κυκλο-φ-οριακα 1105, 19 Μαΐου 2022

 

μουσικοί του δρόμου και διαδηλωτές στην οδό Ερμού

Καλημέρα πολίτες αυτής της καταπληκτικής χώρας, που βρίσκεται πάντοτε στη σωστή πλευρά της Ιστορίας. Είναι ένα από τα συνθήματα της εποχής, το ακούω σχεδόν κάθε μέρα, το άκουσα, φυσικά, και στις εγκάρδιες προσφωνήσεις-αντιφωνήσεις κατά την επίσκεψη του πρωθυπουργικού ζεύγους στον Λευκό Οίκο των Ηνωμένων Πολιτειών. Όπου όλα καλά κι όλα όντως ωραία κι ο κύριος Πρόεδρος γνωρίζει εις βάθος τα θέματά μας, ποιος αμφιβάλλει περί αυτού; το ζήτημα είναι τι είναι διατεθειμένος να κάνει για το καλό της Ελλάδας, εκτός… Εκτός από το να της πουλάει πανάκριβα οπλικά συστήματα, που θα της εξασφαλίσουν, λέει, «υπεροπλία» στο Αιγαίο – μέχρι να τα αποκτήσει και η Τουρκία, λέω εγώ, και να αποκατασταθεί η αναγκαία «ισορροπία» του τρόμου. Και φυσικά πανάκριβο υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG), προκειμένου η σωστή πλευρά της Ιστορίας να απεξαρτηθεί από το δέκα φορές φτηνότερο, πλην εγκληματικό, ρωσικό φυσικό αέριο και πετρέλαιο, με την μεταφορά του οποίου θησαυρίζουν ήδη οι Έλληνες ολιγάρχες (εφοπλιστές, κατά την επίσημη ορολογία).

Πολύ μπερδεμένοι καιροί αγαπητοί μου. Με την Ευρώπη τελείως παραδομένη στα προφανέστατα σκοτεινά σχέδια των ΗΠΑ, που έχουν βρει τη μεγάλη ευκαιρία να «τελειώσουν» με κάτι ανόητους αγγλογάλλους και κάτι υπερφίαλους γερμανοϊταλούς, που επειδή προσεταιρίστηκαν 5-6 πρώην κομμουνιστές θεώρησαν ότι είναι «μεγάλη δύναμη», ας γελάσω κινέζικα «χι, χι, χι». Στο τσεπάκι και οι επί δύο αιώνες ουδέτεροι Σκανδιναβοί, με το καλό και οι Ελβετοί! Και, για δες, οι μόνοι που προβάλλουν «αντίσταση» σ’ αυτόν τον εξανδραποδισμό ποιοι είναι; Ε;! οι Τούρκοι, βέβαια, ο Ερντογάν και η παρέα του, η ανερχόμενη δύναμη (όποια πέτρα κι αν σηκώσεις…) σαφέστατα επιδιώκοντας πολύ σοβαρά ανταλλάγματα – να παρακαλάμε την Μεγαλόχαρη και όλους τους Αγίους μέσα σ’ αυτά τα ανταλλάγματα να μην είναι, κάποια στιγμή, η Χίος ή το Καστελόριζο…

Πολύ μπερδεμένοι καιροί φίλες και φίλοι μου. Και με τον πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας να συνεχίζεται από 24 Φεβρουαρίου. Όπου όπλα συνεχώς μπαίνουν μέσα από ελεύθερους διαδρόμους στην Ουκρανία, αλλά 45 εκατ. τόνοι σιτηρών δεν μπορούν να βγουν γιατί οι άτιμοι οι Ρώσοι δεν αφήνουν ελεύθερους διαδρόμους. Λιμός εν όψει.

Λοιπόν, τέλος οι γεωπολιτικές αναλύσεις, πάμε στα ημέτερα θεματάκια.

Η Κάρτα Ελέγχου Καυσαερίων (ΚΕΚ) αναφέρεται για πρώτη φορά στην ελληνική πραγματικότητα στον Νόμο 2052/1992, άρθρο 3 (ΦΕΚ Α 94/ 05.06.1992) που έχει τίτλο «Μέτρα για την αντιμετώπιση του νέφους και πολεοδομικές ρυθμίσεις». Με την απαραίτητη γραφειοκρατική καθυστέρηση οι σχετικές υπουργικές αποφάσεις εκδόθηκαν το 1994 και τα κυκλο-φ-οριακα 137, στις 4 Νοεμβρίου 1994 σχολιάζουν σχετικά:

«Τούτη τη φορά έφερε μαζί του (σσ. ο Νοέμβριος) και την νεοανακαλυφθείσα ΚΕΚ Κάρτα Ελέγχου Καυσαερίων. Το θαύμα της ελληνικής κομπινομανίας, της ελληνικής αρπακόλας και επισήμως, αν θέλετε.

Λέει, λοιπόν, ο πάντα αγαθών προθέσεων νομοθέτης: χρειαζόμαστε οπωσδήποτε καθαρό περιβάλλον, άρα χρειαζόμαστε οπωσδήποτε έλεγχο καυσαερίων και από τα καταλυτικά αυτοκίνητα, διότι από την ίδια τους την τεχνολογία και μόνο (καταλύτες) δεν διασφαλιζόμαστε ότι δεν ρυπαίνουν. Πολύ ωραία. Τι κάνουμε λοιπόν; θεσπίζουμε περιοδικό έλεγχο, ο οποίος πιστοποιείται με κάρτα.

Κάρτα Ελέγχου Καυσαερίων. Κάθε πότε; Κάθε χρόνο, να σας χαρώ. Και ποιος την εκδίδει, ποιος κάνει, δηλαδή, την πιστοποίηση; Εκεί πλέον υπεισήλθαν οι πάντα όχι αγαθών προθέσεων παράγοντες, γνωστοί και μη εξαιρετέοι γενικώς, και το προαναγγελθέν μπάχαλο "ήρθε κι έδεσε". (σσ. διαμάχη μεταξύ δημόσιων ΚΤΕΟ και ιδιωτικών συνεργείων…)

Αλλά το κυρίως πρόβλημα δεν βρίσκεται εκεί. Βρίσκεται επί της ουσίας, επί του τι πάει να πει ελέγχθηκε χθες το αυτοκίνητό μου και έχει καυσαέρια εντάξει και να! πήρα μία κάρτα που τιμάται 3000δρχ. (σσ. 10 € την σήμερον…) και για ένα χρόνο μετά είναι τα καυσαέριά μου εντάξει.

Εκτιμώ πολύ σοβαρά ότι δυστυχώς για μία ακόμη φορά σ' αυτή τη χώρα παίζουμε με πράγματα που δεν πρέπει. Με έννοιες όπως "καθαρό περιβάλλον" κοιτάζουν κάποιοι να κάνουν "μπίζνες" και μόνο, χωρίς καμία απολύτως χρησιμότητα. Αυτή η κάρτα δεν είναι τίποτα άλλο παρά μόνο ένας ακόμα έμμεσος φόρος, στην πλάτη του (βλάκα) Έλληνα αυτοκινητούχου (πώς λέμε "τιτλούχος"...). Δεν έχει κανένα απολύτως νόημα. Για τον απλούστατο λόγο ότι η σύνθεση των καυσαερίων ενός κινητήρα αλλάζει από λεπτό σε λεπτό, σκέψου τι γίνεται μέσα σ' έναν χρόνο! Διότι εκτός απ' τον κινητήρα και την λειτουργία του, ρόλο πολύ μεγάλο παίζει και η βενζίνη η ίδια, που σε καμιά περίπτωση δεν είναι τυποποιημένη στην Ελλάδα.

Με έναν λόγο. Αυτή η κάρτα ισχύει μόνο την στιγμή που εκδίδεται. Μόνο τη στιγμή της είσπραξης των 3000δρχ. (σσ. 10 € την σήμερον…), δηλαδή. Το αργότερο την επόμενη φορά που βάζετε βενζίνη, το εκπεμπόμενο καυσαέριο έχει ήδη διαφορετική σύνθεση.»

Ό,τι γράφαμε τότε, 1994, ισχύει μέχρι κόμμα και τελεία και σήμερα, 2022, τουτέστιν 28 χρόνια. Επί 28 χρόνια το «έξυπνο» ελληνικό κράτος εισπράττει αυτό το εντελώς παράλογο χαράτσι. Και δεν του φτάνει αυτό. Αν συλληφθείς χωρίς ΚΕΚ πληρώνεις κατάλληλο πρόστιμο. Αν σου κάνουν στον δρόμο έλεγχο καυσαερίων και δεν βρεθούν σωστά τα καυσαέριά σου (εκτός ορίων τάδε και τάδε, μια ολόκληρη ιστορία) αλλά έχεις σωστή και έγκυρη ΚΕΚ, πάλι πληρώνεις κατάλληλο πρόστιμο! Σαφές; Δηλαδή μιλάμε για πεντακάθαρη απάτη, με την οποία, βεβαίως, ουδείς ασχολείται. Το θέμα δεν είναι «πιασάρικο», δεν είναι μια Ρούλα, ένας Άλκης, ένας πιτσιρικάς μπροστά στις ρόδες, να συγκλονιστούμε αδερφέ, ούτε καν ένας φουσκωμένος λογαριασμός παρόχου. Είναι απλώς μια κρατική απάτη διαρκείας. Και ο χωροχρόνος μας τελείωσε.

Έρρωσθε και ευδαιμονείτε! Σε απλά ελληνικά, γεια σας.

Στην φωτογραφία μουσικοί του δρόμου και διαδηλωτές στην οδό Ερμού.

(δημοσιεύτηκε στην 125χρονη (1898-2022) καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Θεσσαλία" την Πέμπτη 19.05.2022, αρ.φύλλου 37.723)

κυκλο-φ-οριακα 1103, 4 Μαΐου 2022

Καλημέρα μες στο χημείο του Μαγιού συν-πολίτες αυτής της καταπληκτικής χώρας, που σύντομα πρόκειται να γίνει και κύριος τροφοδότης υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG, το μάθαμε κι αυτό) απάντων των Βαλκανίων, μη σου πω και απάσης της Μαύρης Θαλάσσης ίσως δε  και της μισής Κεντρικής Ευρώπης συμπεριλαμβανομένης της κακιάς Ουγγααρίας. Πετάμε, συμπολίτες, πετάμε – στα σύννεφα οπωσδήποτε. Μαζί πετάει και ο πληθωρισμός ο οποίος έγινε διψήφιος, κι αν θυμάμαι καλά οι διψήφιοι πληθωρισμοί στην κραταιά Ευρωπαϊκή Ένωση της δημοσιονομικής σταθερότητος απαγορεύονται δια Νόμου – γι’ αυτό δεν μας έβαλαν σηκωτούς στα μνημόνια (MOU το λένε αυτό, Memorandum Of Understanding) το 2010; τις ίδιες οικονομικές κεφαλές δεν είχαμε και τότε; δεν είναι ο σημερινός Πρωθυπουργός που τότε ως Υπουργός διερρήγνυε τα ιμάτιά του για το απαράδεκτο πλήθος των επιδομάτων, των «μαγαζιών» και των «ημετέρων» του Δημοσίου, των καθαριστριών, των δημοτικών αστυνόμων, των παχιών αγελάδων της ΕΡΤ και πάει λέγοντας και κλαίγοντας. Ξεχάσαμε, εμείς τα χρυσόψαρα;

«Ντουγρού», που έλεγε κι ο Γιάννης Γκιωνάκης στον «Άνθρωπο που έσπαγε πλάκα». Ντουγρού για το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και την αυστηρή εποπτεία της Γερμανίας βλέπω να κατευθυνόμαστε. Αλλά, όλα κι όλα, βελτιώνουμε καθημερινώς «το γεωπολιτικό αποτύπωμα» της χώρας μας (βρε! πού τα βρίσκουν; πού τα βρίσκουν;).

«Γρηγορείτε, κελιά, μες στο χημείο του Μαγιού» (https://www.youtube.com/watch?v=mxcrb2RyF_E, Θ.Μικρούτσικος, Άλκης Αλκαίος, Μαρία Δημητριάδη, ένα ιστορικό και πολυσήμαντο τραγούδι από τον δίσκο «Εμπάργκο» του 1982 – τότε που τα τραγούδια κυκλοφορούσαν ανάμεσά μας και είχαν κάτι να μας πουν πέρα από το σ’ αγαπώ-μ’ αγαπάς, σε παίρνω-με παίρνεις κι όλη αυτή την κοινότοπη αηδία που ταλαιπωρεί τα αυτιά μας (με ελάχιστες φωτεινές εξαιρέσεις δημιουργών, μία από τις οποίες είναι ο συνθέτης και μαέστρος Νίκος Χιώτογλου, που μας χάρισε έναν αληθινό δίσκο ακτίνας (CD) με υπέροχες μουσικές πάνω σε ανέκδοτους στίχους του Νίκου Γκάτσου, ψάξτε το, κι αν δεν το βρείτε τηλεφωνήστε σ’ εμένα).

Γρηγορείτε και προσεύχεσθε ίνα μη εισέλθητε εις πειρασμόν.

Ο οποίος πειρασμός καραδοκεί διαρκώς και διακαώς παντοιοτρόπως επιδιώκων να μας «βάλει λόγια» και να μας προτείνει έργα ακατάλληλα δι’ ενηλίκους.

Εξαιρετική η συνολική έγχρωμη παράσταση στον τοίχο της πρώτης, γωνιακής, πολυκατοικίας στον Ξηρόκαμπο, με θέμα τον αδικοχαμένο Βασίλειο Μάγγο. Δυο χρόνια τώρα μια Ένορκη Διοικητική Εξέταση (ΕΔΕ), που συνήθως απαιτεί λιγότερες από 15 μέρες για να ολοκληρωθεί, δεν έχει καταφέρει να δει το φως της βολιώτικης μέρας. Δυο χρόνια. Αλλά οι προαγωγές στην ώρα τους, ούτε λεπτό καθυστέρηση. Περάστε να δείτε την ζωγραφική τοίχου (graffiti, ελληνιστί γκράφιτι, ένα ακόμη αντιδάνειο, αφού η λέξη προέρχεται από το  ελληνικό ρήμα «γράφω») κι αφήστε ελεύθερο τον εαυτό σας να συγκινηθεί – δεν έχετε πολλές δημόσιες ευκαιρίες πέρα από τα δράματα των τηλεοπτικών (πολύ) αγρίων μελισσών…

Τι γίνεται, άρχοντες και αρχόντισσες, με το Δημοτικό Θέατρο; Να θυμίσω ότι οι ταμπέλες του έργου και οι πανηγυρικές φωτογραφίες με Kostas Agorastos ανάγονται στο σωτήριο έτος 2018, Νοέμβριο για την ακρίβεια. Να θυμίσω επίσης ότι οι φίλοι μου οι Κινέζοι (κομμουνιστές ή όχι, αδιάφορο, σοφοί πάντως οπωσδήποτε) μέσα σε 10 μέρες έχτισαν (εκ του μηδενός) ένα Νοσοκομείο 1.000 κλινών, αν δεν κάνω λάθος. Σε εμάς εδώ τι συμβαίνει και δεν καταφέρνει μέσα σε τρεισήμισι χρόνια (περίπου 1270 μέρες) να τελειώσει μια ανακαινισούλα; Τόσα λεφτά ΕΣΠΑ εξασφαλισμένα κι άλλα ένα σωρό εκατομμύρια αποθεματικά πού βρίσκονται, πού καταναλώνονται; – με αγάπη ρωτάω, που λένε και στο φατσοβιβλίο οι διάφοροι «περίεργοι». Πόσο θα πάει ακόμη; Μήπως προβλέπεται να εγκαινιαστεί παραμονή των επόμενων εκλογών (2023 λέμε…) ώστε το πόπολο να πανηγυρίσει δεόντως τον άρχοντα των έργων, (όπως, καληώρα, προχτές στις Αλυκές) για ένα έργο που ξεκίνησε καλά-καλά το 2010, το 2014 ήταν «…για 300 οικογένειες…», το 2019 έγινε «…σπίτι του πολιτισμού…» και ποιος ξέρει τι άλλο θα ακούσουμε – κάτι ανάλογο δεν συμβαίνει και με το Μουσείο της Αργούς, που ξεκίνησε από «ψαρόβαρκα» κι έφτασε να γίνει «άβλη κληρονομιά»;

Άσχετο! Έτυχε να ακούσω μια συνομιλία σε κινητά τηλέφωνα, όπου ο ένας (αυτός που άκουγα εγώ) ζητούσε από τον άλλον (δεν ξέρω ποιος και τι ήταν) να του βγάλει μια κάρτα καυσαερίων για το αυτοκίνητό του. Έτσι απλά και καθαρά, σημείωσε τάδε αριθμός, τάδε όνομα ιδιοκτήτη, μια χαρά, το απόγευμα θα περάσω να την πάρω. Άκουγα και για μία ακόμη φορά δεν πίστευα στα αυτιά μου, δεν είχε περάσει από το ανόητο μυαλό μου ότι θα μπορούσα να λάβω Κάρτα Ελέγχου Καυσαερίων (ΚΕΚ) χωρίς κάποιος κάπου κάποτε να κάνει μια στοιχειώδη μέτρηση στην εξάτμιση του οχήματός μου. Κάποιος, κάπου, κάποτε! Ηλίθιε, φτωχέ μου Ελπήνωρ! Πού ζεις, επιτέλους; Μέχρι τώρα ήξερα για Άδειες Οδήγησης «κατ’ οίκον», για κάποια «κόλπα» στα ΚΤΕΟ, αλλά για ΚΕΚ τηλεφωνικώς δεν ήξερα – γηράσκω διδασκόμενος…

Βεβαίως περί της ουσίας αυτής της ελληνικής ανακάλυψης-απάτης που λέγεται Κάρτα Ελέγχου Καυσαερίων θα σας πω την γνώμη μου «ολοκληρωμένη» την επόμενη φορά, τώρα δεν προλαβαίνω, καθώς άλλα καθήκοντα με καλούν.

Έρρωσθε και ευδαιμονείτε! Κοινώς, γεια σας. 

(δημοσιεύτηκε στην 125χρονη (1898-2022) καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Θεσσαλία" την Τετάρτη 04.05.2022, αρ.φύλλου 37.710)