμα να ‘ν καλά κι όλα τ’ άλλα σούργελο, σαν κι εκείνο το «Βαλκανικό» Πρωτάθλημα Στίβου που έφερε ο Άρχοντας στην πόλη μας.

Αρχίζουν, διάβασα, τα έργα στο Αλυγαρόρεμα, με εργολάβο την μεγάλη ΓΕΚ-ΤΕΡΝΑ, η οποία, αν κατάλαβα καλά, έχει αναλάβει να εκτελέσει 1.700 έργα κάθε μεγέθους στην Θεσσαλία, μαζί και με εκείνο ψηλά στην οδό Ιωλκού, όπου ο Δανιήλ και ο Ηλίας τον Σεπτέμβριο 2023 κατέστρεψαν και τον Κραυσίδωνα και τον δρόμο Με το καλό λοιπόν στο Αλυγαρόρεμα για ένα έργο που έπρεπε να είχε γίνει προ 50ετίας, τουλάχιστον. Διάβασα επίσης ότι προχωρεί το θέμα της παράκαμψης Λεχωνίων για την επέκταση του Περιφερειακού Δρόμου. Πώς προχωρεί δεν ξέρω, θα φροντίσω να μάθω.

Κυριακή καλοκαιριάτικη η προχθεσινή, είπαμε να πάρουμε τον δρόμο του Βουνού, που βγάζει στο Αιγαίο, η πάντα αισιόδοξη σύζυγός μου πήρε και μαγιώ μαζί της! Το φθινοπωρινό τοπίο, με τα κιτρινοκαφεκόκκινα φύλλα, μια μαγεία, και παραπέρα οι καστανιές με τις μεγάλες αγκαθωτές κασίδες έτοιμες να σκάσουν, βασικό προϊόν του Βουνού μας, μας υποδέχτηκαν με αγάπη, αγαλλίασε το βλέμμα μας και η ψυχή μας. Και στο τέλος του δρόμου μας το απέραντο Αιγαίο, λίγο ανήσυχο αλλά καταφανέστατα πολύ πιο τρικυμιώδες τις προηγούμενες μέρες καθώς τα μελτέμια κι οι Μαϊστροτραμουντάνες στον Αη Γιάννη στρώνουν άμμο στην παραλία, ενώ ο Γραίγος με το πελαγίσιο κύμα (που δεν είναι ακριβώς τρι-κυμία) την παίρνει την άμμο. Μαζέψαμε «μια βρασιά» πεσμένα κάστανα και δυο μεγάλες «πατάτες» κυκλάμινα για τις αστικές γλάστρες μας, βάλαμε τον αφυγραντήρα σε πλήρη λειτουργία (όσοι έχουν σπίτια παραθαλάσσια ξέρουν για τι πράγμα μιλάμε) και πήραμε τον δρόμο της επιστροφής, χωρίς να δοκιμάσουμε τα αιγαιοπελαγίτικα νερά (τζάμπα τα μαγιώ…). Κι ύστερα φτάσαμε στην Πορταριά. Ώρα μεταξύ 13:30 και 14:00, πλήθη κόσμου στον χωρίς πεζοδρόμια δρόμο, πλήθος αυτοκινήτων, τόσο στα δύο (μικρά) parking όσο και πάνω στον δρόμο, και μέσα σ’ όλα τέσσερεις (αριθμητικώς 4) νταλίκες-θηρία Zagorin, άδειες, προφανώς, στην επιστροφή για τα εγκαταστάσεις στην Ζαγορά. Κυριακή μεσημέρι μέσα στην Πορταριά – και οι φίλοι μου οι Πορταρίτες να αντιδρούν ανέκαθεν σθεναρά στο να κατασκευαστεί ένας παρακαμπτήριος δρόμος, που θα απαλλάξει το κέντρο του οικισμού από αυτόν τον τεράστιο και ποικιλοτρόπως επιβλαβή διερχόμενο κυκλοφοριακό φόρτο. Τίποτε δεν έγινε και τίποτε δεν πρόκειται, καθώς φαίνεται, να γίνει και σιγά μην ενδιαφερθεί για τέτοιες «σαχλαμάρες» η φωτισμένη μας Δημοτική Αρχή.

Εμείς αυτά. Κολλήσαμε εκεί στον Άγιο Νικόλαο για κανένα 20λεπτο μέχρι να συρθούν έξω οι νταλίκες, προχωρήσαμε με θάρρος μέσα από την επόμενη στενωπό της Άλλης Μεριάς (έχουμε πολλάκις αναφερθεί και σ’ αυτό το θέμα) και αισίως φτάσαμε στο σπίτι μας, ευτυχείς που δεν μας έτυχε τίποτε χειρότερο…

Οδός Ανθίμου Γαζή με Αντωνοπούλου, μπροστά από την Κλινική «Ελπίς» κινούμαι αργά αυτοκίνητος περιμένοντας το φανάρι της Ιωλκού και αιφνιδίως από αριστερά ξεπροβάλλει μία γυναίκα σε αναπηρικό καροτσάκι, που το κινεί με τα χέρια της, η οποία αναζητεί τρόπο να μετα-κινηθεί. Σταματώ εντελώς, της παραχωρώ όσον χώρο μπορώ, κι αυτή αρχίζει να κινείται κατά μήκος της οδού Γαζή, στην δεξιά άκρη του οδοστρώματος, λίγο πριν την επαφή με τα δεξιά σταθμευμένα οχήματα της ελεγχόμενης στάθμευσης. Τα κινούμενα οχήματα κάνουν επίσης ό,τι μπορούν, σχεδόν έρχονται επίσης σε επαφή με τα αριστερά σταθμευμένα οχήματα και η κυρία καταφέρνει να κινηθεί και να φτάσει στο φανάρι, δίπλα μου. Έστριψα αριστερά, δεν ξέρω την συνέχεια. Αλλά συγκλονίστηκα! Είμαστε μια κοινωνία που δεν δίνει καμία σημασία στα άτομα με αναπηρία. Καμία απολύτως, κι ας μην βαυκαλιζόμαστε με τα λόγια του Άρχοντα (δεν θα τα ξεχάσω ποτέ…) που έφτιαξε τον σούπερ διάδρομο κίνησης ΑΜεΑ αριστερά στην Ιωλκού, από την Γαλλίας και κάτω (που δεν υπήρξε ποτέ), και στα «εγκαίνια» παρέστη και ο Πρόεδρος των κινητικά αναπήρων, πανηγυρίζοντας επίσης. Τίποτε, συμπολίτες, τίποτε απολύτως, καμία σημασία.

Εδώ θα ‘μαστε, θα τα ξαναπούμε. Σας αγαπώ διαπλανητικώς, γεια σας.

Στην φωτογραφία μια εικόνα από τον Αη Γιάννη 12.10.2025. Φωτο ΗΜ.

δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 15.10.2025, αρ.φύλλου 4499

κυκλο-φ-οριακα 1245, 30 Ιουλίου 2025

Επερχομένου του Αυγούστου – «Αύγουστε μήνα / μήνα και θεέ / σ’ εσένα ορκιζόμαστε / πάλι του χρόνου να μας βρεις / στο βράχο να φιλιώμαστε» (Οδ. Ελύτης, Λίνος Κόκοτος, Ρένα Κουμιώτη, 1972 στον θρυλικό δίσκο «Το θαλασσινό τριφύλλι» , υπάρχει και δεύτερη ενορχήστρωση, από τον Μιχάλη Τρανουδάκη με την Αφροδίτη Μάνου, 1979 στον δίσκο «Η Ποδηλάτισσα» – επερχομένου, λοιπόν, του τελευταίου μήνα του καλοκαιριού, ακούω πλήθος συν-ανθρώπων να διαμαρτύρεται για την ζέστη, (παρά τα λειτουργούντα ερκοντίσιον…) και σκέπτομαι τι θα μπορέσει να πετύχει στο πολύ κοντινό μέλλον η τεχνητή νοημοσύνη, η οποία με ταχύτητα αστραπής αντικαθιστά κάθε στιγμή που περνάει την φυσική μας νοημοσύνη.

Για απλές εφαρμογές, μπείτε στα «κοινωνικά δίκτυα» και απολαύστε τον Αγιατολάχ Χαμενεΐ να κυνηγάει τον Τραμπ, να τον πετάει στο νερό ή από το αεροπλάνο, ο Τραμπ να αγκαλιάζεται με τον Πούτιν και μαζί να κλέβουν καρπούζια από τον Σι Τζινπινγκ, όλοι μαζί μωρά μέσα σ’ ένα αεροπλάνο να χαριεντίζονται και χίλια άλλα ευτράπελα και ταυτόχρονα εφιαλτικά κατασκευασμένα βιντεάκια, τα οποία, μάλιστα, προσφάτως αποκαλούνται reels, όπου η λέξη reel στο σοβαρό αγγλο-ελληνικό διαδικτυακό λεξικό WordReference.com έχει καμιά δεκαριά ερμηνείες όπως καρούλι, ανέμη, μηχανισμός ψαρέματος, ρουλεμάν, μπομπίνα, παραπατώ, γέρνω, κλονίζομαι, γυρίζω, προσελκύω, απαριθμώ, αραδιάζω, σ’ αυτή την πάμφτωχη, επαναλαμβάνω, γλώσσα, όπου ο καθένας κάνει ό,τι νομίζει (κάτι ανάλογο, βεβαίως, αλλά σε αρκετά μικρότερο βαθμό συμβαίνει και στην δική μας πλούσια γλώσσα, η οποία, λόγω συνθηκών, συχνά τα τελευταία χρόνια αναγκάζεται να υιοθετεί αγγλοσαξωνικές ανοησίες).

Το καλοκαίρι (πρέπει να) κάνει ζέστη, πώς να το κάνουμε. Κι αυτά περί κλιματικής αλλαγής και γενικής τρομοκρατίας του πληθυσμού είναι λίγο αμφιλεγόμενα, τολμώ να πω, «θερμική αστική νησίδα» ονοματίστηκε το τωρινό φαινόμενο, κι όποιος κατάλαβε... Και δεν ξεχνώ ότι το 1987, μεταξύ 21 και 30 Ιουλίου υπήρξε ο πιο φονικός καύσωνας σε ολόκληρη την Ευρώπη, που άφησε πίσω του πάνω από 1.300 νεκρούς, εκ των οποίων 1.115 στην Αθήνα και 2 από τους πρώτους στον Βόλο. Τα ρεπορτάζ και οι φωτογραφίες της εποχής λένε ότι οι νεκροθάλαμοι των Νοσοκομείων δεν επαρκούσαν, διατέθηκαν οι αντίστοιχοι των στρατιωτικών και στο τέλος τα βαγόνια-ψυγεία του ΟΣΕ!

Έγιναν 26 & 27 Ιουλίου 2025 στο Πανθεσσαλικό Στάδιο οι «Βαλκανικοί Αγώνες». Για την Ιστορία καταγράφω στα κυκλο-φ-οριακα τις Βαλκανικές Χώρες που έλαβαν μέρος: Αζερμπαϊτζάν, Αλβανία, Αρμενία, Αυστρία, Βόρεια Μακεδονία, Βοσνία Ερζεγοβίνη, Βουλγαρία, Γεωργία, Ελλάδα, Ισραήλ, Κόσοβο, Κροατία, Κύπρος, Μάλτα, Μαυροβούνιο, Μολδαβία, Ρουμανία, Σαν Μαρίνο, Σερβία, Σλοβενία, Τουρκία, Ουκρανία, σύνολο 22. Τα υπόλοιπα είναι μία ακόμη θλιβερή, δυστυχώς, σελίδα στην ιστορία αυτής της πόλης, αφού ο παντογνώστης και συνάμα πανανεύθυνος Άρχοντάς μας εξέδωσε μια άκρως υποτιμητική ανακοίνωση για τον Ολυμπιονίκη Μίλτο Τεντόγλου, ο οποίος, αφού πήρε το χρυσό μετάλλιο με ένα άλμα, κόσμια επεσήμανε ότι η άμμος στο σκάμμα του μήκους ήταν πολύ σκληρή και υπήρχε κίνδυνος τραυματισμών Σε απλά ελληνικά, ρεζίλι γίναμε πάλι…

Εδώ, στον Αη Γιάννη, όπως σας είχα πει, συνέπεσαν αυτό το τετραήμερο 24-27.07.2025 οι γιορτές για τα 100+1 χρόνια της Κατασκήνωσης της ΧΑΝ. Κόσμος και λαός συνέρρευσε, πάνω από 700 άτομα παρακάθησαν στο τελικό εόρτιο τραπέζι, συνέβησαν πολλά ωραία, αλλά στόχος δικός μας δεν είναι η περιγραφή των Εορτών. Είναι, δυστυχώς για μία ακόμη φορά, η αβελτηρία των Αρχών. Ακριβώς στις 18 Ιουλίου, ώρα 18:16 (πλέον οι φωτογραφίες παίζουν και τον ρόλο του ρουφιάνου…) εντόπισα και φωτογράφισα στις άκρες της γέφυρας Μπέλεϋ (έχουμε γράψει γι’ αυτήν, μετά τον κακούργο τον Δανιήλ) δύο συστήματα φωτεινών σηματοδοτών τριών χρωμάτων (κανονικά, κόκκινο, πορτοκαλί, πράσινο) που λειτουργούσαν με μπαταρία, τα οποία πολύ σωστά και πολύ σοφά έδιναν εκ περιτροπής προτεραιότητα για την διέλευση της γέφυρας. Μια χαρά, τα οχήματα να περιμένουν την σειρά τους, τάξις (και ηθική, ξαναλέω). Τι ήθελα να το πω; Στις 24 Ιουλίου, εκεί που γινότανε «χαμός» από αυτοκίνητα πέρα-δώθε, τα συστηματάκια δεν λειτουργούσαν! Και μέχρι σήμερα το κάτω δεν λειτουργεί καθόλου και το πάνω αναβοσβήνει κίτρινο. Προφανώς διότι σώθηκαν οι μπαταρίες και κανένας δεν βρέθηκε αρμόδιος να τις γεμίσει, να τις αντικαταστήσει, να ασχοληθεί μαζί τους τέλος πάντων. Εικάζω ότι σύντομα θα αποσυρθούν κιόλας…

Την προχθές Δευτέρα ήρθε στον Βόλο ο Υπουργός Υποδομών και Μεταφορών για το φοβερό και τρομερό θέμα της γέφυρας στο Αλυγαρόρεμα, έργο το οποίο έχει ενταχθεί (καθώς λένε) στα μετά-Δανιήλ έργα αποκατάστασης, που έχουν ανατεθεί στην μία και μοναδική κατασκευαστική εταιρεία ΓΕΚ-ΤΕΡΝΑ. Αυτό που κατάλαβα εγώ, με την άδειά σας, είναι ότι χρηματοδότηση υπάρχει, μελέτη δεν υπάρχει αλλά το φθινόπωρο θα ξεκινήσει το έργο και, όπως δήλωσε ο Άρχοντάς μας με το πάντα αχαρακτηριστ(ικ)ο ύφος του αν δεν τηρηθούν τα χρονοδιαγράμματα θα γίνει «της Πάολας». Και ευκαιρίας δοθείσης, επειδή μαζί με την γέφυρα μιλήσανε με τον Υπουργό και για Σχολεία, έριξε και μερικές μπηχτές στην συμπολίτισσα πρώην Υφυπουργό Παιδείας. Να τον χαίρονται. Και να τον κάνουν Βουλευτή, να έχουμε να γελάμε στην Βουλή, να γλιτώσει και η πόλη ΜΑΣ.

Όσο για την γέφυρα, εδώ θα είμαστε να την παρακολουθήσουμε την υπόθεση. Πάνε τουλάχιστον 30 χρόνια που μιλάμε για την ανάγκη μιας νέας γέφυρας σ’ αυτό το νευραλγικό σημείο, στην είσοδο της πόλης και αντ’ αυτής έχουν κατασκευαστεί σε εποχές προ-Άρχοντα, από τον Δήμο και την Νομαρχία/Περιφέρεια τουλάχιστον δέκα (10) άλλες, κάποιες και μικρότερης σημασίας – τώρα χρειάστηκε να έρθει το Υπουργείο αυτοπροσώπως...

Αυτά τα ολίγα και περί του παρόντος. Και άλλο τι, για σήμερα, δεν έχω να προσθέσω, σας αγαπώ εξωφρενικώς, γεια σας.

Και καλές βουτιές σε καθάρια νερά, εύχομαι.

Στην φωτογραφία, τα ιπτάμενα δελφίνια στην παραλία του Βόλου, 1998, φωτο ΧΣ.

 δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 30.07.2025, αρ.φύλλου 4454)

κυκλο-φ-οριακα 1225, 5 Φεβρουαρίου 2025

 

Καλημέρα συμπολίτες και συμπολίτισσες και απανταχού αναγνώστες και αναγνώστριες.

Κι αν έχετε τίποτε απορίες εγώ δεν ξέρω, ό,τι μου λένε σας λέω και ευθύνη καμία δεν έχω, ούτε και κανένα λάθος κάνω. Ποτέ, λάθος δεν κάνω ποτέ, οι άλλοι ναι!, οι άλλοι όλο λάθη κάνουν, εγώ ποτέ, εγώ ό,τι λέω είναι λίρα εκατό, εγώ, εγώ…

Για παράδειγμα, όταν ο κυρ Θανάσης, ό γιος του κυρ Βρασίδα και ανεψιός της κυρα Μελπομένης μού λέει ότι το τραίνο δεν κουβαλούσε χημικούς διαλύτες εγώ, ως υπεύθυνος, πρέπει να βγω δημοσίως και να πω ότι το τραίνο έτσι κι έτσι. Τώρα, αν ο κυρ Θανάσης δεν τα λέει καλά φταίει αυτός και τώρα σιμά-κοντά θα τον κρεμάσω, εγώ πάντως σε τίποτε δεν φταίω. Έγινα κατανοητός;

Για παράδειγμα επίσης, όταν ο υπεύθυνος λέει ότι οι Βολιώτες έχουν αγκαλιάσει το δίκτυο (;) ποδηλατοδρόμων εγώ τι πρέπει να πω, αν όχι ότι κοιμούνται με τους ποδηλατοδρόμους αγκαλιά; Σκεφτόμουνα μήπως θα ήταν σκόπιμο να γίνει μια έρευνα στην τοπική κοινή γνώμη γι’ αυτό το θεματάκι, αλλά την απέρριψα την σκέψη, διότι με το ερευνητικό δυναμικό που έχουμε σ’ αυτή την έρμη πόλη πολύ φοβάμαι ότι τα αποτελέσματα θα είναι όχι όπως τα λέει η κοινή γνώμη, αλλά όπως τα λένε τα ίδια τα φερέφωνα του γνωστού, βραβευμένου, καθεστώτος. Όλα καλά, κι ένα ταξιδάκι στις Βρυξέλλες, την πρωτεύουσα της ευρωπαϊκής μπίζνας, είναι ότι πρέπει για το ίματζ μας – μόνο που δεν απέδωσε τα αναμενόμενα ο μέγας ευρωβουλευτής Γιώργος Αυτιάς, να μου θυμηθείτε ότι ο επόμενος μέγας θα λέγεται Άρης Πορτοσάλτε «μέχρι να σβήσει ο ήλιος»…

Τι τραβάμε και δεν το μαρτυράμε αγαπητές και αγαπητοί!

Για το σοβαρό έργο του Μουσείου της Αργούς γράφαμε την προηγούμενη φορά και καταλήγαμε ότι με τούτα και με τ’ άλλα έργο δεν υπάρχει. Και κανένα άλλο επίσης δεν υπάρχει. Η Κίτρινη Αποθήκη με την σημαντική ιστορία της, ένα ρημάδι. Το Οικοτροφείο της Μητρόπολης στην αναμονή (;) Η Πυροσβεστική, τα λέγαμε, αντί να κατασκευάσει τα καινούργια, ήδη μελετημένα, κτήριά της πήγε και νοίκιασε χώρους για το «επιχειρησιακό κέντρο» της. Εκατομμύρια τρέχουν από παντού, δισ-εκατομμύρια μη σου πω (τις προάλλες ο Υπουργός Μεταφορών ήταν γαλαντόμος) και όλα στα λόγια, κυρίως, και λίγο στα χαρτιά. Ουσία μηδέν. Για το Δικαστικό Μέγαρο στην περιοχή της Νεάπολης άρχισαν να υπάρχουν και νέες επιφυλάξεις – η προσωπική μας πρόταση ήταν «εξ αρχής» και παραμένει το οικόπεδο όπου μέχρι πρότινος στεγαζόταν το Κέντρο Φιλοξενίας Ανηλίκων (ακόμη ένα ρημάδι σήμερα), στην οδό Αγίου Διονυσίου, στον Ξηρόκαμπο της Νέας Ιωνίας. Με εύκολη πρόσβαση κι ακόμη πιο εύκολο υπέδαφος. Δεν ξέρω ποιος και κυρίως γιατί έχει απορρίψει αυτή την λύση.

Άρα, από δημόσια έργα μένουν μόνο τα καινούργια κτήρια του Πανεπιστημίου μας στον χώρο της πάλαι ποτέ «Υπηρεσίας Εγγείων Βελτιώσεων» (Μηχανική Καλλιέργεια την έλεγαν όλοι τότε, ήταν η Δημόσια Υπηρεσία που προωθούσε τα μηχανικά μέσα, τρακτέρ, θεριζοαλωνιστικές, βαμβακοσυλλέκτες και λοιπά στις αγροτικές καλλιέργειες, πέρα από τα πολλών ειδών άροτρα, τις φρέζες και τα άλλα «μικρά» αγροτικά εργαλεία. Επίσης, αν θυμάμαι καλά, ήταν υπεύθυνη για τα λεγόμενα εγγειοβελτιωτικά έργα προς όφελος των αγροτικών καλλιεργειών, κυρίως σε θέματα αρδευτικών και αντιπλημμυρικών έργων) και των παρακείμενων ψυγείων ΠΗΛΙΟΝ της οικογένειας Μουστακαλή. Κτήρια που, ευτυχώς, προχωρούν με κανονικούς ρυθμούς. Μια μικρή παρατήρηση για την ώρα, κι όσοι από το Πανεπιστήμιο διαβάζουν κυκλο-φ-οριακά ας την μεταφέρουν αρμοδίως: στην αρχή της οδού Σέκερη, αριστερά, έχει κατασκευαστεί και ήδη λειτουργεί βεβαίως το κτήριο των Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Ηλεκτρονικών Υπολογιστών. Το αν αρέσουν ή όχι τα ανοίγματα στην κατασκευή της πρόσοψης είναι «ιδιωτικό» θέμα, εμάς μας αρέσουν. Εκείνο που δεν μας αρέσει είναι η (μη) διαμόρφωση του περιβάλλοντος χώρου. Είναι κρίμα, ο χώρος είναι άσχημος και η περίφραξη ακόμη χειρότερη. Δεν νομίζω να χρειάζονται δα τα κεφάλαια για μια ευπρόσωπη διαμόρφωση, απλώς πιστεύω ότι οι αρμόδιοι «δεν το βλέπουν» και είναι, επαναλαμβάνω, κρίμα, είναι κι αυτή μια εικόνα στην είσοδο της πόλης. Α! και κάτι ακόμη στην περιοχή, που δεν αφορά το Πανεπιστήμιο αλλά τον Δήμο Βόλου. Εκείνο το πολύ χρήσιμο γεφυράκι στον Κραυσίδωνα, που συνέδεε την Σχολή Χωροταξίας (και τα υπόλοιπα κτήρια του «campus» στο Πεδίον του Άρεως) με την απέναντι πλευρά, την οδό Αλμυρού και τα κτήρια που τώρα κατασκευάζονται, εκείνο το ξύλινο γεφυράκι που χάλασε, πρόκειται ποτέ να ξαναγίνει; Απλώς, ερωτώ.

Ένα σοβαρό κυκλοφοριακό πρόβλημα που αντιμετωπίζει ανέκαθεν ο Βόλος (και όλες οι ελληνικές πόλεις…) είναι η στάθμευση οχημάτων πάσης φύσεως στις γωνίες / διασταυρώσεις των κυκλοφορούμενων δρόμων, με άμεσο αποτέλεσμα την συνήθως παντελή έλλειψη ορατότητας για τα διασταυρούμενα κινούμενα οχήματα. Και στον Βόλο με το Ιπποδάμειο Σύστημα (τιμή μας και καμάρι μας) αυτό συμβαίνει κάθε 50-70 μέτρα, όσο είναι το μήκος των οικοδομικών τετραγώνων. Βεβαίως υπάρχουν μονόδρομοι και δρόμοι προτεραιότητας χωρίς πινακίδες Ρ-3, αλλά με πινακίδες Ρ-1 και, όπου απαιτείται (μερικές φορές και όπου δεν απαιτείται…), Ρ-2 στους κάθετους δρόμους. Υπάρχουν όμως και χιλιάδες διασταυρώσεις χωρίς καμία σήμανση, όπου ισχύει απαρέγκλιτα η εκ δεξιών προτεραιότης. Σ’ αυτές τις διασταυρώσεις η έλλειψη ορατότητας είναι καταστροφική. Κι όσο κι αν μοιράζουμε δεξιά-αριστερά ευθύνες ή αλληλοκατηγορούμαστε ότι δεν δείχνουμε την απαιτούμενη προσοχή, όταν για να δεις αν έρχεται κάποιο όχημα στον κάθετο δρόμο πρέπει να βγάλεις το μισό δικό σου μέσα στον ίδιο κάθετο δρόμο, το ατύχημα μπορεί να συμβεί στιγμιαία. Και μάλλον θα φταις κιόλας. Χάλια κατάσταση, καθημερινής τρέλας. Η λύση, συμπολίτες μου είναι μία και μοναδική και λέγεται «τοπική διαπλάτυνση πεζοδρομίου», μια πρόταση που κλείνει 40 χρόνια σ’ αυτή την Όμορφη Πόλη. Περισσότερα την άλλη φορά. Σας αγαπώ μεγαλοπρεπώς, γεια σας.

Στην φωτογραφία εμείς…κι εμείς, Πάσχα 2012.

(δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 05.02.2025, αρ.φύλλου 4340)

κυκλο-φ-οριακα 1217, 27 Νοεμβρίου 2024

 

Πέρασε κι αυτή η υπερ-πανσέληνος (είπαμε, τα πάντα πλέον σ’ αυτή τη χώρα είναι «υπέρ», σε κάποια εφημερίδα διάβασα τον πρωτότυπο τίτλο «θηριώδες πρωτογενές υπερπλεόνασμα», το οποίο, μάλιστα, προβάλλεται (προπαγανδίζεται, σωστότερα…) ως μοναδικό σε όλη την Ευρώπη). Η οποία πανσέληνος έχει και τρία, να σε χαρώ, παρατσούκλια: «ψυχρή πανσέληνος» (έχουμε σκάσει στη ζέστη, Νοέμβρη μήνα), «πανσέληνος της μεγάλης νύχτας» (δεν ξέρω γιατί) και «πανσέληνος του κάστορα» (με προέλευση ινδιάνικη, που τώρα την θυμήθηκαν οι Αμερικάνοι, αφού έχουν συστηματικά εξοντώσει όλους τους ιθαγενείς Ινδιάνους). Και μια που λέμε για ονομασίες, ποιος βλάκας, πάλι, ονόμασε «Αλέξανδρο» μια (υποτιθέμενη, εν τέλει) κακοκαιρία; Τι θα γίνει με αυτά τα ονόματα επιτέλους; Δεν μπορεί να ταυτίζουμε ονόματα με θετική σημασία για την ζωή μας με καταστροφές, δεν πρέπει να ευτελίζουμε έτσι τις έννοιες. Μελέτησα την λίστα με τα 24 ονόματα για την περίοδο Οκτώβριος 2024-Σεπτέμβριος 2025 που συναποφασίστηκε από τις Μετεωρολογικές Υπηρεσίες Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ. Μια λίστα με τα 24 αρχικά της αγγλικής (τι άλλο;…) γλώσσας και βλέπω στο C Coral, στο D Daphne (Δάφνη, θα με καταστρέψει η κόρη μου…), στο E Ermis (ο αγγελιοφόρος των θεών), στο G Gerasimos, στο N ο φίλος μου ο Nestor, στο P η Αγία Pelagia, στο S ο σοφός νομοθέτης Solon, στο Z η φίλη μου η Zoe (η Ζωή θα μας καταστρέψει, δηλαδή). Δεν μ’ αρέσει καθόλου όλο αυτό. Και του χρόνου θα πρέπει να ορίσουν καινούργια. Και δεν αποκλείεται καθόλου μίαν ημέραν των ημερών να μας καταστρέψει ένας Babis, τι ντροπή!

Καλημέρα, λοιπόν, συμπολίτες και απανταχού αναγνώστες. Με υγεία και όση δύναμη διαθέτουμε ακόμα προσπαθούμε όλοι να αντιμετωπίσουμε την «ανάπτυξη» που μας χτυπάει από παντού. Ευτυχώς ακόμη κάνει ζέστη και τα υψηλά κόστη για την θέρμανση δεν έχουν δώσει το παρόν. Τώρα παλεύουμε με τις τιμές του ηλεκτρικού ρεύματος, ένα όργιο κερδοσκοπίας, παντελώς ανεξέλεγκτο, που κάνει καλό μόνο στους παρόχους (όλα τα καλά παιδιά, αφεντικά στην ενέργεια…) και στους διαφημιστές, που σκαρφίζονται ό,τι δεν μπορείς να φανταστείς για να προωθήσουν το προϊόν. Κι όταν βλέπω την ΔΕΗ, στην οποία δεν ξέρω γιατί παραμένει ακόμα αυτό το αρχικό «Δ», που σημαίνει (σήμαινε…) «Δημόσια», να διαφημίζει κουπονάκια για φτηνότερο καφέ, για μαξιλαράκια, εκπτωσούλες και άλλες αηδίες προκειμένου να προσελκύσει πελάτες, με πιάνουν κάτι νεύρα! για φτύσιμο είναι, συνάνθρωποι. Για να κερδίζει ασύστολα η αμερικάνικη CVC, συμφερόντων, μεταξύ πολλών άλλων, και της αγίας οικογένειας Μητσοτάκη, κι αν περιμένουμε έλεγχο τιμών θα «φύγουμε» περιμένοντας. Εκτός αν…

Πέρασα προχθές να δω και να φωτογραφήσω την καινούργια γέφυρα στον Κραυσίδωνα, στην άκρη της οδού Χαϊδαρίου, λίγο μετά το κτήριο του 6^ου Γυμνασίου, έργο της Περιφερειακής Ενότητας Μαγνησίας & Σποράδων (οι οποίες Σποράδες, Βόρειες τις λέγαμε αν δεν απατώμαι, ως γνωστόν λόγω Καλλικράτους, δεν ανήκουν πια στην Μαγνησία). Κατ’ αρχήν δεν κατάλαβα την κυκλοφοριακή χρησιμότητα αυτής της γέφυρας – βεβαίως δεν έχω δει κάποια σχετική κυκλοφοριακή μελέτη, και ίσως το συμπέρασμά μου να είναι κάπως αυθαίρετο, αλλά σαφώς δεν βλέπω στην απέναντι πλευρά κάποια πολεοδομική ανάπτυξη που να απαιτεί σύνδεση με την οδό Ιωλκού. Ύστερα σκέφτηκα ότι και μόνο η ύπαρξη αυτής της γέφυρας αφ’ ενός θα αυξήσει την κυκλοφορία στην οδό Χαϊδαρίου, πράγμα επικίνδυνο για τα πολλά παιδιά του Γυμνασίου, και αφ’ ετέρου θα δυσχεράνει την λειτουργία του φωτεινού σηματοδότη και γενικά της οδού Ιωλκού, σε αυτό το συνήθως συμφορημένο τμήμα, πολύ κοντά στον Περιφερειακό Δρόμο. Αυτά από κυκλοφοριακή άποψη. Από κατασκευαστική άποψη βλέπω ισχυρά μπετονένια βάθρα στις όχθες και ένα μεσόβαθρο, στην μέση της κοίτης του Κραυσίδωνα, φαντάζομαι με ισχυρή θεμελίωση. Το οποίο μου δημιουργεί ακόμη μεγαλύτερο προβληματισμό ως προς την αναγκαιότητα του έργου, δεδομένου ότι ένα χρόνο τώρα ακούμε από παντού περί της αδηρίτου αναγκαιότητος να είναι οι κοίτες των χειμάρρων απολύτως καθαρές και άνευ ουδενός εμποδίου – είδαμε τι έγινε σε κάποιες γέφυρες, είδαμε τι κόψιμο έφαγαν τα ανέκαθεν δέντρα – και με κάνει να αναρωτιέμαι αν ένα ισχυρό μπετονένιο μεσόβαθρο θεωρείται ή όχι εμπόδιο…

Και ο εννοών εννοείτο! Αλλά λέγοντας για Γυμνάσιο, ήρθε και με βρήκε πρώτα μία διαμαρτυρία γονέων και κηδεμόνων (και όχι κη-δαιμόνων…) και ύστερα μία ανακοίνωση της Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης περί ίδρυσης στον Βόλο ενός νέου Γυμνασίου, 11^ου κατά σειρά. Πάρα πολύ ωραία. Ο πληθυσμός αυξάνεται, τα παιδιά αυξάνονται, εμπρός να ιδρύσουμε καινούργιο Σχολείο. Το οποίο Σχολείο, όμως, αγαπητοί συμπολίτες, θα το στριμώξουμε μέσα στα κτήρια του 1^ου Γυμνασίου-Λυκείου, στο ονομασθέν Παγκύπριο διδακτήριο, λόγω του ότι χτίστηκε μετά τους καταστροφικούς σεισμούς του 1955 χάρη στην γενναία επιχορήγηση των Κυπρίων Αδελφών. Στα ίδια, λοιπόν, αυτά κτήρια, στα οποία φιλοξενούνταν μέχρι το 1971 και το 2^ο Γυμνάσιο, θα στεγαστεί τώρα και το 11^ο Γυμνάσιο. Εν έτει 2025 ή «σε βάθος εννεαετίας», αν κατάλαβα καλά. Και αναρωτιέμαι: καλά, τότε, στις δεκαετίες του ’50 και του ’60 η Ψωροκώσταινα του Μποστ δεν μπορούσε, δεν ηδύνατο να διαθέσει μεγάλα κονδύλια, βρήκε όμως κάποια, κατάφερε κι έφτιαξε ένα καινούργιο Σχολικό Κτήριο, και μάλιστα το κόσμημα των Σχολικών Κτηρίων πανελληνίως, για να στεγάσει το πολύπαθο 2^ο Γυμνάσιο Αρρένων Βόλου. Ακολούθησαν κι άλλα σχολικά κτήρια, ας μην αναφερθώ λεπτομερώς. Τώρα, η Ελλάδα-πρότυπο, που την παρακολουθεί να πρωτοπορεί όλη η Ευρώπη και την ζηλεύει, που έχει πετύχει τα παγκοσμίως μεγαλύτερα πρωτογενή, δευτερογενή και τριτοτεγενή υπερπλεονάσματα, η Ελλάδα της υπερ-Ανάπτυξης δεν μπορεί να προγραμματίσει μέσα στα επόμενα εννέα (9) χρόνια να χτίσει ένα καινούργιο σχολικό κτήριο στον Βόλο για ένα καινούργιο Σχολείο; Τραγικά πράγματα συμπολίτες.

Όπως τραγική είναι και η απόφαση περιβαλλοντικής αδειοδότησης ανεμογεννητριών στο (Νότιο) Πήλιο, το οποίο Πήλιο, ως γνωστόν, προστατεύεται από το αυστηρότατο «Διάταγμα Πηλίου». «Ο αιολικός σταθμός θα αποτελείται από επτά (7) ανεμογεννήτριες … με διάμετρο πτερωτής 114 m και ύψος πυλώνα 80 m. Στις θέσεις εγκατάστασης των ανεμογεννητριών προβλέπεται η διαμόρφωση πλατειών. Ο ΑΣΠΗΕ θα εγκατασταθεί κατά μήκος κορυφογραμμής με προσανατολισμό ΒΒΑ-ΝΝΔ, όπου το υψόμετρο κυμαίνεται μεταξύ 245 m και 365 m. Η συνολική επιφάνεια κατάληψης των πλατειών ανέρχεται σε 50.932,91 m2, το εμβαδόν του γηπέδου του οικίσκου ελέγχου θα είναι ίσο με 4.095,92 m2 και το εμβαδό του γηπέδου εγκατάστασης του Υ/Σ θα ανέρχεται στα 6.807,38 m2». Αυτά, με την ολόθερμη αγάπη μου. Γεια σας.

Στην φωτογραφία σταθμοί στα καμένα της Καρύστου, φέτος τον Αύγουστο.

(δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 27.11.2024, αρ.φύλλου 4296)

κυκλο-φ-οριακα 1210, 2 Οκτωβρίου 2024

Το περασμένο Σαββατοκύριακο, 59 και 60 Αυγούστου 2024, το περάσαμε πάλι στο μαγικό Αιγαίο. Στον Εθνικό Δρόμο του Πηλίου (θυμίζω: Ε.Ο. 34^α, Τριτεύον Εθνικό Οδικό Δίκτυο) συναντήσαμε πολλά μεγάλα φορτηγά με συρόμενο, που άμα σε πετύχουν σε στροφή μπορεί ακόμη και να σε πετάξουν έξω απ’ το οδόστρωμα. Κατέβαιναν προς Βόλο, και φυσικά, όπως κάθε χρόνο τέτοιες μέρες, μετέφεραν τα ονομαστά μήλα Ζαγορίν. Και οι καστανιές επίσης κατάφορτες, μήλα, κάστανα κι ελιές, τα κύρια αγροτικά προϊόντα του Πηλίου. Συναντήσαμε επίσης το έργο αντιστήριξης των πρανών στον Επαρχιακό Δρόμο Χάνια-Κισσός, το οποίο σε ένα μόνο σημείο προχωρά, τα υπόλοιπα περιμένουν. Και ο χειμώνας έρχεται, ένας ωραίος, φυσιολογικός, Ελληνικός χειμώνας στο βουνό, ελπίζουμε, χωρίς υπερβολές! Καλημέρα συμπολίτες και απανταχού αναγνώστες!

Στο άλλο σπουδαίο εργοτάξιο, αυτό της «παράκαμψης του χιονοδρομικού κέντρου» δεν βλέπουμε να συμβαίνει τίποτε. Λέτε η νέα Περιφερειακή Αρχή να αντελήφθη πόσο άχρηστος είναι αυτός ο δρόμος (εμείς το λέμε εδώ και χρόνια…) και να σταμάτησε το έργο; Κι αυτό το ελπίζουμε.

Όπως σας έλεγα την προηγούμενη φορά, για την βελτίωση της κυκλοφοριακής κατάστασης της οδού Ιάσονος, τον Νοέμβριο 2012, επισήμως, ως Διεύθυνση Βιώσιμης Κινητικότητας του Δήμου Βόλου όπου εργαζόμουν, παρουσίασα πλήρη, τεκμηριωμένη μελέτη-πρόταση με θέμα «Αλλαγή Διαδρομής Αστικών και Υπεραστικών Λεωφορειακών Γραμμών στην Πόλη του Βόλου». Η μελέτη περιέχει στοιχεία κυκλοφοριακών φόρτων από το 1990 έως το 2010, με πλήρη ανάλυση των όσων συμβαίνουν στους (σηματοδοτούμενους) κόμβους Ιάσονος-Ελ. Βενιζέλου [ΙΒ] και Ιάσονος-Κ.Καρτάλη [ΙΚ]. Τα στοιχεία δείχνουν ότι από την οδό Ιάσονος διέρχονται οι 10 από τις 12 λεωφορειακές γραμμές του Αστικού ΚΤΕΛ Βόλου με 431 διελεύσεις λεωφορείων το 24ωρο και όλες οι λεωφορειακές γραμμές του ΚΤΕΛ Υπεραστικών Γραμμών Νομού Μαγνησίας, που εξυπηρετούν όλα τα χωριά του Πηλίου με 48 διελεύσεις λεωφορείων το 24ωρο (τα νούμερα των διελεύσεων μπορεί να έχουν ελαφρά διαφοροποιηθεί στα χρόνια που μεσολάβησαν, ο αριθμός των λεωφορειακών γραμμών δεν έχει αλλάξει). Το κύριο πρόβλημα είναι η στροφή των λεωφορείων από την Ιάσονος στην Κ.Καρτάλη, στον κόμβο [ΙΚ]. Διαπιστώθηκε ότι αυτή την στροφή την κάνει το 67% των λεωφορείων, αστικών και υπεραστικών, κάτι που δυσχεραίνει σε μεγάλο βαθμό την κυκλοφορία στο σημείο και προκαλεί σοβαρές συμφορήσεις σε ολόκληρο το τμήμα Μπόρελ-Κ.Καρτάλη. Μετά από τεκμηριωμένη μελέτη, λοιπόν, κατέληξα (εν απολύτω γνώσει των συνεπειών…) στο ότι «Η μόνη ρεαλιστική και εφαρμόσιμη λύση είναι η πρόταση για διέλευση των αστικών λεωφορειακών γραμμών 2, 3, 4, 7, 8 και 9 και των υπεραστικών για Χάνια/Ζαγορά και Πορταριά/Μακρινίτσα από τον ήδη κυκλοφορούμενο παραλιακό δρόμο οδό Αργοναυτών μέχρι την οδό Κ.Καρτάλη κι από εκεί ευθεία επάνω». Αυτό μπορεί πανεύκολα να επιτευχθεί, χρειάζονται μόνο δύο νέες στάσεις στο φαρδύ πεζοδρόμιο της οδού Αργοναυτών προς την θάλασσα, μία απέναντι από το Δημαρχείο και μία στο ύψος της οδού Σόλωνος, άλλο τίποτε δεν διαταράσσεται, τα λεωφορεία εισέρχονται άνετα στην οδό Αργοναυτών από τον κυκλικό κόμβο Παπαδιαμάντη, η κίνησή τους είναι μονόδρομη, η αντίθετη κίνηση διεξάγεται κανονικά από Δημητριάδος, μόνη προϋπόθεση είναι η αυστηρή τήρηση της υπάρχουσας αμφίπλευρης απαγόρευσης στάθμευσης. Με την διευθέτηση αυτή ο καθημερινός κυκλοφοριακός φόρτος της οδού Ιάσονος μειώνεται κατά περίπου 58% και ειδικά στην στροφή από Ιάσονος σε Κ.Καρτάλη η μείωση φόρτου φτάνει το 78%! Την πλήρη μελέτη, για όποιον/όποια ενδιαφέρεται, θα την αναρτήσω στο ιστολόγιό μου.

Ε!; Τι λέτε; Πώς σας φαίνεται η πρόταση; Εξηγήσαμε σε όλους τους αρμόδιους τα πλεονεκτήματα, τις περισσότερες αντιρρήσεις τις είχε, φυσικά, το Λιμάνι, ειλικρινά ποτέ δεν κατάλαβα το γιατί, ποτέ δεν κατάλαβα ποια ακριβώς συμφέροντα υπερασπιζόταν, ή τι ήταν αυτό που το ενοχλούσε – κάναμε πολλές συζητήσεις. Το Αστικό ΚΤΕΛ συμφωνούσε, μάλιστα πήγε ένα βράδυ κι έστησε στο πεζοδρόμιο προς την θάλασσα την στάση «Σόλωνος» κι ύστερα, αναγκαστικά, την ξέστησε! Διότι και οι λεωφορειοδηγοί άνθρωποι είναι, αυτοί είναι κυρίως που υποφέρουν μέσα σ’ αυτό το κυκλοφοριακό κομφούζιο. Το Υπεραστικό ΚΤΕΛ κρατάει συνήθως «πισινή», σκέφτεται και περιμένει να δει τι θα αποφασίσουν οι άλλοι. Ο ήδη διευρυμένος Καλλικρατικός Δήμος Βόλου ήδη συμφωνούσε – τελικά δεν έγινε τίποτε! Τα λεωφορεία είναι πάντα εκεί, η στροφή παραμένει στροφή και όλοι σ’ αυτή την πόλη ζούμε ευτυχείς αφ’ ενός που υπάρχουμε και αφ’ ετέρου που ο Κύριος Καθηγητής ευλόγησε τον Άρχοντά μας με καναδυοτρεις κυκλικούς κόμβους.

Άλλο θέμα. Εσείς ελεύθερα πείτε ό,τι θέλετε, εγώ δεν θυμάμαι ποτέ να γινόταν τέτοιο πανηγύρι στην υπογραφή μιας σύμβασης με μια ανάδοχο εταιρεία για την ανακατασκευή ενός δρόμου. Ειλικρινά το λέω, δεν θυμάμαι. Εδώ μετακινήθηκε μια ολόκληρη δημοτική ομάδα και δεν ξέρω πόσοι υπηρεσιακοί παράγοντες, λες κι άλλη δουλειά δεν είχαν οι άνθρωποι, για να πάνε σ’ ένα πλάτωμα προς την Κουκουράβα και εκεί να χειροκροτήσουν τον Άρχοντά μας σε μία ακόμη «παράσταση νίκης» μπροστά σε διαφημιστικό πανώ!! Σε 12 μήνες, λέει, θα είναι τέλειος ο δρόμος Βόλου-Μακρινίτσας μέσω Κουκουράβας. Μακάρι, ευχής έργον. Με την ελπίδα να μην μιμηθεί το άλλο «μεγάλο έργο», αυτό της αντικατάστασης των παλαιών πλακών Πηλίου με νέες πλάκες Πηλίου στην οδό Ερμού, όπου τίποτε δεν φαίνεται να προχωρά. Α! και να μάθουμε το ποσοστό έκπτωσης που προσέφερε η καλή εργοληπτική εταιρεία «Μεσόγειος Α.Ε.».

Και μειώθηκαν από χθες, πρωτομηνιά, τα διόδια στον Αυτοκινητόδρομο Αιγαίου κι αυτές οι μειώσεις θα διατηρηθούν, πρώτα ο Μητσοτάκης, μέχρι 31.12.2025. Μετά θα αναλάβει ο Θεός. Α! και καλόν μήνα, αγαπημένες και αγαπημένοι!

Στην φωτογραφία, επειδή άρχισε (λίγο επεισοδιακά ειν’ αλήθεια…) η νέα σχολική χρονιά, μια ανάμνηση από τις Γυμναστικές Επιδείξεις του 5^ου Δημοτικού Σχολείου Βόλου τον Ιούνιο 1960.

 (δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 02.10.2024, αρ.φύλλου 4258)