κυκλο-φ-οριακα 1254, 22 Οκτωβρίου 2025

 

Καλημέρα αγαπητές και αγαπητοί. Σήμερα το απόγευμα, ώρα 18:30, στο «Ξενία» θα παρουσιαστεί ένα από τα σημαντικότερα έργα τεκμηρίωσης αυτής της πόλης: το εξαιρετικό πόνημα της Μαρίας Σπανού «Ιστορώντας τη Ρότα του Λιμένα Βόλου. Η διαδρομή του Λιμενικού Ταμείου (1883-2001)» σε ένα αρκετά «χοντρό» βιβλίο-λεύκωμα έκδοσης του Οργανισμού Λιμένος Βόλου, προϊόν έρευνας και καταγραφής για πολλά χρόνια και σε πάρα πολλές πηγές – ανεπιφύλακτα σας προσκαλώ σ’ αυτή την παρουσίαση.

Η διαδρομή του Λιμένα Βόλου, λοιπόν. Που σήμερα δείχνει σαν να έχει υποστεί κάποια διακοπή. Διάβασα την ανησυχία των εργαζομένων. Διάβασα και ότι αναμένεται μία απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας. Βλέπω και την (ουσιαστικά) υποτονική λειτουργία στους προβλήτες. Επικροτώ την κατασκευή των φωτοβολταϊκών στεγάστρων στο parking, αλλά τα λιμάνια ζουν από την θάλασσα, όχι από την στεριά. Και επιτέλους, δεν καταλαβαίνω αυτή την επιμονή για ιδιωτικοποίηση-ξεπούλημα μιας νευραλγικής υποδομής, που μέχρι πρότινος μια χαρά αποδοτικά και σίγουρα λειτουργούσε, προς όφελος και της οικονομίας γενικότερα και της πόλης ειδικότερα.

Και λέγοντας περί ιδιωτικοποίησης διάβασα επίσης ότι ετοιμάζεται Νόμος περί «απελευθέρωσης της αγοράς…» (πάντα η ίδια καραμέλα, σκλαβωμένα είναι όλα και πρέπει να απελευθερωθούν, αεροπλάνα κι αεροδρόμια, τρένα, λιμάνια, ενέργεια, πολεοδομίες, πανεπιστήμια…) αυτή τη φορά των υπεραστικών μετακινήσεων, για την ακρίβεια «Το νομοσχέδιο προβλέπει την αντικατάσταση του ισχύοντος πλαισίου με ένα νέο ενιαίο, το οποίο είναι συμβατό με τον ευρωπαϊκό κανονισμό, και τη διενέργεια διαγωνισμών για την ανάθεση των δρομολογίων σε διάφορες γεωγραφικές περιοχές. Η αρμόδια αρχή για τη διεξαγωγή των διαγωνισμών είναι το υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών, ενώ οι Περιφέρειες θα επιβλέπουν την εκτέλεση των συμβάσεων». Έχω μια υποψία ποιος ιδιωτικός οργανισμός προτίθεται να αντικαταστήσει τα ΚΤΕΛ, προφανώς έχει μεγάλη επιρροή στας Ευρώπας της κυρίας φον ντερ Λάιεν, αν παρακολουθείτε ποδοσφαιρικούς αγώνες σίγουρα θα τον δείτε φαρδιά-πλατιά διαφημιζόμενο παντού μέσα στα γήπεδα. Θα το παρακολουθήσουμε το θέμα.

Στο Αλυγαρόρεμα ξεκίνησε η κατασκευή της γέφυρας και ταυτοχρόνως ξεκίνησε ο κλαυθμός των παρόδιων στο οδικό τμήμα που αποκλείστηκε επαγγελματιών. Λογικός και ο αναπόφευκτος (;) αποκλεισμός, λογικός και ο κλαυθμός για μια δυσπραγία που αναμένεται τουλάχιστον 7μηνη. Κι εμείς βάλαμε ένα ερωτηματικό στο «αναπόφευκτος» για να κάνουμε δύο ερωτήματα, χωρίς να θέλουμε να κάνουμε τον έξυπνο ή τον μάγκα: α) Άραγε εκεί επί τόπου, στο Αλυγαρόρεμα, εξετάστηκε η δυνατότητα-πιθανότητα να κατασκευαστεί μία «Ιρλανδική Διάβαση», δίπλα στο εργοτάξιο της γέφυρας, μέσα από τον χείμαρρο; Σε ολόκληρον τον Μπελεγρίνο κάτι τέτοιο κατέστη εύκολα δυνατόν. β) Μήπως εξετάστηκε (και απορρίφθηκε, λέμε τώρα…) η λύση μιας στρατιωτικής, προσωρινής Γέφυρας Μπέλεϋ, οπωσδήποτε με φωτοσήμανση προτεραιοτήτων; (κι αυτό επετεύχθη στον Μπελεγρίνο) Βεβαίως ο φόρτος της οδού είναι ιδιαίτερα υψηλός και οι προσωρινές αυτές λύσεις έχουν τα όριά τους, αλλά ίσως είναι, υπό κάποιους όρους, προτιμότερες από τον πλήρη αποκλεισμό. Με χαρά θα διαβάζαμε (εγώ, οι επαγγελματίες και όλοι οι ενδιαφερόμενοι πολίτες) μια απάντηση από κάποιον αρμόδιο επ’ αυτών.

Και στην Λάρισα ξεκίνησε η δωρεάν παροχή πόσιμου νερού στους πολίτες από τέσσερις «έξυπνες» βρύσες σε διάφορα σημεία της πόλης. Εμείς εδώ, στον όμορφο Βόλο μας δεν έχουμε έξυπνες βρύσες, έχουμε έξυπνους ανθρώπους! Όταν πρόσφατα (ξανα) τέθηκε θέμα για κοινόχρηστες βρύσες καθαρού πόσιμου νερού από το Πήλιο, διέρρηξαν τα ιμάτιά τους οι αρμόδιοι, ειπόντες «…δεν θα γυρίσουμε εμείς την πόλη 100 χρόνια πίσω…». Όχι, συμπολίτες, δεν είναι ο γιαλός στραβός. Μ’ αυτούς που έχουμε τόσο άσχημα μπλέξει αρμενίζουμε στραβά. Η Λάρισα καλπάζει σε όλους τους τομείς της δημόσιας καθημερινότητας κι εμείς φυτεύουμε λουλουδάκια, κρεμάμε λαμπιόνια και θυμόμαστε τα παλιά μεγαλεία του Παρθεναγωγείου – και διηγώντας τα να κλαις, όπως διαιώνισε και ο Διονύσιος Σολωμός στον «Ύμνον εις την Ελευθερίαν» (που κατά σύμπτωση πρωτο-δημοσιεύτηκε σαν χθες, στις 21 Οκτωβρίου 1825, στην «Γενική Εφημερίδα της Ελλάδος»). Και με την ευκαιρία, βοηθούντος του εξαιρέτου και διαχρονικού φίλου Στάθη, θυμήθηκα τις απόψεις των Οικολογικών Ομάδων Πηλίου (Οικολόγοι Εναλλακτικοί), δημοσιευμένες στην «Θεσσαλία» στις 9 Ιανουαρίου 1990, που μιλούσαν για «…πρατήρια πόσιμου νερού» με ξεχωριστό δίκτυο, απ’ ευθείας από τις Κοινότητες (τότε) του Πηλίου. Ο Κύριος μεθ’ ημών και υμών.

Άλλο τεράστιο θέμα των πολλών τελευταίων ημερών: η ευλογιά των προβάτων, που αποδεκατίζει τα κοπάδια και καταστρέφει τους κτηνοτρόφους και τους παραγωγούς γαλακτοκομικών προϊόντων (καμία φυσική σχέση με το αντικείμενο δεν έχω, από ενδιαφέρον γράφω). Δεν το χωράει ο νους μου ότι μια ολόκληρη κοινωνία που κουτσά-στραβά αντιμετώπισε έναν παγκόσμιο CoViD δεν μπορεί σήμερα να αντιμετωπίσει έναν ιό στα προβατάκια. Δεν το χωράει, ό,τι κι αν ακούω-διαβάζω κάθε μέρα. Και η ζωή με αναγκάζει να γίνω «συνωμοσιολόγος» (που ποτέ δεν ήμουν) και να σκεφτώ ότι αυτό το ξεκλήρισμα των Ελληνικών αμνοεριφίων πολύ ευνοεί τους εισαγωγείς ευρωπαϊκών και άλλων κρεάτων όπως και τους εισαγωγείς βουλγαρικού και άλλου γάλακτος. Διότι ούτως ή άλλως η Ελληνική Οικονομία στηρίζεται σχεδόν αποκλειστικά στις εισαγωγές και τα υπόλοιπα περί «ανάπτυξης» παραμένουν παραμύθια για (μικρά) παιδιά.

Σας αποχαιρετώ διακριτικώς, με μία σπουδαία αποκλειστική είδηση, παγκοσμίου ενδιαφέροντος: από τις 15.10.2025 η οικογένειά μας έχει αυξηθεί κατά ένα ακόμη άρρεν μέλος. Σας αγαπώ εκ του μακρόθεν, γεια-χαρά.

Στην φωτογραφία, προς επίρρωσιν του κοσμοϊστορικού γεγονότος, «ich wiege» σημαίνει ζυγίζω, έχω το βάρος, φωτο FL.

δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 22.10.2025, αρ.φύλλου 4504

κυκλο-φ-οριακα 1249, 17 Σεπτεμβρίου 2025

 

Λίγο μετά τα μισά του Τρυγητή, Καλημέρα συμπατριώτες. Το πήραμε και το μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ και καλά κάναμε, το άξιζαν τα παιδιά του Βασίλη Σπανούλη, ανάμεσα στα αρνητικά που μας άφησε η διοργάνωση ήταν η συμπεριφορά του Τούρκου «αστέρα» Σεργκούν (22 ετών…) ή κάπως έτσι. Τέτοιοι αστέρες να μου λείπουν ή μάλλον ας χαθούν να χάνονται στα βάθη της προοδευτικής Αμερικής. Ομοίως άξιος κι ο Εμμανουήλ Καραλής στους αιθέρες.

Το νέο της ημέρας η εγκαινίαση ενός νέου κτηρίου για ένα παλιό Νηπιαγωγείο. Που όπως πάντα πανηγυρίστηκε αυτοπροσώπως από τον Άρχοντά μας ως εάν επρόκειτο για την αποπεράτωση του Παρθενώνα. Και με αιχμές κατά του ιδίου περί «κακών συνθηκών» στέγασης των πάση φύσεως εκπαιδευτηρίων της πόλης. Με τούτα και με τα’ άλλα, να ευχηθούμε στα παιδιά, στους μαμαδομπαμπάδες και στις παππουδογιαγιάδες να έχουν μια ήρεμη και αποδοτική σχολική χρονιά. Με κύρια φροντίδα, των εκπαιδευτικών κυρίως, την άμεση και σωστή γνώση των πραγμάτων, μακριά από Τεχνικές Αηδίες, ChatGPT και άλλα παραμύθια (διότι μεγάλης προβολής έτυχε κάποιος κύριος Sir Χασάπης ή κάπως έτσι, μέγας ειδήμων της τεχνητής νοημοσύνης, από τον Έλληνα Πρωθυπουργό, και δεν κατάλαβα γιατί, ποιος ήταν ο λόγος…). Μόνο η πραγματική, η φυσική, ας πούμε, γνώση του επιστητού (επιστητό: ό,τι είναι δυνατό να ερευνήσει και να γνωρίσει, ιδίως επιστημονικά, ο άνθρωπος, Λεξικό της κοινής Νεοελληνικής, Πύλη για την Ελληνική Γλώσσα) ολοκληρώνει την ανθρώπινη ύπαρξη.

Αυτά εγώ πιστεύω, και τον έξυπνο δεν κάνω. Χρησιμοποιώ και υπολογιστή και τηλέφωνο, αλλά προσπαθώ να ξέρω τα όριά μου και τα όρια των μηχανών που με υπηρετούν. Πάμε παρακάτω, για μια βόλτα σε πόλη και περίχωρα.

Για το φανάρι στον δρόμο Μικροθήβες-Νέα Αγχίαλος γράφαμε την προηγούμενη φορά, τίποτε, φυσικά, δεν έγινε ακόμη. Στον ίδιο δρόμο, εκεί πριν το Αλυγαρόρεμα, όπως πάει κανείς για να μπει στον Βόλο, κάποιος εργολάβος έσκαψε ένα βαθύ και σχετικά πλατύ χαντάκι, πέρασε έναν αγωγό (δεν ξέρω για να διοχετευτεί τι ακριβώς, μήπως λύματα;) κι ύστερα «ασφαλτόστρωσε». Έλεος δηλαδή. Περνάς και τραντάζεται το είναι σου, ιδανικό συναίσθημα για ένα καλωσόρισμα στον όμορφο Βόλο, στον Βόλο-ιδιοκτήτη αυτού του υπέροχου έργου, αφού ο δρόμος, παρά το ό,τι είναι Εθνική Οδός του Τριτεύοντος Εθνικού Δικτύου, ανήκει στην αρμοδιότητα του μεγάαααλου Δήμου Βόλου – εξ ου και οι επαναλαμβανόμενες εξαγγελίες του Άρχοντα και των Βουλευτών του περί της γέφυρας στο Αλυγαρόρεμα.

Και μιας και βρέθηκα σ’ αυτή την περιοχή να σας πω για μια εμπειρία μου στο φανάρι του Αγίου Τριανταφύλλου, στα Αηβαλιώτικα. Έρχομαι προς Βόλο, υπάρχει ομαλή ροη εισόδου, η απέναντι έξοδος είναι σταματημένη, κάτι συμβαίνει με κάποιο όχημα. Οδηγώ κανονικά και ξαφνικά ανάμεσα στα απέναντι σταματημένα αυτοκίνητα ξεπροβάλλει ένα ηλεκτρικό πατίνι με αναβάτη ένα ψηλό παλληκαράκι 15-16 χρονών, φυσικά χωρίς κράνος και αηδίες, και επιχειρεί να διασχίσει και το δικό μου ρεύμα. Δεξιά τιμόνι κι όλα τα φρένα, ABS και λοιπά, με την ψυχή στο στόμα δεν τον χτύπησα. Πίσω του ξεπρόβαλαν άλλοι δυό συνομήλικοι, ομοίως με πατίνια, που αγέρωχοι και αδιάφοροι πέρασαν επίσης κάθετα και πήγαν προς την θάλασσα. Έφτασα στο σπίτι μου, χρειάστηκα παραπάνω από μισή ώρα για να συνέλθω…

Σχετικά με τον «Πηλέα» στα Χάνια ενημερώθηκα από έναν καλό φίλο και μια καλή φίλη δημοσιογράφο. Όπως ήταν αναμενόμενο, το ακίνητο έχει παραχωρηθεί από τον Δήμο για εκμετάλλευση. Η εταιρεία ονομάζεται Aegean World, διαφημίζει κατασκευές, ανακαινίσεις και «ανάπτυξη» (τι ωραία λέξη!...) στην ιστοσελίδα της, δίνει μόνο διεύθυνση κι ένα τοπικό τηλέφωνο. Κανένα άλλο στοιχείο. Απευθύνθηκα στην πιάτσα των κατασκευαστών-Μηχανικών, δεν βρέθηκε άκρη. Όμως σε κάποια δημοσιογραφικά ψαχτήρια βρέθηκε. Και, όπως αναμενόταν ή όπως φοβόμουν, τα νέα ήταν άκρως εντυπωσιακά. Φτάνουν μέχρι «δομημένα ομόλογα» αν θυμάστε, και με μεγάλη πιθανότητα μέχρι ΝΠΣ… Aegean World, του Αιγαίου ο κόσμος…

Ύστερα προέκυψαν στην πόλη νέες κολυμβητικές πισίνες. Μέχρι τώρα ήταν όλες οι πισίνες κολύμβησης δημόσιες, τα Σωματεία ήταν, φυσικά, ιδιωτικοί οργανισμοί. Τώρα αποκτούμε και ιδιωτικές πισίνες, που δεν ξέρουμε ακόμη πώς ακριβώς θα λειτουργούν. Είναι κάτι καινούργιο για την πόλη μας, αλλά γενικώς δεν είναι παράξενο, έχει κι αλλού πορτοκαλιές που κάνουν πορτοκάλια. Αρκεί να υπάρχουν (υπάρχουν άραγε;) κανόνες. Συγκεκριμένοι, σωστοί, εφαρμόσιμοι κι εφαρμοσμένοι. Για την ώρα μόνο μία παρατυπία διαπιστώθηκε αρμοδίως, στην έκδοση των απαραίτητων οικοδομικών αδειών, παρατυπία, όχι παρανομία ανακοίνωσε ο Άρχοντάς μας και «έδωσε εντολή» ο υπαίτιος Μηχανικός να τιμωρηθεί με το ανώτατο πρόστιμο – την συνέχεια θα την παρακολουθήσουμε.

Πολύ σοβαρό έργο γίνεται αυτή την περίοδο στον χώρο του parking στον κεντρικό προβλήτα του Λιμένα. Κατασκευάζονται βαριά σιδερένια στέγαστρα για τα σταθμεύοντα αυτοκίνητα, τα οποία ως σκίαστρα θα έχουν φωτοβολταϊκές πλάκες. Δηλαδή και καλό για εμάς που παρκάρουμε με ήλιο ή με βροχή στο ίσως καλύτερο parking της πόλης, και καλό για τον Οργανισμό Λιμένος, ο οποίος, αν έχω καταλάβει σωστά, θα εξασφαλίσει ενέργεια για το περίπου 90% των αναγκών του από τα φωτοβολταϊκά. Αυτό μάλιστα, αυτό είναι «πράσινο» έργο με τα όλα του και εύγε σ’ αυτούς που το υλοποιούν. Αν θυμάστε σε παλιότερα κυκλο-φ-οριακα σας είχα αναφέρει (μετά φωτογραφίας) την αντίστοιχη λειτουργία στο parking του ΣΕΑ Κορινού, με χαρά το καλωσορίζω τώρα και στον Βόλο μας.

Λόγοι εκτάκτων αναγκών μάς υποχρεώνουν να σταματήσουμε εδώ, δια-δηλώνοντας την δια-καή αγάπη μας. Γεια σας.

Στην φωτογραφία, ο Άγιος των Γραμμάτων μας ατενίζει-καλωσορίζει το κρουαζιερόπλοιο Norwegian Viva, 12.09.2025, φωτο ΧΣ.

δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 17.09.2025, αρ.φύλλου 4479

κυκλο-φ-οριακα 1246, 6 Αυγούστου 2025

 

Παρελθόν και η φετινή 4^η Αυγούστου – «Ο Φασισμός δεν έρχεται απ’ το μέλλον / καινούργιο τάχα κάτι να μας φέρει / τι κρύβει μεσ’ στα δόντια του το ξέρω / καθώς μου δίνει γελαστός το χέρι. Τον Φασισμό βαθιά κατάλαβέ τον / δε θα πεθάνει μόνος, τσάκισέ τον» (Φώντας Λάδης, Θάνος Μικρούτσικος, Μαρία Δημητριάδη, 1978). Καθημερινά και πιο επίκαιροι γίνονται αυτοί οι στίχοι καθώς τα «γελαστά χέρια» αυξάνονται και πληθύνονται και η Βουλή της Ελληνικής Δημοκρατίας είναι ένα «παιχνίδι στα χέρια των παιδιών», όπως έλεγε ο Σαββόπουλος, των αθώων γαλάζιων παιδιών, των παιδιών της Συμμορίας των Αθώων.

Καλημέρα και Καλόν Μήνα, συμπολίτισσες και συμπολίτες και απανταχού αναγνώστες. Πρώτον, εκείνο το «ν» στην πάγια έκφραση για την αρχή του Μήνα προτείνω εγκαρδίως να το υιοθετήσετε ανυπερθέτως. Ο Μήνας είναι αρσενικός, το ευφωνικό «ν» στην ούτως ή άλλως αιτιατική «εύχομαι έναν…» τονίζει την αρσενικότητά του (!) και τον τραγουδάει κιόλας ενώ το άνευ παραπέμπει σε ουδέτερο και άφωνο μήνα. Καλόν Μήνα, λοιπόν, πολύ καλύτερο από το Καλό Μήνα.

Δεύτερον και σημαντικόν. Εγώ αυτοπροσώπως, με το παρατσούκλι (ή όνομα χρήστη…) Μπάμπης Sky, απενεργοποίησα το Σάββατο 02.08.2025 πλήρως και εντελώς τον λογαριασμό μου στο φατσοβιβλίο, κατά κόσμον Facebook Inc.(orporation), από το 2012 στο χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης, μέλος της ομάδας GAFAM (Google, Amazon, Facebook, Apple, Microsoft), πρόσφατα μετονομασθέν σε Meta Platforms Inc. ή απλώς Meta, με τα τρισεκατομμύρια των κερδών τού όντως πανέξυπνου κυρίου Mark Zuckerberg (το όνομα έχει γερμανική προέλευση, προφέρεται τσούκερμπεργκ και σημαίνει ζαχαρένιο βουνό ή βουνό από ζάχαρη) που προέρχονται από ένα βουνό διαφημίσεων παντός είδους, κατάλληλων δια πάσαν νόσον και πάσαν … Κάποια στιγμή αυτό, το κάθε δεύτερη ανάρτηση και μία διαφήμιση, επειδή πιθανώς ή προφανώς δεν συναίνεσα να τους πληρώνω κι από πάνω δήθεν για να μην μου δείχνουν διαφημίσεις, θεώρησα ότι είναι απολύτως υπερβολικό, παραβιάζει κατάφορα την προσωπική μου ελευθερία και δεν πρέπει να το ανεχτώ άλλο. Άλλωστε ούτε influencer (επηρεαστής, επιδράστης, κάτι τέτοιο) επεδίωξα ποτέ να γίνω, με αηδιάζει και μόνο η ιδέα. Και προχώρησα στο νενοημένο (και καθόλου από…) διάβημα. Αν θυμάμαι καλά είχα 886 εγγεγραμμένους φίλους, με τους οποίους όλους είναι ζήτημα αν είχα έρθει μία φορά σε επαφή – λόγω των γνωστών αλγορίθμων (;) (σιγά να μην είναι γνωστοί, κρυφοί κι απαραβίαστοι είναι οι περίφημοι «αλγόριθμοί», οι έλεγχοι, οι αποκλεισμοί, οι δήθεν προστασίες, τα παλληκάρια ξέρουν καλά τι κάνουν, δεν βγαίνουν έτσι άντε τα τρισεκατομμύρια…).

Φεύγω (έφυγα) λοιπόν, κι αφήνω πίσω μου συντρίμμια (σιγά τον τραχανά…). Στην πραγματικότητα το μόνο που θα λείψει θα είναι η ανάρτηση των κυκλο-φ-οριακών, που γινόταν πάντα μετά την δημοσίευση στην εφημερίδα «Μαγνησία» (χωρίς το χαρτί κυκλο-φ-οριακα δεν υπάρχουν), την αντίστοιχη ανάρτησή τους στο magnesianews.gr και την ανάρτηση στο προσωπικό μου ιστολόγιο με τον ίδιο τίτλο «κυκλο-φ-οριακά» (επειδή έχει αυτές τις «παράξενες» παύλες, το Google στην αναζήτηση το βγάζει πρώτο) όπου υπάρχουν αρχειοθετημένα και όλα τα κείμενα, από το πρώτο, 21.01.1991, μέχρι το σημερινό 1246^ο, και αρκετά άλλα δημοσιεύματα. Παραμένει, δεν ξέρω μέχρι πότε, σε ενέργεια το messenger και (θα δούμε μέχρι πότε κι αυτό…) το Viber, η άλλη πλατφόρμα των «κοινωνικών δικτύων», που αγωνίζεται να επιβιώσει. Στην ιστορία «twitter», που το πήρε ο αρχιγκάνγκστερ και το έκανε «Χ» ούτε μπήκα ούτε πρόκειται να μπω ποτέ.

Και ειλικρινά το λέω, νιώθω ότι δεν θα μου λείψουν όλα αυτά, μέσα στα οποία τόσο βίαια μπήκαμε στην αρχή του 21^ου αιώνα (μπήκαμε ή μήπως μας βάλανε; ή ανήκετε σ’ εκείνη την παρτίδα ανθρώπων που με τίποτε δεν παραδέχονται ότι επηρεάζονται από άλλους ή, κυρίως, από άλλα, και εξακολουθούν σήμερα να πιστεύουν ότι μόνοι και ανεξάρτητοι διαμορφώνουν την άποψή τους και, στο τέλος, την ζωή τους;). Δεν μπορώ να πω, και στο τέλος-τέλος δεν με ενδιαφέρει.

Τα κυκλο-φ-οριακά είναι εδώ και θα συνεχίσουν, όσο αντέχουν ακόμα το μυαλό, η καρδιά και τα δάχτυλα (καθόλου αμελητέα τα δάχτυλα, παρά τα διάφορα επιτεύγματα φωνητικής γραφής) κι όσο υπάρχουν θέματα άξια σχολιασμού – μπορείτε να φανταστείτε έναν Κόσμο, μια Ελλάδα, έναν Βόλο όπου δεν θα συμβαίνει τίποτε άξιο σχολιασμού; Είναι δυνατόν να συμβεί κάτι τέτοιο; Πώς θα ήταν, άραγε, η ζωή μας χωρίς Νετανιάχου, χωρίς Μητσοτάκη, χωρίς Άρχοντα; (τώρα που το λέω, στην Λιλιπούπολη ο Δήμαρχος λέγεται Χαρχούδας και είναι μία ακραιφνής Αρκουδοπεταλούδα, μήπως να αλλάξουμε αναλόγως την προσφώνησή μας, μιας που, εκτός των άλλων, θύμισε και λίγο ανάλαφρη πεταλουδίτσα η ποδηλατοβόλτα στην Ολλανδία;)

Με την «ευκαιρία» της Παλαιστινιακής γενοκτονίας (ας μην κοροϊδευόμαστε, φίλες και φίλοι) διαπιστώνω, για μία ακόμη φορά, τον αχταρμά της Ελληνικής μας Κοινωνίας, που δεν ξέρει πού πατάει και πού βρίσκεται, δεν μπορεί να ξεκαθαρίσει με ποιους να πάει και ποιους ν’ αφήσει, είναι αδύνατον να εκφράσει τι θέλει, τι επιθυμεί. Και δυστυχώς φοβάμαι πολύ ότι αυτός ο αχταρμάς καταλήγει σε ακραίες καταστάσεις (ήδη τα τελευταία γεγονότα στην Βουλή ήταν ένα ξεκάθαρο πραξικόπημα) που οδηγούν στις σύγχρονες μορφές Φασισμού, όπως αυτές που κάθε μέρα και περισσότερο εκφράζονται και μορφοποιούνται στην Ευρώπη και σε πολλά σημεία του Κόσμου, ξεκινώντας από αυτό το υπέρτατο όνειδος για την ανθρωπότητα που ονομάζεται Τραmp.

Δεν ξέρω, και φοβάμαι. Το μόνο που έχω σίγουρο είναι το ότι σας αγαπώ αδιαφιλονίκητα. Και συγγνώμη αν τα σημερινά κυκλο-φ-οριακα ήταν περισσότερο ατομικές εξομολογήσεις παρά η συνήθης (λίγο πολύ) θεματολογία μας. Γεια σας.

Συγχαρητήρια στον Οργανισμό Λιμένος Βόλου και στην Φίλη Κυρία Μαρία Σπανού, Συγγραφέα-Ερευνήτρια της τοπικής μας Ιστορίας και Πρόεδρο του Λυκείου των Ελληνίδων, για την εξαιρετική έκδοση με τίτλο «Ιστορώντας τη ρότα του Λιμένα Βόλου» και υπότιτλο «Η διαδρομή του Λιμενικού Ταμείου 1883-2001». Είχαμε χρόνια να δούμε μια τόσο επιμελημένη και τόσο λεπτομερή καταγραφή για την πορεία ενός σημαντικού στοιχείου της Βολιώτικης πραγματικότητας.

Στην φωτογραφία, κοντέϊνερς στο Λιμάνι, 2001, φωτο ΧΣ.

 δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 06.08.2025, αρ.φύλλου 4459

κυκλο-φ-οριακα 1172, 29 Νοεμβρίου 2023

 

Την ώρα που διαβάζονται αυτές οι γραμμές ο Βόλος έχει μπει σε μία ακόμη εορταστική περίοδο με εναρκτήριους υπερ-καλλιτέχνες, με καταθλιπτικούς μπλε ουρανούς, με την Αργώ-καραγκιοζάκι στη στεριά και με «το πρώτο στην Ευρώπη instagramικό πάρκο» – τι σημαίνει αυτός ο τόσο βαρύγδουπος χαρακτηρισμός θα σας εξηγήσω όταν το επισκεφθώ επισταμένως. Εγώ για μία ακόμη φορά δεν συμμετείχα στους εναρκτήριους πανηγυρισμούς.

Το λοιπόν, Καλημέρα Συμπολίτες και απανταχού ανα-γνώστες/-γνώστριες. Ήρθε και ο χειμώνας που όλοι εναγωνίως περιμέναμε, χιόνισε στο Βουνό μας – κατακαημένες υποδομές, μετά τους Δανιήλ, Ηλία και λοιπούς συγγενείς (τρέχοντα ονοματάκια είναι Oliver και Bettina και έχει ο Θεός ονόματα και ο καιρός γυρίσματα), σε λίγο θα χιονίσει και στις τσέπες μας, όταν τα διάφορα καύσιμα θα θυσιάζονται στον βωμό της ευ-δαιμονίας μας. Και ο τουρισμός στο Βουνό, καθώς λεν αυτοί που ξέρουν, δεν πάει πολύ καλά, κι ο καλός μας Δήμος, για να τον ενισχύσει, εξέδωσε διαφημιστικό φυλλάδιο για τα «Τσιπουράδικα του Βόλου», λαμπάκια, λουλουδάκια, τσιπουράκια, το τρίπτυχο της επιτυχίας του 27,9%.

Όμως πέρα από «πλάκα», πολιτικές αντιπαραθέσεις και αντιπαλότητες, η πόλη μας φαίνεται ότι βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα στο βασικό στοιχείο της ύπαρξής της: το Λιμάνι – Βόλος χωρίς λιμάνι δεν νοείται, δεν υπάρχει. Κι αυτή τη στιγμή όλες οι αναφορές δείχνουν ότι υπάρχει πρόβλημα, και μάλιστα σοβαρό. Το οποίο προέρχεται από τις δύο πλημμυρικές καταστάσεις του Σεπτεμβρίου, καθώς τα φερτά υλικά που κατέβασαν ο Κραυσίδωνας και ο Ξηριάς κατέληξαν στον πυθμένα του Λιμανιού και ανέβασαν την στάθμη του σε κάποια κρίσιμα σημεία στους διαύλους και στους προβλήτες κατά 2,0-2,5 μέτρα! Πράγμα που σημαίνει ότι πολλά πλοία, εμπορικά και επιβατικά (κρουαζιερόπλοια και λοιπά), που έχουν συγκεκριμένο βύθισμα, ακόμη και αλιευτικά στην Ιχθυόσκαλα, δεν μπορούν, πλέον, να προσεγγίσουν. Πράγμα που σημαίνει παραπέρα ότι πρέπει να γίνει εκβάθυνση, βυθοκόρηση, και να απομακρυνθούν, αν διάβασα καλά το νούμερο, περίπου 760.000 κυβικά μέτρα λάσπης – να απομακρυνθούν και να πάνε πού; Πρόβλημα. Περιβαλλοντικό και οικονομικό. Χώρια που πίσω απ’ την κουρτίνα παραμονεύει ο «επενδυτής», που αδημονεί να αποκτήσει την ιδιοκτησία – ενδόμυχα κάνω κάποιες αμαρτωλές σκέψεις, τις οποίες όμως δεν επιτρέπεται να κάνω… εξώμυχα.

Και ουδείς, φυσικά, έχει απαντήσει στο ερώτημα τι όφελος θα έχει η πόλη μας από αυτό το ξεπούλημα αυτής της βασικής υποδομής της για 50 ψωροεκατομμύρια… Όπως επίσης ουδείς απαντά στο γιατί αυτή η τιμωριτική επιταγή των δανειστών της τρόικας για ιδιωτικοποίηση της περιουσίας του Ελληνικού Δημοσίου μέσω ΤΑΙΠΕΔ, υπαρταμείου και λοιπών απαράδεκτων τοκογλυφικών επιβολών δεν έχει ακυρωθεί τώρα πια, που η κυβέρνηση σχεδόν καθημερινά πανηγυρίζει και διατυμπανίζει εδώ και στα διεθνή φόρα την πλήρη ανάκαμψη και την υποδειγματική σταθερότητα της ελληνικής οικονομίας, τις συνεχείς ανόδους των επενδυτικών βαθμίδων, τα τεράστια μαξιλάρια, παπλώματα και λοιπά προστατευτικά διαθέσιμα δια την απόλυτον ευημερίαν του Ελληνικού Λαού. Γιατί; Και μιας που βρεθήκαμε σ’ αυτό το θέμα, 15 εκατ. αποζημίωση ζητά η ιταλική Hellenic Train Α.Ε. (μέλος της ιταλικής κρατικής εταιρείας σιδηροδρόμων Ferrovia Dello Stato Italiane), η οποία λειτουργεί τα ελληνικά τραίνα, λόγω των ζημιών που υπέστη από τις πλημμύρες το σιδηροδρομικό δίκτυο, το οποίο ανήκει στον ελληνικό ΟΣΕ, με αποτέλεσμα να μην διεξάγονται δρομολόγια, και η καλή Hellenic Train να έχει διαφυγόντα κέρδη. Πιθανότατα στα απλά ελληνικά αυτό να ονομάζεται «εμ! κερατάς, εμ! δαρμένος». Κι αν ήταν στο Λιμάνι μας ήδη ο «επενδυτής» και χρειαζόταν αυτή η βυθοκόρηση ποιος νομίζετε ότι θα την πλήρωνε, καθώς ο δύστυχος ιδιώτης θα είχε ομοίως διαφυγόντα κέρδη…

Ζούμε απίστευτες καταστάσεις, το έχουμε ξαναγράψει, συμπολίτες. Αλλά είμαστε δύναμη σταθερότητας.

Και μέσα σ’ όλα αυτά βγήκε ο Άρχοντας σε μία από τις καθημερινές του συνεντεύξεις και «ανακοίνωσε» την ευγενή πρόθεσή του να κατεδαφίσει το Εθνικό Στάδιο Βόλου και στην θέση του, δίπλα στον καταπράσινο λόφο της Γορίτσας, να φτιάξει ένα «μητροπολιτικό πάρκο» (αμφιβάλλω βαρέως αν γνωρίζει τι ‘ν τούτο…), όπως «του ζήτησαν κάτοικοι της περιοχής» (αυτό κι αν το αμφισβητώ…). Στα προηγούμενα κυκλο-φ-οριακα έγραψα λίγη Ιστορία, σήμερα μόνο ένα συμπλήρωμα (υπάρχουν κι άλλα, από το 2008 και μετά, αν παραστεί ανάγκη θα δημοσιευτούν κι αυτά). Οι ακριβείς πληροφορίες μου λένε ότι στις θητείες του Άρχοντα ο Δήμος Βόλου έχει λάβει 2.300.000 ευρώ για την συντήρηση του Εθνικού Σταδίου (600.000 για τον χλοοτάπητα και 1.700.000 για κερκίδες, πυλώνες κλπ. Πού πήγαν αυτά τα λεφτά; Γιατί δεν έγιναν τα έργα που έπρεπε να γίνουν, κι αφέθηκε το Στάδιο «Τάκης Συνετόπουλος» να ρημάξει; Γιατί, τι συνέβη; Πιστεύω ότι κάποιος πρέπει να ψάξει τις αιτίες αυτής της εγκατάλειψης και την πορεία αυτών των χρημάτων…

Σοβαρή κατολίσθηση βράχων στον δρόμο για Νέα Αγχίαλο, που έσπασε και τα συρμάτινα δίχτυα στο σημείο. Ήδη οι βράχοι αποκομίστηκαν όμως το δίχτυ θα περιμένει, φαντάζομαι, νέα πίστωση και νέα εργολαβία. Άρα προσοχή μεγάλη σε όσους κινούνται προς Ν.Αγχίαλο. Τα εδάφη, όταν αρχίζουν να μετα-κινούνται δύσκολα σταματούν, καθώς πρέπει, συνήθως, να φύγει μια μεγάλη σαθρή επιφανειακή στρώση πριν σταθεροποιηθούν. Προσοχή!

Δύο επισημάνσεις: α) πλησιάζουν οι μέρες για ένα παλλαϊκό, βροντερό ΟΧΙ στην εγκατάσταση LNG στον Παγασητικό Κόλπο, ανήμερα της Αγίας Άννας και β) πλησιάζουν Χριστούγεννα. Σας αγαπώ ανεπιστρεπτί, γεια σας.

Στην φωτογραφία, ο τοίχος τα λέει όλα.

(δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα!) την Τετάρτη 29.11.2023, αρ.φύλλου 4059)

κυκλο-φ-οριακα 1149, 17 Μαΐου 2023

 

Καλημέρα Φίλοι, Φίλες και Αγαπητά μου Παιδιά. Τέσσερις μέρες πριν από τις εθνικές εκλογές, στις οποίες εμείς προσωπικά θα πάμε με φόρα για να πετύχουμε Δικαιοσύνη παντού. Από εσάς όλους και όλες, που είσαστε συνειδητοποιημένα πολιτικά όντα, θα τολμήσω μόνο να ζητήσω να μην αμελήσετε την ψηφοφορία, είναι πολύ σημαντικό για την απλή αναλογική που όλοι θέλουμε (ή πρέπει να θέλουμε...) να μην υπάρχει αποχή. Και να παρακινήσετε τα νέα παιδιά επίσης να πάνε να ψηφίσουν. Κι εσείς και τα παιδιά σαφώς μπορείτε να ψηφίσετε ότι θέλετε, το κύριο είναι να ψηφίσετε. Εκτός από νεο-ναζιστικά μορφώματα, για τα οποία πολύς θόρυβος έγινε κι αποτέλεσμα καλό δεν βγήκε.

Κι όλα αυτά Μάη μήνα. Μαζί και με την Τουρκία. Όπου αυτό το παγκόσμιο πολιτικό φαινόμενο που λέγεται Ερντογάν (γεν. 1954, Δήμαρχος Κωνσταντινούπολης 1994-1998, Πρωθυπουργός 2003-2014, Πρόεδρος από το 2014) κατάφερε για μία ακόμη φορά να επικρατήσει, σε πείσμα όλων των δημοσκοπήσεων. Ελέγχει ήδη την Βουλή και πάει σε δεύτερο γύρο με αέρα νικητή – 28 Μαΐου κι αυτός, τι να σου κάνει κι ο έρμος ο Μάης, μια άσπρη μέρα δεν μπορεί να δει... Όσο για τις δημοσκοπήσεις, εγώ το έχω ξαναπεί από τούτη τη στήλη: μην ακούτε τίποτε, εννιά στις δέκα φορές πέφτουν έξω, είτε τυχαία, είτε και ηθελημένα. Στο τέλος τον ξυρίζουν τον γαμπρό, πάντα, η κάλπη δίνει το αποτέλεσμα.

Εδώ, στα μέρη μας, Πέμπτη 11.05 ήρθε ο κ. Μητσοτάκης, 13.05 ήρθε ο κ. Τσίπρας. Και ξαφνικά, ανήμερα 13.05 ώρα 21:15, στην ιστοσελίδα έγκριτης βολιώτικης εφημερίδας διαβάζω τίτλο «Τορπίλη Τσίπρα στο λιμάνι του Βόλου για το LNG»! Ώπα, λέω, τι ‘ν τούτο πάλι; Αστραπή μπαίνω να διαβάσω και νάτο: «Θα επανεξετάσω και αν χρειαστεί θα ακυρώσω την ιδιωτικοποίηση» τόνισε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ. Και στην συνέχεια επί λέξει: «Τορπίλη» στην υπόθεση της ιδιωτικοποίησης του λιμανιού του Βόλου που έχει ήδη περάσει στη δεύτερη φάση με οκτώ επενδυτικά σχήματα από την Ελλάδα και το εξωτερικό να έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον να αγοράσουν το 67% του πακέτου των μετοχών του ΟΛΒ, εξαπέλυσε από την παραλία ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας, μιλώντας στην κεντρική προεκλογική συγκέντρωση του κόμματος». Και παρακάτω «...ενώ συνεχίζοντας έκανε αναφορά στην επένδυση για το LNG λέγοντας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνηση δεν πρόκειται να εγκρίνει μία τέτοια «επικίνδυνη για το περιβάλλον και όχι μόνο επένδυση μέσα στον Παγασητικό». Τρελαίνομαι, συνάνθρωποι, ειλικρινά τρελαίνομαι. Να υποθέσω ότι οι έγκριτοι «δημοσιογράφοι» πλέον δεν γνωρίζουν τι σημαίνει «τορπιλίζω»; Να υποθέσω ότι δεν ξέρουν την διαφορά ανάμεσα στην ιδιωτικοποίηση του λιμένα και στην «επένδυση» του υγροποιημένου φυσικού αερίου LNG; Να φανταστώ ότι αγωνιούν μπας και δεν γίνει κατά 67% (τι ακρίβεια!) το λιμάνι μας ιδιωτικό; Να σκεφτώ ότι δεν έχουν καταλάβει τίποτε σχετικά με το LNG; Να πιστέψω ότι σκοπός τους είναι «να θολώσουν τα νερά» εν όψει εκλογών;

Τι άλλο να πω γι’ αυτή την έρμη πόλη, έρμαιο σε ανάξια χέρια...

Πάντως εμένα ως επίμονο ενεργό πολίτη, με προ πολλού εκφρασμένες απόψεις και επί των δύο αυτών θεμάτ ων, με ικανοποίησαν και οι δύο θέσεις του Προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ. ΟΧΙ ιδιωτικοποίηση του Λιμένα Βόλου. ΟΧΙ εγκατάσταση LNG στον Παγασητικό Κόλπο. Το γράφουμε και το λέμε εδώ και μήνες. Και ελπίζω να πραγματοποιηθούν και τα δύο, να γλιτώσουμε και τον Κόλπο μας και το Λιμάνι μας.

Την προηγούμενη Τετάρτη γράψαμε «καλά λόγια» για το χάλι στο Πάρκο του Αγίου Κωνσταντίνου (Γεωργίου Α’). Το διάβασαν οι παρατρεχάμενοι εκεί στην Πλατεία Ρήγα Φεραίου, συγκλονίστηκαν, την άλλη μέρα μπήκε στην πόλη ο Πρωθυπουργός, έτρεξε ο Άρχων, ζήτησε την άδεια, την έλαβε, και Παρασκευή πρωί αι μεν ημέτεροι δυνάμεις επετέθησαν στα χορτάρια του Πάρκου κα τα κατέσφαξαν, ο δε Άρχων, κατά την προσφιλή του συνήθεια, επετέθη εναντίων όλων και ανεδείχθη , όπως πάντα, αυτόκλητος νικητής. Τέτοια υπέροχα. Κι εκείνο το «μπήκε στην πόλη» δεν ξέρω πώς μου πρόκυψε, διάβαζα για τις ταλαιπωρίες του Γιάννη Μαρκόπουλου και ίσως ο εγκέφαλος να «έπαιξε» με το αντιδικτατορικό «μπήκαν στην πόλη οι εχθροί». Κι από το ένα στο άλλο, άσχετο, ο Μωάμεθ Β’ ο Πορθητής (1432-1481) μπήκε στην κατακτημένη Κωνσταντινούπολη καβάλα στ’ άλογο και πήγε κατ’ ευθείαν στην Αγία Σοφία. Το ίδιο έκανε, λένε, σε άλλες 198 πόλεις, από τις 200 που κατέλαβε στη διάρκεια της Αυτοκρατορίας του. Σε μία μόνο αφίππευσε και μπήκε πεζός: στην Αθήνα, θέλοντας να δείξει την μεγάλη εκτίμησή του στον αρχαίο Ελληνικό Πολιτισμό.

Κι άλλο άσχετο: στα περίφημα ποδοσφαιρικά playoffs (κανένα άλλο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα δεν έχει τέτοια καραγκιοζιλίκια...) ο ΝΠΣ Πύδνας σε 10 αγώνες πήρε 1 βαθμό, έβαλε 4 γκολ και έφαγε 28. Και σ’ ανώτερα!

Πολλές φορές έχουμε γράψει σχετικά με τις άθλια μουτζουρωμένες πινακίδες ρύθμισης της κυκλοφορίας. Μια κάκιστη συνήθεια, πιτσιρικάδων κατά κανόνα, που δεν λέει να βελτιωθεί. Και δεν αντιμετωπίζεται εύκολα, το ξέρω. Όμως είναι προτιμότερο να τοποθετηθούν σε κάποια κρίσιμα σημεία καινούργιες, καθαρές πινακίδες, από το να κρεμαστεί ακόμη μια σειρά μωβ καταθλιπτικά λαμπάκια τα Χριστούγεννα. Οι πινακίδες σώζουν ζωές (οδική ασφάλεια, είναι και το σύνθημα της Περιφέρειάς μας) ή πληροφορούν για τους προορισμούς, τα λαμπάκια απλώς «φτιάχνουν ατμόσφαιρα».

Επίσης, το Πάρκο του Αγίου Κωνσταντίνου (και Ελένης, μεγάλη η χάρη τους) είναι ένα που χρειάζεται περιποίηση. Υπάρχουν δεκάδες άλλοι χώροι σε όλη την πόλη, όπου σύντομα θα κυκλοφορούν φίδια...

Τέλος. Καλή Ψήφο συν-Έλληνες, 21 Μαΐου 2023, ημέρα Αλλαγής. Σας αγαπώ αναφανδόν, Γεια σας.

Για την φωτογραφία δεν χρειάζονται επεξηγήσεις.

(δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" την Τετάρτη 17.05.2023, αρ.φύλλου 3936)

κυκλο-φ-οριακα 1148, 10 Μαΐου 2023

 

«Τέτοιον Μάη μάνα μου / άλλον να μη μας στείλεις / να λέει πως στην Ελλάδα μας / σκοτώθηκε ο Απρίλης» τραγουδούσε το 1975 ο Γιώργος Ζωγράφος σε στίχους Φώντα Λάδη και μουσική Μίκη Θεοδωράκη στον δίσκο LP «Γράμματα από τη Γερμανία» – ευθεία αναφορά στην Απριλιανή χούντα, στον ίδιο δίσκο τραγουδούσε και η Άννα Βίσση, μάλιστα, η Άννα Βίσση, προ Καρβέλα, δαιμόνων και λοιπών, τραγουδούσε Θεοδωράκη, Κουγιουμτζή, τέτοια.

Αλλά και τέτοιον Μάη, όλο γκρίνια και μουρτζούφλα, καιρό έχουμε να ζήσουμε θαρρώ. Λες και συγχύστηκε που του βάλανε εκλογές πάνω στην μεγάλη γιορτή των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης – όσο μπορώ να θυμηθώ δεν νομίζω να ξαναείχαμε μέσα στον Μάη, και μάλιστα στις 21, εκλογές κανενός είδους. Λες και σώθηκαν οι ημερομηνίες. Τέλος πάντων.

Μάϊος, λοιπόν, τα χορταράκια σε πλήρη ανάπτυξη, είχα καιρό να περάσω από το παραλιακό πάρκο, πέρασα μια μέρα με ήλιο και απόλαυσα πράσινο! Είναι σαφές ότι κανείς δεν ασχολείται με αυτό το ωραίο σημείο της ωραίας πόλης μας. Είπα να ενημερωθώ και, ως γνωστόν, όποιος ψάχνει βρίσκει. Απ’ όλα. Οργανισμός Λιμένος, Δήμος, Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας, Υπουργείο Οικονομικών, Κτηματική Υπηρεσία, όλοι επισήμως και διαδικαστικώς ενήμεροι και πολυάσχολοι – μέχρι και ο Άρχοντας προσωπικά έχει αναλάβει το θέμα, προσωπικά, ξέρετε πόσο μεγάλο πράμα είναι αυτό; ίσως το κάνει για να ξεπερνάει τις πίκρες από τα δεκάδες γκολ που του κερνούν τα φιλαράκια του μέσα στο Πανθεσσαλικό Στάδιο – ο ΟΛΒ από τον Ιούλιο έχει εξαιρέσει το πάρκο από την ζώνη αιγιαλού, άρα και από την αρμοδιότητά του. Επιτέλους, για δεύτερη φορά γίνεται αυτό, όπως έχουμε ξαναγράψει, το 1994 είχε παραχωρηθεί στον Δήμο Βόλου, το 1995 είχα εναντιωθεί στην κατασκευή «κυλικείου» στο πάρκο, φυσικά δεν με άκουσε κανείς, τα μισθώματα είναι, τελικά, το μήλον της έριδος μέχρι και σήμερα..., το Λιμάνι πήρε πίσω την παραχώρηση, δυστυχώς δεν έχω βέβαιη ημερομηνία πότε έγινε αυτό. Πάντως θυμάμαι ότι στο Δημοτικό Συμβούλιο το 2007, όπου συμμετείχα, ένας Μέγας Αντιδήμαρχος μας έλεγε ότι «σε δεκαπέντε μέρες θα έχω ασφαλτοστρώσει όλους τους δρόμους του Πάρκου», άρα ήταν ακόμη στην αρμοδιότητα του Δήμου, δεν έγινε ποτέ κάποια ασφαλτόστρωση! Και φτάσαμε στο σήμερα. Όπου πλησιάζει ένας χρόνος «διαβουλεύσεων» για να παραχωρηθεί ο χώρος (με το αντίστοιχο μισθίον, εννοείται...) στον Δήμο και ακριβώς σήμερα υπεύθυνος για την πράσινη ατασθαλία είναι, τελικώς, η Κτηματική Υπηρεσία του Δημοσίου – λέτε να είναι δάκτυλος του ΠαΣοΚικού πράσινου ήλιου; (!!!).

Άντε να δούμε τι θα δούμε. Βεβαίως η πάγια δική μας άποψη είναι ότι πρέπει να παραχωρηθεί στην πόλη ολόκληρη η παραλιακή ζώνη, ολόκληρη, από το Τελωνείο μέχρι τον Άγιο Κωνσταντίνο, δεν είναι δυνατόν αυτό το θαλάσσιο μέτωπο της πόλης να ανήκει στον οποιονδήποτε ιδιώτη που θα «αγοράσει» το λιμάνι. Ακόμα και το ότι οι επιχειρηματίες της παραλίας, Βολιώτες στην μεγάλη πλειοψηφία τους, θα πληρώνουν τα μισθώματα σε ξένους εμένα (που δεν έχω κανένα απολύτως οικονομικό συμφέρον στον χώρο) μου φαίνεται βαρύ. Και ρωτάω εδώ και μήνες κι απάντηση δεν παίρνω: Ποιο θα είναι το όφελος της πόλης μας από την ιδιωτικοποίηση του Λιμένα;

Η Ιστορία είναι αμείλικτη, συμπολίτες. Η Ιστορία δεν συγχωρεί. Μπορεί να καταγράφει «απόψεις», «δικαιολογίες», «αναλύσεις», «συνέπειες», «οπτικές γωνίες» (αλλιώς δεν θα μπορούσαν να υπάρχουν τόσοι και τόσοι ιστορικοί...) αλλά στο τέλος η μία και μοναδική Ιστορία βγάζει το ένα και μοναδικό Συμπέρασμα. Και μοιράζει «τὰ τοῦ Καίσαρος τῷ Καίσαρι καὶ τὰ τοῦ Θεοῦ τῷ Θεῷ».

Βλέπω και τα κρουζιερόπλοια που έρχονται όλη αυτή την περίοδο. Όμορφα, περήφανα σκαριά, που διασχίζουν τις θάλασσες μεταφέροντας μέχρι και χιλιάδες επιβάτες, ελλιμενίζονται στον τόπο μας με σκοπό, πρωτευόντος, την επίσκεψη στο μοναδικό, παγκόσμιας αίγλης, ζωντανό μνημείο των Μετεώρων και δευτερευόντως την πόλη και την περιοχή μας, Πήλιο, Μουσεία, τσιπουράδικα κλπ. Φέτος προβλέπεται να καταπλεύσουν 39 πλοία. Και επειδή κάποιοι πιθανώς θεωρούν ότι τα κρουαζιερόπλοια άρχισαν να έρχονται στον Βόλο από τότε που το δικό τους άστρο έλαμψε στην πόλη, να τους ενημερώσω ότι το 1994 είχαμε 55 αφίξεις, το 1995 38, το 1996 50, το 1997 52, το 1998 34, το 1999 και το 2000 από 54, το 2001 79, το 2002 72 και λοιπά. Η κρουαζιέρα έχει τους δικούς της νόμους και χαράζει τους δικούς της δρόμους. Και κανένας τουρίστας δεν κάνει ολόκληρο ταξίδι για να πιεί τσίπουρο... Πάντως ένα πράγμα που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση ήταν το πλήθος των τουριστών, μια μέρα που περπατώντας βρέθηκα στην Παναγία Τρύπα. Μιλάμε για δεκάδες σε ομάδες, Γιαπωνέζοι, Ινδοί, Ταϊλανδοί, Αμερικάνοι, Βραζιλιάνοι, άνδρες και γυναίκες, όλοι επιβάτες ενός κρουαζιεροπλοίου, επισκέπτονταν την σπηλιά της Παναγίας και έφευγαν σαφώς ευχαριστημένοι. Και είχαν φτάσει εκεί περπατώντας όλο το παραλιακό μέτωπο, μαζί με τις δυσκολίες του τελευταίου τμήματος με το τέρας του κόμβου. Εντυπωσιάστηκα, ειλικρινά.

Η θάλασσα σε πρώτο πλάνο σήμερα. Ίσως γιατί οσονούπω θα αρχίσουμε τα μπάνια. Εγκαινιάστηκε χθες και θα διαρκέσει μέχρι τις 18 Μαΐου μία Έκθεση Καλλιτεχνικών Δημιουργημάτων μελών της Ένωσης Παλαιών Προσκόπων του 58^ου Συστήματος Ναυτοπροσκόπων Βόλου στο Κέντρο Τέχνης Τζιόρτζιο ντε Κίρικο. Πρωί 11:30-13:00, Απόγευμα 18:00-21:00. Ελάτε και δεν θα χάσετε την ώρα σας.

Είναι κι άλλα θέματα σε εκκρεμότητα, χρωστάω και μία ιερή αποκατάσταση, είναι και οι εθνικές εκλογές, ένα μυαλό χειμώνα-καλοκαίρι τι να σου κάνει! Πάντως,

Σας αγαπώ μεγαλοφώνως κα υπερτοπικώς, γεια σας.

Στην φωτογραφία ο υποφαινόμενος παρελαύνων στις 25 Μαρτίου 1967 ως Ενωμοτάρχης Ξιφιών του 58^ου Σ.Ν/Π Βόλου.

(δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" την Τετάρτη 10.05.2023, αρ.φύλλου 3931)

κυκλο-φ-οριακα 1137, 8 Φεβρουαρίου 2023

 

Καλημέρα απανταχού αναγνώστες! Αυτή τη φορά το πέτυχαν όλοι οι μετεωρολόγοι. Ο χιονιάς με το βλακώδες για χιονιά όνομα «Μπάρμπαρα» ενέσκηψε όπως τον προανήγγειλαν, στην ώρα του. Άσπρισε ο τόπος, είδαμε μια άσπρη μέρα (παλιό αλλά διαχρονικά καλό), σφύριξε δυο φορές το θρυλικό 112 – σκέφτομαι πολλές φορές πόσες ομοιότητες έχει αυτό το εργαλείο με τον ψεύτη βοσκό του Αισώπου, «ποιμήν παίζων» στα αρχαία, στον οποίο μύθο «Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι τοῦτο κερδαίνουσιν οἱ ψευδολόγοι τὸ μηδὲ ὅταν ἀληθεύωσι, πιστεύεσθαι». Βεβαίως εάν και εφ’ όσον γίνεται κατάχρηση, εάν όχι είναι πράγματι ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο προειδοποίησης για επικίνδυνες καταστάσεις.

Είναι και η υποχρέωση να υπάρχουν στο όχημα αντιολισθητικά μέσα, αλυσίδες ή χιονοκουβέρτες (που είναι, κατά την γνώμη μας, μια χαζομάρα). Αλυσίδες, λοιπόν, το κατάλληλο εξάρτημα για την κίνηση σε δρόμους με χιόνι – προσοχή, με χιόνι, αν υπάρχει πάγος τα πράγματα γίνονται πολύ δύσκολα, οι αλυσίδες δεν είναι απόλυτα ασφαλείς στον πάγο. Και είναι σωστό το ότι επιβάλλονται, πλέον, ως υποχρεωτικό «αξεσουάρ», όπως το τρίγωνο ασφαλείας και το φαρμακείο. Διότι παρά το ότι η κλιματική αλλαγή και τα λοιπά μάς έχουν τρελάνει στις λιακάδες και την ανομβρία και παρά το γνωστό άσμα των Λοκομόντο «δεν κάνει κρύο στην Ελλάδα / κρύο δεν έκανε ποτέ…» στην Ελλάδα και κρύο κάνει και κάθε χρόνο χιονίζει. Και μόλις προχθές ένας Έλληνας, ο Αλέξανδρος Γκιννής, έγινε ο πρώτος στην ιστορία μας που κέρδισε ασημένιο μετάλλιο στο αλπικό σκι, συγκεκριμένα στην τεχνική κατάβαση, στο παγκόσμιο κύπελο του Σαμονί της Γαλλίας!

Φαίνεται ότι θα ξανα-λειτουργήσει το πάλαι ποτέ Οικοτροφείο της Μητρόπολης (1959-2004), στην γωνία Κ.Καρτάλη-Αναλήψεως. Φαίνεται ότι εξασφαλίστηκε χρηματοδότηση 2.000.000 € για μετατροπή του κτηρίου σε «Ακαδημία Εκκλησιαστικών Τεχνών», στα ελληνικά Σχολή Βυζαντινής Μουσικής και Σχολή Αγιογραφίας. Βέβαια το 2019 υπήρχαν δημοσιεύματα ότι το κτήριο θα λειτουργούσε πάλι ως Οικοτροφείο με χρηματοδότηση 600.000 € «προς όφελος των νέων γενιών και των οικογενειών τους που θέλουν να δουν τα παιδιά τους να σπουδάζουν αλλά δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα» και ανάμεσα έπεσαν ιδέες περί ξενώνα αστέγων. Γι’ αυτό εμείς γράφουμε «φαίνεται». Το βέβαιο είναι ότι κάτι επιτέλους πρέπει να γίνει και μακάρι να βρεθεί η καλύτερη λύση για το κοινωνικό σύνολο της ευρείας Μαγνησίας.

Πανηγυρισμούς διαπίστωσα τις τελευταίες ημέρες, λόγω υποβολής 8 (οκτώ) υποψηφιοτήτων για την ιδιωτικοποίηση του Λιμένα Βόλου, μεταξύ των οποίων μία από το (περιβόητο τον τελευταίο καιρό λόγω…Βρυξελλών) Κατάρ, μία από «Βούλγαρους δισεκατομμυριούχους» και έξι από ελληνοανάμικτα σχήματα, με ιδιαίτερη έμφαση, από εμάς, στην Χαλυβουργία Ελλάδος αυτοπροσώπως, στην παντού και πάντοτε παρούσα ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ (ο πεθερός του υπουργού κυρίου Γεραπετρίτη) και (ω! του θαύματος) στον Οργανισμό Λιμένος Θεσσαλονίκης. Τουλάχιστον προς στιγμήν γλιτώνουμε τους Κινέζους…! Και εγώ εξακολουθώ να πιστεύω, συμπολίτες, ότι αυτό είναι ένα τεράστιο, ξένης έμπνευσης, λάθος, που αν τελικά υλοποιηθεί το κέρδος του «Ταμείου» θα είναι ελάχιστο και τις συνέπειες θα τις πληρώνει για πάντα η περιοχή μας.

Κυριακή βράδυ η τηλεόραση ξανα-παίζει την «Σωφερίνα» με τον μνημειώδη αλλήθωρο Γύλο του Βασίλη Αυλωνίτη και το τραγουδάκι «…όποιος πιάνει το τιμόνι, πού και πού να φασκελώνει…» υλοποιούμενο στον λεβέντη τροχονόμο Τάσο Γιαννόπουλο – στα χρόνια της αθωότητας, 60 χρόνια μετά το φασκέλωμα θεωρείται βαρέως αντικοινωνική συμπεριφορά, διωκόμενη από τον υπεράνω όλων Νόμο…

Μέσα στις γιορτές ήρθαν και με βρήκαν δύο ιδιαίτερης αξίας δώρα. Το ένα είναι το ημερολόγιο του Παραρτήματος Βόλου του Λυκείου των Ελληνίδων για το 2023, αφιερωμένο στο μοναδικό στα χρονικά της παγκόσμιας – είμαι βέβαιος – χειροτεχνίας έργο της κεντημένης Χάρτας του Ρήγα Βελεστινλή, ένα έργο «αδιανόητο», που όμως η θέληση και η υπομονή από 12 συμπολίτισσες κεντήστρες κατάφεραν να υλοποιήσουν σε έναν ενιαίο καμβά διαστάσεων περίπου 2,00*1,90 m (συνολικού εμβαδού 3,86 m2). Το είδαμε αναρτημένο σε περίοπτη θέση στο Αρχαιολογικό μας Μουσείο τον Ιούνιο του 2021, τώρα βρίσκεται στην Αθήνα, στο Προεδρικό Μέγαρο, όπου και προβλέπεται να παραμείνει μόνιμα. Με όλον τον σεβασμό τόσο στο πανάξιο Συμβούλιο του Λυκείου, όσο και στις 12 συμπολίτισσες Κυρίες κεντήστρες, όσο και στον Θεσμό του Προέδρου της Δημοκρατίας, προσωπικά προτιμώ το έργο να επιστρέψει και να εκτίθεται στον Βόλο, εκεί όπου ανήκει – με όλη μου την αγάπη.

Το δεύτερο είναι ένα λεύκωμα φωτογραφιών, αποτέλεσμα «άπειρων» οδοιπορικών σε «Ασύχναστους τόπους στη Μητρόπολη Δημητριάδος» της Όλιας Γκλουσένκο και του Κωστή Δρυγιανάκη. Και η «οδός ᾗ επορεύθησαν» (Γένεσις 35:3) μακρά, από το Τρίκερι στην Αγιά μέσω Καναλίων, απ’ το Ξουρίχτι στον Παλαιό Πλάτανο του Αλμυρού μέσω Λαμπινούς, από τον Λαύκο στην Άνω Κερασιά μέσω Μελισσατίκων, από τον Μυλοπόταμο στην Μιτζέλα κι από την Φακίστρα στις Αλυκές και στην Νέα Αγχίαλο μέσω Τσαγκαράδας και Βυζίτσας και πάει λέγοντας, 195 φωτογραφίες τέχνης, αλλά κυρίως ευαισθησίας, σεβασμού και αγάπης. Οι ασύχναστοι (τι υπέροχη λέξη!) τόποι λατρείας είναι εκκλησιές, καθολικά μοναστηριών και ξωκλήσια που δεν δέχονται συχνά την επίσκεψη της φροντίδας, δεν ξέρουν τι είναι «συντηρητής», καλά-καλά έχουν ξεχάσει τι είναι «μάστορας», όμως είναι εκεί, στέκουν (όσο αντέχουν ακόμη, κι αυτό είναι ένα σοβαρό θέμα) και διαιωνίζουν με τις λίγες δυνάμεις τους την Πίστη. Διατηρούν τις εικόνες τους, σκοροφαγωμένες ίσως, ξεθωριασμένες ίσως, τα ταλαιπωρημένα ξυλόγλυπτα ή «κοντραπλακέ» τέμπλα τους, τα σκουριασμένα μανουάλια, διατηρούν την Πίστη. Η Όλια και ο Κωστής έχουν την ικανότητα να βλέπουν πίσω ή μέσα από τα αντικείμενα, έχουν την δύναμη να αποτυπώνουν τις δυνάμεις που διαφεντεύουν τον ορατό και τον αόρατο κόσμο. Θεωρώ την δουλειά τους σ’ αυτό το λεύκωμα ευλογία.

Ακόμη ένας ισχυρότατος σεισμός στα σύνορα Τουρκίας-Συρίας, χιλιάδες θα είναι πάλι οι νεκροί – ο Θεός να φυλάει. Χιονίζει κιόλας, χειμέρια τα πράγματα. Σας αγαπώ ορθολογικώς, γεια σας.

Η φωτογραφία δηλώνει ξεκάθαρα ότι το καλοκαίρι θα ξανάρθει.

(δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" την Τετάρτη 08.02.2023, αρ.φύλλου 3871)

κυκλο-φ-οριακα 1120, 5 Οκτωβρίου 2022

Με λιακάδα υποδεχτήκαμε τον Οκτώβρη. Ο φιδωτός δρόμος κι ένας μάστορας μας οδήγησαν στον Αη Γιάννη την περασμένη Κυριακή, σε μία ακόμη φετινή επίσκεψη. Αυτή τη φορά ο ουρανός ήταν καταγάλανος και ο ήλιος καυτός αλλά ο βοριάς (…που τ’ αρνάκια παγώνει…) ξεσήκωνε το Αιγαίο και το πέταγε με δύναμη στην αμμουδερή παραλία, έτσι που ήταν αδύνατον να αποτολμήσει κανείς μπάνιο, οι επίμονοι τουρίστες ξαπλωμένοι παραπέρα, στην ζεστή άμμο. Στο πήγαιν-έλα ο δρόμος στα ανατολικά στρωμένος με άδειες κασίδες, 5.000 επισκέπτες στο φεστιβάλ γαστρονομίας της Πορταριάς, το Πήλιο σε οργασμό, κάστανα, μήλα, ελιές, βουνό, θάλασσα και άνθρωποι, ένας ευλογημένος τόπος, που με την έλευση του Φθινοπώρου περνά σταδιακά από το καταπράσινο στις αποχρώσεις του καφεκιτρινοκοκκινουμωβ. Κι ένας έξυπνος διαφημιστής θέλοντας να χαρακτηρίσει πόσο ωραίο είναι ένα ψωμί τοστ 50-50 λευκό-ολικής άλεσης βάζει έναν καλό ηθοποιό να λέει «…και το ένα και το άλλο, και βουνό και θάλασσα, το Πήλιο σε ψωμί!!!». Να χαιρόμαστε.

Πορταριά, λοιπόν, το πηλιορείτικο χωριό με τους περισσότερους επισκέπτες σε όλη την διάρκεια του έτους. Στο οποίον χωριό, πολύ ορθώς σκεφθείσα η Τράπεζα Πειραιώς εγκατέστησε μηχάνημα ΑΤΜ (Automated Teller Machine, Αυτόματη Ταμειολογιστική Μηχανή) για να εξυπηρετεί (διότι, ως γνωστόν, οι Τράπεζες γενικώς μόνον την εξυπηρέτηση των πολιτών έχουν κατά νου…) τους κατοίκους και τους επισκέπτες-τουρίστες, μόνιμους και διερχόμενους. Εύγε, άξιον και δίκαιον, προς όφελος όλων! Μέχρι εδώ όλα καλά. Όμως εδώ και περίπου δύο (2) μήνες το ΑΤΜ βρίσκεται «προσωρινά εκτός λειτουργίας». Προσωρινά, λέμε. Άρα τζίφος οι φοβερές και τρομερές έννοιες οι σχετικές με «εξυπηρέτηση». Το χειρότερο όμως είναι ότι το κακό και απαίσιο μυαλό μου αυτοβούλως σκέπτεται ότι σε όλο το Πήλιο έχει αναπτυχθεί (από πέρυσι αν δεν κάνω λάθος) ένα δίκτυο «ιδιωτικών» ΑΤΜ, μιας διεθνούς εταιρείας ονόματι Euronet, η οποία χρεώνει περίπου 4 € για κάθε συναλλαγή! Και σε ρωτάω τώρα εγώ: πόσο δύσκολο είναι να καθυστερεί η επαναλειτουργία του «προσωρινά εκτός λειτουργίας» ΆΤΜ της Πορταριάς, χίλιοι δυο λόγοι μπορεί να υπάρχουν ή/και απλώς να προβάλλονται αρμοδίως. Προς όφελος όλων και στην υγειά των κορόιδων…

Δεν ζούμε σε έναν αθώο κόσμο, δυστυχώς αδελφοί. Αλλά είμαι βέβαιος ότι θα ζήσουμε και φέτος εξαιρετικά μπλε Χριστούγεννα, ήδη Δευτέρα 3 Οκτωβρίου ξεκίνησαν οι εργολάβοι να τοποθετούν λαμπιόνια στα δέντρα της διαχωριστικής νησίδας της οδού Αθηνών. Με ενημέρωσε φίλος κι εγώ απάντησα ότι δεν ανησυχώ, είμαι βέβαιος ότι ο Άρχων της πόλεώς μας έχει εγκαίρως κρατήσει επαρκή αποθέματα ενέργειας. Πού; Ε! δεν θα σας τα πω εγώ τα πάντα όλα, χαρτί και καλαμάρι, κάντε κι εσείς μόνοι σας μια μικρή έρευνα!

Όσο για κείνον τον στίχο «ο βοριάς που τ’ αρνάκια παγώνει», περιέχεται σε ένα ποίημα του αγωνιστή του ’21 και ποιητή Γεωργίου Ζαλοκώστα (1805-1858) που γράφτηκε το 1848 και ιστορεί τον θάνατο του τέταρτου παιδιού του: «Ήταν νύχτα, εις την στέγη εβογγούσε / Ο βορειάς, και ψιλό έπεφτε χιόνι. / Τι μεγάλο κακό να εμηνούσε / Ο βορειάς που τ’ αρνάκια παγώνει;» – έχασε επτά από τα εννέα παιδιά του και συντετριμμένος πέθανε σε ηλικία 53 ετών.

Αυτό, αγαπητοί μου, είναι το τεράστιο καλό του διαδικτύου. Βεβαίως η Εγκυκλο-παίδεια Ελευθερουδάκη μάλλον θα έχει περισσότερες πληροφορίες από την Βικι-παίδεια, αλλά άντε να ψάχνεις τώρα τους χοντρούς τόμους, την ώρα που με ένα κλικ! βρίσκεις παραπάνω από το 60-70% των αναγκαίων πληροφοριών.

Και ξαφνικά έφτασε σε γνώση μου το Αεροδρόμιο – κάργκο (cargo σημαίνει φορτίο και, κατ’ επέκταση, εμπορεύματα) της Νέας Αγχιάλου. Δεν κατάλαβα πώς μας προέκυψε αυτή η εξέλιξη, εγώ το συνάντησα στην «ιστορική» ομιλία του γνωστού «θεόσταλτου» (για την Εύβοια και όχι μόνο…) κυρίου Τριαντόπουλου σε ένα Συνέδριο στον Αλμυρό. Από εκεί ξεκίνησε ένα γαϊτανάκι δηλώσεων «επωνύμων», με τελευταία (για την ώρα…) την πρόταση του ενός και μοναδικού Περιφερειάρχη μας «να αναλάβει η Περιφέρεια και οι φορείς το αεροδρόμιο» στο οποίο «μπορούν να γίνονται και μεταφορές cargo». Όταν ακούω-διαβάζω κάτι τέτοια τρελαίνομαι αδέρφια, ειλικρινά. Δύο τινά: ή αυτοί που τα λένε αυτά δεν ξέρουν περί τίνος πρόκειται ή ξέρουν και απλώς μας δουλεύουν για να γίνεται κουβέντα και να καλύπτεται η επικαιρότητα. Κυρίως όταν ακούω/διαβάζω για τους «φορείς» με πιάνει ένα πράμα, μια ανατριχίλα. Και πιστέψτε με, ξέρω καλά τι λέω, χρόνια και ζαμάνια έχω περάσει σ’ αυτή την «πιάτσα» των φορέων, που όλο αναλαμβάνουν και όλο τίποτε δεν γίνεται, νιος ήμουνα και γέρασα, νιος ξεκίνησα στο Διεθνές Ερευνητικό Κέντρο Ανατολικής Μεσογείου για τις Μεταφορές (ΔΕΚΑΜΜ) (μια μεγάλη πλην όμως εν πολλοίς άγνωστη ιστορία για την πόλη του Βόλου) κι όταν… με φύγανε, είχα ήδη αποθησαυρίσει μεγάλα ποσά εμπειρίας σχετικά με το ποιος και γιατί ενδιαφέρεται για τι ακριβώς σε τούτη τη γωνιά της Ελληνικής Γης.

Και το Αεροδρόμιο της Νέας Αγχιάλου μια χαρά επιβατικό είναι κι έτσι πρέπει να παραμείνει.

Ξεκίνησε, διαβάζω, και η διαδικασία «επενδυτικής αξιοποίησης» του Λιμένα Βόλου, που στα ελληνικά σημαίνει ιδιωτικοποίηση. Ονόματα επιχειρηματικά μεγάλα και τρανά, διαβάζω, θα ασχοληθούν με αυτό το «πρότζεκτ», το οποίο, ειλικρινά το λέω, δεν ξέρω σε τι θα ωφελήσει την αγαπημένη μου πόλη. Διαβάζω και κάτι περί κατασκευής ναυστάθμου του Πολεμικού Ναυτικού «εντός των ορίων του οργανισμού» στις σχετικές δηλώσεις του ως άνω κ. Τριαντόπουλου, πώς γίνεται ιδιωτικοποίηση με ναύσταθμο δεν ξέρω, ξέρουν, προφανώς, αυτοί, και να πάψω να ενδιαφέρομαι. Όπως επίσης δεν ξέρω τι ακριβώς κάνουν οι χερσαίοι χώροι (τα ξαναλέγαμε αυτά…).

Τέλος και τω Θεώ Δόξα! Καλή καινούργια θητεία στο Αστικό ΚΤΕΛ στον Νίκο Ευαγγελινό και την ομάδα του. Γεια σας.

Στην φωτογραφία, απλώς, το Αιγαίο είναι ακόμη εδώ!

(δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" την Τετάρτη 05.10.2022, αρ.φύλλου 3787)