κυκλο-φ-οριακα 1295, 2 Σεπτεμβρίου 2026

 

Καλημέραααα! Εδώ ξανα-είμαστε, επιστροφή εις την γενέθλιον γην, έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε ακόμη και τις φοβερές και τρομερές (τι τρομοκρατία είναι αυτή ρε παιδιά…) εξαγγελίες του πρωθυπουργού το ερχόμενο Σάββατο στην Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Η οποία ΔΕΘ, ειρήσθω εν παρόδω, κλείνει φέτος 100 χρόνια ύπαρξης, η πρώτη εγκαινιάστηκε στις 3 Οκτωβρίου 1926, και είναι αριθμητικά η 90^η, λόγω της 10ετούς διακοπής 1941-1950. Είναι η Έκθεση (σκέτο, «πάω στην Έκθεση» έλεγε ο Πατέρας μου όταν πήγαινε διευθυντής στο περίπτερο της «ΑΒΕ Γκλαβάνης» με τα γεωργικά εργαλεία, γνωστά σε όλα τα Βαλκάνια), η Έκθεση με τα περίπτερα και τον πύργο του ΟΤΕ (76 μ. ύψος, κατασκευή 1969-70) εκεί, στο κέντρο της πόλης, που έκανε γνωστή την Θεσσαλονίκη σε ολόκληρο τον κόσμο. Τώρα μελετάται η μετατροπή αυτού του χώρου σε μητροπολιτικό πάρκο, εμένα δεν μου ακούγεται, σε πρώτη ανάγνωση, πολύ καλό αυτό, δεν το έχω μελετήσει σε βάθος, θα τα ξαναπούμε.

Από εκεί, λοιπόν, από το ιστορικό «Βελλίδειο» Συνεδριακό Κέντρο (προς τιμήν του εκδότη κλπ. Ιωάννη Βελλίδη) θα ακούσουμε τα ηχηρά και προεκλογικά «θα». Και όχι μόνο από τον πρωθυπουργό, αλλά αυτουνού ακούγονται σημαντικότερα τα «θα», πάντα. Εδώ μέχρι και οι αγρότες αφυπνίστηκαν και ετοιμάζουν «αγροτικές κινητοποιήσεις», ανατριχιάζω.

Πλεύσαμε, που λέτε, προς και από την Σύρο με Επιβατηγά/Οχηματαγωγά (ΕΓ/ΟΓ) Blue Star, το Μύκονος πηγαίνοντας, το Πάρος γυρίζοντας και είχαμε μαζί μας ένα Άτομο με (κινητική) Αναπηρία. Οφείλω να πω πολύ καλά λόγια για την εξυπηρέτηση που βιώσαμε: από την ουρά αναμονής για την επιβίβαση μέχρι την επανεπιβίβαση στο όχημά μας στο ντόκο του προορισμού μας (Σύρο πηγαίνοντας, Πειραιά γυρίζοντας) οι άνθρωποι του πλοίου έκαναν ακριβώς αυτό που έπρεπε. Και στα σαλόνια των πλοίων υπάρχουν ειδικές θέσεις παραμονής, κατά την διάρκεια του ταξιδιού, για ΑμεΑ. Εύγε!

Βεβαίως εμείς μόνο στην Σύρο πήγαμε. Δεν κάναμε island hopping (διαβάζεται άϊλαντ χόπινγκ) όπως έκανε ο αστήρ Γιώργος Λιάγκας μετά της ομοίως αστέρος συζύγου του και έσπευσαν όλα τα ανάλογα «μέσα» να μας το τρίψουν στη μούρη. Island hopping, μετάβαση από νησί σε νησί σε βαρβαρικά Ελληνικά, αλλά η αμερικανιά αλλιώς ακούγεται βρε παιδί μου…

Και γράφοντας «αμερικανιά» ήρθε στον νου μου ο Κόλπος του Μεξικού που τον Ιανουάριο 2025 ο Άρχοντας του Πλανήτη (ο δικός μας Άρχοντας είναι μόνο Βόλου και Ποδοσφαίρου, μην μπερδεύεστε…) τον μετονόμασε αυτοβούλως σε Κόλπο της Αμερικής – Gulf of America, η Καναδική Λίμνη Οντάριο, που ο ίδιος παράφρων πρόσφατα μετονόμασε σε Λίμνη Αμερικής – Lake America, τα Στενά του Ορμούζ στον Περσικό Κόλπο που θέλει να χαρακτηριστούν Αμερικανικό Έδαφος, η Γροιλανδία, η Βενεζουέλα που της κατακλέβει ασύστολα και, φυσικά, ατιμώρητα το πετρέλαιο και κρατά τον ηγέτη της φυλακισμένο, μια χαρά, συν-άνθρωποι και φίλοι.

Φέτος είναι, καθώς φαίνεται, η χρονιά των ελικοπτέρων. Δεν ήταν μόνο τα δύο που συγκρούστηκαν και οι έρευνες για τα αίτια της σύγκρουσης συνεχίζονται απτόητες, ήταν και 4-5 άλλα, που προσγειώνονταν όπου γούσταραν και, μεταξύ άλλων, έκαναν κάποιες «ειδικές» μεταφορές. Και πάλι ο νους μου εμένα τρέχει στο Στεφανοβίκειο, όπου η βλακεία των επιτελών σε συνδυασμό με την αναμενόμενη αλλά μη εκτιμώμενη μανία των καιρικών φαινομένων είχαν ως αποτέλεσμα την ολοκληρωτική, σχεδόν, καταστροφή μιας από τις πιο αξιόμαχες μονάδες ελικοπτέρων του Στρατού Ξηράς.

Α! μην το ξεχάσω. Στην Σύρο, λόγω της ΑμεΑ μας, καταλύσαμε σε μια παραλία όπου είναι εγκατεστημένο ένα από τα ίδια καρεκλάκι εξυπηρέτησης ΑμεΑ. Μόνο που ούτε αυτό κατάφερε να λειτουργήσει! Αν είναι δυνατόν, θα μου πείτε, όμως είναι. Ευτυχώς η θάλασσα στις Αγκαθωπές είναι αβαθής και αμμώδης (το άκρο αντίθετο από την δική μας στο Αιγαίο…) και τα προβλεπόμενα (και ακριβοπληρωμένα…) μπάνια επετεύχθησαν. Επίσης χαίρομαι που τα μέλη της Λαϊκής Συσπείρωσης δήμου Ζαγοράς και περιχώρων διαβάζουν κυκλο-φ-οριακα, δεδομένου ότι μόνο μετά από την δική μας αναφορά στα τρία καρεκλάκια των ΑμεΑ στις παραλίες του δήμου έβγαλαν (με αρκετή καθυστέρηση…) κι αυτά (τα μέλη…) μια σχετική ανακοίνωση. Του χρόνου καλύτερα, παιδιά.

Μεγάλο θέμα, το οποίο περνάει κι αυτό «στα ψιλά», όπως η ιδιωτικοποίηση της ενέργειας, του νερού, του πολιτισμού, των σιδηροδρόμων, των επικοινωνιών, των πανεπιστημίων και μύριων άλλων δημόσιων αγαθών, η λεγόμενη «απελευθέρωση των οδικών επιβατικών μεταφορών», αστικών και υπεραστικών. Συγκεκριμένα τρέχουν σε όλες τις Ελληνικές Περιφέρειες προθεσμίες για διαγωνισμούς που αφορούν «…την παραχώρηση δημόσιας υπηρεσίας για την εκτέλεση των τακτικών υπεραστικών επιβατικών μεταφορών στην Περιφέρεια …, σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Κανονισμό 1370/2007». Στα απλά Ελληνικά κάποιοι, από αυτούς έξω και μέσα, που δεν ξέρουν τι να πρωτο-κάνουν με τα λεφτά τους στην κακόμοιρη Ελλάδα, είπαν να βάλουν πόδι και στον χώρο των ΚΤΕΛ, των Κοινών Ταμείων Εισπράξεων Λεωφορείων, τα οποία από το 1952 κρατούν σκλαβωμένες τις επιβατικές μεταφορές με λεωφορεία και θυμήθηκαν, τώρα που ο χρόνος τους τελειώνει, έναν Ευρωπαϊκό Κανονισμό του 2007!! 19 χρόνια δεν τον ήξεραν, τώρα τον ανακάλυψαν. Θα έχουμε πολλά να πούμε.

Προς ώρας σας ασπάζομαι διαμπερώς και μένω, γεια σας.

Στην φωτογραφία, σκοπευτικοί αγώνες Πήλεια 1969. Σχεδόν ολόκληρος ο Βολιώτικος Προσκοπισμός παρών. Γονατιστοί με τα όπλα οι δικοί μας Ναυτοπρόσκοποι Σ.Αργυρόπουλος (+), Κ.Μαρούσος και Χρ.Φακής και ο Πεζοπρόσκοπος Γ.Κουτσούκος. Όρθιοι οι Έφοροι όλων των ειδικοτήτων. Μαρούσος και Φακής θα σκοπεύσουν και μεθαύριο Κυριακή, στα 28^α Κενταύρεια.

δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 02.09.2026, αρ.φύλλου 4706.

κυκλο-φ-οριακα 1294, 26 Αυγούστου 2026

 

Πάει κι ο Αύγουστος, πάει το Καλοκαίρι, συμπολίτες, συμπολίτισσες και απανταχού αναγνώστες.

Σιμά κοντά το Φθινόπωρο (εποχή κατά την οποίαν φθίνουν αι οπώραι…) με τα πρωτοβρόχια του και τα δικά του ωραία. Εμείς ακόμα να συμμαζευτούμε, σύντομα θα γίνει κι αυτό, ελπίζω να περάσατε όλες και όλοι ένα συμπαθητικό Ελληνικό καλοκαιράκι. Με δικούς σας ανθρώπους και χωρίς μεγάλα έξοδα, δεδομένου ότι η διαρκώς αναπτυσσόμενη Ελλάδα γίνεται σιγά-σιγά ένας τόπος για πάνω-κάτω εκατομμυριούχους – υπάρχει στο φατσοβιβλίο μια ανάρτηση του πρώην Πρύτανη του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου κ. Νίκου Μαρκάτου, που αποτυπώνει άριστα την σύγχρονη Ελλάδα https://www.facebook.com/share/p/1M6eEYFPqi/. Διαβάστε την όσοι/όσες μπορείτε, θα καταλάβετε γιατί η ευχαρίστηση είναι αμαρτία.

Βεβαίως αναμένουμε εναγωνίως τις πρωθυπουργικές ανακοινώσεις-παροχές από το βήμα της Διεθνούς Εκθέσεως Θεσσαλονίκης (ΔΕΘ) το Σάββατο 5 Σεπτεμβρίου, οι οποίες είμαι από τώρα βέβαιος ότι θα πανηγυριστούν δεόντως ως «ο οδικός χάρτης της χώρας προς το 2030» ή κάτι παρόμοιο.

Το πιο πρόσφατο γεγονός που αφορά τις Μεταφορές της Μαγνησίας είναι ο θρήνος για τα «χαμένα» 67 χιλιόμετρα της αιφνιδίως απαραίτητης οδικής σύνδεσης του Λιμένος Βόλου με τον Αυτοκινητόδρομο Κεντρικής Ελλάδος (Α3, Ε65) και δι’ αυτού με τον Λιμένα της Ηγουμενίτσας. Θρήνος λέω και το εννοώ: πρώτος ο πρώην Βουλευτής Λάρισας 2004-2009 και πρώην Περιφερειάρχης Θεσσαλίας 2011-2023 (12 χρόνια…) κ. Κώστας Αγοραστός και δεύτερη η Αντιπεριφερειάρχης Μαγνησίας & Σποράδων 2014-2023 (9 χρόνια…) κα. Δωροθέα Κολυνδρίνη, πολύ στενοχωρημένοι και οι δύο που ο Βόλος δεν περιλήφθηκε στον μέχρι τώρα σχεδιασμό και τονίζοντας την ανάγκη (την ανάγκη, βεβαίως-βεβαίως, που έλεγε κι ο Χρήστος Τσαγανέας…) αυτό να γίνει άμεσα! Ταύτα έχω να δηλώσω και γράμματα γνωρίζω. Σε κάποια σχόλια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έγραψα κατιτίς περί ντροπής. Διότι το να είσαι αρμόδιος/-α για τις υποδομές της Μαγνησίας τόσα χρόνια, να μην έχεις βγάλει άχνα περί αυτού του θέματος και να το θυμάσαι αφού έχεις, μαζί με την δική σου κυβέρνηση, πανηγυρίσει για τα τεράστια οφέλη που προσφέρει ο Ε65 στην Θεσσαλία και την Ελλάδα, είναι τουλάχιστον εμπαιγμός των πολιτών που τόσα χρόνια σε υποστήριζαν. Δεν ξέρω πώς αλλιώς να χαρακτηρίσω αυτή την στάση.

Η Ιστορία της διασύνδεσης των Λιμένων Βόλου και Ηγουμενίτσας είναι αρκετά μακριά, ξεκινάει στην δεκαετία του ’80, τότε που γίνονταν οι διερευνήσεις για το Διευρωπαϊκό Οδικό Δίκτυο και έμπαιναν οι βάσεις για την βελτίωση των οδικών αξόνων της Ελλάδας, που μόλις είχε ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα. Ας μην ξεχνάμε ότι τότε, με τα Μεσογειακά Ολοκληρωμένα Προγράμματα (ΜΟΠ) που εξασφάλισε ο Αντρέας Παπανδρέου, ξεκίνησε η ουσιαστική αναβάθμιση του κεντρικού οδικού άξονα, της ονομασθείσας Νέας Εθνικής Οδού ΠΑΘΕ (Πάτρας-Αθήνας-Θεσσαλονίκης-Ευζώνων), που σήμερα χωρίς Πάτρα συγκροτεί τον Αυτοκινητόδρομο Α1. Τότε ξεκίνησαν και οι μελέτες για την Εγνατία Οδό-Αυτοκινητόδρομο Α2, τα έργα του οποίου ξεκίνησαν το 1994 και ολοκληρώθηκαν το 2009. Στο πλαίσιο αυτού του «οργασμού» περί τις οδικές υποδομές το 1983 παραδόθηκε (και έκτοτε ένα αντίτυπο βρίσκεται στην βιβλιοθήκη μου, στη διάθεση όποιου/-ας, έστω και ως άνευ λόγου ενημέρωση) η «Προμελέτη Σκοπιμότητος του Οδικού Άξονα Ηγουμενίτσας-Βόλου» με υπεύθυνο το Καθηγητή Συγκοινωνιολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ) κ. Γιώργο Γιαννόπουλο, τώρα πλέον Ομότιμο, με τον οποίο έχω συνεργαστεί κι άλλες φορές. Επαναλαμβάνω, το 1983 άξονας Ηγουμενίτσας-Βόλου, μέσω Φαρσάλων. Ουδείς Μαγνησιώτης παράγων συγκινήθηκε, ουδείς, το εννοώ, και τα χρόνια άρχισαν να περνούν. Με την έναρξη κατασκευής του Ε65, το 2007-8, κάποιοι κάτι θυμήθηκαν, σύσσωμοι οι Λαρισαίοι παράγοντες το απέκλεισαν, προτιμώντας τον δρόμο Λάρισα-Τρίκαλα, και έκτοτε έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.

Μέχρι τις προάλλες, που η μνήμη «ενεργοποιήθηκε» καθώς πλησιάζουν και εκλογές…

Και μαζί ενεργοποιήθηκε και η δική μας μνήμη, από τα μέσα της δεκαετίας του ’90, τότε που όλοι μαζί οι Μηχανικοί παλεύαμε στο Τεχνικό Επιμελητήριο για κάτι καλύτερο σ’ αυτόν εδώ τον τόπο. Κι όταν λέω «όλοι μαζί» το εννοώ. Φωτογραφία από την Βασιλόπιτα 1994 στην Διοικούσα Επιτροπή, στα παλιά γραφεία της οδού Τοπάλη. Από αριστερά Κώστας Φλαμπούρης, Μπάμπης Σκυργιάννης, Βαγγέλης Σταυρινός (Πρόεδρος), Ηλίας Ξηρακιάς, Σωκράτης Αναγνώστου, Τάσος Νόνας (+), Γιάννης Πρίντζος (+).

Ανακαινισμένο ΤΕΠ (Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών) απέκτησε το Αχιλλοπούλειο Νοσοκομείο, αχρείαστο να ‘ναι αλλά απαραίτητο είναι. Τα εγκαίνια από τον κύριο με τα καταγραφικά γυαλιά meta δεν είναι απαραίτητα.

Σας ασπάζομαι και σας χαιρετώ από την όμορφη και γεμάτη εκδηλώσεις Σύρο, γεια σας και χαρά σας.

δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 26.08.2026, αρ.φύλλου 4701.

κυκλο-φ-οριακα 1293, 19 Αυγούστου 2026

 

Καλημέρα συμπολίτες, συμπολίτισσες και απανταχού αναγνώστες.

Τετάρτη πάλι, χωρίς έντυπη εφημερίδα πάλι, οι εργαζόμενοι δικαιούνται αδείας. Πέρασε και η μεγάλη Γιορτή της Παναγίας τον Δεκαπενταύγουστο, ακολούθησε η Γιορτή του Αγίου Αποστόλου του Νέου στον Αη Λαυρέντη (μεγάλο πρόβλημα το παρκάρισμα…) σιγά-σιγά τελειώνουν και τα απανταχού πανηγύρια, δυστυχώς ο Σεπτέμβριος θα έρθει οπωσδήποτε. Και…μην ξεχνάμε, οι μεγάλες και τρανές εταιρείες τηλεφωνίας (θα φτάσουμε να νοσταλγούμε τον ένα και μοναδικό ΟΤΕ…) έχουν υποσχεθεί «από Σεπτέμβρη» γενίκευση των συνδέσεων με οπτικές ίνες, μετά από το τόσο σκάψιμο.

Εμείς εκεί στο Αιγαίο φχαριστηθήκαμε κύματα φέτος! Μόνο μπάνιο δεν κάναμε, κρατάμε ρεζέρβα για του χρόνου. Και χωρίς πολλά μποφόρια, δηλαδή στην πραγματικότητα χωρίς Μαϊστροτραμουντάνες και μελτέμια. Με «πελαγίσια» τη βγάλαμε, από μακριά ερχόντουσαν θεριά κι απανωτά τα κύματα, πάει όλη η άμμος, φάνηκαν οι πέτρες στην παραλία πέρα-πέρα.

Ο αρμόδιος δήμος του Ανατολικού Πηλίου αποφάσισε φέτος να διαθέσει 275.000 € για να εγκαταστήσει συστήματα για υποβοήθηση των ΑΜεΑ κατά την είσοδο στην και την έξοδο από την θάλασσα. Στο Χορευτό, στο Παπά Νερό και στον Αη Γιάννη, τρία «καρεκλάκια». Πολύ καλή ιδέα! Έχουμε στην οικογένεια άτομο με μεγάλες κινητικές δυσκολίες και κάθε χρόνο αγωνιζόμαστε, κι εμείς και, κυρίως, εκείνη, να μπορέσει να κάνει μερικά μπάνια. Πολύ ωραία ιδέα, λοιπόν. Όμως το Αιγαίο δεν συμμερίστηκε την χαρά μας, ίσως και οι κατασκευές οι ίδιες να μην είναι οι κατάλληλες για τέτοιες ανοιχτές θάλασσες. Μια εβδομάδα μετά την τοποθέτηση και τα τρία δεν λειτουργούσαν (από Παπά Νερό και Αη Γιάννη έχω φωτογραφίες, για το Χορευτό πήρα πληροφορίες). Ήρθε η ΑΜεΑ μας, επικοινωνήσαμε με τους Αντιδημάρχους, υποσχέσεις και αγάπες, μέχρι που έφυγε τα καρεκλάκια δεν λειτουργούσαν. Ύστερα έγιναν οι επισκευές. Και λίγο μετά, όταν ξεκίνησε το δυνατό «πελαγίσιο» κύμα, το σύστημα στο Παπά Νερό διαλύθηκε ξανά!! Τι να πω, τι επιτρέπεται να πω για να μην χαρακτηριστώ «εχθρός του τόπου»;

Άσε εκείνες οι μπρούτζινες προτομές των ευεργετών του Ανατολικού Πηλίου και της Μαγνησίας ολόκληρης, του Νικολάου Νανοπούλου (1866-1927), του Ιωάννου Καρτάλη (1842-1908) και του Σοφοκλέους Αχιλλοπούλου (1854-1924), στη στροφή για Μυλοπόταμο, που έχουν κλαπεί εδώ και χρόνια πολλά (ευτυχώς πρόλαβα και τις φωτογράφισα, ήταν ένα σημείο απ’ το οποίο όταν περνούσα έκανα πάντα τον σταυρό μου, η υποτροφία του Αχιλλοπουλείου Κληροδοτήματος με σπούδασε στην Καρλσρούη της (τότε) Δυτικής Γερμανίας…). Στις 26 Ιουλίου 2025 τραγουδήσαμε με την Χορωδία Αγριάς (μαέστρος Νίκος Αδρασκέλας) μπροστά στην Νανοπούλειο Σχολή, με πυκνό ακροατήριο και παρόντες τον Αρχιμανδρίτη Σεβαστιανό και έναν αρμόδιο Αντιδήμαρχο. Μετά το τέλος των τραγουδιών μας, και χωρίς να έχω συνεννοηθεί με κανέναν, έκρινα σκόπιμο να πάρω το μικρόφωνο και να επισημάνω με δυο κουβέντες την ανάγκη να αποκατασταθούν οι προτομές αυτές, που αποτελούν φόρο τιμής στους τρεις αυτούς ανθρώπους, οι οποίοι τόσο πολλά έκαναν για τον τόπο που τους γέννησε. Καταφατικό το κοινό, χειροκροτήματα πολλά και ο παρευρισκόμενος Αντιδήμαρχος λαβών το μικρόφωνο τόνισε ότι οσονούπω θα γίνει η αποκατάσταση, οι μελέτες έχουν γίνει, το «πρότζεκτ» έχει ενταχθεί σε πρόγραμμα χρηματοδότησης (το ονόμασε αλλά δεν το θυμάμαι), ουδεμία ανησυχία, σύντομα οι προτομές θα είναι εκεί, κατά πάσαν πιθανότητα μαρμάρινες, για να μην κινδυνεύουν από νέα κλοπή. Όπως λέει κι ο Γιάννης Πάριος «πέρασε κιόλας ένας χρόνος / μα είναι αγιάτρευτος ο πόνος…».

Τελείωσαν και οι Πανευρωπαϊκοί Αγώνες, τόσο στο Κολύμπι όσο και στον Στίβο – πρώτη φορά συνέπεσαν έτσι οι ημερομηνίες, δεν προλαβαίναμε να βλέπουμε. Πρώτη φορά επίσης μας ήρθε μία ακόμη γλωσσική, εννοιολογική κατραπακιά, καθώς η Αντιγόνη Ντρισπιώτη βγήκε 4^η (και πολύ καλά έκανε) στο «Μαραθώνιο Βάδην»! Είχα (ο αφελής…) τόσα χρόνια την εντύπωση ότι ο Μαραθώνιος Δρόμος ονομαζόταν έτσι για να μην ξεχνάμε τον Αθηναίο δρομέα Φειδιππίδη, που έτρεξε την απόσταση Μαραθώνας-Αθήνα για να πει το «Νενικήκαμεν». Τρέχοντας έγινε αυτό, εξ ου, και ορθώς, ο Μαραθώνιος Δρόμος. Τώρα ποιος ηλίθιος ονόμασε την αντίστοιχη απόσταση των 42,2 χλμ «Μαραθώνιο Βάδην» δεν θέλω να ξέρω. Η βλακεία δεν παλεύεται, συν-Έλληνες, αρκεί που η ευχαρίστηση είναι αμαρτία (άσχετο…).

Στην φωτογραφία, 13.04.2022 φιλοξενία στην «Αύρα» του Συμμαθητή μας, διεθνούς φήμης πανεπιστημιακού καθηγητή μουσικής και συνθέτη, που ζει στον Καναδά, Χρήστου Χατζή. Από αριστερά Χ.Σκυργιάννης, Β.Χατζηβαγγέλης, Ν.Αλεξίου, Δ.Χλέμπος, Α.Μαγειράκος, Μ.Ροβίθης, Γ.Χιώτογλου, Χρήστος Χατζής, Β.Βολιώτης, Η.Τσάμης, Κ.Αντωνίου. Παρόντες στην υποδοχή αλλά απόντες στην φωτογραφία Μ.Βαρδαλής και Δ.Τσαούσης.

δημοσιεύτηκε μόνο στον ιστότοπο magnesianews.gr της καθημερινής βολιώτικης εφημερίδας "Μαγνησία" την Τετάρτη 19.08.2026. η έντυπη έκδοση δεν κυκλοφόρησε, λόγω διακοπών.

κυκλο-φ-οριακα 1292, 12 Αυγούστου 2026

 

Μεσούντος του Αυγούστου και περιδιαβάζοντας τα «κοινωνικά δίκτυα» φοβήθηκα ότι ίσως η ολική έκλειψη ηλίου, η πανηγυρικά πρώτη μετά το 2006, να μην σας επέτρεπε να διαβάσετε αυτές τις γραμμές! Πλην όμως, για μία ακόμη φορά, κούφια λόγια: η ολική έκλειψη θα είναι ορατή στην Γροιλανδία, την Ισλανδία, την Βόρεια Ρωσία, τον Ατλαντικό Ωκεανό, την Ισπανία και την Πορτογαλία. Στην Ελλάδα θα είναι ορατή ως μερική, με ποσοστά από 2,35% έως 0,02% στις 8 ½ το βράδυ σε Κέρκυρα, Ηγουμενίτσα, Καστοριά, Γιάννενα, Πτολεμαΐδα και Πρέβεζα. Τέλος.

Καλημέρα συμπολίτες και απανταχού αναγνώστες, όπου κι αν βρίσκεστε, καλοκαιριάτικα – εμάς οι θερμοκρασίες δεν μας επηρεάζουν αρνητικά, απεναντίας ευχαριστιόμαστε την ζέστη (ζέστα, κατά την ντοπιολαλιά μας…) το καλοκαίρι και το κρύο τον χειμώνα. Όταν υπάρχει «ανατροπή» (ακόμη μία «μαγική» λέξη των τελευταίων ετών…) δεν μας αρέσει ντιπ!

Σημαντική είδηση των τελευταίων ημερών, πάντα από τον Θεόσταλτο Βουλευτή Μαγνησίας, το ότι (επί λέξει) «Ξεμπλόκαρε και ολοκληρώθηκε η μελέτη επέκτασης του Περιφερειακού Άξονα Βόλου προς το λιμάνι». Θυμάμαι ότι αυτή η Μελέτη είχε ξεκινήσει στις αρχές του 2000, μαζί με όλη την υπόλοιπη χάραξη του Περιφερειακού, που εν τέλει κατασκευάστηκε το 2004 ευτυχώς ως ολυμπιακό έργο (διαφορετικά ακόμα θα περιμέναμε να «ξεμπλοκάρει» κι αυτή…). Θυμάμαι επίσης ότι ως Δημοτικός Σύμβουλος, το 2008 -9, είχα πάρει μέρος σε μια σύσκεψη με τους (τότε…) μελετητές όπου το μόνο, τονίζω: το μόνο πρόβλημα που εκκρεμούσε ήταν η μορφή του κόμβου στην Μπουρμπουλήθρα, στον οποίον εμπλέκεται και η σιδηροδρομική γραμμή για το Σιδηροδρομικό Πορθμείο (άλλη πονεμένη ιστορία κι αυτή…) ο υπόλοιπος δρόμος τρέχει παράλληλα στον Ξηριά, διασταυρώνεται ισόπεδα (Ι/Κ) με τον δρόμο για Διμήνι και συνεχίζει μέχρι τον ανισόπεδο κόμβο (Α/Κ) στην οδό Λαρίσης. Σ’ εκείνη την σύσκεψη είχα προτείνει ο κόμβος της Μπουρμπουλήθρας να γίνει ανισόπεδος, με την μορφή Τρομπέτας. Θυμηδία στο βολιώτικο ακροατήριο – τι μας λες ρε μεγάλε; Βεβαίως οι μελετητές δεν γέλασαν, είχαν, φυσικά, καταλάβει. Η «Τρομπέτα» είναι ένας ωραιότατος και ασφαλέστατος ανισόπεδος κόμβος (Α/Κ) με τρία σκέλη. Οι (τότε) μελετητές έφυγαν. Διαβάζω τώρα ότι το 2011 υπογράφηκε νέα σύμβαση για μελέτη με αμοιβή 973.156 €, η οποία παραδόθηκε προχθές, 15 χρόνια μετά, και ο κόμβος στην Μπουρμπουλήθρα θα είναι ισόπεδος (Ι/Κ). Από εδώ και πέρα η ίδια η ανακοίνωση του Βουλευτού επισημαίνει ότι «πρέπει να είναι ξεκάθαρο στους πολίτες ότι υπάρχουν ακόμη αρκετά βήματα για την ωρίμανση του έργου, και η συγκεκριμένη επέκταση … υστερεί σημαντικά σε όρους ωρίμανσης σε σχέση με την επέκταση προς το Πήλιο.»

Παρόμοια πράγματα δήλωσε και ο Κύριος Αντιπεριφερειάρχης Έργων, με την διαφοροποίηση ότι η έγκαιρη παράδοση της Μελέτης επετεύχθη μετά από προσπάθειες της Περιφέρειας…

Τώρα ησύχασα. Ο γιος μου μάλλον θα προλάβει την επέκταση προς Πήλιο αλλά ο εγγονός μου οπωσδήποτε θα προλάβει την επέκταση προς το Λιμάνι, τα θέματα τα παρακολουθεί στενά και ο Βουλευτής και η Περιφέρεια. Εγώ, δεν το βλέπω να προλαβαίνω…

Κι ένας καλός και πολύ παλιός φίλος (από το 1959…) στενοχωρήθηκε που την προηγούμενη φορά, σε μια γρήγορη αποστροφή, αποκάλεσα την Ελλάδα μας «Μπανανία» – ούτε ο πρώτος είμαι, ούτε ο τελευταίος, φαντάζομαι, όσο αυτό το Κράτος αδυνατεί ή δεν θέλει να βάλει δυο πράγματα σε μια σειρά. Όσο για το Μάτι, αληθές είναι ότι συντάχθηκαν πολύ γρήγορα τα απαραίτητα πολεοδομικά σχέδια και ολοκληρώθηκαν, με τους ανάλογους πανηγυρισμούς, το 2025. Το τεράστιο ζήτημα σ’ αυτές τις περιπτώσεις είναι η εφαρμογή στο ήδη δομημένο περιβάλλον όπου, όπως διάβασα, τα νομίμως χτισμένα κτήρια δεν πειράζονται (και λογικό είναι…) και τα αυθαίρετα θα ακολουθήσουν την τρέχουσα νομοθεσία περί νομιμοποίησης και λοιπά. Άρα; Ένα τέτοιο ωραιότατο πολεοδομικό σχέδιο είχε ετοιμάσει το Γραφείο Παπαγιάννη με την Ράνια Κλουτσινιώτη (αείμνηστη κι αυτή, μαζί με τον Θύμιο Παπαγιάννη…) για την Αγία Παρασκευή και τον Άγιο Γεώργιο στην πόλη μας, δεν εφαρμόστηκε ποτέ. Το ίδιο έγινε και στην Κορώπη (Μπούφα), για την οποία δεν ξέρω ποιος/-α έκανε την μελέτη. Πολύ δύσκολα πράγματα αυτά, και απαιτείται μεγάλη αυτοσυγκράτηση.

Βεβαίως και οι πυρκαγιές συνεχίζονται και οι έρευνες για την σύγκρουση των ελικοπτέρων συνεχίζονται (ευτυχώς ο ΕΟΔΑΣΑΑΜ δεν εμπλέκεται, φαίνεται έβαλε μυαλό, όταν ενεπλάκη με το ατύχημα στα Τέμπη κι έβγαλε μη-αρεστό πόρισμα περί πυρόσφαιρας, την άλλη μέρα το πρωί ο Άρειος Πάγος παράγγειλε εξέταση και απολύθηκε ο Πρόεδρός του…) και οι διαφωνίες περί την ΔΕΥΑΜΒ μας συνεχίζονται ομοίως. Όπως και το σισύφειο έργο με τα πεζοδρόμια της οδού Δημητριάδος, άραγε θα μάθουμε ποτέ το τελικό κόστος;

Τα κυκλο-φ-οριακα έχουν ήδη κλείσει 35 χρόνια αδιάλειπτης παρουσίας στον τοπικό Τύπο του Βόλου. Σ’ αυτά τα 35 χρόνια κυβερνήσεις, βουλευτές, δημοτικοί και νομαρχιακοί άρχοντες και σύμβουλοι (πρόσφατα περιφερειακοί…), τεχνοκράτες και διανοούμενοι, κι άλλοι πολλοί και σε πολλούς τομείς ήρθαν, είδαν και απήλθαν. Τα κυκλο-φ-οριακα ήταν, είναι και θα είναι όσο αντέχουν πάντα εδώ, πάντα με άποψη, πάντα με προσπάθεια τεκμηριωμένης κριτικής, πάντα ψάχνοντας την «πραγματική αλήθεια» κι όχι αυτή της Τεχνητής Νοημοσύνης ή του εκάστοτε Κυβερνητικού Εκπροσώπου. 

Σας αγαπώ διαπλανητικώς, γεια σας και χαρά σας.

Μία ακόμη φωτογραφία από το 58^ο Σύστημα Ναυτοπροσκόπων Βόλου, Καλοκαίρι 1964 στην «Βίλα Χατζηβαγγέλη» στα Κάτω Λεχώνια. Από αριστερά Χρήστος Χρήστου, Κώστας Κολλήγας (+), Σταύρος Αργυρόπουλος (+), Κώστας Μαρούσος, Σταύρος Αϊδινλής (+), Γιάννης Φιλιππιτζής, Στάθης Μπάιμπας, Άγνωστος τώρα, κι ο Ενωμοτάρχης Νίκος Αργυρόπουλος (+).

δημοσιεύτηκε μόνο στον ιστότοπο magnesianews.gr της καθημερινής βολιώτικης εφημερίδας "Μαγνησία" την Τετάρτη 12.08.2026. η έντυπη έκδοση δεν κυκλοφόρησε, λόγω διακοπών.

κύκλο-φ-οριακα 1291, 5 Αυγούστου 2026

 

Με μεγάλες πυρκαγιές υποδεχτήκαμε τον φετινό Αύγουστο. 73 πυρκαγιές, υπερπυρκαγιές, mega fires (κάθε μέρα και μια καινούργια βλακεία, προχθές ήταν η πυρηνική οικογένεια της κυρίας Μιχαηλίδου, μακριά από μας, σήμερα οι υπερ-πυρκαγιές, διεστραμμένα μυαλά…) που κατέκαψαν μέχρι τώρα πάνω από 200.000 στρέμματα δάσους (για την ακρίβεια «παρθένου δάσους», ο φετινός χαρακτηρισμός που ακούγεται σε όλα τα κανάλια…) κι άφησαν πίσω τους πέντε (5), επίσης μέχρι τώρα, ανθρώπινα θύματα και δύο (2) κατεστραμμένα πυροσβεστικά (;) ελικόπτερα. Όπως σαφέστατα δήλωσε ο άριστος πρωθυπουργός της Μπαν… συγγνώμη, της Ελλάδας «Η φύση και η ένταση των καιρικών φαινομένων ξεπερνούν κάθε ανθρώπινο σχεδιασμό», σοφή διαπίστωση που, βεβαίως, ισχύει από φέτος ή το πολύ από το 2019 και μετά, και σαφώς και ανυπερθέτως δεν ίσχυε στο Μάτι στις 23.07.2018, το οποίο Μάτι τον έβγαλε πρωθυπουργό. Πόση ακόμη ξεφτίλα θα αντέξουμε, συν-Έλληνες…

Και τι θέλω και θυμάμαι, μία από τις πιο καίριες εξαγγελίες του υποψήφιου του 2019 ήταν ότι θα βελτιώσει «αποφασιστικά» την πολεοδομία του οικισμού, καθώς μία από τις κύριες αιτίες που χάθηκε τόσος κόσμος αποδείχτηκε ότι ήταν οι στενοί δρόμοι μιας κατεύθυνσης. 1.218 σπίτια, 305 αυτοκίνητα και πάνω από 100 άνθρωποι. Το διάβασα τότε κι από μέσα μου γέλασα, ως Μηχανικός, ιδίως με το «αποφασιστικά», που περίπου σημαίνει γκρεμίζω σπίτια. Γελάω και σήμερα, 7 χρόνια μετά και με χιλιάδες Νόμους και τροπολογίες στην αυτοδύναμη Βουλή, καμία απολύτως, όμως, σχετικά με την πολεοδομική κατάσταση στο Μάτι. Ευτυχείτε και ψηφίζετε. Μένουμε στην φύση και στην ένταση των φαινομένων…

Βεβαίως η αδελφή Ντόρα έσπευσε στις κατακα(η)μένες περιοχές και διεκήρυξε τρία θα: θα ξαναχτίσουμε τα σπίτια, θα ξαναφτιάξουμε τις επιχειρήσεις, θα ξαναφυτέψουμε τις ελιές. Σημασία έχει ο πληθυντικός της μεγαλοπρέπειας: εμείς θα. Εμείς οι άλλοι θα περιμένουμε, μαζί με τους πληγέντες.

Το «δύσκολο» θέμα είναι η υπαιτιότητα των ανεμογεννητριών, για την ακρίβεια του «αιολικού πάρκου», στην έναρξη της μεγάλης πυρκαγιάς στην Βοιωτία. Όσο για τα ελικόπτερα που συγκρούστηκαν δεν ανησυχώ. Έχει αναλάβει το Ελληνικό Federal Bureau of Investigation την διερεύνηση του θέματος, απόλυτον έχω εμπιστοσύνην.

Στην πόλη μας αφ’ ενός διαδραματίζεται ένα ανέμελο καθημερινό aqua aerobic στις κοντινές παραλίες, μια ποδηλατοβόλτα στα αθλητικά κέντρα της Ολλανδίας, μια παραδοσιακή ψαράδικη βραδιά στην Αγριά (καλοκαιρινοί περισπασμοί…) και αφ’ ετέρου μαίνεται ένας πόλεμος αναφορικά με τα χρέη της ακόμη δικής μας ΔΕΥΑΜΒ, αν είναι 60 εκατ. ή 47 εκατ. – δηλαδή, ρε παιδιά, Αργύρη και Δημήτρη, έστω ότι αδίκως σας κατηγορούν και δεν είναι 60 αλλά είναι 47 τα εκατομμύρια, 13 λιγότερα. Και είναι καλό αυτό; Το ότι μια Δημοτική Επιχείρηση, που ακόμη είναι δική μας, των Βολιωτών, έχει ένα έλλειμμα 47 εκατομμυρίων εσείς το βρίσκετε λογικό; Βρίσκετε ότι κάνετε αυτό που αποκαλείται διεθνώς «χρηστή διοίκηση»; Για όλο αυτό το τεράστιο ποσόν φταίνε κάποιοι άλλοι; Ή μήπως φταίει αποκλειστικά και μόνο ο κακός μας ο καιρός; Εξηγείστε μας παρακαλώ.

Δυο φορές έγραψα παραπάνω «την ακόμη δική μας ΔΕΥΑΜΒ» επειδή πρόσφατα, λίγο μετά την Ανώνυμη Εταιρεία διαχείρισης της Πολιτιστικής μας Κληρονομιάς, η αυτοδύναμη Βουλή του κυρίου πρωθυπουργού ψήφισε μόνη της έναν Νόμο σχετικά με την μερική; ολική; δεν μπόρεσα να καταλάβω, ιδιωτικοποίηση του νερού! Μέσα στον οποίο Νόμο υπάρχουν και θέματα συνενώσεων των «ξεπερασμένων» και «αποτυχημένων» και «στα όριά τους» (τα είπε ο κύριος Παπασταύρου…) κατά τόπους διαχειριστών του νερού. Μεταξύ των οποίων, φυσικά, είναι και η ΔΕΥΑΜΒ. Πάλι πρέπει να περιμένουμε…

Και να μην ξεχνάμε ότι το Πήλιο είναι τα Νερά του.

Πρόσφατα έφυγε για το μακρύ ταξίδι ο Απόστολος (Λάκης) Αποστολάκης, ένας δημιουργικός άνθρωπος (έχουν ήδη γραφτεί πολλά γι’ αυτόν) τον οποίο γνώριζα από την δεκαετία του ’60, πρόσκοποι στο 58^ο Σύστημα Ναυτοπροσκόπων Βόλου. Στην μνήμη του η σημερινή φωτογραφία. Στα Χάνια, στο Καταφύγιο «Κένταυρος», μπροστά στον ιστό, σύσσωμο το Επιτελείο της Κατασκήνωσης, Καλοκαίρι 1973. Από αριστερά Μπάμπης Σκυργιάννης, Σταύρος Αϊδινλής (+), Κώστας Ζαφειρόπουλος, Νίκος Κεφαλάς-Ραν (Αρχηγός), Δημήτρης Σκυργιάννης, Λάκης Αποστολάκης (+), Νίκος Αργυρόπουλος (+), Κώστας Αδαμάκης, Κώστας Μαρούσος. Ο επιχρωματισμός (στο ιστολόγιο) έχει γίνει από τον ΔημΣκυρ με μαρκαδόρο!!

δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 29.07.2026, αρ.φύλλου 4696.

κυκλο-φ-οριακα 1290, 29 Ιουλίου 2026

 

Μία εβδομάδα εκτός δημοσιότητος τα κυκλο-φ-οριακα. Σε καλοκαιρινή διαβίωση (διακοπές δεν το λες…) ή, κατά την Ανδρεϊκή ρήση «στα μπάνια του λαού». Και στο μυαλό τα 52 χρόνια της μεταπολίτευσης, η αγωνία μας τότε, το 1974, με την επιστράτευση που εξελίχθηκε σε φιάσκο, η τουρκική εισβολή στην Κύπρο, ο φάκελος της οποίας παραμένει πεισματικά κλειστός (κάτι σαν τον φάκελο των υποκλοπών, αλλά στο πολύ πιο σημαντικό…), οι αφίξεις των ξενιτεμένων ηγετών και των εξόριστων συντρόφων, οι μεγάλες συναυλίες με τα αγαπημένα μας τραγούδια (αυτά που τραγουδούσαμε στις δικές μας συναυλίες εκεί έξω, φυλάγοντας τσίλιες μη μας την πέσουνε χαφιέδες της χούντας…) κι ύστερα η Δημοκρατία. «Φέρτε μου νερό να ξεδιψάσω / και μια πέτρα για να ξαποστάσω / τι να θυμηθώ τι να ξεχάσω / απ’ όσα πέρασα» δανεικό από την «Μικρά Ασία» των Πυθαγόρα-Καλδάρα. Και φτάνω σήμερα, στην γιορτή στο Προεδρικό Μέγαρο σ’ εκείνη την απίστευτη πραγματικά φωτογραφία με τις εφτά (τουλάχιστον) κυρίες σε παράταξη με τις βαρύτιμες τουαλέτες (πιθανότατα κατασκευή ΤΝ, αλλά η ουσία δεν αλλάζει…) – ένας φίλος από «τότε» πρότεινε στο φατσοβιβλίο του χρόνου να εκλέξουν μια Miss Δημοκρατία, μη πάει χαμένος τόσος κόπος…

Με το κτήριο της Πυροσβεστικής αυτό που συμβαίνει, ή μάλλον συνέβη, είναι (σχεδόν) πρωτάκουστο. Απεδείχθη, δυστυχώς, ότι ο Κύριος Περιφερειάρχης αφ’ ενός πέταξε την μπάλα στην κερκίδα και αφ’ ετέρου, το και χειρότερο, μας «την είπε» κιόλας, κατά το κοινώς λεγόμενον. Αν κατάλαβα καλά, σε μια συνέχεια της ανοησίας περί ευθύνης της Πυροσβεστικής (που είναι αλήθεια ότι δεν την επανέλαβε…) είπε επί λέξει, προσπαθώντας να δικαιολογήσει το γιατί έστειλε τα λεφτά στα Τρίκαλα, «την επόμενη φορά να είστε πιο έτοιμοι» απευθυνόμενος στα στελέχη της Μαγνησίας. Τα οποία στελέχη της Μαγνησίας, βέβαια, έχουν καταπιεί την γλώσσα τους, από την αρχή αυτής της ιστορίας. Και ξαφνικά εμφανίστηκε η Κυρία Πρόεδρος του ΤΕΕ, η οποία, αφού είπε διάφορα περί πολεοδομικών θεμάτων, παρεκκλίσεων και λοιπών κατέληξε ότι τα χρήματα (6 εκατομμύρια, θυμίζω…) χάθηκαν επειδή δεν πληρώθηκαν 2.000 € για ένα Τοπογραφικό Διάγραμμα!! Και, ως ήτο φυσικόν, πάλι τα αρμόδια στελέχη της Αντιπεριφέρειας, τα οποία ενέκριναν την περιβόητη Μελέτη, δεν άνοιξαν το στόμα τους. Ο Θεός μαζί μας, συμπολίτες, ειλικρινά νιώθω ότι τούτος ο τόπος βουλιάζει καθημερινά επειδή δεν έχει ανθρώπους σοβαρούς που να τον αγαπάνε, να τον εκπροσωπούνε υπερήφανα σε όλα τα επίπεδα και να τον κρατάνε όρθιο. Ούτε Δημοτική Αρχή έχει, βεβαίως.

Ύστερα ανέκυψε το άλλο τεράστιο ζήτημα με την καύση των σκουπιδιών από την ΑΓΕΤ και η Πυροσβεστική πήρε να ξεχνιέται. Λάβρος ο Κύριος Περιφερειάρχης κατά του Υπουργείου, που αγνόησε την ομόφωνη αρνητική θέση του Περιφερειακού Συμβουλίου Θεσσαλίας. Η οποία (σωστή) αρνητική θέση, βέβαια, ήρθε (και καλά έκανε…) να ανατρέψει τις θετικές εισηγήσεις της Διεύθυνσης Ανάπτυξης και της Διεύθυνσης Περιβάλλοντος της Περιφέρειας. Το καταλάβαμε ή να το ξαναπώ; Τώρα περιμένουμε την προσφυγή της Περιφέρειας στο Συμβούλιο της Επικρατείας, μέχρι τον Οκτώβριο. Κι ως τότε κάτι θα οργανώσουμε κι εμείς – κι ας μην ξεχνάμε, ένα από τα πιο στυγερά εγκλήματα στην γειτονιά μας, ο βασανισμός από αστυνομικούς κι ο θάνατος του Βασίλη Μάγγου, συνέβη σ’ ένα συλλαλητήριο ενάντια στην καύση σκουπιδιών στην ΑΓΕΤ, το καλοκαίρι του 2020.

Περιμένουμε λοιπόν. Γενικώς και αδιακρίτως, περιμένουμε. Ακόμα και τους τουρίστες, τους περιμένουμε, έτσι λεν αυτοί που ξέρουν. Εδώ και κάποια χρόνια επίσης περιμένουμε τα υδροπλάνα. Τα κυκλο-φ-οριακα έχουν ασχοληθεί 22 φορές με το θέμα, τελευταία φορά τον Μάρτιο φέτος, προτελευταία τον Οκτώβριο πέρυσι, όπου αναλύσαμε και το ιδιαίτερο θέμα της «Μελέτης Κυματικής Διαταραχής», που καθιστά σχεδόν απαγορευτική την χωροθέτηση υδατοδρομίων, μακάρι να κάνουμε λάθος. Πάντως το 2027, πρώτα ο Θεός και οι εφοπλιστές, βλέπουμε…

Δόθηκε στην κυκλοφορία ο Αυτοκινητόδρομος Κεντρικής Ελλάδος Α3, που διασυνδέει τους Αυτοκινητοδρόμους Α1 (ΑΘΕ) και Α2 (Εγνατία). Ο Α3, που στην «λαϊκή» ορολογία ονομάζεται και Ε65 (πώς λέμε «ελληνικό FBI»…) από την αντίστοιχη αρίθμηση των Ευρωπαϊκών Οδών – κατ’ αναλογία θα έπρεπε τον Α1 μας, τον βασικό Αυτοκινητόδρομο, να τον λέμε Ε75. Τέλος πάντων, η ονομασία ενός δρόμου έχει την σημασία της, μεγαλύτερη όμως σημασία έχει η λειτουργία αυτού του δρόμου. Θυμάμαι που μιλούσα γι’ αυτόν, ως εκπρόσωπος του ΔΕΚΑΜΜ και της Ελλάδας στις συνόδους του ΟΗΕ στην Γενεύη, στην Βαρσοβία, στην Άγκυρα στην δεκαετία του ’90 (μετά το 1996…), όταν οργανώναμε το Διευρωπαϊκό Δίκτυο Μεταφορών (Trans-European Transport Network, TEN-T) για την καλύτερη εξυπηρέτηση των ευρωπαίων πολιτών – μου φαινόταν σαν σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Και να τώρα, 30 χρόνια μετά, που, με την μεγάλη βοήθεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το σενάριο βγαίνει επιτέλους αληθινό. Να το χαιρόμαστε, χωρίς βλακώδεις αντιδικίες και γκρίνιες.

Τέλος. Ο Αύγουστος προ των πυλών (ante portas…) με τις παχιές τις μύγες του και με όλη την περιδινητική αγάπη μας. Γεια σας.

Στην φωτογραφία, η Στ’ Τάξη του Γυμνασίου Θηλέων Βόλου στις 31.05.1930 φωτογραφίζεται στο Ρέμα της Άλλης Μεριάς. Η Μητέρα μου Γεωργία Μωραΐτου είναι 3^η από αριστερά στην 2^η σειρά. Ψάξτε κι εσείς (καλύτερα στο ιστολόγιο), είτε Μαμά, είτε Γιαγιά πιστεύω ότι θα βρείτε. Στον «αυθεντικό» Βόλο.

δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 29.07.2026, αρ.φύλλου 4691.

κυκλο-φ-οριακα 1289, 15 Ιουλίου 2026

 

Στα μισά ο Ιούλιος, Καλημέρα συμπολίτες! Και κάθε φορά που μνημονεύω τον Ιούλιο μπροστά μου αναδύονται οι Ναοί στο σχήμα τ’ ουρανού καθώς φεύγουνε «…ο Ιούλιος με το φωτεινό πουκάμισο και ο Αύγουστος ο πέτρινος με τα μικρά του ανώμαλα σκαλιά…» – κουβαλάω στην ψυχή μου τέσσερις (4) εκτελέσεις του συνόλου του έργου «Άξιον Εστί» του Οδυσσέα Ελύτη και του Μίκη Θεοδωράκη: 15 Ιουνίου 2014, Βόλος, Πνευματικό Κέντρο, 28 Οκτωβρίου 2014, Βόλος, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, 29 Μαΐου 2015, Αταλάντη, Πλατεία Αγίων Θεοδώρων, 16 Σεπτεμβρίου 2018, Βόλος, «Μελίνα Μερκούρη». Όλες ως Πρόεδρος της Βολιώτικης Χορωδίας, μαζί με την Χορωδία Αταλάντης (πλην της εκτέλεσης στο Πανεπιστήμιο). Αυτές είναι στιγμές που χαράζονται βαθιά, ανεξίτηλα, κι ευγνωμονώ τον Θεό που με αξίωσε να τις ζήσω.

Ο Ιούλιος, λοιπόν. Το πάντοτε θερμό Ελληνικό Καλοκαίρι. Και η πάντοτε κακοδαιμονία του όμορφου τόπου μας, στον οποίο κάποιοι λίγοι προσπαθούν να κάνουν το καλό και οι πολλοί, οργανωμένα ή ανοργάνωτα, στέκονται αντίθετοι. Διαχρονικό παράδειγμα πρώτο, η αέρια ρύπανση με προέλευση την τσιμεντοβιομηχανία Lafarge-AGET. Δεύτερο το νέο κτήριο των Δικαστηρίων, τρίτο ο Περιφερειακός Δρόμος, τέταρτο το ποδήλατο στην πόλη, πέμπτο η θέση και το νέο κτήριο της Πυροσβεστικής.

Για το θέμα έχουμε κι εμείς κι άλλοι πολλοί γράψει, εδώ και χρόνια ψάχνουμε να βρούμε τόπο και χρήμα για να γίνει ένα σοβαρό κτήριο, μια σοβαρή εγκατάσταση, για την Πυροσβεστική Υπηρεσία, που τώρα έφτασε να υπάρχει διασπασμένη στα δύο, αλλού τα οχήματα, αλλού η Διοίκηση. Ψάχνοντας μάθαμε ότι υπάρχει οικόπεδο-δωρεά του Δήμου Βόλου από το 2011, ότι από τον Φεβρουάριο 2023 που σταμάτησε η ανακαίνιση της Κίτρινης Αποθήκης (άλλο αίσχος κι αυτό…) τα περίπου 6 εκατομμύρια που περίσσευαν θα πήγαιναν απ’ ευθείας σε κτήριο της Πυροσβεστικής, ύστερα, και ορθώς, προκηρύχτηκε μελέτη, η μελέτη είναι έτοιμη, εγκεκριμένη από τον Σεπτέμβριο 2024, άρα; Γιατί δεν ξεκίνησε να γίνεται το κτήριο; Και χρειάστηκε να παρέμβει η Κυρία Βουλευτής (εμένα αυτό το «Βουλεύτρια» δεν μου κάθεται καλά…) στον Κύριο Υπουργό και να διαβεβαιώσει αρμοδίως; Γιατί; Για να βγει η Περιφέρεια, ο μέχρι τούδε κύριος του έργου, άχρηστη; Και άντε πες όλα καλά μέχρι εκεί, εμάς το κτήριο μας νοιάζει, σκασίλα μας ποιος θα το χτίσει. Όμως τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά, αγαπητοί συντοπίτες. Έχει κι άλλους Βουλευτές η Μαγνησία και ο ένας εξ αυτών, ο Θεόσταλτος, είχε άλλη ιδέα περί την χωροθέτησιν της δράσεως. Κι αντί να την φέρει σ’ ένα τραπέζι, λέμε τώρα, να συζητηθεί κι αυτή μαζί με την άλλη, υπέρ-κατά, εδώ-εκεί, εδώ τα λεφτά-πού τα λεφτά; κουβέντιασε με τον ίδιον, κατά τα λεγόμενά του, Υπουργό και ο ίδιος Υπουργός συμφώνησε με την πρότασή του, όπως είχε συμφωνήσει και με της Κυρίας Βουλευτού. Για γέλια ή για κλάματα, συντοπίτες;

Τελικώς, όπως συμβαίνει και με όλες τις υπόλοιπες εκκρεμότητες αυτού του τόπου, πολύ φοβάμαι ότι «θα πάρει τον χρόνο της» (τι βλακώδης αμερικανιά κι αυτή-take my, your, his, her, its time…) η νέα εγκατάσταση της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας.

Το άλλο που δεν βλέπω να τελειώνει είναι το τραίνο Βόλου-Λάρισας. Μαθαίνω ότι το πολυτραγουδισμένο Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας (Recovery and Recilience Facility-RRF), ένα χρηματοδοτικό εργαλείο που στόχο είχε να βοηθήσει τα Κράτη να «συνέλθουν» μετά την λαίλαπα του CoViD, έχει οριστική λήξη στις 31 Αυγούστου 2026, τουτέστιν τον άλλο μήνα! Και όχι Ηλεκτροκίνηση, ούτε καν γραμμές δεν υπάρχουν για το κακόμοιρο το τραίνο. Τα ρεπορτάζ λένε ότι ψάχνουν οι καλοί αρμόδιοι να βρουν λεφτά από άλλες πηγές και δεν βρίσκουν.

Πού να βρουν, που έχουν δώσει ένα σωρό εκατομμύρια για να τσιμεντώσουν το ρέμα του Αη Γιάννη! Κι άλλα μερικά για την οδική παράκαμψη του Χιονοδρομικού Κέντρου στις Αγριόλευκες, αν είναι δυνατόν! Εδώ καράβια χάνονται, βαρκούλες αρμενίζουν, για 15 μέρες τον χρόνο με υπάρχοντα Εθνικό Δρόμο, τρέλα!

Διάβασα και για ένα καινούργιο χρηματοδοτικό πακέτο με τίτλο, αν δεν κάνω λάθος, Aqua Montis, το οποίο, λέει, θα αφορά έργα ορεινής υδρονομίας, θα δούμε εν καιρώ τω δέοντι τι σημαίνει αυτό, μαζί και με τις καθημερινές μεγαλοστομίες της ΔΕΥΑΜΒ περί των συνεχών έργων – προς στιγμήν η βρυσούλα, που με κόπους και θυσίες ανακατασκευάσαμε οι Παλαιοί Πρόσκοποι του 58^ου Σ.Ν/Π στα Χάνια, απέναντι από τον «Λούκουλο», στη μνήμη του Αδερφού μας Γιάννη Κολέτσου, δεν λειτουργεί, έχει το νερό κομμένο, εκεί όπου εμείς έχουμε χαραγμένο σε μάρμαρο «είθε η βρυσούλα τούτη εδώ / στων Κένταυρων τα χώματα / να σου προσφέρει γιατρικό / τα δροσερά της νάματα», τι να προσφέρει η καημένη όταν δεν τροφοδοτείται με γάργαρο, πηγαίο νεράκι από το Γαλανόρεμα…

Σήμερα ξεφύγαμε τελείως από τα στενά όρια της πόλης και της (τραγικής, όντως…) κυκλοφορίας της. Αναγκαίον ήτο. Σας αγαπώ εμπεριστατωμένως, Γεια-Χαρά.

Στην φωτογραφία, μία ακόμη ιστορική στιγμή στον Βόλο,15 Ιουνίου 2014, μέσα στο Πνευματικό Κέντρο της Ι.Μ.Δημητριάδος (επειδή στο Ανοιχτό Δημοτικό Θέατρο έβρεχε σαλαμάντρες…), η μεγάλη Συναυλία με το «Άξιον Εστί», Βολιώτικη Χορωδία και Χορωδία Αταλάντης (φωτο Κώστας Σκριάπας).

δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 15.07.2026, αρ.φύλλου 4681.

κυκλο-φ-οριακα 1288, 8 Ιουλίου 2026

 

Καλημέρα συμπολίτες! Το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου (το και Mundial αποκαλούμενο) συνεχίζεται καθημερινά, με έναν πρωτοφανή βομβαρδισμό διαφημίσεων σχεδόν αποκλειστικά στοιχηματικών εταιρειών – κίνδυνος απώλειας περιουσίας, παίξτε υπεύθυνα !! Θυμάμαι τον Πατέρα μου που έλεγε ότι «όσο πιο μεγάλο είναι ένα λαχείο, τόσο πιο φτωχός είναι ο λαός» και ήξερε τι έλεγε…

Στα κυκλο-φ-οριακα 1280, μόλις στις 13 Μαΐου 2026, αναφερόμενοι στα φοβερά και τρομερά έργα των οπτικών ινών, που συγκεντρώνονται σε μεγάλα, τετράγωνα μεταλλικά φρεάτια, κατά κανόνα δύο σε κάθε σταυροδρόμι γράφαμε επί λέξει: «Αλλά το μεγαλύτερο πρόβλημα θα προκύψει αν και όποτε κάποιος αποφασίσει να κάνει καινούργια, πλήρη ασφαλτόστρωση  του οδοστρώματος... Όταν, που λέτε, με το καλό θα φτάσει η ευλογημένη ώρα των ασφαλτοστρώσεων στους πολλαπλώς κατεστραμμένους δρόμους της πόλης μας, τότε που δίνεται πάντα μια μάχη για να «σηκωθούν» τα στρογγυλά μεταλλικά καπάκια της αποχέτευσης (μια μάχη που σπανίως στέφεται με νίκη…), τι θα γίνει με τα τετράγωνα, κατά κανόνα δύο σε κάθε διασταύρωση, καπάκια των οπτικών ινών; Τι μάχη θα είναι αυτή; Και ποιος θα είναι ο υπεύθυνος δια την ανύψωσιν; Νομίζω ότι ο πιο ωφελημένος θα είναι αυτός που πουλάει αμορτισέρ αυτοκινήτων...». Δεν πέρασαν δυο μήνες και η στήλη δικαιώθηκε πλήρως. Προέκυψε αιφνιδίως πλήρης ασφαλτόστρωση στην οδό 28^ης Οκτωβρίου, οι «κακές γλώσσες» είπαν ότι η οδός επιλέχθηκε επειδή εκεί νοικιάζει διαμέρισμα ο Άρχοντάς μας, τέλος πάντων, η καινούργια άσφαλτος έπεσε και το συγκλονιστικό αποτέλεσμα μπορεί να το διαπιστώσει κάθε πολίτης, ντόπιος ή ξένος. Καταφανώς ουδείς ασχολήθηκε με το θέμα των φρεατίων, το συνεργείο πρόσεξε μόνο να μην σκεπαστούν, και ο δρόμος, πολύ απλά, γέμισε λακκούβες! Λακκούβες «η χαρά του αμορτισερατζή», λακκούβες ιδιαίτερα επικίνδυνες για ποδηλάτες – σε βαθμό που αν αυτό το χάλι συνεχιστεί και στους υπόλοιπους δρόμους ο Βόλος θα γίνει τελείως απαγορευτικός για ποδήλατα.

Βεβαίως η προφανής και εύκολη απάντηση είναι, παγίως, ότι η άσφαλτος θα «καθίσει» και σιγά-σιγά θα φτάσει στο επίπεδο του καπακιού. Το λες και ξενοιάζεις, κι αφήνεις την άσφαλτο («ουδείς άσφαλτος», που έλεγε κι η Άντζελα…) να σε δικαιώσει. Κι αν δεν το κάνει, δεν φταις εσύ, φταίει αυτή, η μαύρη άσφαλτος, η ακάθιστη.

Και απορώ, ρε παιδιά, τι κόλπα κάνουν εκείνοι οι κουτόφραγκοι και καταφέρνουν επιπεδότητες ανά πάσαν στιγμήν. Κι εμείς, χώρα πρωτοπόρος στην ανάπτυξη, με τέτοιες εμβληματικές εταιρείες δημοσίων έργων, μεγάλων, μεγαλύτερων και μικρών, με τέτοια πληθώρα παντοειδών εργολάβων, με τέτοια ψηφιακή υπερ-επάρκεια να μην καταφέρνουμε τα αυτονόητα. Δεν το χωράει ο κοινός νους μου.

Είπα για ψηφιακή υπερ-επάρκεια, και ο (κοινός, είπαμε…) νους μου πέταξε στην καινούργια μορφή επένδυσης, ονόματι data center, ελληνιστί κέντρο δεδομένων, καθώς, όπως μου λέει το διαδίκτυο «…η Ελλάδα εξελίσσεται ραγδαία σε περιφερειακό τεχνολογικό κόμβο στην περιοχή, προσελκύοντας σημαντικές επενδύσεις για την ανέγερση νέων κέντρων δεδομένων», ραγδαία, όχι παίζουμε! Καταλαβαίνω «στα χοντρά» ότι είναι χώροι με πολλούς και ισχυρούς ηλεκτρονικούς υπολογιστές, με τεράστιους σκληρούς δίσκους. όπου θα αποθηκεύονται παντός είδους δεδομένα, τα οποία δεν έχω καταλάβει ακόμα πώς και πού θα επαναδιατίθενται (με το αζημίωτο, φυσικά, μπίζνα είναι, όχι αγαθοεργία). Ψάχνοντας έπεσα πάνω σε μια ανακοίνωση σχετικά με ένα τέτοιο σχεδιαζόμενο στην περιοχή της Λάρισας, στην οποία δηλώνεται καθαρά ότι «…τα data centers δεν αποτελούν βιώσιμο αναπτυξιακό μοντέλο: είναι εγκαταστάσεις τεράστιας κατανάλωσης ενέργειας και φυσικών πόρων, υψηλής έντασης κεφαλαίου και πολύ χαμηλής έντασης μόνιμης εργασίας». Μιλάει για τρομερά μεγέθη (TWh, τέρα-βατ-ώρες) ηλεκτρικής κατανάλωσης, τόνους νερού για ψύξη των συστημάτων και ελάχιστο αριθμό μόνιμου προσωπικού.

Κι όλα αυτά την ώρα που η πρωτοπόρος Ελλάς δεν μπορεί να κάνει το αυτονόητο, να αποθηκεύσει το ρεύμα που παράγεται στις διαρκώς αυξανόμενες ανεμογεννήτριες και τις διαρκώς επεκτεινόμενες φωτοβολταϊκές κακοέργειες, ώστε να το έχει διαθέσιμο στις περιόδους αιχμής. Γι’ αυτό, λέει, το στέλνει στην «τελευταία» Βουλγαρία, η οποία, όμως, έχει τις κατάλληλες υποδομές σε μπαταρίες, πληρώνει (η Ελλάς) για την αποθήκευση και όταν το χρειάζεται ξανα-πληρώνει για να το πάρει πίσω το ρεύμα της. Πρωτοποριακή πατέντα, από την οποία σίγουρα κάποιοι επωφελούνται… Η άλλη τεράστια εξυπνάδα, που ξανα-βάζει την Ελλάδα στο κέντρο του Κόσμου, είναι η περίφημη αντλησιοταμίευση – η λέξη εφευρέθηκε ακριβώς για να νομίζει ότι περιγράφει αυτή την εξυπνάδα – που τάχα θα συμβεί στην λίμνη Τριχωνίδα και υποτίθεται ότι ολοκληρώνεται οσονούπω σε τεχνητές λίμνες κοντά στην Αμφιλοχία της Αιτωλοακαρνανίας. Κατασκευαστής, ποιος άλλος; ΤΕΡΝΑ.

Λακκούβες, πολλές λακκούβες, συν-Έλληνες. Σας αγαπώ πολλαπλασιαστικώς, Γεια σας και Καλά Μπάνια σας.

Στην φωτογραφία, μια οικογενειακή στιγμή στον μετασεισμικό Βόλο, 1961. Η 47χρονη Μητέρα, ο ήδη Πρόσκοπος αδερφός και η 8χρονη αφεντιά μου καβάλα στο κασελάκι του Έφεδρου Υπολοχαγού της Αλβανίας Πατέρα. Στην αυλή του νεόδμητου, μετασεισμικού σπιτιού μας. Πίσω, παράγκες, στην αριστερή ήταν για πολλά χρόνια η τουαλέτα (ο θρυλικός απόπατος…). Τότε που ο Βόλος υπέφερε πραγματικά…

δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 08.07.2026, αρ.φύλλου 4676.