Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αστικό ΚΤΕΛ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αστικό ΚΤΕΛ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 6 Μαΐου 2026

κυκλο-φ-οριακα 1279, 6 Μαΐου 2026

 

Ο Μάιος μας έφτασε, εμπρός βήμα ταχύ, να τον προϋπαντήσουμε στο χιόνι το παχύ!

Εμείς εδώ ψέματα δεν λέμε. Άμα δείτε τις χιονισμένες κορφές της Όθρυος θα καταλάβετε. Και στο Πήλιο χιόνισε, δε λέω (ζηλιάρηδες…) αλλά στην Όρθυ είναι το κάτι άλλο. Κι από την άλλη μεριά οι Πρόσκοποι και τα Λυκόπουλα του 58ου Σ.Ν/Π ήταν για 3ήμερο στο Προσκοπικό Κέντρο Καβαλάρι, στο Κιλκίς, κι ο καιρός ήταν υπέροχος. Τυχεροί. Όμως ό,τι και να γίνει τα λουλούδια και τα δέντρα ανθίζουν, η Φύση ξυπνάει, η Ελλάδα δεν κάνει δίχως Μάη!

Αντιστοίχως ο Βόλος δεν κάνει δίχως Άρχοντα, έτσι λέει ο ίδιος. Έκανε τη βόλτα του στα χωριά, μάζεψε πληροφορίες, κοίταξε και γύρω-γύρω τι τεράστιο έργο έχει κάνει (;) με τους άριστους συνεργάτες που έχει (::) και έκανε συνέντευξη τύπου για να πει πως ναι! θα ξανα-είναι υποψήφιος το 2028 – ψυχραιμία παιδιά, έχουμε καιρό ως τότε. Κι εγώ που περίμενα μια ανανέωση του βουλευτικού προσωπικού της ΝΔ στην Μαγνησία, με δυο νέους υποψήφιους, Άρχοντα και πρώην Αντιπεριφερειάρχισσα, θα πρέπει, δυστυχώς, να αρκεστώ μόνο στην δεύτερη; Αχ! τι τραβάμε κι εμείς οι ψηφοφόροι και δεν το μαρτυράμε, αδέρφια.

Στο μεταξύ διαβάζω και ωραίες συνεντεύξεις, με ωραία σχέδια, από τον Πρόεδρο του Αστικού ΚΤΕΛ. Με το καλό να γίνουν όλα αυτά, να ενεργοποιηθεί ξανά η πάλαι ποτέ γραμμή 11 Άναυρος-Σιδηροδρομικός Σταθμός μέσω Γαζή και Γαλλίας (αν και ούτε ο Σταθμός, ούτε ο Άναυρος, ούτε οι δρόμοι είναι ίδιοι όπως τότε, ποιος θυμάται πότε;), μακάρι να γινόταν αυτό που εμείς οι Συγκοινωνιολόγοι παντού και πάντα εισηγούμαστε εδώ και πολλές συναπτές δεκαετίες: προτεραιότητα στις αστικές συγκοινωνίες μέσα στις πόλεις – μήπως γλιτώσουμε από την απόλυτη κυριαρχία του αυτοκινήτου πάνω στις πάντοτε περιορισμένες ελεύθερες επιφάνειες του οικιστικού ιστού και δι’ αυτών στις ζωές μας. Μισόλογα, μισοέργα, μισοεπενδύσεις, μισοαποφάσεις, μισοκέρδη παιχνίδι να γίνεται, και η ζωή τραβάει την ανηφόρα. Παράδειγμα μικρό πλην τίμιο: η λεωφορειολωρίδα στην οδό Ιάσονος. Ή είναι χρήσιμη ή δεν είναι χρήσιμη για τις συγκοινωνίες. Διότι πώς είναι χρήσιμη όταν από την Τράπεζα της Ελλάδος και πέρα είναι μονίμως κατειλημμένη είτε από μηχανάκια τροφοδιανομέων (ελληνιστί delivery boys) είτε από άνετα ΙΧ, αγνώστου ασυλίας εκ μέρους της Δημοτικής Αστυνομίας. Και από την μεριά του ΚΤΕΛ τίποτε δεν ακούω, όλα καλά κι όλα ωραία. Συμπέρασμα;

Και για να ξέρετε (δεν θυμάμαι αν σας το έχω ξαναγράψει) εμείς εδώ στον Βόλο, οι Συγκοινωνιολόγοι που κάποτε ήμασταν τρεις, και οι άλλες πόλεις μας ζηλεύανε στα Συνέδρια, έχουμε μελετητικά πολλές φορές ασχοληθεί με τις Αστικές Συγκοινωνίες, κι έχουμε καταθέσει μια σειρά από προτάσεις, λίγες από τις οποίες υιοθετήθηκαν, π.χ. η γραμμή 15, οι στάσεις με το κεφαλαίο Σ, τα στέγαστρα, η τηλεματική. Αγνοήθηκαν όλες οι προτάσεις μας που είχαν να κάνουν με μετεπιβίβαση, κάτι που είναι απολύτως συνηθισμένο τόσο στην Ευρώπη (σε πόλεις μεσαίου μεγέθους, που κάποτε τις μελετούσαμε σε Ευρωπαϊκές Ομάδες Εργασίας – αχ! τι θέλω και θυμάμαι…) όσο και στις δικές μας μεγαλουπόλεις Αθήνα-Θεσσαλονίκη. Για παράδειγμα, προτείναμε το 5 να ξεκινάει από τον Άναυρο και όχι από την Αφετηρία, οι επιβάτες του 5 θα φτάνουν στον Άναυρο είτε με το 1, είτε με το 3, είτε με το 15, κανονικά και με πυκνά δρομολόγια κι από εκεί θα επιβιβάζονται στο 5, το ίδιο και στην αντίστροφη κίνηση. Τεράστια εξοικονόμηση χρόνου, δυνατότητα για πολύ περισσότερα δρομολόγια για το 5, που θα γλιτώσει όλη την κίνηση Ιάσονος-Δημητριάδος, πολύ καλύτερη εξυπηρέτηση Αγριάς, Λεχωνίων, Πλατανιδίων. Και τελευταίο, για να μην σας ζαλίζω, μέχρι μελέτη για τραμ έχουμε εκπονήσει γι’ αυτόν τον τόπο, μάλιστα, τράμ! Στον προ-Αρχοντικό Βόλο όλα αυτά, σαν να λέμε στην Προϊστορία…

Από το άλλο ΚΤΕΛ, το Υπεραστικό, έχω εδώ και καιρό ζητήσει κάτι κατά την γνώμη μου πολύ απλό, το οποίο δεν έχει ακόμη ευδοκήσει να γίνει: τα υπερ-σύγχρονα λεωφορεία του που έρχονται στον Βόλο να γράφουν και από πού προέρχονται. Σαφές; Δηλαδή, ξεκινάει το λεωφορείο από Θεσσαλονίκη και φτάνει σήμερα στον Σταθμό, στην μετώπη του γράφει «Βόλος» κι εσύ που περιμένεις κάποιον δικό σου δεν ξέρεις από πού έρχεται αυτό το λεωφορείο. Λέω λοιπόν, τόσο δύσκολο είναι αντί για σκέτο «Βόλος» να γράφει η μετώπη «Θεσ/νίκη-Βόλος»; Υπάρχει κάποιο αντικειμενικό πρόβλημα ή πρόκειται απλώς για «δε βαριέσαι αδερφέ»;

Συνεχίζω να σας αγαπώ υψηλοφρόνως, γεια σας. Στην απολύτως ιστορική φωτογραφία, το καθηγητικό δυναμικό του 2ου Γυμνασίου Αρρένων Βόλου μπροστά στις Παράγκες, 1969 ή 1970 (με ευχαριστίες στον συμμαθητή Κώστα Δουκαντζή).

δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 06.05.2026, αρ.φύλλου 4632.

Τετάρτη 6 Νοεμβρίου 2024

κυκλο-φ-οριακα 1215, 6 Νοεμβρίου 2024


Τετάρτη σήμερα, Καλημέρα και πάλι. Βλέπω εκείνες τις φοβερές φωτογραφίες της πλημμυρισμένης ισπανικής Βαλέντσια (εγώ έτσι την έλεγα αυτή την ισπανική πόλη, ανέκαθεν, κι όταν την επισκέφθηκα, φοιτητής από την Γερμανία, κι έζησα εκεί μία από τις ωραιότερες εμπειρίες της ζωής μου, Βαλέντσια την έλεγα, έτσι λέγαμε (και λέμε ακόμη) και την ποικιλία των πορτοκαλιών που κάνουν ωραίον χυμό…) και δεν μπορώ να πιστέψω αυτό που έγινε. Σκέπτομαι, συνάνθρωποι, πόσα ακόμη «άγνωστα» γεγονότα μάς περιμένουν στην γωνία – 217 ήδη νεκροί και άγνωστος αριθμός αγνοουμένων (οι περισσότεροι κατά πάσαν πιθανότητα νεκροί, πλέον, μετά από τόσες μέρες) είναι ένας φοβερός απολογισμός μιας φοβερής θεομηνίας (θεού μήνις, οργή θεού), που ήρθε κυριολεκτικά από το πουθενά. Και με λιγότερη βροχή από τον δικό μας Δανιήλ.

Τοπικά καιρικά φαινόμενα, το μέλλον της ζωής μας. Αλλά εγώ δεν ανησυχώ. Είναι όλα υπό έλεγχο στο σημερινό υπερ-σύγχρονο Ελληνικό Κράτος. Ένα παράδειγμα, σχετικό και με αυτά που λέγαμε την προηγούμενη φορά περί φωτεινών σηματοδοτών, «αναγκαστικών» παραβιάσεων και λοιπών οδηγικών συμπεριφορών. Η Περιφέρεια Αττικής έχει παραγγείλει και περιμένει να εγκαταστήσει 388 φωτογραφικές μηχανές (ελληνιστί κάμερες) στα φανάρια σε κεντρικές οδικές διασταυρώσεις, με στόχο την μείωση των τροχαίων ατυχημάτων και την αύξηση της οδικής ασφάλειας. Τα σχετικά ρεπορτάζ πανηγυρίζουν για το υπερ-σύγχρονο λογισμικό (όλα σ’ αυτή τη χώρα πλέον είναι υπερ-) το οποίο ενεργοποιείται μόλις ανάψει το κόκκινο φανάρι και φωτογραφίζει το όχημα-παραβάτη 5 φορές από πίσω, πλήρως εναρμονισμένα με την ευρωπαϊκή νομοθεσία περί προστασίας προσωπικών δεδομένων. Η συνέχεια θα γράφεται με υπερ-πρόστιμο 700 € και αφαίρεση άδειας οδήγησης. Και δεν φτάνουν, φυσικά, οι 388 της Περιφέρειας, η Κυβέρνηση (που είναι, ως γνωστόν, άλλο μαγαζί…) προγραμματίζει προμήθεια ακόμη 1.000 παρομοίων υπερ-καμερών – πρέπει να μάθουμε ποιος είναι ο προμηθευτής

Τέτοια διαβάζω κι ανοίγει η καρδιά μου – και διευρύνονται οι ορίζοντές μου… Αλλά το φθινόπωρο του 1974, στην Καρλσρούη όπου σπούδαζα, με το καινούργιο μου σκούρο κόκκινο Fiat 127, με αριθμό KA-EH 705, πέρασα μια χαρά ένα κόκκινο φανάρι κι έφυγα. Και μια εβδομάδα αργότερα μου ήρθε στο σπίτι ένας φάκελος από την Αστυνομική Διεύθυνση με μία βεβαίωση χοντρού προστίμου και δύο πεντακάθαρες φωτογραφίες του Fiat από μπροστά χαμηλά, ίσα-ίσα στην μάσκα και στον αριθμό κυκλοφορίας (τα έχω όλα κρατημένα στα αρχεία μου). Πρώτη φορά έβλεπα κάτι τέτοιο, κανείς μας δεν ήξερε περί τίνος επρόκειτο αλλά θορυβηθήκαμε όλοι οι καλοί Έλληνες φοιτητές-οδηγοί και απευθυνθήκαμε σε γνωστό δικηγόρο ο οποίος μας είπε (διαβάστε και γελάστε, (Δυτική) Γερμανία προ 50ετίας) να μην κάνω τίποτε, να μην πληρώσω, διότι το θέμα αυτών των καμερών (όχι το δικό μου μόνο, γενικώς) βρισκόταν ήδη στα υψηλά δικαστήρια με το αίτημα της κατάργησης, καθότι δεν διασφαλιζόταν με τίποτε ο ακριβής χρόνος ενεργοποίησης της κάμερας, μιας ενεργοποίησης που μπορούσε να προέρχεται και από κραδασμούς της ασφάλτου! Οι κάμερες αποσύρθηκαν και δεν μας ξαναενόχλησαν, τώρα δεν ξέρω τι γίνεται. Βεβαίως έχουν περάσει 50 συναπτά έτη, όμως ακριβώς αυτό το κλάσμα του δευτερολέπτου που ενεργοποιεί την κάμερα κάλλιστα μπορεί να τύχει και στην Ελλάδα αναλόγου δικαστικής διερευνήσεως, άλλωστε το σύστημα έχει ξανα-δοκιμαστεί και ξανα-απέτυχε. Άρα; Απλώς, πρέπει να μάθουμε ποιος είναι ο προμηθευτής!

Αχ! παρασύρθηκα πάλι σε «επιστημονικά» θέματα. Όμως, συμπολίτες, η παραβίαση του ερυθρού σηματοδότη είναι πράγματι ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα, για το οποίο δεν υπάρχει διοικητικής μορφής λύση. Συνετή και σωστή οδήγηση, η μόνη λύση.

Στα κυκλο-φ-οριακα 1127, στις 23 Νοεμβρίου 2022 γράφαμε «Ευχάριστη εικόνα στην πόλη οι καινούργιες στάσεις του Αστικού ΚΤΕΛ και όχι μόνο τα καλαίσθητα στέγαστρα με τα όμορφα παγκάκια. Πληροφορήθηκα αρμοδίως ότι κατασκευάστηκαν (από τον Δήμο Βόλου) με χρήματα από το ειδικό πρόγραμμα του Υπουργείου Εσωτερικών «Φιλόδημος». Εύγε.» Στην συνέχεια ασχολούμασταν λίγο με τους ηλεκτρονικούς πίνακες που γράφουν τα δρομολόγια και η παράγραφος κατέληγε «Από βάθους καρδίας εύχομαι μακροημέρευσιν τόσο των στεγάστρων, που κινδυνεύουν κατά βάσιν μόνο από βανδαλισμό, όσο και της τηλεματικής, όπου καραδοκούν πολλοί ηλεκτρονικοί, δορυφορικοί, τεχνικοί και ανθρώπινοι κίνδυνοι.» Είμαστε, σχεδόν με ημερολογιακή ακρίβεια, δύο μόλις χρόνια μετά. Αφιερώστε ένα μόνο λεπτό από τον πολύτιμο χρόνο σας για να παρατηρήσετε μία οποιαδήποτε στάση σε οποιοδήποτε κεντρικό σημείο της πόλης μας. Ένα χάλι, συμπολίτες, ένα μαύρο χάλι, κρίμα. Κι όχι μόνο εξ αιτίας βανδαλισμών. Το χειρότερο, για εμάς, είναι ότι σε πολλές στάσεις υπάρχει ακόμη η μορφή και ο σηκωμένος αντίχειρας του Άρχοντα, από τον προεκλογικό αγώνα της 8ης Οκτωβρίου 2023! Ουδείς ασχολείται με τις στάσεις των λεωφορείων, προφανώς ούτε τα ίδια τα λεωφορεία. Και ο μεν Άρχοντας έχει άλλες έγνοιες, ο ΝΠΣ δεν πάει πολύ καλά, αλλά ο Αντιδήμαρχος Καθαριότητας, ζωή να ‘χει, δεν έπρεπε να φροντίσει λίγο το δημιούργημα του ίδιου του Δήμου του με την κρατική επιδότηση. Αφιερώστε ένα λεπτό (και πολύ είναι…) και θα με καταλάβετε.

Κι εκείνο το parking Φιλελλήνων-Δημητριάδος ησυχία δεν βρίσκει, το ερευνούμε το θέμα και θα επανέλθουμε.

Περιμένουμε και την εφαρμογή του νέου, πρωτοποριακού, ψηφιακού και δεν συμμαζεύεται συστήματος ελεγχόμενης στάθμευσης, όπου ήδη χάνει η μάνα το παιδί και όλοι μας πολλά λεφτά, καθώς, όπως φαίνεται, το σύστημά μας θα είναι πανάκριβο. Και εδώ θα επανέλθουμε.

Τέλος, σας αγαπώ μεγαλοπρεπώς και ακατακρίτως. Γεια σας.

Στην φωτογραφία μία (τυχαία) στάση του Αστικού ΚΤΕΛ Βόλου.

(δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 06.11.2024, αρ.φύλλου 4282)

Τετάρτη 22 Μαρτίου 2023

κυκλο-φ-οριακα 1143, 22 Μαρτίου 2023

 

Και η ζωή, όπως και τα κυκλο-φ-οριακα, συνεχίζεται. Ολοταχώς, πλέον, σε πορεία προς το Άγιον Πάσχα (χωρίς ΜΑΤ, ελπίζουμε – μπρρρ παγωμένο αστείο), καλημέρα συμπολίτες και απανταχού αναγνώστες/αναγνώστριες.

Επειδή μέσα στον ορυμαγδό των τελευταίων 22 ημερών (πώς περνάει ο καιρός...) κάπου θα ακούσατε και το ακρωνύμιο ΡΑΣ, είπα, για αρχή, να σας ενημερώσω, μέσα από την δική τους ιστοσελίδα, τι ‘ν τούτο. Και είναι αυτό:

«Η Ρυθμιστική Αρχή Σιδηροδρόμων, Ανεξάρτητη Διοικητική Αρχή με την επωνυμία «ΡΑΣ», συστάθηκε με το ν.3891/2010 (Α’188) με κύριο σκοπό τη στήριξη του ανοίγματος της αγοράς σιδηροδρομικών μεταφορών στον ανταγωνισμό. Το 2013 οι αρμοδιότητές της ενισχύθηκαν και έχει, σήμερα, τις ακόλουθες:

1. Είναι ο Ρυθμιστικός Φορέας για την ελληνική σιδηροδρομική αγορά, αρμόδιος μεταξύ άλλων και για θέματα ανταγωνισμού στον ελληνικό σιδηρόδρομο. 2. Είναι ο Φορέας Αδειοδότησης Σιδηροδρομικών Επιχειρήσεων. 3. Είναι ο εθνικός Φορέας Επιβολής του Κανονισμού (ΕΚ) 1371/2007 «σχετικά με τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των επιβατών σιδηροδρομικών γραμμών». 4. Είναι η Εθνική Αρχή Ασφάλειας για τις σιδηροδρομικές μεταφορές.

Η ΡΑΣ απολαμβάνει λειτουργικής ανεξαρτησίας, διοικητικής και οικονομικής αυτοτέλειας και δεν υπόκειται σε έλεγχο από κυβερνητικά όργανα ή άλλη διοικητική αρχή.»

Αυτή λοιπόν η ανεξάρτητη αρχή, που δεν υπόκειται σε κανέναν απολύτως έλεγχο, εμφανίστηκε στις 16 Μαρτίου 2023 με ένα πόρισμα 23 σελίδων (!) για το δυστύχημα των Τεμπών (απόφαση 24/2023) μέσα στο οποίο αφού έλαβε υπόψη μπλα ,μπλα και συσκέφτηκε εν ολομελεία με τον εαυτό της κατέληξε ότι για τα πάντα όλα φταίει η κακή εκπαίδευση των Σταθμαρχών. «Υποχρεώνει» τον ΟΣΕ να πάψει να τους απασχολεί και «απειλεί» (μάλιστα, ακριβώς αυτή την λέξη χρησιμοποιεί) τον ΟΣΕ με πρόστιμο 100.000 € «για κάθε ημέρα μη συμμόρφωσης με το διατακτικό της παρούσας». Αυτά. Η Εθνική Αρχή Ασφαλείας, που, όπως περίτρανα φάνηκε, ουδόλως ασχολήθηκε από το 2010 μέχρι σήμερα με την Ασφάλεια των σιδηροδρομικών μεταφορών, βρήκε τα εξιλαστήρια θύματα, έπλυνε τα χέρια της σε καθαρό νεράκι, επανήλθε στον αδιατάρακτο και καλοπληρωμένο ύπνο της και άφησε ελεύθερο τον παντελώς άσχετο υπουργό κ. Γεκαπετρίτη να υποθέτει αυτοβούλως τα κρίσιμα θέματα της τηλεδιοίκησης. Τσαντίρ μαχαλάς, αδέρφια, τσαντίρ μαχαλάς. Και οι πεθαμένοι; «Αν αρχίσω να τραγουδώ θα φωνάξω / κι α φωνάξω – Οι αγάπανθοι προστάζουν σιωπή» όπως λέει κι ο Γιώργος Σεφέρης.

Και στην πόλη μας υπάρχει «Ανεξάρτητη Αρχή», τι νομίζετε; Ανεξάρτητη, ανεξέλεγκτη, όπως ακριβώς και η ΡΑΣ «...απολαμβάνει λειτουργικής ανεξαρτησίας, διοικητικής και οικονομικής αυτοτέλειας και δεν υπόκειται σε έλεγχο από κυβερνητικά όργανα ή άλλη διοικητική αρχή». Υπεράνω πάσης και υποψίας και άλλης, υποδεέστερης οπωσδήποτε, αρχής, όπως π.χ. η Δικαιοσύνη, η οποία πρέπει να ντρέπεται (το είπε καθαρά) διότι τιμώρησε την λιπομαρτυρία είκοσι (αριθμητικώς 20) επώνυμων Δημοτικών Συμβούλων με 4μηνη φυλάκιση. Καθαρά και ξάστερα το είπε: «Ντροπή».

Κάτω από αυτή την Αρχή υπάρχει, όπως όλοι γνωρίζουμε, η Αρχή των Υδάτων. Η οποία τυχαίνει να κατοικεί σε χώρο όπου «συχνάζουν» αστικά λεωφορεία – ανέκαθεν, από τότε που γεννηθήκαμε, σ’ εκείνο το σημείο υπήρχαν λεωφορεία, το γνώριζαν όλοι και πολύ πριν χτιστούν οι παρόδιες πολυκατοικίες. Από τότε που εκλέχτηκε η Αρχή των Υδάτων έβαλε στόχο να διώξει τα λεωφορεία – τρεις γραμμές είχαν αφετηρία, με κάποιες διευκολύνσεις στους επισκέπτες του Νοσοκομείου έδιωξε γρήγορα την μία, έμειναν δύο. Τώρα έδιωξε και την δεύτερη και διάλεξε ως νέα αφετηρία έναν χώρο όπου εδώ και χρόνια υπήρχαν κάποιες λίγες θέσεις στάθμευσης, που εξυπηρετούσαν λουόμενους και παραλιακά μαγαζιά. Πάπαλα οι θέσεις. Και βέβαια όλα αυτά καλείται να τα υποστηρίξει και υλοποιήσει η καλή Διεύθυνση Βιώσιμης (;) Κινητικότητας – λέτε να παραιτήθηκε γι’ αυτό ο μακροβιότερος ως τώρα Αντιδήμαρχος Πολεοδομίας και Βιώσιμης Κινητικότητας; Πού ξέρεις; όλα γίνονται.

Ύστερα χάθηκε το έγγραφο της άλλης μεγάλης Ανεξάρτητης Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας με το οποίο ζητούσε την γνώμη του Δήμου Βόλου σχετικά με την χωροθέτηση του σταθμού LNG στον Παγασητικό Κόλπο. Χάθηκε. Η «Ανεξάρτητη Αρχή» της πόλης μας, σαφώς υπέρτερη όλων των λοιπών Ανεξαρτήτων Αρχών, το έχασε το έγγραφο, προφανέστατα προκειμένου να αποφύγει να απαντήσει, δεδομένου ότι ήταν αυτή που πρώτη φιλοξένησε τους σχετικούς «επενδυτές» - λέτε να παραιτήθηκε γι’ αυτό ο μακροβιότερος ως τώρα Αντιδήμαρχος Πολεοδομίας και Βιώσιμης Κινητικότητας; Πού ξέρεις; όλα γίνονται. Όμως το θέμα είναι πάρα πολύ σοβαρό και οφείλουν όλες οι υπόλοιπες παρατάξεις του Δημοτικού Συμβουλίου να συνταχθούν με την δημοτική παράταξη «Μαζί για τον Βόλο» και να επιβάλουν μια Συνεδρίαση Δημοτικού Συμβουλίου ακριβώς με αυτό το θέμα. ΟΧΙ εγκατάσταση LNG στον Παγασητικό Κόλπο!

Τρίτη πρωί το πρωτοσέλιδο με βρήκε στο «δόξα πατρί». Πρωθυπουργός θέλει να γίνει η Ανεξάρτητη Αρχή μας, ο Άρχοντάς μας, διότι όλοι οι υπόλοιποι σ’ αυτή τη χώρα είναι (είμαστε...) κοπρίτες. Και αν κατάλαβα καλά δεν θα αντιδράσει ούτε για το εργοστάσιο ανακύκλωσης (που δεν το ήθελε αλλά του το επέβαλαν, θυμάστε εσείς κάτι τέτοιο;) ούτε για το LNG, όπου τις άδειες τις βγάζει η κυβέρνηση, κι αυτός δεν μπορεί να ασχολείται με το έγγραφο της ΡΑΕ (έχει playoff τώρα). Λέτε να παραιτήθηκε γι’ αυτόν τον λόγο ο μακροβιότερος ως τώρα Αντιδήμαρχος Πολεοδομίας και Βιώσιμης Κινητικότητας; Πού ξέρεις; όλα γίνονται. Εμείς ένα πράμα πρέπει να κάνουμε συμπολίτες.

Τέλος και πάλι. Κι ας γινόμαστε κουραστικοί, Ποιο θα είναι το όφελος της πόλης μας από την ιδιωτικοποίηση του Λιμένα; Πώς δουλεύει το κατασκευής ΑΡΧΙΤΕΧ parking Φιλελλήνων; Τι γίνεται με την εγκαταλειφθείσα από ΑΡΧΙΤΕΧ Κίτρινη Αποθήκη; Γεια σας.

Στην φωτογραφία Έναρξη Επανάστασης 1821, πίνακας Θεόδωρου Βρυζάκη (1814-1878).

(δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" την Τετάρτη 22.03.2023, αρ.φύλλου 3899)

Τετάρτη 23 Νοεμβρίου 2022

κυκλο-φ-οριακα 1127, 23 Νοεμβρίου 2022

 

ο κυρ Κώστας και ο "Μπέμπης" του

Τετάρτη ήρθε ξανά (κατά το περίφημο «Χριστούγεννα ήρθαν ξανά…») και Καλην Ημέραν να έχετε αγαπητοί και αγαπητές. Ανάσα δεν μπορούμε να πάρουμε σε τούτη τη χώρα, με το που πάει να καταλαγιάσει το ένα κουτσομπολιό τσουπ! ξεφυτρώνει ένα καινούργιο, λες και είναι στημένα τα γεγονότα, να σκάνε το ένα μετά το άλλο για να μην μείνουν άνεργα τα καλά κορίτσια κι αγόρια στα δελτία ειδήσεων και στα πρωινάδικα, μεσημεράδικα και απογευματάδικα στέκια κουτσομπολιού της ελεύθερης (και όχι ωραίας…) ελληνικής τηλεόρασης. Και λέω εγώ: τόσο απίθανο είναι, στους καιρούς που ζούμε, πολλά από αυτά να είναι στημένα ή να είναι γνωστά από καιρό και να βγαίνουν στις οθόνες κατόπιν συμφωνιών ή εντολών, ακόμη και κυβερνητικών ή πρώην και νυν φιλο-κυβερνητικών οργάνων πάσης φύσεως; Πόσο απίθανο;

Συγκλονισμένη η Ελληνική Κοινωνία. Αδιαλείπτως και ενδελεχώς, συγκλονισμένη, και σε μια διαρκή πτώση από τα σύννεφα. Και ποιος νοιάζεται για predator και τέτοια, ούτε καν για την κοροϊδία με το αδώνειο καλάθι και την «φορολόγηση των υπερκερδών» δεν ενδιαφέρεται πια κανείς, μόνο για το αίμα, για τις ολοήμερες αρένες με τους κυρίους λέοντες και τις κυρίες λέαινες, που δεν σέβονται όχι «τεκμήριο αθωότητος» και τέτοιες δικηγορίστικες ανοησίες αλλά ούτε καν τον ίδιο τους τον εαυτό. Και βεβαίως πάντα στο απυρόβλητο, πάντα στο περίφημο «ακαταδίωκτο», εφεύρεση κι αυτή των ίδιων των καταστροφέων της Ελλάδας για την προστασία των ίδιων των εαυτών τους – ατύπως και για τους/τις «σταρ» της τηλεόρασης.

Άρχισε και το 22ο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Εθνικών Ομάδων στο Κατάρ. Και κοίτα να δεις τι κάνουν οι αριθμοί: 2022 κι αυτό είναι το υπ’ αριθμ. 22 μέγιστο ποδοσφαιρικό γεγονός. Το πρώτο ήταν το 1930 στην Ουρουγουάη, που το κέρδισε κιόλας. Μέχρι τώρα το τρόπαιο έχουν κατακτήσει 5 φορές οι Βραζιλία, από 4 η Γερμανία και η Ιταλία, από 2 η Αργεντινή, η Γαλλία και η Ουρουγουάη και από 1 η Αγγλία και η Ισπανία. Πάντα, σε κάθε διοργάνωση από το 1966 που παρακολουθώ υπήρχαν εξω-αθλητικά γεγονότα, φήμες, καταγγελίες, ιστορίες διάφορες, τίποτε δεν είναι εντελώς αθώο σ’ αυτόν τον ένοχο κόσμο που ζούμε. Φέτος το πράγμα έχει παραγίνει (ούτως ή άλλως το 2022 είναι μια παλαβή μετα-κόβιντ χρονιά…) καθώς διάφορες παγκόσμιες οργανώσεις προστασίας δικαιωμάτων μιλούν για 6.500 νεκρούς, στην μεγάλη πλειοψηφία μετανάστες από Ινδία, Πακιστάν, Μπαγκλαντες, Σρι Λάνκα κλπ., στην διαδικασία κατασκευής των επτά νέων και του ενός αναβαθμισθέντος σταδίων (γηπέδων) για την διεξαγωγή των αγώνων. Αυτό το νούμερο είναι όντως συγκλονιστικό! Και παραπέρα μιλούν για πολύ χαμηλούς μισθούς, άθλιες συνθήκες διαμονής και άλλα τέτοια. Προφανώς, αδέρφια, έτσι γίνονται τα θαύματα…

Και λέγοντας για θαύματα, ξανα-πέρασα έξω από το σκοπευτήριο – ξέρετε, αυτό στους πρόποδες της Γορίτσας, δίπλα στο (αχρηστευμένο) Εθνικό Στάδιο Βόλου. Ένα χάλι μαύρο. Τόσο το κτήριο, που δείχνει να καταρρέει, όσο και ο θλιβερός εξωτερικός χώρος, ένας σκουπιδότοπος. Παραμέσα δεν ξέρω τι γίνεται, αλλά η εξωτερική εικόνα, αδέρφια, είναι τραγική. Να χαιρόμαστε. Και βέβαια να χαιρόμαστε επίσης που ο Άρχοντας έχει καταφέρει να παίζει ο Ολυμπιακός Βόλου «εντός έδρας» σε ένα γήπεδο στο Στεφανοβίκειο!! Δεν το συζητώ. Αφού κατάφερε να πάρει για πάρτη του το Πανθεσσαλικό Στάδιο ολόκληρο, μαζί με τους ξενώνες, για 1.500 ευρώ τον μήνα (και θέλω να μάθω αν τα πληρώνει κι αυτά τα λεφτά, γιατί όσο λυμαίνονταν το Εθνικό Στάδιο, ως Πρόεδρος του Ολυμπιακού, κάτι μου λέει ότι δεν πλήρωνε δραχμή από το τότε καθορισμένο ενοίκιο…) αγνοεί παντελώς την αναγκαία επισκευή του Εθνικού Σταδίου και, ως κερασάκι στην τούρτα, βρήκε την κατάλληλη περίοδο να ξαναφυτέψει το γκαζόν στο (ο Θεός να το κάνει…) γήπεδο της Νεάπολης. Να χαιρόμαστε συμπολίτες! Λουλουδάκια και λαμπάκια!

Ευχάριστη εικόνα στην πόλη οι καινούργιες στάσεις του Αστικού ΚΤΕΛ και όχι μόνο τα καλαίσθητα στέγαστρα με τα όμορφα παγκάκια. Πληροφορήθηκα αρμοδίως ότι κατασκευάστηκαν με χρήματα από το ειδικό πρόγραμμα του Υπουργείου Εσωτερικών «Φιλόδημος». Εύγε. Αλλά εκτός από το αισθητικό μέρος οι καινούργιες στάσεις διαθέτουν και πολλή τεχνολογία! Γίνομαι σαφής: πηγαίνετε σε μία στάση, στον ιστό με την ταμπέλα της ονομασίας της στάσης. Θα δείτε βιδωμένον εκεί έναν δίσκο με ένα μεγάλο QR code (αυτό το μαύρο τετράγωνο που έχει μπει πλέον για τα καλά στη ζωή μας, ακόμη και οι αποδείξεις του μπακαλομανάβη έχουν απάνω τους τέτοιο). Αν έχετε «έξυπνο» κινητό τηλέφωνο (στα ελληνικά smartphone) σαρώστε (στα ελληνοαγγλικά scan-άρετε) αυτό το σχήμα και αστραπιαία στην οθόνη σας θα εμφανιστεί το νούμερο της λεωφορειακής γραμμής, η κατεύθυνση κίνησης του λεωφορείου, το όνομα της στάσης και (αυτό είναι το πραγματικό θαύμα!) σε πόσα λεπτά θα έρθει το λεωφορείο που περιμένετε! Μάλιστα αγαπητοί μου, επιτέλους γίναμε Ευρώπη! Και ειλικρινά χαίρομαι, γιατί το 2007, στο ξεκίνημα αυτής της προσπάθειας εφαρμογής τεχνολογιών τηλεματικής στις Αστικές Συγκοινωνίες του Βόλου, είχα πάρει μέρος, ως Διευθυντής του ΔΕΚΑΜΜ, και είχα συμβάλει σημαντικά στην καταγραφή μέσω GPS όλων των στάσεων όλων των λεωφορειακών γραμμών. Μεσολάβησαν διάφορες φάσεις και δεκαπέντε χρόνια μετά φαίνεται ότι όλα, πλέον, λειτουργούν. Από βάθους καρδίας εύχομαι μακροημέρευσιν τόσο των στεγάστρων, που κινδυνεύουν κατά βάσιν μόνο από βανδαλισμό, όσο και της τηλεματικής, όπου καραδοκούν πολλοί ηλεκτρονικοί, δορυφορικοί, τεχνικοί και ανθρώπινοι κίνδυνοι.

Πήγα να περάσω σε φρεσκοβαμμένη διάβαση πεζών, στην αρχή της οδού Ιάσονος, μετά τον κόμβο. Ο πρώτος «επιτιθέμενος» με είδε, έκανε έναν ελιγμό και συνέχισε απτόητος την πορεία του. Ο δεύτερος φρέναρε λίγο, δεν σταμάτησε, πάτησε γκάζι ακριβώς πίσω μου, επάνω στη διάβαση, κι έφυγε. Ο τρίτος, με μερσεντές καινούργια, αναγκάστηκε να σταματήσει κι άρχισε να μου κάνει νοήματα να περπατήσω πιο γρήγορα. Φοβάμαι ότι ξεστόμισα πολλά «γαλλικά», αδιαφόρησε ακόμη και γι’ αυτό και έφυγε αγέρωχος με την μερσεντάρα του. Κι εσύ μου λες…

Σας χαιρετώ διακαώς και απεριορίστως, γεια σας.

Στην φωτογραφία ο κυρ Κώστας, καλός γείτονας και καλός αμαξάς, με τον άσπρο «Μπέμπη», μπροστά στον Άγιο Κωνσταντίνο (φωτογραφία δανεισμένη με ευχαριστίες από ανάρτηση της κας. Άννας Κουτσελίνη στο φατσοβιβλίο).

(δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" την Τετάρτη 23.11.2022, αρ.φύλλου 3820)


Τετάρτη 1 Ιουνίου 2022

κυκλο-φ-οριακα 1107, 1 Ιουνίου 2022

 

Γιάννης Γαΐτης (1923-1984) "Οδυσσέας και Σειρήνες"

Καλόν μήνα συμπολίτες και απανταχού αναγνώστες. Βρε πώς περνάει ο καιρός! Πρωτοχρονιά, Πάσχα, έρχονται τα Χριστούγεννα, φροντίζει ο καλός μας Δήμος να κάνει προμήθεια αξίας 209.808 € για λαμπάκια και λοιπό διάκοσμο. Το συνειδητοποιείτε πανηγυριώτες συνάνθρωποι; Θέλετε να καθίσουμε παρέα να βγάλουμε κοστολόγια να δούμε πόσα πραγματικά χρήσιμα έργα μπορούμε να κάνουμε με 210.000 ευρουλάκια; Τι γαλαντομία είναι αυτή – ή μήπως δεν είναι, και είναι κάτι άλλο; Από το 2014 που ξεκίνησαν οι μπλε ουρανοί – «μα σ’ αγαπώ και κοίτα, ανοίγουν οι ουρανοί, οι ουρανοί, που τόσο δύσκολα ανοίγουν» τραγουδάει ο Κώστας Χατζής μαζί με την Μαρινέλα» – έχουν δαπανηθεί πάνω από 1 εκατομμύριο ευρώ, και απορώ πώς οι ίδιοι οι υπηρεσιακοί παράγοντες εγκρίνουν τέτοια ποσά, πώς ο επίτροπος του ελεγκτικού συνεδρίου εγκρίνει, πώς κάποια ανώτερη η/και δικαστική αρχή δεν ασχολείται με αυτή την απίστευτη διαρκή σπατάλη δημοσίου χρήματος.

Και στη διπλανή στήλη του ρεπορτάζ ο Kostas Agorastos μετά φωτογραφίας μάς εξηγεί τα πλεονεκτήματα των υπόγειων κάδων απορριμμάτων (έλα παππούλη να σου δείξω…) και χρηματοδοτεί τον Δήμο με 53.000 € για την οδό Γαμβέτα και την οδό Ερμού – δοξάστε τον!

Αποκλειστικά στον Βόλο θα κινηθεί η στήλη σήμερα. Αφού προσπεράσει την Πινακίδα αναγγελίας της πόλης πάνω στον Σωρό, στην γνωστή «εμβληματική» γέφυρα, η οποία Πινακίδα είναι όχι απλώς μουτζουρωμένη και βρώμικη, είναι σαν να μην υπάρχει, δεν διαβάζεται ντιπ! Κάποιοι πρέπει να ασχοληθούνε με αυτό το θέμα – και να μην ακούω «μήπως είναι η μοναδική;», βεβαίως δεν είναι, οι περισσότερες πληροφοριακές Πινακίδες είναι έτσι, το ξέρω, αλλά αυτή η μία είναι ο καθρέφτης της πόλης. Αυτή, και όχι τα λαμπιόνια των Χριστουγέννων, δηλώνει ότι εδώ είναι Βόλος, στην ανάγκη ας φτιάξουν μια καινούργια, τόσα λεφτά πετιούνται στον αέρα.

Προχωρούν τα έργα της ΔΕΥΑΜΒ για την αντικατάσταση του δικτύου ύδρευσης. Αργά αλλά σταθερά αποκαθίστανται και τα οδοστρώματα, αλλού προχείρως και εμβαλωματικώς και αλλού μονίμως και οριστικώς (τουλάχιστον μέχρι την επόμενη σύνδεση φυσικού αερίου…). Έχουμε πει: έργο σοβαρό και απαραίτητο, επικροτούμε και, όσο μπορούμε, ανεχόμαστε τις καθυστερήσεις των αποκαταστάσεων – πού να δείτε τι έχει να γίνει όταν, σύντομα, το έργο θα φτάσει στο κέντρο.

Με ικανοποίηση παρατηρούμε τον τελευταίο καιρό ότι στις κεντρικές στάσεις του Αστικού ΚΤΕΛ λειτουργούν και πάλι οι πίνακες τηλεματικής με τα δρομολόγια και τους αναμενόμενους χρόνους άφιξης κάθε λεωφορειακής γραμμής. Ανεπιφύλακτα συνιστώ να τους συμβουλεύεστε αυτούς τους πίνακες με τα κεφαλαία γράμματα που «τρέχουν» και τους αριθμούς δεξιά, σας δείχνουν σε πόσα λεπτά θα έρθει το λεωφορείο σας. Και κατά κανόνα είναι ακριβή τα στοιχεία, αφού το λεωφορείο το ίδιο δίνει στίγμα (κάτι σαν GPS για τους/τις εξοικειωμένους/-ες) στον δορυφόρο κι αυτός στον πίνακα – μακάρι να ήταν τόσο απλό, φυσικά δεν είναι για εμάς τους αμαθείς, άντε ημιμαθείς. Το 2007-2008 που αυτό το σύστημα στηνότανε, η αφεντιά μου, ως ΔΕΚΑΜΜ ακόμη τότε, είχε καταγράψει όλες τις στάσεις του Αστικού ΚΤΕΛ σε όλες τις γραμμές και μάλιστα με διαχωρισμό: 276 στάσεις με έναν απλό ιστό και 131 στάσεις με στέγαστρο, μετά από 15 χρόνια ίσως τα νούμερα να έχουν αλλάξει, οι γραμμές παραμένουν οι ίδιες με μικρές τροποποιήσεις. Κάθε στάση απέκτησε συντεταγμένες, και τα υπόλοιπα, μαζί με τον εξοπλισμό εντός και εκτός των λεωφορείων, τα διεκπεραίωσε ένα θεσσαλονικιώτικο γραφείο, στο πλαίσιο ενός ευρωπαϊκού χρηματοδοτικού προγράμματος. Εύγε, λοιπόν, που το σύστημα λειτουργεί.

Αχ! το σύστημα, το Σύστημα, που τσακίζει στο ξύλο τα παιδιά μας στη Θεσσαλονίκη, περιφρουρώντας, δήθεν, την «βιβλιοθήκη» του Βιολογικού Τμήματος του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου. Που θέλει να βάλει τα ΜΑΤ μέσα στα αμφιθέατρα της Ελευθερίας, που θέλει να καταργήσει την Πανεπιστημιακή Ελευθερία, που επιδιώκει να καταργήσει, εν τέλει, αδέρφια, το Δημόσιο Πανεπιστήμιο και ό,τι αυτό συμβολίζει για την ελληνική μας κοινωνία. Οι Άριστοι του πανάκριβου Χάρβαρντ, που καμία επαφή δεν έχουν με τα προβλήματα του λαού μας, η χειρότερη δεξιά, το χειρότερο καθεστώς που πέρασε από τούτη τη χώρα – ούτε η χούντα των συνταγματαρχών δεν έβαλε αστυνομία μέσα στα Πανεπιστήμια, ούτε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής στην μεταπολιτευτική παντοδυναμία του, τότε που τα Πανεπιστήμια κυριολεκτικά βράζανε, δεν σκέφτηκε καν να περιορίσει τις ακαδημαϊκές ελευθερίες, τούτοι ‘δω ετοιμάζονται να καταργήσουν και τις φοιτητικές παρατάξεις.

Συγχωρείστε μου το ξέσπασμα, αγαπητοί. Έχω κι εγώ γιο φοιτητή στη Σαλονίκη, είμαστε πολλοί, τρέμω κάθε βράδυ που ακούω ότι «…κουκουλοφόροι επιτέθηκαν στους (καημένους…) αστυνομικούς, οι οποίοι (με πλήρη πολεμική εξάρτηση, λες και περιμένουν Τσετσένους αυτονομιστές…) φρουρούσαν κλπ. κλπ.», όλα γραμμένα από κατάλληλα άριστα χέρια και αφειδώς μοιρασμένα στα φερέφωνα της λίστας Πέτσα. Κι ύστερα σιωπή. Οι βομβίδες «κρότου-λάμψης» που πυροδοτούνται οριζόντια δεν αναφέρονται, δεν υπάρχουν, τα παιδάκια που έχουν χάσει το αυτί τους δεν υπάρχουν!

Είναι κι εκείνος ο Νικηφόρος, «ο πιο ανατρεπτικός καλλιτέχνης της γενιάς του» που διερωτάται «Ζω ή έχω πεθάνει;», κάτι που αρχίζω κι εγώ να σκέφτομαι…

Είδα πλέον ολοκληρωμένο και τον καινούργιο βανδαλισμό στην Πλατεία Αναύρου, με τις σοβατισμένες πλάκες Πηλίου στα τρία μεγάλα παρτέρια – θα τρίζουν τα κόκκαλα της Ήβης Αγγελοπούλου. Και όπως το είχα υποψιαστεί ανήκει κι αυτό στα «αναπτυξιακά έργα» του νέου Ενυδρείου, της νύχτας τα καμώματα…

Αυτά για σήμερα. Καλά μπάνια σας εύχομαι, γεια σας.

Στην φωτογραφία ο πίνακας του Γιάννη Γαΐτη (1923-1984) «Οδυσσέας και Σειρήνες».

(δημοσιεύτηκε στην 125χρονη (1898-2022καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Θεσσαλία" την Τετάρτη 01.06.2022, αρ.φύλλου 37.734)


Πέμπτη 22 Ιουλίου 2021

κυκλο-φ-οριακα 1068, 22 Ιουλίου 2021


Καλημέρα συμπολίτες! Τα μπάνια του λαού, το μεγάλο βήμα στην σελήνη από τον Νηλ Άρμστρονγκ το 1969, η τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974, η αποστασία του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη το 1965 είναι ίσως τα πιο σημαντικά γεγονότα μέσα στον Ιούλιο, που μαζί με τον Αύγουστο συνθέτουν το γνωστό «θερμό ελληνικό καλοκαίρι». Εμείς πάντως είμαστε ακόμα εδώ, εντός και επί τα αυτά, περιμέναμε εναγωνίως την «ψυχρή λίμνη» (έχουν ξεφύγει τελείως αυτοί που διαρκώς ονοματίζουν τον κακό μας τον καιρό…) τελικώς μια βροχούλα ήρθε, μάλλον αυξήθηκε η υγρασία, μαζί με την βρώμα του αέρα, που κάποια βράδια γίνεται ανυπόφορη.

Επίσης μου λένε συμπολίτες ότι δέχονται κατ’ οίκον επιθέσεις από κάτι τεράστιες κόκκινες ιπτάμενες κατσαρίδες, οι οποίες κατά τεκμήριο ενδημούν και αναπτύσσονται στους υπονόμους της πόλης. Παλιότερα θυμάμαι κάποια συνεργεία να περνούν και να ψεκάζουν στα φρεάτια των υπονόμων, τώρα δεν βλέπω κάτι. Χώρια που πολλά φρεάτια είναι βουλωμένα κι αν έρθει καμιά πραγματική (επώνυμη ή ανώνυμη) βροχή μπορεί να βρούμε τον μπελά μας ως πολιτική προστασία – είναι η υπηρεσία των ημερών, από πλημμύρες, φωτιές, κατακρημνίσεις μέχρι την (μη) φιλοξενία της προσβληθείσας οικογένειας στην Αλόννησο και την επακολουθήσασα θρασύτατη ανακοίνωση, όλα τα σφάζω, όλα τα μαχαιρώνω. Δεν ξέρω – θα μάθω – αν έχουν αρμοδιότητα και στις κατσαρίδες, διότι ο Δήμος του Μονακό δεν φαίνεται διατεθειμένος να ενεργήσει – κάνει προετοιμασία στην Ολλανδία και έχει μεγάλη έγνοια για τα τηλεοπτικά δικαιώματα του ΝΠΣ.

Συγκλονιστικό για εμάς (άλλοι συγκλονίζονται με άλλα…) ήταν το χθεσινό ρεπορτάζ που επί λέξει έγραφε «Ένας 68χρονος μεταφέρθηκε ελαφρά τραυματισμένος στο Νοσοκομείο του Βόλου, όταν παρασύρθηκε από 21χρονο οδηγό. Ο οδηγός παρέσυρε τον 68χρονο γιατί δεν κινούνταν στην διάβαση πεζών.» (η υπογράμμιση δική μας). Κάτι σαν τιμωρία δηλαδή, ο 21χρονος στον 68χρονο; Ή μήπως μία ομολογία ότι αν, λέμε αν, ο 68χρονος κινούνταν σε διάβαση πεζών δεν θα τον παρέσυρε; Δεν ξέρω τι να πω. Φτάνουμε στο σημείο αντί να αναφέρουμε-καταγγείλουμε-σχολιάσουμε την εγκληματική απροσεξία του οδηγού (νεαρού ή όχι, δεν έχει σημασία) να επιτιμούμε τον πεζό (οποιασδήποτε ηλικίας, επίσης δεν έχει σημασία) που είτε σε διάβαση είτε έξω απ’ αυτήν αγωνίζεται να επιβιώσει μέσα στην όλο και εντεινόμενη κυκλοφοριακή αναρχία της εποχής μας. Θεός να φυλάει.

Αρκετές φορές έχουμε αναφερθεί στις σύγχρονες παιδικές χαρές «ειδικών προδιαγραφών», που κατά την ταπεινή μας γνώμη είναι απολύτως μελετημένες για παιδιά που παίζουν και χαίρονται μόνο παιχνίδια του ηλεκτρονικού υπολογιστή – παιδιά σε πλήρη «ασφάλεια» πίσω από κάγκελα, παιδιά που θα «καταστραφούν» αν ματώσουν το γονατάκι, παιδιά που επιτρέπεται να παίζουν μπάλα μόνο σε ακαδημίες ποδοσφαίρου, τέτοια θαυμάσια. Αρχές του καλοκαιριού επισκεφτήκαμε, μετά την καραντίνα, τον αγαπημένο μας Αη Γιάννη του Αιγαίου και διαπιστώσαμε ότι ο αρμόδιος Δήμος Ζαγοράς-Μουρεσίου, ακολουθώντας τις προαναφερθείσες ειδικές προδιαγραφές, διαμόρφωσε αναλόγως την μοναδική παιδική χαρά του οικισμού, λίγα μέτρα μακριά από την θάλασσα και δίπλα σε πανύψηλα πλατάνια: περίφραξη με σιδερένια κάγκελα, πλήρης τσιμεντόστρωση (!) και από πάνω πλάκες από πλαστικό (!!) πάχους 3-5 εκ. Δηλαδή τα παιδιά της πόλης στις διακοπές τους μη χάσουν τα γράδα τους αλλάζοντας περιβάλλον, κι εδώ τσιμέντο να γίνει, «εκσυγχρονισμός» λέγεται αυτό ή πώς αλλιώς;

Και επειδή έχουμε μείνει πίσω, ας πάμε ταχέως στο «απορίας άξιον»: 1) Στην σήραγγα της Γορίτσας έχουν εξ αρχής τοποθετηθεί διάφορες ηλεκτρονικές πινακίδες μεταβλητών μηνυμάτων. Δεν λειτουργεί καμία, γιατί; Υπενθυμίζω, για να μην μπερδεύεστε, ότι η σήραγγα λειτουργεί με ευθύνη ιδιώτη εργολάβου ύστερα από σύμβαση με τον Δήμο Βόλου, ο οποίος έχει, πλέον, την ευθύνη του συνόλου του Περιφερειακού Δρόμου. 2) Στην αρχή, ας πούμε, του Περιφερειακού, ανεβαίνοντας την ράμπα από Λαρίσης, συναντά κανείς δεξιά μια ωραία πινακίδα που γράφει «Δήμος Νέας Ιωνίας». Ίσως να μένει εκεί (έχει κι άλλες παρακάτω) περιμένοντας την επανασύσταση του ιστορικού Δήμου, την οποία, για να είμαι ειλικρινής, κι εγώ θα ευχόμουνα… 3) Το 2007-2008 το Αστικό ΚΤΕΛ Βόλου, συμμετέχοντας σε ένα ευρωπαϊκό πρόγραμμα, απέκτησε εξοπλισμό για δορυφορική παρακολούθηση των λεωφορείων που κινούνταν στις διάφορες γραμμές του και, ως αποτέλεσμα χρήσιμο για το επιβατικό κοινό, ηλεκτρονικές πινακίδες μεταβλητών μηνυμάτων στις στάσεις (τηλεματική το λένε αυτό, για να μην νομίζουν οι τωρινοί άρχοντες ότι ο Βόλος ήταν «χωριό» πριν πατήσουν το πόδι τους σ’ αυτόν…), που ενημέρωναν σε πόσα λεπτά θα ερχόταν το επόμενο λεωφορείο, για την κάθε γραμμή εκεί όπου υπάρχουν κοινές στάσεις. Εδώ και αρκετό καιρό (δεν κράτησα ακριβώς από πότε) το σύστημα δεν λειτουργεί και είναι (ένα ακόμα) κρίμα. 4) Τον Ιούνιο 2020 ξεκίνησε με πολλά ταρατατζούμ (όπως συμβαίνει τον τελευταίο καιρό με τα καλοπληρωμένα παπαγαλάκια) ο ονομασθείς «μεγάλος περίπατος της Αθήνας» εμπνεύσεως Δημάρχου Κ.Μπακογιάννη και Συγκοινωνιολόγου Καθηγητού Γ.Γιαννή. Ξοδεύτηκαν 2 μύρια ευρώ. Οι υπόλοιποι συγκοινωνιολόγοι, πολεοδόμοι, πολιτικοί και λοιποί αντιδραστικοί εκφράσαμε τις επιφυλάξεις μας, πλην ο Δήμαρχος βράχος. Τώρα ο μεγάλος περίπατος καταργήθηκε, αφού ξεράθηκαν τα κακόμοιρα δεντράκια και λοιπά φυτά και αφού ξεθώριασαν τα (κακής ποιότητος) χρώματα. Δεν πρέπει κάποιος εισαγγελέας να ρωτήσει τι έγιναν εκείνα τα 2 εκατομμύρια; Και το χειρότερο: το παλληκάρι ετοιμάζει «ανάπλαση της Πλατείας Συντάγματος» και πάλι πανηγυρίζουν τα ως άνω παπαγαλάκια – μήπως ετοιμάζεται νέα ρεμούλα;

Πολλές οι απορίες αγαπητοί φίλοι, αλλά δεν πτοούμεθα. Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει. Γεια σας.

Η μεγάλη πινακίδα «Δεν ξεχνώ» τοποθετήθηκε στην είσοδο του Λιμένα Βόλου στα τέλη της δεκαετίας του ’80 και είναι πάντα εκεί.

(δημοσιεύτηκε στην 124χρονη (1898-2021καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Θεσσαλία" την Πέμπτη 22.07.2021, αρ.φύλλου 37.474)