κυκλο-φ-οριακα 1220, 18 Δεκεμβρίου 2024

 

Η επόμενη Τετάρτη είναι Χριστούγεννα, καλημέρα συμπολίτες και απανταχού αναγνώστες. Πριν από αρκετά, πλέον, χρόνια, τα κυκλο-φ-οριακά συνήθιζαν τέτοιες μέρες απλώς και μόνο να στέλνουν σε όλον τον κόσμο ευχές, με την ευκαιρία της γιορτής της αγάπης.

Καλήν ημέραν Άρχοντες, λοιπόν.

Χριστούγεννα λευκά, πάλι, στους παγετώνες των Άλπεων, των Άνδεων, των Ιμαλαΐων και των λοιπών συγγενών ορέων. Οι υπόλοιποι … μόνο στα τραγούδια «χιόνια στο καμπαναριό». Εν πάση περιπτώσει, ο Σωτήρ θα γεννηθεί και φέτος, κανονικά. Οπότε … αν είναι ορισμός σας, Χριστού την θεία γέννηση να πω στ’ αρχοντικό σας.

Ευχές στους Άρχοντες της Διοίκησης και της Αυτοδιοίκησής μας, στην Περιφέρεια και στους Δήμους του Νομού μας. Να είναι καλά και με καλά μυαλά. Γιατί τους έχουμε ανάγκη όλοι.

Ευχές στους Άρχοντες των Δρόμων (μετά τον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών είναι μάλλον οι ισχυρότεροι) που δυναστεύουν και δυναστεύονται ταυτόχρονα από τον μεγάλο έρωτα της ασφάλτου. Να έχουν εγκράτεια και σωφροσύνη ώστε να κατακτήσουν την ποθούμενη μακροημέρευση.

Ευχές σε όλους τους ανθρώπους των Μεταφορών, κατά ξηράν, αέρα και θάλασσαν, που μοχθούν για το δικό τους μεροκάματο και την δική μας εξυπηρέτηση μέσα σε αντίξοες, από κάθε άποψη, συνθήκες.

Ευχές στην Δικαιοσύνη, να βρει τον ορθό δρόμο της, ανεπηρέαστη από εξωθεσμικούς παράγοντες.

Ευχές στον Πολιτισμό, έτσι, γενικά κι αόριστα, όπως γενική και εν πολλοίς αόριστη είναι και η ίδια η έννοια, που αν δεν ξεκινάει από κάπου βαθιά δεν μπορεί να έχει και καλή όψη.

Ευχές στον Αθλητισμό, ομοίως γενικά, να δώσει ο Θεός κι η Παναγιά να ομονοήσει, μπας και δει καμιά καλύτερη μέρα. Και να θυμηθεί, λέμε εμείς, ότι αποτελεί κοινωνικό και όχι εμπορικό γεγονός.

Ευχές στην Παιδεία, πολύ συγκεκριμένα και καθόλου γενικά, να αντιληφθεί, επιτέλους, ότι αποτελεί την μοναδική ελπίδα αυτού του Έθνους. Μοναδική, δεν βλέπω καμιά άλλη. Που κι αυτή δια Νόμου έχει ξεπουληθεί στο ιδιωτικό συμφέρον. Τι θα μας μείνει μετά;

Ευχές στο Νερό, έτσι απλά, στο νερό, αυτό το φυσικό αγαθό, που με χίλιους δυο τρόπους οι «αρμόδιοι» μάς απαγορεύουν να το πίνουμε. Και ο αρχι-αρμόδιος να μας λέει ότι «είναι φυσιολογικό να είναι θολό το νερό» κι ύστερα να κομπάζει, ως είθισται, για το «μαστερπλαν» της ΔΕΥΑΜΒ – που αν υλοποιηθεί, αν, λέω, εγώ θα βγω στην παραλία χωρίς βρακί, αν, βεβαίως, βρίσκομαι ακόμη στον μάταιο τούτο κόσμο. Οι μελέτες ναι, μπορεί. 7 εκατομμύρια είναι αυτά (600.000 στοίχισε το «μαστερπλαν») δεν θα τα αφήσουν να χαθούν τα αδηφάγα κοράκια. Α! ρε Αργύρη…

Ευχές στην κακόμοιρη τη Γη, που μας υπομένει ακόμη, παρά τις τόσες αποτυχημένες διεθνείς συνάξεις περί κλίματος, θερμοκηπίου, αερορρύπανσης, πράσινης ανάπτυξης (και πράσινα άλογα…) και τα σχετικά. Ευχές να μην καταστρέψουμε την Ελληνική Φύση με ανεξέλεγκτα φωτοβολταϊκά και αιολικά πάρκα, προς όφελος ελαχίστων

Ευχές σε όλους τους ανθρώπους που τραγουδούν.

Ευχές στους Προσκόπους, στις Οδηγούς, στα Λυκόπουλα και στα Πουλάκια, που επιμένουν να διαμορφώνουν χαρακτήρες μέσα στον καταιγισμό των διάφορων dream shows και artificial intelligence.

Ευχές στα παιδιά όλου του κόσμου, στην Δάφνη, στην Μυρτώ και στον Ορέστη.

Ευχές σε όλους και όλες που θα ξαναπούν φέτος τα κάλαντα αφού μάθουν καλά αυτά τα πανέμορφα τραγουδάκια, που, δυστυχώς, δολοφονούνται άγρια στις μέρες μας, με κύρια ευθύνη αδαών γονέων και αδαεστέρων “δασκάλων” (του στυλ “να μπω στ’ αρχοντικό σας”, “οι ουρανοί αγάλλοντες”, “εντός σπηλαίων τίκτεται”, μέχρι το εκπληκτικό του Αη Βασίλη “βαστάει εικόνα και χαρτί ζαχαροπλάστη ζυμωτή” που μου έδειξε τυπωμένο, σε βιβλίο, ένας πιτσιρικάς πριν μερικά χρόνια και κόντεψα να μείνω τελείως φαλακρός...).

«Εμείς εδώ δεν ήρθαμε να φάμε και να πιούμε,

παρά σας αγαπούσαμε κι ήρθαμε να σας δούμε. (ειλικρινής αγάπη…)

Δώστε μας και τον κόκορα, δώστε μας και την κότα

δώστε μας και πεντέξι αυγά, να πάμε σ’ άλλη πόρτα.» (ούτε λίγο, ούτε πολύ, το μισό σας βιος… από αγάπη…)

Τα Μοραΐτικα κάλαντα παραμένουν διαχρονικά ειλικρινέστατα.

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΚΑΛΟ ΤΟ 2025, συμπολίτες.

Στην φωτογραφία οι φετινές οικογενειακές ευχές μας προς όλους για υγεία σωματική, πνευματική και ψυχική, με ένα κέρασμα απ’ το Νερό των Σταγιατών (το οποίο, όπως είπε και ο Αλκίνοος Ιωαννίδης, «όποιος το πίνει πολεμάει κι αντέχει»…).

(δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 18.12.2024, αρ.φύλλου 4311)

κυκλο-φ-οριακα 1085, 22 Δεκεμβρίου 2021

 

Καλημέρα και πάλι φίλοι και φίλες αναγνώστες, όμικρον και ρεβεγιόν δεν πάνε μαζί, τι δεν καταλαβαίνετε; Όοοοολοι εσείς που σκοπεύετε να κλείσετε ταμπλ ντ’ οτ (table d’hôt) σε ακριβό μαγαζί, απαραιτήτως με σολωμό Νορβηγίας και σαμπάνια πρέπει πρώτα να καταθέσετε έναν οβολό στο φαρμακείο της γειτονιάς σας, να κάνετε ένα γρήγορο τεστάκι αμφιβόλου εγκυρότητος και μετά είστε ελεύθεροι να καταναλώσετε. Εγώ, πάντως, δεν σκοπεύω. Θα μείνω σπίτι με την Οικογένεια δίπλα στο χριστουγεννιάτικο δέντρο, που πάλι του κάηκαν αυτά τα ευτελή λαμπάκια που κατά τρισεκατομμύρια παράγουν οι φίλοι μου οι Κινέζοι και διακινούν απανταχού της οικουμένης.

Αλήθεια, θυμάστε πώς πανηγυρίζατε όταν εκείνο το καλό παιδί της εκκλησίας, ο «επικεφαλής λοιμωξιολόγος», έβγαινε κάθε απόγευμα στο γυαλί του σαλονιού μας και εξηγούσε ήρεμα και κατανοητά τα πώς και τα γιατί της καινούργιας, τότε, επιδημίας σε όλους εμάς τους πανικόβλητους Έλληνες; Κοντέψατε να του ζητήσετε να γίνει ο Πρωθυπουργός, μην ξεχνάτε. Αλλά οι μήνες τρέξανε, έγιναν χρόνια, κοντά στα δύο, ο επικεφαλής επιστήμων ενδιαμέσως συναίνεσε στην πλήρη απαξίωση της αρχικώς υπ’ αυτόν Επιτροπής Λοιμωξιολόγων και, ως επιστήμων, συμμετείχε σε μία επιστημονική μελέτη, την οποία όχι μόνο δεν έχει σήμερα το θάρρος να υποστηρίξει αλλά, πολύ περισσότερο αφήνει άλλους, άσχετους και σχετικούς, να την απαξιώνουν συστηματικά (τη μελέτη), προκειμένου να μη θιγεί η εικόνα (όλα μια εικόνα είναι, μια εικονική πραγματικότητα, εκτός από τους θανάτους των συνανθρώπων εντός και εκτός μονάδων εντατικής θεραπείας, κυρίως εκτός Αττικής) του πραγματικού (;) Πρωθυπουργού. Πείτε μου ειλικρινά, καλοί μου αναγνώστες: αισθάνεστε άνετα με όλο αυτό; Πανηγυρίζετε ακόμη για το διαμάντι μας; – πολλές φορές σκέφτομαι πόσο πραγματικά άτιμο πράγμα, με όλη τη σημασία της λέξης, άτιμο, χωρίς τιμή, χωρίς εντιμότητα, είναι η πολιτική.

Αλλά δεν θέλω να σχολιάσω άλλο σήμερα, σήμερα θέλω να ευχηθώ να δώσουν ο Πατήρ Θεός και το οσονούπω αρτιγέννητο Θείο Βρέφος:

Να γλιτώσουμε από τούτο το κακό. Γιατί μόνο ο Θεός, πια, πιστεύω ότι μπορεί να κάνει κάτι. Οι άνθρωποι με έχουν απολύτως απογοητεύσει, η ζωή και ο θάνατος αποτιμώνται στα κέρδη των φαρμακευτικών εταιρειών και των παραφυάδων τους, που αναγορεύονται, μάλιστα, και σε ήρωες – εγώ δεν θυμάμαι, εδώ και 50 τουλάχιστον χρόνια που κατάλαβα τον κόσμο να ήξερα ποτέ τον πρόεδρο μιας διεθνούς φαρμακευτικής εταιρείας και μάλιστα να τον βλέπω μπροστά στον καναπέ μου γελοιωδώς συνεντευξιαζόμενο.

Να παραμείνουν υγιείς και ακέραιοι όλοι και όλες που αγωνίζονται νυχθημερόν να σώσουν ζωές, σε πείσμα των τεχνοκρατών και των τσιφούτικων υπολογισμών τους.

Να διαλυθεί το μίσος που φωλιάζει στις καρδιές κάποιων συμπολιτών, μίσος παντελώς αναίτιο, δημιούργημα μικρόψυχων και αχάριστων ανθρώπων, για προσωπικά και μόνο συμφέροντα.

Να ανεβούν στην Α’ Εθνική Κατηγορία (αυτό το «σουπερλιγκ» στο λαιμό μας στέκεται…) ο Ολυμπιακός Βόλου και η Νίκη Βόλου.

Να βρει τη θέση που του αξίζει στη θάλασσα το ταλαίπωρο ναυπήγημα της Αργούς, που με τόσους κόπους και θυσίες αυτή η πόλη κατάφερε να αποκτήσει και να ταξιδέψει σε χρόνους που οι σημερινοί άρχοντες αγνοούσαν ακόμη και την ύπαρξη της ίδιας της πόλης.

Να βρουν το θάρρος οι ντόπιοι κυβερνητικοί βουλευτές να πουν, για μια φορά, την αλήθεια. Δεν μίλησαν ούτε καν για την ανάγκη της απογραφής κι έτσι το 2023, με το καλό, ετοιμάζονται για την μεγάλη σφαγή, καθώς οι βουλευτικές έδρες της Μαγνησίας θα μειωθούν, όπως φαίνεται, από 6 σε 5, και η πονηρή αλεπού παραμονεύει.

Να κατασταλάξει κάπου το νέο Δικαστικό Μέγαρο Βόλου καθώς εδώ και πάνω από 30 χρόνια «όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν».

Να λυθούν τα κυκλοφοριακά προβλήματα σε ολόκληρο το τέως Πολεοδομικό Συγκρότημα Βόλου – να καταλάβουν «μικροί και μεγάλοι» ότι οι κυκλικοί κόμβοι από μόνοι τους δεν λύνουν κανένα πρόβλημα.

Να μην έχουμε άλλα τραγικά δυστυχήματα με πεζούς σε διαβάσεις φυλασσόμενες ή όχι.

Να μην συμβούν άλλα εγκλήματα είτε κατά της γενετήσιας αξιοπρέπειας είτε κατά της ζωής μανάδων, αδελφών, συγγενών, συναδέλφων, φιλενάδων της διπλανής πόρτας ή αγνώστων – φέτος παράγινε το κακό…

Να γίνει επιτέλους το θαύμα που περιμένουμε σ’ αυτή την πόλη.

Να πηγαίνουμε πάντα μπροστά, πάντα ψηλά, κι ελεύθερα, όπως ο γλάρος στην οικογενειακή μας ευχετήρια κάρτα.

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ φίλες και φίλοι. Γεια σας.

(δημοσιεύτηκε στην 124χρονη (1898-2021) καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Θεσσαλία" την Τετάρτη 22.12.2021, αρ.φύλλου 37.604)

κυκλο-φ-οριακα 995, 18 Δεκεμβρίου 2019

Καλημέρα, για εννιακοσιοστή ενενηκοστή πέμπτη (995η) φορά, η χιλιάδα θα μας βρει στον καινούργιο χρόνο. Διδώ και Ετεοκλής και δεν ξέρω τι άλλο θα φανταστεί το καλό το παληκάρι από το Εθνικό Αστεροσκοπείο, που δίνει όνομα σε κάθε απλό, απλούστατο, χαμηλό βαρομετρικό, που ρίχνει λίγη (ή και περισσότερη…) βροχούλα κατά τόπους της ελληνικής επικράτειας. Άλλη μια ανοησία, ανάμεσα στις πολλές αγγλοαμερικανόφερτες των τελευταίων ετών, που κατακλύζουν, πλέον, τα σαλόνια μας και τα μυαλά μας.

Και με την ευκαιρία, τι αποφασιστικός λαός κι αυτοί οι Εγγλέζοι!! Τόσον καιρό δεν ήμασταν, ούτε εμείς, ούτε αυτοί, σίγουροι αν ήθελαν ή δεν ήθελαν να φύγουν από την Ενωμένη Ευρώπη, έτσι έλεγαν τουλάχιστον. Τώρα, λέει, το αποφάσισαν, θα φύγουν, γι’ αυτό εξέλεξαν κι αυτόν τον κύριο με το μαλλί αλά Τραmp για Πρωθυπουργό της Βασίλισσας. Τελειώνουν τα ψέματα, λέει, 31 Ιανουαρίου 2020, εδώ θα είμαστε εμείς οι αποδώ να δούμε αν θα το κάνουν οι αποκεί – προσωπικά πολύ αμφιβάλλω, κι ας λένε οι «αναλυτές» ό,τι θέλουν, είναι μια μεγάλη συζήτηση σχετικά με το τι, επιτέλους, παράγει αυτός ο τόπος, πέραν των «σοφών» εγκεφάλων του London School of Economics, που συστηματικά καταστρέφουν την παγκόσμια οικονομία (με μια μικρή δόση υπερβολής…).

Οψόμεθα, καθώς λένε. Έρχονται και Χριστούγεννα, άλλη αμερικανιά από ‘κει, έχουν λυσσάξει όλα τα μέσα με τον Σάντα Κλάους – Αη Βασίλη που θα ‘ρθει την παραμονή των Χριστουγέννων. Σ’ εμάς ερχότανε πάντοτε την παραμονή της Πρωτοχρονιάς, κι αυτό εμείς το κρατήσαμε και το εφαρμόσαμε και στα παιδιά μας. Οι νεώτεροι γονείς δεν ξέρω τι κάνουν, είναι δύσκολο όταν υπάρχουν μικρά παιδιά να αντιστέκεται κανείς σ’ αυτή τη λαίλαπα της τηλεόρασης… Αλλά αρκετά, σήμερα, με την καθιερωμένη «γκρίνια», σήμερα είναι η τελευταία στήλη της χρονιάς.

Με το καλό, λοιπόν, να υποδεχτούμε έναν ακόμη χρόνο. Να έχουμε σωματική, πνευματική και ψυχική υγεία, για να μπορούμε να αντιμετωπίζουμε τις δυσκολίες της ζωής. Από λεφτά, όλα καλά, θα πλουτίσουμε άπαντες στον χρόνο που έρχεται, τέτοια ακούω αυτές τις μέρες και χαίρομαι ιδιαιτέρως. Να μην έχουμε «θερμά επεισόδια», ούτε στα Σύνορα, ούτε στα Εξάρχεια. Να ξανα-θυμηθούμε ως Έλληνες το Χιλιανό σύνθημα el pueblo unido jamás será vencido – λαός ενωμένος, ποτέ νικημένος – και να το κάνουμε πράξη. Να διδαχτούμε από τα λάθη μας στην όμορφη πόλη που γεννηθήκαμε και ζούμε. Να καταλάβουμε, επιτέλους, ότι στις πόλεις ζουν άνθρωποι, όχι αυτοκίνητα, να απομονώσουμε τους δήθεν επιστήμονες που κηρύττουν το αντίθετο και να αφήσουμε ήσυχον τον χείμαρρο Κραυσίδωνα και τις παρόχθιες περιοχές του. Να καθαρίσουμε τον αέρα μας από την ρύπανση και την βρώμα και από τους άλλους επιστήμονες που ποτέ «δεν βρίσκουν τίποτε το ανησυχητικό» αλλά μόλις βρουν αμέσως θα δράσουν «καταλλήλως». Να πάψουμε να ασχολούμαστε με την ποδοσφαιρική υποκουλτούρα που μόνο στον στοιχηματισμό προσβλέπει. Να ενισχύσουμε με όσες δυνάμεις μπορέσουμε τις εθελοντικές ομάδες, συλλόγους, σωματεία, που παράγουν πολιτισμό και αγωνίζονται να επιβιώσουν. Να σταθούμε ενεργητικά αλληλέγγυοι προς όσους έχουν την ανάγκη μας και ειδικά προς τους πρόσφυγες και τους μετανάστες.

Να δικαιώσουμε την ύπαρξή μας, συμπολίτες!

Δευτέρα απόγευμα το κείμενο αυτό είχε «κλείσει». Δευτέρα βράδυ η ΕΡΤ2 πρόβαλε το πειραματικό ταξίδι της Αργούς μέχρι τους Άγιους Σαράντα το 2008 και κόντεψα να κλάψω καθώς σκεφτόμουνα το περήφανο αυτό σκαρί υποβαθμισμένο σε κιτς καρικατούρα στη στεριά. Τρίτη πρωί στο πρωτοσέλιδο της «Θεσσαλίας» διάβασα για το καζίνο στη Νέα Αγχίαλο και αναρωτήθηκα πότε θα μπει ένα τέλος στην ξευτίλα αυτής της πόλης…

Η στήλη εύχεται από καρδιάς ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ και ΕΥΤΥΧΕΣ ΤΟ ΝΕΟΝ ΕΤΟΣ.

Θα τα ξαναπούμε το 2020, γεια σας και χαρά σας.

(δημοσιεύτηκε στην 122χρονη (1898-2019) καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Θεσσαλία" την Τετάρτη 18.12.2019, αρ.φύλλου 36.998)

κυκλο-φ-οριακα 955, 19 Δεκεμβρίου 2018

Καλημέρα συμπολίτες! Βόμβα μεγάλη στον ραδιοτηλεοπτικό ΣΚΑΪ, καθημερινές μικρότερες στα θεμέλια της Ελληνικής Δημοκρατίας, η Φάτνη της Βηθλεέμ στέκει στη γωνία και μας περιμένει. 180.000 λαμπάκια στο αρχοντικό Αργέντικο στην Χίο, μας έφαγαν οι Χιώτες μου φαίνεται, κι ο Βόλος δεν βλέπω να τυγχάνει αναφορών στα μεγάλα κανάλια, τέλος πάντων εμείς μπλέουμε σε μπλελάγη ευτυχίας…

Με την διπλανή κάρτα – βραδινή φωτογραφία του παραλιακού μας Ι.Ν. Αγίων Κωνσταντίνου & Ελένης – ευχόμαστε σε όλους τους συγγενείς, τους φίλους και τους αναγνώστες μας Υγεία, πραγματική Χαρά και έναν καινούργιο χρόνο καλύτερο από τον απερχόμενο. Το 2019 οπωσδήποτε είναι χρόνος εξελίξεων, ακόμη ένας «κρίσιμος» χρόνος στην πάντοτε κρίσιμη ελληνική ιστορία.

Θύελλες μαίνονται παντού, και όχι μόνο στην χώρα μας. Τι είναι αυτά τα καραγκιοζιλίκια με την έξοδο της «Μεγάλης» Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση; Τι είναι τα άλλα, με τον υπερ-ατλαντικό υπερ-πρόεδρο, που νομίζει ότι μπορεί κάθε μέρα να αλλάζει την ιστορία του Κόσμου; Τι γίνεται στην γηραιά μας ήπειρο όπου πάλι ο φασισμός σηκώνει κεφάλι και πάλι οι πολιτικές ηγεσίες κάνουν πως δεν βλέπουν; Τι συμβαίνει στις εμπόλεμες ζώνες και στις ζώνες της φτώχειας από όπου προέρχονται τα στίφη των προσφύγων και των μεταναστών, τα οποία (στίφη) οι παγκόσμιοι Οργανισμοί προσπαθούν απλώς να διατηρήσουν σε καλή κατάσταση;

Και επί γης ειρήνη εν ανθρώποις ευδοκία!

Ή «υπέρ της άνωθεν Ειρήνης και της κάτω Κατερίνης», όπως δεήθηκε ο ιερέας του χωριού όταν η κυρία Κατερίνα του κάτω ορόφου του διωρόφου διαμαρτυρήθηκε ότι μνημονεύει μόνον την κύρια Ειρήνη που κατοικεί στον άνω όροφο του διωρόφου με εκείνο το «υπέρ της άνωθεν ειρήνης»…

Αυτά, στον δρόμο για την Φάτνη.

Στον δρόμο Βόλου-Βελεστίνου, μπροστά στο ΠΕΒ, λειτουργεί εδώ και μερικές μέρες εν μέρει το ρεύμα κυκλοφορίας προς Βόλο. Με εργοταξιακή διαγράμμιση, αλλά, επιτέλους, λειτουργεί. Και είναι ένα μικρό τμήμα της όλης εργολαβίας, η οποία συνεχίζει να πηγαίνει κουτσαίνοντας. Πιο κοντά στον Βόλο συμβαίνουν κι άλλα πράγματα, ασφαλτοστρώσεις, διαγραμμίσεις, καθαρισμός νησίδας, θα δουλέψει σύντομα, λένε οι πληροφορίες μου, και ο ηλεκτροφωτισμός που έχει τοποθετηθεί από το καλοκαίρι. Να είμαστε βέβαιοι ότι μία εβδομάδα προ των αυτοδιοικητικών εκλογών (26.05. και 02.06.2019) όλα θα είναι έτοιμα. Και ο δρόμος θα έχει χαρακτηρισμό Αυτοκινητόδρομος Α12, με πράσινες πινακίδες, για να συνεννοούμαστε, αλλά και με πολλά άλλα και «δύσκολα», διότι οι αυτοκινητόδρομοι δεν είναι για βόλτες ή για παιχνίδι, είναι για να διεκπεραιώνουν με ασφάλεια και ταχύτητα τις Οδικές Μεταφορές.

Στον άλλο δρόμο, στην οδό Αναλήψεως, μπορείτε να διαπιστώσετε περίτρανα πώς οι παρόδιες χρήσεις καταστρέφουν την κυκλοφορία. Αναλήψεως με Ιωλκού, στην κατεύθυνση από Παγασών προς Άναυρο. Δύο (2) καταστήματα γρήγορου καφέ και φαγητού, ένα (1) μικροεμπορικό με φτηνά προϊόντα, ένα (1) (υπο)κατάστημα των Ελληνικών Ταχυδρομείων και μία (1) Τράπεζα με δύο (2) μηχανήματα αυτόματης ανάληψης – όλα αυτά το ένα δίπλα στο άλλο και… στον τόπο τα βιολιά! Αλλά δεν φαίνεται να ενοχλείται κανείς, έχουμε πια εθιστεί στο μπάχαλο, άλλωστε το ίδιο συμβαίνει κατεβαίνοντας την Ιωλκού (άλλες παρόδιες χρήσεις), ανεβαίνοντας την Κ.Καρτάλη, για την Δημητριάδος ας μη γίνεται κουβέντα, παντού και ανεξέλεγκτα οι παρόδιες χρήσεις καταπνίγουν την κυκλοφορία κι εμείς παραμένουμε ευτυχείς πανηγυριστές διότι στον κυκλικό κόμβο δεν περιμένουμε στο φανάρι 30 δευτερόλεπτα. Εν ανθρώποις ευδοκία.

Χρονιάρες μέρες, όχι άλλη «γκρίνια». Να περάσετε καλά με τις οικογένειές σας, με υγεία και αγάπη και χωρίς πολλή κατανάλωση. Και να σκέφτεστε λίγο κι εμάς, φέτος το έχουμε περισσότερο ανάγκη.

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, γεια σας.

(δημοσιεύτηκε στην 120χρονη βολιώτικη εφημερίδα "Θεσσαλία" την Τετάρτη 19.12.2018, αρ.φύλλου 36.698)

κυκλο-φ-οριακα 911 20 Δεκεμβρίου 2017

... μαλλιά-κουβάρια

Καλημέρα και φτάσαμε, συμπολίτες. Στα Χριστούγεννα εννοώ, γιατί κάπου αλλού δεν βλέπω σύντομα να φτάνουμε. Όμως σήμερα, μέρες που ‘ναι, η στήλη δεν θα «γκρινιάξει» για τίποτε. Ούτε για το κοινωνικό μέρισμα, που μοιράστηκε αλλά δεν έπρεπε να μοιραστεί, ούτε για το επίδομα των 400 ευρώ σε άνεργους νέους που επίσης δεν έπρεπε να δοθεί διότι είναι προεκλογική ελεημοσύνη, ούτε για το στρατόπεδο Γεωργούλα που δεν ξέρω ποιος «έξυπνος» έβγαλε στον αέρα μία ακόμη ψεύτικη είδηση (στα νεοελληνικά fake news), ούτε για τον Δήμο που ευελπιστεί (;) να γίνει δανειοαγοραστής (στα νεοελληνικά ο σύνθετος όρος funds-γύπες), ούτε για τον Ολυμπιακό μας που έμεινε, γιορτιάτικα, ακέφαλος (ή, εν πάση περιπτώσει, ολιγοτεροκέφαλος), αλλά ούτε και για τους τηλεφωνικούς ψηφοφόρους του τρίτου ημιτελικού γύρου του τηλεοπτικού υπερθεάματος «Ελλάδα έχεις ταλέντο» (αλήθεια, πώς τους ξέφυγε τέτοιος ελληνικός τίτλος;), που έστειλαν στον τελικό γύρο κάτι μπάζα κι άφησαν εκτός εκείνον τον απίθανο τύπο με την κρυστάλλινη σφαίρα!

Διότι αυτές είναι, αγαπητοί μου, μέρες αγάπης και μέρες επί γης ειρήνης, ασχέτως αν μαίνονται ένας σωρός πόλεμοι, που δημιουργούν έναν σωρό πρόσφυγες, που η καλή μαμά-Ευρώπη καθημερινά φροντίζει να τους φορτώνει στην Ελλαδίτσα, της οποίας Ελλαδίτσας αυτή η κυβέρνηση δεν είναι ικανή να τους διαχειριστεί και θα έρθει η επόμενη κυβέρνηση που ήταν προηγούμενη και θα τα κάνει όλα πολύ ωραία και θα ζούμε πολύ καλύτερα, τι καλύτερα; μέσα στη χλιδή θα μας έχει κι εμάς και τους πρόσφυγες, γενικώς, ούτε φόρους ούτε εφόρους, ούτε Μόριες και τέτοιες μωρίες, τίποτε, είναι μέρες αγάπης σας λέω και στα συνέδρια μ’ αρέσει που όλοι φεύγουν αγκαλιασμένοι και δείχνουν τι ωραία ότι αγαπιούνται και αγαπάνε κι εμάς.

κυκλο-φ-οριακα 910 13 Δεκεμβρίου 2017

Καλημέρα συμπολίτες. Με λιακάδες πορευόμαστε προς την φάτνη. Είναι και κάποιοι τύποι, καταστροφολάγνοι, που κάθε μέρα μιλούν για επερχόμενο βαρύτατο χειμώνα. Είναι αυτοί οι άνθρωποι που χαίρονται όταν υπάρχει ανασφάλεια και ψυχολογική πίεση στους συνανθρώπους τους. Ο άλλος μου έλεγε ότι διάβασε στο διαδίκτυο πως η αμερικάνικη εταιρεία διαστήματος, η περιβόητη ΝΑSA, είχε βγάλει φιρμάνι για 30 υπό το μηδέν στην Ελλάδα από το τέλος του Νοέμβρη μέχρι τον Μάρτη, ναι, μάλιστα, ειδικώς στην Ελλάδα ένας απέραντος πάγος – του σύστησα να ξαπλώσει και να βάλει ο ίδιος λίγο πάγο στο κεφάλι, μπας και συνέλθει.

Όμως είναι τρομερό πράγμα αυτή η υπερ-, και κατά κανόνα, παρα-πληροφόρηση που υπάρχει στις μέρες μας. Και γίνεται ακόμη πιο τρομερό για τις γενιές που έρχονται, για τα παιδιά και τα εγγόνια μας, που θα είναι, φοβάμαι πολύ, απολύτως έρμαια των διαδικτυακών διαθέσεων του κάθε ανεγκέφαλου (στην καλύτερη περίπτωση) ή επικίνδυνου παρανοϊκού.

Έγραψα «παρανοϊκού» και, τελείως τυχαία, το μυαλό μου πήδησε στον αξιότιμο πρόεδρο κύριο Τραmp, που αιφνιδίως αποφάσισε να βάλει μία ακόμη φωτιά στην πολύπαθη Μέση Ανατολή, αναγνωρίζοντας, λέει, την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του Ισραήλ κι όχι πια το από το 1948 Τελ Αβίβ. Προκαλώντας, κατά πάσα πιθανότητα μια τρίτη παλαιστινιακή ιντιφάντα. Ιιντιφάντα (انتفاضة ), αραβική λέξη, κυριολεκτικά «τίναγμα», κατ’ επέκταση «εξέγερση», «αντίσταση» - η πρώτη 1987-1993, η δεύτερη 2000-2005, χιλιάδες οι εκατέρωθεν νεκροί, και οι Παλαιστίνιοι ακόμη δίχως κράτος (τόσο η αραβική γραφή όσο και οι λοιπές πληροφορίες κατατάσσονται στα ευεργετικά αποτελέσματα του διαδικτύου, το οποίο, όπως πολλάκις έχουμε εμείς εδώ επισημάνει, είναι ταυτοχρόνως κόλαση και παράδεισος).

Πορευόμαστε, λοιπόν, προς την φάτνη. Και, ως γνωστόν, αυτή η πορεία είναι διανθισμένη, διακοσμημένη, όπως θέλετε πέστε το, με φωτάκια και λαμπιόνια, προκειμένου να μην χάνουμε το στίγμα, τον δρόμο. Και επειδή, ως γνωστόν, σε τούτη την πόλη εμείς όλοι πολύ συχνά τον χάνουμε τον δρόμο μας, χρειαζόμαστε πολλά φωτάκια και λαμπιόνια τέτοιες μέρες. Για να μην χάνουμε τον δρόμο προς την φάτνη. Και να, λοιπόν, η οδός Δημητριάδος, φωτισμένη με ένα γλυκό κίτρινο φως, περίπου σαν το φως το ήλιου. Το ίδιο και η οδός Κ.Καρτάλη, όπως την έχουμε κρατήσει στην ευχετήρια κάρτα μας για το 2015, όπου ελπίζαμε ότι ή ελπίδα έρχεται, αν θυμάστε, που λέει ο λόγος (η αρχική φωτογραφία κάπου έχει κρυφτεί και δεν την βρίσκω).

οδός Δημητριάδος

οδός Κ.Καρτάλη

Αυτό το μπλε το σημερινό δεν το μπορώ βρε παιδιά. Μου είναι ξένο, είναι έξω από την περί φωτός αντίληψή μου. Θα μου πείτε «γούστα είν’ αυτά», και δεν θα διαφωνήσω, γούστα είναι, ούτως ή άλλως η αισθητική των λαών αλλάζει συν τω χρόνω, αλλά τούτο το βαθύ μπλε που μας έχει κατακυριεύσει τα τελευταία χρόνια δεν μου «κάθεται» με τίποτε, συμπολίτες, στον δρόμο για την φάτνη.

Γι αυτό φέτος είπα να σας ευχηθώ για τα Χριστούγεννα και το Νέο Έτος με μια φωτογραφία από τις «Μορφές» ή τα «Πέτρινα Δέντρα» του λαρισαίου γλύπτη Φιλόλαου Τλούπα, που από το 1986 (επί Δημαρχίας Κουντούρη) στέκονται καταντικρύ του Παγασητικού στην Πλατεία του Αναύρου.

Που λούζονται στο φως της λιακάδας το πρωί κι αγναντεύουν τα ιστία στον ορίζοντα και το βράδυ εκπέμπουν το φως του αλλοτινού πολιτισμού αυτής της όμορφης πόλης.

Να είμαστε καλά και θα ξανανταμώσουμε σίγουρα. Γεια σας.

(δημοσιεύτηκε στην βολιώτικη "Θεσσαλία" την Τετάρτη 13.12.2017)

ευχές 2018

...με πέτρινα δεντράκια "μορφές" του γλύπτη Φιλόλαου 

κι ένα πανάκι στον ορίζοντα, 

καλοτάξιδες ας είναι οι φετινές οικογενειακές ευχές μας...

κυκλο-φ-οριακα 871 28 Δεκεμβρίου 2016

Καλημέρα συμπολίτες. Ένας ακόμη χρόνος φεύγει και μας αφήνει πίσω. Ένας ακόμη χρόνος στον βάλτο της οικονομικής, και όχι μόνο, κρίσης, με τις ελληνικές τηλεοράσεις όλες να διακηρύττουν σε όλους τους τόνους ότι Χριστούγεννα σημαίνει ψώνια. Εμείς, σε πείσμα όλων αυτών, εξακολουθούμε να πιστεύουμε ότι το Πνεύμα των Χριστουγέννων δεν είναι οικονομικό φαινόμενο – κι ας μας συγχωρήσουν οι έμποροι, καταλαβαίνω και την δική τους αγωνία, στους δύσκολους καιρούς που όλοι περνάμε. Είναι θεραπεία ψυχής, οικογένεια και αγάπη, ιδίως τώρα, στους, επαναλαμβάνω, χαλεπούς καιρούς. Με αυτά κατά νου, η στήλη, κατά παράδοση και για 26^η φορά απευθύνει τις ευχές της: 

• στους ηγέτες της Ευρώπης, να αντιληφθούν ότι οι πρόσφυγες του Αιγαίου είναι άνθρωποι
• στους ηγέτες της Ελλάδας, να μας φέρουν, επιτέλους, την Ελπίδα
• στους ηγέτες του Βόλου, να βρουν τρόπους συνεννόησης με τον εκτός της κυψέλης κόσμο
• στους άνεργους οικογενειάρχες, να βρουν τρόπους να θρέψουν τα παιδιά τους
• στους συνταξιούχους, να συνεχίσουν να εισπράττουν την σύνταξή τους από τα κατεστραμμένα λόγω κουρέματος ταμεία τους
• στους εργαζόμενους, να συνεχίσουν να εργάζονται, χωρίς ακόμη χειρότερους όρους
• στις οργανώσεις αλληλεγγύης, να συνεχίσουν το σπουδαίο έργο τους με την βοήθεια όλων μας
• στην Υγεία, να παραμείνει υγιής
• στο Μουσικό Σχολείο (ιδιαιτέρως) και σ’ όλα τα Σχολεία, να συνεχίσουν απρόσκοπτα τα θεάρεστα έργα τους, χωρίς άλλες μεταρρυθμίσεις των μεταρρυθμίσεων
• στα παιδιά όλου του κόσμου, να μπορέσουν να ζήσουν στον κόσμο που θέλουν
• στους ποδηλάτες αυτής της πόλης, να αποκτήσουν κάποτε ποδηλατοδρόμους (εκτός κι αν δεν θέλουν, οι ποδηλάτες…)
• στην οδό Δημητριάδος, να αποκτήσει κι άλλες καφετέριες, έχει πολλά ακόμη περιθώρια
• στο Χιονοδρομικό Κέντρο, να συνεχίσει να λειτουργεί
• στο 58^ο Σύστημα Ναυτοπροσκόπων, να τα εκατοστίσει, μαζί με τον Ραν του
• σε όλους τους Φορείς Πολιτισμού, να συνεχίσουν να αγωνίζονται τον καλόν αγώνα για το δικαίωμα στην έκφραση
• ιδιαίτερα στην Βολιώτικη Χορωδία, που το 2017 αισίως γίνεται 80 χρονών (όσοι αρωγοί, προσέλθετε…)

Οι περισσότερες από τις παραπάνω ευχές είναι περσινές και, καθώς φαίνεται … διαχρονικές. Βεβαίως οι εξαγγελίες μιλούν για έξοδο από την στενωπό το 2017, όμως τα στατιστικά κοινωνικά βαρόμετρα (τα πραγματικά, όχι οι κατευθυνόμενες δημοσκοπήσεις…) καταγράφουν απαισιοδοξία του ελληνικού λαού – μια απαισιοδοξία που επιμελώς συντηρείται και επαυξάνεται από τα δελτία ειδήσεων των χρεωκοπημένων τηλεοπτικών σταθμών. Κι αλήθεια, μήπως ξέρετε τι ακριβώς έλεγε εκείνη η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας για τον διαγωνισμό, που ακόμη δεν έχει καθαρογραφτεί. Μας ενδιαφέρει, διότι αυτή η «ιστορική» και πολυπανηγυρισθείσα ως «νίκη των δυνάμεων της αγοράς» απόφαση, εκτός των άλλων, στέρησε από την «πραγματική οικονομία» κάπου 240 εκατομμύρια ευρώ, ατόφια και ζεστά, τα οποία κάπου βρίσκονταν «εν υπνώσει», πάντα στην Ελλάδα της κρίσης, και αίφνης απλόχερα διετέθησαν μόνο και μόνο για την απόκτηση μιας τηλεοπτικής συχνότητας – τι ζούμε, συν-Έλληνες, και δεν το εκτιμούμε...

Έχει βαρύ απολογισμό το 2016, που ακόμη δεν τελείωσε. Θα τον επιχειρήσουμε, με τα δικά μας κριτήρια, όταν θα έχουμε μπει στο 2017. Κι όταν λέμε «δικά μας κριτήρια» εννοούμε, για παράδειγμα, ότι σημαντικό γεγονός για εμάς αποτελεί η χριστουγεννιάτικη συντριβή στον Εύξεινο Πόντο του ρωσικού αεροσκάφους στο οποίο επέβαιναν 64 μέλη της μεγάλης στρατιωτικής Χορωδίας Αλεξαντρώφ, που αποτελεί εξέλιξη της Χορωδίας του Κόκκινου Στρατού στα χρόνια της Σοβιετικής Ένωσης (η οποία, ειρήσθω εν παρόδω, θα γινόταν 100 χρονών το 2017…). Ήταν και είναι η κατά πάσαν πιθανότητα μεγαλύτερη και σημαντικότερη Χορωδία στον κόσμο. Και αποδεκατίστηκε σ’ αυτό το δυστύχημα.

Τέτοια, κι άλλα πολλά. Και για την πόλη μας, που πηγαινοέρχεται στα δικαστήρια και στα αστυνομικά τμήματα, γεμάτη αισιοδοξία για το μέλλον της.

Θα έχουμε ολόκληρον χρόνο μπροστά μας, συμπολίτες. Γεια σας.

ΕΥΤΥΧΕΣ ΤΟ ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΟ 2017.

(δημοσιεύτηκε στην βολιώτικη "Θεσσαλία" την Τετάρτη 28.12.2016)