κυκλο-φ-οριακα 943, 19 Σεπτεμβρίου 2018

Καλημέρα καλοί μου συμπολίτες και απανταχού συνέλληνες, που παρακολουθείτε τα κυκλο-φ-οριακα μέσα από το μεγάλο και απέραντο διαδίκτυο – είναι αυτό το τεράστιο πλεονέκτημα της επικοινωνίας, που στη συνέχεια εξελίσσεται σε δυνάστη, όταν κάποιος θεωρεί ότι το διαδίκτυο είναι ο μόνος τρόπος επικοινωνίας. Δυστυχώς νιώθω ότι κατά ‘κει βαδίζουμε, αν δεν έχουμε ήδη φτάσει, όταν βλέπω στα πεζούλια του πάρκου δεκάδες νέα παιδιά, φοιτητές επί το πλείστον, άρα παιδιά με εξ αντικειμένου υψηλό μορφωτικό επίπεδο, να κάθονται έκαστο με το εαυτού κινητό τηλέφωνο στο χέρι και να… ατενίζουν στα βάθη του facebook τις σκέψεις του παιδιού που κάθεται τρία πεζούλια παρακεί!

Διάβασα ότι ξαναβγαίνει σε δημοπρασία η ενοικίαση των χώρων του κτηρίου του λιμένα, στον κεντρικό προβλήτα. Και με ικανοποίηση είδα ότι αυτή τη φορά αποκλείεται στην προκήρυξη η χρήση σούπερ μάρκετ. Την προηγούμενη φορά είχαμε έντονα εναντιωθεί σε μια τέτοια προοπτική, δεν μπορώ να ξέρω πόσο «μέτρησε» αυτό στην τωρινή απόφαση. Πολύ καλά, λοιπόν, θα περιμένουμε το αποτέλεσμα. Επίσης με ικανοποίηση βλέπω να παραμένει χωρίς τραπεζοκαθίσματα το Αχίλλειον, όπου ετοιμάζεται να αρχίσει μία ακόμη κινηματογραφική περίοδος, τόσο από τον Δήμο Βόλου, όσο και από το CineDoc, τον οργανισμό που προβάλλει βραβευμένα ντοκυμαντέρ σε συνεργασία με τον ΔΟΕΠΑΠ-ΔΗΠΕΘΕ. Μαζί, φαντάζομαι, και οι μεταδόσεις των σπουδαίων έργων της Metropolitan Opera από την Νέα Υόρκη. Ας αφήσουμε, λοιπόν, το πολύτιμό μας Αχίλλειον στην ησυχία του. Το Αχίλλειον που «στο τσακ» διασώσαμε τον Ιανουάριο 1991 από το να γίνει ξενοδοχείο (ναι! ναι!, υπήρχε και τόοοοοσο παλιά ο Βόλος…). Δεν χρειάζεται ο Βόλος άλλη μία καφετέρια – έχει πάμπολλες. Ούτε χρειάζεται το έσοδο ο Δήμος, ο οποίος, άλλωστε, καυχάται ότι έχει τεράστια πλεονάσματα. Η παραλία χρειάζεται ελεύθερη την υπέροχη όψη του Αχιλλείου.

Κάτι διάβασα, επίσης, για κάποια αρκετά λεφτά που εγκρίθηκαν στο Δημοτικό Συμβούλιο για το έργο «…της μετατροπής των οδών Καραμπατζάκη και Ζάχου σε ήπιας κυκλοφορίας». Στο ίδιο έργο θεατές, απέναντι σε ανθρώπους που αρνούνται να καταλάβουν (γιατί δεν μπορώ να πιστέψω ότι δεν μπορούν να ξεχωρίσουν δύο γαϊδάρων άχυρα…). Ας το ξαναπούμε λοιπόν, ίσως για χιλιοστή φορά στα τελευταία 30 χρόνια: η οδός Καραμπατζάκη είναι από κατασκευής, το 1994 (υπήρχε και τότε Βόλος και Νέα Ιωνία…), οδός ήπιας κυκλοφορίας. Και δεν χρειάζεται καμία απολύτως «μετατροπή». Από την άλλη πλευρά η οδός Αριστοτέλους Ζάχου πολύ καλά θα κάνει να μετατραπεί σε οδό ήπιας κυκλοφορίας. Αυτό θα είναι ένα έργο για το οποίο η παρούσα στήλη θα πει ευθαρσώς «εύγε»! Οτιδήποτε άλλο σ’ εκείνη την περιοχή θα είναι ένα βλακώδες έγκλημα μίσους. Τελεία (για την ώρα…).

Από την Δευτέρα το απόγευμα γελάω καθώς διάβασα ότι το Εκθεσιακό Κέντρο στο Πεδίο του Άρεως, που επί χρόνια ολόκληρα λειτουργούσε και ως Αθλητικό Κέντρο, το οποίο με απόφαση Δ.Σ.Βόλου 402/2015 είχε μετονομαστεί σε «Εκθεσιακό-Συνεδριακό και Πολιτιστικό Κέντρο Βόλου» και δαπανήθηκε ποσόν γύρω στις 500.000 € για την μετατροπή του, ξανα-μετονομάστηκε σε «Εκθεσιακό Πολυχώρο Δήμου Βόλου» με μια τουλάχιστον περίεργη αιτιολόγηση-επιχειρηματολογία. Αυτά. Στις 01.11.2017 και στις 16.05.2018 η στήλη είχε ρητά εναντιωθεί σε κάθε αλλαγή χρήσης αυτού του χώρου, που στερεί έναν εξαίρετο Αθλητικό Χώρο από τα παιδιά των Δυτικών Συνοικιών και από μία σειρά σωματείων που αγωνίζονται να υπάρχουν.

Και μετά τη μεγάλη επιτυχία του «Άξιον Εστί» στο ανοιχτό Δημοτικό Θέατρο Βόλου «Μελίνα Μερκούρη», έχουμε να περιμένουμε Αντώνη Ρέμο και Ελένη Φουρέιρα παρέα με τη συμφωνική ορχήστρα του Δημοτικού Ωδείου Βόλου, τα δικά μας παιδιά, για να χαρεί ο κόσμος. Και καλή ακουστική. Γεια σας.

(δημοσιεύτηκε στη βολιώτικη εφημερίδα "Θεσσαλία" την Τετάρτη 19.09.2018, αρ. φύλλου 36.620)

κυκλο-φ-οριακα 921, 14 Μαρτίου 2018

Με ένα ωραίο κάλεσμα θα ξεκινήσουμε σήμερα καλοί μου συμπολίτες. Η Βολιώτικη Χορωδία σας προσκαλεί το ερχόμενο Σάββατο 17 Μαρτίου ώρα 19:00 στον Ιερό Ναό Αναλήψεως του Χριστού, στον Βόλο, να απολαύσετε το 22^ο Χορωδιακό Φεστιβάλ Θρησκευτικής Μουσικής, υπό την αιγίδα της Ιεράς Μητρόπολης Δημητριάδος & Αλμυρού. Η παρακείμενη αφίσα τα λέει όλα: τέσσερις χορωδίες ενηλίκων, μία παιδική κι ένας βυζαντινός χορός ιεροψαλτών αποτελούν εγγύηση για μια βραδιά πνευματικής ανάτασης, εν όψει και του επερχομένου Πάσχατος.

Μια βραδιά μακριά από οπλοφόρους των γηπέδων, των συνόρων, της νύχτας και της μέρας, χωρίς μπρατσαράδες επιζώντες, καλλίγραμμες σταροχορεύτριες, ευέξαπτους μάγειρες, μακριά από τα πάθη της εκάστοτε πολυβασανισμένης τουρκαλίδος (όπως έλεγε κάποτε και μία πολύ γνωστή αοιδός) – με μία κουβέντα μακριά από το καθημερινό χαζοκούτι, που όσο περνάει ο καιρός όλο και πιο «χαζό» γίνεται. Μια βραδιά κοντά στον Θεό, μέσα στον Οίκο του, μαζί με ανθρώπους από τις τέσσερις γωνιές της Ελλάδας (Λαύριο, Σάμος, Κατερίνη, Βόλος), που με την φωνή τους (ο ανθρώπινος λαιμός με τις φωνητικές χορδές είναι το τελειότερο μουσικό όργανο που υπάρχει) υμνούν την Δημιουργία και δοξάζουν το όνομα του Δημιουργού στον αιώνα των αιώνων.

Όπως έχουμε ξαναπεί, συμβαίνουν και ωραία γεγονότα σ’ αυτή την πόλη, αυτό το Φεστιβάλ π.χ. γίνεται εδώ και 30 χρόνια, πάει να πει ξεκίνησε το 1988, πολύ πριν ο Βόλος εξελιχθεί σε Μονακό – και φυσικά δεν είναι το μοναδικό ωραίο γεγονός, εμείς αυτό έχουμε, αυτό προβάλλουμε σήμερα. Όμως είναι δεκάδες, αν όχι εκατοντάδες, οι φορείς, τα σωματεία, οι σύλλογοι, οι άνθρωποι που παράγουν καθημερινά πολιτισμό, με μόχθο ατέλειωτο και με πολλές θυσίες προσωπικές σε τούτη την πόλη. Επειδή ο Πολιτισμός είναι τρόπος ζωής.

κυκλο-φ-οριακα 919, 28 Φεβρουαρίου 2018

Κινηματοθέατρον ¨Αχίλλειον" 1926

Φεβρουάριος τέλος, αγαπητοί συμπολίτες. Θα μου πείτε, βέβαια, «σιγά!, κάτι μας είπες», όμως δεν ξέρω αν ξέρετε, αγαπητοί μου, ότι «ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει, καλοκαίρι θα μυρίσει». Κι επειδή αύριο πρέπει να θυμηθείτε να βάλετε «μάρτη» στον καρπό, είναι σαφές ότι το καλοκαίρι, πλέον, είναι πολύ κοντά. Λύσσαξε εκείνος ο Κρέων, όλη του την κακία την έβγαλε στο Πήλιο. Το νερό, η ευλογία της βλάστησης και ταυτόχρονα η κατάρα των υποδομών του Βουνού μας, έκανε, πάλι, το καταστροφικό του έργο. Σε συνεργασία, βέβαια, με μία πλειάδα καλών ανθρώπων, που έχουν φροντίσει να φράξουν ποικιλοτρόπως τους φυσικούς δρόμους του. Και τώρα καλείται ο Εισαγγελέας να βρει την άκρη…

Κρέων στο Πήλιο, Ερντογάν στο Αιγαίο, Ζάεφ στα Σκόπια, Novartis στη Βουλή, μια χαρά χαρούμενα περνάμε στην μνημονιακή Ελλάδα μας. Και στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού ο εκεί παράφρων (έχουμε γεμίσει τέτοιους, πλέον…) προτείνει να οπλιστούν με αυτόματα όπλα οι καθηγητές των σχολείων για να μπορούν να αντιμετωπίζουν τους παράφρονες που σκοτώνουν με αυτόματα όπλα μικρά παιδιά στα σχολεία! Πολλοί παράφρονες μαζεμένοι εκεί, στην πρωτεύουσα του Κόσμου, η οποία κατά συνήθεια κουνάει το δάχτυλο σε κάθε ηθικώς και πολιτικώς παρεκτρεπόμενο άτομο, απανταχού της γης.

Και μέσα σ’ όλα αυτά, τα καλά μας μέσα ενημέρωσης «ξέχασαν» να αναφερθούν σε ένα πραγματικά ιστορικό γεγονός, που συμβαίνει στην χώρα μας από τα μέσα περίπου του Φεβρουαρίου: την καινούργια διπλή σιδηροδρομική γραμμή Τιθορέας-Λιανοκλαδίου, που θα ολοκληρωθεί στην διάρκεια του έτους μέχρι τον Δομοκό. Είναι αυτό που εδώ και πάρα πολλά χρόνια είναι χαρακτηρισμένο ως «πεδινή χάραξη» του σιδηροδρόμου, είναι ένα έργο που ξεκίνησε το 1997 και ολοκληρώνεται το 2018. Κόστισε περίπου 1,8 δις ευρώ και χρηματοδοτήθηκε από την Ελλάδα και την Ευρωπαϊκή Ένωση μέσω των Επιχειρησιακών Προγραμμάτων «Σιδηρόδρομοι 1994-99», «Σιδηρόδρομοι, Αεροδρόμια & Αστικές Συγκοινωνίες» (Ε.Π. ΣΑΑΣ 2000-2006), «Ενίσχυση της Προσπελασιμότητας» (Ε.Π.Ε.Π. 2007-2013), «Συνδέοντας την Ευρώπη» 2014-2020 (Connecting Europe Facility– CEF 2014-2020). Το καινούργιο τμήμα έχει μήκος 106 χλμ έναντι 122 χλμ του παλαιού ορεινού, είναι πλήρως ηλεκτροδοτημένο σε διπλή γραμμή με προβλεπόμενες ταχύτητες 160-200 χλμ/ώρα και έχει δύο μεγάλες δίδυμες σήραγγες: μία στο όρος Καλλίδρομο, μήκους 9,2 χλμ, η μεγαλύτερη των Βαλκανίων, και μία στο όρος Όθρυ μήκους 6,5 χλμ. Έχει επίσης 49 σιδηροδρομικές γέφυρες με συνολικό μήκος 6 χλμ. περίπου και πολλά άλλα σύγχρονα τεχνικά έργα.

Ένα σπουδαίο έργο, όνειρο δεκαετιών, που ολοκληρωμένο θα μειώσει την χρονοαπόσταση Αθήνας-Θεσσαλονίκης στις 3,5 ώρες! Αυτός είναι χρόνος που κανένα όχημα δρόμου δεν μπορεί να πιάσει – αυτές είναι οι ταχύτητες με τις οποίες κινούνται τα τρένα στην Ευρώπη, εκεί που πάνε οι «πολυταξιδεμένοι» Έλληνες και χαζεύουν. Εδώ τώρα, θα μας δω στο εσωτερικό μας, αν τα δικά μας τρένα πιάσουν πράγματι αυτές τις αποδόσεις θέλω να δω τι ανταπόκριση θα υπάρξει στο επιβατικό κοινό. Θα είναι κι αυτό ένα «κριτήριο πατριωτισμού», λέμε τώρα… Πάντως τα «μέσα» έδωσαν ήδη το μέτρον του ενδιαφέροντος: το αγνόησαν παντελώς το θέμα!

Λέτε να έχει σχέση με το ότι όλα τα μεγάλα έργα μεταφορών (αυτοκινητόδρομοι, σιδηρόδρομος, μετρό) ολοκληρώνονται με κυβέρνηση που δεν είναι της αρεσκείας τους; Λέτε;

«Οι κυβερνήσεις πέφτουνε, μα η αγάπη μένει» είπε ένας (ακόμη) μεγάλος απών, ο Μανώλης Ρασούλης. Και μια αγάπη που μένει εδώ, στον όμορφο Βόλο μας, είναι το όμορφο «Αχίλλειον». Που απαλλαγμένο από τις τέντες και τα τραπεζοκαθίσματα του καφενείου προβάλλει ξανά ακέραια την ομορφιά του στην παραλία μας. Ζητώ να μην ξανα-νοικιαστεί για καφενείο. Ζητώ να παραμείνει όπως είναι – καφενεία έχουμε πολλά (κι ο Δήμος Βόλου περισσότερα…) «Αχίλλειον» έχουμε μόνον ένα. Ας το καμαρώνουμε. Γεια σας.

(δημοσιεύτηκε στην βολιώτικη "Θεσσαλία" την Τετάρτη 28.02.2018)