κυκλο-φ-κορωνοϊκα 1041, 30 Δεκεμβρίου 2020

 

Φτάσαμε επιτέλους στο τέλος αυτού του δίσεχτου 2020. Κι ύστερα σου λέει ο άλλος «ανοησίες, προλήψεις». Δεν ξέρω τι ακριβώς συμβαίνει στο σύμπαν, πάντως τίποτε δεν αλλάζει το γεγονός ότι το έτος 2020 είχε 29^η Φεβρουαρίου και μας άλλαξε τα φώτα. Ένα έτος που είναι βέβαιο ότι δεν θα ξεχάσουμε ποτέ – αν και κάποιοι λένε ή υπαινίσσονται ότι η γκαντεμιά ξεκίνησε τον προηγούμενο χρόνο, το 2019, κι αυτό το έτος δεν πρέπει να ξεχάσουμε.

Τέλος πάντων, τα δεινά εμφανίστηκαν συλλήβδην φέτος. Στις 9 Ιανουαρίου 2020 οι κινεζικές αρχές ανακοίνωσαν επίσημα την ύπαρξη ενός νέου (κορωνο)ιού, ιδιαίτερα μολυσματικού, που προκαλεί άσχημη αναπνευστική μόλυνση, με την κωδική ονομασία CoViD-19 (Co-rona Vi-rus D-isease–19, επειδή εντοπίστηκε τον Δεκέμβριο 2019). Από εκεί και μετά κυριολεκτικά μας πήρε και μας σήκωσε. Στις δικές μου σημειώσεις το «πανηγύρι» στην χώρα μας ξεκίνησε στις 26 Φεβρουαρίου, μετά από επιβεβαίωση των τριών πρώτων κρουσμάτων. Στις 10 Μαρτίου έκλεισαν όλα τα εκπαιδευτικά ιδρύματα, στις 13 Μαρτίου έκλεισε η εστίαση και οι αθλητικοί χώροι και ταυτόχρονα ξεκίνησε η καμπάνια «Μένουμε Σπίτι», στις16 Μαρτίου έκλεισαν τα εμπορικά και οι εκκλησίες και το απόγευμα εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στις τηλεοράσεις μας ο κύριος Τσιόδρας και ο κύριος Χαρδαλιάς, και στις 22 Μαρτίου επιβλήθηκε πλήρης απαγόρευση κυκλοφορίας. Στις 4 Μαΐου ξεκίνησε η άρση των απαγορεύσεων, στις 7 Νοεμβρίου ξεκίνησε η δεύτερη καραντίνα, που κρατάει ακόμη. Μέχρι την Κυριακή 27 Δεκεμβρίου είχαμε καταγεγραμμένους 4.606 νεκρούς. 26 Δεκεμβρίου ξεκίνησε η Ελευθερία, ήρθαν τα πρώτα εμβόλια της Pfizer/BioNTech, η ιστοσελίδα capital.gr μας πληροφορεί ότι η πρώτη παρτίδα είχε 9.750 δόσεις και ότι μέχρι το τέλος Μαρτίου 2021 θα έχουμε παραλάβει ακριβώς 1.265.550 δόσεις. Ακριβώς. Το capital ξέρει, είναι «του κόμματος», που έλεγε και ο Γκρούεζας-Παπαγιαννόπουλος στο «Υπάρχει και φιλότιμο»!

Εμπρός, λοιπόν, για μια Ελλάδα Νέα.

Το άλλο σημαντικό γεγονός αυτής της χρονιάς στην παλιά Ελλάδα ήταν η ολοκλήρωση της δίκης της Χρυσής Αυγής στις 22 Οκτωβρίου 2020, που είχε ξεκινήσει στις 20 Απριλίου 2015, με την φυλάκιση των στελεχών της εγκληματικής οργάνωσης. Δύο μόνο μελανά σημεία, η διαφυγή του καταδικασμένου Χρήστου Παππά – ενώ δεν υπήρχε «ούτε μία περίπτωση στο τρισεκατομμύριο να διαφύγει» κατά δήλωση (με τα αναγκαία χασκόγελα…) του κυρίου Σταύρου Μπαλάσκα από την Πανελλήνια Ομοσπονδία Αστυνομικών Υπαλλήλων (ΠΟΑΣΥ) – και η ασυλία του επίσης καταδικασμένου Γιάννη Λαγού στο Ευρωκοινοβούλιο. Συγχαρητήρια στην έδρα του Εφετείου που έφερε σε πέρας αυτόν τον σκληρό Μαραθώνιο της πεντάχρονης δίκης.

Στον κόσμο εμείς ξεχωρίσαμε την επί μήνες αμφισβήτηση του εκλογικού αποτελέσματος στην «Μεγαλύτερη Δημοκρατία του Κόσμου» από τον κύριο Ντόναλντ Τραmp, την έξοδο της Πολύ Μεγάλης Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση και την σχεδόν ηρωικά σθεναρή στάση των ευρωπαίων εταίρων της Ελλάδας απέναντι στις τουρκικές προκλήσεις, δάκρυα ευγνωμοσύνης στα μάτια μάς φέρνει η στάση του κυρίου Μακρόν – για την κυρία Μέρκελ ήμασταν βέβαιοι…

Προσωπικά το δίσεχτο 2020 μου έφερε μια χαρά και πολλές λύπες. Η χαρά οφείλεται στην ολοκλήρωση ενός κύκλου που ελπίζω να μην χρειαστεί να επαναληφθεί. Οι περισσότερες λύπες οφείλονται στην απώλεια πέντε (5) πολύ κοντινών μου ανθρώπων *), εδώ, στον Βόλο, είτε από κορωνοϊό, είτε από άλλες αιτίες. Αλλά η μεγαλύτερη λύπη μου οφείλεται σε μια στάση μεγάλης αχαριστίας απέναντί μου (και όχι μόνο…), μετά από 20 χρόνια αγαστής, όπως νόμιζα και νομίζαμε, συν-εργασίας. Υπάρχει κι εκείνο το ακαθορίστου πατρότητος και αμφιβόλου διατυπώσεως ρητό με τον «ευεργετηθέντα αχάριστο», που έναν χρόνο τώρα μου τριβελίζει τον νου.

Αλλά το ένοχο 2020 φεύγει και έρχεται το (κατά τεκμήριο…) αθώο 2021 – μέχρις αποδείξεως του εναντίου, βεβαίως-βεβαίως. Έρχονται τα 200 χρόνια από την Επανάσταση του 1821 (ποιος ξέρει τι μας ετοιμάζει η κυρία Γιάννα…) έρχονται τα 50 χρόνια από την αποφοίτησή μας από το 2^ο Γυμνάσιο Αρρένων Βόλου (ποιος ξέρει τι ετοιμάζουμε…), έρχονται οι Ολυμπιακοί Αγώνες στο Τόκυο και το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου, που αναβλήθηκαν φέτος,

Με ρεβεγιόν ή χωρίς; Ιδού η απορία. Διότι μέχρι πέρυσι οι Έλληνες μαζευόμασταν, ανεξαρτήτως αριθμού, γύρω από το Χριστουγεννιάτικο ή/και από το Πρωτοχρονιάτικο Γιορτινό Τραπέζι των σπιτιών μας. Σε ρεβεγιόν πήγαιναν, αν δεν κάνω λάθος, μόνο μερικοί (προνομιούχοι, συνήθως...) συν-Έλληνες, πάντοτε και μόνο την παραμονή της Πρωτοχρονιάς, σε κέντρα με ταμπλ ντοτ ή σε οργανωμένες συναθροίσεις, όπου και πανηγυρικά γιόρταζαν την αλλαγή του χρόνου. Διότι reveil στα γαλλικά σημαίνει ξυπνάω, αγρυπνώ και η λέξη reveillon εμπεριέχει ακριβώς την έννοια του ξενυχτιού μετά τα μεσάνυχτα, που αλλάζει ο χρόνος. Φέτος, με την αρχοντιά που διακρίνει τους μαχητές κατά του κορωνοϊού, από Χαρδαλιά μέχρι Χατζηνικολάου και βάλε, τα πάντα όλα ξαφνικά έγιναν ρεβεγιόν!!

Εμείς, τελικά, χωρίς «ρεβεγιόν» αρμενίζουμε. Με, ευελπιστούμε, ούριους ανέμους το 2021. Τους οποίους ολοκαρδίως και οικογενειακώς ευχόμαστε να πνέουν και στα δικά σας πανιά. Γεια σας.

(δημοσιεύτηκε στην 123χρονη (1898-2020) καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Θεσσαλία" την Τετάρτη 30.12.2020, αρ.φύλλου 37.308) 

*) εκ των υστέρων: οι απώλειες του 2020 ήταν οκτώ (8): Σταύρος Αργυρόπουλος, Στυλιανός (Τέλης) Κυπραίος, Δημήτρης Μακρυβέλιος (πρόσκοποι 58^ο Σ.Ν/Π), π. Βάιος Τακούμης (συμμαθητής 5^ο ΔΣΒ), Κώστας Καρανικολός (συμμαθητής 2^ο ΓΑΒ), Γιώργος Σερβετάς (ξάδερφος, ετών 87), Νικόλας Ζωιόπουλος (συμμαθητής αδερφού) και Φωτεινή (Φωφώ) Μανουσάκη (πεθερά, ετών 92).

κυκλο-φ-οριακα 1031, 21 Οκτωβρίου 2020

...και του χρόονου με υγεία!

 Όχι! δεν μας  φτάνει η τουρκική προκλητικότητα και το ανάλογο ευρωπαϊκό θέατρο του παραλόγου, δεν μας φτάνει η πανδημία του CoViD-19, που φέρνει όλο και πιο κοντά το οριστικό λοκντάουν, δεν μας φτάνει η παντελώς απαράδεκτη κυρία εισαγγελεύς στην δίκη της Χρυσής Αυγής, δεν μας φτάνει που πνίγονται άνθρωποι στο εξαίρετο δημιούργημα του Καρά Τεπέ, στην Λέσβο, έχουμε και τις κακουργηματικού χαρακτήρος επιθέσεις που δέχεται η αστυνομία του κυρίου Χρυσοχοΐδη από δεκατετράχρονους μαθητές – τέσσερις μέρες στα κρατητήρια της ΓΑΔΑ για να μάθουν, οι κακούργοι…

Καλημέρα Φίλοι Αναγνώστες. Αν αισθάνεστε ότι πνίγεστε, είτε με, είτε, κυρίως, χωρίς μάσκα προστασίας να σκέφτεστε ότι δεν είστε μόνοι, πολλοί πνιγόμαστε. Αν πάλι τα βρίσκετε όμορφα κι ωραία όλα αυτά έχετε κάθε δικαίωμα να παραμείνετε ευτυχείς.

Και επειδή τα έχουμε αφήσει λίγο πίσω, ας πάμε στα καθ’ ημάς:

α) Ευλογήθηκε με έναν μοριακό αναλυτή δειγμάτων DNA το Αχιλλοπούλειο Νοσοκομείο του Βόλου – παρ’ όλο που δεν το χρειαζόταν, σύμφωνα με τον κύριο βουλευτή του κυβερνώντος κόμματος – όμως λόγω ανέχειας αντιδραστηρίων θα γίνονται μόνον 10 έλεγχοι ημερησίως – τέτοια γαλαντομία!

β) Ξεκίνησαν από 15 Οκτωβρίου να τοποθετούνται αρμοδίως τα εορταστικά και πολύ ακριβά λαμπιόνια. Παράλληλα συνεχίζονται οι αποκεφαλισμοί δέντρων και κάποιοι ισχυρίζονται ότι οι ανάδοχοι εργολάβοι πληρώνονται σε είδος, με τα ξύλα που αποκομίζουν – εγώ δεν το πιστεύω. Ταυτοχρόνως περνώ έξω από το εκθεσιακό μπουζουξίδικο στο Πεδίο Άρεως, που στέκει «έρμο και σκότεινο» περιμένοντας το επόμενο μπουζουκο-ιβέντ (event), το οποίο φέτος μάλλον δεν θα προκύψει – πιο λάθος επέμβαση δεν έχουν κάνει τα ξεφτέρια της Αρχής όλα τα τελευταία χρόνια. (σσ. έρμο στα λευκαδίτικα σημαίνει ταλαίπωρο, άθλιο…).

γ) Συνεχίζεται το έργο στις οδούς Ογλ και Μαυροκορδάτου, η Τοπάλη ολοκληρώθηκε, σταδιακά και σιγά-σιγά ο διαχρονικός Δήμος Βόλου υλοποιεί το δικό μας σχέδιο για το κέντρο της πόλης, σύμφωνα με την απόφαση Δημοτικού Συμβουλίου 282/2007 «Γενικές Αρχές για μια Βιώσιμη Κινητικότητα στην Πόλη του Βόλου», 2^ος Άξονας Δράσης: «Ελεύθερη ροή στις αρτηρίες – ήπια κυκλοφορία στους δρόμους του κέντρου», μόνο, βέβαια, ως προς το σκέλος της ήπιας κυκλοφορίας, γιατί δεν μπορεί κανείς να μιλά για «ελεύθερη ροή» στις αρτηρίες, όπου γίνεται «το έλα να δεις», παρά την ενεργοποίηση και της Δημοτικής Αστυνομίας

δ) Θεωρώ λάθος τους κυβόλιθους στην οδό Πλαστήρα, έξω από την Αγία Τριάδα, στη θέση του «ιστορικού» πλακόστρωτου με πλάκες Πηλίου, που είχε κατασκευαστεί στο πλαίσιο της Πλατείας Αναύρου, έργο της Ήβης Αγγελοπούλου επί Δημαρχίας Κουντούρη το 1989-90. Αυτό το πλακόστρωτο, από Αθανασάκη (Μουσείο) μέχρι Τσιτσιλιάνου (Αγία Τριάδα) επρόκειτο να είναι πεζόδρομος και για μερικά χρόνια λειτούργησε έτσι, ύστερα το κατέλαβε κι αυτό το αυτοκίνητο και σιγά-σιγά, όπως ήταν αναμενόμενο, οι πλάκες έσπασαν. Αντί λοιπόν να αντικατασταθούν με πλάκες προτιμήθηκαν οι κυβόλιθοι, οι οποίοι και αισθητικά δεν ταιριάζουν αλλά και πολύ σύντομα θα αρχίσουν να μετακινούνται, όσο καλά κι αν φαίνονται στερεωμένοι σήμερα.

ε) Με το parking στην Φιλελλήνων δεν έχω καταλάβει ακριβώς τι γίνεται. Ενώ η κατασκευή προχωρεί καλώς, κατά πώς φαίνεται, και βρέθηκε και ο ανάδοχος λειτουργίας για 12 χρόνια, ακούω ότι χρειάζεται κάποια σημαντική τροποποίηση της πολεοδομικής άδειας – δεν γνωρίζω τον λόγο!

Αυτά ως προς αυτά τα διάφορα ή αδιάφορα. Υπάρχουν όμως και ευχάριστα γεγονότα. Όπως είχε επιτακτικά ζητήσει ο πρόεδρος της ΠΑΕ ΝΠΣ Βόλος, Δευτέρα απόγευμα η Κυβέρνηση έβγαλε ανακοίνωση ότι πλέον οι ποδοσφαιρικοί αγώνες θα διεξάγονται με παρουσία φιλάθλων, και όλοι οι σχετικοί πανηγύρισαν δεόντως. Τρίτη πρωί ο Μωυσής – Πρωθυπουργός ανακάλεσε την απόφαση της δικής του Κυβέρνησης! Χωρίς να απολύσει ούτε τον αρμόδιο Υφυπουργό, ούτε την Επιτροπή των Λοιμωξιολόγων, που (υποτίθεται ότι) έδωσε το «έχει καλώς». Τσίρκο, για να γελάει ο κόσμος!

Χαμογελάτε, συμπολίτες, είναι μεταδοτικό. Γεια σας.

Στην φωτογραφία … και του χρόνου, να ‘μαστε καλά!

(δημοσιεύτηκε στην 123χρονη (1898-2020) καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Θεσσαλία" την Τετάρτη 21.10.2020, αρ.φύλλου 37.251) 

κυκλο-φ-οριακα 1029, 9 Οκτωβρίου 2020

Εγκληματική Οργάνωση και «με τη βούλα», πλέον. Ναι! για την «Χρυσή Αυγή» λέω, και είναι η πρώτη φορά που γράφω ολόκληρο αυτό το όνομα, όποτε το χρειάστηκα ως τώρα έγραφα απλώς «ΧΑ». Για την «Χρυσή Αυγή», που ήρθε σαν μαύρο σύννεφο στα χρόνια των μνημονίων σε μια Ελλάδα που παραπατούσε και κατέλαβε χώρο στο Κοινοβούλιο και στους δρόμους. Και στα δυο έδειξε το πραγματικό της πρόσωπο, αλλά χρειάστηκε ένα νεκρό παιδί, μια δίκη 5,5 χρόνων και μια άξια σύνθεση δικαστών για να πάρει τον χαρακτηρισμό που από την αρχή της ανήκε: εγκληματική οργάνωση. Ποτέ ξανά, συμπολίτες, ποτέ ξανά. Όσα ονόματα κι αν αλλάξει ο φασισμός, παραμένει ο ίδιος – η θέση του είναι στον σκουπιδοτενεκέ της Ιστορίας. Και στις φυλακές.

Ένα ταξίδι στην Δυτική Ελλάδα με Ι.Χ. κάναμε τις προηγούμενες μέρες. Μας δόθηκε η ευκαιρία να χρησιμοποιήσουμε μερικά από τα σημαντικότερα τεχνικά έργα που έχουν κατασκευαστεί στην χώρα μας. Πρώτη η «Ολυμπία Οδός», ο αυτοκινητόδρομος Α8 Αθήνα-Κόρινθος-Πάτρα, που παραδόθηκε στις 17 Απριλίου 2017 (στα γενέθλιά μου…) κι έβαλε τέλος στην εκατόμβη ατυχημάτων σ’ αυτόν τον δρόμο. Αξίζει εδώ να σημειώσω ότι τον ίδιο Απρίλιο 2017 δόθηκαν στην κυκλοφορία οι σήραγγες των Τεμπών, στον αυτοκινητόδρομο Α1 Αθήνα-Θεσσαλονίκη-Εύζωνοι. Ύστερα η Γέφυρα «Χαρίλαος Τρικούπης» Ρίο-Αντίρριο , 2.252 μέτρα μήκος, που άνοιξε την παραμονή της έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων, στις 12 Αυγούστου 2004. Ύστερα ο αυτοκινητόδρομος Α5 «Ιονία Οδός» Πάτρα-Ιωάννινα-Κακαβιά, που ολοκληρώθηκε στις 3 Αυγούστου 2017 μας πήγε μέχρι την Αμφιλοχία. Στη συνέχεια η υποθαλάσσια σήραγγα Άκτιο-Πρέβεζα, με μήκος 910 μ. και μέγιστο βάθος 27 μ. κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας, εγκαίνια 28 Ιουνίου 2002. Ύστερα η όμορφη Πρέβεζα, με το λιθόστρωτο κέντρο, την πλακόστρωτη παραλία («…περπατώντας αργά στην προκυμαία / υπάρχω, λες, κι ύστερα δεν υπάρχεις…») και την ολοκαίνουργια «υπερσύγχρονη» μαρίνα 300 θέσεων, γεμάτη πολυτελή μηχανοκίνητα και ιστιοφόρα σκάφη.

Διανυκτέρευση. Το επόμενο πρωί η Αμμουδιά στις εκβολές του Αχέροντα, το Νεκρομαντείο, ένας ακόμη «μαγικός» αρχαιοελληνικός τόπος, ύστερα «Αχ! στης Πάργας τον ανήφορο κανέλλα και γαρύφαλλο / Αχ! με γέλασαν δυο παργιανές κοντούλες και μελαχροινές», επίσκεψη για παραλιακό καφέ ακριβώς 29 χρόνια μετά την πρώτη φορά. Πολύ κοντά από εκεί η Εγνατία Οδός στον κόμβο 01^Α Βασιλικός. Η Α2 «Εγνατία Οδός» Ηγουμενίτσα-Θεσσαλονίκη-Κήποι Έβρου, 670 χλμ., 73 σήραγγες (4.600 μ. η μεγαλύτερη, του Δρίσκου), 177 γέφυρες μεγαλύτερες των 50 μ. (στον ποταμό Άραχθο η μεγαλύτερη 1.036 μ.), 63 ανισόπεδοι κόμβοι, το μεγαλύτερο οδικό έργο στην Ελλάδα και ένα από τα μεγαλύτερα στην Ευρώπη, με τεράστια κοινωνικοοικονομική και γεωπολιτική σημασία, στο μεγαλύτερο μέρος του έτοιμο το 2009.

Τα έλατα, το Μέτσοβο των Βλάχων για κατσικάκι στη σούβλα, κι ύστερα …το βάσανο. Κόμβος Παναγιάς-Καλαμπάκα, στροφές και ταλαιπωρημένα οδοστρώματα. Εκεί προβλέπεται να φτάσει ο Αυτοκινητόδρομος Κεντρικής Ελλάδας Α3 (Ε65) που βρίσκεται υπό κατασκευή, λειτουργεί το τμήμα Ξυνιάδα-Τρίκαλα.

Πατριδογνωσία, αγαπητοί μου αναγνώστες. Χρήσιμο μάθημα, πολύ διδακτικό. Η Ελλάδα είναι η ομορφότερη και με τη μεγαλύτερη ποικιλία χώρα στον κόσμο, ένα τέτοιο ταξίδι σου γεμίζει την ψυχή με δαντελωτά ακρογιάλια, πανύψηλες κατάφυτες βουνοκορφές, ποτάμια και λίμνες, λακκούβες, σπιτάκια, εκκλησιές, πετρόχτιστα έρημα σχολειά, τσίγκινα μαντριά, αρχαιολογικούς θησαυρούς, σύγχρονα έργα τεχνολογίας, «…Όλα πατρίδα μας! Κι αυτά κι εκείνα / και κάτι που ‘χουμε μες στην καρδιά / και λάμπει αθώρητο σαν ήλιου αχτίνα / και κράζει μέσα μας: Εμπρός παιδιά!».

Νυχτώσαμε στα μέρη μας, δρόμος Βελεστίνο-Βόλος, ο γνωστός. Όπου λειτουργούν εδώ και λίγον καιρό δύο νέα, ανακαινισμένα, πρατήρια καυσίμων με κάτι τεράστιες φωτεινές πινακίδες για τις τιμές, που από πάνω αναβοσβήνουν κιόλας. Θεωρώ ότι αυτές οι πρακτικές αποσπούν την προσοχή των οδηγών, είναι άκρως επικίνδυνες και είμαι βέβαιος ότι απαγορεύεται οτιδήποτε να αναβοσβήνει μέσα στον οδικό χώρο εκτός οικισμών, γι’ αυτό και οι πινακίδες των πρατηρίων που όλοι ξέρουμε είναι σταθερά φωτιζόμενες. Παρακαλώ πολύ την Διεύθυνση Συγκοινωνιών να επιληφθεί του θέματος πριν θρηνήσουμε…

Αυτά, που λέτε. Ένα ταξίδι στην Ήπειρο, ανεπιφύλακτα σας το συνιστώ. Όσο για τους δρόμους, μαζί με την Αττική Οδό (2001), το Metro της Αθήνας (2004) και την Γέφυρα Ρίο-Αντίρριο (2004) να είστε βέβαιοι ότι ακόμη θα κατασκευάζονταν (!!) αν δεν υπήρχαν οι Κυβερνήσεις που προετοίμασαν τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 και ο «τσαμπουκάς» της συγκεκριμένης Κυβέρνησης το 2017. Γεια σας.

(δημοσιεύτηκε στην 123χρονη (1898-2020) καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Θεσσαλία" την Παρασκευή 09.10.2020, αρ.φύλλου 37.241)