κυκλο-φ-οριακα 1303, 28 Οκτωβρίου 2026

 

Παιδιά, της Ελλάδος παιδιά, που σκληρά πολεμάτε, πάνω στα βουνα…

Θυμόμαστε πάλι. Την έναρξη του Ελληνοϊταλικού πολέμου, το «ΟΧΙ» του Ελληνικού Λαού, την συμμετοχή των δικών μας ανθρώπων σ’ εκείνες τις μάχες στα βουνά της Αλβανίας. Θυμόμαστε – στα κυκλο-φ-οριακά 1032 (28.10.2020) και 1213 (23.10.2024) έχω δημοσιεύσει την φωτογραφία και τα πεπραγμένα του Πατέρα μου Αντώνη Σκυργιάννη, 1906-2002, Έφεδρου Ανθυπολοχαγού στην πρώτη γραμμή του πολέμου, παρασημοφορημένου. Να μην τους ξεχάσουμε ποτέ αυτούς του ανθρώπους, που τόλμησαν να εναντιωθούν σε πολύ υπέρτερες δυνάμεις. Έχω μια αίσθηση ότι αν ζούσαν σήμερα κι έβλεπαν έναν κάποιον κύριο Γεραπετρίτη να τραυλίζει περί του «ιδιαίτερου θαλάσσιου χωροταξικού σχεδιασμού της Ελλάδας», την ώρα που οι Οθωμανοί (έχω πάψει, πλέον, να διαβάζω περί Τούρκων, όλοι περί Οθωμανών ομιλούν και γράφουν..,) ετοιμάζουν την θωράκιση της «Γαλάζιας Πατρίδας» και συμφωνούν «ανυπόστατο» Τουρκολυβικό μνημόνιο (εδώ μόνο χρησιμοποιούμε το Τούρκο…), αν ζούσαν σήμερα, λέω, θα έφευγαν για τα βουνά, είτε τα Ελληνικά, είτε τα Βορειοηπειρώτικα, είτε τα Αλβανικά, να πολεμήσουν τους εχθρούς μέσα στο ΝΑΤΟ. Του ιδίου κυρίου Γεραπετρίτη που μαζί με τον κύριο Μητσοτάκη καταγγέλονται από τον πρώην Ηγούμενο της Μονής Σινά κ. Δαμιανό «…για τις αφόρητες πιέσεις που ασκούν τις τελευταίες ημέρες στην Αδελφότητα προκειμένου να υπογράψει επονείδιστο και απαράδεκτο συμβιβασμό με το Αιγυπτιακό Δημόσιο…». Τι ζούμε, αδελφοί;

Τέλος πάντων, ο Θεός να μας φυλάει. Γιατί άλλος κανένας δεν βλέπω να ενδιαφέρεται για τους «τεμπέληδες» των μνημονίων. Έφυγε άρον-άρον και η Κίμπερλυ, δεν πρόλαβε ούτε να ρίξει την κυβέρνηση (αυτή για όλα ήταν ικανή, έλεγε μόνη της…), μείναμε στον άσσο και τώρα πια μόνος υπεύθυνος και υπόλογος διαχρονικά για όλα μας τα δεινά είναι ο Αλέξης. Μέχρι και στο μπάσκετ, να δείτε που από ‘δω το πάνε από ‘κει το φέρνουν στο τέλος ο Αλέξης θα φταίει και γ’ αυτό το χάλι, ούτως ή άλλως πίσω από τις λέξεις κρύβεται ο Αλέξης, όπως εδήλωσε και ο Πασχάλης με τους Ολύμπιανς ήδη το 1967.

Ολοκληρώθηκε η Έκθεση με τις φωτογραφίες του Νικόλα Ρίζου στο Μουσείο Χρυσούλας Ζώγια. Πλήθος κόσμου την επισκέφθηκε, οι συγγενείς του Νικόλα και εμείς οι εφτά+ένας της πρωτοβουλίας είμαστε πολύ ευχαριστημένοι από την ανταπόκριση των Βολιωτών. Και τώρα κοιτάμε το μέλλον. Την διαλογή, την συντήρηση, την διατήρηση, την ανάδειξη όλου αυτού του τεράστιου υλικού με Ιστορία της Πόλης μας, που άφησε πίσω του ο Νικόλας Ρίζος, Παγασών 4, Εργάτης (1954-2011).

Αλλά πριν περάσουμε στα «δικά μας», διαβάστε ένα κειμενάκι που κάπου πέτυχα, για να πάρετε μια ιδέα τι σημαίνει συγγραφικός στόμφος ή απλώς μεγαλόστομη μπουρδολογία: «…Γεννημένος το 1947, με πατέρα από τη Μέσα Μάνη και μητέρα από το Μικρό Χωριό Ευρυτανίας, μεγάλωσε σε μια περιοχή όπου η φτώχεια δεν ήταν αισθητική επιλογή αλλά καθημερινή δοκιμασία…», η επισήμανση δική μου, σε ποιον αναφέρεται δεν έχει σημασία. Σημασία έχει για τον ή την «συγγραφέα» ότι σε κάποιες άλλες περιοχές προφανώς η φτώχεια ήταν (είναι) αισθητική επιλογή.

Πάμε ψηλά, 1250 μ. υψόμετρο στο Πήλιο, στα Χάνια μας. Εκεί, απέναντι από το Χάνι του Λούκουλου υπάρχει μια βρύση, που στα παλιότερα χρόνια ήταν μια όαση δροσιάς. Ύστερα εγκαταλείφθηκε, την διέλυσαν τα χιόνια κι οι καιροί, κι ήρθαμε εμείς, οι Παλαιοί Πρόσκοποι του 58^ου Συστήματος Ναυτοπροσκόπων Βόλου το 2023, με δικά μας έξοδα, να την ανακαινίσουμε, σε ανάμνηση των Κατασκηνώσεων των νεανικών μας χρόνων στο Καταφύγιο του Κενταύρου, αλλά και της οδυνηρής απώλειας του αδερφού μας Γιάννη Κολέτσου. Με γάργαρο νερό κοντινής πηγής. Τώρα τίποτε, μια ξεραΐλα! Απ’ την αρχή του καλοκαιριού η παροχή κόπηκε και η κάνουλα αφαιρέθηκε (;). Μιλήσαμε με την ΔΕΥΑΜΒ μια και δυο και τρεις φορές, ανταπόκριση καμία. Κρίμα. Κάτι τόσο όμορφο κι απλό, ένα στολίδι για το Πήλιο, ένα σημείο στο οποίο όλοι έχουμε κάνει μια στάση για να δροσιστούμε με καθαρό νεράκι είναι μεγάλο κρίμα να μην λειτουργεί πια. Φαίνεται ότι η ΔΕΥΑΜΒ έχει άλλες σκοτούρες…

Μέσα στην πόλη εντύπωση μας προκαλούν κάποιες ψηλές λεπτές γαλβανιζέ κολώνες, που στην κορυφή τους έχουν ένα φωτοβολταϊκό «πάνελ» κι από κάτω διάφορα τσαμασίρια, μεταξύ των οποίων, αν αντιλαμβάνομαι ορθώς, και μία κάμερα, που φυσικά δεν ξέρουμε πώς και πού συνδέεται, τι ακριβώς επι-βλέπει. Και επίσης δεν ξέρουμε ποια είναι η χωροταξική κατανομή, κάποιες τέτοιες εγκαταστάσεις είναι κοντά σε σχολεία. Νομίζω ότι ενδιαφέρει να μάθουμε τι συμβολίζει και τι εξυπηρετεί αυτή η νέα στην πόλη μας τεχνολογία.

Τέλος. Σε οχτώ αγωνιστικές ο ΝΠΣ Πύδνα κατάφερε να έχει μηδέν βαθμούς. Θρίαμβος! Σας αγαπώ διακλαδικώς, γεια σας.

Στην φωτογραφία η Σημαία του 5^ου Δημοτικού Σχολείου Βόλου το 1965. Σημαιοφόρος Χ.Σκυργιάννης, Παραστάτες Μαρία Μεφσούτ, Ντίνα Ντόντου, Γιάννης Προγκίδης, Ροδούλα Ζήση, Γιώργος Παπακωνσταντίνου.

δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 28.10.2026, αρ.φύλλου 4746.

κυκλο-φ-οριακα 1302, 21 Οκτωβρίου 2026

 

Καλημέρα και πάλι φίλες και φίλοι!

Όλα έτοιμα κι απόψε, στις 19:00, σας περιμένουμε, ο Νικόλας Ρίζος από τους ουρανούς, ο Βαγγέλης, ο Κώστας, ο Σταύρος, ο Τάκης, ο Μπάμπης, η Ελένη και ο Στάθης, να σας ξεναγήσουμε στο σύμπαν των φωτογραφιών του τόπου μας, που απεικονίζουν στιγμές «δύσκολες» και στιγμές ιστορικές, κοινωνικά και πολιτικά, πρόσωπα που έδρασαν και δημιούργησαν στον Βόλο του κοντινού παρελθόντος, καταστάσεις που μας στιγμάτισαν όλους με τον ένα ή τον άλλον τρόπο. Και θα είμαστε εκεί μέχρι την Κυριακή το μεσημέρι, στις ώρες που γράφει η αφίσα, μαζί με προβολές πολύ περισσότερων φωτογραφιών από όσες θα εκτίθενται στα ταμπλώ, με ατέρμονες συζητήσεις, με αναγνωρίσεις προσώπων που μας λείπουν και των ενθυμήσεων που μας συνδέουν μαζί τους, με αναμνήσεις γενικώς.

Αυτή η εμπειρία που ζήσαμε εμείς για ενάμιση χρόνο ξεδιαλέγοντας φωτογραφίες και διαφάνειες (slides) ανάμεσα σε χιλιάδες, με μόνο σκοπό την θύμηση, την διατήρηση της μνήμης, την ανάδειξη και την εκτίμηση ενός τεράστιου έργου που έμενε για τουλάχιστον δεκαπέντε χρόνια θαμμένο στην ανυπαρξία, ήταν μια πραγματική εμπειρία ζωής. Και είμαστε ευγνώμονες γι’ αυτό στην αδελφή του Νικόλα Μαρία και στην ανεψιά του Δέσποινα.

Κι ας πάρουμε, λοιπόν, για άλλη μια φορά τους δρόμους. Φίλος παλιός ενδιαφέρεται για την γνώμη μας σχετικά με τα όρια ταχύτητας στους Ελληνικούς δρόμους. Τα όρια, ελπίζω να το ξέρουμε αυτό, ορίζονται από τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας (ΚΟΚ) και σε τούτες τις μέρες από τον ΚΟΚ του 2025 (Νόμος 5209/25, ΦΕΚ Α 100/13.06.2025), στο Άρθρο 24. Είναι το μόνο σημείο όπου μπορείτε να είστε βέβαιος/-η ότι είναι σωστό αυτό που διαβάζετε. Όλες οι υπόλοιπες «πηγές», συμπεριλαμβανομένου του ChatGPT και των παραφυάδων του, βρίθουν λαθών, ερμηνειών και παρερμηνειών και δίνουν το μεγαλύτερο βάρος στα πρόστιμα – σημαντικά μεν κι αυτά αλλά όχι ουσιαστικά για την οδήγηση. Βρήκα και μια ιστοσελίδα που ανακατεύεται στα πάντα, η οποία θεωρεί ότι τα όρια ταχύτητας δεν χρειάζονται καμία επιστημονική τεκμηρίωση!...

Δεν είναι, φυσικά, έτσι. Τα όρια ταχύτητας καθορίζονται ανάλογα με τα γεωμετρικά και τα γενικότερα περιβαλλοντικά χαρακτηριστικά των οδών στα κρίσιμα τμήματα του οδικού δικτύου. Κρίσιμα τμήματα είναι οι καμπύλες, οι ανωφέρειες, οι στενώσεις, οι γέφυρες, τα τμήματα με συχνές διελεύσεις ζώων, τα τμήματα με κίνδυνο κατολισθήσεων, οι αναγκαστικές διελεύσεις ρεμάτων, τα τμήματα με ισχυρούς πλευρικούς ανέμους και άλλα που τώρα δεν μου ‘ρχονται. Κι αν νομίζετε ότι λέω υπερβολές, καθίστε και σκεφτείτε τα αντανακλαστικά σας. Κυριότερο κριτήριο είναι οι ακτίνες καμπυλότητας και οι εγκάρσιες κλίσεις στις στροφές. Όπως μάλλον ξέρετε στις στροφές, που είναι στοιχεία κυκλικής κίνησης, και στις πάντοτε απαιτούμενες ειδικές καμπύλες προσαρμογής από την ευθεία στο τόξο, αναπτύσσονται οι περιβόητες φυγόκεντρες δυνάμεις. Οι δυνάμεις αυτές σχετίζονται άμεσα και με την ταχύτητα, κι όταν κάποιος λέει «με πέταξε έξω η στροφή» (με ό,τι αυτό συνεπάγεται…) σημαίνει ότι η φυγόκεντρος δύναμη ξεπέρασε την κεντρομόλο. Χωρίς περισσότερη ανάλυση η ταχύτητα του οχήματος στις στροφές είναι κεφαλαιώδους σημασίας κι αυτό, έστω και διαισθητικά, το ξέρουμε όλοι οι οδηγοί. Αλλά δεν ξέρουμε, και πολλές φορές υπερ-εκτιμούμε, τα όρια, τα δικά μας, του οχήματός μας και της στροφής της ίδιας. Και εκεί έρχεται ο φίλος μας ο ΚΟΚ και παίρνει αποφάσεις πριν από μας για μας, με βάση πάντα τα επιστημονικά, γεωμετρικά χαρακτηριστικά αλλά και τα οδοστρώματα (διότι παίζει μεγάλο, επίσης, ρόλο, ο συντελεστής τριβής του οδοστρώματος) με βάση τα οποία έχει κατασκευαστεί και λειτουργεί ένας δρόμος.

Και έτσι ορίζονται, από κάποιους καλούς γνώστες των συνθηκών, τα όρια ταχύτητας για τις διάφορες κατηγορίες οδών, τις διάφορες κατηγορίες οχημάτων και, κυρίως, για όλες τις κατηγορίες των οδηγών. Ο παράγοντας «οδηγός» μπορεί να είναι και ο σημαντικότερος στον καθορισμό των ορίων. Γι’ αυτό δεν έχει νόημα, εμείς, που πάντα θεωρούμε τον εαυτό μας εξαιρετικό οδηγό, ο οποίος οδηγεί ένα εξαιρετικό και άψογα συντηρημένο αυτοκίνητο, να κάνουμε κριτική στα γενικής χρήσεως όρια ταχύτητας. Ούτε έχει νόημα να συγκρίνουμε τα Ελληνικά με τα Ιταλικά ή τα Γερμανικά ή τα Κινέζικα όρια. Κάθε λαός έχει τα όριά του. Πάντα είναι εκεί για κάποιον λόγο, και το γενικό 130 km/h των Αυτοκινητοδρόμων είναι προϊόν μακράς και ενδελεχούς μελέτης. Αυτά.

Κάτι αρχοντιές είπε πάλι ο Άρχοντάς μας, κάθε μέρα λέει κι από μία και το έχω ξαναπεί, δεν φταίει αυτός, φταίνε αυτοί που τον στηρίζουν και τον (ξε)προβάλλουν. Θα το αφήσω για την ώρα το θέμα, ήδη έγκριτοι επιστήμονες και φίλοι το σχολίασαν στα κοινωνικά μέσα (κι έξω…), εγώ θα περιμένω λίγο ακόμη να δω κάποια εξέλιξη, γιατί από λόγια… Θα θυμίσω μόνο ότι το Συμβούλιο της Επικρατείας θεώρησε ένοχο τον Δήμο Βόλου για την καταστροφή του έργου Life (αυτουνού που εμείς όλοι, οι Βολιώτες και οι Νέο-Ιωνιώτες, είχαμε ονομάσει «Το Όνειρο του Κραυσίδωνα») στην παρόχθια οδό Καραμπατζάκη, και επιτάσσει την επαναφορά της οδού στην προτέρα κατάσταση, του δρόμου Ήπιας (Πειθαρχημένης) Κυκλοφορίας. Κάνουν το κορόιδο για την απαιτούμενη αποκατάσταση εκεί στο άντρο της Πλατείας Ρήγα Φεραίου – κι αν δεν έχουν τα σχέδια, καμία ανησυχία, τα έχουμε εμείς!

Τέλος και για σήμερα, σας αγαπώ εμπεριστατωμένως, γεια σας.

Η φωτογραφία-κολάζ δεν χρειάζεται επεξηγήσεις.

δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 21.10.2026, αρ.φύλλου 4741.

κυκλο-φ-οριακα 1301, 14 Οκτωβρίου 2026

Τετάρτη, τα κυκλο-φ-οριακα παρόντα!

Στην Πρωτεύουσα βρεθήκαμε, για οικογενειακούς λόγους, το περασμένο Σαββατοκύριακο. Σε μια πόλη-τέρας που είναι απολύτως εχθρική απέναντι στους ανθρώπους που την κατοικούν. Σε όλους τους ανθρώπους που μετά τον πόλεμο εγκατέλειψαν την ζωή τους στην ωραία Ελληνική Επαρχία και ήρθαν να στριμωχτούν σε τούτη τη γωνιά της γης, με την προσδοκία μιας καλύτερης ζωής. Και βέβαια συνεχίζουν, ακόμη και σήμερα, συνεπικουρούμενοι από χιλιάδες μετανάστες, νόμιμους και παράνομους. Τα νούμερα είναι τρομερά, όλοι οι κοινωνιολογικοί δείκτες επιδεινώνονται με ταχείς ρυθμούς. Και «καπάκι» απίθανα πλήθη τουριστών, μια πανσπερμία, αφ’ ενός προσφέρουν κάποια εισοδήματα σε κάποιες ομάδες πληθυσμού και αφ’ ετέρου επιβαρύνουν περαιτέρω τα ήδη επιβαρυμένα παντοειδή δίκτυα κοινής ωφέλειας.

Δεν ξέρω, κανείς δεν ξέρει, πώς θα συνεχιστεί αυτό. Ό,τι γίνεται φαίνεται σαν ασπιρίνη στον καρκίνο. Οι «επενδύσεις» αποσκοπούν αφ’ ενός στην προσφορά πολυτελούς διαβίωσης για τους «έχοντες» και αφ’ ετέρου στην προσέλκυση ακόμη περισσότερων τουριστών – ένας φαύλος κύκλος και ουδείς ασχολείται με την «αστεγία» (καινούργια λέξη κι αυτή, κάθε μέρα κι από μία χαζομάρα…) του λαού, άλλωστε, όπως είπε και ένας αστέρας της πολιτικής εκ Κατερίνης, «όποιος δεν έχει 10 ευρώ για βενζίνη, ας πάρει το λεωφορείο». Και, φυσικά, οι αμεσότατα πληττόμενες είναι οι Μεταφορές παντός είδους. Η κυκλοφορία και η στάθμευση των αυτοκινήτων είναι ένας εφιάλτης. Η κυκλοφορία των μοτοσυκλετών κάθε κυβισμού, είτε συμβατικών, είτε ηλεκτρικών είναι δύο εφιάλτες (sic). Τα ηλεκτρικά λεωφορεία είναι μια καλή λύση όταν δεν μπλέκουν σε συμφορημένους δρόμους. Το μετρό και το τραμ, αν δεν υπήρχαν, η Αθήνα θα είχε ήδη πεθάνει – και να ευχαριστούμε τους Ολυμπιακούς Αγώνες για την ύπαρξή τους, τα εγκαίνια των Γραμμών 2 και 3 έγιναν τον Ιανουάριο 2000, η Γραμμή 1 υπάρχει από το 1869 και βελτιώθηκε αναλόγως. Πριν από 5 χρόνια υπογράφηκε σύμβαση για κατασκευή νέας Γραμμής 4 με ορίζοντα 2029, τα σύγχρονα κείμενα μιλούν για 2032, καθώς διαβάζουμε ότι υπάρχουν πολλά προβλήματα, μέχρι και με τον ίδιον τον μετροπόντικα!

Και οι πεζοί, ταλαίπωροι κι αυτοί, σε πεζοδρόμια που χάσκουν επικίνδυνα – ίσως όχι παντού, σίγουρα πάντως στις λίγο πιο απομακρυσμένες από το Κέντρο γειτονιές. Κι εκεί, στις γειτονιές, φαίνεται να συγκεντρώνεται η ζωή της Αθήνας, το Κέντρο είναι σαφώς αφιερωμένο στους τουρίστες.

Το συμπέρασμά μου, συμπολίτες και φίλοι, είναι ότι μια χαρά είμαστε εδώ που είμαστε, και καλά κάνουμε να ζητάμε παραπάνω βελτιώσεις, βελτιώσεις που είναι απολύτως εφικτές, αρκεί να υπάρχουν οι κατάλληλες χρηματοδοτήσεις. Να διεκδικούμε το καλύτερο, που δεν είναι πάντα εχθρός του καλού…

Βεβαίως, ο Άρχοντας δήλωσε πρόσφατα ότι «ο Δήμος δεν θα συντηρεί τα γήπεδα για να κονομάνε τα ερασιτεχνικά σωματεία». Είναι γεγονός ότι τα ερασιτεχνικά σωματεία της πόλης μας, σε όλα τα αθλήματα, είναι πάμπλουτα, αυτό το ξέρουμε όλοι, κολυμπάνε στο χρήμα, κι ας μην ασχολούνται όλα με την κολύμβηση. Εξ άλλου, ο μόνος αθλητικός χώρος που πρέπει να συντηρείται είναι το Πανθεσσαλικό Στάδιο (και αυτό το οφείλουμε στους Ολυμπιακούς Αγώνες…). Ο μόνος, τονίζω. Άλλωστε είναι και ο μόνος χώρος σε τούτη την έρμη πόλη που προσπορίζει στους χρήστες του κέρδη 1,85 εκατομμύρια ευρώ αλλά αλλάζει χορτάρι (σανό, για την ακρίβεια…) με 270.000 ευρώ δημοτικό χρήμα, κατόπιν σχετικής αυτοψίας της αρμοδίας Τεχνικής Υπηρεσίας!

Βεβαίως, επίσης, σύσσωμη η Πλατεία Ρήγα Φεραίου (κρίμα τ’ όνομα…) δεν συμμετείχε στην πορεία ενάντια στην καύση σκουπιδιών από την ΑΓΕΤ Ηρακλής, την οποία ΑΓΕΤ υπερασπίστηκαν σθεναρά, για μία ακόμη φορά, οι δυνάμεις της τάξεως. Θυμάμαι τότε, στα μαύρα χρόνια της χούντας, όταν ως φοιτητές κάναμε διαδηλώσεις στις γερμανικές πόλεις περιφρουρούμενοι από Γερμανούς κρανοφόρους, ένα από τα πιο δημοφιλή συνθήματά μας ήταν το «Deutsche Polizisten schuetzen die Faschisten» ο εστί μεθερμηνευόμενον «Γερμανοί αστυνομικοί προστατεύουν τους φασίστες» – αυθόρμητα μου έρχεται στην μνήμη κάθε που βλέπω αστυνομία σε ρόλο προστάτη… Και για την καταγραφή της Ιστορίας, σήμερα, 14 Οκτωβρίου, η Περιφέρεια Θεσσαλίας καταθέτει προσφυγή για την ακύρωση της (νέας) περιβαλλοντικής αδειοδότησης (ΑΕΠΟ) της Βιομηχανίας για καύση 200.000 τόνων σκουπιδιών ετησίως. Κι εμένα θα μου επιτρέψετε μια απλή, απλούστατη ερώτηση, άνευ δόλου, απλώς διότι δεν γνωρίζω: από τότε που η ΑΓΕΤ καίει σκουπίδια το τσιμέντο έχει φτηνύνει;

21-25 Οκτωβρίου σας περιμένουμε στο Σπίτι της Ζώγια, Γαζή-Βλαχάβα, σε μια Έκθεση για τον Νικόλα Ρίζο. Save the date, που λένε και οι Μαροκινοί φίλοι μας.

Σας αγαπώ και πάντα σας σκέπτομαι, γεια-χαρά

Στην φωτογραφία, ο Νικόλας αυτοπροσώπως, φωτο Νικόλας Ρίζος,Παγασών 4, Εργάτης.

δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 14.10.2026, αρ.φύλλου 4736.

κυκλο-φ-οριακα 1300, 7 Οκτωβρίου 2026

 

Μάλιστα, 1300 κείμενα φίλες και φίλοι αναγνώστες. Σε 35 χρόνια, 9 μήνες και μερικές ημέρες, δεν τα λες και λίγα. Είναι περίπου 13.050 ημέρες, που σημαίνει ότι όλο αυτό το διάστημα, χειμώνα-καλοκαίρι, εργασία-αργία, βρέξει-χιονίσει κάθε 10 ημέρες γράφεται ένα κειμενάκι με κυκλο-φ-οριακα. Επί παντός του επιστητού, όπως διακηρύσσει και το ιστολόγιό μας, με τα πουλιά να πετούν σ’ άλλη γη σ’ άλλα μέρη…

Και συνεχίζουμε, όσο αντέχει το σώμα και, κυρίως, το πνεύμα – «Πνεύμα και Ηθική!» που έλεγε κι ο Ζάχος (Βασίλης Αυλωνίτης), πρόεδρος του ομώνυμου σωματείου-απάτη στην μνημειώδη «Ωραία των Αθηνών» του 1954.

Ποδοσφαιρικώς πάμε καλά. Στο τσακ! τη γλίτωσαν οι Οράνιε (οι πορτοκαλιοί, δηλαδή οι Ολλανδοί) την ήττα, από χέρι πίσω-παραπίσω τη γλιτώσαμε εμείς από τους Γερμανούς, οι οποίοι αυτή τη φορά ήταν πραγματικοί Γερμανοί με τα όλα τους κι όχι κουκλοθέατρο όπως την προηγούμενη φορά. Άντε τώρα, κλείστε εισιτήρια, 16 Νοέμβρη (παραμονή της 17^ης, δεν ξεχνάμε) στο Πανθεσσαλικό Στάδιο, με Σερβία.

Και μιλώντας για σημαντικές ημερομηνίες, 10 Οκτωβρίου, μεθαύριο, οργανώνεται συμβολικός αποκλεισμός της τσιμεντοβιομηχανίας ΑΓΕΤ για να σταματήσει η καύση σκουπιδιών, ώρα 11:00, αφετηρία στο Νοσοκομείο, όπως το 2020 (που κατέληξε στον θάνατο του Βασίλη Μάγγου μετά τον ξυλοδαρμό του στην Αστυνομία) και το 2023, που επετεύχθη η ακύρωση των τότε περιβαλλοντικών όρων. Η καινούργια έγκριση περιβαλλοντικών όρων από την Κυβέρνηση δίνει δυνατότητα καύσης 200.000 τόνων σκουπιδιών, που θα έρχονται, μεταξύ άλλων, με πλοία από την Ιταλία και θα μολύνουν τον δικό μας αέρα, τους δικούς μας ανθρώπους. Η έγκριση αυτή είναι αντίθετη και στην άποψη της Περιφέρειας Θεσσαλίας, η οποία έχει δηλώσει ότι θα προσφύγει στο Συμβούλιο της Επικρατείας – κι αν δεν απατώμαι κάτι προθεσμίες τρέχουν…

Την περασμένη Τετάρτη έγραψα για το υπέροχο πράσινο χαλί στις λεωφορειολωρίδες της πόλης μας. Προχθές Κυριακή χάζεψα λίγο φόρμουλα 1 (F 1) στην πίστα της Μαλαισίας για λογαριασμό του Μπαχρέιν (γίνονται κι αυτά…) και είδα το ίδιο πράσινο χρώμα να χρησιμοποιείται για να ξεχωρίζει το μέσα από το έξω της πίστας. Συγκινήθηκα, ειλικρινά, σκέφτηκα πόσο μπροστά είμαστε σ’ αυτή την Αρχοντική πόλη!

Σ’ αυτή την πόλη, στην οποία

Α) Το πρώην οικοτροφείο της Μητρόπολης και νυν κατ’ όνομα Σχολές διάφορες, στην διασταύρωση των οδών Κ.Καρτάλη και Αναλήψεως, έχει ξεκινήσει να ανακαινίζεται ριζικώς, με αρκετό προϋπολογισμό, όπως διαβάζαμε κάποτε, και είναι εδώ και παραπάνω από ένα εξάμηνο σταματημένο. Δικαιούμαστε να μάθουμε τι συμβαίνει ή είναι απόρρητο;

Β) Στην είσοδο της πόλης από Αθήνα-Ν.Αγχίαλο, εκεί μετά το βενζινάδικο και πριν την γέφυρα στο Αλυγαρόρεμα, υπάρχει με απόσταση το απολύτως χειρότερο οδόστρωμα. Κάποια στιγμή πέρασε από εκεί ένας αγωγός, ούτε τι, ούτε πώς ξέρω, έβλεπα συνεργεία καθώς πέρναγα. Και μετά ήρθε η άσφαλτος κι έκανε αυτό το χάλι, που περνάς και τραντάζεται ολόκληρο το αυτοκίνητο. Ποιος φταίει;

Γ) «Καρμανιόλα» η οδός Κασσαβέτη. Επειδή κάθε τόσο στην διασταύρωση με Ανθίμου Γαζή συμβαίνουν λαμαρινο-συγκρούσεις. Μέτρα ζητούν οι περίοικοι, με ρώτησαν κι εμένα. Κι εγώ, ως «σοφός γέρων», απάντησα ότι τα μόνα τεχνικά μέτρα που μπορούν να ληφθούν είναι α) η διαρκώς απρόσκοπτη ορατότητα της πινακίδας ΣΤΟΠ (STOP) που υπάρχει ανέκαθεν στο δεξί πεζοδρόμιο β) η πάντα ορθή και ευκρινής διαγράμμιση γραμμής στάσης και αναγραφής STOP στην άσφαλτο και γ) η διασφάλιση διαρκώς απρόσκοπτης ορατότητας προς αριστερά, στην κίνηση της οδού Γαζή, που έχει, ορθώς, προτεραιότητα. Άλλο τίποτε δεν βλέπω να γίνεται, τώρα, αν νομίζετε ότι με κάμερες, φανάρια και άλλα τέτοια «τεχνολογικά βοηθήματα» θα βελτιωθεί η κατάσταση, κάντε ό,τι θέλετε, εγώ δεν πιστεύω σ’ αυτά. Για εμένα η θεραπεία όλων των ανάλογων περιπτώσεων στα ά-πει-ρα σταυροδρόμια της πόλης μας είναι αυτά τα δυο-τρία απλά πράγματα και, κυρίως, η υπευθυνότητα των οδηγών, χωρίς αυτή δεν γίνεται τίποτε, συμπολίτες περίοικοι και μη. Α! κι ένα τελευταίο: οι οδοί 28^ης Οκτωβρίου, Γεωργίου Καρτάλη/Γαλλίας και Ανθίμου Γαζή έχουν καθιερωθεί από την δεκαετία το ’80, με κανονιστικές αποφάσεις Δημοτικού Συμβουλίου από άκρη σ’ άκρη, ως οδοί προτεραιότητας, αυτό έγινε κυρίως λόγω της διέλευσης από Γαλλίας και Γαζή των λεωφορείων του Αστικού ΚΤΕΛ, που λειτουργούσαν την Γραμμή 11, Σταθμός ΟΣΕ-Άναυρος. Και έκτοτε λειτουργούν μια χαρά. Όποιος σήμερα, 2026, διανοηθεί να αλλάξει αυτές τις ρυθμίσεις θα προκαλέσει τεράστια προβλήματα στην πόλη. Αυτά.

Δ) Βράδυ 24^ης Σεπτεμβρίου στην περιοχή του Βιολογικού Καθαρισμού επικρατούσε μια αφόρητη βρώμα. Τι φταίει;

Ευοί ευάν, συμπολίτες, διαχρονική η αγάπη μου για σας. Πάμε για το 1301! Γεια σας.

Στην φωτογραφία, όλοι μαζί στα εγκαίνια της εγκατάστασης αποβλήτων, Β φάση, 01.07.1992, φωτο Νικόλας Ρίζος.

δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 07.10.2026, αρ.φύλλου 4731.

κυκλο-φ-οριακα 1299, 30 Σεπτεμβρίου 2026

 

Πάει κι ο Σεπτέμβρης ο τρυγητής, να δούμε τι καλά κρασιά θα μας φέρει. Καλημέρα και τούτη την Τετάρτη, μετά από την Κυριακάτικη τεράστια νίκη της Εθνικής μας επί της κάποτε περίφημης Deutsche Nationalmannschaft, της Εθνικής Ποδοσφαιρικής Ομάδας της Δυτικής, τότε, Ενιαίας μετά τις 3 Οκτωβρίου 1990 (πάμε για γενέθλια…) Γερμανίας. Και μπράβο στην Ομάδα μας. Για εμάς που ζήσαμε την Ομάδα του Μπεκενμπάουερ, του Μίλλερ, του Μπράιτνερ, του Φογκτ, του Μάγιερ και των υπολοίπων «πάντσερ» (Panzer = άρμα μάχης) η προχτεσινή Εθνική Γερμανίας ήταν μια τραγική καρικατούρα. Και η υπερ-συντηρητική Bild Zeitung, η πασίγνωστη εφημερίδα Bild, είχε το θράσος να γράψει πρωτοσέλιδα «Ένας ποδοσφαιρικός νάνος έβαλε φρένο στον Κλοπ»! Και πολύ καλά του έκανε, λέω εγώ, με αυτό το περίεργο πολυπολιτισμικό συνονθύλευμα που ονόμασε Nationalmannschaft. Τώρα, προσοχή στην δική μας Ομαδάρα αύριο Πέμπτη στην Θεσσαλονίκη με τους Ολλανδούς (που επίσης έχουν μαύρα χάλια…) και την Κυριακή πάλι με τους Γερμανούς!

Και μετά τους (εύλογους) πανηγυρισμούς, ας ασχοληθούμε λίγο με τα του οίκου μας.

Περπάτησα, αυτοκινούμενος, στο πράσινο χαλί (καμία σχέση με το κόκκινο χαλί στο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ των Καννών…) της οδού Δημητριάδος, ακολουθώντας τα ένδοξα βήματα του ενδόξου Άρχοντά μας. Ωραίο χρωματάκι, να χαίρονται οι απανταχού Παναθηναϊκοί. Το ίδιο θα γίνει και στην οδό Ιάσονος, φαντάζομαι, μετά και την εκεί γενική ασφαλτόστρωση. Και μόλις στεγνώσει η μπογιά μετά το «Αχίλλειον» τα δεκάδες μηχανάκια και τα παρεμπίπτοντα αυτοκίνητα θα καταλάβουν πάλι τις ανέκαθεν θέσεις τους, προς δόξαν της αψόγως λειτουργούσης λεωφορειολωρίδος. Όλα καλά, και η ροή των οχημάτων σε μία κεντρική λωρίδα, όπως και στην οδό Δημητριάδος, το αριστερό πεζοδρόμιο της οποίας οδού αρνείται πεισματικά να αποπερατωθεί – δεν αλλάζει τίποτε, συμπολίτες, μια και καλή αλλαγή χρειάζεται…

Τυχαία βρέθηκα στα νεόδμητα Νηπιαγωγεία 14^ο και 15^ο της Νέας Ιωνίας, στο τυπικό, ισόγειο κτήριο με το παρακείμενο περιφραγμένο γήπεδο μπάσκετ και την υπόλοιπη πλατεία, δυστυχώς, μέσα στο σκουπίδι. Σκέφτηκα για μία ακόμη φορά εκείνα τα μεταξωτά βρακιά, αλλά δεν λέω τίποτε, κρατιέμαι. Είδα την μαρμάρινη πλάκα της ευγνωμοσύνης, είναι διορθωμένη, αποκατεστημένη. Ύστερα δημοσίευσα στα κυκλο-φ-οριακα εκείνη την φωτογραφία με εμάς τους τέσσερις συμμαθητές στην αυλή του ολοκαίνουργιου 2^ου Γυμνασίου, το 1971. Και την άλλη μέρα παίρνω μήνυμα από Αρχιτεκτόνισσα, κόρη εξαδέρφου, που μου λέει ότι ήρθαν με την Σχολή του Μετσοβίου Πολυτεχνείου το 1999 στον Βόλο ειδικά για να επισκεφθούν (και να θαυμάσουν) το κτήριο του 2^ου, που είναι έργο του Καθηγητή Ιωάννη Λιάπη (1922-1993). Για την Ιστορία αυτής της πόλης, το οικόπεδο όπου χτίστηκε το Σχολείο, ιδιοκτησίας του Κυνηγετικού Συλλόγου Βόλου, αγοράστηκε μετά το 1966 με προσωπικόν αγώνα του Γυμνασιάρχη Δημήτρη Οικονομίδη και ύστερα από προτροπή του Επιστάτη Γιάννη Μπακογιάννη έναντι 1.078.000 δραχμών, η μελέτη έγινε, όπως είπαμε, από τον Καθηγητή του ΕΜΠ Ι.Λιάπη για τον Οργανισμό Σχολικών Κτηρίων (ΟΣΚ), η κατασκευή στοίχισε 17.500.000 δρχ., η τελετή θεμελίωσης έγινε το απόγευμα της Κυριακής 22 Ιουνίου 1969 με παρουσία Στυλιανού Παττακού (!) και Δημάρχου Γιώργου Σάρρου, άρχισε να λειτουργεί στις 8 Ιανουαρίου 1971 (με την χρονιά μας τελειόφοιτους), εγκαινιάστηκε στις 4 Ιουνίου 1971 παρόντος Υπουργού Παιδείας Σιώρη και έκτοτε λειτουργεί αδιάκοπα και αδιατάρακτα. Όλα αυτά περιλαμβάνονται στο εξαιρετικό πόνημα «2^ο Γυμνάσιο-2^ο Λύκειο Βόλου Το Χρονικό της 50ετίας (1939-1989)» που εκδόθηκε το 1992, με εξαιρετική επιμέλεια από τον Καθηγητή Κωνσταντίνο Δ. Μαυρομμάτη και συνεισφορές πολλών Καθηγητών και Αποφοίτων, ημών συμπεριλαμβανομένων.

Πάλι για την Ιστορία, της Ελλάδας αυτή τη φορά, ο Υποστράτηγος και Αντιπρόεδρος της τότε Κυβερνήσεως Στ. Παττακός κατά την θεμελίωση είπε: «Σας ευχαριστώ θερμώς, διότι μου δίδεται η ευκαιρία να απευθυνθώ προς τους νέους και τας νεανίδας. Σας λέγω: Προσέξτε μήπως παρασυρθείτε εις τον φιλελευθερισμόν και τον ηδονισμόν που έχουν κατακτήσει την ψυχήν του ξένου κόσμου, κόσμου όχι ελληνικού. Διαφυλάξατε τα εθνικά ιδεώδη ως κόρην οφθαλμού, αν θέλετε η Ελλάς, η οποία υπήρξεν η κοιτίς του ελληνοχριστιανικού Πολιτισμού, να εξακολουθεί να διασκορπίζει φως Ελληνικό». Δυστυχώς έκτοτε, τινές εξ ημών παρεσύρθημεν εις τον ηδονισμόν…

Υπάρχει και σοβαρό πρόβλημα με τους μαθητές του 10^ου Γυμνασίου Βόλου, το κτήριο του οποίου βρίσκεται επάνω στην μεγάλη ευθεία του δρόμου προς/από Διμήνι (Επαρχιακή Οδός αρ. 23, αν ενδιαφέρει κανέναν…). Την επόμενη φορά θα πούμε πολλά σχετικά.

Ευοί ευάν, συμπολίτες, σας αγαπώ εξωστρεφώς και οριστικώς. Γεια σας

Στην φωτογραφία, κατόπιν ευγενών παραπόνων περί προτιμήσεων, ένα τμήμα των συμμαθητών του «κλασσικού», μεταξύ των οποίων ο αγαπητός μας Μητροπολίτης Κερκύρας και Διαποντίων Νήσων κκ Νεκτάριος, το 2021, στην συνάντηση των 50 χρόνων μας, σε μια αίθουσα του 2^ου (συνεισφορά Γιάννη Χιώτογλου).

δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 30.09.2026, αρ.φύλλου 4726.

κυκλο-φ-οριακα 1298, 23 Σεπτεμβρίου 2026

«Με την πρώτη σταγόνα της βροχής / σκοτώθηκε το καλοκαίρι / μουσκέψανε τα λόγια που είχαν γεμίσει αστροφεγγιές…» Οδυσέας Ελύτης, Μάνος Χατζιδάκις, 1^η εκτέλεση Δημήτρης Ψαριανός στον δίσκο «Μεγάλος Ερωτικός» του 1972. Ακούστε το κι αφήστε την ψυχή σας να πλημμυρίσει με φως – όχι αυτό το φως που τελευταία συνοδεύει σχεδόν τους πάντες και τα πάντα, σχεδόν όλο το διαδίκτυο εύχεται σε οτιδήποτε συμβαίνει «καλό ταξίδι στο φως». Αλλά το φως που εξέπεμψαν οι Έλληνες Δημιουργοί, οι Ποιητές, οι Συνθέτες, οι Εικαστικοί του περασμένου αιώνα, του 20^ου αιώνα των πολέμων αλλά και της δημιουργίας. Αναρωτιέμαι συχνά γιατί δεν υπάρχει σήμερα Ελληνική ποίηση και καταλήγω στο ότι δεν υπάρχουν τα κατάλληλα ερεθίσματα, μια μεγάλη κοινωνιολογική ανάλυση που χρειάζεται να γίνει και, φυσικά, δεν γίνεται, ούτε πρόκειται, πλέον, να γίνει ποτέ, όσο η Ελλάδα θα βαδίζει στον δρόμο της υπερ-ανάπτυξης.

Καλημέρα, τα κυκλο-φ-οριακα πιστά στο ραντεβού της Τετάρτης. 1298 σήμερα, σε δυο εβδομάδες, πρώτα ο Θεός, θα φτάσουμε στο ορόσημο των χιλίων τριακοσίων (1300) κειμένων. Που συνοψίζουν ένα σύνολο περίπου 1,5 εκατομμυρίου λέξεων, λέξεων Ελληνικών, με μεγάλη αγάπη στην Γλώσσα μας, που βάλλεται πανταχόθεν. Και έπεται συνέχεια…

Με λογοτεχνικές ανησυχίες και με προσήλωση στην επιστήμη.

Και λέγοντας για επιστήμη, μια απορία έχω. Αυτή η πανεπιστημιοποίηση (και γλωσσοπλάστης…!!) των απανταχού κολλεγίων και λοιπών «εκπαιδευτικών» ιδρυμάτων, μετά και από την προηγούμενη, επίσης απαράδεκτη για εμάς, κατάργηση-αναβάθμιση των Τεχνολογικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων (ΤΕΙ) σε πανεπιστημιακά τμήματα, τι ισχύ προσδίδει στην Ελληνική Επιστήμη και στα παντοειδή Διπλώματα-Πτυχία της; Τι ρόλο παίζουν, πλέον, τα Μεταπτυχιακά εκτός (κυρίως) και εντός (δευτερευόντως) Ελλάδος; Νομίζω (τονίζω το «νομίζω», για να μην παρεξηγηθώ) ότι ούτε αυτή η αναγκαία κοινωνιολογική μελέτη γίνεται, και όλοι επαφιέμαστε στις στατιστικές, στις πολιτικές ανακοινώσεις και στα φροντιστήρια, τα οποία εδώ και πολλάαααα χρόνια θα ‘λα είχαμε καταργήσει, λέμε τώρα… Από φέτος νέος θεσμός στα δημόσια Λύκεια, ο θεσμός του Εθνικού Απολυτηρίου, θα δούμε μια άλλη φορά τι και πώς.

Πάμε σε πιο «δικά μας». Σιδηροδρομική σύνδεση Βόλου-Λάρισας, μετά τις καταστροφές του Δανιήλ και του Ηλία, τέτοιες μέρες το 2023. Μια προηγούμενη φορά εμείς εδώ είχαμε γράψει ότι το έργο αναμένεται να ολοκληρωθεί το 2030 και κάποιοι φίλοι μας αμφισβήτησαν και μας χαρακτήρισαν «απαισιόδοξους». Αλλά τα τεχνικά έργα, αλλοίμονο αγαπητοί φίλοι, δεν ολοκληρώνονται με ευχές, ολοκληρώνονται με σωστά υλικά και σωστά χρήματα. Μετά χαράς, λοιπόν, διαβάσαμε κι εμείς στις 21.09.2026 στην «Μαγνησία» ένα κείμενο με τίτλο «Αλήθειες για την σιδηροδρομική γραμμή Λάρισας-Βόλου», που υπογράφεται από τον (θεματικό) Αντιπεριφερειάρχη Θεσσαλίας Τεχνικών Έργων, ΕΣΠΑ Απόστολο Καναβό, γνωστό μας κι από την πάλαι ποτέ Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Μαγνησίας. Ο Απόστολος, λοιπόν, επισκέφθηκε τα εργοτάξια, έψαξε και τις συμβάσεις, τις χρηματοδοτήσεις κι όλα τα καλά και κατέληξε ότι η πλήρης, ηλεκτροδοτημένη, ασφαλής γραμμή θα είναι έτοιμη 6 χρόνια μετά την καταστροφή, το Πάσχα του 2029. Πολύ κοντά, για τα Ελληνικά δεδομένα έργων, χρηματοδοτήσεων, παρατάσεων κλπ. με την δική μας αναφορά, περί του 2030. Έχει και μία εκτίμηση-διαπίστωση στο άρθρο του ο Απόστολος: «Σίγουρα η Θεσσαλία, γιατί μην ξεχνάμε πως ο Βόλος είναι το λιμάνι της Θεσσαλίας, δεν είναι στις προτεραιότητες της κυβέρνησης, εκ των πραγμάτων! Ο Περιφερειακός «Α/Κ Λαρίσης – Μπουρμπουλήθρα» κι η σιδηροδρομική σύνδεση του Βόλου, αλλά και του Λιμανιού του, είναι καταλυτικής σημασίας για την ανάπτυξη της Θεσσαλίας. Δυστυχώς, για την Θεσσαλία δεν υπάρχει η πολιτική κυβερνητική βούληση.» Εμείς απλώς προσυπογράφουμε!

Για το «πράσινο κύμα» στην οδό Γιάννη Δήμου ένας φίλος έγκριτος Συγκοινωνιολόγος από Αθήνα, με βαθιές ρίζες στον Βόλο, συνεργάτης του αείμνηστου Καθηγητή του ΕΜΠ Γιάννη Φραντζεσκάκη, μου έστειλε το ακόλουθο μήνυμα: «Για την Γιάννη Δήμου , θα σου απαντήσουν ότι δεν υπάρχει πράσινο κύμα για να μην αναπτύσσουν τα οχήματα ταχύτητες. Έτσι αυξάνεται η οδική ασφάλεια !!!!! (+ δύο ήλιους που γελάνε μετά δακρύων, emoticon)». Εμείς απλώς προσυπογράφουμε!

Άντε κι έχω ανησυχήσει σήμερα. Διάβασα αρμοδίως ότι ο Άρχοντάς μας σκέφτεται να πουλήσει το δημιούργημά του, την ένδοξη ομάδα Νέος Ποδοσφαιρικός Σύλλογος (ΝΠΣ) με τους 150 φιλάθλους και τα 1,85 εκατομμύρια κέρδη και να αποσυρθεί τελείως από το ποδόσφαιρο. Πολύ θα στεναχωρηθώ. Εκτός αν αυτό συνδυαστεί με την εκλογή του στο βουλευτικό αξίωμα, κάτι που προσωπικά εύχομαι διακαώς, προς όφελος, φυσικά, της πατρίδος και της Μαγνησίας απάσης. Γένοιτο.

Τέλος και για σήμερα, με μερικά προβληματάκια στον υπολογιστή μας…

Ευοί ευάν, συμπολίτες, σας αγαπώ διαξιφιστικώς και μένω. Γεια σας

Στην φωτογραφία επάνοδος στο 58^ο Σύστημα Ναυτοπροσκόπων. 1967-68, η Ομάδα Βόλλεϋ από αριστερά όρθιοι Χ.Μαρούλης, Παπαδημητρίου, Ν.Αργυρόπουλος (+), Ν.Κεφαλάς (Αρχηγός), Δ.Ηλιάδης, γονατιστοί Δ.Ποδάρας (+), Σ.Αργυρόπουλος (+), Κ.Μαρούσος. Πάντα μπροστά!

δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 23.09.2026, αρ.φύλλου 4721.

κυκλο-φ-οριακα 1297, 16 Σεπτεμβρίου 2026

 

Καλημέρα φίλες, φίλοι και απανταχού αναγνώστες! «Ανήκω σ’ εμένα και στα όνειρά μου…» τραγούδησαν, λέει, ο Γιάννης Κότσιρας, ο Μιχάλης Χατζηγιάννης, η Άννα Βίσση, ο Αντώνης Ρέμος, ο Μίλτος Πασχαλίδης στις πρόσφατες συναυλίες τους, αποχαιρετώντας μ’ αυτό το τραγούδι των Νίκου Τερζή και Πάνου Φαλάρα τον τραγουδιστή Γιώργο Μαζωνάκη, που «έφυγε» στις 09.09.2026 (τότε που κι εμείς εδώ λέγαμε ότι ο μήνας έχει εννιά…) κάτω από εν πολλοίς αδιευκρίνιστες συνθήκες. Θέμα των ημερών. Τις οποίες συνθήκες, ως ήτο φυσικόν, ανέλαβαν οι πασίγνωστοι τηλεοπτικοί αστέρες του μετα-μεσημεριού να διευκρινίσουν, και το μπάχαλο στην Ελληνική Κοινωνία καλά κρατεί. Προσωπικά τον Μαζωνάκη τον πρωτο-είδα σε ένα επεισόδιο της πολύ καλής τηλεοπτικής σειράς «Μίλα μου βρώμικα» το 2009-10, όπου τραγούδησε το «Gucci φόρεμα» – πρώτη φορά το άκουσα κι αυτό. Ύστερα τον είδα σε καναδυό επεισόδια του περίφημου «The Voice», όπου φορούσε ό,τι να ‘ταν, τραγουδούσε ό,τι έβρισκε και γενικά φαινόταν να το διασκεδάζει το πράγμα. Αυτά, περισσότερα δεν γνωρίζω, κι αυτά που βλέπουν τα κουρασμένα μου μάτια τις τελευταίες μέρες στα διάφορα «μέσα» επιβεβαιώνουν το προαναφερθέν μπάχαλο…

Ας αναπαυτεί εν ειρήνη ο άνθρωπος, κανέναν δεν πείραζε, λένε ότι έκανε και πολλές αγαθοεργίες με τα λεφτά που έβγαζε.

Πάμε για μερικά «δικά μας» θέματα. Ένα πρώτο το χιλιοπανηγυρισμένο νέο κτήριο για τα 14^ο και 15^ο νηπιαγωγεία στην Νέα Ιωνία, κατασκευασμένα σε δημοτικό οικόπεδο με συνεισφορές έξι (6) μεγάλων εταιρειών-ευεργετών τις οποίες ο Δήμος Βόλου ευχαρίστησε με μία μαρμάρινη πλάκα στην οποία υπάρχουν αναγραμματισμοί και λάθη. Ποιος; Ο Δήμος Βόλου, ο οποίος διατείνεται ότι έχει αυτή τη στιγμή που μιλάμε πλεόνασμα 21 ολόκληρα εκατομμύρια και κατηγορεί όλους τους άλλους που το αμφισβητούν, δεν είχε το απαιτούμενο ποσόν για ένα σχετικά μικρό σχολικό κτήριο. Και λέω «μικρό», γιατί καμία σχέση δεν έχει αυτή η κατασκευή με τα Σχολεία του Βόλου, που έγιναν προ Άρχοντα – το 1^ο, το 2^ο, το 8^ο, το 10^ο Γυμνάσιο-Λύκειο, το Μουσικό Σχολείο, ακόμα και τα Δημοτικά 3^ο-6^ο, 5^ο, 32^ο, παραδείγματα λέω. Και σε πολύ πιο δύσκολες οικονομικές συνθήκες και του Κράτους και του Δήμου. Τώρα, στην Ελλάδα της ανάπτυξης χτίζουν σχολεία οι φίλοι, αφερίμ εφέντη μ’…

Ένα δεύτερο, τα επίσης χιλιοτραγουδισμένα φρεάτια πάσης χρήσεως στις νέο-ασφαλτοστρωμένες οδούς Ιάσονος και Δημητριάδος, ελπίζω και εύχομαι να πετύχουν οι τεχνικές επιπεδότητος που εφαρμόζονται και να κρατήσουν για τουλάχιστον καναδυό χρόνια, κι ύστερα πάλι βλέπουμε. Πάντως για να λέμε και του στραβού το δίκιο η ασφαλτόστρωση έγινε μια χαρά. Εκείνο που δεν ξέρω είναι ποιος την πλήρωσε. Ο Δήμος ή η Περιφέρεια, δεδομένου ότι αυτές οι δύο αρτηρίες είναι τμήματα της Εθνικής Οδού 34, του Τριτεύοντος Εθνικού Οδικού Δικτύου, Βόλος-Αγριά-Νεοχώρι-Τσαγκαράδα-Χορευτό. Απλώς, μια απορία έχω, σαφώς δευτερεύουσας σημασίας για τους χρήστες των οδών.

Ένα τρίτο, τα τελείως ασυντόνιστα φανάρια της οδού Γιάννη Δήμου. Κάποτε για να πετύχουμε συντονισμό φαναριών ανάμεσα σε δύο κόμβους και να λειτουργήσει το λεγόμενο «πράσινο κύμα» έπρεπε οι τεχνικοί να τοποθετήσουν υπόγεια καλώδια διασύνδεσης και οι επιστήμονες να φτιάξουν ιδιαίτερη μελέτη. Ύστερα η καλή τεχνολογία διευκόλυνε τα πράγματα, ο συντονισμός γινόταν, πλέον, ασύρματα, μέσω δορυφόρων και οι μελέτες απλοποιήθηκαν. Αναρωτιέμαι τώρα, μετά από τόσα χρόνια που βρίσκομαι «εκτός μάχης» (η κυκλοφορία είναι μια αέναη μάχη…) αν αυτά ισχύουν για τους σηματοδοτούμενους κόμβους του Βόλου κι αν ναι τι ισχύει ιδιαίτερα για την Γιάννη Δήμου. Την οποία αποφεύγω συστηματικά διότι πολύ με εκνευρίζει (σε λαϊκό μοτίβο, μου τη σπάει…) το κάθε φανάρι να κάνει το δικό του. Εκτός, λέμε τώρα, αν υπάρχει συγκεκριμένος λόγος.

Ένα τέταρτο, έξω από ‘δω, στους Αυτοκινητοδρόμους. Χρόνια τώρα πάνε, πάνω από 30, που τους έχουμε, όχι εξ αρχής όλους, βέβαια, αλλά σταδιακά στο πέρασμα των χρόνων. Και επειδή είναι οι πιο πρόσφατοι που κατασκευάζονται στην Ευρώπη είναι και οι καλύτεροι από άποψη προδιαγραφών, εξοπλισμού και κατασκευής – τα διόδια και η συντήρηση είναι άλλη ιστορία. Εμείς όμως, οι Έλληνες οδηγοί, δεν έχουμε ακόμα μάθει πώς πρέπει να οδηγούμε στους Αυτοκινητοδρόμους. Το λέω εν πλήρη γνώσει του λόγου. Ανάλογα με το τι δυνατοτήτων αυτοκίνητο αισθάνεται ότι κατέχει και το πόσο καλά νομίζει ότι οδηγεί ο Έλληνας Οδηγός συμπεριφέρεται στους Αυτοκινητοδρόμους ως ακολούθως α) προσπερνάει «άνετα» από δεξιά β) οδηγεί πολύ συχνά στην Λωρίδα Έκτακτης Ανάγκης (ΛΕΑ) άνευ λόγου και αιτίας γ) μένει στην αριστερή λωρίδα είτε μετά από προσπέραση είτε χωρίς, ομοίως άνευ λόγου και αιτίας δ) όταν ο δρόμος διαθέτει τρεις λωρίδες κυκλοφορίας θεωρεί ότι την άκρα δεξιά λωρίδα την έφτιαξαν αποκλειστικά για να κινούνται τα φορτηγά και ο ίδιος αρνείται πεισματικά να την πατήσει.

«Ζούγκλα είμαστε, ζούγκλα» που έλεγε κι ο Χάρης Ζάβαλος-Λάμπρος Κωνσταντάρας στην μνημειώδη «Βίλα των οργίων». Με την ολόθερμη αγάπη μου, γεια σας!

Στην φωτογραφία, μιλώντας για σχολικά κτήρια, Άνοιξη 1971 στο ολοκαίνουργιο 2^ο Γυμνάσιο Αρρένων Βόλου. Από αριστερά Α.Τσέτας, Τ.Σφυάκης, Χ.Σκυργιάννης, Δ.Χλέμπος. Άπαντες παρόντες.

δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 16.09.2026, αρ.φύλλου 4716.

κυκλο-φ-οριακα 1296, 9 Σεπτεμβρίου 2026

 

Και ο μήνας έχει εννιά! «Μεσ’ στον ψεύτικο ντου-νιά / παίξτε μου διπλοπε-νιά / παίξτε μου διπλοπε-νιά / και ο μήνας έχει εν-νιά / και ο μήνας έχει εν-νιά» διάφορες εκδοχές από σπουδαγμένους και μη προσπαθούν να ανακαλύψουν την μνημειώδη σημασία της ενάτης του μηνός ως ημέρας ιδαιτέρας ευωχίας ή ραστώνης ή πληρωμής ή δενξερωγω τι άλλο. Η δική μου, προσωπική εκδοχή (την οποία νομίζω ότι έχω ξανα-γράψει κιόλας…) είναι ότι απλώς πρόκειται για ένα ευφυέστατο στιχουργικό εύρημα του σκηνοθέτη-στιχουργού Γιώργου Τζαβέλλα ώστε να ολοκληρωθεί η στροφή και να κάνει ομοιοκαταληξία με τα -νιά που προηγούνται, σ’ αυτό το χαρακτηριστικό τραγούδι του Μιχάλη Σουγιούλ από το 1953, που ξεκινάει με το «Μια ζωή την έχουμε…».

Ακούσαμε λοιπόν τις εξαγγελίες του πρωθυπουργού από το βήμα της 90^ης ΔΕΘ και περιμένουμε, όλα τα εκατομμύρια των παντοειδώς ωφελουμένων Ελλήνων, την σταδιακή εφαρμογή των καταλλήλων μέτρων. Εγώ ένα πράμα μόνο δεν κατάλαβα, ειλικρινά το λέω: αυτό με την σταδιακή μείωση στην τετραετία 2027-2030 (πρώτα ο Θεός…) κατά 30% της χονδρικής τιμής της ηλεκτρικής ενέργειας. Δηλαδή η χονδρική τιμή θα βρίσκεται διαρκώς σταθερή στο περιβόητο «χρηματιστήριο ενέργειας» και θα έρχεται σταδιακά μέσα στα 4 αυτά χρόνια το Κράτος να την μειώνει μέχρι να φτάσει στο 70% της αρχικής τιμής; Και οι «πάροχοι» θα κάθονται με σταυρωμένα χέρια να κοιτάνε πώς θα μειώνεται η χονδρική τιμή και απλώς θα προσαρμόζουν αναλόγως τις τιμές στον καταναλωτή; Ελπίζω να είμαι σωματικά και, κυρίως, πνευματικά υγιής ώστε να προλάβω να το καταλάβω σταδιακά μέχρι το 2030.

Ένα άλλο νέο, άσχετο με τα προηγούμενα, που ήρθε ξαφνικά και με βρήκε απροετοίμαστο ήταν αυτό το γεγονός (event…) που θα συμβεί στον στίβο της Βουδαπέστης από μεθαύριο 11-13.09.2026 και ονομάζεται «Απόλυτο Πρωτάθλημα - Ultimate Championships». Όλα καλά κι όλα ωραία, μία ακόμη συνάντηση πρωταθλητών του στίβου, όπως τόσες και τόσες. Πλην όμως δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα. Σ’ αυτό το πρωτάθλημα, στο οποίο, κατά τα λεγόμενα της διοργανώτριας Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Στίβου (World Athletics), θα συμμετάσχουν 381 αθλητές, άνδρες και γυναίκες, ο/η πρώτος/-η σε κάθε αγώνισμα θα πάρει 150.000 δολάρια (USD), ο/η 2^ος/-η 75.000 και συνέχεια μέχρι ο/η 8^ος/-η 10.000, σύνολο για κάθε 8άδα τελικού 342.000 USD και στα δρομικά αγωνίσματα, μέχρι την θέση 16, σύνολο 386.000 USD. Νομίζω ότι τα πράγματα ξεφεύγουν, πλέον, κάθε μέρα διαβάζουμε για πακτωλούς χρημάτων σε κάθε τομέα της (μεγάλης) ζωής, βεβαίως και στον επαγγελματικό αθλητισμό με τα κολοσσιαία συμβόλαια στο μπάσκετ και στο ποδόσφαιρο, να τώρα και στον στίβο, αυτόν που εμείς οι Έλληνες χαρακτηρίζουμε ακόμη «κλασικό αθλητισμό». Και μιας και ανέφερα τους Έλληνες, χρόνια τώρα μου κάνει εντύπωση ότι στους παντοειδείς διεθνείς αγώνες οι φανέλες των Ελλήνων αθλητών γράφουν Hellas αλλά στους πίνακες αποτελεσμάτων γράφεται πάντοτε Greece ή σκέτο GRE. Γιατί δεν επιμένουν οι αθλητικοί μας ιθύνοντες να αλλάξει αυτό το GRE σε HEL;

Η αποκατάσταση της σιδηροδρομικής επικοινωνίας μεταξύ Βόλου και Λάρισας ξεφεύγει ομοίως, κι εκεί που ανακοινώνεται εκεί και αναβάλλεται. Τώρα έχουμε φτάσει στο 2028, δεν έχω καταλάβει τι φταίει, διάβασα ότι το έργο εντάχθηκε στο Εθνικό Πρόγραμμα Ανάπτυξης (ΕΠΑ) 2026-2030 (καινούργιο κοσκινάκι αυτό…) με συνολικό προϋπολογισμό 51,4 εκατ. ευρώ και ορίζοντα ολοκλήρωσης το τέλος του 2030!! Ο Κύριος μεθ’ ημών, αδελφοί…

Έχουμε μπει στον Σεπτέμβρη και οι μεγάλες πυρκαγιές συνεχίζονται σε μια δεύτερη, ας πούμε, φάση. Το ενδιαφέρον είναι φέτος ότι για τις φωτιές της πρώτης φάσης συνελήφθησαν, κατά δήλωση του κυβερνητικού εκπροσώπου, περισσότεροι από 300 εμπρηστές, για τους περισσότερους από τους οποίους υπάρχει τεκμηρίωση με βιντεοληπτικό υλικό. Αφού, δηλαδή, ξεπεράσαμε κάτι ανεμογεννήτριες και κάτι κολώνες της ΔΕΗ (που κακώς συνεχίζει να ονομάζεται ΔΕΗ αφού δεν είναι πια Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού…) βρήκαμε κάτι βιντεάκια που έδειχναν τον Μήτσο, τον Κίτσο και τον Κώτσο μέσα στα βάθη των απρόσιτων, κατά τα άλλα, δασών να βάζει φωτιά. Ποιοι τα τράβηξαν αυτά τα βιντεάκια άραγε; Απλώς, απορώ.

Ξεκίνησε, μετά την οδό Ιάσονος, και η ασφαλτόστρωση της οδού Δημητριάδος, χωρίς το σισύφειο έργο των πεζοδρομίων να έχει ακόμη ολοκληρωθεί. Βεβαίως και ήταν απαραίτητη αυτή η συνολική ασφαλτόστρωση και καλώς γίνεται, εμείς λέμε μόνο «προσοχή στα φρεάτια», τίποτε άλλο

Τέλος, και μη προς κακοφανισμόν κανενός, επιθυμώ να παρατηρήσω γενικώς και αορίστως ότι α) ένας δημοκρατικός διάλογος δεν μπορεί να διεξαχθεί με παρεμβολές τύπου «ομάδα αλήθειας» και β) ετούτη η στήλη ουδέποτε χρησιμοποίησε προσωνύμια ή παρατσούκλια αναφερόμενη (πολύ συχνά) σε δημόσια πρόσωπα πλην του μοναδικού, τιμητικού εν γένει, προσωνυμίου «Άρχοντας» αναφορικά με τον νυν Δήμαρχο Βόλου. Αμήν

Σας αγαπώ μελοδραματικώς μετ’ επιτάσεως, γεια σας.

Στην φωτογραφία, εγκαίνια του Σταδίου Βελεστίνου 1970. Οι Συμμαθητές του 2^ου Γυμνασίου Βόλου με τον Γυμναστή Γιάννη Τσιτσιγιάννη (+). Συνεισφορά του Γιάννη Φιλιππιτζή.

δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 09.09.2026, αρ.φύλλου 4711.