κυκλο-φ-οριακα 1299, 30 Σεπτεμβρίου 2026

 

Πάει κι ο Σεπτέμβρης ο τρυγητής, να δούμε τι καλά κρασιά θα μας φέρει. Καλημέρα και τούτη την Τετάρτη, μετά από την Κυριακάτικη τεράστια νίκη της Εθνικής μας επί της κάποτε περίφημης Deutsche Nationalmannschaft, της Εθνικής Ποδοσφαιρικής Ομάδας της Δυτικής, τότε, Ενιαίας μετά τις 3 Οκτωβρίου 1990 (πάμε για γενέθλια…) Γερμανίας. Και μπράβο στην Ομάδα μας. Για εμάς που ζήσαμε την Ομάδα του Μπεκενμπάουερ, του Μίλλερ, του Μπράιτνερ, του Φογκτ, του Μάγιερ και των υπολοίπων «πάντσερ» (Panzer = άρμα μάχης) η προχτεσινή Εθνική Γερμανίας ήταν μια τραγική καρικατούρα. Και η υπερ-συντηρητική Bild Zeitung, η πασίγνωστη εφημερίδα Bild, είχε το θράσος να γράψει πρωτοσέλιδα «Ένας ποδοσφαιρικός νάνος έβαλε φρένο στον Κλοπ»! Και πολύ καλά του έκανε, λέω εγώ, με αυτό το περίεργο πολυπολιτισμικό συνονθύλευμα που ονόμασε Nationalmannschaft. Τώρα, προσοχή στην δική μας Ομαδάρα αύριο Πέμπτη στην Θεσσαλονίκη με τους Ολλανδούς (που επίσης έχουν μαύρα χάλια…) και την Κυριακή πάλι με τους Γερμανούς!

Και μετά τους (εύλογους) πανηγυρισμούς, ας ασχοληθούμε λίγο με τα του οίκου μας.

Περπάτησα, αυτοκινούμενος, στο πράσινο χαλί (καμία σχέση με το κόκκινο χαλί στο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ των Καννών…) της οδού Δημητριάδος, ακολουθώντας τα ένδοξα βήματα του ενδόξου Άρχοντά μας. Ωραίο χρωματάκι, να χαίρονται οι απανταχού Παναθηναϊκοί. Το ίδιο θα γίνει και στην οδό Ιάσονος, φαντάζομαι, μετά και την εκεί γενική ασφαλτόστρωση. Και μόλις στεγνώσει η μπογιά μετά το «Αχίλλειον» τα δεκάδες μηχανάκια και τα παρεμπίπτοντα αυτοκίνητα θα καταλάβουν πάλι τις ανέκαθεν θέσεις τους, προς δόξαν της αψόγως λειτουργούσης λεωφορειολωρίδος. Όλα καλά, και η ροή των οχημάτων σε μία κεντρική λωρίδα, όπως και στην οδό Δημητριάδος, το αριστερό πεζοδρόμιο της οποίας οδού αρνείται πεισματικά να αποπερατωθεί – δεν αλλάζει τίποτε, συμπολίτες, μια και καλή αλλαγή χρειάζεται…

Τυχαία βρέθηκα στα νεόδμητα Νηπιαγωγεία 14^ο και 15^ο της Νέας Ιωνίας, στο τυπικό, ισόγειο κτήριο με το παρακείμενο περιφραγμένο γήπεδο μπάσκετ και την υπόλοιπη πλατεία, δυστυχώς, μέσα στο σκουπίδι. Σκέφτηκα για μία ακόμη φορά εκείνα τα μεταξωτά βρακιά, αλλά δεν λέω τίποτε, κρατιέμαι. Είδα την μαρμάρινη πλάκα της ευγνωμοσύνης, είναι διορθωμένη, αποκατεστημένη. Ύστερα δημοσίευσα στα κυκλο-φ-οριακα εκείνη την φωτογραφία με εμάς τους τέσσερις συμμαθητές στην αυλή του ολοκαίνουργιου 2^ου Γυμνασίου, το 1971. Και την άλλη μέρα παίρνω μήνυμα από Αρχιτεκτόνισσα, κόρη εξαδέρφου, που μου λέει ότι ήρθαν με την Σχολή του Μετσοβίου Πολυτεχνείου το 1999 στον Βόλο ειδικά για να επισκεφθούν (και να θαυμάσουν) το κτήριο του 2^ου, που είναι έργο του Καθηγητή Ιωάννη Λιάπη (1922-1993). Για την Ιστορία αυτής της πόλης, το οικόπεδο όπου χτίστηκε το Σχολείο, ιδιοκτησίας του Κυνηγετικού Συλλόγου Βόλου, αγοράστηκε μετά το 1966 με προσωπικόν αγώνα του Γυμνασιάρχη Δημήτρη Οικονομίδη και ύστερα από προτροπή του Επιστάτη Γιάννη Μπακογιάννη έναντι 1.078.000 δραχμών, η μελέτη έγινε, όπως είπαμε, από τον Καθηγητή του ΕΜΠ Ι.Λιάπη για τον Οργανισμό Σχολικών Κτηρίων (ΟΣΚ), η κατασκευή στοίχισε 17.500.000 δρχ., η τελετή θεμελίωσης έγινε το απόγευμα της Κυριακής 22 Ιουνίου 1969 με παρουσία Στυλιανού Παττακού (!) και Δημάρχου Γιώργου Σάρρου, άρχισε να λειτουργεί στις 8 Ιανουαρίου 1971 (με την χρονιά μας τελειόφοιτους), εγκαινιάστηκε στις 4 Ιουνίου 1971 παρόντος Υπουργού Παιδείας Σιώρη και έκτοτε λειτουργεί αδιάκοπα και αδιατάρακτα. Όλα αυτά περιλαμβάνονται στο εξαιρετικό πόνημα «2^ο Γυμνάσιο-2^ο Λύκειο Βόλου Το Χρονικό της 50ετίας (1939-1989)» που εκδόθηκε το 1992, με εξαιρετική επιμέλεια από τον Καθηγητή Κωνσταντίνο Δ. Μαυρομμάτη και συνεισφορές πολλών Καθηγητών και Αποφοίτων, ημών συμπεριλαμβανομένων.

Πάλι για την Ιστορία, της Ελλάδας αυτή τη φορά, ο Υποστράτηγος και Αντιπρόεδρος της τότε Κυβερνήσεως Στ. Παττακός κατά την θεμελίωση είπε: «Σας ευχαριστώ θερμώς, διότι μου δίδεται η ευκαιρία να απευθυνθώ προς τους νέους και τας νεανίδας. Σας λέγω: Προσέξτε μήπως παρασυρθείτε εις τον φιλελευθερισμόν και τον ηδονισμόν που έχουν κατακτήσει την ψυχήν του ξένου κόσμου, κόσμου όχι ελληνικού. Διαφυλάξατε τα εθνικά ιδεώδη ως κόρην οφθαλμού, αν θέλετε η Ελλάς, η οποία υπήρξεν η κοιτίς του ελληνοχριστιανικού Πολιτισμού, να εξακολουθεί να διασκορπίζει φως Ελληνικό». Δυστυχώς έκτοτε, τινές εξ ημών παρεσύρθημεν εις τον ηδονισμόν…

Υπάρχει και σοβαρό πρόβλημα με τους μαθητές του 10^ου Γυμνασίου Βόλου, το κτήριο του οποίου βρίσκεται επάνω στην μεγάλη ευθεία του δρόμου προς/από Διμήνι (Επαρχιακή Οδός αρ. 23, αν ενδιαφέρει κανέναν…). Την επόμενη φορά θα πούμε πολλά σχετικά.

Ευοί ευάν, συμπολίτες, σας αγαπώ εξωστρεφώς και οριστικώς. Γεια σας

Στην φωτογραφία, κατόπιν ευγενών παραπόνων περί προτιμήσεων, ένα τμήμα των συμμαθητών του «κλασσικού», μεταξύ των οποίων ο αγαπητός μας Μητροπολίτης Κερκύρας και Διαποντίων Νήσων κκ Νεκτάριος, το 2021, στην συνάντηση των 50 χρόνων μας, σε μια αίθουσα του 2^ου (συνεισφορά Γιάννη Χιώτογλου).

δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 30.09.2026, αρ.φύλλου 4726.

κυκλο-φ-οριακα 1298, 23 Σεπτεμβρίου 2026

«Με την πρώτη σταγόνα της βροχής / σκοτώθηκε το καλοκαίρι / μουσκέψανε τα λόγια που είχαν γεμίσει αστροφεγγιές…» Οδυσέας Ελύτης, Μάνος Χατζηδάκης, 1^η εκτέλεση Δημήτρης Ψαριανός στον δίσκο «Μεγάλος Ερωτικός» του 1972. Ακούστε το κι αφήστε την ψυχή σας να πλημμυρίσει με φως – όχι αυτό το φως που τελευταία συνοδεύει σχεδόν τους πάντες και τα πάντα, σχεδόν όλο το διαδίκτυο εύχεται σε οτιδήποτε συμβαίνει «καλό ταξίδι στο φως». Αλλά το φως που εξέπεμψαν οι Έλληνες Δημιουργοί, οι Ποιητές, οι Συνθέτες, οι Εικαστικοί του περασμένου αιώνα, του 20^ου αιώνα των πολέμων αλλά και της δημιουργίας. Αναρωτιέμαι συχνά γιατί δεν υπάρχει σήμερα Ελληνική ποίηση και καταλήγω στο ότι δεν υπάρχουν τα κατάλληλα ερεθίσματα, μια μεγάλη κοινωνιολογική ανάλυση που χρειάζεται να γίνει και, φυσικά, δεν γίνεται, ούτε πρόκειται, πλέον, να γίνει ποτέ, όσο η Ελλάδα θα βαδίζει στον δρόμο της υπερ-ανάπτυξης.

Καλημέρα, τα κυκλο-φ-οριακα πιστά στο ραντεβού της Τετάρτης. 1298 σήμερα, σε δυο εβδομάδες, πρώτα ο Θεός, θα φτάσουμε στο ορόσημο των χιλίων τριακοσίων (1300) κειμένων. Που συνοψίζουν ένα σύνολο περίπου 1,5 εκατομμυρίου λέξεων, λέξεων Ελληνικών, με μεγάλη αγάπη στην Γλώσσα μας, που βάλλεται πανταχόθεν. Και έπεται συνέχεια…

Με λογοτεχνικές ανησυχίες και με προσήλωση στην επιστήμη.

Και λέγοντας για επιστήμη, μια απορία έχω. Αυτή η πανεπιστημιοποίηση (και γλωσσοπλάστης…!!) των απανταχού κολλεγίων και λοιπών «εκπαιδευτικών» ιδρυμάτων, μετά και από την προηγούμενη, επίσης απαράδεκτη για εμάς, κατάργηση-αναβάθμιση των Τεχνολογικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων (ΤΕΙ) σε πανεπιστημιακά τμήματα, τι ισχύ προσδίδει στην Ελληνική Επιστήμη και στα παντοειδή Διπλώματα-Πτυχία της; Τι ρόλο παίζουν, πλέον, τα Μεταπτυχιακά εκτός (κυρίως) και εντός (δευτερευόντως) Ελλάδος; Νομίζω (τονίζω το «νομίζω», για να μην παρεξηγηθώ) ότι ούτε αυτή η αναγκαία κοινωνιολογική μελέτη γίνεται, και όλοι επαφιέμαστε στις στατιστικές, στις πολιτικές ανακοινώσεις και στα φροντιστήρια, τα οποία εδώ και πολλάαααα χρόνια θα ‘λα είχαμε καταργήσει, λέμε τώρα… Από φέτος νέος θεσμός στα δημόσια Λύκεια, ο θεσμός του Εθνικού Απολυτηρίου, θα δούμε μια άλλη φορά τι και πώς.

Πάμε σε πιο «δικά μας». Σιδηροδρομική σύνδεση Βόλου-Λάρισας, μετά τις καταστροφές του Δανιήλ και του Ηλία, τέτοιες μέρες το 2023. Μια προηγούμενη φορά εμείς εδώ είχαμε γράψει ότι το έργο αναμένεται να ολοκληρωθεί το 2030 και κάποιοι φίλοι μας αμφισβήτησαν και μας χαρακτήρισαν «απαισιόδοξους». Αλλά τα τεχνικά έργα, αλλοίμονο αγαπητοί φίλοι, δεν ολοκληρώνονται με ευχές, ολοκληρώνονται με σωστά υλικά και σωστά χρήματα. Μετά χαράς, λοιπόν, διαβάσαμε κι εμείς στις 21.09.2026 στην «Μαγνησία» ένα κείμενο με τίτλο «Αλήθειες για την σιδηροδρομική γραμμή Λάρισας-Βόλου», που υπογράφεται από τον (θεματικό) Αντιπεριφερειάρχη Θεσσαλίας Τεχνικών Έργων, ΕΣΠΑ Απόστολο Καναβό, γνωστό μας κι από την πάλαι ποτέ Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Μαγνησίας. Ο Απόστολος, λοιπόν, επισκέφθηκε τα εργοτάξια, έψαξε και τις συμβάσεις, τις χρηματοδοτήσεις κι όλα τα καλά και κατέληξε ότι η πλήρης, ηλεκτροδοτημένη, ασφαλής γραμμή θα είναι έτοιμη 6 χρόνια μετά την καταστροφή, το Πάσχα του 2029. Πολύ κοντά, για τα Ελληνικά δεδομένα έργων, χρηματοδοτήσεων, παρατάσεων κλπ. με την δική μας αναφορά, περί του 2030. Έχει και μία εκτίμηση-διαπίστωση στο άρθρο του ο Απόστολος: «Σίγουρα η Θεσσαλία, γιατί μην ξεχνάμε πως ο Βόλος είναι το λιμάνι της Θεσσαλίας, δεν είναι στις προτεραιότητες της κυβέρνησης, εκ των πραγμάτων! Ο Περιφερειακός «Α/Κ Λαρίσης – Μπουρμπουλήθρα» κι η σιδηροδρομική σύνδεση του Βόλου, αλλά και του Λιμανιού του, είναι καταλυτικής σημασίας για την ανάπτυξη της Θεσσαλίας. Δυστυχώς, για την Θεσσαλία δεν υπάρχει η πολιτική κυβερνητική βούληση.» Εμείς απλώς προσυπογράφουμε!

Για το «πράσινο κύμα» στην οδό Γιάννη Δήμου ένας φίλος έγκριτος Συγκοινωνιολόγος από Αθήνα, με βαθιές ρίζες στον Βόλο, συνεργάτης του αείμνηστου Καθηγητή του ΕΜΠ Γιάννη Φραντζεσκάκη, μου έστειλε το ακόλουθο μήνυμα: «Για την Γιάννη Δήμου , θα σου απαντήσουν ότι δεν υπάρχει πράσινο κύμα για να μην αναπτύσσουν τα οχήματα ταχύτητες. Έτσι αυξάνεται η οδική ασφάλεια !!!!! (+ δύο ήλιους που γελάνε μετά δακρύων, emoticon)». Εμείς απλώς προσυπογράφουμε!

Άντε κι έχω ανησυχήσει σήμερα. Διάβασα αρμοδίως ότι ο Άρχοντάς μας σκέφτεται να πουλήσει το δημιούργημά του, την ένδοξη ομάδα Νέος Ποδοσφαιρικός Σύλλογος (ΝΠΣ) με τους 150 φιλάθλους και τα 1,85 εκατομμύρια κέρδη και να αποσυρθεί τελείως από το ποδόσφαιρο. Πολύ θα στεναχωρηθώ. Εκτός αν αυτό συνδυαστεί με την εκλογή του στο βουλευτικό αξίωμα, κάτι που προσωπικά εύχομαι διακαώς, προς όφελος, φυσικά, της πατρίδος και της Μαγνησίας απάσης. Γένοιτο.

Τέλος και για σήμερα, με μερικά προβληματάκια στον υπολογιστή μας…

Ευοί ευάν, συμπολίτες, σας αγαπώ διαξιφιστικώς και μένω. Γεια σας

Στην φωτογραφία επάνοδος στο 58^ο Σύστημα Ναυτοπροσκόπων. 1967-68, η Ομάδα Βόλλεϋ από αριστερά όρθιοι Χ.Μαρούλης, Παπαδημητρίου, Ν.Αργυρόπουλος (+), Ν.Κεφαλάς (Αρχηγός), Δ.Ηλιάδης, γονατιστοί Δ.Ποδάρας (+), Σ.Αργυρόπουλος (+), Κ.Μαρούσος. Πάντα μπροστά!

δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 23.09.2026, αρ.φύλλου 4721.

κυκλο-φ-οριακα 1297, 16 Σεπτεμβρίου 2026

 

Καλημέρα φίλες, φίλοι και απανταχού αναγνώστες! «Ανήκω σ’ εμένα και στα όνειρά μου…» τραγούδησαν, λέει, ο Γιάννης Κότσιρας, ο Μιχάλης Χατζηγιάννης, η Άννα Βίσση, ο Αντώνης Ρέμος, ο Μίλτος Πασχαλίδης στις πρόσφατες συναυλίες τους, αποχαιρετώντας μ’ αυτό το τραγούδι των Νίκου Τερζή και Πάνου Φαλάρα τον τραγουδιστή Γιώργο Μαζωνάκη, που «έφυγε» στις 09.09.2026 (τότε που κι εμείς εδώ λέγαμε ότι ο μήνας έχει εννιά…) κάτω από εν πολλοίς αδιευκρίνιστες συνθήκες. Θέμα των ημερών. Τις οποίες συνθήκες, ως ήτο φυσικόν, ανέλαβαν οι πασίγνωστοι τηλεοπτικοί αστέρες του μετα-μεσημεριού να διευκρινίσουν, και το μπάχαλο στην Ελληνική Κοινωνία καλά κρατεί. Προσωπικά τον Μαζωνάκη τον πρωτο-είδα σε ένα επεισόδιο της πολύ καλής τηλεοπτικής σειράς «Μίλα μου βρώμικα» το 2009-10, όπου τραγούδησε το «Gucci φόρεμα» – πρώτη φορά το άκουσα κι αυτό. Ύστερα τον είδα σε καναδυό επεισόδια του περίφημου «The Voice», όπου φορούσε ό,τι να ‘ταν, τραγουδούσε ό,τι έβρισκε και γενικά φαινόταν να το διασκεδάζει το πράγμα. Αυτά, περισσότερα δεν γνωρίζω, κι αυτά που βλέπουν τα κουρασμένα μου μάτια τις τελευταίες μέρες στα διάφορα «μέσα» επιβεβαιώνουν το προαναφερθέν μπάχαλο…

Ας αναπαυτεί εν ειρήνη ο άνθρωπος, κανέναν δεν πείραζε, λένε ότι έκανε και πολλές αγαθοεργίες με τα λεφτά που έβγαζε.

Πάμε για μερικά «δικά μας» θέματα. Ένα πρώτο το χιλιοπανηγυρισμένο νέο κτήριο για τα 14^ο και 15^ο νηπιαγωγεία στην Νέα Ιωνία, κατασκευασμένα σε δημοτικό οικόπεδο με συνεισφορές έξι (6) μεγάλων εταιρειών-ευεργετών τις οποίες ο Δήμος Βόλου ευχαρίστησε με μία μαρμάρινη πλάκα στην οποία υπάρχουν αναγραμματισμοί και λάθη. Ποιος; Ο Δήμος Βόλου, ο οποίος διατείνεται ότι έχει αυτή τη στιγμή που μιλάμε πλεόνασμα 21 ολόκληρα εκατομμύρια και κατηγορεί όλους τους άλλους που το αμφισβητούν, δεν είχε το απαιτούμενο ποσόν για ένα σχετικά μικρό σχολικό κτήριο. Και λέω «μικρό», γιατί καμία σχέση δεν έχει αυτή η κατασκευή με τα Σχολεία του Βόλου, που έγιναν προ Άρχοντα – το 1^ο, το 2^ο, το 8^ο, το 10^ο Γυμνάσιο-Λύκειο, το Μουσικό Σχολείο, ακόμα και τα Δημοτικά 3^ο-6^ο, 5^ο, 32^ο, παραδείγματα λέω. Και σε πολύ πιο δύσκολες οικονομικές συνθήκες και του Κράτους και του Δήμου. Τώρα, στην Ελλάδα της ανάπτυξης χτίζουν σχολεία οι φίλοι, αφερίμ εφέντη μ’…

Ένα δεύτερο, τα επίσης χιλιοτραγουδισμένα φρεάτια πάσης χρήσεως στις νέο-ασφαλτοστρωμένες οδούς Ιάσονος και Δημητριάδος, ελπίζω και εύχομαι να πετύχουν οι τεχνικές επιπεδότητος που εφαρμόζονται και να κρατήσουν για τουλάχιστον καναδυό χρόνια, κι ύστερα πάλι βλέπουμε. Πάντως για να λέμε και του στραβού το δίκιο η ασφαλτόστρωση έγινε μια χαρά. Εκείνο που δεν ξέρω είναι ποιος την πλήρωσε. Ο Δήμος ή η Περιφέρεια, δεδομένου ότι αυτές οι δύο αρτηρίες είναι τμήματα της Εθνικής Οδού 34, του Τριτεύοντος Εθνικού Οδικού Δικτύου, Βόλος-Αγριά-Νεοχώρι-Τσαγκαράδα-Χορευτό. Απλώς, μια απορία έχω, σαφώς δευτερεύουσας σημασίας για τους χρήστες των οδών.

Ένα τρίτο, τα τελείως ασυντόνιστα φανάρια της οδού Γιάννη Δήμου. Κάποτε για να πετύχουμε συντονισμό φαναριών ανάμεσα σε δύο κόμβους και να λειτουργήσει το λεγόμενο «πράσινο κύμα» έπρεπε οι τεχνικοί να τοποθετήσουν υπόγεια καλώδια διασύνδεσης και οι επιστήμονες να φτιάξουν ιδιαίτερη μελέτη. Ύστερα η καλή τεχνολογία διευκόλυνε τα πράγματα, ο συντονισμός γινόταν, πλέον, ασύρματα, μέσω δορυφόρων και οι μελέτες απλοποιήθηκαν. Αναρωτιέμαι τώρα, μετά από τόσα χρόνια που βρίσκομαι «εκτός μάχης» (η κυκλοφορία είναι μια αέναη μάχη…) αν αυτά ισχύουν για τους σηματοδοτούμενους κόμβους του Βόλου κι αν ναι τι ισχύει ιδιαίτερα για την Γιάννη Δήμου. Την οποία αποφεύγω συστηματικά διότι πολύ με εκνευρίζει (σε λαϊκό μοτίβο, μου τη σπάει…) το κάθε φανάρι να κάνει το δικό του. Εκτός, λέμε τώρα, αν υπάρχει συγκεκριμένος λόγος.

Ένα τέταρτο, έξω από ‘δω, στους Αυτοκινητοδρόμους. Χρόνια τώρα πάνε, πάνω από 30, που τους έχουμε, όχι εξ αρχής όλους, βέβαια, αλλά σταδιακά στο πέρασμα των χρόνων. Και επειδή είναι οι πιο πρόσφατοι που κατασκευάζονται στην Ευρώπη είναι και οι καλύτεροι από άποψη προδιαγραφών, εξοπλισμού και κατασκευής – τα διόδια και η συντήρηση είναι άλλη ιστορία. Εμείς όμως, οι Έλληνες οδηγοί, δεν έχουμε ακόμα μάθει πώς πρέπει να οδηγούμε στους Αυτοκινητοδρόμους. Το λέω εν πλήρη γνώσει του λόγου. Ανάλογα με το τι δυνατοτήτων αυτοκίνητο αισθάνεται ότι κατέχει και το πόσο καλά νομίζει ότι οδηγεί ο Έλληνας Οδηγός συμπεριφέρεται στους Αυτοκινητοδρόμους ως ακολούθως α) προσπερνάει «άνετα» από δεξιά β) οδηγεί πολύ συχνά στην Λωρίδα Έκτακτης Ανάγκης (ΛΕΑ) άνευ λόγου και αιτίας γ) μένει στην αριστερή λωρίδα είτε μετά από προσπέραση είτε χωρίς, ομοίως άνευ λόγου και αιτίας δ) όταν ο δρόμος διαθέτει τρεις λωρίδες κυκλοφορίας θεωρεί ότι την άκρα δεξιά λωρίδα την έφτιαξαν αποκλειστικά για να κινούνται τα φορτηγά και ο ίδιος αρνείται πεισματικά να την πατήσει.

«Ζούγκλα είμαστε, ζούγκλα» που έλεγε κι ο Χάρης Ζάβαλος-Λάμπρος Κωνσταντάρας στην μνημειώδη «Βίλα των οργίων». Με την ολόθερμη αγάπη μου, γεια σας!

Στην φωτογραφία, μιλώντας για σχολικά κτήρια, Άνοιξη 1971 στο ολοκαίνουργιο 2^ο Γυμνάσιο Αρρένων Βόλου. Από αριστερά Α.Τσέτας, Τ.Σφυάκης, Χ.Σκυργιάννης, Δ.Χλέμπος. Άπαντες παρόντες.

δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 16.09.2026, αρ.φύλλου 4716.

κυκλο-φ-οριακα 1296, 9 Σεπτεμβρίου 2026

 

Και ο μήνας έχει εννιά! «Μεσ’ στον ψεύτικο ντου-νιά / παίξτε μου διπλοπε-νιά / παίξτε μου διπλοπε-νιά / και ο μήνας έχει εν-νιά / και ο μήνας έχει εν-νιά» διάφορες εκδοχές από σπουδαγμένους και μη προσπαθούν να ανακαλύψουν την μνημειώδη σημασία της ενάτης του μηνός ως ημέρας ιδαιτέρας ευωχίας ή ραστώνης ή πληρωμής ή δενξερωγω τι άλλο. Η δική μου, προσωπική εκδοχή (την οποία νομίζω ότι έχω ξανα-γράψει κιόλας…) είναι ότι απλώς πρόκειται για ένα ευφυέστατο στιχουργικό εύρημα του σκηνοθέτη-στιχουργού Γιώργου Τζαβέλλα ώστε να ολοκληρωθεί η στροφή και να κάνει ομοιοκαταληξία με τα -νιά που προηγούνται, σ’ αυτό το χαρακτηριστικό τραγούδι του Μιχάλη Σουγιούλ από το 1953, που ξεκινάει με το «Μια ζωή την έχουμε…».

Ακούσαμε λοιπόν τις εξαγγελίες του πρωθυπουργού από το βήμα της 90^ης ΔΕΘ και περιμένουμε, όλα τα εκατομμύρια των παντοειδώς ωφελουμένων Ελλήνων, την σταδιακή εφαρμογή των καταλλήλων μέτρων. Εγώ ένα πράμα μόνο δεν κατάλαβα, ειλικρινά το λέω: αυτό με την σταδιακή μείωση στην τετραετία 2027-2030 (πρώτα ο Θεός…) κατά 30% της χονδρικής τιμής της ηλεκτρικής ενέργειας. Δηλαδή η χονδρική τιμή θα βρίσκεται διαρκώς σταθερή στο περιβόητο «χρηματιστήριο ενέργειας» και θα έρχεται σταδιακά μέσα στα 4 αυτά χρόνια το Κράτος να την μειώνει μέχρι να φτάσει στο 70% της αρχικής τιμής; Και οι «πάροχοι» θα κάθονται με σταυρωμένα χέρια να κοιτάνε πώς θα μειώνεται η χονδρική τιμή και απλώς θα προσαρμόζουν αναλόγως τις τιμές στον καταναλωτή; Ελπίζω να είμαι σωματικά και, κυρίως, πνευματικά υγιής ώστε να προλάβω να το καταλάβω σταδιακά μέχρι το 2030.

Ένα άλλο νέο, άσχετο με τα προηγούμενα, που ήρθε ξαφνικά και με βρήκε απροετοίμαστο ήταν αυτό το γεγονός (event…) που θα συμβεί στον στίβο της Βουδαπέστης από μεθαύριο 11-13.09.2026 και ονομάζεται «Απόλυτο Πρωτάθλημα - Ultimate Championships». Όλα καλά κι όλα ωραία, μία ακόμη συνάντηση πρωταθλητών του στίβου, όπως τόσες και τόσες. Πλην όμως δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα. Σ’ αυτό το πρωτάθλημα, στο οποίο, κατά τα λεγόμενα της διοργανώτριας Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Στίβου (World Athletics), θα συμμετάσχουν 381 αθλητές, άνδρες και γυναίκες, ο/η πρώτος/-η σε κάθε αγώνισμα θα πάρει 150.000 δολάρια (USD), ο/η 2^ος/-η 75.000 και συνέχεια μέχρι ο/η 8^ος/-η 10.000, σύνολο για κάθε 8άδα τελικού 342.000 USD και στα δρομικά αγωνίσματα, μέχρι την θέση 16, σύνολο 386.000 USD. Νομίζω ότι τα πράγματα ξεφεύγουν, πλέον, κάθε μέρα διαβάζουμε για πακτωλούς χρημάτων σε κάθε τομέα της (μεγάλης) ζωής, βεβαίως και στον επαγγελματικό αθλητισμό με τα κολοσσιαία συμβόλαια στο μπάσκετ και στο ποδόσφαιρο, να τώρα και στον στίβο, αυτόν που εμείς οι Έλληνες χαρακτηρίζουμε ακόμη «κλασικό αθλητισμό». Και μιας και ανέφερα τους Έλληνες, χρόνια τώρα μου κάνει εντύπωση ότι στους παντοειδείς διεθνείς αγώνες οι φανέλες των Ελλήνων αθλητών γράφουν Hellas αλλά στους πίνακες αποτελεσμάτων γράφεται πάντοτε Greece ή σκέτο GRE. Γιατί δεν επιμένουν οι αθλητικοί μας ιθύνοντες να αλλάξει αυτό το GRE σε HEL;

Η αποκατάσταση της σιδηροδρομικής επικοινωνίας μεταξύ Βόλου και Λάρισας ξεφεύγει ομοίως, κι εκεί που ανακοινώνεται εκεί και αναβάλλεται. Τώρα έχουμε φτάσει στο 2028, δεν έχω καταλάβει τι φταίει, διάβασα ότι το έργο εντάχθηκε στο Εθνικό Πρόγραμμα Ανάπτυξης (ΕΠΑ) 2026-2030 (καινούργιο κοσκινάκι αυτό…) με συνολικό προϋπολογισμό 51,4 εκατ. ευρώ και ορίζοντα ολοκλήρωσης το τέλος του 2030!! Ο Κύριος μεθ’ ημών, αδελφοί…

Έχουμε μπει στον Σεπτέμβρη και οι μεγάλες πυρκαγιές συνεχίζονται σε μια δεύτερη, ας πούμε, φάση. Το ενδιαφέρον είναι φέτος ότι για τις φωτιές της πρώτης φάσης συνελήφθησαν, κατά δήλωση του κυβερνητικού εκπροσώπου, περισσότεροι από 300 εμπρηστές, για τους περισσότερους από τους οποίους υπάρχει τεκμηρίωση με βιντεοληπτικό υλικό. Αφού, δηλαδή, ξεπεράσαμε κάτι ανεμογεννήτριες και κάτι κολώνες της ΔΕΗ (που κακώς συνεχίζει να ονομάζεται ΔΕΗ αφού δεν είναι πια Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού…) βρήκαμε κάτι βιντεάκια που έδειχναν τον Μήτσο, τον Κίτσο και τον Κώτσο μέσα στα βάθη των απρόσιτων, κατά τα άλλα, δασών να βάζει φωτιά. Ποιοι τα τράβηξαν αυτά τα βιντεάκια άραγε; Απλώς, απορώ.

Ξεκίνησε, μετά την οδό Ιάσονος, και η ασφαλτόστρωση της οδού Δημητριάδος, χωρίς το σισύφειο έργο των πεζοδρομίων να έχει ακόμη ολοκληρωθεί. Βεβαίως και ήταν απαραίτητη αυτή η συνολική ασφαλτόστρωση και καλώς γίνεται, εμείς λέμε μόνο «προσοχή στα φρεάτια», τίποτε άλλο

Τέλος, και μη προς κακοφανισμόν κανενός, επιθυμώ να παρατηρήσω γενικώς και αορίστως ότι α) ένας δημοκρατικός διάλογος δεν μπορεί να διεξαχθεί με παρεμβολές τύπου «ομάδα αλήθειας» και β) ετούτη η στήλη ουδέποτε χρησιμοποίησε προσωνύμια ή παρατσούκλια αναφερόμενη (πολύ συχνά) σε δημόσια πρόσωπα πλην του μοναδικού, τιμητικού εν γένει, προσωνυμίου «Άρχοντας» αναφορικά με τον νυν Δήμαρχο Βόλου. Αμήν

Σας αγαπώ μελοδραματικώς μετ’ επιτάσεως, γεια σας.

Στην φωτογραφία, εγκαίνια του Σταδίου Βελεστίνου 1970. Οι Συμμαθητές του 2^ου Γυμνασίου Βόλου με τον Γυμναστή Γιάννη Τσιτσιγιάννη (+). Συνεισφορά του Γιάννη Φιλιππιτζή.

δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 09.09.2026, αρ.φύλλου 4711.

κυκλο-φ-οριακα 1295, 2 Σεπτεμβρίου 2026

 

Καλημέραααα! Εδώ ξανα-είμαστε, επιστροφή εις την γενέθλιον γην, έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε ακόμη και τις φοβερές και τρομερές (τι τρομοκρατία είναι αυτή ρε παιδιά…) εξαγγελίες του πρωθυπουργού το ερχόμενο Σάββατο στην Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Η οποία ΔΕΘ, ειρήσθω εν παρόδω, κλείνει φέτος 100 χρόνια ύπαρξης, η πρώτη εγκαινιάστηκε στις 3 Οκτωβρίου 1926, και είναι αριθμητικά η 90^η, λόγω της 10ετούς διακοπής 1941-1950. Είναι η Έκθεση (σκέτο, «πάω στην Έκθεση» έλεγε ο Πατέρας μου όταν πήγαινε διευθυντής στο περίπτερο της «ΑΒΕ Γκλαβάνης» με τα γεωργικά εργαλεία, γνωστά σε όλα τα Βαλκάνια), η Έκθεση με τα περίπτερα και τον πύργο του ΟΤΕ (76 μ. ύψος, κατασκευή 1969-70) εκεί, στο κέντρο της πόλης, που έκανε γνωστή την Θεσσαλονίκη σε ολόκληρο τον κόσμο. Τώρα μελετάται η μετατροπή αυτού του χώρου σε μητροπολιτικό πάρκο, εμένα δεν μου ακούγεται, σε πρώτη ανάγνωση, πολύ καλό αυτό, δεν το έχω μελετήσει σε βάθος, θα τα ξαναπούμε.

Από εκεί, λοιπόν, από το ιστορικό «Βελλίδειο» Συνεδριακό Κέντρο (προς τιμήν του εκδότη κλπ. Ιωάννη Βελλίδη) θα ακούσουμε τα ηχηρά και προεκλογικά «θα». Και όχι μόνο από τον πρωθυπουργό, αλλά αυτουνού ακούγονται σημαντικότερα τα «θα», πάντα. Εδώ μέχρι και οι αγρότες αφυπνίστηκαν και ετοιμάζουν «αγροτικές κινητοποιήσεις», ανατριχιάζω.

Πλεύσαμε, που λέτε, προς και από την Σύρο με Επιβατηγά/Οχηματαγωγά (ΕΓ/ΟΓ) Blue Star, το Μύκονος πηγαίνοντας, το Πάρος γυρίζοντας και είχαμε μαζί μας ένα Άτομο με (κινητική) Αναπηρία. Οφείλω να πω πολύ καλά λόγια για την εξυπηρέτηση που βιώσαμε: από την ουρά αναμονής για την επιβίβαση μέχρι την επανεπιβίβαση στο όχημά μας στο ντόκο του προορισμού μας (Σύρο πηγαίνοντας, Πειραιά γυρίζοντας) οι άνθρωποι του πλοίου έκαναν ακριβώς αυτό που έπρεπε. Και στα σαλόνια των πλοίων υπάρχουν ειδικές θέσεις παραμονής, κατά την διάρκεια του ταξιδιού, για ΑμεΑ. Εύγε!

Βεβαίως εμείς μόνο στην Σύρο πήγαμε. Δεν κάναμε island hopping (διαβάζεται άϊλαντ χόπινγκ) όπως έκανε ο αστήρ Γιώργος Λιάγκας μετά της ομοίως αστέρος συζύγου του και έσπευσαν όλα τα ανάλογα «μέσα» να μας το τρίψουν στη μούρη. Island hopping, μετάβαση από νησί σε νησί σε βαρβαρικά Ελληνικά, αλλά η αμερικανιά αλλιώς ακούγεται βρε παιδί μου…

Και γράφοντας «αμερικανιά» ήρθε στον νου μου ο Κόλπος του Μεξικού που τον Ιανουάριο 2025 ο Άρχοντας του Πλανήτη (ο δικός μας Άρχοντας είναι μόνο Βόλου και Ποδοσφαίρου, μην μπερδεύεστε…) τον μετονόμασε αυτοβούλως σε Κόλπο της Αμερικής – Gulf of America, η Καναδική Λίμνη Οντάριο, που ο ίδιος παράφρων πρόσφατα μετονόμασε σε Λίμνη Αμερικής – Lake America, τα Στενά του Ορμούζ στον Περσικό Κόλπο που θέλει να χαρακτηριστούν Αμερικανικό Έδαφος, η Γροιλανδία, η Βενεζουέλα που της κατακλέβει ασύστολα και, φυσικά, ατιμώρητα το πετρέλαιο και κρατά τον ηγέτη της φυλακισμένο, μια χαρά, συν-άνθρωποι και φίλοι.

Φέτος είναι, καθώς φαίνεται, η χρονιά των ελικοπτέρων. Δεν ήταν μόνο τα δύο που συγκρούστηκαν και οι έρευνες για τα αίτια της σύγκρουσης συνεχίζονται απτόητες, ήταν και 4-5 άλλα, που προσγειώνονταν όπου γούσταραν και, μεταξύ άλλων, έκαναν κάποιες «ειδικές» μεταφορές. Και πάλι ο νους μου εμένα τρέχει στο Στεφανοβίκειο, όπου η βλακεία των επιτελών σε συνδυασμό με την αναμενόμενη αλλά μη εκτιμώμενη μανία των καιρικών φαινομένων είχαν ως αποτέλεσμα την ολοκληρωτική, σχεδόν, καταστροφή μιας από τις πιο αξιόμαχες μονάδες ελικοπτέρων του Στρατού Ξηράς.

Α! μην το ξεχάσω. Στην Σύρο, λόγω της ΑμεΑ μας, καταλύσαμε σε μια παραλία όπου είναι εγκατεστημένο ένα από τα ίδια καρεκλάκι εξυπηρέτησης ΑμεΑ. Μόνο που ούτε αυτό κατάφερε να λειτουργήσει! Αν είναι δυνατόν, θα μου πείτε, όμως είναι. Ευτυχώς η θάλασσα στις Αγκαθωπές είναι αβαθής και αμμώδης (το άκρο αντίθετο από την δική μας στο Αιγαίο…) και τα προβλεπόμενα (και ακριβοπληρωμένα…) μπάνια επετεύχθησαν. Επίσης χαίρομαι που τα μέλη της Λαϊκής Συσπείρωσης δήμου Ζαγοράς και περιχώρων διαβάζουν κυκλο-φ-οριακα, δεδομένου ότι μόνο μετά από την δική μας αναφορά στα τρία καρεκλάκια των ΑμεΑ στις παραλίες του δήμου έβγαλαν (με αρκετή καθυστέρηση…) κι αυτά (τα μέλη…) μια σχετική ανακοίνωση. Του χρόνου καλύτερα, παιδιά.

Μεγάλο θέμα, το οποίο περνάει κι αυτό «στα ψιλά», όπως η ιδιωτικοποίηση της ενέργειας, του νερού, του πολιτισμού, των σιδηροδρόμων, των επικοινωνιών, των πανεπιστημίων και μύριων άλλων δημόσιων αγαθών, η λεγόμενη «απελευθέρωση των οδικών επιβατικών μεταφορών», αστικών και υπεραστικών. Συγκεκριμένα τρέχουν σε όλες τις Ελληνικές Περιφέρειες προθεσμίες για διαγωνισμούς που αφορούν «…την παραχώρηση δημόσιας υπηρεσίας για την εκτέλεση των τακτικών υπεραστικών επιβατικών μεταφορών στην Περιφέρεια …, σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Κανονισμό 1370/2007». Στα απλά Ελληνικά κάποιοι, από αυτούς έξω και μέσα, που δεν ξέρουν τι να πρωτο-κάνουν με τα λεφτά τους στην κακόμοιρη Ελλάδα, είπαν να βάλουν πόδι και στον χώρο των ΚΤΕΛ, των Κοινών Ταμείων Εισπράξεων Λεωφορείων, τα οποία από το 1952 κρατούν σκλαβωμένες τις επιβατικές μεταφορές με λεωφορεία και θυμήθηκαν, τώρα που ο χρόνος τους τελειώνει, έναν Ευρωπαϊκό Κανονισμό του 2007!! 19 χρόνια δεν τον ήξεραν, τώρα τον ανακάλυψαν. Θα έχουμε πολλά να πούμε.

Προς ώρας σας ασπάζομαι διαμπερώς και μένω, γεια σας.

Στην φωτογραφία, σκοπευτικοί αγώνες Πήλεια 1969. Σχεδόν ολόκληρος ο Βολιώτικος Προσκοπισμός παρών. Γονατιστοί με τα όπλα οι δικοί μας Ναυτοπρόσκοποι Σ.Αργυρόπουλος (+), Κ.Μαρούσος και Χρ.Φακής και ο Πεζοπρόσκοπος Γ.Κουτσούκος. Όρθιοι οι Έφοροι όλων των ειδικοτήτων. Μαρούσος και Φακής θα σκοπεύσουν και μεθαύριο Κυριακή, στα 28^α Κενταύρεια.

δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 02.09.2026, αρ.φύλλου 4706.

κυκλο-φ-οριακα 1294, 26 Αυγούστου 2026

 

Πάει κι ο Αύγουστος, πάει το Καλοκαίρι, συμπολίτες, συμπολίτισσες και απανταχού αναγνώστες.

Σιμά κοντά το Φθινόπωρο (εποχή κατά την οποίαν φθίνουν αι οπώραι…) με τα πρωτοβρόχια του και τα δικά του ωραία. Εμείς ακόμα να συμμαζευτούμε, σύντομα θα γίνει κι αυτό, ελπίζω να περάσατε όλες και όλοι ένα συμπαθητικό Ελληνικό καλοκαιράκι. Με δικούς σας ανθρώπους και χωρίς μεγάλα έξοδα, δεδομένου ότι η διαρκώς αναπτυσσόμενη Ελλάδα γίνεται σιγά-σιγά ένας τόπος για πάνω-κάτω εκατομμυριούχους – υπάρχει στο φατσοβιβλίο μια ανάρτηση του πρώην Πρύτανη του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου κ. Νίκου Μαρκάτου, που αποτυπώνει άριστα την σύγχρονη Ελλάδα https://www.facebook.com/share/p/1M6eEYFPqi/. Διαβάστε την όσοι/όσες μπορείτε, θα καταλάβετε γιατί η ευχαρίστηση είναι αμαρτία.

Βεβαίως αναμένουμε εναγωνίως τις πρωθυπουργικές ανακοινώσεις-παροχές από το βήμα της Διεθνούς Εκθέσεως Θεσσαλονίκης (ΔΕΘ) το Σάββατο 5 Σεπτεμβρίου, οι οποίες είμαι από τώρα βέβαιος ότι θα πανηγυριστούν δεόντως ως «ο οδικός χάρτης της χώρας προς το 2030» ή κάτι παρόμοιο.

Το πιο πρόσφατο γεγονός που αφορά τις Μεταφορές της Μαγνησίας είναι ο θρήνος για τα «χαμένα» 67 χιλιόμετρα της αιφνιδίως απαραίτητης οδικής σύνδεσης του Λιμένος Βόλου με τον Αυτοκινητόδρομο Κεντρικής Ελλάδος (Α3, Ε65) και δι’ αυτού με τον Λιμένα της Ηγουμενίτσας. Θρήνος λέω και το εννοώ: πρώτος ο πρώην Βουλευτής Λάρισας 2004-2009 και πρώην Περιφερειάρχης Θεσσαλίας 2011-2023 (12 χρόνια…) κ. Κώστας Αγοραστός και δεύτερη η Αντιπεριφερειάρχης Μαγνησίας & Σποράδων 2014-2023 (9 χρόνια…) κα. Δωροθέα Κολυνδρίνη, πολύ στενοχωρημένοι και οι δύο που ο Βόλος δεν περιλήφθηκε στον μέχρι τώρα σχεδιασμό και τονίζοντας την ανάγκη (την ανάγκη, βεβαίως-βεβαίως, που έλεγε κι ο Χρήστος Τσαγανέας…) αυτό να γίνει άμεσα! Ταύτα έχω να δηλώσω και γράμματα γνωρίζω. Σε κάποια σχόλια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έγραψα κατιτίς περί ντροπής. Διότι το να είσαι αρμόδιος/-α για τις υποδομές της Μαγνησίας τόσα χρόνια, να μην έχεις βγάλει άχνα περί αυτού του θέματος και να το θυμάσαι αφού έχεις, μαζί με την δική σου κυβέρνηση, πανηγυρίσει για τα τεράστια οφέλη που προσφέρει ο Ε65 στην Θεσσαλία και την Ελλάδα, είναι τουλάχιστον εμπαιγμός των πολιτών που τόσα χρόνια σε υποστήριζαν. Δεν ξέρω πώς αλλιώς να χαρακτηρίσω αυτή την στάση.

Η Ιστορία της διασύνδεσης των Λιμένων Βόλου και Ηγουμενίτσας είναι αρκετά μακριά, ξεκινάει στην δεκαετία του ’80, τότε που γίνονταν οι διερευνήσεις για το Διευρωπαϊκό Οδικό Δίκτυο και έμπαιναν οι βάσεις για την βελτίωση των οδικών αξόνων της Ελλάδας, που μόλις είχε ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα. Ας μην ξεχνάμε ότι τότε, με τα Μεσογειακά Ολοκληρωμένα Προγράμματα (ΜΟΠ) που εξασφάλισε ο Αντρέας Παπανδρέου, ξεκίνησε η ουσιαστική αναβάθμιση του κεντρικού οδικού άξονα, της ονομασθείσας Νέας Εθνικής Οδού ΠΑΘΕ (Πάτρας-Αθήνας-Θεσσαλονίκης-Ευζώνων), που σήμερα χωρίς Πάτρα συγκροτεί τον Αυτοκινητόδρομο Α1. Τότε ξεκίνησαν και οι μελέτες για την Εγνατία Οδό-Αυτοκινητόδρομο Α2, τα έργα του οποίου ξεκίνησαν το 1994 και ολοκληρώθηκαν το 2009. Στο πλαίσιο αυτού του «οργασμού» περί τις οδικές υποδομές το 1983 παραδόθηκε (και έκτοτε ένα αντίτυπο βρίσκεται στην βιβλιοθήκη μου, στη διάθεση όποιου/-ας, έστω και ως άνευ λόγου ενημέρωση) η «Προμελέτη Σκοπιμότητος του Οδικού Άξονα Ηγουμενίτσας-Βόλου» με υπεύθυνο το Καθηγητή Συγκοινωνιολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ) κ. Γιώργο Γιαννόπουλο, τώρα πλέον Ομότιμο, με τον οποίο έχω συνεργαστεί κι άλλες φορές. Επαναλαμβάνω, το 1983 άξονας Ηγουμενίτσας-Βόλου, μέσω Φαρσάλων. Ουδείς Μαγνησιώτης παράγων συγκινήθηκε, ουδείς, το εννοώ, και τα χρόνια άρχισαν να περνούν. Με την έναρξη κατασκευής του Ε65, το 2007-8, κάποιοι κάτι θυμήθηκαν, σύσσωμοι οι Λαρισαίοι παράγοντες το απέκλεισαν, προτιμώντας τον δρόμο Λάρισα-Τρίκαλα, και έκτοτε έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.

Μέχρι τις προάλλες, που η μνήμη «ενεργοποιήθηκε» καθώς πλησιάζουν και εκλογές…

Και μαζί ενεργοποιήθηκε και η δική μας μνήμη, από τα μέσα της δεκαετίας του ’90, τότε που όλοι μαζί οι Μηχανικοί παλεύαμε στο Τεχνικό Επιμελητήριο για κάτι καλύτερο σ’ αυτόν εδώ τον τόπο. Κι όταν λέω «όλοι μαζί» το εννοώ. Φωτογραφία από την Βασιλόπιτα 1994 στην Διοικούσα Επιτροπή, στα παλιά γραφεία της οδού Τοπάλη. Από αριστερά Κώστας Φλαμπούρης, Μπάμπης Σκυργιάννης, Βαγγέλης Σταυρινός (Πρόεδρος), Ηλίας Ξηρακιάς, Σωκράτης Αναγνώστου, Τάσος Νόνας (+), Γιάννης Πρίντζος (+).

Ανακαινισμένο ΤΕΠ (Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών) απέκτησε το Αχιλλοπούλειο Νοσοκομείο, αχρείαστο να ‘ναι αλλά απαραίτητο είναι. Τα εγκαίνια από τον κύριο με τα καταγραφικά γυαλιά meta δεν είναι απαραίτητα.

Σας ασπάζομαι και σας χαιρετώ από την όμορφη και γεμάτη εκδηλώσεις Σύρο, γεια σας και χαρά σας.

δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 26.08.2026, αρ.φύλλου 4701.

κυκλο-φ-οριακα 1293, 19 Αυγούστου 2026

 

Καλημέρα συμπολίτες, συμπολίτισσες και απανταχού αναγνώστες.

Τετάρτη πάλι, χωρίς έντυπη εφημερίδα πάλι, οι εργαζόμενοι δικαιούνται αδείας. Πέρασε και η μεγάλη Γιορτή της Παναγίας τον Δεκαπενταύγουστο, ακολούθησε η Γιορτή του Αγίου Αποστόλου του Νέου στον Αη Λαυρέντη (μεγάλο πρόβλημα το παρκάρισμα…) σιγά-σιγά τελειώνουν και τα απανταχού πανηγύρια, δυστυχώς ο Σεπτέμβριος θα έρθει οπωσδήποτε. Και…μην ξεχνάμε, οι μεγάλες και τρανές εταιρείες τηλεφωνίας (θα φτάσουμε να νοσταλγούμε τον ένα και μοναδικό ΟΤΕ…) έχουν υποσχεθεί «από Σεπτέμβρη» γενίκευση των συνδέσεων με οπτικές ίνες, μετά από το τόσο σκάψιμο.

Εμείς εκεί στο Αιγαίο φχαριστηθήκαμε κύματα φέτος! Μόνο μπάνιο δεν κάναμε, κρατάμε ρεζέρβα για του χρόνου. Και χωρίς πολλά μποφόρια, δηλαδή στην πραγματικότητα χωρίς Μαϊστροτραμουντάνες και μελτέμια. Με «πελαγίσια» τη βγάλαμε, από μακριά ερχόντουσαν θεριά κι απανωτά τα κύματα, πάει όλη η άμμος, φάνηκαν οι πέτρες στην παραλία πέρα-πέρα.

Ο αρμόδιος δήμος του Ανατολικού Πηλίου αποφάσισε φέτος να διαθέσει 275.000 € για να εγκαταστήσει συστήματα για υποβοήθηση των ΑΜεΑ κατά την είσοδο στην και την έξοδο από την θάλασσα. Στο Χορευτό, στο Παπά Νερό και στον Αη Γιάννη, τρία «καρεκλάκια». Πολύ καλή ιδέα! Έχουμε στην οικογένεια άτομο με μεγάλες κινητικές δυσκολίες και κάθε χρόνο αγωνιζόμαστε, κι εμείς και, κυρίως, εκείνη, να μπορέσει να κάνει μερικά μπάνια. Πολύ ωραία ιδέα, λοιπόν. Όμως το Αιγαίο δεν συμμερίστηκε την χαρά μας, ίσως και οι κατασκευές οι ίδιες να μην είναι οι κατάλληλες για τέτοιες ανοιχτές θάλασσες. Μια εβδομάδα μετά την τοποθέτηση και τα τρία δεν λειτουργούσαν (από Παπά Νερό και Αη Γιάννη έχω φωτογραφίες, για το Χορευτό πήρα πληροφορίες). Ήρθε η ΑΜεΑ μας, επικοινωνήσαμε με τους Αντιδημάρχους, υποσχέσεις και αγάπες, μέχρι που έφυγε τα καρεκλάκια δεν λειτουργούσαν. Ύστερα έγιναν οι επισκευές. Και λίγο μετά, όταν ξεκίνησε το δυνατό «πελαγίσιο» κύμα, το σύστημα στο Παπά Νερό διαλύθηκε ξανά!! Τι να πω, τι επιτρέπεται να πω για να μην χαρακτηριστώ «εχθρός του τόπου»;

Άσε εκείνες οι μπρούτζινες προτομές των ευεργετών του Ανατολικού Πηλίου και της Μαγνησίας ολόκληρης, του Νικολάου Νανοπούλου (1866-1927), του Ιωάννου Καρτάλη (1842-1908) και του Σοφοκλέους Αχιλλοπούλου (1854-1924), στη στροφή για Μυλοπόταμο, που έχουν κλαπεί εδώ και χρόνια πολλά (ευτυχώς πρόλαβα και τις φωτογράφισα, ήταν ένα σημείο απ’ το οποίο όταν περνούσα έκανα πάντα τον σταυρό μου, η υποτροφία του Αχιλλοπουλείου Κληροδοτήματος με σπούδασε στην Καρλσρούη της (τότε) Δυτικής Γερμανίας…). Στις 26 Ιουλίου 2025 τραγουδήσαμε με την Χορωδία Αγριάς (μαέστρος Νίκος Αδρασκέλας) μπροστά στην Νανοπούλειο Σχολή, με πυκνό ακροατήριο και παρόντες τον Αρχιμανδρίτη Σεβαστιανό και έναν αρμόδιο Αντιδήμαρχο. Μετά το τέλος των τραγουδιών μας, και χωρίς να έχω συνεννοηθεί με κανέναν, έκρινα σκόπιμο να πάρω το μικρόφωνο και να επισημάνω με δυο κουβέντες την ανάγκη να αποκατασταθούν οι προτομές αυτές, που αποτελούν φόρο τιμής στους τρεις αυτούς ανθρώπους, οι οποίοι τόσο πολλά έκαναν για τον τόπο που τους γέννησε. Καταφατικό το κοινό, χειροκροτήματα πολλά και ο παρευρισκόμενος Αντιδήμαρχος λαβών το μικρόφωνο τόνισε ότι οσονούπω θα γίνει η αποκατάσταση, οι μελέτες έχουν γίνει, το «πρότζεκτ» έχει ενταχθεί σε πρόγραμμα χρηματοδότησης (το ονόμασε αλλά δεν το θυμάμαι), ουδεμία ανησυχία, σύντομα οι προτομές θα είναι εκεί, κατά πάσαν πιθανότητα μαρμάρινες, για να μην κινδυνεύουν από νέα κλοπή. Όπως λέει κι ο Γιάννης Πάριος «πέρασε κιόλας ένας χρόνος / μα είναι αγιάτρευτος ο πόνος…».

Τελείωσαν και οι Πανευρωπαϊκοί Αγώνες, τόσο στο Κολύμπι όσο και στον Στίβο – πρώτη φορά συνέπεσαν έτσι οι ημερομηνίες, δεν προλαβαίναμε να βλέπουμε. Πρώτη φορά επίσης μας ήρθε μία ακόμη γλωσσική, εννοιολογική κατραπακιά, καθώς η Αντιγόνη Ντρισπιώτη βγήκε 4^η (και πολύ καλά έκανε) στο «Μαραθώνιο Βάδην»! Είχα (ο αφελής…) τόσα χρόνια την εντύπωση ότι ο Μαραθώνιος Δρόμος ονομαζόταν έτσι για να μην ξεχνάμε τον Αθηναίο δρομέα Φειδιππίδη, που έτρεξε την απόσταση Μαραθώνας-Αθήνα για να πει το «Νενικήκαμεν». Τρέχοντας έγινε αυτό, εξ ου, και ορθώς, ο Μαραθώνιος Δρόμος. Τώρα ποιος ηλίθιος ονόμασε την αντίστοιχη απόσταση των 42,2 χλμ «Μαραθώνιο Βάδην» δεν θέλω να ξέρω. Η βλακεία δεν παλεύεται, συν-Έλληνες, αρκεί που η ευχαρίστηση είναι αμαρτία (άσχετο…).

Στην φωτογραφία, 13.04.2022 φιλοξενία στην «Αύρα» του Συμμαθητή μας, διεθνούς φήμης πανεπιστημιακού καθηγητή μουσικής και συνθέτη, που ζει στον Καναδά, Χρήστου Χατζή. Από αριστερά Χ.Σκυργιάννης, Β.Χατζηβαγγέλης, Ν.Αλεξίου, Δ.Χλέμπος, Α.Μαγειράκος, Μ.Ροβίθης, Γ.Χιώτογλου, Χρήστος Χατζής, Β.Βολιώτης, Η.Τσάμης, Κ.Αντωνίου. Παρόντες στην υποδοχή αλλά απόντες στην φωτογραφία Μ.Βαρδαλής και Δ.Τσαούσης.

δημοσιεύτηκε μόνο στον ιστότοπο magnesianews.gr της καθημερινής βολιώτικης εφημερίδας "Μαγνησία" την Τετάρτη 19.08.2026. η έντυπη έκδοση δεν κυκλοφόρησε, λόγω διακοπών.

κυκλο-φ-οριακα 1292, 12 Αυγούστου 2026

 

Μεσούντος του Αυγούστου και περιδιαβάζοντας τα «κοινωνικά δίκτυα» φοβήθηκα ότι ίσως η ολική έκλειψη ηλίου, η πανηγυρικά πρώτη μετά το 2006, να μην σας επέτρεπε να διαβάσετε αυτές τις γραμμές! Πλην όμως, για μία ακόμη φορά, κούφια λόγια: η ολική έκλειψη θα είναι ορατή στην Γροιλανδία, την Ισλανδία, την Βόρεια Ρωσία, τον Ατλαντικό Ωκεανό, την Ισπανία και την Πορτογαλία. Στην Ελλάδα θα είναι ορατή ως μερική, με ποσοστά από 2,35% έως 0,02% στις 8 ½ το βράδυ σε Κέρκυρα, Ηγουμενίτσα, Καστοριά, Γιάννενα, Πτολεμαΐδα και Πρέβεζα. Τέλος.

Καλημέρα συμπολίτες και απανταχού αναγνώστες, όπου κι αν βρίσκεστε, καλοκαιριάτικα – εμάς οι θερμοκρασίες δεν μας επηρεάζουν αρνητικά, απεναντίας ευχαριστιόμαστε την ζέστη (ζέστα, κατά την ντοπιολαλιά μας…) το καλοκαίρι και το κρύο τον χειμώνα. Όταν υπάρχει «ανατροπή» (ακόμη μία «μαγική» λέξη των τελευταίων ετών…) δεν μας αρέσει ντιπ!

Σημαντική είδηση των τελευταίων ημερών, πάντα από τον Θεόσταλτο Βουλευτή Μαγνησίας, το ότι (επί λέξει) «Ξεμπλόκαρε και ολοκληρώθηκε η μελέτη επέκτασης του Περιφερειακού Άξονα Βόλου προς το λιμάνι». Θυμάμαι ότι αυτή η Μελέτη είχε ξεκινήσει στις αρχές του 2000, μαζί με όλη την υπόλοιπη χάραξη του Περιφερειακού, που εν τέλει κατασκευάστηκε το 2004 ευτυχώς ως ολυμπιακό έργο (διαφορετικά ακόμα θα περιμέναμε να «ξεμπλοκάρει» κι αυτή…). Θυμάμαι επίσης ότι ως Δημοτικός Σύμβουλος, το 2008 -9, είχα πάρει μέρος σε μια σύσκεψη με τους (τότε…) μελετητές όπου το μόνο, τονίζω: το μόνο πρόβλημα που εκκρεμούσε ήταν η μορφή του κόμβου στην Μπουρμπουλήθρα, στον οποίον εμπλέκεται και η σιδηροδρομική γραμμή για το Σιδηροδρομικό Πορθμείο (άλλη πονεμένη ιστορία κι αυτή…) ο υπόλοιπος δρόμος τρέχει παράλληλα στον Ξηριά, διασταυρώνεται ισόπεδα (Ι/Κ) με τον δρόμο για Διμήνι και συνεχίζει μέχρι τον ανισόπεδο κόμβο (Α/Κ) στην οδό Λαρίσης. Σ’ εκείνη την σύσκεψη είχα προτείνει ο κόμβος της Μπουρμπουλήθρας να γίνει ανισόπεδος, με την μορφή Τρομπέτας. Θυμηδία στο βολιώτικο ακροατήριο – τι μας λες ρε μεγάλε; Βεβαίως οι μελετητές δεν γέλασαν, είχαν, φυσικά, καταλάβει. Η «Τρομπέτα» είναι ένας ωραιότατος και ασφαλέστατος ανισόπεδος κόμβος (Α/Κ) με τρία σκέλη. Οι (τότε) μελετητές έφυγαν. Διαβάζω τώρα ότι το 2011 υπογράφηκε νέα σύμβαση για μελέτη με αμοιβή 973.156 €, η οποία παραδόθηκε προχθές, 15 χρόνια μετά, και ο κόμβος στην Μπουρμπουλήθρα θα είναι ισόπεδος (Ι/Κ). Από εδώ και πέρα η ίδια η ανακοίνωση του Βουλευτού επισημαίνει ότι «πρέπει να είναι ξεκάθαρο στους πολίτες ότι υπάρχουν ακόμη αρκετά βήματα για την ωρίμανση του έργου, και η συγκεκριμένη επέκταση … υστερεί σημαντικά σε όρους ωρίμανσης σε σχέση με την επέκταση προς το Πήλιο.»

Παρόμοια πράγματα δήλωσε και ο Κύριος Αντιπεριφερειάρχης Έργων, με την διαφοροποίηση ότι η έγκαιρη παράδοση της Μελέτης επετεύχθη μετά από προσπάθειες της Περιφέρειας…

Τώρα ησύχασα. Ο γιος μου μάλλον θα προλάβει την επέκταση προς Πήλιο αλλά ο εγγονός μου οπωσδήποτε θα προλάβει την επέκταση προς το Λιμάνι, τα θέματα τα παρακολουθεί στενά και ο Βουλευτής και η Περιφέρεια. Εγώ, δεν το βλέπω να προλαβαίνω…

Κι ένας καλός και πολύ παλιός φίλος (από το 1959…) στενοχωρήθηκε που την προηγούμενη φορά, σε μια γρήγορη αποστροφή, αποκάλεσα την Ελλάδα μας «Μπανανία» – ούτε ο πρώτος είμαι, ούτε ο τελευταίος, φαντάζομαι, όσο αυτό το Κράτος αδυνατεί ή δεν θέλει να βάλει δυο πράγματα σε μια σειρά. Όσο για το Μάτι, αληθές είναι ότι συντάχθηκαν πολύ γρήγορα τα απαραίτητα πολεοδομικά σχέδια και ολοκληρώθηκαν, με τους ανάλογους πανηγυρισμούς, το 2025. Το τεράστιο ζήτημα σ’ αυτές τις περιπτώσεις είναι η εφαρμογή στο ήδη δομημένο περιβάλλον όπου, όπως διάβασα, τα νομίμως χτισμένα κτήρια δεν πειράζονται (και λογικό είναι…) και τα αυθαίρετα θα ακολουθήσουν την τρέχουσα νομοθεσία περί νομιμοποίησης και λοιπά. Άρα; Ένα τέτοιο ωραιότατο πολεοδομικό σχέδιο είχε ετοιμάσει το Γραφείο Παπαγιάννη με την Ράνια Κλουτσινιώτη (αείμνηστη κι αυτή, μαζί με τον Θύμιο Παπαγιάννη…) για την Αγία Παρασκευή και τον Άγιο Γεώργιο στην πόλη μας, δεν εφαρμόστηκε ποτέ. Το ίδιο έγινε και στην Κορώπη (Μπούφα), για την οποία δεν ξέρω ποιος/-α έκανε την μελέτη. Πολύ δύσκολα πράγματα αυτά, και απαιτείται μεγάλη αυτοσυγκράτηση.

Βεβαίως και οι πυρκαγιές συνεχίζονται και οι έρευνες για την σύγκρουση των ελικοπτέρων συνεχίζονται (ευτυχώς ο ΕΟΔΑΣΑΑΜ δεν εμπλέκεται, φαίνεται έβαλε μυαλό, όταν ενεπλάκη με το ατύχημα στα Τέμπη κι έβγαλε μη-αρεστό πόρισμα περί πυρόσφαιρας, την άλλη μέρα το πρωί ο Άρειος Πάγος παράγγειλε εξέταση και απολύθηκε ο Πρόεδρός του…) και οι διαφωνίες περί την ΔΕΥΑΜΒ μας συνεχίζονται ομοίως. Όπως και το σισύφειο έργο με τα πεζοδρόμια της οδού Δημητριάδος, άραγε θα μάθουμε ποτέ το τελικό κόστος;

Τα κυκλο-φ-οριακα έχουν ήδη κλείσει 35 χρόνια αδιάλειπτης παρουσίας στον τοπικό Τύπο του Βόλου. Σ’ αυτά τα 35 χρόνια κυβερνήσεις, βουλευτές, δημοτικοί και νομαρχιακοί άρχοντες και σύμβουλοι (πρόσφατα περιφερειακοί…), τεχνοκράτες και διανοούμενοι, κι άλλοι πολλοί και σε πολλούς τομείς ήρθαν, είδαν και απήλθαν. Τα κυκλο-φ-οριακα ήταν, είναι και θα είναι όσο αντέχουν πάντα εδώ, πάντα με άποψη, πάντα με προσπάθεια τεκμηριωμένης κριτικής, πάντα ψάχνοντας την «πραγματική αλήθεια» κι όχι αυτή της Τεχνητής Νοημοσύνης ή του εκάστοτε Κυβερνητικού Εκπροσώπου. 

Σας αγαπώ διαπλανητικώς, γεια σας και χαρά σας.

Μία ακόμη φωτογραφία από το 58^ο Σύστημα Ναυτοπροσκόπων Βόλου, Καλοκαίρι 1964 στην «Βίλα Χατζηβαγγέλη» στα Κάτω Λεχώνια. Από αριστερά Χρήστος Χρήστου, Κώστας Κολλήγας (+), Σταύρος Αργυρόπουλος (+), Κώστας Μαρούσος, Σταύρος Αϊδινλής (+), Γιάννης Φιλιππιτζής, Στάθης Μπάιμπας, Άγνωστος τώρα, κι ο Ενωμοτάρχης Νίκος Αργυρόπουλος (+).

δημοσιεύτηκε μόνο στον ιστότοπο magnesianews.gr της καθημερινής βολιώτικης εφημερίδας "Μαγνησία" την Τετάρτη 12.08.2026. η έντυπη έκδοση δεν κυκλοφόρησε, λόγω διακοπών.