κυκλο-φ-οριακα 1290, 29 Ιουλίου 2026

 

Μία εβδομάδα εκτός δημοσιότητος τα κυκλο-φ-οριακα. Σε καλοκαιρινή διαβίωση (διακοπές δεν το λες…) ή, κατά την Ανδρεϊκή ρήση «στα μπάνια του λαού». Και στο μυαλό τα 52 χρόνια της μεταπολίτευσης, η αγωνία μας τότε, το 1974, με την επιστράτευση που εξελίχθηκε σε φιάσκο, η τουρκική εισβολή στην Κύπρο, ο φάκελος της οποίας παραμένει πεισματικά κλειστός (κάτι σαν τον φάκελο των υποκλοπών, αλλά στο πολύ πιο σημαντικό…), οι αφίξεις των ξενιτεμένων ηγετών και των εξόριστων συντρόφων, οι μεγάλες συναυλίες με τα αγαπημένα μας τραγούδια (αυτά που τραγουδούσαμε στις δικές μας συναυλίες εκεί έξω, φυλάγοντας τσίλιες μη μας την πέσουνε χαφιέδες της χούντας…) κι ύστερα η Δημοκρατία. «Φέρτε μου νερό να ξεδιψάσω / και μια πέτρα για να ξαποστάσω / τι να θυμηθώ τι να ξεχάσω / απ’ όσα πέρασα» δανεικό από την «Μικρά Ασία» των Πυθαγόρα-Καλδάρα. Και φτάνω σήμερα, στην γιορτή στο Προεδρικό Μέγαρο σ’ εκείνη την απίστευτη πραγματικά φωτογραφία με τις εφτά (τουλάχιστον) κυρίες σε παράταξη με τις βαρύτιμες τουαλέτες (πιθανότατα κατασκευή ΤΝ, αλλά η ουσία δεν αλλάζει…) – ένας φίλος από «τότε» πρότεινε στο φατσοβιβλίο του χρόνου να εκλέξουν μια Miss Δημοκρατία, μη πάει χαμένος τόσος κόπος…

Με το κτήριο της Πυροσβεστικής αυτό που συμβαίνει, ή μάλλον συνέβη, είναι (σχεδόν) πρωτάκουστο. Απεδείχθη, δυστυχώς, ότι ο Κύριος Περιφερειάρχης αφ’ ενός πέταξε την μπάλα στην κερκίδα και αφ’ ετέρου, το και χειρότερο, μας «την είπε» κιόλας, κατά το κοινώς λεγόμενον. Αν κατάλαβα καλά, σε μια συνέχεια της ανοησίας περί ευθύνης της Πυροσβεστικής (που είναι αλήθεια ότι δεν την επανέλαβε…) είπε επί λέξει, προσπαθώντας να δικαιολογήσει το γιατί έστειλε τα λεφτά στα Τρίκαλα, «την επόμενη φορά να είστε πιο έτοιμοι» απευθυνόμενος στα στελέχη της Μαγνησίας. Τα οποία στελέχη της Μαγνησίας, βέβαια, έχουν καταπιεί την γλώσσα τους, από την αρχή αυτής της ιστορίας. Και ξαφνικά εμφανίστηκε η Κυρία Πρόεδρος του ΤΕΕ, η οποία, αφού είπε διάφορα περί πολεοδομικών θεμάτων, παρεκκλίσεων και λοιπών κατέληξε ότι τα χρήματα (6 εκατομμύρια, θυμίζω…) χάθηκαν επειδή δεν πληρώθηκαν 2.000 € για ένα Τοπογραφικό Διάγραμμα!! Και, ως ήτο φυσικόν, πάλι τα αρμόδια στελέχη της Αντιπεριφέρειας, τα οποία ενέκριναν την περιβόητη Μελέτη, δεν άνοιξαν το στόμα τους. Ο Θεός μαζί μας, συμπολίτες, ειλικρινά νιώθω ότι τούτος ο τόπος βουλιάζει καθημερινά επειδή δεν έχει ανθρώπους σοβαρούς που να τον αγαπάνε, να τον εκπροσωπούνε υπερήφανα σε όλα τα επίπεδα και να τον κρατάνε όρθιο. Ούτε Δημοτική Αρχή έχει, βεβαίως.

Ύστερα ανέκυψε το άλλο τεράστιο ζήτημα με την καύση των σκουπιδιών από την ΑΓΕΤ και η Πυροσβεστική πήρε να ξεχνιέται. Λάβρος ο Κύριος Περιφερειάρχης κατά του Υπουργείου, που αγνόησε την ομόφωνη αρνητική θέση του Περιφερειακού Συμβουλίου Θεσσαλίας. Η οποία (σωστή) αρνητική θέση, βέβαια, ήρθε (και καλά έκανε…) να ανατρέψει τις θετικές εισηγήσεις της Διεύθυνσης Ανάπτυξης και της Διεύθυνσης Περιβάλλοντος της Περιφέρειας. Το καταλάβαμε ή να το ξαναπώ; Τώρα περιμένουμε την προσφυγή της Περιφέρειας στο Συμβούλιο της Επικρατείας, μέχρι τον Οκτώβριο. Κι ως τότε κάτι θα οργανώσουμε κι εμείς – κι ας μην ξεχνάμε, ένα από τα πιο στυγερά εγκλήματα στην γειτονιά μας, ο βασανισμός από αστυνομικούς κι ο θάνατος του Βασίλη Μάγγου, συνέβη σ’ ένα συλλαλητήριο ενάντια στην καύση σκουπιδιών στην ΑΓΕΤ, το καλοκαίρι του 2020.

Περιμένουμε λοιπόν. Γενικώς και αδιακρίτως, περιμένουμε. Ακόμα και τους τουρίστες, τους περιμένουμε, έτσι λεν αυτοί που ξέρουν. Εδώ και κάποια χρόνια επίσης περιμένουμε τα υδροπλάνα. Τα κυκλο-φ-οριακα έχουν ασχοληθεί 22 φορές με το θέμα, τελευταία φορά τον Μάρτιο φέτος, προτελευταία τον Οκτώβριο πέρυσι, όπου αναλύσαμε και το ιδιαίτερο θέμα της «Μελέτης Κυματικής Διαταραχής», που καθιστά σχεδόν απαγορευτική την χωροθέτηση υδατοδρομίων, μακάρι να κάνουμε λάθος. Πάντως το 2027, πρώτα ο Θεός και οι εφοπλιστές, βλέπουμε…

Δόθηκε στην κυκλοφορία ο Αυτοκινητόδρομος Κεντρικής Ελλάδος Α3, που διασυνδέει τους Αυτοκινητοδρόμους Α1 (ΑΘΕ) και Α2 (Εγνατία). Ο Α3, που στην «λαϊκή» ορολογία ονομάζεται και Ε65 (πώς λέμε «ελληνικό FBI»…) από την αντίστοιχη αρίθμηση των Ευρωπαϊκών Οδών – κατ’ αναλογία θα έπρεπε τον Α1 μας, τον βασικό Αυτοκινητόδρομο, να τον λέμε Ε75. Τέλος πάντων, η ονομασία ενός δρόμου έχει την σημασία της, μεγαλύτερη όμως σημασία έχει η λειτουργία αυτού του δρόμου. Θυμάμαι που μιλούσα γι’ αυτόν, ως εκπρόσωπος του ΔΕΚΑΜΜ και της Ελλάδας στις συνόδους του ΟΗΕ στην Γενεύη, στην Βαρσοβία, στην Άγκυρα στην δεκαετία του ’90 (μετά το 1996…), όταν οργανώναμε το Διευρωπαϊκό Δίκτυο Μεταφορών (Trans-European Transport Network, TEN-T) για την καλύτερη εξυπηρέτηση των ευρωπαίων πολιτών – μου φαινόταν σαν σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Και να τώρα, 30 χρόνια μετά, που, με την μεγάλη βοήθεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το σενάριο βγαίνει επιτέλους αληθινό. Να το χαιρόμαστε, χωρίς βλακώδεις αντιδικίες και γκρίνιες.

Τέλος. Ο Αύγουστος προ των πυλών (ante portas…) με τις παχιές τις μύγες του και με όλη την περιδινητική αγάπη μας. Γεια σας.

Στην φωτογραφία, η Στ’ Τάξη του Γυμνασίου Θηλέων Βόλου στις 31.05.1930 φωτογραφίζεται στο Ρέμα της Άλλης Μεριάς. Η Μητέρα μου Γεωργία Μωραΐτου είναι 3^η από αριστερά στην 2^η σειρά. Ψάξτε κι εσείς (καλύτερα στο ιστολόγιο), είτε Μαμά, είτε Γιαγιά πιστεύω ότι θα βρείτε. Στον «αυθεντικό» Βόλο.

δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 29.07.2026, αρ.φύλλου 4691.

κυκλο-φ-οριακα 1289, 15 Ιουλίου 2026

 

Στα μισά ο Ιούλιος, Καλημέρα συμπολίτες! Και κάθε φορά που μνημονεύω τον Ιούλιο μπροστά μου αναδύονται οι Ναοί στο σχήμα τ’ ουρανού καθώς φεύγουνε «…ο Ιούλιος με το φωτεινό πουκάμισο και ο Αύγουστος ο πέτρινος με τα μικρά του ανώμαλα σκαλιά…» – κουβαλάω στην ψυχή μου τέσσερις (4) εκτελέσεις του συνόλου του έργου «Άξιον Εστί» του Οδυσσέα Ελύτη και του Μίκη Θεοδωράκη: 15 Ιουνίου 2014, Βόλος, Πνευματικό Κέντρο, 28 Οκτωβρίου 2014, Βόλος, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, 29 Μαΐου 2015, Αταλάντη, Πλατεία Αγίων Θεοδώρων, 16 Σεπτεμβρίου 2018, Βόλος, «Μελίνα Μερκούρη». Όλες ως Πρόεδρος της Βολιώτικης Χορωδίας, μαζί με την Χορωδία Αταλάντης (πλην της εκτέλεσης στο Πανεπιστήμιο). Αυτές είναι στιγμές που χαράζονται βαθιά, ανεξίτηλα, κι ευγνωμονώ τον Θεό που με αξίωσε να τις ζήσω.

Ο Ιούλιος, λοιπόν. Το πάντοτε θερμό Ελληνικό Καλοκαίρι. Και η πάντοτε κακοδαιμονία του όμορφου τόπου μας, στον οποίο κάποιοι λίγοι προσπαθούν να κάνουν το καλό και οι πολλοί, οργανωμένα ή ανοργάνωτα, στέκονται αντίθετοι. Διαχρονικό παράδειγμα πρώτο, η αέρια ρύπανση με προέλευση την τσιμεντοβιομηχανία Lafarge-AGET. Δεύτερο το νέο κτήριο των Δικαστηρίων, τρίτο ο Περιφερειακός Δρόμος, τέταρτο το ποδήλατο στην πόλη, πέμπτο η θέση και το νέο κτήριο της Πυροσβεστικής.

Για το θέμα έχουμε κι εμείς κι άλλοι πολλοί γράψει, εδώ και χρόνια ψάχνουμε να βρούμε τόπο και χρήμα για να γίνει ένα σοβαρό κτήριο, μια σοβαρή εγκατάσταση, για την Πυροσβεστική Υπηρεσία, που τώρα έφτασε να υπάρχει διασπασμένη στα δύο, αλλού τα οχήματα, αλλού η Διοίκηση. Ψάχνοντας μάθαμε ότι υπάρχει οικόπεδο-δωρεά του Δήμου Βόλου από το 2011, ότι από τον Φεβρουάριο 2023 που σταμάτησε η ανακαίνιση της Κίτρινης Αποθήκης (άλλο αίσχος κι αυτό…) τα περίπου 6 εκατομμύρια που περίσσευαν θα πήγαιναν απ’ ευθείας σε κτήριο της Πυροσβεστικής, ύστερα, και ορθώς, προκηρύχτηκε μελέτη, η μελέτη είναι έτοιμη, εγκεκριμένη από τον Σεπτέμβριο 2024, άρα; Γιατί δεν ξεκίνησε να γίνεται το κτήριο; Και χρειάστηκε να παρέμβει η Κυρία Βουλευτής (εμένα αυτό το «Βουλεύτρια» δεν μου κάθεται καλά…) στον Κύριο Υπουργό και να διαβεβαιώσει αρμοδίως; Γιατί; Για να βγει η Περιφέρεια, ο μέχρι τούδε κύριος του έργου, άχρηστη; Και άντε πες όλα καλά μέχρι εκεί, εμάς το κτήριο μας νοιάζει, σκασίλα μας ποιος θα το χτίσει. Όμως τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά, αγαπητοί συντοπίτες. Έχει κι άλλους Βουλευτές η Μαγνησία και ο ένας εξ αυτών, ο Θεόσταλτος, είχε άλλη ιδέα περί την χωροθέτησιν της δράσεως. Κι αντί να την φέρει σ’ ένα τραπέζι, λέμε τώρα, να συζητηθεί κι αυτή μαζί με την άλλη, υπέρ-κατά, εδώ-εκεί, εδώ τα λεφτά-πού τα λεφτά; κουβέντιασε με τον ίδιον, κατά τα λεγόμενά του, Υπουργό και ο ίδιος Υπουργός συμφώνησε με την πρότασή του, όπως είχε συμφωνήσει και με της Κυρίας Βουλευτού. Για γέλια ή για κλάματα, συντοπίτες;

Τελικώς, όπως συμβαίνει και με όλες τις υπόλοιπες εκκρεμότητες αυτού του τόπου, πολύ φοβάμαι ότι «θα πάρει τον χρόνο της» (τι βλακώδης αμερικανιά κι αυτή-take my, your, his, her, its time…) η νέα εγκατάσταση της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας.

Το άλλο που δεν βλέπω να τελειώνει είναι το τραίνο Βόλου-Λάρισας. Μαθαίνω ότι το πολυτραγουδισμένο Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας (Recovery and Recilience Facility-RRF), ένα χρηματοδοτικό εργαλείο που στόχο είχε να βοηθήσει τα Κράτη να «συνέλθουν» μετά την λαίλαπα του CoViD, έχει οριστική λήξη στις 31 Αυγούστου 2026, τουτέστιν τον άλλο μήνα! Και όχι Ηλεκτροκίνηση, ούτε καν γραμμές δεν υπάρχουν για το κακόμοιρο το τραίνο. Τα ρεπορτάζ λένε ότι ψάχνουν οι καλοί αρμόδιοι να βρουν λεφτά από άλλες πηγές και δεν βρίσκουν.

Πού να βρουν, που έχουν δώσει ένα σωρό εκατομμύρια για να τσιμεντώσουν το ρέμα του Αη Γιάννη! Κι άλλα μερικά για την οδική παράκαμψη του Χιονοδρομικού Κέντρου στις Αγριόλευκες, αν είναι δυνατόν! Εδώ καράβια χάνονται, βαρκούλες αρμενίζουν, για 15 μέρες τον χρόνο με υπάρχοντα Εθνικό Δρόμο, τρέλα!

Διάβασα και για ένα καινούργιο χρηματοδοτικό πακέτο με τίτλο, αν δεν κάνω λάθος, Aqua Montis, το οποίο, λέει, θα αφορά έργα ορεινής υδρονομίας, θα δούμε εν καιρώ τω δέοντι τι σημαίνει αυτό, μαζί και με τις καθημερινές μεγαλοστομίες της ΔΕΥΑΜΒ περί των συνεχών έργων – προς στιγμήν η βρυσούλα, που με κόπους και θυσίες ανακατασκευάσαμε οι Παλαιοί Πρόσκοποι του 58^ου Σ.Ν/Π στα Χάνια, απέναντι από τον «Λούκουλο», στη μνήμη του Αδερφού μας Γιάννη Κολέτσου, δεν λειτουργεί, έχει το νερό κομμένο, εκεί όπου εμείς έχουμε χαραγμένο σε μάρμαρο «είθε η βρυσούλα τούτη εδώ / στων Κένταυρων τα χώματα / να σου προσφέρει γιατρικό / τα δροσερά της νάματα», τι να προσφέρει η καημένη όταν δεν τροφοδοτείται με γάργαρο, πηγαίο νεράκι από το Γαλανόρεμα…

Σήμερα ξεφύγαμε τελείως από τα στενά όρια της πόλης και της (τραγικής, όντως…) κυκλοφορίας της. Αναγκαίον ήτο. Σας αγαπώ εμπεριστατωμένως, Γεια-Χαρά.

Στην φωτογραφία, μία ακόμη ιστορική στιγμή στον Βόλο,15 Ιουνίου 2014, μέσα στο Πνευματικό Κέντρο της Ι.Μ.Δημητριάδος (επειδή στο Ανοιχτό Δημοτικό Θέατρο έβρεχε σαλαμάντρες…), η μεγάλη Συναυλία με το «Άξιον Εστί», Βολιώτικη Χορωδία και Χορωδία Αταλάντης (φωτο Κώστας Σκριάπας).

δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 15.07.2026, αρ.φύλλου 4681.

κυκλο-φ-οριακα 1288, 8 Ιουλίου 2026

 

Καλημέρα συμπολίτες! Το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου (το και Mundial αποκαλούμενο) συνεχίζεται καθημερινά, με έναν πρωτοφανή βομβαρδισμό διαφημίσεων σχεδόν αποκλειστικά στοιχηματικών εταιρειών – κίνδυνος απώλειας περιουσίας, παίξτε υπεύθυνα !! Θυμάμαι τον Πατέρα μου που έλεγε ότι «όσο πιο μεγάλο είναι ένα λαχείο, τόσο πιο φτωχός είναι ο λαός» και ήξερε τι έλεγε…

Στα κυκλο-φ-οριακα 1280, μόλις στις 13 Μαΐου 2026, αναφερόμενοι στα φοβερά και τρομερά έργα των οπτικών ινών, που συγκεντρώνονται σε μεγάλα, τετράγωνα μεταλλικά φρεάτια, κατά κανόνα δύο σε κάθε σταυροδρόμι γράφαμε επί λέξει: «Αλλά το μεγαλύτερο πρόβλημα θα προκύψει αν και όποτε κάποιος αποφασίσει να κάνει καινούργια, πλήρη ασφαλτόστρωση  του οδοστρώματος... Όταν, που λέτε, με το καλό θα φτάσει η ευλογημένη ώρα των ασφαλτοστρώσεων στους πολλαπλώς κατεστραμμένους δρόμους της πόλης μας, τότε που δίνεται πάντα μια μάχη για να «σηκωθούν» τα στρογγυλά μεταλλικά καπάκια της αποχέτευσης (μια μάχη που σπανίως στέφεται με νίκη…), τι θα γίνει με τα τετράγωνα, κατά κανόνα δύο σε κάθε διασταύρωση, καπάκια των οπτικών ινών; Τι μάχη θα είναι αυτή; Και ποιος θα είναι ο υπεύθυνος δια την ανύψωσιν; Νομίζω ότι ο πιο ωφελημένος θα είναι αυτός που πουλάει αμορτισέρ αυτοκινήτων...». Δεν πέρασαν δυο μήνες και η στήλη δικαιώθηκε πλήρως. Προέκυψε αιφνιδίως πλήρης ασφαλτόστρωση στην οδό 28^ης Οκτωβρίου, οι «κακές γλώσσες» είπαν ότι η οδός επιλέχθηκε επειδή εκεί νοικιάζει διαμέρισμα ο Άρχοντάς μας, τέλος πάντων, η καινούργια άσφαλτος έπεσε και το συγκλονιστικό αποτέλεσμα μπορεί να το διαπιστώσει κάθε πολίτης, ντόπιος ή ξένος. Καταφανώς ουδείς ασχολήθηκε με το θέμα των φρεατίων, το συνεργείο πρόσεξε μόνο να μην σκεπαστούν, και ο δρόμος, πολύ απλά, γέμισε λακκούβες! Λακκούβες «η χαρά του αμορτισερατζή», λακκούβες ιδιαίτερα επικίνδυνες για ποδηλάτες – σε βαθμό που αν αυτό το χάλι συνεχιστεί και στους υπόλοιπους δρόμους ο Βόλος θα γίνει τελείως απαγορευτικός για ποδήλατα.

Βεβαίως η προφανής και εύκολη απάντηση είναι, παγίως, ότι η άσφαλτος θα «καθίσει» και σιγά-σιγά θα φτάσει στο επίπεδο του καπακιού. Το λες και ξενοιάζεις, κι αφήνεις την άσφαλτο («ουδείς άσφαλτος», που έλεγε κι η Άντζελα…) να σε δικαιώσει. Κι αν δεν το κάνει, δεν φταις εσύ, φταίει αυτή, η μαύρη άσφαλτος, η ακάθιστη.

Και απορώ, ρε παιδιά, τι κόλπα κάνουν εκείνοι οι κουτόφραγκοι και καταφέρνουν επιπεδότητες ανά πάσαν στιγμήν. Κι εμείς, χώρα πρωτοπόρος στην ανάπτυξη, με τέτοιες εμβληματικές εταιρείες δημοσίων έργων, μεγάλων, μεγαλύτερων και μικρών, με τέτοια πληθώρα παντοειδών εργολάβων, με τέτοια ψηφιακή υπερ-επάρκεια να μην καταφέρνουμε τα αυτονόητα. Δεν το χωράει ο κοινός νους μου.

Είπα για ψηφιακή υπερ-επάρκεια, και ο (κοινός, είπαμε…) νους μου πέταξε στην καινούργια μορφή επένδυσης, ονόματι data center, ελληνιστί κέντρο δεδομένων, καθώς, όπως μου λέει το διαδίκτυο «…η Ελλάδα εξελίσσεται ραγδαία σε περιφερειακό τεχνολογικό κόμβο στην περιοχή, προσελκύοντας σημαντικές επενδύσεις για την ανέγερση νέων κέντρων δεδομένων», ραγδαία, όχι παίζουμε! Καταλαβαίνω «στα χοντρά» ότι είναι χώροι με πολλούς και ισχυρούς ηλεκτρονικούς υπολογιστές, με τεράστιους σκληρούς δίσκους. όπου θα αποθηκεύονται παντός είδους δεδομένα, τα οποία δεν έχω καταλάβει ακόμα πώς και πού θα επαναδιατίθενται (με το αζημίωτο, φυσικά, μπίζνα είναι, όχι αγαθοεργία). Ψάχνοντας έπεσα πάνω σε μια ανακοίνωση σχετικά με ένα τέτοιο σχεδιαζόμενο στην περιοχή της Λάρισας, στην οποία δηλώνεται καθαρά ότι «…τα data centers δεν αποτελούν βιώσιμο αναπτυξιακό μοντέλο: είναι εγκαταστάσεις τεράστιας κατανάλωσης ενέργειας και φυσικών πόρων, υψηλής έντασης κεφαλαίου και πολύ χαμηλής έντασης μόνιμης εργασίας». Μιλάει για τρομερά μεγέθη (TWh, τέρα-βατ-ώρες) ηλεκτρικής κατανάλωσης, τόνους νερού για ψύξη των συστημάτων και ελάχιστο αριθμό μόνιμου προσωπικού.

Κι όλα αυτά την ώρα που η πρωτοπόρος Ελλάς δεν μπορεί να κάνει το αυτονόητο, να αποθηκεύσει το ρεύμα που παράγεται στις διαρκώς αυξανόμενες ανεμογεννήτριες και τις διαρκώς επεκτεινόμενες φωτοβολταϊκές κακοέργειες, ώστε να το έχει διαθέσιμο στις περιόδους αιχμής. Γι’ αυτό, λέει, το στέλνει στην «τελευταία» Βουλγαρία, η οποία, όμως, έχει τις κατάλληλες υποδομές σε μπαταρίες, πληρώνει (η Ελλάς) για την αποθήκευση και όταν το χρειάζεται ξανα-πληρώνει για να το πάρει πίσω το ρεύμα της. Πρωτοποριακή πατέντα, από την οποία σίγουρα κάποιοι επωφελούνται… Η άλλη τεράστια εξυπνάδα, που ξανα-βάζει την Ελλάδα στο κέντρο του Κόσμου, είναι η περίφημη αντλησιοταμίευση – η λέξη εφευρέθηκε ακριβώς για να νομίζει ότι περιγράφει αυτή την εξυπνάδα – που τάχα θα συμβεί στην λίμνη Τριχωνίδα και υποτίθεται ότι ολοκληρώνεται οσονούπω σε τεχνητές λίμνες κοντά στην Αμφιλοχία της Αιτωλοακαρνανίας. Κατασκευαστής, ποιος άλλος; ΤΕΡΝΑ.

Λακκούβες, πολλές λακκούβες, συν-Έλληνες. Σας αγαπώ πολλαπλασιαστικώς, Γεια σας και Καλά Μπάνια σας.

Στην φωτογραφία, μια οικογενειακή στιγμή στον μετασεισμικό Βόλο, 1961. Η 47χρονη Μητέρα, ο ήδη Πρόσκοπος αδερφός και η 8χρονη αφεντιά μου καβάλα στο κασελάκι του Έφεδρου Υπολοχαγού της Αλβανίας Πατέρα. Στην αυλή του νεόδμητου, μετασεισμικού σπιτιού μας. Πίσω, παράγκες, στην αριστερή ήταν για πολλά χρόνια η τουαλέτα (ο θρυλικός απόπατος…). Τότε που ο Βόλος υπέφερε πραγματικά…

δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 08.07.2026, αρ.φύλλου 4676.

κυκλο-φ-οριακα 1287, 1 Ιουλίου 2026

Καλημέρα συμπολίτες! .Και καλόν μήνα!! Δεν λέω τίποτα μη με πείτε γρουσούζη. Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου (το και Mundial αποκαλούμενο) καθημερινά, και ξερό ψωμί.

Και βέβαια τα παραμύθια περί ανάπτυξης δίνουν και παίρνουν. Μόλις προχθές ένας γιάπης υφυπουργός υγείας δήλωσε ότι «Το ΕΣΥ (Εθνικό Σύστημα Υγείας) έχει σήμερα περισσότερο προσωπικό που είχε ποτέ» κι αυτά περί ελλείψεων είναι δημιουργήματα 200 άπλυτων χαβαλέδων, που θα έλεγε και κάποιος μεγάλος γνωστός μας. Και προχθές πηγαίνω σε ένα διαγνωστικό κέντρο να κάνω μια εξέταση ρουτίνας και βλέπω στο πλεξιγκλάς του ταμείου κολλημένο χαρτί που γράφει «παρακράτηση 3 € υπέρ ΕΟΠΥΥ» ρωτάω τι ‘ν τούτο και μου εξηγούν ότι είναι ένα αμιγές χαράτσι από τον μεγάλο μεταρρυθμιστή Άδωνι, που καθιερώθηκε με τον Νόμο 5102/2024, προκειμένου να ενισχυθεί ο Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας. Κι επειδή εγώ τυγχάνω χαζός ρωτάω «καλά ρε παιδιά, και οι κρατήσεις που κάνουν στους μισθούς και στις συντάξεις μας δεν ενισχύουν τον ΕΟΠΥΥ;» κι απάντηση, φυσικά, δεν παίρνω (γι’ αυτό έγραψα και παραπάνω ότι άμα θέλουν όλα τα μπορούν…).

Αναφορικά με το FSRU (Floating Storage Regasification Unit - Πλωτή Μονάδα Αποθήκευσης και Επαναεριοποίησης Υγροποιημένου Φυσικού Αερίου LNG) στον Παγασητικό Κόλπο πανηγυρίσαμε δεόντως την απόρριψη της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων από την αρμόδια Διεύθυνση Περιβαλλοντικής Πολιτικής του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας (ΥΠΕΝ) με την Απόφαση ΥΠΕΝ/ΔΙΠΑ/14856/1019/24-06-2026 με σκεπτικό ότι «…με βάση τις αρνητικές γνωμοδοτήσεις που προαναφέρθηκαν, προκύπτει ότι οι αρνητικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις του έργου είναι εξαιρετικά σημαντικές ακόμη και μετά την πρόβλεψη ειδικών όρων και περιορισμών, καθώς και μετά την αντιστάθμισή τους.» Τελεία και τέλος. Να αισθανόμαστε υπερήφανοι και να αγνοήσουμε τον ένα και μοναδικό, μη-Βολιώτη, «εξ επαγγέλματος» κακόψυχο Άρχοντα με τον ομοίως κακόψυχο Γραμματικό του. Να αισθανόμαστε υπερήφανοι αλλά να μην εφησυχάζουμε, με την φάρα που έχουμε μπλέξει πάντα πρέπει να έχουμε τον νου μας για πιθανές ανατροπές και λοιπά…

Διάβασα στο διαδίκτυο ότι ο Έλληνας Επίτροπος Μεταφορών και Τουρισμού Απ. Τζιτζικώστας συμμετείχε στα εγκαίνια της σιδηροδρομικής σύνδεσης υψηλής ταχύτητας Πράγας-Βερολίνου-Κοπεγχάγης. Συνιστώ να βρείτε έναν χάρτη, εκεί θα καταλάβετε περί τίνος πρόκειται. Σε ομιλία του ο κ. Επίτροπος είπε ότι «…οι διασυνοριακές σιδηροδρομικές συνδέσεις και οι επενδύσεις σε υποδομές που τις καθιστούν δυνατές… αντικατοπτρίζουν την ουσία του ίδιου του σχεδίου της ΕΕ. Αφορούν στη σύνδεση ανθρώπων, περιφερειών και οικονομιών… πρόκειται για την μετατροπή του ευρωπαϊκού οράματος σε απτή πραγματικότητα…». Διάβασα και συγκινήθηκα. Και βεβαιώθηκα για μία ακόμη φορά ότι δεν ζω στην Ευρώπη.

Τέλος και για σήμερα, ώρα να πάω κι εγώ για μια βουτιά. Σας αγαπώ και σας ασπάζομαι ολοσχερώς, Γεια σας!

Στην φωτογραφία, μια μοναδική στιγμή στην Ιστορία του Βόλου, 9 Μαΐου 2010, 25 μεγάλα ιστιοφόρα πλοία (tall ships) από όλον τον κόσμο στο Λιμάνι, η ανεπανάληπτη Regatta (στο ιστολόγιο θα υπάρχουν περισσότερες φωτογραφίες). Τότε που ο Βόλος ακόμα «μετρούσε»… 

δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 01.07.2026, αρ.φύλλου 4671.

δεξιά η λέμβος "Ευαγγελία" του 58ου Συστ. Ναυτοπροσκόπων Βόλου

τα πάντα αναρτημένα, ακόμη και η πειρατική σημαία...

τα Λυκόπουλα του 58ου Συστ. Ναυτοπροσκόπων Βόλου

η Αργώ, πάντα παρούσα, ακμαιότατη

το πολωνικό Dar Mlodzezy αποπλέει με τους ναύτες στις μάτσες

το ρωσικό Mir (ειρήνη) ετοιμάζεται να ανοίξει πανιά

το ρωσικό Mir (ειρήνη) αποπλέει πλεισίστιο