κυκλο-φ-οριακα 945, 3 Οκτωβρίου 2018

Ομαλά περάσαμε, πλέον στον Οκτώβριο – θυμάμαι την μητέρα μου, «απλή γυναίκα του λαού» και υπάλληλο στου Γκλαβάνη, απόφοιτη οκταταξίου Γυμνασίου με έφεση στα αρχαία ελληνικά, δεκαετία του ’60, εγώ στο Δημοτικό, να χλευάζει κάτι ανόητους που έλεγαν «Οκτώμβριο». Τώρα, 2018, κάτι καινούργιοι ανόητοι, πολύ πιο αγράμματοι από την «απλή» μάνα μου, προσπαθούν απεγνωσμένα να ταυτίσουν την βλακεία αυτού του ίδιου «μ» με κυβερνητικά σχέδια και τέτοιες αηδίες, έλεος!

Αμ! οι άλλοι ανόητοι, για να μην πω τίποτε βαρύτερο! Μέρες μας πιπίλιζαν το μυαλό κανάλια και ιντερνέτια ότι έρχονται αέρηδες δυνατοί και φουρτούνες στα νότια πελάγη, σύμφωνα με τις σύγχρονες ορολογίες-υστερίες ένας μεσογειακός κυκλώνας (medicane), ονόματι Ζορμπάς. Μάλιστα, ήρθε. Κι ενώ οι περισσότεροι παράκτιοι κάτοικοι και περί την θάλασσαν ασχολούμενοι έλαβαν τα μέτρα τους, κατά κανόνα τραβώντας τις βαρκούλες τους στην στεριά, έμειναν μερικοί ντιπ καταντίπ δηλαδή που άφησαν τα πλεούμενα μέσα στη θάλασσα κι όταν άρχισε η φουρτούνα άρχισαν κι αυτοί να «προσπαθούν να σώσουν ότι μπορούν» και τα κανάλια εκεί, να τραβάνε τη μεγάλη δυστυχία, και «να τώρα βυθίστηκε ένα σκάφος» και κανείς να μην κάνει την ερώτηση «γιατί, βρε καλά παιδιά, δεν ασφαλίζατε το, κατά πώς λέτε, βιος σας λίγο πριχού ξεκινήσει η φουρτούνα;;»

Πραγματικά είναι ν’ απορεί κανείς. Μέχρι που σκέφτηκα μήπως τα κανάλια τους πλήρωσαν αυτούς τους ανθρώπους για να παίξουν αυτό το σόου, μαζί με τα ταλέντα, τους μικρομέγαλους μάγειρες, τους ζαχαροπλάστες, τα μανεκέν και όλο το κακό συναπάντημα της σύγχρονης ελληνικής τηλοψίας με τις οριστικές, πλέον, πέντε πανελλήνιες άδειες, 35 εκατομμύρια εκάστη και για δέκα χρόνια, μετά ξανά απ’ την αρχή.

Πάμε παραθαλασσίως. Στον πανέμορφο Άγιο Κωνσταντίνο και στον ωραίο περιβάλλοντα χώρο του. Όπου ο χώρος είναι γεμάτος με Πινακίδες Ρ-40 Απαγόρευση Στάσης και Στάθμευσης (ξέρετε εσείς, εκείνες με το Χ…) και αποκάτω από τις Πινακίδες γεμάτος με σταθμευμένα οχήματα. Δεν υπάρχουν δικαιολογίες, οι Πινακίδες πρέπει να αφαιρεθούν. Μπήκαν με μία διάθεση πλήρους κυκλοφοριακού ελέγχου αυτού του μεγάλου χώρου, μπήκαν μαζί με μία μπάρα ασφαλείας που ελεγχόταν από τους ανθρώπους του Ναού και υποτίθεται ότι ο χώρος θα ήτο διαθέσιμος στα αυτοκίνητα μόνο κατά τη διάρκεια λειτουργιών ή άλλων εκκλησιαστικών τελετών. Το μέτρο (εξ αρχής λανθασμένο, κατά τη γνώμη μου, και το είχα πει, τότε, στον φίλο μου τον Ηλία, υπεύθυνο μηχανικό του αρμόδιου για τον χώρο Οργανισμού Λιμένος Βόλου) άντεξε κοντά στον ένα χρόνο, κι αυτή η κατεβασμένη μπάρα σ’ έναν χώρο που μεγάλωσα εμένα στον λαιμό μου καθότανε. Ύστερα, όπως πάντα στην Ελλάδα, το μέτρο χαλάρωσε, η μπάρα χάλασε, έμεινε ανοιχτή, τώρα δεν υπάρχει πια μπάρα. Ο χώρος κατέστη ανεξέλεγκτος, γεμάτος με δεκάδες ευπρεπώς σταθμευμένα οχήματα, που κανένα κακό (πέραν μιας μικρής αισθητικής ρύπανσης…) δεν προκαλούν και απεναντίας καλύπτουν ένα σημαντικό μέρος των αναγκών στάθμευσης συνολικά σ’ αυτή την όμορφη περιοχή αναψυχής της πόλης μας. Κατόπιν αυτού πρέπει άμεσα, τώρα, να αφαιρεθούν οι άχρηστες Πινακίδες Ρ-40, διότι όσο παραμένουν χωρίς να εξυπηρετούν κάτι με βάζουν σε υποψίες ότι «κάποιοι» μπορεί να τις χρησιμοποιήσουν σε μια «κατάλληλη» στιγμή για να «γεμίσουν τα ταμεία τους» από πρόστιμα σε συμπολίτες ή επισκέπτες με το πολύ απλό «σκεπτικό» ότι αφού οι Πινακίδες είναι εκεί και ισχύουν, ανεξάρτητα αν ο τόπος κατακλύζεται από σταθμευμένα οχήματα, κάθε στάθμευση είναι παράνομη. Το ίδιο, βέβαια, θα πρέπει να ισχύει και όταν γίνεται γάμος, βάφτιση, κηδεία ή τα πρωινά της Κυριακής στην Θεία Λειτουργία, διότι οι Πινακίδες Ρ-40 είναι ενιαίας και διαρκούς ισχύος.

Συμπέρασμα: αφήστε τις χαζομάρες (ή τις εξυπνάδες…) κι αφαιρέστε αμέσως τις Πινακίδες Ρ-40 από τον χώρο πέριξ του Ιερού Ναού των Αγίων Κωνσταντίνου & Ελένης. Σας αγαπώ πολύ όλους και όλες εκεί πέρα στο Λιμάνι.

Σας αγαπώ και σας σκέφτομαι, Κι εσάς μαζί. Γεια σας.

(δημοσιεύτηκε στην βολιώτικη εφημερίδα "Θεσσαλία" την Τετάρτη 03.10.2018, αρ.φύλλου 36.632)

κυκλο-φ-οριακα 920, 7 Μαρτίου 2018

Χάρτης Μπολώτα, 1961

Πολύ καλημέρα σας, αγαπητοί συμπολίτες. Ηρεμεί, καθώς φαίνεται, ο καιρός, να ηρεμήσει και το Πήλιο μας. Τρόπος του λέγειν, δηλαδή, να ηρεμήσει γιατί αυτή η ιστορία των φυσικών καταστροφών στο αγαπημένο μας βουνό δεν φαίνεται να έχει τέλος. Κι ήρθε και ο καλός κύριος Υπουργός σε τούτα τα μέρη να πουλήσει, κατά πώς φαίνεται, «μαγκιά». Ποιος ξέρει το Πήλιο καλύτερα από τους Πηλιορείτες; Καλύτερα από τους ανθρώπους της ανέκαθεν και πάντα Νομαρχίας, όποιο όνομα κι αν της δώσουν οι διάφορες κατά καιρούς πολιτικές. Δεν χρειάζονται αυτά, δεν βοηθούν κανέναν, οι «μαγκιές» δεν περνάνε σ’ αυτό το βουνό, όποιος θέλει να βοηθήσει βοηθάει.

Τώρα θα μου πείτε «μόνο ο κ. Υπουργός το παίζει μάγκας στην γειτονιά μας;», όχι βέβαια, έχουμε κι άλλους, επίσης μη-ντόπιους, που έχουν έρθει να μας ταΐσουν κουτόχορτο, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία, που θα την πούμε μιαν άλλη φορά – όπως λένε και στα παραμύθια…

Και οι φυσικές καταστροφές είναι, δυστυχώς, σύνηθες φαινόμενο στην γειτονιά μας. Θυμάμαι την νεροποντή στην Ζαγορά τον Νοέμβριο 1986, που κόντεψε να κατεβάσει όλο το χωριό στη θάλασσα. Είχαμε πάει τότε μια ομάδα από την Οικολογική Κίνηση Βόλου μια-δυο μέρες μετά τον χαμό, κατεβήκαμε και στο Χορευτό όπου βρήκαμε απίστευτες ποσότητες ξύλων κάθε μεγέθους στην παραλία, έχω αρκετά slides από εκείνη την εξόρμηση κι όποιος ενδιαφέρεται να καταλάβει τι σημαίνει καταστροφή ας επικοινωνήσει μαζί μου. Βέβαια τότε δεν υπήρχε ίντερνετ, δεν υπήρχε φατσοβιβλίο να γεμίσει με φωτογραφίες τραβηγμένες με τα κινητά και ίσως (ίσως, λέω, και δεν υπονοώ απολύτως τίποτε συγκεκριμένο) κάποιοι να νομίζουν ότι μόνο τώρα συμβαίνουν τέτοια πράγματα. Ακολούθησε, στην δεκαετία του ’90 (κι αν έχει κάποιος ακριβή ημερομηνία ας με ενημερώσει) η μεγάλη κατολίσθηση στο ρέμα της Μαυρούτσας όπου χρειάστηκαν εβδομάδες μέχρι να απομακρυνθούν τα χώματα και χρόνια μέχρι να γίνει το έργο αντιστήριξης. Απρίλιος 2011, η ακόμη μεγαλύτερη κατολίσθηση στο Ξουρίχτι, αποκαταστάθηκε πλήρως τον Σεπτέμβριο 2017! Η μεγάλη ζημιά στο λιμάνι του Αη Γιάννη είναι εκεί από το 2009 και φέτος έγινε ακόμη μεγαλύτερη, μαζί με τον παραλιακό δρόμο. Φέτος εκείνο που είναι μία, ας πούμε, ιδιαιτερότητα είναι οι πολλές ρωγμές σε πολλά σπίτια, πράγμα που δηλώνει σοβαρή διαταραχή των εδαφών. Σ’ αυτό το γεγονός, κατά την ταπεινή μας γνώμη, πρέπει να πέσει το μέγιστο βάρος των ερευνών, των μελετών και των αναγκαίων επεμβάσεων. Χωρίς αναίτιες διαμάχες και ανώφελους (προεκλογικούς μήπως;;) διαγκωνισμούς.

Κατασκευάζεται ο κυκλικός κόμβος στα Παλιά, στο «Φωταέριο». Κι όπως έχω ξαναγράψει, στο σημείο υπήρχε και παλαιότερα κυκλικός κόμβος. Ψάχνω για φωτογραφία, δεν βρίσκω τίποτε. Και, με την βοήθεια κάποιων φίλων στο διαδίκτυο, ανασύρω από το υπόγειο τον παλιό χάρτη του Βόλου, σε κλίμακα 1:5000, που συντάχθηκε από τον Νικόλαο Μπολώτα το 1961. Στην φωτογραφία βλέπετε ένα απόσπασμα του ιστορικού αυτού χάρτη (που δυστυχώς δεν είναι σε πολύ καλή κατάσταση), όπου φαίνονται δύο (2) κυκλικοί κόμβοι: ένας στα Παλιά κι ένας στην διασταύρωση 2ας Νοεμβρίου/Βασιλέως Κωνσταντίνου, που το 1975 μετονομάστηκε σε οδό Δημητριάδος (καθώς γράφει ο εξαίρετος δάσκαλος Δημήτρης Κωνσταντάρας-Σταθαράς στο εξαίρετο πόνημά του «Δρομο-λόγιο του Δήμου Βόλου»), δηλαδή μπροστά στο σημερινό Δημαρχείο, το οποίο το 1961 δεν υπήρχε, αφού κτίστηκε το 1970 σε σχέδια του μεγάλου Αρχιτέκτονα Δημήτρη Πηκιώνη. Αυτά. Για να μη νομίζουν οι κάποιοι μη-ντόπιοι ότι φτιάχνουν τώρα τον Βόλο και ποιος ξέρει τι! Και οι λόγοι που αυτοί οι κυκλικοί κόμβοι χαλάστηκαν και αντικαταστάθηκαν στην συνέχεια από κόμβους με φωτεινή σηματοδότηση δεν μας είναι γνωστοί. Απλώς, ελπίζουμε να μην χρειαστεί να τους ξανα-επικαλεστεί (αυτούς τους λόγους…) κάποια επόμενη Δημοτική Αρχή.

Σας αγαπώ πολύ. Γεια σας.

(δημοσιεύτηκε στην βολιώτικη "Θεσσαλία" την Τετάρτη 07.03.2018)