κυκλο-φ-οριακα 1278, 29 Απριλίου 2026

Και πάλι μαζί, Τετάρτη γαρ, η ημέρα που ανταμώνουμε είτε στο χαρτί είτε στον αιθέρα, εδώ και χρόνια ημέρα-ορόσημο για εμάς, Καλημέρα!

Τι να πω και τι να μολογήσω συνάνθρωποι, τρέλα είναι αυτό που ζούμε καθημερινά όλοι εμείς οι κοινοί και τετριμμένοι θνητοί αυτού του κόσμου, που όσο πάει και χειρότερος γίνεται όσο βελτιώνονται οι ψηφιακές του δεξιότητες (ή αριστερότητες, όπως το επιθυμεί κανείς…) ή όσο πιο περίπλοκες γίνονται οι σχέσεις μεταξύ μας. Μυστήρια επί μυστηρίων, συγκαλύψεις επί συγκαλύψεων, εγκλήματα επί εγκλημάτων, κι εγώ να προσπαθώ να ερμηνεύσω τα ανερμήνευτα και να κατανοήσω τα ακατανόητα (ή και τα ανόητα…) μέσα σε ένα περιβάλλον πανάκριβων αθωοτήτων.

Προσβλήθηκε ως Έλλην ο κύριος Βουλγαράκης επειδή η Ευρωπαία Εισαγγελέας τους χαρακτήρισε «απατεώνες». Αλλά δεν θυμάμαι να είχε προσβληθεί όταν ο κύριος Σόιμπλε τον αποκαλούσε «τεμπέλη» – τότε ήταν με το χέρι απλωμένο, ελεήστε τον φτωχό, να την βγάλουμε και φέτος, τώρα έχει καλοφάει, χόρτασε ΟΠΕΚΕΠΕ και υπερ-αναπτύχθηκε, και δεν εννοεί να αφήσει «τα ορφανά του Τσαουσέσκου» να του κάνουν μαθήματα οικονομίας. Γελάστηκε ένας απληροφόρητος (;) Δικαστής και ζήτησε να ξανανοίξει ο φάκελος των υποκλοπών κι ήρθε ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου και τον επανέφερε στην τάξη – τον Δικαστή, εννοείται, όχι τις υποκλοπές που άλλωστε είναι βέβαιον πλέον ότι δεν έγιναν ποτέ. Δεκατρία, ακούς; 13 παλληκάρια και κορίτσια, όλα σαν τα κρύα τα νερά, βρίσκονται αυτή την αποφράδα ώρα χωρίς βουλευτική ασυλία, κι εσύ σκούζεις επειδή δεν έχεις να βάλεις βενζίνη στο αυτοκίνητο – και σιγά το σαράβαλο, αφού δεν είναι Φεράρι η Πόρσε Καγιέν τι να το κάνεις; Αναζητείται ο κατάλληλος «φυσικός δικαστής». Ο άλλος τέτοιος, εκεί στην Λάρισα, στην Δίκη των Τεμπών και του Αιώνα, ψάχνει την άκρη μέσα από μπαζωμένα συντρίμμια και παραλλαγμένους ήχους, έχοντας απέναντι δύο Αρχηγούς Κομμάτων αλλά όχι τον σωστό – τι άκρη θα βγάλει;

Και μέσα σ’ όλα αυτά κάποιος αποπειράθηκε, λέει, να δολοφονήσει τον Τρumpούκο. Ένας 31χρονος Μηχανολόγος Μηχανικός, προγραμματιστής βιντεοπαιχνιδιών και καθηγητής σε φροντιστήριο, ο οποίος φαίνεται ότι «τα πήρε στο κρανίο», κατά την Ελληνική μας λαοφιλή έκφραση, με τις πράξεις και τις συμπεριφορές αυτού του ανεκδιήγητου Προέδρου, και είπε να ξεκαθαρίσει αυτοπροσώπως την υπόθεση. Αν αναλογισθεί κανείς πόσες ψυχές έχει αφανίσει ως τώρα και τι σχεδιάζει για το άμεσο μέλλον αυτό το αιμοβόρο τέρας, εγώ προσωπικά δεν θα έλεγα «όχι» – σκέφτομαι και τις αντίστοιχες, πολύ πιο άδικες, εκτελέσεις του Κένεντυ, του Λίνκολν και των άλλων προέδρων αυτού του βαθύτατα δημοκρατικού έθνους.

«Στα σκοτεινά πηγαίνουμε, στα σκοτεινά προχωρούμε…» «Οι ήρωες προχωρούν στα σκοτεινά», έγραψε ο Γιώργος Σεφέρης. Εμείς ήρωες δεν είμαστε, απλώς στα σκοτεινά προχωρούμε, ελπίζοντας κάποτε να βγούμε στο φως.

Με το φως των προβολέων, πάντως, η καινούργια διαγράμμιση στον δρόμο Βόλου-Αγριάς (για παραπέρα δεν ξέρω, δεν πήγα) λειτουργεί πολύ καλά, δυο-τρεις φορές έχουμε γράψει στο παρελθόν σχετικά, ίσως κάποιος τα διάβασε και φιλοτιμήθηκε, επιτέλους, μια χαρά διαγράμμιση, τόσο στο κέντρο όσο και στα άκρα του δρόμου, υπάρχει πλέον και θα κρατήσει όσο κρατάνε όλες οι ίδιες διαγραμμίσεις στην Ελλάδα.

Άλλες τόσες φορές έχουμε γράψει για την ανάγκη διαπλάτυνσης της οδού Αγησάνδρου στις Αλυκές, τελευταία μετά την διακοπή της κυκλοφορίας στον Εθνικό Δρόμο λόγω Αλυγαρορέματος και την διοχέτευση όλου του φόρτου στην οδό Αγησάνδρου. Στις 19.11.2025 η στήλη έγραφε: «Πρώτο ζήτημα η οδός Αγησάνδρου, ένας χρήσιμος (και χωρίς παράκαμψη) δρόμος, παράλληλος της πεζοδρομημένης παραλιακής οδού Ηρώων Πολυτεχνείου. Που διανοίχτηκε άρον-άρον, αν θυμάμαι καλά, κι έμεινε στενή σε δυο σημεία. Πάνε πάνω από 15 χρόνια από τότε και μια απαλλοτρίωση καμιά 50ριά μέτρων δεν κατέστη δυνατή ώστε να αποκτήσει το κανονικό εύρος του ο δρόμος. Σε «ομαλές» συνθήκες αυτές οι στενώσεις δεν γίνονται ιδιαίτερα αισθητές, τώρα δημιουργείται πρόβλημα στην έντονη κυκλοφορία δύο κατευθύνσεων. Πού κολλάει το πράμα;». Και στις 14.01.2026 έγραφε: «Κι εγώ αργοσέρνομαι στην οδό Αγησάνδρου, στην οποία ούτε σκέψη υπάρχει για την διάνοιξη των στενώσεων – όλα καλά και τα κουκιά μπαγλάν, που έλεγαν κάποτε κι οι μάγκες». Και προχθές, εν αιθρία (μεταφορικώς και κυριολεκτικώς), τη απαραιτήτω συνοδεία (όλα δοτικές!) μπινελικίων, ο Άρχοντάς μας ανακοίνωσε την διαπλάτυνση – είμαι απολύτως βέβαιος ότι κάποιος από τους δεκάδες παρατρεχάμενους διαβάζει κυκλο-φ-οριακα και αυτός ενημέρωσε τον Άρχοντα ότι υπάρχει κάπου ένας δρόμος κλπ, κλπ. Διότι είμαι επίσης βέβαιος ότι ο επίσημος άρχοντας των Αλυκών στα διάφορα τάτσι-μίτσι-κότσι ουδέποτε αναφέρθηκε εις την οδόν Αγησάνδρου (όπου ο Αγήσανδρος ο Ρόδιος ήταν ο γλύπτης της ιστορικής ελληνιστικής μαρμάρινης σύνθεσης «Ο Λαοκόων και οι γιοί του», μαζί με τον Αθηνόδωρο και τον Πολύδωρο, που βρίσκεται στο Μουσείο του Βατικανού). Άντε λοιπόν, με το καλό να πραγματοποιηθεί κι αυτή η χρονίζουσα διάνοιξ-ούλα (πάλι κορδέλες θα ‘χουμε, να μου το θυμηθείτε).

Για το ρέμα στον Αη Γιάννη δεν έχω νεώτερα. Όπως είχα καθήκον (λέω εγώ τώρα βαριές κουβέντες: καθήκον!) ενημέρωσα αρμοδίως τους περιφερειακούς και τους τοπικούς αρμοδίους, οι οποίοι δεν είχαν ιδέα περί του θέματος, και οι οποίοι, επί πλέον, με ενημέρωσαν ότι – ακούστε και φρίξτε Χριστιανοί! – η αγαπητή Εταιρεία ΤΕΡΝΑ, που έχει αναλάβει με ανάθεση τα «έργα αποκαταστάσεων» στο Πήλιο (και αλλού, αλλά εμάς εδώ μας ενδιαφέρει) δεν υποβάλει πουθενά μελέτες, ούτε τεχνικές ούτε περιβαλλοντικών επιπτώσεων, δεν ενημερώνει κανέναν, δεν δίνει σε κανέναν λογαριασμό, κάνει ό,τι νομίζει, διότι κατέχει το αλάθητον! Όπου αλάθητον η μετατροπή ενός ρέματος-βιοτόπου σε τσιμεντένιο αγωγό! Να χαιρόμαστε!! Έχει κι άλλα, πολλά ρέματα το Πήλιο.

Σας αγαπώ μεγαλοφώνως, γεια σας. Στην φωτογραφία, καθώς το Καλοκαίρι πλησιάζει, Ναυτοπρόσκοποι του 58^ου Σ.Ν/Π Βόλου (ανάμεσά τους και ο γράφων) το 1966, στο Χορευτό! 

δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 29.04.2026, αρ.φύλλου 4628.

κυκλο-φ-οριακα 1277, 22 Απριλίου 2026

 

Καλημέρα συμπολίτισες, συμπολίτες και απανταχού αναγνώστες! Χθες ήταν η θλιβερή επέτειος του στρατιωτικού πραξικοπήματος της 21^ης Απριλίου 1967, μια επέτειος που οι Νέο-Έλληνες δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε, παρά τα όποια «κοινωνικά δίκτυα», τις τεχνικές νοημοσύνες, τους Λαζαρίδηδες και τ’ άλλα παιδιά, τους Ακύλες κι όλον αυτόν τον ζόφο που σκοπό του έχει να συσκοτίσει τον νου μας. Να θυμόμαστε ότι εμείς είμαστε, πρέπει να είμαστε, «η Ελλάδα που αντιστέκεται, η Ελλάδα που επιμένει». Γιατί ο ζόφος θρέφει τέρατα, το ίδιο έγινε και τότε, κι είδαμε και πάθαμε να καθαρίσουμε τον τόπο από τα αποβράσματα, σήμερα δεν δικαιολογείται καμία επανάπαυση, κανένας εφησυχασμός – «ο φασισμός δεν έρχεται απ’ το μέλλον, καινούργιο τάχα κάτι να μας φέρει / τι κρύβει μεσ’ στα δόντια του το ξέρω / καθώς μου δίνει γελαστός το χέρι…τον φασισμό βαθιά κατάλαβέ τον / δεν θα πεθάνει μόνος, τσάκισέ τον» Φώντας Λάδης, Θάνος Μικρούτσικος, Μαρία Δημητριάδη.

Και είναι πολλοί, συν-άνθρωποι, πάρα πολλοί σήμερα οι γελαστοί που μας δίνουν το χέρι, οι «ινφλουένσερς» (επηρεαστές-επιδράστες) οι «ποντκάστερς» (όποιος γουστάρει κάνει κι ένα δικό του κανάλι), οι «λάιφστάιλερς» (όλοι αυτοί κι αυτές που σήμερα παντρεύονται στα κόκκινα χαλιά κι αύριο χωρίζουν), οι κυβερνητικοί του είδους Γεωργιάδη (χωρίς πολλά χαμόγελα αυτός, ειν’ αλήθεια) αλλά και της τοπικής ανέμελης ηγεσίας, αλλά και παραέξω, δείτε τι γίνεται στην Ευρώπη και στην μεγάλη και τρανή Ένωση της κυρίας φον ντερ Λάιεν, δείτε τους ατιμώρητους τραμπουκισμούς Νετανιάχου και Τραμπ. Ο φασισμός είναι κοντά μας, δίπλα μας, μας πιπιλίζει καθημερινά το μυαλό μέσω της άθλιας τηλεόρασης και του ατελείωτου τζόγου, αλλά και μέσω του κραταιού Χόλυγουντ, που μόνο «θρυλικά» τέρατα κινηματογραφεί πλέον.

Και άλλο τι δεν έχω να προσθέσω. Τέτοιες μέρες αναπολώ τα νιάτα μου κι αισθάνομαι υπερήφανος για το μικρό, το ελάχιστο λιθαράκι που πρόσθεσα κι εγώ για την ανασυγκρότηση αυτής της έρμης της Ελληνικής Δημοκρατίας…

Πέρασα την γέφυρα στο Αλυγαρόρεμα. Μία ακόμη γεφυρούλα, προσθήκη στις δεκάδες (ή μήπως εκατοντάδες) που έχει η περιοχή μας, μια πολύ χρήσιμη γέφυρα, απαραίτητη εδώ και εκατοντάδες (!!) χρόνια, καλοφτιαγμένη μου φάνηκε, άλλη φορά θα την εξετάσω λεπτομερέστερα. Κι όσο για τα «εγκαίνια» και τον αμίλητο Υπουργό, χάρηκα πολύ και θυμήθηκα εκείνη την άλλη καινούργια γέφυρα, στον Κραυσίδωνα, στην προέκταση της οδού Χαϊδαρίου, έτοιμη στα τέλη του 2024, που σχεδόν κανένας δεν την πήρε χαμπάρι, και καλώς, θα πω, αυτά είναι μικρο-έργα με μεγάλο, βέβαια, κόστος και υψηλή χρησιμότητα που καλώς γίνονται αλλά δεν είναι και Παρθενώνες για να πανηγυρίζονται έξαλλα. Για το καθ’ αυτό έργο της γέφυρας αυτής στον Κραυσίδωνα η στήλη είχε εκφράσει κάποιες επιφυλάξεις-αντιρρήσεις στα κυκλο-φ-οριακα 1217, 27.11.2024, αν θέλετε τα βλέπετε στο ιστολόγιο.

Έτοιμο, λοιπόν, το Αλυγαρόρεμα. Και καπάκι νέα εξαγγελία εκατομμυρίων για «αθλητικό πάρκο» (με ό,τι σημαίνει αυτό) στην βόρεια άκρη του Πεδίου Άρεως, μεταξύ Εκθεσιακού Κέντρου και βενζινάδικου/πανεπιστημίου. Θα περιμένουμε να εκπλαγούμε. Κι ως τότε ας μη το μπερδεύουμε με το Πάρκο του Πεδίου Άρεως, που εκτείνεται (εκτεινόταν, για την ακρίβεια) νότια του Εκθεσιακού Κέντρου, σήμερα νότια του υπό ανέγερσιν Μουσείου της Αργούς. Το οποίο Μουσείο, κακό να μην το ‘βρει, αλλά χτίζεται στον χώρο όπου υπήρχαν από το 2007-8 μεγάλες υπόγειες δεξαμενές με σκοπό την συλλογή βρόχινων υδάτων και την αντιπλημμυρική προστασία της Νεάπολης. Τα κυκλο-φ-οριακα 1258 στις 26.11.2025 ξανα-γράφουν σχετικά, κι αυτά αν θέλετε τα βλέπετε στο ιστολόγιο.

Και λέγοντας περί αντιπλημμυρικής προστασίας, Κυριακή του Θωμά με θαυμάσιο καιρό, παιδιά και εγγονό εξαμηνίτη, πήραμε πάλι τον δρόμο του βουνού. Μέσα στο όργιο της φύσης, όπου το φρέσκο πράσινο δένει με το ροζ της κουτσουπιάς και της πασχαλιάς, σε μία οδό αρκετά περιποιημένη, θα έλεγα, σιγά-σιγά και χωρίς απρόοπτα ή αξιοσημείωτα φτάσαμε κάποτε στον Αη Γιάννη του ακύμαντου Αιγαίου. Με ειδικό σκοπό. Να δούμε, να καταλάβουμε και να αποτυπώσουμε τι ακριβώς αντιπλημμυρικό έργο διεξάγει η μεγάλη και τρανή ΤΕΡΝΑ στο ρέμα του Αη Γιάννη, με το όνομα Μαυρούτσα, η οποία, όταν θύμωσε, τον Σεπτέμβριο του 2023, πήρε μαζί της τρεις γέφυρες (μία ψηλά, στον Εθνικό Δρόμο Κισσός-Μούρεσι, και δύο χαμηλά, στην κατασκήνωση της ΧΑΝ και την παραλιακή με το δικτύωμα, την αποκαλούμενη και Γέφυρα ΛεΚαΤράβα), ολόκληρον τον παρόχθιο δρόμο, την μισή κατασκήνωση και καμιά δεκαπενταριά αυτοκίνητα. Απίστευτο πραγματικά, το βλέπαμε αμέσως μετά και δεν πιστεύαμε στα μάτια μας. Και… ήρθε ο καιρός. Στο ιστολόγιό μου θα υπάρξουν πολλές φωτογραφίες, αλλιώς η κατάσταση δεν περιγράφεται. Με δυο λέξεις, χτίζεται ένας Κηφισός, που του λείπει μόνο η άνω πλάκα, με την επιφάνεια του δρόμου. Η κοίτη εγκιβωτίζεται με ισχυρά σίδερα και μπετόν πάχους 60 cm και εκατέρωθεν υψώνονται περίπου 5 m τοιχία επίσης με 60 cm μπετόν. Μέχρι ένα σημείο – και δεν ξέρω αν θα συνεχιστεί – από την επάνω στροφή προς τα κάτω, στο κέντρο της όλης διατομής υψώνεται ένα ακόμη ίδιου ύψους και πάχους τοιχίο, κάτι σαν διαχωριστής ρευμάτων, αν το εξηγώ καλά.

Τρόμαξα, αδέρφια, τρόμαξα. Αν αυτή είναι η λύση για τα αρχέγονα Πηλιορείτικα ρέματα, που ξέρουμε ότι είναι η χαρά της άγριας φύσης, η χαρά της βλάστησης, η ζωή του βουνού μας και των ανθρώπων του, αν το μέλλον τους είναι τσιμέντο να γίνει, τότε αλίμονο, αλίμονο σ’ εμάς, στα παιδιά μας, στον τόπο μας. Να τον πουλήσουμε στους Εβραίους να ησυχάσουμε.

Σας αγαπώ διορατικώς, γεια σας. Στην φωτογραφία, μικρή εικόνα του έργου (ΧΣ).

δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 22.04.2026, αρ.φύλλου 4623.

κυκλο-φ-οριακα 1275, 8 Απριλίου 2026

Μεγάλη Τετάρτη φτάσαμε!! Πάσχα παραμεθαύριο και η στήλη σάς εύχεται από βάθους καρδίας να περάσετε υπέροχα, σωματικά και πνευματικά, κι αυτό το Πάσχα των Ελλήνων, που τόσο ωραία περιέγραψε ο Γιώργος Θέμελης, μελοποίησε ο Σταύρος Κουγιουμτζής και τραγούδησε ο Γιώργος Νταλάρας. Κάτι τρελά με τον καιρό ακούω πάλι – τι φιάσκο ήταν πάλι αυτό με την φοβερή και τρομερή κακοκαιρία Erminio και τα μηνύματα του 112 κάτω από σχεδόν απολύτως έναστρο ουρανό… Κάτι ακούω, που λέτε, αλλά εγώ τα έχω ετοιμάσει τα τσουμπλέκια όλα, ψησταριά, κάρβουνα, μοτέρι, όλα, το κατσίκι λείπει μόνο αλλά θα ‘ρθει στην ώρα του, έτσι με είπε. Στην ώρα μας κι εμείς ως Πρόσκοποι, αύριο το πρωί θα επισκεφθούμε με όσες προσφορές συγκεντρώσουμε το Ίδρυμα Άσπρες Πεταλούδες και την Μεγάλη Παρασκευή το βράδυ θα λιτανεύσουμε τον Επιτάφιο του Ι.Ν. Αγίων Κωνσταντίνου & Ελένης, όπως κάνουμε κάθε χρόνο από το 1956!

Όχι, η γέφυρα στο Αλυγαρόρεμα, το μοναδικό, για την ώρα τουλάχιστον, αντιπλημμυρικό έργο που αφορά τον Βόλο δεν θα είναι έτοιμη πριν την Κυριακή, όπως είχε αρχικά μεγαλοφώνως δηλωθεί, να ευχόμαστε να μην ξεπεράσει τον Θωμά. Τα υπόλοιπα αντιπλημμυρικά έργα για την «ασφαλή Μαγνησία», που οι μελέτες τους κόστισαν 800.000 € (μάλιστα Κύριε!) και τα ίδια θα κοστίσουν 17 εκατομμύρια (έλα Παναγία μου!) αλλά εμείς έχουμε διαθέσιμα μόνο 10 εκατομμύρια και τώρα έχουμε αμοληθεί (;) να βρούμε αρμοδίως ακόμη 7, τι να σας πω, δεν ξέρω πότε θα πραγματοποιηθούν. Είναι κι αυτός ο οπεκεπές στη μέση, μας έχει αναστατώσει βρε παιδί μου, ούτε το ΚΚΕ δεν την «πάει» αυτή την στρίγγλα την Ρουμάνα που μας έχει βάλει στο τρέξιμο, έχουμε παλληκάρια και κορίτσια σαν τα κρύα τα νερά να φροντίσουμε, με τα ρέματα της Μαγνησίας θα ασχολούμαστε; Έγινε και μια άπελπις προσπάθεια να ζητηθούν κάποιες εξηγήσεις, πλην εις μάτην, σύσσωμος η κανοναρχούσα τριάς Περιφερειάρχης, Πρύτανις (του Πρυτάνεως και μη προς κακοφανισμόν σας το «ι») και Άρχοντας απαγόρεψαν κάθε ερώτηση και μας άφησαν στα σκότη, μαζί με την απορία των 800.000 €.

Μετά από αυτά ανακοινώθηκαν κι άλλα έργα, μακράς πνοής και συγκεκριμένα τέσσερις (4) κυκλικοί κόμβοι: δύο στον Περιφερειακό Δρόμο και δύο στον δρόμο Βόλου-Βελεστίνου. Και καλά, στον Περιφερειακό άντε, ας γίνουν, χρήσιμοι θα είναι αν γίνουν όπως πρέπει. Αλλά στον δρόμο Βόλου-Βελεστίνου θα είναι λάθος. Και τούτο διότι αυτός ο δρόμος, σήμερα Εθνική Οδός αρ. 6, έχει άμεση πρόβλεψη, έχει ήδη χαρακτηριστεί ως μελλοντικός Αυτοκινητόδρομος και έχει ήδη πάρει και αριθμό Α12. Χρειάζεται μόνο δύο Ανισόπεδους Κόμβους, έναν στο Σέσκλο κι έναν στην Β’ ΒΙΠΕ. Θυμίζω ότι το κύριο στοιχείο που χαρακτηρίζει έναν Αυτοκινητόδρομο είναι οι Ανισόπεδοι Κόμβοι. Και οι κυκλικοί κόμβοι είναι Ισόπεδοι Κόμβοι. Γίνομαι κατανοητός; Κατασκευάζοντας (πανεύκολα) δύο, κι όχι έναν, κυκλικούς κόμβους σ’ αυτόν τον δρόμο αυτομάτως απεμπολούμε την δυνατότητα να έχουμε ένα σωστό Αυτοκινητόδρομο, με όλα τα συμπαρομαρτούντα, για είσοδο στην πόλη μας και για την επικοινωνία Βόλου-Λάρισας-Αθήνας-Θεσσαλονίκης. Αυτό πρέπει να γίνει και εκεί και τότε πρέπει να υπάρξουν οι πανηγυρισμοί, τα υπόλοιπα είναι όχι απλώς κουβέντα να γίνεται, είναι λάθος. Και από ό,τι ξέρω γι’ αυτούς τους δύο Ανισόπεδους Κόμβους πρέπει να υπάρχουν τουλάχιστον προμελέτες – σίγουρα για την ΒΙΠΕ, από τότε που γινόταν η μεγάλη συζήτηση για την σύνδεση του Βελεστίνου, που κατέληξε στην υπάρχουσα… μονόδρομη γέφυρα, αλλά και κατά μεγάλη πιθανότητα και για το Σέσκλο, λίγο αν ψάξει η Περιφέρεια θα τις βρει.

Επίσης κάτι διάβασα και περί Παράκαμψης της Άλλης Μεριάς. Μία ακόμη μελέτη που χρονίζει στα συρτάρια της Περιφερειακής Ενότητας και, αν θυμάμαι καλά, είναι σε προχωρημένο στάδιο. Μακάρι να βγει στην επιφάνεια, μακάρι να γλιτώσει ο οικισμός από την διέλευση μέσα από το στενό δρομάκι – που είναι Δημοτική Οδός, ας μην ξεχνιόμαστε – και μακάρι να δημιουργηθεί ένας παρακαμπτήριος δρόμος, που να συνδεθεί με την άλλη απολύτως απαραίτητη Παράκαμψη Πορταριάς. Ξέρω, τέτοια λέω και θα σηκωθεί ο αείμνηστος Δήμαρχος Κοντορίζος και θα με βαράει στο κεφάλι, αν δεν αγροικούσε τις θηριώδεις νταλίκες της «Ζαγορίν» να παίρνουν τα κεραμίδια του μανάβικου δεν μπορούσε να κοιμηθεί – πλάκα κάνω, κι ας με συγχωρήσει η καλή οικογένειά του, πάντως η αλήθεια είναι ότι ποτέ δεν συναίνεσε, ούτε καν συζήτησε την δυνατότητα οδικής παράκαμψης της Πορταριάς του. Κι ας είναι, ξαναλέω, απαραίτητη.

Παραμονές Πάσχα κι εμείς ζούμε πάλι μεγάλες στιγμές. Και προσδοκούμε την υπεσχημένη πλήρη αποκατάσταση των οδοστρωμάτων, μετά την λαίλαπα των οπτικών ινών. Από τις οποίες οπτικές ίνες ιδίως προσδοκούμε το αποτέλεσμα όλης αυτής της αναστάτωσης, τουτέστιν την βελτίωση των άθλιων συνδέσεων internet, που όμοιές τους ούτε στο Τζιμπουτί (διαπιστωμένα…) δεν υπάρχουν. Για να δούμε τι θα δούμε, αδέρφια!

Α! και να μην το ξεχάσω: αύριο, Μεγάλη Πέμπτη, μεσάνυχτα ώρα 12:00 στην Αγία Τριάδα θα ψάλει τα εγκώμια η γνωστή «Παρέα της Μ.Πέμπτης», που με επικεφαλής τον Νίκο Παρθένη από το 1981 (!) περιδιαβαίνει στις Εκκλησιές της περιοχής μας αυτή την μεγάλη νύχτα. Στην συνέχεια θα πάμε στην μυσταγωγία της Παναγίας Γορίτσας (Τρύπας). Όσοι πιστοί προσέλθετε.

Και μιλώντας για έργα (και ημέρες…) ένα μικρό αλλά μεγάλο (!!) θέμα. Ξανα-πέρασα από τον δρόμο έξω απ’ τα Καλά Νερά και έξω απ’ το ΚΑΑΥ (Κέντρο Αποκατάστασης Απωλειών Υγείας), λέγε με Παραθεριστικό Κέντρο, του Ελληνικού μας Στρατού. Εκεί, που λέτε, υπάρχει εδώ και τουλάχιστον τρία χρόνια, χειμώνα-καλοκαίρι, άθλια καλουπωμένο ένα μελλοντικό τοιχάκι, που περιμένει, προφανώς, λίγο τσιμεντάκι. Τρία χρόνια, μπορεί και παραπάνω, δεν καταφέρνει ο Ελληνικός Στρατός να χτίσει ένα τοιχαλάκι πάνω στον δρόμο;

Με όλη μου την Αγάπη συν-Άνθρωποι, Καλή, Πραγματική Ανάσταση σας εύχομαι. Γεια σας.

Στην φωτογραφία, ο Άγιος των Ελληνικών Γραμμάτων στην παραλία του Βόλου.

δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 08.04.2026, αρ.φύλλου 4615.

κυκλο-φ-οριακα 1265, 28 Ιανουαρίου 2026

 

Ο πρώτος μήνας πάει, μόνο άλλοι έντεκα μας έμειναν. Και τι μας επιφυλάσσουν κανένας στην πραγματικότητα δεν ξέρει, όλοι εικασίες κάνουν, όλοι υπαινιγμούς αφήνουν, η τεχνητή ανοη(μο)σύνη κατακτά όλο και περισσότερα πεδία και παιδία, ο γνωστός τοις πάσιν, πλέον, Trumpούκος κατακτά όλο κι περισσότερες κορυφές επιπολαιότητας, βαρβαρότητας και εκφυλισμού, η Ελλάδα κοιμάται συμμετέχοντας στον ευχάριστο ύπνο των Αθώων. Όλα καλά, χάλκινο μετάλλιο στην υδατοσφαίριση (κατά κόσμον water polo), Δευτέρα 26.01.26 μόλις ξεκίνησαν στην πισίνα και τα κορίτσια, ευχόμαστε τα καλύτερα, μέχρι και το ποδόσφαιρό πάει καλά, τέσσερις «ευρωπαϊκές» ομαδάρες έχουμε, τι άλλο θέλετε, γκρινιάρηδες;;

Όλα καλά, λοιπόν, μελανό σημείο των ημερών η πυρκαγιά που κατέστρεψε το εργοστάσιο της Βιολάντα έξω απ’ τα Τρίκαλα κι αφαίρεσε τη ζωή από 5 εργαζόμενες γυναίκες. Μελανό κι ο θάνατος της καθηγήτριας στην Άνω Γλυφάδα, που παρασύρθηκε από ορμητικά πλημμυρικά νερά και κατέληξε κάτω από αυτοκίνητο – νερά που πήραν τον κατήφορο από τον άδεντρο Υμηττό, δεν βρήκαν τις κοίτες που φαντάζονταν (γιατί άραγε; ) και τράβηξαν να βρουν την μητέρα θάλασσα, απλά πράγματα. ‘Όμως την άλλη μέρα, προς καθυσηχασμόν όλων ανεξαιρέτως ο Εκπρόσωπος υπενθύμισε (σ’ αυτή τη χώρα όλο ξεχνάμε και χρειάζεται κάποιος να μας το υπενθυμίζει) ότι εκτελούνται ήδη αφ’ εαυτού τους έξι (6) αντιπλημμυρικά έργα στην Περιφέρεια Αττικής, έξι, ακούτε; Απέφυγε διακριτικά να πει πού και πώς, μην προσβάλει και καμιά περιοχή πως τάχα δεν έχει κατάλληλα έργα προστασίας – ουδεμία ανησυχία, έχουν όλες άπασες (με εξαίρεση την Θεσσαλία που άργησε λίγο, βρε παιδί μου, έφυγαν και οι Ολλανδοί, αλλά ουδεμία ανησυχία δικαιολογείται, διότι εμείς ξέρουμε και δεν υπάρχει κανείς άλλος σ’ αυτή τη χώρα (και σε άλλες…) που να ξέρει καλύτερα από εμάς. Τελεία. Περιμένουμε τα επόμενα σοβαρά πλημμυρικά φαινόμενα, άβουλοι και αθώοι. Και α! μην το ξεχάσω, ανακοινώθηκαν και αποζημιώσεις, αυτοστιγμεί, λέει, αν δεν κάνω λάθος κάποιες από Ντάνιελ του 2023 ακόμη εκκρεμούν...

Όλα καλά. Και στον Βόλο μας έρχεται η πρόοδος. Πρόοδος, όχι χαζά. Οπτικές ίνες, αν έχετε ακουστά σας. Που για να (μετα)φέρουν το διαδίκτυο στο γραφείο ή στο σπίτι μας πρέπει να δικτυωθούν κάτω από όλη την πόλη. Αυτό κι αν είναι πρόοδος. Μήνες ολόκληρους κρατάει αυτή η διαδικασία, για να μην πω χρόνια, αν συνυπολογίσω κι εκείνα τα θεόρατα γριζόασπρα μεταλλικά κουτιά στα πεζοδρόμια αδιακρίτως. Και το χειρότερο, συμπολίτες μου, είναι ότι φοβάμαι πως όλη αυτή η αναστάτωση που όλοι μας ζούμε (και πρώτοι οι διαμαρτυρόμενοι, πλέον, καταστηματάρχες του εμπορικού κέντρου) θα πάει στράφι, καθώς η τεχνολογία τρέχει πιο γρήγορα από τα σκαπτικά μηχανήματα, ήδη η μία μεγάλη εταιρεία διαφημίζει ότι θα έχεις internet ακόμη κι αν το καλώδιο των οπτικών ινών σου είναι κομμένο (ε;!, πώς είπατε; πώς θα γίνει αυτό;) ήδη η ΔΕΗ έχει ετοιμάσει εναέριο δίκτυο – δείτε τις κουλούρες και κάποια ανάλογα μεταλλικά κουτιά στις κολώνες – και απορώ γιατί δεν το βάζει ακόμη σε λειτουργία και φυσικά ο καλός κύριος Elon Musk και οι παρατρεχάμενοί του αναπτύσσουν κάθε μέρα ασύρματα δορυφορικά συστήματα (ένα από αυτά, αλλά όχι το μοναδικό, είναι το starlink) που εξασφαλίζουν τέλεια συνδεσιμότητα χωρίς καθόλου εξωτερικά καλώδια.

Κι εκείνη την τεχνητή ανοη(μο)σύνη τι την έχουμε; Για πλάκα; Μόνο για να κάνουμε «σκετσάκι» τον Σι Τζινπινγκ κουρέα, να κουρεύει τον Τραμπ και στην πίσω φαλάκρα να του γράφει Made in China; Ή το άλλο, μέσα σ’ ένα αεροπλάνο ο Τραμπ, ο Πούτιν κι ο Μακρόν με κοντά παντελονάκια με την Ούρσουλα παρέα παίζουν και χαριεντίζονται, αλλά πιλότος είναι ο Σι Τζινπινγκ, ο οποίος, γελώντας, φοράει αλεξίπτωτο και πηδάει έξω, αφήνοντας το αεροπλάνο ακυβέρνητο. Χιλιάδες τέτοια υπάρχουν πλέον, όλα διασκεδαστικά μεν αποπροσανατολιστικά δε, αρκετά τέτοια χρησιμοποιούν και κάποιες Ελληνικές σατιρικές εκπομπές. Οι άλλοι στην Κίνα βάζουν ρομπότ να χτυπιούνται με κικ-μπόξινγκ, να παίζουν αγώνες τένις, ποδόσφαιρο, σκάκι παλαιόθεν, τίποτε δεν θα μείνει, ο Μεγάλος Αδελφός του George Orwell (1903-1950) (ψευδώνυμο του Eric Arthur Blair) είναι ήδη παρωχημένος (μέχρι και σε τηλεοπτικό «παιχνίδι» τον εξευτέλισαν) κι ο Θαυμαστός Καινούργιος Κόσμος του Aldous Huxley (1894-1963) είναι ήδη εδώ…

Και σ’ αυτόν τον θαυμαστό Ελληνικό μας κόσμο ευημερούν, μεταξύ πολλών άλλων, και δεκαεννέα (αριθμητικώς 19) στοιχηματικές εταιρείες. Ούτε μία, ούτε δύο, κάποτε είχαμε Λαχείο Εθνικό, Λαϊκό, Συντακτών την Πρωτοχρονιά, Προ-Πο και Σουηπστέηκ, ιππόδρομος για λίγους και διαλεχτούς, τώρα έχουμε 19, συν-Έλληνες! Μία από αυτές διαφημίζει ότι μοίρασε σε παίκτες που κέρδισαν 93 εκατομμύρια ευρώ. Αντιλαμβάνεστε το νούμερο; Κι αν είναι, λέμε τώρα, σωστό, πόσες πρέπει να είναι, άραγε, οι εισπράξεις της εταιρείας για να ευημερεί διαρκώς; Και η άλλη; Εκείνη που με ειδική άδεια, μόνη αυτή ως διάδοχος υποθέτω, έχει γεμίσει την Ελλάδα με πρακτορεία και «καταστήματα παιγνίων» και τώρα απλώς αλλάζει όνομα; Και πάλι, αυτές είναι δύο, μπορεί μεγάλες, μπορεί, δεν ξέρω. Οι υπόλοιπες 17 τι και τίνος είναι; Ο κυρ Αντώνης ο Πατέρας μου έλεγε «όσο πιο μεγάλο το λαχείο, τόσο πιο φτωχός ο κόσμος» κι ως παράδειγμα έφερνε την Ισπανία στα χρόνια του Φράνκο, τον θυμάμαι σαν τώρα να το λέει. Τότε δεν πολυκαταλάβαινα τι εννοούσε, τώρα καλοκαταλαβαίνω…

Και οι συντάξεις του λαού γιατί καθυστέρησαν με τον καινούργιο χρόνο; «Τι έγινε ρε παιδιά;» που έλεγε και ο Σπύρος Παπαδόπουλος στους αξέχαστους «Απαράδεκτους». Μήπως συγκεντρώνονται χρήματα για το Συμβούλιο Ειρήνης;

Αυτά. Είπωμεν και υπέρ εαυτών το Κύριε Ελέησον (τρις). Σας αγαπώ εξωστρεφώς, γεια σας!

Στην φωτογραφία, ένα ακόμη σκίτσο του Μέντη Μποσταντζόγλου-Μποστ από το μακρινόοοο 1959. Το χορευτικό ποίημα λέει: «Ήλθε πάλι η διάνοιξις / ήλθε με λουλούδηα / η μπουλτώζα προχορή / πέτρες, χόματα, σωρί / κε παντού χαράς χοροί / κε χαράς τραγούδεια (δημοτικόν εργολάβων)». Κάπως έτσι και στο 2026.

δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 28.01.2026, αρ.φύλλου 4567.

κυκλο-φ-οριακα 1212, 16 Οκτωβρίου 2024

 

Πάλι εδώ, καλημέρα συμπολίτες, συμπολίτισσες και απανταχού αναγνώστες! Περάσαμε και τα μισά του Οκτώβρη κι ακόμα δεν λέει να βρέξει σοβαρά, να δείτε που θα πάθουμε λειψυδρία, κι ας λέει ο Πρόεδρος Αργύρης ό,τι θέλει. Και μια που αναφερθήκαμε στο νερό μας, τι ακριβώς συμβαίνει με τους λογαριασμούς, έχει καταλάβει κανείς; Εγώ ακούω ότι άμα κάποιος υδροδοτούμενος πολίτης πάει στα ταμεία της ΔΕΥΑΜΒ και διαμαρτυρηθεί, αδιαμαρτύρητα η Επιχείρηση του μειώνει τον λογαριασμό. Δηλαδή; Αναγνωρίζει η Δημοτική Επιχείρηση ότι έχει εκδώσει «μούφα» λογαριασμούς; Ότι επισήμως κλέβει τους πελάτες της; Και δεν έχει επέμβει ακόμα ο Εισαγγελέας; (ο οποίος, σημειωτέον, έσπευσε να επέμβει στο θέμα του Αγίου Κυπριανού…) Ερωτώ: αν το κάνει αυτό ένας ιδιώτης επιχειρηματίας δεν θα διωχθεί αρμοδίως; Ποία η διαφορά, πέραν της πανταχόθεν δεδομένης ασυλίας του Άρχοντος και των συν αυτώ;

Και επίσης: με τα χρωστούμενα 20 εκατομμύρια στην ΔΕΗ τι έγινε; Τα κάλυψε το Κράτος; Το Κράτος, άκουσα στην τηλεόραση ένα παλληκαράκι τσίφτικο και καταφανώς καλοζωισμένο, Γενικό Γραμματέα του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας (ΥΠΕΝ), να λέει με στόμφο «Κράτος είμαστε, δεν είμαστε ο Χάρυ Πότερ!!», προσπαθώντας, ως είθισται, να απεκδυθεί πάσης ευθύνης για την κάκιστη διαχείριση των πραγμάτων στην πλημμυροπαθή Θεσσαλία μας.

Στην οποία Θεσσαλία μας (από το ένα στο άλλο πηδάμε…) ιδρύθηκε με Νόμο, ως γνωστόν, ο Οργανισμός Διαχείρισης Υδάτων Θεσσαλίας (ΟΔΥΘ Α.Ε.), ένα καινούργιο μαγαζάκι, το οποίο, όπως το λέει το όνομά του, θα διαχειρίζεται όλα τα νερά της Θεσσαλίας, πηγές, ποτάμια, ρέματα, ρυάκια και αρδευτικά αυλάκια, λίμνες φυσικές και τεχνητές, υδροφόρους ορίζοντες, βιολογικούς και χημικούς καθαρισμούς λυμάτων μαζί με τις αποχετεύσεις σε πόλεις και χωριά, ό,τι τελοσπάντων έχει σχέση με το νεράκι και τις πάμπολλες χρήσεις του. Και ξέρετε, αγαπητοί φίλοι, ποιον κατά πάσαν πιθανότητα προορίζουν αυτοί που δεν είναι ο Χάρυ Πότερ για αφεντικό αυτού ακριβώς του Οργανισμού; Τον κύριο Μιλτιάδη Γκουζούρη. Τον κύριο που μας συστήθηκε ως ο Γενικός Διευθυντής (CEO) των «Ολλανδών», της ολλανδικής εταιρείας HVA (για την οποία σας έχουμε γράψει, παλαιότερα, κάποια πραγματάκια…), ελάχιστες ημέρες μετά τις καταστροφικές πλημμύρες στην Θεσσαλία, κυριολεκτικά «από το πουθενά», απολύτως «φυτευτός», ως ο απολύτως αρμόδιος, λόγω τεραστίας εταιρικής εμπειρίας, για την αντιμετώπιση των τεραστίων προβλημάτων, στην συνέχεια παρέδωσε ένα «master plan» μόνο στα αγγλικά (που όσοι το διάβασαν, μαζί κι ο Περιφερειάρχης, δεν είπαν τα καλύτερα λόγια…), μέσα στο οποίο σχέδιο μία βασική πρόβλεψη είναι η δημιουργία του ως άνω ΟΔΥΘ! Τουτέστιν, αγαπητοί φίλοι, Γιάννης κερνάει και Γιάννης πίνει ή όλα δικά μας, βοήθειά μας. Διότι, όπως εν τω μεταξύ μάθαμε, ο κ. Γκουζούρης από το 2007 έχει σαφή πολιτική δράση στην Ελλάδα και από τα χρόνια των μνημονίων είναι στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας σε διάφορα πόστα. Το 2018 ανέλαβε Γενικός Διευθυντής της HVA και τώρα σκέπτεται να την αφήσει για τον ΟΔΥΘ, σκεφτείτε τι αμοιβές θα προβλέπει για τον εαυτό του… (περισσότερες λεπτομέρειες μπορεί να βρει κανείς στην ιστοσελίδα www.datajournalists.co.uk, σε ένα άρθρο του δημοσιογράφου κ. Άρη Χατζηγεωργίου).

Δύσκολα πράγματα, συνάνθρωποι.

Στα πιο «κοντινά» μας θέματα, πανηγυρισμούς, διαβάζω, για δημοπράτηση του Περιφερειακού Δρόμου της Αγριάς μέσα στο 2025, «μέχρι τα Λεχώνια», αν κατάλαβα καλά, διότι από εκεί και πέρα κάνει τζιζ!, όπως συχνά έχουμε πει σε τούτη τη στήλη. Ο οποίος Περιφερειακός αναβαθμίζεται και σε αντιπλημμυρικό έργο, δεν ξέρω ακριβώς γιατί, εύχομαι να ξέρουν αυτοί που το λένε. Επίσης, αν κατάλαβα καλά, ο κ. Περιφερειάρχης δήλωσε ότι οι απαραίτητες μελέτες ολοκληρώθηκαν (εγώ νομίζω ότι έχουν ολοκληρωθεί εδώ και χρόνια…), η Αποκεντρωμένη Διοίκηση θα εγκρίνει το τελευταίο κομμάτι των περιβαλλοντικών επιπτώσεων αλλά απομένει να διευκρινιστεί το ακριβές κόστος για την κατασκευή του έργου καθώς και το από πού θα χρηματοδοτηθεί. Δηλαδή; Σε κουβέντα να βρισκόμαστε πάλι; Αν δεν ξέρουμε πόσο κάνει κι αν δεν υπάρχει εξασφαλισμένη χρηματοδότηση δεν υπάρχει έργο, αγαπητοί φίλοι, τι να λέμε τώρα!

Για το Αεροδρόμιο Κεντρικής Ελλάδας, με διεθνή κωδικό VOL (από το Βόλος, προφανώς…) και έδρα το πολιτικό αεροδρόμιο της Νέας Αγχιάλου, βρέθηκε πάλι τρόπος να υπάρχουν διαφωνίες και διιστάμενες απόψεις εντός Μαγνησίας. Το γεγονός είναι ότι ουδείς πέραν ημών ενδιαφέρεται για την ύπαρξή του (υπουργεία, εοτ, λοιπή Θεσσαλία κλπ.) κι αν εμείς εδώ, οι Μαγνησιώτες με την στήριξη της Περιφέρειας, δεν ομονοήσουμε και δεν συμφωνήσουμε στο δέον γενέσθαι, θα είμαστε χαρούμενοι αν μπορέσει να διατηρηθεί η σημερινή ελάχιστη κίνηση. Είναι πολύ θετική η έλευση μιας ισραηλιτικής εταιρείας το 2025, οι Εβραίοι έχουν ήδη βάλει πόδι με επενδύσεις στο Πήλιο και προφανώς, ως έξυπνοι επιχειρηματίες, ενδιαφέρονται να στηρίξουν αυτές τις επενδύσεις ή/και να πραγματοποιήσουν νέες. Αυτό ίσως προσελκύσει κι άλλες εταιρείες, καθώς είναι παγκοίνως γνωστή η διασύνδεση των εβραϊκών συμφερόντων ανά τον κόσμο, κι αυτό πιθανότατα θα βοηθήσει τον τουρισμό της Μαγνησίας.

Αλλά για όλα αυτά χρειάζεται ομόνοια. Και να τελειώσουν, επιτέλους, οι πολύ σπουδαίες επιμελητηριακές εκλογές, που έχουν διχάσει τον φιλελεύθερο επιχειρηματικό (και όχι μόνο…) πληθυσμό  της Μαγνησίας.

Επόμενο (last but not least, που λένε κι οι εγγλέζοι…) πολύ σοβαρό θέμα για τον Βόλο είναι η κατάσταση στην οποία βρίσκονται όλοι οι αθλητικοί χώροι αρμοδιότητας του Δήμου. Εκτός, φυσικά, από τον αγωνιστικό χώρο και τα αποδυτήρια του Πανθεσσαλικού Σταδίου, λόγω ΝΠΣ…

Αυτά, δεν περιγράφω άλλο, σας υπολήπτομαι και σας αγαπώ μεγαλοφώνως. Γεια σας.

Στην φωτογραφία μια εξαιρετική λύση στον Σταθμό Εξυπηρέτησης Αυτοκινήτων (ΣΕΑ) Κορυνού, στον Αυτοκινητόδρομο Αιγαίου, κοντά στην Κατερίνη: Στέγαστρο για το parking των αυτοκινήτων με κάλυψη από φωτοβολταϊκές πλάκες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας.

(δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 16.10.2024, αρ.φύλλου 4268)

κυκλο-φ-οριακα 1207, 11 Σεπτεμβρίου 2024

 

«Ανοίγουν τα σχολεία / αντίο τεμπελιά / σε λίγο στα θρανία / θα πιάσουμε δουλειά»

Το τραγουδάκι το λέει καθαρά: τέρμα η τεμπελιά, στα ελληνικά τέλος η καλοκαιρινή ραστώνη, τέλος οι ανέμελες ώρες παρά θιν’ αλός, τέλος τα παιχνίδια άνευ πληκτρολογίου και αρχή στα θρανία τα οποία θα μετατραπούν σε χώρους εργασίας, σκληρής και επίπονης (λέμε τώρα…). Τα σχολεία, τα διαχρονικά ελληνικά σχολεία, από τις τάξεις των 40 παιδιών και του ενός/μιας δασκάλου/ας για τα πάντα (καλλιτεχνικά, μουσική, γυμναστική…) στους παιδοψυχολόγους και τις διδασκαλικές ειδικότητες για τα τμήματα των 17 παιδιών και στις αθρόες καταργήσεις-συγχωνεύσεις τμημάτων από τα χρόνια των μνημονίων μέχρι και φέτος για λόγους «εξορθολογισμού» – στην Παιδεία κάθε χρόνο κι ένας «ορθολογισμός» και δεν συμμαζεύεται, στην Ενέργεια μπάτε σκύλοι αλέστε κι αλεστικά μη δίνετε, παχιά λόγια στο Βελίδειο Ίδρυμα της 88^ης Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης.

Κι εμείς θυμόμαστε με φρίκη τον Σεπτέμβριο του 2023 με τον Δανιήλ και τον Ηλία να μας πλημμυρίζουν με 40 πόντους το υπόγειο, προκαλώντας καταστροφή. Βεβαίως υπήρξαν και χειρότερες καταστροφές από το υπόγειό μας και μετά από έναν χρόνο υπάρχουν άνθρωποι που ακόμη περιμένουν την «αρωγή» – κι εμείς μεταξύ αυτών, παρ’ όλο που το αρμόδιο συνεργείο μάς επισκέφθηκε την επόμενη ακριβώς μέρα, μάς κατέγραψε και τράβηξε και μια πράσινη γραμμή με σπρέϋ στο εξωτερικό του σπιτιού μας. Θυμάστε εκείνο το «ανέκδοτο» που λέγαμε για τον Παττακό με το «γραψ’ τον για σπίτι», που υπονοούσε γραψ’ τον για κάτι άλλο ή κάπου αλλού…; Και η Θεσσαλία ολόκληρη, κάθε τόσο λαμβάνει δισεκατομμύρια από τον αρχηγό και τον «θεόσταλτο» υφυπουργό, χρήμα να ακούν τα αυτιά σου, και έργο μηδέν. Πλήρης ασυμφωνία, προτάσεων, αποφάσεων, χαρακτήρων, σήραγγα λέει ο ένας, Αχελώος λέει ο άλλος, τσουπ! και οι Ολλανδοί της HVA με τον Έλληνα γενικό διευθυντή, με ωραία συμφέρουσα πρόταση να νοικιάσουν ολόκληρον τον κάμπο και να φυτεύουν ντομάτες και φρούτα, μετατρέποντάς τον σε Μοζαμβίκη ή σε Ταϊλάνδη, όπου έχουν μεγάλη εμπειρία τα παλληκάρια. Ιδού, λοιπόν, το μέλλον του θεσσαλικού κάμπου: ντομάτες, φρούτα και φωτοβολταϊκές κακοέργειες και στα πέριξ όρη, συμπεριλαμβανομένων των Μετεώρων, ανεμογεννήτριες. Κι ύστερα θα καααααθόοομαστε, που έλεγε κι ο Μίμης Φωτόπουλος, ζωή χαρισάμενη.

Το μόνο πραγματικό έργο στην Θεσσαλία είναι ο Αυτοκινητόδρομος Κεντρικής Ελλάδας, σύμφωνα με την ελληνική αρίθμηση αυτοκινητόδρομος Α3, σύμφωνα με την αρίθμηση των διευρωπαϊκών οδών Ε65. Ένα έργο για το οποίο έχω μιλήσει σε Συνέδρια, στην Ελλάδα και στας Ευρώπας διαχρονικά, από το τέλος της δεκαετίας του ’80, έως τουλάχιστον τα μέσα της δεκαετίας του 2000, χαρακτηρίζοντάς το αναγκαίο, μαζί με τον δυτικό άξονα, την σημερινή Ιονία Οδό, για την ολοκλήρωση του ελληνικού δικτύου αυτοκινητοδρόμων. Ευτύχησα να δω (με …μικρή καθυστέρηση) λειτουργική την Ιονία Οδό (Α5 στην αρίθμηση) και σχεδόν ολοκληρωμένη σήμερα την «Ε65», από Λαμία μέχρι Εγνατία Οδό (αυτοκινητόδρομος Α2). Και μιας και σας έβαλα στην αρίθμηση των Εθνικών Αυτοκινητοδρόμων, να σας πω ότι και ο δρόμος Βελεστίνο-Βόλος είναι χαρακτηρισμένος Αυτοκινητόδρομος, με αρίθμηση Α12. Περιμένει να δώσει ο Θεός φώτιση και ο υπουργός χρήμα ώστε να κατασκευαστούν οι ανισόπεδοι κόμβο στο Σέσκλο και στην Β’ ΒΙ.ΠΕ για να γίνει ένας κανονικός και ασφαλής δρόμος, όπως όλοι οι Ελληνικοί Αυτοκινητόδρομοι, οι καλύτεροι της Ευρώπης.

Στο μεταξύ, εμείς εδώ στο τέως Μονακό καταφέραμε, επιτέλους, να εγκαινιάσουμε την Πλατεία Πανεπιστήμιου, για την οποία αγωνίστηκαν τέσσερις Δημοτικές Αρχές πριν τον Άρχοντα, μια πλατεΐτσα στο κέντρο της πόλης, που αλλιώς την περιμέναμε και αλλιώς μας βγήκε. Δηλαδή, δια του λόγου το αληθές, το ‘χαμε δει το σκοτάδι όσα χρόνια (δεν) προχωρούσε η κατασκευή της (άλλωστε το σκοτάδι δεν είναι μακριά, κλείνεις τα μάτια και το βλέπεις, έλεγε ο πατέρας μου…), δέντρα χρειαζόμασταν, τσιμέντα στρώνονταν και μάρμαρα εγκιβωτίζονταν – τώρα τελευταία πολλά μάρμαρα βρε παιδιά, πολλά μάρμαρα, λέτε ν’ αρχίσω να ψάχνω; Ένα ωραίο αλσύλιο, πνεύμονας, θα ήταν ό,τι καλύτερο για το κέντρο της όμορφης πόλης μας, δυστυχώς το χάσαμε κι αυτό το κορμί, πατριώτη, κατά πάσα πιθανότητα προκειμένου να υπάρχει «σταθερό» έδαφος για χριστουγεννιάτικα «δρώμενα». Και το χειρότερο, για μένα, πάντα, είναι ότι φοβάμαι πως υπεύθυνος γι’ αυτή την κακή κατασκευή δεν είναι ο συνήθης Άρχοντας αλλά άλλος ή άλλοι, που μάλλον δεν τους φανταζόμουν.

Διάβασα μια πολύ ωραία παρέμβαση του Φίλου Στάθη Χαλαστάρα σχετικά με τις διαβάσεις πεζών, ένα πολύ «πονεμένο» θέμα στον Βόλο και στις περισσότερες ελληνικές πόλεις, μαζί, βέβαια, με τα δίκτυα κίνησης των Ατόμων με Αναπηρία. Σε διαβάσεις πεζών είδα τώρα τελευταία και μηχανάκια! Κανονικά, με την ταχύτητά τους, και οι πεζοί να κοντοστέκονται. Θα ασχοληθούμε διεξοδικότερα την επόμενη φορά. Όπως και για την κίνηση των ΑμεΑ – κι εδώ που τα λέμε, εκτός από τις υποχρεωτικές κίτρινες αυλακωτές πλάκες στα πεζοδρόμια βλέπετε, εσείς που βλέπετε, καμία άλλη μέριμνα για ΑμεΑ; Ή βλέπετε Άτομα με κινητικές Αναπηρίες να κινούνται στην πόλη, εκτός από τα άκρως επικίνδυνα ηλεκτροκίνητα αμαξίδια; Θα τα πούμε κι αυτά εν καιρώ.

Τελειώνουμε κάπως απότομα διότι μας πέφτει η μπαταρία στον φορητό υπολογιστή. Σας αγαπώ, γεια σας.

Στις φωτογραφίες το ρέμα της Μαυρούτσας ανάμεσα σε Κισσό και Μούρεσι, έναν χρόνο μετά, με τους ογκόλιθους στην κοίτη και την γέφυρα μπέλεϋ.

(δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 11.09.2024, αρ.φύλλου 4243)

κυκλο-φ-οριακα 1187, 20 Μαρτίου 2024

 

Καλημέρα και Καλή Τεσσαρακοστή, συμπολίτες και απανταχού αναγνώστες. 5 Μαΐου το δικό μας, το Πάσχα των Ορθοδόξων, 31 Μαρτίου το Πάσχα των Καθολικών. 5 εβδομάδες απόσταση φέτος. Προσπάθησα πολύ να κατανοήσω πώς προκύπτουν αυτές οι διαφορές από την στιγμή που και τα δύο δόγματα καθορίζουν ως βάση μέτρησης την πρώτη εαρινή πανσέληνο μετά την εαρινή ισημερία, δεν κατάφερα τίποτε. Κι αν έχετε γερά νεύρα, μπορείτε να προσπαθήσετε κι εσείς να καταλάβετε: στην διαδικτυακή Βικιπαίδεια, με λήμμα «Ορθόδοξο Πασχάλιο», υπάρχει ένα εκτεταμένο και πολύ αναλυτικό ιστορικό-αστρονομικό-δογματικό-ημερολογιακό άρθρο κι άμα καταλάβετε πάρτε ένα τηλέφωνο και σ’ εμένα – ειλικρινά το λέω. Κι επειδή η Πρωτομαγιά πέφτει Μεγάλη Τετάρτη, η αργία έχει ήδη μεταφερθεί την Τρίτη 7 Μαΐου, τουτέστιν η κλασική τετραήμερη αργία του Πάσχατος φέτος γίνεται πενθήμερη!

Μέγα θέμα έχει ανακύψει με την βαμβακοκαλλιέργεια στον κάμπο της Θεσσαλίας μας. Υδροβόρος καλλιέργεια το βαμβάκι, χαμηλά οι υδροφόροι ορίζοντες, κίνδυνος υφαλμύρωσης των υδάτων, ευτυχώς που ήρθαν οι Ολλανδοί της HVA και τα διαπίστωσαν! Εγώ, ο άσχετος περί τα γεωπονικά, τα έχω ακούσει αυτά από τα χρόνια του ’80-’90, τότε που έτρεχα στα αναπτυξιακά συνέδρια διοργάνωσης ΠαΣοΚ, απανταχού της Θεσσαλίας, εκπροσωπώντας το Τεχνικό Επιμελητήριο. Τότε που, παράλληλα με αυτά, αφειδώς και ανελλιπώς έτρεχαν οι κρουνοί των επιδοτήσεων, και η έκταση της Ελλάδας είχε περίπου διπλασιαστεί – αυτά τα μάθαμε κομματάκι αργότερα, τότε που οι Ευρωπαϊκοί μηχανισμοί επέβαλαν μνημόνια και οι Έλληνες πολιτικοί ήταν, ως είθισται, άπαντες αθώοι, αλλά και οι ίδιοι οι πολλαπλώς ωφελημένοι αγρότες σφύριζαν αδιάφορα. Είναι παλιό και γνωστό, λοιπόν, το πρόβλημα, και λύση, προφανώς, δεν υπάρχει. Αφήστε που άκουσα έναν νεόκοπο σοφολογιώτατο (όχι Ολλανδό) να υπερθεματίζει για την δημιουργία «βιομηχανίας παραγώγων βάμβακος» στην Ελλάδα, τουτέστιν κλωστουφαντουργίες, εριουργεία, μεταξουργεία, τέτοια που είχε δεκάδες η Ελλάδα κι έκλεισαν όλα, μη αντέχοντας στον κινέζικο, τον ινδικό, τον τούρκικο, τον μπαγκλαντεσιανό κλπ. ανταγωνισμό – τελείως ό,τι θέλει λέει κανείς σ’ αυτή τη χώρα.

Δεύτερο πολύ σοβαρό θέμα η πλημμυρισμένη Κάρλα. Πρόταση της HVA «να μην πειραχτεί το πλημμυρικό πεδίο» και η όποια στράγγιση των περισσευάμενων υδάτων να γίνει σε τουλάχιστον ενάμιση χρόνο μέσω της υπάρχουσας σήραγγας στον Παγασητικό Κόλπο. Τι ωραία τι καλά, όλα είναι ανθηρά. Κι ο Παγασητικός, με τον οποίο κανείς δεν ασχολείται, και κυρίως οι άμεσα ενδιαφερόμενοι Δήμοι Βόλου, Νοτίου Πηλίου και Αλμυρού, πώς δέχεται όλο αυτό το φορτίο; Άχνα δεν ακούω, και το καλοκαίρι με βήμα ταχύ πλησιάζει, πολύ φοβάμαι νέες αλληλο-μηνύσεις με το ΠΑΚΟΕ, σχετικά με την καθαρότητα και εν γένει καταλληλότητα των υδάτων προς κολύμβησιν. Αμέσως πρέπει να υπάρξει μηχανισμός παρακολούθησης της ροής στην σήραγγα και ελέγχου της ποιότητας του νερού, αλλιώς ίσως πρέπει να την ξανα-φράξουμε την σήραγγα, όπως τότε, το 1987, που μας έφερνε τα μολυσμένα λύματα της οινοπνευματοποιίας Χατζηδήμα.

Και βέβαια κάπου πήρε το μάτι μου μια ακόμη «καινοτόμο» πρόταση περί κατασκευής ενός οδικού τούνελ από την Κάπουρνα (Γλαφυρές) μέχρι το Καμάρι, προκειμένου να διασυνδεθεί και με τον εξαιρετικής σημασίας οδικό άξονα Στόμιο-Πουρί (μη χάσουμε…) και στο πλαίσιο του εμβληματικού αυτού έργου (!) να κατασκευαστεί και μία σήραγγα προς το Αιγαίο! Είπαμε, ό,τι θέλει λέει κανείς σ’ αυτή τη χώρα.

Αλλά και για μέσα στον Βόλο κάτι είδα περί «σχέδιο αστικής κινητικότητας», δεν έχω ακόμη πλήρη εικόνα, δεν έμαθα και το βασικό, ποιος το εκπόνησε αυτό το σχέδιο, από κάτι ορολογίες-αγγλικούρες μού δημιουργήθηκαν κάποιες υποψίες, θα δούμε. Πάντως, με την πρώτη γρήγορη ματιά, διαπλατύνσεις πεζοδρομιών στην Δημητριάδος να θυμίσω στον/στην Επιστήμονα ότι υπήρχαν μέχρι το 2014, τότε που ενέσκυψε η λαίλαπα του Άρχοντα και των σοφών συμβούλων του, και κατεστράφησαν προς όφελος της πράσινης λεωφοριολωρίδας. Τότε αφαιρέθηκαν και οι κορύνες, αν θυμάστε. Θα τα ξαναπούμε αυτά, πιθανώς να έρχονται ωραίες ημέρες σε τούτη την ταλαίπωρη πόλη… Κι από την άλλη μεριά οι σύγχρονες εξελίξεις της Πολεοδομίας και της Συγκοινωνιολογίας ζητούν «συμμετοχικό σχεδιασμό» για την διαμόρφωση των πόλεων, δηλαδή συμμετοχή στις αποφάσεις της Διοίκησης των κοινωνικών και επαγγελματικών φορέων, των ομάδων πολιτών, ακόμη και μεμονωμένων ατόμων. Μελαγχολώ. Τα μάλα, συμπολίτες. Ερωτήθηκα σχετικά και απάντησα ότι η μία και μοναδική περίπτωση συμμετοχικού σχεδιασμού που ξέρω (και συμμετείχα ενεργά) ήταν στον Δήμο Νέας Ιωνίας, η διαμόρφωση της Περιοχής Ήπιας Κυκλοφορίας στην οδό Καραμπατζάκη, 1990-1994. Ένα έργο πρωτοποριακό, για ολόκληρη την Ελλάδα, που καταστράφηκε εμμονικά το 2020 και η καταστροφή του γιορτάστηκε με Αρχοντικά κλαρίνα στις 28 Σεπτεμβρίου 2020. Θλίψη, μόνο.

Επίσης διαβάζω ότι οι Ιταλικοί Σιδηρόδρομοι, που το 2017 αγόρασαν πολύ φτηνά την ελληνική ΤΡΕΝΟΣΕ, ετοιμάζονται να αποχωρήσουν, αφού πάρουν και μια μεγάλη αποζημίωση από τον ΟΣΕ λόγω διαφυγόντων κερδών, που προέκυψαν από τις ζημιές τις οποίες προκάλεσαν ο Δανιήλ και ο Ηλίας του Σεπτεμβρίου 2023. Όσο για το έγκλημα στα Τέμπη, ούτε αυτοί έχουν κάποια ευθύνη. Απλώς θα φύγουν, και το άξιο Ελληνικό Δημόσιο θα αναζητήσει άλλους «εταίρους» για να λειτουργήσουν τα Ελληνικά Τραίνα, διότι το ίδιο δεν μπορεί, τώρα που βρίσκεται, σύμφωνα με το κυβερνητικό αφήγημα, στην κορυφή της Ευρώπης, ενώ μπορούσε τότε που, επί Χαρίλαου Τρικούπη, ήταν απολύτως πτωχευμένο. Θλίψη.

Τέλος και για σήμερα, για 1187^η φορά. Να παραμείνουμε υγιείς ως την επόμενη (τουλάχιστον) εβδομάδα. Γεια σας.

Στην φωτογραφία ο ακόμη βρώμικος Ελευθέριος Βενιζέλος με την παρέα του, στο πάρκο ιδιοκτησίας Δήμου Βόλου (πλην καφετέριας!!...).

(δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα!) την Τετάρτη 20.03.2024, αρ.φύλλου 4136)

κυκλο-φ-οριακα 1180, 31 Ιανουαρίου 2024

 

Τελευταία ημέρα του Γενάρη, Καλημέρα συμπολίτες και απανταχού αναγνώστες. Κι έρχεται ο Φλεβάρης με τις 29 ημέρες, καθότι το έτος 2024 δίσεκτον, τουτέστιν έχον 366 ημέρας, εξ ου και «δισ-εκτον». Βεβαίως, όπως όλοι γνωρίζουμε, «ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει, καλοκαίρι θα μυρίσει» οπότε όσο κι αν αγωνίζονται οι παντοειδείς μετεωρολόγοι να δικαιολογήσουν την ύπαρξή τους διαφημίζοντας «παν-τουρκικούς χιονιάδες» και «καιρούς φωτοβολίδες» – απίθανα πράγματα, σε μια Ελλάδα, επαναλαμβάνω, που δεν ξέρει πού πατάει και πού βρίσκεται και τρέχει πανικόβλητη πίσω από κάθε καραγκιοζάκι, είτε της πολιτικής, είτε του θεάματος-ακροάματος, είτε της τηλεόρασης. Και παράγει κατά συρροήν βουτυρόπαιδα, που με το πρώτο πασπάλι χιονιού κλείνονται στο σπίτι αντί να παίζουν χιονοπόλεμο στις αυλές των σχολείων…

Διαβάζω κατά καιρούς στις φιλο-κυβερνητικές ιστοσελίδες κάποιες καταθέσεις μαρτύρων (κατά κανόνα άσχετων με το συγκεκριμένο δυστύχημα) στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής για το έγκλημα των Τεμπών. Οι οποίες καταθέσεις σαφέστατα ρίχνουν όλη την ευθύνη της σύγκρουσης στον Σταθμάρχη και στον Μηχανοδηγό. Στο διάστημα 23.01-20.02.2024 θα κληθούν να καταθέσουν 24 μάρτυρες, μεταξύ των οποίων μία και μοναδική χαροκαμένη μάνα και ένας και μοναδικός επιζών. Όλοι οι υπόλοιποι, πλην του κ. Σπίρτζη, είναι με άμεσο ή έμμεσο τρόπο σημερινοί ή χθεσινοί κυβερνητικοί αξιωματούχοι ή φιλο-κυβερνητικά διοικητικά στελέχη. Είμαι απολύτως βέβαιος ότι τελικοί υπεύθυνοι θα είναι οι δύο προαναφερθέντες και ο κ. Σπίρτζης, που έκανε το έγκλημα να είναι Υπουργός στην Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Εδώ θα είμαστε, να διαβάζουμε, να βλέπουμε και να χαιρόμαστε την όμορφη χώρα μας.

Η οποία χώρα μας, αφ’ ετέρου, κατάφερε μετά από χρόνια γραφειοκρατικών αγώνων μεταξύ των υπηρεσιών της να παραχωρήσει το Πάρκο Βασιλέως Γεωργίου Α’, κατά κόσμον Πάρκο Αγίου Κωνσταντίνου (η Αγία Ελένη απουσίαζε κατά την ονοματοδοσία…) για δεύτερη φορά (τονιίω, 2^η φορά!) στον Δήμο Βόλου. Άξιον και Δίκαιον. Κι εκεί που περιχαρής διάβαζα τα της παραχωρήσεως τσακ! έρχεται η κεραμίδα, ακούστε Χριστιανοί. Το φοβερό και τρομερό «Υπερταμείο» ή ΤΑΙΠΕΔ, που διαφεντεύει όλη την ακίνητη περιουσία του Δημοσίου κατ’ επιταγήν των Μνημονίων – τα οποία Μνημόνια η Κυβέρνησή μας τα έχει στείλει στον εξαποδώ και οι επενδυτικές βαθμίδες τραβούν την ανηφόρα αλλά αυτοί οι επαίσχυντοι οργανισμοί υποδούλωσης παραμένουν σε λειτουργία – παραχωρεί στον Δήμο Βόλου 25.000 τ.μ. χόρτα, δέντρα, δρομάκια και κρατάει για την πάρτη του 185 τ.μ. όπου υπάρχει η καφετέρια!! Δεν πίστευα στα μάτια μου, τέτοιο «τρολλάρισμα». στον Άρχοντά μας δεν το φανταζόμουνα. Ρε παιδιά, έλεος πια, ανάλγητο αυτό το «Υπερταμείο». Ο άνθρωπος στην καφετέρια ήθελε να βάλει πόδι και χέρι, τα χορτάρια τι να τα κάνει, πάρκα και αηδίες…

Ακόμα γελάω. Δεν ξέρω πώς θα εξελιχθεί η κατάσταση, αλλά γέλασα μέχρι δακρύων – άτιμη κενωνία!

Αλλά δεν είναι καθόλου για γέλια το αίτημα παραχώρησης του συνόλου της χερσαίας ζώνης του Λιμένος στον Δήμο Βόλου. Το αίτημα είναι πολύ παλιό, έχει επαναδιατυπωθεί επισήμως από το Δημοτικό Συμβούλιο (κι εγώ συνέβαλα πολύ σ’ αυτό…) τον Φεβρουάριο 2010 (πωπω! 14 χρόνια πίσω…), επί Μονακό δεν ξέρω λεπτομέρειες (ποιος ξέρει;…) αλλά κατά καιρούς ακούω κάτι κραυγές, μακάρι να βρεθεί κάποια άκρη κύριοι και κυρία Βουλευτές του Νομού.

Τις προάλλες βρέθηκα επωχούμενος στο Νότιο Πήλιο. Πέντε (5) μήνες μετά τις πλημμύρες του Σεπτεμβρίου η κατάσταση παραμένει απελπιστική. Στον Πλατανιά το γερμένο σπίτι πάνω στο βουλιαγμένο λεωφορείο μαυρίζει την ψυχή. Παρακεί τα στοιβαγμένα αυτοκίνητα που ανασύρθηκαν από τον βυθό τρομάζουν (βλέπε και την σημερινή μας φωτογραφία). Στην Μηλίνα οι ρίζες των θεόρατων δέντρων, ένα κουβάρι στην ακροθαλασσιά, μαζί με την γεφυρούλα που πήρε το ποτάμι και κατάφεραν να ανελκύσουν επιτείνουν τις εικόνες της πλαγιάς που έχει φύγει και των χειμάρρων που δεν έχουν, πλέον, κοίτη αλλά ένα μεγάλο, πετροσπαρμένο ίσιωμα. Κι όλη την ώρα σκεφτόμουνα «ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει…» και τι θα γίνουν αυτοί κι άλλοι πολλοί τόποι στην γειτονιά μας, που έχουν κρεμάσει μεγάλο κομμάτι της ύπαρξής τους στον τουρισμό. Θα προλάβουν;

Στην πόλη υπάρχει η επέλαση των τροχονόμων. Για την ακρίβεια, μία ακόμη επέλαση. Οι καινούργιοι κάτοικοι, μεταξύ των οποίων ο Άρχοντας, πιθανώς και ο νέος Κύριος Διοικητής, δεν έχουν ζήσει τις καταστάσεις του παρελθόντος που έχουμε ζήσει οι παλιοί Βολιώτες. Κι έχουμε ζήσει πολλές τέτοιες επελάσεις, με τις οποίες ούτε το πρόβλημα λυνόταν, ούτε οι συμπολίτες αλλά ούτε και οι καταστηματάρχες ήταν ευχαριστημένοι. Μόνο μερικά λεφτά προστίμων έμπαιναν στα κρατικά ταμεία, αν, βεβαίως, δεν διαγράφονταν αρμοδίως. Έτσι όλοι ήταν δυσαρεστημένοι, ακόμη και οι Αστυνόμοι που έβλεπαν το μάταιον των προσπαθειών τους (τότε είχα πολλές κυκλοφοριακού χαρακτήρα επαφές μαζί τους, και όχι μόνο λόγω των Ολυμπιακών Αγώνων). Γι’ αυτό μπήκαν οι κορύνες στους άξονες των αρτηριών και με το τσακ!, ως δια (τεχνικής) μαγείας, που λένε, όλα τα προβλήματα λύθηκαν. Ακόμη και τα λεωφορεία, χωρίς πράσινα άλογα, κινούνταν πολύ πιο γρήγορα. Μόνο μερικοί, εκ φύσεως γκρινιάρηδες και εκ θέσεως αντιπολιτευόμενοι αντιτάχθηκαν. Αλλά οι κορύνες έμειναν στην θέση τους επί επτά (7) χρόνια! Διότι οι Βολιώτες τις ήθελαν. Ύστερα ήρθε ο Άρχων του Μονακό (ο Μονεγάσκος, λέει ένας καλός φίλος) και τα πήρε όλα σβάρνα.

Αλλά τώρα σφίξαν τα πράγματα. Κι αναγκάζεται να κάνει αυτό που όλοι ξέρουν πολύ καλά ότι δεν θα έχει αποτέλεσμα. Εκείνο που επίσης δεν ξέρει τι να το κάνει είναι σίγουρα το Τραινάκι του Πηλίου…

Στις 28 Ιανουαρίου 2000 έγιναν τα εγκαίνια του μετρό της Αθήνας με πάρα πολύ κόσμο στα δωρεάν δρομολόγια των συρμών. Το μετρό της Θεσσαλονίκης το περιμένουμε, επιτέλους, τον Νοέμβριο 2024.

Σας ασπάζομαι απεριφράστως. Γεια σας και Χαρά σας.

(δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα!) την Τετάρτη 31.01.2024, αρ.φύλλου 4101)