 |
| ένας τυχαίος δρόμος στον Βόλο, 2 Ιανουαρίου 2015 |
Καλημέρα συμπολίτες. Τέλος και ο Νοέμβριος, χρόνια
πολλά του Ανδρέα και της Ανδριανής, είναι πασιφανές ότι μπαίνουμε στην περίοδο
των Χριστουγέννων. Και όλα μας το θυμίζουν (λες και είχαμε σκοπό να το
ξεχάσουμε…). Φέτος προστέθηκε στο εορταστικό καταναλωτισμό μας και μια «μαύρη
Παρασκευή», μετά τις «λευκές νύχτες» που δοκιμάστηκαν τα προηγούμενα χρόνια.
Αυτές οι νύχτες απέτυχαν, η φετινή «μαύρη μέρα» είδαμε να πανηγυρίζεται,
διατηρούμε τις επιφυλάξεις μας. Ούτως ή άλλως ό,τι συμβαίνει στον χώρο της
αγοράς, πλέον, εμείς νομίζουμε ότι ευνοεί τα πάσης φύσεως πολυκαταστήματα, κι
απ’ αυτά τα όσο μεγαλύτερα τόσο περισσότερο.
Ύστερα υπάρχουν και οι λεγόμενες «προσφορές». Που κάνουν
τον κόσμο να τρέχει από μαγαζίου εις μαγαζίον μ’ ένα φυλλάδιο στο χέρι (καλή
δουλειά για τα τυπογραφεία…) διότι την μία μέρα είναι το βούτυρο φτηνότερα στο
Α μάρκετ και την άλλη στο Β και την παραάλλη στο Γ και παρελαύνουν οι προσφορές
χωρίς κανένας να μας εξηγεί πώς τα καταφέρνει ένα προϊόν (κι αυτοί που το
παράγουν, βέβαια) και είναι σχεδόν
αδιαλείπτως σε προσφορά τι 30 τι 40 τι 50%. Πώς γίνεται αυτό στην ελεύθερη
αγορά; Μήπως, απλούστατα, η «αρχική» τιμή είναι αφάνταστα υπερτιμημένη και με
την «προσφορά» απλώς έρχεται σ’ ένα λογικό κέρδος;; Λέω, μήπως. Γιατί απ’ την
άλλη πολύ καλά γνωρίζω ότι πασίγνωστη αλυσίδα έχει στα καταστήματά της στην
Ελλάδα (= χώρα τεμπέληδων…) αισθητά υψηλότερες γενικώς τιμές από αυτές που έχει
στα καταστήματά της στην χώρα προέλευσής της (της αλυσίδας).
Κι αφού συμβαίνουν όλα αυτά (κι άλλα σχετικά…), οι
ντόπιοι έμποροι, οι άνθρωποι της διπλανής μας πόρτας προσπαθούν εναγωνίως να
επιβιώσουν κι αρπάζονται απ’ τα μαλλιά τους, συναινώντας σε ανοιχτές Κυριακές,
άσπρες νύχτες, μαύρες Παρασκευές και πράσινα άλογα – αν κάνω λάθος να μου το
πουν κι εγώ θα τους ακούσω, όπως τους ακούω όταν λένε ότι δεν μπορούν να
πληρώσουν τις ασφαλιστικές εισφορές τους και λοιπά, και λοιπά.