κυκλο-φ-κορωνοϊκα 1010, 23 Απριλίου 2020

Αντώνης & Γεωργία Σκυργιάννη, Πάσχα 1975

Πάσχα το Άγιον, Πάσχα του κορωνοϊού στα αναστάσιμα μπαλκόνια με τα χιλιάδες πυροτεχνήματα – ένα ξέσπασμα των έγκλειστων Ελλήνων, που τήρησαν με ευλάβεια τους κανόνες αποχής από τις εκκλησίες, οι λίγες παρεκκλίσεις ήταν απλώς τροφή για τα τηλεοπτικά ρεπορτάζ.

Τηλεοπτικά, είπα. Το μεγάλο πατριδολατρικό και κυβερνολιβανιστικό κανάλι ΣΚΑΪ ξεκίνησε ανήμερα Κυριακή του Πάσχα ένα ακόμη τούρκικο σήριαλ. Παραδίπλα οι «εθνοπατέρες» Άρης, Μπάμπης, Γιώργος, Κωνσταντίνος, Παύλος, ο συντονιστής Αλέξης, η όμορφη Σία θα συνεχίσουν να κόπτονται και να καταριούνται για τις πτήσεις τουρκικών μαχητικών στο Αιγαίο, την τουρκική προκλητικότητα στις Καστανιές και όλα τα γνωστά καλούδια του καλού καναλιού. Κάθε βράδυ, λοιπόν, σε ώρα υψηλής θέασης, ωραία τούρκικα μέσα στα σαλόνια των Ελλήνων. Ευθαρσώς προτείνω να πάψετε να τους βλέπετε όλους αυτούς, καλύτερα θα ήταν να από-συντονίσετε στον δέκτη σας τελείως αυτό το κανάλι…

Πέρασε κι άλλη μία 21^η Απριλίου, πέρασαν 53 χρόνια. Κανένας Έλληνας δεν πρέπει να ξεχνάει αυτή την ημερομηνία. Και όσοι θυμούνται πρέπει απαραιτήτως να την διδάσκουν στις νεώτερες γενιές οι οποίες δεν θυμούνται τίποτε απολύτως που δεν το έχουν αποθηκευμένο στον υπολογιστή ή στο τηλέφωνο…

Από κορωνοϊό καλά πάμε, δόξα τω Θεώ. Κι εδώ στον Βόλο, καθώς φαίνεται, δεν έχουμε ούτε ένα επιβεβαιωμένο κρούσμα. Πολύ ωραία. Πολύ ωραία, επίσης, ανταποκρίνεται το Εθνικό Σύστημα Υγείας, το πολυσυκοφαντημένο Σύστημα Υγείας, για το οποίο, οι προαναφερθέντες Άρης και Μπάμπης, σε ραδιοφωνική μεταξύ τους συζήτηση τον Μάρτιο 2019 είχαν συμφωνήσει ότι έπρεπε όχι απλώς να κλείσουν, αλλά να γκρεμιστούν τα δημόσια Νοσοκομεία. Μάλιστα αγαπητοί, έτσι ακριβώς, τα παληκάρια. Και τώρα χωρίς ντροπή «χειροκροτούν», μαζί και με πολλούς άλλους μεγαλόσχημους υπέρμαχους της ιδιωτικής υγείας. Κι εμείς χειροκροτούμε, αλλά ξέρουμε γιατί και τι χειροκροτούμε. Θα τα δούμε όλα αυτά όταν, με το καλό, απαλλαγούμε από τον άμεσο κίνδυνο. Εκεί θα φανούν ποιοι είναι ειλικρινείς και ποιοι είναι «δήθεν».

Αυτή η καραντίνα, πάντως, είναι και μια ευκαιρία. Μια ευκαιρία για να καταλάβουμε πόσο σημαντική είναι η επικοινωνία με τους συνανθρώπους μας. Κι όχι μόνο με τους δικούς μας, που μας λείπουν και θέλουμε να τους σφίξουμε στην αγκαλιά μας. Είναι το ίδιο σημαντική η επικοινωνία με όλους τους ανθρώπους. Μ’ αυτούς που τώρα, μασκοφόροι, αποφεύγουμε όταν συναντιόμαστε στις σύντομες διαδρομές με άδεια Β6 «για ατομική σωματική άσκηση». Μ’ αυτούς τους αγνώστους που, υπό κανονικές συνθήκες, θα λέγαμε μια καλημέρα (…πες την κι ας πέσει κάτω) και τώρα αλλάζουμε πλευρά του δρόμου. Γι’ αυτό είναι πολύ σημαντικό να υπάρχουν οι δημόσιοι χώροι συνάντησης των ανθρώπων σε μια πόλη. Πρέπει να το καταλάβουμε αυτό. Είμαστε τυχεροί, ναι! έχουμε την παραλία, έχουμε την πλατεία του Αναύρου, έχουμε και το Ελικοδρόμιο στην Νέα Ιωνία, όμως τώρα φάνηκε ότι δεν αρκούν. Με τον ανόητο και άχρηστο, κατά την γνώμη μου, αποκλεισμό της παραλίας, κόσμος πολύς βρέθηκε να περπατάει στον Άγιο Ονούφριο, στην Άλλη Μεριά, στο Σουτραλή, αλλά κι αυτό απαιτεί μετακίνηση με αυτοκίνητο. Ακόμη και στην οδό Καραμπατζάκη, στον Κραυσίδωνα, με το κατεστραμμένο οδόστρωμα και τα ξερά δέντρα πολλοί άνθρωποι κάνουν τον καθημερινό τους περίπατο – τον περίπατο που έχουν συνηθίσει εδώ και 25 χρόνια να τον κάνουν σε ένα ευχάριστο και υγιεινό περιβάλλον, καθώς ο χείμαρρος είναι ο καλύτερος αεραγωγός ανάμεσα στο βουνό και τη θάλασσα.

Κι αυτόν τον ωραίο χώρο αναψυχής η καλή Δημοτική Αρχή του «Μονακό» με τους καλούς συμβούλους, τους καλούς υπαλλήλους και τους καλύτερους «επιστημονικούς συμβούλους» σχεδιάζει να τον καταστρέψει οριστικά μετατρέποντάς τον σ’ έναν τελείως άχρηστο δρόμο διαμπερούς κυκλοφορίας. Ούτε τώρα φαίνεται να καταλαβαίνουν όλοι αυτοί πόσο αναγκαίος είναι αυτός ο χώρος συνάντησης και αναψυχής των κατοίκων του πολεοδομικού συγκροτήματος, δυστυχώς ούτε τώρα…

Α! και όσοι οδηγείτε, αυτοκίνητο, μοτοσυκλέτα, ποδήλατο, μην πηγαίνετε ανάποδα στους μονοδρόμους και προσέχετε πολύ στις διασταυρώσεις. Μπορεί να μην υπάρχουν πολλά οχήματα στους δρόμους, όμως υπάρχουν. Έρευνες έχουν ήδη δείξει αύξηση μικροσυγκρούσεων. Προσοχή!

Τέλος για σήμερα. Ο Αη Γιώργης βοήθειά μας, ένα πλήθος Γιώργηδες και Γεωργίες, Χρόνια Πολλά. Γεια σας.

Στην φωτογραφία ο Αντώνης και η Γεωργία Σκυργιάνννη, εδώ και χρόνια οριστικά απόντες, το Πάσχα 1975 στην αυλή του σπιτιού μας.

(δημοσιεύτηκε στην 123χρονη (1898-2020) καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Θεσσαλία" την Πέμπτη 23.04.2020, τ' Αη Γιώργη, αρ.φύλλου 37.099)

κυκλο-φ-οριακα 949, 31 Οκτωβρίου 2018

Τελευταία μέρα του Οκτώβρη. Γραμμή για Χριστούγεννα, πλέον, με τους μπλε νυχτερινούς ουρανούς. Κλάψαμε αρκετά για το οριστικό κλείσιμο του τηλεοπτικού MEGA ώρα 02:08:36 της 28^ης Οκτωβρίου. Πρόκειται για κάτι ευθέως ανάλογο με τον κυρ-Λεωνίδα τον μαγαζάτορα, που δεν «βγαίνει» πια και το κλείνει το μαγαζί, αφήνοντας ανέργους όλους τους εργαζόμενους σ’ αυτό. Πόσοι οι «κυρ-Λεωνίδες» μέσα στην κρίση, και μάλιστα χωρίς να μας έχουν φεσώσει όλους εμάς με δεκάδες εκατομμύρια θαλασσοδάνεια. Εδώ οι καλοί μαγαζάτορες-μεγαλοκεφαλαιούχοι του MEGA αφού πέρασαν μια χαρά πίνοντας στην υγεία των κορόϊδων, όταν τα πράγματα σοβάρεψαν και κλήθηκαν να πληρώσουν για την χρήση της συχνότητας που λυμαίνονταν επί 29 συναπτά έτη, είπαν «δεν μας συμφέρει» και, πολύ απλά, το ‘κλεισαν το μαγαζί. Περί τούτου πρόκειται, και αρκετά. Πάμε στα δικά μας.

Στον πολύπαθο δρόμο Βόλου-Βελεστίνου πρόσφατα τοποθετήθηκαν ιστοί φωτισμού σε ένα τμήμα που εξ αρχής δεν είχε, και ήταν αρκούντως επικίνδυνο. «Άργησε, αλλά έγινε, και εύγε», ήταν το δικό μας σχόλιο, και  το «εύγε» πήγαινε κατά Περιφερειακή Ενότητα μεριά. Τελείωσε η εργολαβία της τοποθέτησης, θα πρέπει να έχουν περάσει και τρεις μήνες από τότε, και οι ιστοί ακόμη δεν έχουν ηλεκτροδοτηθεί, τουτέστιν δεν φωτίζουν. Η κατάσταση είναι το ίδιο χάλια όπως πάντα. Αναρωτιέμαι γιατί άραγε και ενδιαφέρομαι να μάθω μήπως έχουν σωθεί τα λεφτά για την πληρωμή του ρεύματος.

Και λέγοντας περί ρεύματος, έχω κι άλλη μια απορία, συμπολίτες. Στα χρόνια της κρίσης έχουμε ακούσει-διαβάσει για χιλιάδες περιπτώσεις αναλγησίας της απαίσιας ΔΕΗ, που κόβει το ρεύμα σε κακόμοιρους που χρωστάνε. Και ρίξτε κατάρες κι αναθέματα στο μονοπώλιο της ΔΕΗ, που να χαθεί στα τάρταρα – ένα σωρό απίθανοι δηλητηριαστές της κοινής γνώμης. Ύστερα, ακριβώς μέσα στα χρόνια της κρίσης, ακριβώς μετά το 2009, με τους νόμους περί απελευθέρωσης της αγοράς (και υποδούλωσης του καταναλωτή, όπως έγινε και με τις αεροπορικές μεταφορές…), άρχισαν να ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια οι ιδιωτικές εταιρείες παροχής ενέργειας, στην αρχή χωριστά, ύστερα ρεύμα-φυσικό αέριο μαζί, πακέτο, ελάτε να πάρετε, εδώ η καλή ενέργεια. Και δεν ακούω-διαβάζω απολύτως τίποτε περί διακοπών κλπ. Άραγε όλοι οι πελάτες όλων αυτών των εταιρειών είναι καλοπληρωτές; Τι κάνουν, για το καλό μας, αυτές οι εταιρείες σε περίπτωση που κάποιος καταναλωτής δεν μπορεί να πληρώσει; Του λένε «δεν πειράζει, συνεχίζουμε» ή του τραβάνε μια χοντροδιακοπή κι ένα τεράστιο τέλος επανασύνδεσης; Πού μπορώ να το μάθω αυτό – γιατί τα παπαγαλάκια μόνο να διαφημίζουν ξέρουν, τέτοιου είδους «χρηστικές» πληροφορίες τις θάβουν. Ενημερώστε με παρακαλώ.

Και προσέξτε, συμπολίτες, μην τύχει καμιά στραβή και σας κόψουν το φυσικό αέριο. Πάνω από 100 € είναι το τέλος επανασύνδεσης, τελείως άνευ λόγου, χώρια οι τόκοι υπερημερίας και τα λαδόξυδα. Αυτά. Στην κοινωνία των αγγέλων.

Δεν αφαιρέθηκαν ακόμη οι πινακίδες Ρ-40 απαγόρευσης στάσης και στάθμευσης από τον περιβάλλοντα χώρο του Ι.Ν. Αγίων Κωνσταντίνου & Ελένης, στον οποίο δικαίως παρκάρουν εκατοντάδες Ι.Χ. αυτοκίνητα.

Εκεί ψηλά, εκεί ψηλά στον Περιφερειακό, στον κόμβο με Οδυσσέα Ελύτη, υπήρχε από παλιά ένα σουπερμάρκετ, με ένα επαρκές parking, σχεδόν κανένα πρόβλημα. Πρόσφατα κατασκευάστηκε ένα καινούργιο τέτοιο, άλλης αλυσίδας, σε οικόπεδο δίπλα και πίσω από το προηγούμενο. Η εγκατάσταση δείχνει να διαθέτει τον απαιτούμενο αριθμό θέσεων στάθμευσης (δεν τις μέτρησα) σε έναν καλά οργανωμένο χώρο. Η πρόσβαση σ’ αυτόν τον χώρο γίνεται από έναν δρόμο κάθετο στην Ελύτη, πλάτους 5,50-6,00 μ., τόσο για είσοδο, όσο και για έξοδο, τόσο των επιβατικών οχημάτων, όσο και των οχημάτων τροφοδοσίας. Και ως «κερασάκι στην τούρτα» σ’ αυτόν τον δρομάκο βρίσκονται και κάποια παρκαρισμένα! Φρονώ ότι κάποιος (π.χ. ο Δήμος…) πρέπει να το δει το θεματάκι και μάλλον θα χρειαστούν κάποιες κυκλοφοριακές ρυθμίσεις.

Ώσπου να γίνουν όλα αυτά, γεια σας και χαρά σας,
(δημοσιεύτηκε στην βολιώτικη εφημερίδα "Θεσσαλία" την Τετάρτη 31.10.2018, αρ.φύλλου 36.656)

κυκλο-φ-οριακα 945, 3 Οκτωβρίου 2018

Ομαλά περάσαμε, πλέον στον Οκτώβριο – θυμάμαι την μητέρα μου, «απλή γυναίκα του λαού» και υπάλληλο στου Γκλαβάνη, απόφοιτη οκταταξίου Γυμνασίου με έφεση στα αρχαία ελληνικά, δεκαετία του ’60, εγώ στο Δημοτικό, να χλευάζει κάτι ανόητους που έλεγαν «Οκτώμβριο». Τώρα, 2018, κάτι καινούργιοι ανόητοι, πολύ πιο αγράμματοι από την «απλή» μάνα μου, προσπαθούν απεγνωσμένα να ταυτίσουν την βλακεία αυτού του ίδιου «μ» με κυβερνητικά σχέδια και τέτοιες αηδίες, έλεος!

Αμ! οι άλλοι ανόητοι, για να μην πω τίποτε βαρύτερο! Μέρες μας πιπίλιζαν το μυαλό κανάλια και ιντερνέτια ότι έρχονται αέρηδες δυνατοί και φουρτούνες στα νότια πελάγη, σύμφωνα με τις σύγχρονες ορολογίες-υστερίες ένας μεσογειακός κυκλώνας (medicane), ονόματι Ζορμπάς. Μάλιστα, ήρθε. Κι ενώ οι περισσότεροι παράκτιοι κάτοικοι και περί την θάλασσαν ασχολούμενοι έλαβαν τα μέτρα τους, κατά κανόνα τραβώντας τις βαρκούλες τους στην στεριά, έμειναν μερικοί ντιπ καταντίπ δηλαδή που άφησαν τα πλεούμενα μέσα στη θάλασσα κι όταν άρχισε η φουρτούνα άρχισαν κι αυτοί να «προσπαθούν να σώσουν ότι μπορούν» και τα κανάλια εκεί, να τραβάνε τη μεγάλη δυστυχία, και «να τώρα βυθίστηκε ένα σκάφος» και κανείς να μην κάνει την ερώτηση «γιατί, βρε καλά παιδιά, δεν ασφαλίζατε το, κατά πώς λέτε, βιος σας λίγο πριχού ξεκινήσει η φουρτούνα;;»

Πραγματικά είναι ν’ απορεί κανείς. Μέχρι που σκέφτηκα μήπως τα κανάλια τους πλήρωσαν αυτούς τους ανθρώπους για να παίξουν αυτό το σόου, μαζί με τα ταλέντα, τους μικρομέγαλους μάγειρες, τους ζαχαροπλάστες, τα μανεκέν και όλο το κακό συναπάντημα της σύγχρονης ελληνικής τηλοψίας με τις οριστικές, πλέον, πέντε πανελλήνιες άδειες, 35 εκατομμύρια εκάστη και για δέκα χρόνια, μετά ξανά απ’ την αρχή.

Πάμε παραθαλασσίως. Στον πανέμορφο Άγιο Κωνσταντίνο και στον ωραίο περιβάλλοντα χώρο του. Όπου ο χώρος είναι γεμάτος με Πινακίδες Ρ-40 Απαγόρευση Στάσης και Στάθμευσης (ξέρετε εσείς, εκείνες με το Χ…) και αποκάτω από τις Πινακίδες γεμάτος με σταθμευμένα οχήματα. Δεν υπάρχουν δικαιολογίες, οι Πινακίδες πρέπει να αφαιρεθούν. Μπήκαν με μία διάθεση πλήρους κυκλοφοριακού ελέγχου αυτού του μεγάλου χώρου, μπήκαν μαζί με μία μπάρα ασφαλείας που ελεγχόταν από τους ανθρώπους του Ναού και υποτίθεται ότι ο χώρος θα ήτο διαθέσιμος στα αυτοκίνητα μόνο κατά τη διάρκεια λειτουργιών ή άλλων εκκλησιαστικών τελετών. Το μέτρο (εξ αρχής λανθασμένο, κατά τη γνώμη μου, και το είχα πει, τότε, στον φίλο μου τον Ηλία, υπεύθυνο μηχανικό του αρμόδιου για τον χώρο Οργανισμού Λιμένος Βόλου) άντεξε κοντά στον ένα χρόνο, κι αυτή η κατεβασμένη μπάρα σ’ έναν χώρο που μεγάλωσα εμένα στον λαιμό μου καθότανε. Ύστερα, όπως πάντα στην Ελλάδα, το μέτρο χαλάρωσε, η μπάρα χάλασε, έμεινε ανοιχτή, τώρα δεν υπάρχει πια μπάρα. Ο χώρος κατέστη ανεξέλεγκτος, γεμάτος με δεκάδες ευπρεπώς σταθμευμένα οχήματα, που κανένα κακό (πέραν μιας μικρής αισθητικής ρύπανσης…) δεν προκαλούν και απεναντίας καλύπτουν ένα σημαντικό μέρος των αναγκών στάθμευσης συνολικά σ’ αυτή την όμορφη περιοχή αναψυχής της πόλης μας. Κατόπιν αυτού πρέπει άμεσα, τώρα, να αφαιρεθούν οι άχρηστες Πινακίδες Ρ-40, διότι όσο παραμένουν χωρίς να εξυπηρετούν κάτι με βάζουν σε υποψίες ότι «κάποιοι» μπορεί να τις χρησιμοποιήσουν σε μια «κατάλληλη» στιγμή για να «γεμίσουν τα ταμεία τους» από πρόστιμα σε συμπολίτες ή επισκέπτες με το πολύ απλό «σκεπτικό» ότι αφού οι Πινακίδες είναι εκεί και ισχύουν, ανεξάρτητα αν ο τόπος κατακλύζεται από σταθμευμένα οχήματα, κάθε στάθμευση είναι παράνομη. Το ίδιο, βέβαια, θα πρέπει να ισχύει και όταν γίνεται γάμος, βάφτιση, κηδεία ή τα πρωινά της Κυριακής στην Θεία Λειτουργία, διότι οι Πινακίδες Ρ-40 είναι ενιαίας και διαρκούς ισχύος.

Συμπέρασμα: αφήστε τις χαζομάρες (ή τις εξυπνάδες…) κι αφαιρέστε αμέσως τις Πινακίδες Ρ-40 από τον χώρο πέριξ του Ιερού Ναού των Αγίων Κωνσταντίνου & Ελένης. Σας αγαπώ πολύ όλους και όλες εκεί πέρα στο Λιμάνι.

Σας αγαπώ και σας σκέφτομαι, Κι εσάς μαζί. Γεια σας.

(δημοσιεύτηκε στην βολιώτικη εφημερίδα "Θεσσαλία" την Τετάρτη 03.10.2018, αρ.φύλλου 36.632)

κυκλο-φ-οριακα 942, 12 Σεπτεμβρίου 2018

Καλή αρχή στην καινούργια σχολική χρονιά. Για μία ακόμη φορά εν μέσω δηλώσεων και αντιδηλώσεων, ειλικρινών προθέσεων και συντεχνιακών αντι-θέσεων, για μία ακόμη φορά ενώπιον μίας μεταρρύθμισης της μεταρρύθμισης στην ήδη μεταρρυθμισμένη εκπαίδευση. Φτου κι απ’ την αρχή, δηλαδή, κι εκείνο που μου κάνει εμένα τεράστια εντύπωση είναι ότι το σημείο όπου όλοι άπαντες συμφωνούν είναι το αδιάβλητο των πανελλαδικών εξετάσεων. Να!, λέω, και κάτι στο οποίο, βρε αδερφέ, υπάρχει μια συμφωνία μέσα στην ελληνική κοινωνία! Για τα λατινικά, πάλι, νομίζω ότι η ελληνική κοινωνία έχει μια σκασίλα …!

Εντάξει και η 83^η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης (αυτό το έρημο το «ς» χάνεται, μέρα με τη μέρα, ώρα με την ώρα – η «Διεθνή Έκθεση …» πήρε κι έδωσε στα μέσα μαζικής επικοινωνίας και στις «επίσημες» δηλώσεις πολιτικών και μη. Εντάξει και η τιμώμενη χώρα, τα αστεράκια της οποίας, άσπρα-κόκκινα-μπλε, γέμισαν τον ουρανό και τα τζιπ του FBI τους δρόμους της Θεσσαλονίκης. Όλα ωραία και στο βάθος κήπος.

Δευτέρα 10 Σεπτεμβρίου, πρωί, αυτοκινούμενος, κατεβαίνω την Γαμβέτα και μπαίνω στην Δημητριάδος. Μία και μοναδική σειρά, κάνω ακριβώς 5 λεπτά για να μπορέσω να στρίψω αριστερά στην Κουμουνδούρου και ξανά αριστερά στην Ιάσονος. Χρειάζομαι βενζίνη, αλλά το βενζινάδικο είναι κλειστό. Αποφασίζω να μην χρησιμοποιήσω την Δημητριάδος, ανεβαίνω την Μαυροκορδάτου με πρόθεση να στρίψω αριστερά στην 28^ης Οκτωβρίου. Θέλω να φτάσω στην λεωφόρο Αθηνών, να πάω για Νέα Αγχίαλο. Αμ δε! Κάποιος κάτι ξεφορτώνει εκεί παραπέρα και έχει, ως είθισται, τραβήξει έναν γεμάτο κάδο ανακύκλωσης, φραγή στον δρόμο. Αναγκαστικά κατευθύνομαι στην οδό Γαζή, έναν δρόμο που έχει τις δικές του δυσκολίες, και 20 περίπου λεπτά αργότερα φτάνω στην περιοχή των κυκλικών κόμβων, όπου, βεβαίως, η κυκλοφορία ρέει.

«Μπράβο, είσαι η καλύτερη!», όπως θα έλεγε και η κυρία Κορομηλά τότε, στα τέλη της δεκαετίας του ’90 – τι έχουμε ζήσει σ’ αυτή τη χώρα!

Τώρα, επιτέλους, δόθηκαν οι πέντε (5) τηλεοπτικές άδειες, μετά από ακριβώς 30 χρόνια «ημινόμιμης» λειτουργίας και πολλά εκατομμύρια που πληρώσαμε και εξακολουθούμε να πληρώνουμε όλοι μας. Και με μεγάλη έκπληξη, ομολογώ, αντιλήφθηκα ότι καμία αντιπολίτευση δεν βγήκε να καταγγείλει το σημαντικό αυτό γεγονός, παρ’ ότι στα αρχικά βήματα αυτής της διαδικασίας ήταν «κάθετα» αντίθετες, όλες οι αντιπολιτεύσεις. Στα ελληνικά της πιάτσας αυτό λέγεται «γαργάρα». Αλλά εγώ έχω ακόμη μια απορία, την οποία όσο προσπαθώ να λύσω, τόσο περισσότερο μπερδεύομαι: τι ακριβώς συμβαίνει με το MEGA; Έτσι, από εγκυκλοπαιδικό ενδιαφέρον βρε παιδί μου, δεν μπορεί κανένας να μου δώσει μία απάντηση;

Τρίτη 11 Σεπτεμβρίου, ο δρόμος Βόλου-Βελεστίνου ακόμη να τελειώσει, πολύ φοβάμαι ότι θα μπει ατέλειωτος και στο 2019… Στο μεταξύ η «Αυτοκινητόδρομος Αιγαίου» οργανώνεται. Κατασκευάζει και λειτουργεί συνεχώς νέους πλευρικούς σταθμούς διοδίων. Βελεστίνο και Κιλελέρ είναι μόνο η αρχή, είναι βέβαιο ότι θα κατασκευαστούν σε όλους τους ανισόπεδους κόμβους, στην είσοδο και στην έξοδο, τουτέστιν, για τη γειτονιά μας, Αγιοι Θεόδωροι, Σούρπη, Αλμυρός, Μικροθήβες, Αερινό, Μ.Μοναστήρι, Μοσχοχώρι (κατάργηση του μετωπικού σταθμού), Νίκαια κλπ. κλπ. Καμία διαδρομή, σε κανέναν αυτοκινητόδρομο, δεν θα είναι δωρεάν όταν θα εφαρμοστούν πλήρως τα ηλεκτρονικά διόδια με την χιλιομετρική χρέωση – κι αυτό θα ολοκληρωθεί μέσα στα χρόνια που έρχονται. Τουτέστιν θα παίρνουμε ένα χαρτάκι μπαίνοντας στον αυτοκινητόδρομο και θα πληρώνουμε βγαίνοντας ανάλογα με τα χιλιόμετρα που έχουμε διανύσει, χωρίς ενδιάμεσα σταματήματα. Το αν θα είναι οικονομικά καλύτερο ή χειρότερο από το ισχύον σήμερα σύστημα των μετωπικών διοδίων εξαρτάται από την τιμή ανά χιλιόμετρο που θα καθοριστεί.

Και βέβαια αυτή η ιστορία των διοδίων προκαλεί «παράλληλα» προβλήματα στο παράλληλο επαρχιακό και εθνικό δίκτυο – βλέπε Νέα Αγχίαλος. Θα επανέλθουμε.

Σας περιμένουμε την Κυριακή στο Θέατρο «Μελίνα Μερκούρη» για την μεγάλη παρουσίαση του «Άξιον Εστί». Δείτε την αφίσα. Γεια σας.

(δημοσιεύτηκε στην βολιώτικη εφημερίδα "Θεσσαλία" την Τετάρτη 12.09.2018, αρ.φύλλου 36.614)

κυκλο-φ-οριακα 861 29 Σεπτεμβρίου 2016

ένα ποδήλατο, εις ανάμνησιν...

Καλημέρα και πάλι, ακόμη μία Πέμπτη, λόγω ειδικών συνθηκών. Την ερχόμενη Τετάρτη η στήλη σκοπεύει να επιστρέψει και στην διαδικτυακή τηλεόραση (αγγλιστί webtv) της αγαπητής μας «Θεσσαλίας», στην «Θ tv», στην οποία έχει ήδη πραγματοποιήσει 14 εκπομπές, από 17.02 έως 22.06.2016 – ύστερα έγραψε στην ταμπέλα «ραντεβού τον Σεπτέμβρη», όπως έγραφαν παλιά τα χειμερινά σινεμά, και απεχώρησε σε μακροχρόνιες αναγεννητικές (αγγλιστί regenerating) διακοπές, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητος (sic!).

Η υπόλοιπη τηλεόραση πώς είναι, πώς την βλέπετε αγαπητοί φίλοι; Ανήκετε κι εσείς σ’ αυτούς που τα μάλα ανησυχούν για την τύχη του Μεγάλου καναλιού; Άντε να πεις οι άλλοι, τα άλλα κανάλια, άντε να ‘χουν ένα δίκιο να διαμαρτύρονται (που δεν έχουν κι αυτά, αλλά λέμε τώρα), του Μεγάλου ποιος του φταίει; Θα τρελαθούμε τελείως δηλαδή; Το Μέγα δεν πληρώνει τους ανθρώπους του, άρα ρίχνει μόνο του μαύρο στον εαυτό του και προσπαθεί να μας πείσει ότι το κυνηγάνε οι κακοί; Επίσχεση εργασίας κάνουν οι εργαζόμενοι σ’ αυτό, απλήρωτοι από τους Μεγαλοκαναλάρχες είναι εδώ και καιρό, τα Μεγαλοστελέχη (Πρετεντέρης, Τρέμη, Καμπουράκης κλπ.) άφαντα είναι εδώ και καιρό, ποιος φταίει;

Και ποιος νοιάζεται, τελικά. Εμένα άλλο με καίει, τι θα απογίνει εκείνο το παλικαράκι (;) που βγαίνει τα μεσημέρια στο «Ε», στα πλαίσια της πολυφωνίας των μέσων, και «ξεκατινιάζεται» ασυστόλως, πουλώντας ταυτόχρονα, επίσης ασυστόλως, κάτι καλλυντικά. Το είδα κάποια στιγμή, σε ένα πέρασμα (ελληνιστί ζάπινγκ), ανατρίχιασα και το έψαξα λίγο διαδικτυακώς και ανακάλυψα ότι πρόκειται για τον μάνατζερ της δεσποινίδος Τζούλιας Αλεξανδράτου, αν θυμάστε, εκείνης της κακόμοιρης κοπέλας που την είχαν βιντεοσκοπήσει εν αγνοία της σε ακατάλληλες σκηνές με ένα μπουκάλι σαμπάνια (και άλλα…), κι έκλαιγε το καημένο «τι θα πει η μαμά μου» κι ύστερα βγήκε το DVD στα περίπτερα και το δυστυχές κορίτσι έβαλε στην μπάντα (διότι τσέπη δεν έχει…) ένα εκατομμύριο ευρώπουλα σε μια εβδομάδα. Όλο αυτό το κόλπο γκρόσο το έστησε αυτό το παλικαράκι της πολυφωνίας, αγαπητοί μου φίλοι – πολύ με ανησυχεί το τι θ’ απογίνει άμα θα κλείσει το κανάλι του.

Εμάς, λοιπόν, όλο αυτό το ζήτημα των τηλεοπτικών αδειών μας βρίσκει απολύτως σύμφωνους ως προς την αναγκαιότητα και την διαδικασία και απολύτως αδιάφορους ως προς τους τελικούς καναλάρχες. Ούτως ή άλλως, από τότε που η τηλεόραση, παγκοσμίως, πέρασε σε χέρια ιδιωτών, δηλαδή έγινε επιχείρηση κερδοφόρα ή ζημιογόνα ή δανειοβόρα, δεν υπάρχουν «άγιοι» επιχειρηματίες που ασχολούνται μ’ αυτήν. Παγκοσμίως. Τα υπόλοιπα είναι μπούρδες για να βρισκόμαστε σε κουβέντα και για να καλύπτεται δωρεάν τηλεοπτικός χρόνος στα διάφορα στρογγυλά ή επιμήκη τραπέζια (αγγλιστί panels).

κυκλο-φ-οριακα 809 13.05.2015

Καλημέρα και σήμερα, συμπολίτες. Καθώς φαίνεται ακόμη δεν έχουμε χρεοκοπήσει ως χώρα και ως άτομα – στα πρόθυρα βρισκόμαστε, εδώ και πέντε (5) χρόνια, κι ακόμη τίποτε. Παρά τις σχεδόν καθημερινές προβλέψεις των εξωτερικών και εσωτερικών «φίλων μας». Μου έλεγε ένας φίλος που παρακολουθεί (γιατί εγώ δεν…) ότι κάθε βράδυ 7:00 με 9:00 η Ελλάδα χρεοκοπεί στις τηλεοράσεις και το επόμενο πρωί πληρώνει και μισθούς και συντάξεις και τις δόσεις των δανείων – θαύμα, συμβαίνει θαύμα!

Κι αφού ανέφερα τις τηλεοράσεις (τα διάφορα κανάλια, δηλαδή) πώς αντέχεται, συνάνθρωποι, αυτός ο καταιγισμός διαφημίσεων, και μάλιστα χρονικώς συντονισμένων μεταξύ τους, ώστε ο έρμος ο τηλεθεατής «επί του καναπέως» να μην έχει καμία δυνατότητα «ζάπινγκ»; Είναι δυνατόν ένα κινηματογραφικό έργο, που συνήθως έχει διάρκεια κοντά στη μιάμιση ώρα, να διαρκεί στα ελληνικά κανάλια τρεις και παραπάνω ώρες; Να αρχίζει στις 10:00 και να τελειώνει στις 1:00; - αν προλάβω να δω το τέλος, γιατί κανένα 5λεπτο πριν το πολυπόθητο τέλος υπάρχει σταθερά «μπρέικ» (σπάσιμο, δηλαδή) για διαφημίσεις, που κρατάει, μέσα στα μαύρα μεσάνυχτα, τουλάχιστον ένα 20λεπτο και δεν το αντέχω. Απευθύνονται σε ζώα; Ή μήπως θεωρούν οι άριστοι αυτοί «μαιτρ» του μάρκετινγκ ότι εκείνη την ώρα εγώ θα αποφασίσω να αλλάξω τηλεφωνική εταιρεία ή να αγοράσω, πρωί-πρωί την επομένη, μισό κιλό σπανάκια στην παγκοσμίως μοναδική προσφορά των 0,132 € τα 123 γραμμάρια; Το περιλάλητο Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης δεν ασχολείται μ’ αυτό το θέμα; Καταλήγω να πιστεύω ότι όντως μας θεωρούν ζώα, πρόβατα, αγελάδες, που το μόνο που έχουν να κάνουν αύριο είναι να μασουλήσουν το χορταράκι τους και να κατεβάσουν γάλα.

Και για να το κλείσουμε (προσωρινά) το θέμα, άκουσα μια κυρία ψυχολόγο να λέει ότι οι άνθρωποι άνω των 60 ετών δεν πρέπει να κάθονται και να βλέπουν τηλεόραση αλλά πρέπει α) να περπατούν β) να συζητούν και γ) να διαβάζουν αν θέλουν να απομακρύνουν τους κινδύνους της άνοιας και του αλτσχάιμερ.

Δόξα τω Θεώ, θέματα για συζήτηση στην πόλη μας υπάρχουν πολλά, κάθε μέρα ανακύπτουν νέα και ωραία. Τόποι για περπάτημα και συναντήσεις ακόμη περισσότεροι. Το διάβασμα είναι, βέβαια, ιδιωτική υπόθεση, όμως ακόμη και εφημερίδες διαθέτουμε πολλές, έχει υπερ-αιώνια παράδοση στον έντυπο Τύπο ο Βόλος.