κυκλο-φ-οριακα 1153, 14 Ιουνίου 2023

 

Καλημέρα, μουντή και πιθανώς βροχερή, την ώρα που γράφονται τα κυκλο-φ-οριακα. Αποχαιρετιστήριο οφείλουμε ξεκινώντας. Πρώτα στον Γιάννη Μαρκόπουλο, έναν από τους τέσσερεις μεγάλους σύγχρονους Έλληνες συνθέτες. Ήταν ο Κρητικός που μας έφερε, σε χρόνια χούντας, σε επαφή με την λύρα, το σαντούρι και, κυρίως, τον άγγελο του Θεού Νίκο Ξυλούρη. 1968 Ήλιος ο Πρώτος, 1970 Χρονικό, 1972 Ιθαγένεια, 1973 ο Στράτης Θαλασσινός ανάμεσα στους αγάπανθους, 1974 Θητεία, 1974 Μετανάστες, 1974 Θεσσαλικός Κύκλος,1976 Ελεύθεροι Πολιορκημένοι, 1976 Οροπέδιο, δίσκοι βινυλίου σε παράταξη, ευλαβικά φυλαγμένοι και λίγο ταλαιπωρημένοι από το συχνό άκουσμα εκείνα τα χρόνια, στην Γερμανία. Κι ακόμα το ζάβαρα-κάτρα-νέμια (άριστο αποτέλεσμα λογοκρισίας), η Λένγκω, οι Οχτροί, Τα λόγια και τα χρόνια, το ποίημα του Γιώργου Σεφέρη Ο τόπος μας είναι κλειστός, που το δίδαξα ως μαέστρος στην φοιτητική χορωδία της Καρλσρούης το 1978 (ίσως και να είναι η πρώτη φορά που ένα τόσο ερασιτεχνικό μουσικό σύνολο αποπειράθηκε να παρουσιάσει σε κοινό αυτό το αριστούργημα) και το ξανατραγούδησα, κατόπιν επιμονής μου, με την Βολιώτικη Χορωδία στις 24 Νοεμβρίου 2012, σε ένα ωραίο αφιέρωμα στους Νομπελίστες Ποιητές μας Γιώργο Σεφέρη και Οδυσσέα Ελύτη. Δεν ευτύχησα να τραγουδήσω στους Ελεύθερους Πολιορκημένους, εκεί συμμετείχε η εξαιρετική Πολυφωνική Χορωδία του Δήμου Βόλου, στα τέλη του ‘90.

Ύστερα στον ιστορικό, αρχειο-λάτρη και -φύλακα και «έξω καρδιά» Γιάννη Κουτή από το Δημοτικό Κέντρο Ιστορίας και Τεκμηρίωσης (ΔΗ.Κ.Ι) του Δήμου Βόλου, κι αργότερα από το Μουσείο της Πόλης, που έφυγε τόσο ξαφνικά κι αφήνει ένα μεγάλο κενό.

Δυο Γιάννηδες, λοιπόν. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τους σκεπάσει.

Κατά τα άλλα «ο Βόλος αλλάζει». Θα φύγουμε για διακοπές, λέει, κι όταν γυρίσουμε δεν θα πιστεύουμε στα μάτια μας! Φοβερό. Κι όλο αυτό θα το πάθουμε επειδή θα έχει, λέει, τελειώσει το σοβαρό έργο της ύδρευσης και θα ασφαλτοστρωθούν οι σκαμμένοι δρόμοι (λες και δεν ξανα-ασφαλτοστρώθηκαν δρόμοι, και μάλιστα κεντρικοί, σ’ αυτή την πόλη), θα έχει τελειώσει το φοβερό και τρομερό και μοναδικό έργο της ανακατασκευής κάποιων πεζοδρομίων (λες και δεν ξανα-ανακατασκευάστηκαν πεζοδρόμια στο κέντρο της πόλης), θα έχει, επιτέλους, τελειώσει η τσιμεντόστρωση της Πλατείας Πανεπιστημίου (μήνες τώρα, μπορεί και χρόνο, περιμένω να εκπλαγώ από την τελική μορφή) και ίσως, ίσως, λέω, θα έχει ολοκληρωθεί και το κακόμοιρο το Δημοτικό Θέατρο, αυτό το δυστυχές θύμα της γραφειοκρατίας, για το οποίο λαμπρό μέλλον προ-ετοιμάζεται στα τέλη του Σεπτέμβρη, παραμονές των Δημοτικών Εκλογών...

Με όοοολα αυτά, λοιπόν, εμείς οι ιθαγενείς (ίσως-ίσως και αγενείς...) αυτόχθονες έκθαμβοι θα μείνωμεν και ευθύς θα ανακράξωμεν το «χαίρε». Εκείνο που ειλικρινά δεν καταλαβαίνω είναι το τι θα κάνει στον Βόλο ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος. Αν δεν κάνω λάθος είναι μόλις η τρίτη φορά που επισκέπτεται την πόλη μας ένας Οικουμενικός Πατριάρχης. Η πρώτη ήταν στις 28 Σεπτεμβρίου 1990, με Μητροπολίτη τον κκ. Χριστόδουλο, Αρχιεπίσκοπο τον κκ. Σεραφείμ, Πρωθυπουργό τον κ. Κωνσταντίνο Μητσοτάκη και Δήμαρχο τον κ. Μιχάλη Κουντούρη. Άπαντες παρόντες, μαζί και με άλλα πολιτικά, στρατιωτικά και θρησκευτικά στελέχη και πλήθος κόσμου, υποδέχτηκαν στο ανατολικό κρηπίδωμα του κεντρικού προβλήτα, στον χώρο ανατολικά του κτηρίου του Λιμενικού Ταμείου, τον αφιχθέντα με θαλαμηγό Πατριάρχη Δημήτριο (γεν. 1914, 1972-1991 θαν.). Η δεύτερη ήταν τον Ιούνιο 2002, όπου ο Πατριάρχης. Βαρθολομαίος ανακηρύχθηκε Επίτιμος Διδάκτορας τεσσάρων σχολών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και τέλεσε τον αγιασμό θεμελίωσης του Πανθεσσαλικού Σταδίου (αυτό ομολογώ ότι δεν το θυμόμουν). Τώρα ο Πατριάρχης έρχεται με προμετωπίδα την Ναυτική Εβδομάδα, στην οποία θα υπάρχει αφιέρωμα στην Ίμβρο (όπως προηγούμενα χρόνια στα ελληνόφωνα χωριά της Κάτω Ιταλίας, στην Αλεξάνδρεια, στην Σμύρνη και άλλους ελληνικούς τόπους, μια καλή πρωτοβουλία της Κιβωτού του Κόσμου) και επί της ουσίας έρχεται να εγκαινιάσει τον αύλειο χώρο του Δημοτικού Θεάτρου (τέτοια πλακόστρωση δεν έχει ξανα-ανακατασκευαστεί στην πόλη) με μια «μεγαλειώδη τελετή», αφού το ίδιο το Θέατρο, ορθώς ονομασθέν «Βαγγέλης Παπαθανασίου» δεν κατορθώθηκε να είναι έτοιμο, λόγω «γραφειοκρατίας».

Στην συνέντευξη του Μητροπολίτη μας κκ. Ιγνατίου, με το πλήρες πρόγραμμα της τριήμερης επίσκεψης (23-25.06.2023), διάβασα μεταξύ πολλών άλλων ότι ο Πατριάρχης «λόγω της γνωστής ευαισθησίας του για τα θέματα της οικολογίας, θα επισκεφθεί την ενορία της Ευαγγελίστριας, η οποία είναι η πρώτη «πράσινη» ενορία πανελλαδικά». Πώς είπατε; Λίγο απότομα μου ήρθε αυτό, τι ακριβώς είναι μια «πράσινη» ενορία, ποιος δίνει αυτόν τον τίτλο και τι σχετικό συμβαίνει πανελλαδικά; Ποιος μπορεί να μας διαφωτίσει; Κι ακόμη, επί της ουσίας: σε ακριβώς διπλανές στήλες του έντυπου τύπου φιλοξενείται επιστολή που υπογράφεται από βολιώτες ενεργούς πολίτες, απευθύνεται στον ίδιο τον «πράσινο» Πατριάρχη (ο τίτλος από την συνέντευξη του Σεβασμιωτάτου), εκθέτει τα σοβαρά περιβαλλοντικά προβλήματα του τόπου μας (αερορύπανση και LNG) και σκιαγραφεί με κατάλληλα δημόσια βίντεο την προσωπικότητα του Άρχοντά μας. Άραγε αυτό με την «πράσινη» ενορία είναι η απάντηση σε όλα αυτά;

Όσο για εμένα, πουθενά στις εκδηλώσεις δεν θα με δείτε εκείνες τις τρεις μέρες. 23 και 24 θα είμαστε βαρέως απασχολημένοι και στις 25 μόλις προλαβαίνουμε να πάμε να ψηφίσουμε οικογενειακώς! Και θέλει προσοχή, διότι μπορεί να μην είμαστε μουσουλμανική μειονότητα αλλά ποτέ δεν ξέρεις πότε θα εμφανιστεί μια Ντόρα (υπάρχουν κι άλλα πρόθυμα ονόματα) να σε τιμωρήσει αν δεν ψηφίσεις «σωστά».

Την ευχή μου να ‘χετε, γεια σας!

Στην φωτογραφία η Βολιώτικη Χορωδία στις 26 Απριλίου 1999 στο Δημοτικό Θέατρο Βόλου, με Μαέστρο τον Γιώργο Μουτσιάρα. 

(δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα!) την Τετάρτη 14.06.2023, αρ.φύλλου 3955)

κυκλο-φ-οριακα 1150, 24 Μαρτίου 2023

 

Κυκλο-φ-οριακα υπ. αριθμ. 1150, συνεχίζουμε ακάθεκτοι. Καλημέρα Φίλοι, Φίλες και Αγαπητά μου Παιδιά. Παρελθόν οι εθνικές εκλογές, παρελθόν και η για πρώτη φορά απλή αναλογική, έγινε καταφανέστατο ότι ο Ελληνικός Λαός δεν επιθυμεί αλλαγές, όλα καλά του πάνε, μια χαρά άρχοντας στον όμορφο τόπο του αισθάνεται, μάρκετ πας, φιούελ πας, καλάθια διάφορα και προϊόντα πανάκριβα, κολέγια και «φιλικές» επενδύσεις, όλα καλά κι όλα ωραία, κανονικότητα. Σταθερότητα.

Πάμε, το λοιπόν, γι’ άλλα, ακόμη πιο πολύ περισσότερο σταθερά. Έτσι και οι τοπικοί μας Άρχοντες, σταθερά.

Εντυπωσιακή (επαν)εμφάνιση της Ένωσης Ξενοδόχων, που είχε, αν δεν απατώμαι, 3 χρόνια να βγάλει οποιαδήποτε ανακοίνωση. Έβγαλε για το «παλλαϊκό αίτημα» της παράκαμψης των Λεχωνίων, με πολύ επιθετικό (λεκτικό, εννοείται) στυλ. Και βέβαια όχι τυχαία, κατά την γνώμη μας, η ανακοίνωση αυτή συνοδεύει χρονικά και οπωσδήποτε νοηματικά τις δηλώσεις της κυρίας Αντιπεριφερειάρχη μας περί προπηλακισμού των μελετητών που κάνουν μετρήσεις και γεωτρήσεις για την οριστικοποίηση της χάραξης, νοτίως του υπάρχοντος δρόμου (μεταξύ δρόμου και θάλασσας δηλαδή). Οι καλοί μας ξενοδόχοι, χρησιμοποιούν ένα λεκτικό ευθέως ανάλογο προς τις ανακοινώσεις της Περιφέρειας για τα θέματα τα σχετικά με τους δρόμους, τόσο ανάλογο που μπήκε ο διάολος μέσα μου και μ’ έβαλε να σκεφτώ ότι η ανακοίνωση γράφτηκε από την ίδια την Περιφέρεια – είμαι πολύ κακός;;

Στην ανακοίνωση αυτή απάντησε η «μειοψηφία» των 2.000 σχεδόν κατοίκων εκθέτοντας, με ανάλογη επιθετικότητα, τα δικά της επιχειρήματα εναντίον αυτής της χάραξης και υπέρ της ημιορεινής.

Κοινώς, κουλουβάχατα γίναμε πάλι, και εν πολλοίς ήταν αναμενόμενη η στάση των κατοίκων. Ομολογώ ότι η παρέμβαση του φορέα των ξενοδόχων ήταν γενικώς μη αναμενόμενη. Επίσης δεν έχω καταλάβει (κι αν θέλει κάποιος/α ας μου το εξηγήσει) πώς εμπλέκεται η Αγριά σε όλη αυτή την συζήτηση, η Αγριά η οποία διαθέτει στα βόρειά της διασφαλισμένο διάδρομο διέλευσης της συνέχειας του υπάρχοντος Περιφερειακού Δρόμου. Σημαντικό, επίσης, στοιχείο είναι το τελικό συνολικό πλάτος του υπό μελέτη δρόμου και το τι γίνεται με κόμβους και δίκτυο οδών εξυπηρέτησης – θυμάμαι ότι η πρώτη μελέτη είχε την ιδιαιτερότητα των υπερυψωμένων διαβάσεων  στις συναντήσεις με τους δρομίσκους που οδηγούν στην θάλασσα και στα κτήματα, αυτό θεωρήθηκε «φράγμα» και η μελέτη αναπέμφθηκε προκειμένου να γίνουν ισόπεδοι κόμβοι, ίσως και με σηματοδότηση. Πουθενά δεν θυμάμαι να μιλούσαμε για ανισόπεδους κόμβους και κλειστό αυτοκινητόδρομο. Θα φροντίσω να ενημερωθώ και θα τα ξαναπούμε, διότι αυτά είναι θέματα ἐν οὐ παικτοῖς.

Έργα, έργα και ξανά. Νέοι «ποδηλατόδρομοι» πανηγυρίζονται, θα γελάσουμε πάλι μου φαίνεται, που πρέπει να ετοιμαστούν, λέει, πριν βγουν στην κυκλοφορία τα 137 (τι νούμερο κι αυτό!) κοινόχρηστα ποδήλατα, για τα οποία οι μεταλλικές θέσεις στάθμευσης έχουν ήδη τοποθετηθεί, δεν ξέρω αν οι θέσεις τους έχουν κάποια χωρική σχέση με τους «ποδηλατοδρόμους». Πανηγυρίζονται επίσης ασφαλτοστρώσεις – απαραίτητες μετά τα σκαψίματα. Έχουμε ξαναπεί ότι το έργο αντικατάστασης των σωλήνων ύδρευσης είναι πολύ σημαντικό, είναι το συμπλήρωμα του προηγούμενου αντίστοιχου έργου, που είχε φτάσει από βορρά μέχρι την οδό Ρήγα Φεραίου και είναι αυτό για το οποίο πληρώνουμε τζερεμέδες στην εταιρεία ΕΡΓΗΛ όλοι εμείς, συμπολίτες, χωρίς να ξέρουμε τι ακριβώς πληρώνουμε. Κι όταν πρόσφατα τα τοπικά μας κυβερνητικά στελέχη, συμπεριλαμβανομένου του Άρχοντος, πανηγύρισαν για την «επιχορήγηση» της ΔΕΥΑΜΒ από τον καλό κ. Βορίδη με 8 εκ. € για να καλύψει αυτό το χρέος, κανείς δεν μας είπε πόσο, επί τέλους, είναι αυτό το ρημαδο-χρέος. Βεβαίως κάποια στιγμή θα πέσει και σ’ αυτό «άπλετο φως», έτσι όπως πάμε τόσο άπλετο όσο και στο φοβερό δυστύχημα των Τεμπών, για το οποίο, όπως ίσως μάθατε, ο υπεύθυνος και θεατρικά παραιτηθείς Κώστας Καραμανλής ο Γ’ θριαμβευτικά επανεξελέγη βουλευτής στας Σέρρας – άντε και Υπουργάρα!

Τώρα, λέγοντας για ασφαλτοστρώσεις. Ωραία στρώθηκε η οδός Αναλήψεως, εύγε να πούμε. Αλλά τα φρεάτια, για μία ακόμη φορά, δεν πέτυχαν. Φαίνεται πλέον ξεκάθαρα ότι είναι αδύνατον στην ελληνική επικράτεια να γλιτώσουμε από το ντουπ-ντουπ στα καπάκια των φρεατίων της αποχέτευσης στον άξονα των δρόμων – άσε που δεν είναι όλα στη σειρά και ποτέ δεν ξέρεις από πού θα σου ‘ρθει το χτύπημα.

Στα κυκλο-φοριακα 1145, στις 19.04.2023 είχαμε γράψει επί λεξει «Απογοήτευση και διαμαρτυρία στην Αγία Τριάδα, όπου ο νέος προϊστάμενος Αρχιμανδρίτης παράγγειλε σε ανθοπωλείο (!!) τον στολισμό του Επιταφίου, τον οποίο πάντα έκαναν οι γυναίκες της γειτονιάς – πληροφορίες μου λένε ότι αυτό κόστισε στο ταμείο της εκκλησίας 700 €». Οφείλω να καταγράψω τις νεώτερες πληροφορίες, από εκκλησιαστικούς κύκλους, που μου είπαν ότι το πρόβλημα δημιουργήθηκε από τις ίδιες τις γυναίκες της γειτονιάς, οι οποίες τσακώθηκαν μεταξύ τους, και στην προσπάθεια του Αρχιμανδρίτη να βρει λύση βρέθηκε ένας άνθρωπος ο οποίος μόνος χρηματοδότησε τον στολισμό του Επιταφίου χωρίς καμία επιβάρυνση του εκκλησιαστικού ταμείου. Αυτά και τέλος, παρακαλώ. Χωρίς κανέναν παραπέρα σχολιασμό.

Και τώρα τι γίνεται με τον Πατριάρχη; Είναι να έρθει στις 23 Ιουνίου να ανοίξει την Ναυτική Εβδομάδα και στις 24 να εγκαινιάσει το (ημιτελές, καθώς μου λένε) Δημοτικό Θέατρο. Κι αν στις 25 υπάρχουν Εθνικές Εκλογές τι θα γίνει;

Α! ναι! κάτι τελευταίο: Η μη εγκατάσταση LNG στον Παγασητικό είναι αναμφίβολα ένα παλλαϊκό αίτημα κκ. Ξενοδόχοι.

Άλλο τι, συμπολίτες, δεν έχω να δηλώσω, και γράμματα γνωρίζω. Γεια σας.

Για την φωτογραφία δεν χρειάζονται επεξηγήσεις.

(δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" την Τετάρτη 24.05.2023, αρ.φύλλου 3941)