Τετάρτη 21 Σεπτεμβρίου 2022

κυκλο-φ-οριακα 1118, 21 Σεπτεμβρίου 2022

 

Καλημέρα συμπολίτισσες και συμπολίτες. Προσπαθώ ακόμη να καταλάβω σε τι ακριβώς πρέπει να προσαρμοστώ για να μην πεθάνω. Με αγάπη το λέω, αν εσείς έχετε καταλάβει ας το πείτε, σας παρακαλώ, και σ’ εμένα, διότι έχω απολύτως μπερδευτεί και δεν βρίσκεται άνθρωπος να με ξεμπερδέψει.

Έχουν καταλάβει αυτοί οι πραγματικά ανεγκέφαλοι που μας κυβερνούν τι έχει ξοδέψει (επενδύσει, το λέμε τώρα) προκειμένου εδώ και 20 χρόνια περίπου να περάσει σταδιακά στην χρήση του φυσικού αερίου ο «απλός» νοικοκύρης, ο μικρο- ή μεγαλο-επιχειρηματίας, ο μικρο- ή μεγαλο-ξενοδόχος (ήμουν προχθές στην Θεσσαλονίκη και εντελώς τυχαία βρέθηκα στον ακάλυπτο χώρο του μεγάλου ξενοδοχείου «Μακεδονία Palace», όπου η εγκατάσταση εισόδου του φυσικού αερίου είναι ένα δωμάτιο περ. 3*4*3 μέτρα και οι σιδερένιοι σωλήνες προσαγωγής από το δίκτυο και διανομής προς το κτήριο του ξενοδοχείου έχουν διάμετρο περ. 20 εκατοστά…), τι έχει πληρώσει ο κάθε Δήμος στα σχολεία και τα λοιπά δημοτικά κτήρια, αθλητικούς χώρους κλπ., τι έχει πληρώσει το ίδιο το Κράτος, που το έχουν μόνο για να εισπράττουν τους παχυλούς μισθούς τους και να αναθέτουν δισεκατομμύρια στους «κολλητούς», που σε καιρούς των δικών τους μνημονίων άλλαξε όλες τις εγκαταστάσεις στις Νομαρχίες, στις Περιφέρειες, στα ίδια τους τα Υπουργεία και τις πλήρωσε με το δικό μας αίμα – κι έρχονται τώρα να μας ζητήσουν να «προσαρμοστούμε» ξανά στο πετρέλαιο για να μην πεθάνουμε; Έξαλλος είμαι, συμπολίτες μου, έξαλλος! Κι όλα αυτά γιατί, σας ρωτάω, γιατί;

Για να βρεθούμε, είπε ο μεγάλος, «στη σωστή πλευρά της ιστορίας». Και επειδή «βρισκόμαστε σε πόλεμο με τη Ρωσία», όπως είπε πρόσφατα η μεγάλη αδερφή – αν είναι δυνατόν! Κι ο Σουλτάνος να τρίβει την κοιλιά του, φίλος με όλους, εχθρός με κανέναν, με όλους σε αλισβερίσι και με κανέναν σε πόλεμο. Σε ποια πλευρά της ιστορίας βρίσκεται, για μία ακόμη φορά στον 20ο-21ο αιώνα, η Τουρκία; Είναι και «δύσκολες» τούτες οι ημέρες της Μικρασιατικής Μνήμης για τέτοιου είδους απορίες, το ξέρω, αλλά δεν μπορώ να μην σκέφτομαι. Ούτε μπορώ να πάψω να μετράω τα διαχρονικά λάθη της Ελληνικής Πολιτικής…

Κι εκεί που οι άριστοι «ισχυρά» εισηγούνται επιστροφή στο πετρέλαιο ταυτόχρονα προετοιμάζουν, λένε τα ρεπορτάζ, πλωτή εγκατάσταση FSRU, υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG), στον Παγασητικό μας Κόλπο. ΟΧΙ συμπολίτες, ΟΧΙ. Ούτε εδώ, ούτε εκεί, ούτε αλλού, πουθενά μέσα στον Παγασητικό. Τελεία και παύλα, κι άλλη κουβέντα καμία.

Ύστερα κατενόησα και την στάση (εκείνη την μνημειώδη ανακοίνωση…) των προσφυγικών σωματείων της πόλης μας αναφορικά με το θέμα της συναυλίας της Εστουδιαντίνας Νέας Ιωνίας σε σχέση με τον Δήμο Βόλου. Την κατενόησα την περασμένη Δευτέρα, όταν διάβασα την ανακοίνωση σχετικά με την θεμελίωση του Ιερού Ναού Αγίου Χρυσοστόμου Σμύρνης «στην συμβολή των οδών Προύσης και Εφέσου στα προσφυγικά της Ν. Ιωνίας, σε οικόπεδο που δώρισε ο Δήμος Βόλου». Αυτό. Και ο νοών νοείτω!

Και επειδή ο νοών νους τρέχει πέρα-δώθε, δεδομένου ότι, όπως λέει και ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου «Όσες κι αν χτίζουν φυλακές / κι αν ο κλοιός στενεύει / ο νους μας ειν’ αληταριό / π’ όλο θα δραπετεύει», επειδή, λέγω, συμβαίνουν όλα αυτά, ξέρει κανείς τι κάνει εκείνο το παλληκάρι από την Βενεζουέλα, ο Χουάν Γκουαϊδό, το οποίο ο δικός μας αναγνώρισε τον Ιούλιο 2019, μόλις εκλέχτηκε, ως Πρόεδρο της Βενεζουέλας – τι φιάσκο κι αυτό, ε!; Άσε που προχθές, 16.09.2022, ο Παπακωνσταντίνου τραγουδούσε μια χαρά στον χώρο του ΑΠΘ και μπουκάρανε τελείως άνευ λόγου τα ΜΑΤ της Κεραμέως και μπουκώσανε τα παιδιά μας στα δακρυγόνα…

Κι ύστερα «πηδάει» στο άλλο φιάσκο, εκείνο με τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα, που πανηγυρίσαμε κάποια στιγμή ότι θα κατασκευάζονταν στον Βόλο και θα απασχολούσαν 1.000 άτομα. Έτοιμη μάς την είχαν την Βολοσωτήρια επενδυσάρα αλλά τελικά δεν… Προτιμήθηκε η Βόρεια Μακεδονία. Τώρα χαιρόμαστε με κάτι σιδηροδρομικές μελέτες, που αν θυμάμαι καλά συζητιούνται εδώ και 30-40 χρόνια ως απαραίτητες, μακάρι να ολοκληρωθούν τώρα ώστε να βρεθούν τα λεφτά για τα απαιτούμενα έργα μέσα στα επόμενα 30-40 χρόνια. Μην ανησυχείτε, νέοι είμαστε ακόμη, θα τα προλάβουμε, θα πάμε στο Αεροδρόμιο της Νέας Αγχιάλου με το τραίνο. Ανεξάρτητα από το αν θα υπάρχει Σιδηροδρομικός Σταθμός με προσωπικό στον Βόλο – Κύριε Αποστολέρη, φίλε Γιώργο, καλή σύνταξη, με υγεία και γαλήνη, καλή αντάμωση στις παραλίες του Αιγαίου.

Για τον Περιφερειακό Δρόμο ουδέν νεώτερον, πέραν του γνωστού, πλέον, και τόσο διαδεδομένου στις μέρες που περνάμε, αυτοθαυμασμού. Την ανάγκη «ηχοπετασμάτων» επισημαίνει με άρθρο του στην «Μαγνησία» ο συνάδελφος και φίλος και αντινομάρχης και αντιδήμαρχος Ηλίας Ξηρακιάς, που ξέρει καλά τι λέει, αλλά εγώ φοβάμαι πολύ ότι μπορεί να πρόκειται για άγνωστη λέξη στο πλαίσιο των γενικώς και αδιακρίτως «ανθρώπινων κοινοτήτων». Όσο για την σύνδεση Μπουρμπουλήθρα-Λαρίσης ή την προς ανατολάς ολοκλήρωση, όλο και κάποιοι «άλλοι» βρίσκονται να φταίνε.

Μας άφησε και η Μάρθα Καραγιάννη, το αιώνιο κορίτσι των νιάτων μας. Μ’ εκείνο το ελαφρό «Ο άντρας που θα παντρευτώ / θα είναι από σόι / σκληρό κολάρο θα φορεί / μ’ ολόχρυσο ρολόι…» σε τρελό ντουέτο με τον Βαγγέλη Σειληνό στις «Γοργόνες και Μάγκες» του 1968. Πάει και η αρχαιοελληνική ομορφιά της διεθνούς Ειρήνης Παππά, πάει κι ο Κώστας Καζάκος, που, κατά την γνώμη μου, δικαιώθηκε ως ηθοποιός από το μνημειώδες απαγορευμένο από την Χούντα θεατρικό έργο του 1973 «Το μεγάλο μας τσίρκο» των Καμπανέλλη-Ξαρχάκου. Φτωχαίνουμε και πολιτιστικά ως χώρα.

Σήμερα ώρα 20:30 στην αυλή του Αρχαιολογικού Μουσείου προβολή του εξαιρετικού ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους «Argo Navis» αναφορικά με το ταξίδι της δικής μας Αργούς το 2008. Μην το χάσετε! Και μακάρι να το δει και ο Άρχων μπας και καταλάβει, επιτέλους, ότι υπήρχε Βόλος πολύ πριν κάνει αυτός την εμφάνισή του. Σας αγαπώ, γεια σας.

Η φωτογραφία για να μην ξεχνάμε την «ψαρόβαρκα» που έγινε «άβλη κληρονομιά».

(δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" την Τετάρτη 21.09.2022, αρ.φύλλου 3777)


Τετάρτη 14 Σεπτεμβρίου 2022

κυκλο-φ-οριακα 1117, 14 Σεπτεμβρίου 2022


Καλημέρα σε όλες και όλους και Χρόνια Πολλά στις Σταυρούλες και στους Σταύρους. Στα μισά ο Σεπτέμβρης, άνοιξαν τα Σχολεία με «προαιρετικές μάσκες» (όπως αποφάσισε, λέει, η επιτροπή εμπειρογνωμόνων), ανεχώρησε δια τας αιωνίους μονάς (Καντέρμπουρυ και συναφή) η βασίλισσα της Αγγλίας Ελισάβετ ΙΙ μετά από 96 χρόνια ζωής (1926-2022) εκ των οποίων 70 στον θρόνο (1952-2022), επιτέλους, στα 73 του θα γίνει και ο Κάρολος βασιλιάς, μίλησε ο Πρωθυπουργός μας στην 86η Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης κι αν κατάλαβε κανείς τι είπε ας το πει, παρακαλώ και σ’ εμένα, ο ΝΠΣ Πύδνα έφερε ισοπαλία στο Φάληρο με το εκεί Ολυμπιακό και ο παρατυχών Πρόεδρος-Άρχων Βόλου και περιχώρων, «…ως λαϊκός άνθρωπος που ζει μέσα στην κοινωνία, ανάμεσα στους ανθρώπους της καθημερινότητας…»  πλάκωσε στο ξύλο έναν μοτοσυκλετιστή στη μέση του δρόμου του Αλίμου (αλίμονο ή αλλοίμονο…).

Όμως στο μπάσκετ πάμε καλά, κι αυτό ανεβάζει κάπως την ψυχολογία μας*), τώρα που επίκειται χειμώνας και η μεγαλειώδης μας Κυβέρνηση αποφάσισε, λέει, να επιδοτήσει (επι)στροφή στη χρήση πετρελαίου θέρμανσης «…αντί του ακριβού φυσικού αερίου»!! Κι ύστερα μου λες εσύ πράσινες πολιτικές και πράσινα άλογα. Ρυπογόνος ο λιγνίτης, αθώο (ξαφνικά!) το ανέκαθεν ρυπαρό πετρέλαιο, εξοβελιστέο το μέχρι χθες περιβαλλοντικά φιλικό φυσικό αέριο. Θύελλα εν κρανίω! Και οι πολίτες τρέχουν να αγοράσουν ξύλα για τις σόμπες και τα τζάκια, αλλά όλα αυτά προκαλούν αιθαλομίχλη και σωματίδια από τα οποία και θα πεθάνουμε. Το μόνο βέβαιο, σ’ αυτόν τον μάταιο κόσμο, είναι ότι κάποτε θα πεθάνουμε, συνάνθρωποι, το ερώτημα είναι πόσο γρήγορα, μ’ όλες αυτές τις αλλοπρόσαλλές «διεθνείς» πολιτικές, που ως μοναδικό στόχο έχουν την αύξηση του πλούτου των ολίγων.

Στις 4 Μαΐου 2022, τα κυκλο-φ-οριακα 1103 αναφερόμενα στην ανακαίνιση του Δημοτικού Θεάτρου Βόλου έγραφαν επί λέξει: «Πόσο θα πάει ακόμη; Μήπως προβλέπεται να εγκαινιαστεί παραμονή των επόμενων εκλογών (2023 λέμε…) ώστε το πόπολο να πανηγυρίσει δεόντως τον άρχοντα των έργων, (όπως, καληώρα, προχτές στις Αλυκές) για ένα έργο που ξεκίνησε καλά-καλά το 2010, το 2014 ήταν «…για 300 οικογένειες…», το 2019 έγινε «…σπίτι του πολιτισμού…» και ποιος ξέρει τι άλλο θα ακούσουμε – κάτι ανάλογο δεν συμβαίνει και με το Μουσείο της Αργούς, που ξεκίνησε από «ψαρόβαρκα» κι έφτασε να γίνει «άβλη κληρονομιά»;». Και ω! του θαύματος: ο προαναφερθείς Άρχων στις 7 Σεπτεμβρίου φέτος δήλωσε ότι τα εγκαίνια του «πλήρως ανακατασκευασθέντος Δημοτικού Θεάτρου» θα γίνουν «στις αρχές του ερχόμενου Μαΐου» 2023, φυσικά. Και ο Αντιδήμαρχος Πολιτισμού κ. Κώστας Λούλης, αφού επεσήμανε ότι «…βαθιά μέσα στην καρδιά του ο κ. Δήμαρχος είχε την ανακαίνιση αυτού του θεάτρου…) συμπλήρωσε ότι «…είμαστε αισιόδοξοι, άνοιξη προς το καλοκαίρι…», άρα, όπως πολύ σωστά είχαν προβλέψει τα κυκλο-φ-οριακα, απολύτως προεκλογικά! Κι όταν διαβάζω τέτοιες αχρείαστες δηλώσεις αφοσίωσης από έναν άνθρωπο σαν τον Βολιώτη διεθνή επιχειρηματία Κώστα Λούλη, αναρωτιέμαι ειλικρινά…

Και επειδή έχουν μαζευτεί πολλά «μικρά» – έχω την κακή συνήθεια να ηχογραφώ στο κινητό μου τηλέφωνο ό,τι κυκλοφοριακό πέφτει στην αντίληψή μου – λέω σήμερα να διαγράψω μερικά. Πάμε λοιπόν:

Χάλια οι κυβόλιθοι στον δρόμο γύρω από την πλατεία του Αλμυρού. Καθόλου καλή η αρχική τοποθέτηση στη φάση της κατασκευής, σχεδόν το σύνολο του υποστρώματος έχει υποχωρήσει, όλο λακκούβες είναι ο δρόμος. Φίλε Κύριε Δήμαρχε, χρειάζεται έργο!

Τα καταστήματα εστίασης που έχουν τις τουαλέτες τους επάνω ή κάτω, με αρκετά, συνήθως, σκαλοπάτια. Πλήρης αδιαφορία για τα Άτομα με Αναπηρία αλλά και για άτομα με πονεμένα, εγχειρισμένα ή χτυπημένα πόδια. Πλήρης αδιαφορία γενικώς. Και κυρίως από το Κράτος, που χορηγεί ή, το χειρότερο, ανανεώνει τέτοιες άδειες λειτουργίας, αδιαφορώντας ομοίως πλήρως για τους πολίτες του

Ο δρόμος μέσα από την Άλλη Μεριά. Κάθε φορά αναρωτιέμαι πόσοι άγγελοι αγρυπνούν μέσα σ’ αυτό το σοκάκι, από όπου περνά όλη σχεδόν η κυκλοφορία του κεντρικού, βόρειου και ανατολικού Πηλίου. Υπάρχει, το ξέρω, μελέτη παράκαμψης Άλλης Μεριάς, δεν ξέρω μέχρι ποιο στάδιο έχει φτάσει. Αντί να αυτοσυγχαιρόμαστε γιατί δεν προωθούμε αυτό το σημαντικό έργο; Και γενικά με το Πήλιο έχω ένα θέμα, καθώς τίποτε δεν γίνεται όπως νομίζω ότι πρέπει. Πανηγυρίζουμε για την άχρηστη, κατά την γνώμη μου, παράκαμψη του χιονοδρομικού κέντρου ενώ δεν προχωρούν καθόλου οι απαραίτητες παρακάμψεις Ζαγοράς, Πορταριάς, Αφήσου, Μετοχίου, Άλλης Μεριάς – ο αείμνηστος συνάδελφος Αρχιτέκτων Μηχανικός Βασίλης Ζαφειρίδης είχε προτείνει και παράκαμψη Μακρυρράχης, έχω την πρότασή του στο αρχείο μου.

Αλλά και για την ολοκλήρωση του Περιφερειακού Δρόμου δεν ξέρω τι γίνεται. Περάσαμε και μ’ αυτό το θέμα πριν από μερικούς μήνες κανα-δυό μέρες πανηγυρισμών και «απαραιτήτων διευκρινίσεων περί την χάραξιν» κι ύστερα το θέμα χάθηκε. Κι ο άλλος, ο Άρχων, ετοιμάζεται, λέει, να κάνει κυκλικό κόμβο με κατάλληλη διακόσμηση (του στυλ «φλογοβόλος βαρβαρισμός» φαντάζομαι…) στην Μπουρμπουλήθρα, όπου από όσα εγώ ξέρω προβλέπεται η αρχή του κλάδου του Περιφερειακού προς (ας πούμε) Διμήνι και Λαρίσης, με ειδική διαμόρφωση κόμβου, που επίσης μελετάται. Τι γίνονται, άραγε, όλα αυτά; Ποιος ενδιαφέρεται;

Γενικώς ζούμε σε μια ευτυχισμένη πόλη, όπου ο μόνος μας πραγματικός καημός είναι τα χριστουγεννιάτικα φωτάκια εν μέσω ενεργειακής κρίσης. Έχω κι άλλα ηχογραφημένα, την άλλη φορά. Μια τελευταία ερώτηση: το parking Φιλελλήνων λειτουργεί;

Και ένα ακροτελεύτιον σχόλιον: τις δεξαμενές στο Πεδίον Άρεως δεν τις γνωρίζει κανείς. Δεν υπάρχουν. Καλή Λευτεριά, γεια σας.

Το Αιγαίο είναι πάντα εδώ! 

(δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" την Τετάρτη 14.09.2022, αρ.φύλλου 3772)

*) το κείμενο ολοκληρώθηκε το μεσημέρι της Τρίτης (και δεκατρείς). Το βράδυ συνέβη η γερμανική καταστροφή...

Τετάρτη 7 Σεπτεμβρίου 2022

κυκλο-φ-οριακα 1116, 7 Σεπτεμβρίου 2022

 

Μπήκε και ο ένατος μήνας, ο οποίος στο ρωμαϊκό ημερολόγιο ήταν έβδομος, εξ ου και Septem (επτά) ber – εμείς κάναμε απλή μετάφραση. Που σημαίνει ότι θα φύγουν τα χελιδόνια, θα έρθουν τα πρωτοβρόχια (αστείο είναι αυτό, έχουμε ήδη μουλιάσει στη βροχή, εκείνο το 112 έχει λυσσάξει στο τσίριγμα – υπάρχει μια ωραία παροιμία περί αυτού που λέει κάτι για έναν λωλό που του είπαν να κάνει κάτι κι αυτός το παράκανε. Υπάρχει επίσης ο μύθος του Αισώπου με τον ψεύτη βοσκό…, θα υψωθεί ο Τίμιος Σταυρός να κατακεραυνώσει τους απανταχού Χρυσόστομους, θα γίνει ο τρύγος και θα αρχίσει να ζυμώνεται το καινούργιο κρασί. Και βεβαίως τα παιδιά θα πάνε για πρώτη φορά ή θα ξανα-πάνε στο Σχολείο, η νέα χρονιά αρχίζει, καθώς λένε οι «ειδικοί», χωρίς αντι-covid μάσκες, τα μεγαλύτερα παιδιά μπαίνουν σε περιόδους εξεταστικές υπό την προστασία αστυνομικών υπερδυνάμεων, η 86η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης (10-18.09.2022) βάζει πάλι για μία εβδομάδα την συμπρωτεύουσα και το Βελλίδειο Συνεδριακό Κέντρο Εξαγγελιών στην τηλεοπτική επικαιρότητα. Ο Σεπτέμβριος είναι «εξ ορισμού» ή/και «παραδοσιακά» ο μήνας των ατομικών, οικογενειακών, συλλογικών και κρατικών προγραμματισμών – συνήθως άνευ απολογισμών. Φέτος έχουμε επιπλέον το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Μπάσκετ (01-18.09.2022), με μια Εθνική Ελλάδος που βάζει φωτιές στους αντίπαλους πάγκους και αγκάθια στα θολωμένα μάτια των ανεγκέφαλων ελληναράδων ρατσιστών.

Είπαμε για βροχή (υπάρχει και η κλιματική αλλαγή) και να που βρίσκεται συχνά ο Βόλος στην επικαιρότητα λόγω πλημμυρικών καταστάσεων, περιορισμένης, βέβαια, έκτασης (στο Πακιστάν 1.300 νεκροί και 33 εκατομμύρια άνθρωποι χωρίς σπίτια…) αλλά υπαρκτής ενόχλησης. Και η ενόχληση γίνεται μεγαλύτερη όταν η ΔΕΥΑΜΒ αυτοσυγχαίρεται, η Περιφέρεια νίπτει τας χείρας της και το πολιτικό προσωπικό αφ’ ενός σπεύδει προς αποζημίωσιν (λέμε τώρα…) και αφ’ ετέρου συγχαίρει αμφοτέρους. Στα Ελληνικά αυτό λέγεται «Γιάν’ς κερνάει, Γιαν’ς πίν’» και όλα καλά κι όλα ωραία. Εμείς έχουμε ξαναρωτήσει, κι απάντηση, βεβαίως, δεν πήραμε, αν έχουν ολοκληρωθεί να αντιπλημμυρικά έργα στην Νεάπολη, που ξεκίνησαν το 2007-8. Και δεν εννοούμε μόνον την διασφάλιση της παροχής του Ξηριά, έργο της Περιφέρειας, το οποίο ολοκληρώθηκε και μπράβο – αν και μας ανησυχεί λίγο η εκτεταμένη κοιτόστρωση, που αυξάνει την ταχύτητα ροής των υδάτων. Ρωτάμε για τις δεξαμενές συγκέντρωσης των ομβρίων υδάτων και προώθησης τους στην θάλασσα, δεξαμενές που υπάρχουν στην περιοχή του κλειστού σήμερα Εκθεσιακού-Αθλητικού Κέντρου. Και επειδή οι περισσότεροι δεν ξέρουν περί τίνος πρόκειται (μεταξύ των οποίων, είμαι βέβαιος, και πολλοί σημερινοί «αρμόδιοι») η στήλη έκανε μια απλή, απλούστατη βόλτα στο σημείο και τράβηξε μερικές φωτογραφίες, τις οποίες ανήρτησε στη σελίδα της στο φατσοβιβλίο, όπου μπορεί ο οποιοσδήποτε να τις δει και, αν θέλει, να προβληματιστεί. Και κυρίως να απαντήσει γιατί αυτή η σοβαρή υποδομή της πόλης μένει ανενεργή.

https://www.facebook.com/bskyrgiannis?__cft__[0]=AZVBY-Smh6etJ2QXT305fbuO6pvNi80_JwkCWN1W5BmdxlbF0wPYGXGL3NfI4jVzsaU1sfjsF-mOo1YokTbDyYpL0RAIOhvfdQbn5mRtL3TauYwClUiNclbPD-cUSTQMx13rXfblyANjAmyl0trSzD4YYtcny6Tx-UMsQR9aXFFqIg&__tn__=-UC%2CP-R

Από εκεί και πέρα αυτό που συμβαίνει στην οδό Λαρίσης, στην (πρώην) διασταύρωση με την οδό Νεαπόλεως είναι άλλη ιστορία, εφ’ όσον οι συγκοινωνιολογικοί αστέρες της πόλεώς μας απεφάσισαν την κατάργηση της διασταύρωσης όφειλαν να είχαν νοιαστεί για την απορροή των ομβρίων – νομίζω ότι σε κανέναν κυκλικό κόμβο δεν έχει γίνει υδραυλική μελέτη, κι αν κάνω λάθος μετά χαράς θα αιτηθώ συγγνώμης.

Ειλικρινά μας συγκίνησε η απήχηση που είχε η αναφορά μας στον Κένταυρο Χείρωνα, τόσο εδώ, όσο και στο φατσοβιβλίο. Έδειξε ότι υπάρχουν ακόμη συμπολίτες που εκτιμούν τον τόπο τους, που γνωρίζουν και αγαπούν τις ιστορίες του. Κι έχει πολλές, πάρα πολλές ιστορίες αυτός ο τόπος, που ο Άρχων δικαιολογημένα δεν γνωρίζει, αφού καμία σχέση με τον Βόλο και την περιοχή του δεν έχει (εσχάτως μόνο με τον Τσουγκριά…) αλλά μου κάνει φοβερή εντύπωση που δεν τις γνωρίζουν και άνθρωποι οι οποίοι διαπιστωμένα έχουν μεγαλώσει κι έχουν πάει σχολείο σε τούτα τα μέρη, κρίμα, κρίμα κι άδικο. Κι από πάνω είναι μερικοί που υπερτονίζουν τον τοπικισμό τους (κάτι σαν τους ελληναράδες, βολαράδες, θα τους έλεγα…) απέναντι στην γειτονική Λάρισα για έργα και ημέρες, χωρίς στοιχειώδη αυτογνωσία.

Άλλο τεράστιο θέμα, η χερσαία ζώνη του λιμανιού. Μια χαρά κι αυτή, από το 2007 (προ μνημονίων) ως Δημοτικός Σύμβουλος Βόλου φωνάζω ότι μεγάλο τμήμα αυτής της ζώνης πρέπει να ανήκει στον Δήμο Βόλου και οπωσδήποτε ολόκληρο το κυκλοφορούμενο τμήμα της οδού Αργοναυτών, από οδό Πυράσσου μέχρι οδό Τοπάλη. Λέγοντας μάλιστα και την υπερβολή (;) «…για να μην δούμε κάποτε στο μέλλον κάποιον Κινεζάκο να μας ζητάει διόδια για να πάμε από τα ψαράδικα στον κεντρικό προβλήτα…». Άλλοι γελούν, άλλοι κοροϊδεύουν κι άλλοι αδιαφορούν, οι αρμόδιοι Βολιώτες άρχοντες του Λιμένος ουδέποτε ασχολήθηκαν σοβαρά με το σοβαρό αυτό θέμα, λες και δεν ζουν σ’ αυτή την πόλη, οι μνημονιακοί άρχοντες του ΤΑΙΠΕΔ έχουν μια σκασίλα (!), ο Δήμος Βόλου στο πέρασμα των χρόνων κατά καιρούς ψέλλιζε κάποιες κουβέντες, κυρίως για το πάρκο Βασιλέως Γεωργίου Α’, κι ύστερα… ήρθε ο έρωτας. Τώρα, τώρα που το ΦΕΚ υπάρχει, που ο «επενδυτής» είναι προ των πυλών και των γερανών, και δεν ξέρουμε και ποιος «κολλητός» ή Κινέζος θα είναι, τώρα τα πράγματα «αγρίεψαν». Αφήστε τα, χάλια! Μπορεί να χαλάσουν και φιλίες χρόνων… Τώρα ξύπνησαν από τον βαθύ ύπνο των δήθεν έργων, είναι αυτό που γράψαμε και παραπάνω, να χαιρόμαστε Βολιώτες που δεν ενδιαφέρονται για τον Βόλο. Τι να πω;

Περίεργοι καιροί, συμπολίτες. Και ο χειμώνας έρχεται (the winter is coming, μια «θεμελιώδης» ατάκα στο βόρειο τείχος της ιστορικής τηλεοπτικής σειράς Game of Thrones-Παιχνίδι του στέμματος). Με την Ευρώπη να μην ξέρει πού πατάει και πού βρίσκεται, αδύναμη να χαράξει μια αυτόνομη, ευρωπαϊκή πολιτική – μικροί άνθρωποι σε μεγάλες καρέκλες.

Ας είμαστε καλά κι έχουμε ακόμα πολλά να πούμε. Και καλά κρασιά. Γεια σας.

(δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" την Τετάρτη 07.09.2022, αρ.φύλλου 3767)


Τετάρτη 31 Αυγούστου 2022

κυκλο-φ-οριακα 1115, 31 Αυγούστου 2022


Φίλοι μου αγαπημένοι, γεια σας και χαρά σας! Ούτε κατάλαβα πώς πέρασε ολόκληρος ο Αύγουστος. Ολόκληρος! Μου λείψατε, μου έλειψε αυτό το βήμα έκφρασης, μου έλειψε η έκφραση των πολλών και ποικίλων και ετερογενών σκέψεων, που καθημερινά τριβελίζουν το μυαλό όλων μας, πιστεύω, σ’ αυτούς τους περίεργους καιρούς που μας έλαχε να ζούμε.

Ο δικός μας Αύγουστος πέρασε με τρικυμίες και μπουνάτσες, με καταρρακτώδεις βροχές και συμπαθητικές δροσιές, με όμορφα φεγγάρια, παγωμένες μπύρες (διότι καλοκαίρι δίχως μπύρα δεν νοείται) και σχεδόν καθόλου τηλεόραση. Ήσυχα κι απλά «…με λιτρίδια μαβιά και με ηλιοτρόπια» στις ακούραστες αμμουδιές του Αιγαίου.

Τις γεμάτες με κόσμο πολλών εθνικοτήτων. Φαίνεται ότι η Ελλάδα είναι πράγματι ένας αγαπημένος προορισμός καλοκαιρινών διακοπών για πολλούς ανθρώπους, σε όλη την υφήλιο (κάτω απ’ τον ήλιο) ανθρωπότητα. Και με την βοήθεια του διαδικτύου οι προσβάσεις γίνονται ακόμη πιο εύκολες. Η προσβασιμότητα, πάλι, όχι μόνο δεν βελτιώνεται, απεναντίας χειροτερεύει, καθώς τραπεζοκαθίσματα και προχειρο-επισκευούλες τσάτρα-πάτρα ακυρώνουν κομμάτια σωστής, κατ’ αρχήν, υποδομής. Είχαμε άτομο με σοβαρές κινητικές δυσκολίες μαζί μας και το ζούσαμε καθημερινά. Γενικά, η συντήρηση των υποδομών πάσχει βαρέως. Θετικό βήμα φέτος η κάθοδος και διέλευση των λεωφορείων της γραμμής από τον παραλιακό δρόμο, με την βοήθεια ικανού αριθμού ανδρών και γυναικών «σεκιούριτι» που αγωνίζονται τρέχοντας και σφυρίζοντας να κρατούν ελεύθερη εμποδίων και παρκαρισμένων οχημάτων την διαδρομή. Μαζί και τον λεγόμενο «ποδηλατόδρομο».

Κι εκεί που όλοι οι γνωστοί και μη εξαιρετέοι κυβερνητικοί και μη παράγοντες πανηγυρίζουν για την «επίτευξη των στόχων» στον τουρισμό, εμφανίζεται σε γνωστή και μη εξαιρετέα εφημερίδα ένας άριστος φιλοκυβερνητικός κύριος καθηγητής στην Οξφόρδη ο οποίος θρηνεί για την καταστροφή του «Ελληνικού Καλοκαιριού» στα Ελληνικά Νησιά λόγω της επέλασης αλλοδαπών κεφαλαιούχων, που αγοράζουν γην και ύδωρ, είτε αλμυρό (παραλίες ολόκληρες) είτε γλυκό (πηγές και ρέματα). Κι αν ψάξει κανείς στα χρονικά των τελευταίων μηνών (ακόμη και στο διαδίκτυο) θα δει ότι το ίδιο το Κράτος μας, στην λογική της απόλυτης «αναπτυξιακής μανίας», με κατάλληλους Νόμους διευκολύνει με χίλιους τρόπους την καταστροφή του Ελληνικού Περιβάλλοντος και την εκποίηση της Ελληνικής Γης. Αφήστε πια τις νομοθεσίες για τα αυθαίρετα, εκείνο το έρμο το Κτηματολόγιο, που δεν πρόκειται ποτέ να ολοκληρωθεί, κι εκείνους τους Δασικούς Χάρτες, που αμφιβάλλω αν ξέρει κανείς για ποιον λόγο ακριβώς συντάχθηκαν. Κι ήρθε τώρα το (ξε)πλήρωμα του χρόνου να χύνονται κροκοδείλια δάκρυα γιατί θα χαθεί η δυνατότητα των Ελλήνων να απολαμβάνουν τα Ελληνικά Νησιά.

Γι’ αυτό λέω ότι είναι περίεργοι οι καιροί. Κι ενώ οι κολλητοί «πάροχοι» (φτιάξαμε κι εδώ καινούργια ορολογία) θησαυρίζουν ασύστολα, ο αρμόδιος Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης ανοιχτά και ξεδιάντροπα, όπου σταθεί κι όπου βρεθεί (συνήθως στο «δικό του» ΣΚΑΪ…) μας συνιστά (άκουσον! άκουσον!) να βρούμε τρόπους να μειώσουμε την κατανάλωση ρεύματος στα σπίτια μας! Να βρούμε εμείς τρόπους, το καταλαβαίνουμε αυτό; Αυτός δεν μπορεί να κάνει τίποτε για την συγκράτηση των τιμών, οι πέντε «πάροχοι» (Βαρδινογιάννης-NRG, Μυτιληναίος-Protergia, ΓΕΚ Τέρνα-ΗΡΩΝ, J&P ;Aβαξ-VOLTERRA, Ελληνικά Πετρέλαια+Ιταλική EDISON-ELPEDISON) είναι προφανές ότι τον έχουν δεμένο πισθάγκωνα και δεν τον αφήνουν να ανασάνει τον φουκαρά...

Και η ζωή συνεχίζεται. Με χάρτινα καλαμάκια πλέον για τον εσπρέσο φρέντο καφέ, οικολογική αντιμετώπιση του πλανήτη μας, άσχετο αν από την άλλη πόρτα καταργούμε τις περιοχές Natura 2000, εμείς τα καλαμάκια τα έχουμε χάρτινα, ήτοι από ξύλο. Μου έλεγε κυρία καφετζού (με την καλή την έννοια) ότι δεν πωλούνται πλέον εν Ελλάδι πλαστικά καλαμάκια (να θυμηθώ να κρατήσω μερικά που βρίσκονται στο σπίτι, ως αναμνηστικά) κι όποιος τα επιθυμεί διακαώς τα φέρνει από την Βουλγαρία! Μια χαρά τρόπο βρήκαμε πάλι αλλά ανεξάρτητα από αυτό πρώτον τα χάρτινα «μουλιάζουν» άμα μείνουν λίγο παραπάνω μέσα στον καφέ και δεύτερον να δείτε που θα αρχίσουμε τώρα να ψάχνουμε από τι ξύλο είναι φτιαγμένο αυτό το χαρτί, γιατί δεν μπορεί να βάζουμε ό,τι κι ό,τι στο στόμα μας – καινούργια μπερδέματα φοβάμαι.

Ύστερα ήρθε και με βρήκε το φλεγόμενο βέλος ενός τέρατος, που κάποιοι ονόμασαν «κένταυρο» και κάποιοι τελείως… «κένταυρο χείρωνα». Ύστερα βρήκαν στο διαδίκτυο κάτι απίθανες χολυγουντιανές ζωγραφιές με τέρατα όμοια με αυτό που τοποθετήθηκε στον κυκλικό κόμβο της Γορίτσας και είπαν να! αυτός είναι. Πώς και γιατί ο Κένταυρος Χείρων πετούσε φλεγόμενα βέλη κανένας ημι-α-μαθής δεν κάθισε λίγο να σκεφτεί. Εγώ έκανα μια ανάρτηση στο φατσοβιβλίο και προσπάθησα να εξηγήσω ότι αυτό το βάρβαρο, χολυγουντιανής, επαναλαμβάνω, έμπνευσης, πράγμα δεν είναι σε καμία περίπτωση ο Κένταυρος Χείρων που ζούσε στο Πήλιο, ο δικός μας σοφός διδάσκαλος Κένταυρος. Και επειδή ξέρω ότι ισχύει το «Οὔ με πείσεις κἄν μὲ πείσῃς», ας κάνουν όποιοι/-ες θέλουν μισόν κόπο να χαζέψουν κείμενο και φωτογραφίες στην διεύθυνση 

https://www.greek-language.gr/digitalResources/ancient_greek/mythology/lexicon/metamorfoseis/page_271.html, είναι μια ιστοσελίδα οπωσδήποτε πιο έγκυρη...

Και à propos, με γεια τον κόμβο. Χρήσιμος κι αυτός στην καθημερινή λειτουργία, θα πάω προσωπικά να ελέγξω αν είναι δύσκολος για τα λεωφορεία, όπως μου λένε, και θα τα ξαναπούμε. Πάντως τέτοια εγκαίνια! Παρουσία (δοτική…) βουλευτού, κλήρου, λαού, τα πάντα όλα, κορδέλες, ένας θρίαμβος, εντυπωσιάστηκα, ήταν πρωί και δεν θα φαίνονταν τα βεγγαλικά, αλλιώς στο τσεπάκι τα έχουμε κι αυτά. Να χαίρεστε.

Διαβάζω ότι και οι κάτοικοι της Κριθαριάς λένε ΟΧΙ στην εγκατάσταση του σταθμού LNG. Εύγε! Όλοι πρέπει να πούμε ΟΧΙ, πουθενά μέσα στον Παγασητικό.

Είναι πολλά μαζεμένα, πλημμυρικά φαινόμενα και άλλα, θα μπούμε σε ρυθμό. Γεια σας.

Στην φωτογραφία «Ο κένταυρος Χείρων και ο Αχιλλέας». Barry James, 1772, λάδι σε μουσαμά, Yale Centre for British Art.

(δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" την Τετάρτη 31.08.2022, αρ.φύλλου 3762)


Τετάρτη 20 Ιουλίου 2022

κυκλο-φ-οριακα 1114, 20 Ιουλίου 2022

 

Καλημέρα συμπολίτισσες, συμπολίτες και απανταχού αναγνώστριες και αναγνώστες παντός προσιτού μέσου ενημέρωσης. Τα κυκλο-φ-οριακά είναι σήμερα εδώ αλλά επειδή φτάσαμε στο κατακαλόκαιρο (ούτε που κατάλαβα πώς…) θα πάρουν άδεια από τη Σημαία για τις ερχόμενες δύο (2) Τετάρτες. Ολόψυχα εύχομαι να περάσετε ένα υπέροχο καλοκαίρι, τον Αύγουστο, που ‘ναι παχιές οι μύγες, θα τα ξαναπούμε και θα ξαναθυμηθούμε τους στίχους του Ελύτη «…Αύγουστε μήνα και Θεέ σε σέναν ορκιζόμαστε / Πάλι του χρόνου να μας βρεις στο βράχο να φιλιόμαστε…».

Και επίσης ολόψυχα εύχομαι να μπορέσουμε όλοι να κρατήσουμε σώας τας φρένας μας, καθότι κυκλοφορούν αβέρτα «πάουερ πας», «φιούελ πας» «ψυγειοκαταψύκτης πας» και «Κυριάκο πού το πας;» με κάτι επιδόματα-ψίχουλα που τα «μέσα» διατυμπανίζουν ως περίπου την σωτηρία της ψυχής μας, κυκλοφορεί ελεύθερος ένας βιαστής καταδικασμένος σε 12 χρόνια κάθειρξη και ο συνήγορός του κυκλοφορεί επίσης ελεύθερος παρότι έχει απαξιώσει, βρίσει, συκοφαντήσει, εξευτελίσει ανοιχτά σχεδόν το σύνολο της Ελληνικής Κοινωνίας, κυκλοφορούν γκρίζοι λύκοι και άλλα αρπακτικά ζώα στην αντίπερα όχθη του Αιγαίου, κυκλοφορούν και πέφτουν τεράστια αεροσκάφη φορτωμένα με ποιος-ξέρει-τι, που ξεκίνησαν από ποιος-ξέρει-πού και πηγαίνουν προς ποιος-ξέρει-πού, κυκλοφορούν «με το κεφάλι ψηλά» και κάνουν προεκλογικές συγκεντρώσεις οι καταστροφείς των Πανεπιστημίων και του Περιβάλλοντος, των περιοχών Natura συμπεριλαμβανομένων, κυκλοφορεί και πανάκριβο υγροποιημένο φυσικό αέριο ΥΦΑ, αμερικανιστί Liquefied Natural Gas LNG – προτιμάται, ως είθισται, η αμερικάνικη ορολογία – που ψάχνει τόπο να σταθεί δεδομένου ότι πρόκειται για πολύ καλή μπίζνα.

Σ’ αυτό το τελευταίο συνάνθρωποι Μαγνησιώτες οφείλουμε, πρέπει, όλοι με μια φωνή να πούμε ένα βροντερό ΟΧΙ. Όχι τύπου «όχι εδώ, ναι αλλού…», όχι πάλι «μακριά απ’ τον κ… μου κι ας είναι όπου να ‘ναι», όχι μπούρδες «δεν το προβλέπει το μάστερ πλαν…» και τρίχες κατσαρές, ένα ατόφιο, πεντακάθαρο «ΟΧΙ μέσα στον Παγασητικό Κόλπο»! Πουθενά. Υπεύθυνα. Και προσοχή στα παντός είδους λαμόγια (είναι πολλά τα λεφτά Άρη…): έχουν πολλά «επιχειρήματα», βασικότερο των οποίων είναι οι φοβερές και τρομερές θέσεις εργασίας, οι οποίες, αν έχω καταλάβει καλά, τελικά δεν είναι παραπάνω από δέκα.

Στο μεταξύ τελείωσε η επίσης φοβερή και τρομερή εκκαθάριση δικαιούχου πάουερ πας (γινόταν εδώ και καμιά δεκαριά μέρες…) και μας ήρθε ηλεκτρονικώς (πολιτισμός παιδί μου!) το αποτέλεσμα: Εκκαθαρισθέν Ποσό 0,00 €, Συνολικό Εκκαθαρισθέν Ποσό 0,00 €, Συνολικό Ποσό Επιστροφής 0,00 €. Πήξαμε στα κουλούρια. Ενός καλού Βολιώτη φίλου ήρθε Εκκαθαρισθέν Ποσό -32,90 €, Συνολικό Εκκαθαρισθέν Ποσό -32,90 €, Συνολικό Ποσό Επιστροφής 0,00 €. Καλά πες, το δικό μας το μηδενικό ποσό άντε να το καταπιώ, το αρνητικό ποσό του φίλου τι σημαίνει άραγε; Σημαίνει παιδάκια, άριστα παιδάκια, απόφοιτα Χάρβαρντ, Γέιλ, Πρινστον και Λόντον Σκουλ οφ Εκονόμικς, που παίζουν με τον πόνο των Ελλήνων την ώρα που τα πραγματικά αφεντικά τους θησαυρίζουν αισχροκερδώντας ασυστόλως. Εγώ αυτό καταλαβαίνω, και να με συμπαθάτε.

Εξαντλείται καθημερινά και ο δημοσιονομικός χώρος και η υπομονή μου…

Και στο υπόλοιπο μεταξύ κυκλοφορώ κι εγώ, το κατά δύναμιν. Μέλος κι εγώ ενός συρφετού που μετα-κινείται από παντού προς παντού, ίσια κι ανάποδα, με όλους τους πρόσφορους τρόπους. Βγαίνω στους δρόμους της πόλης και δεν αισθάνομαι πλέον καμία απολύτως ασφάλεια – η άδεια οδήγησής μου εκδόθηκε στις 17 Αυγούστου 1972, πλησιάζει δρομαίον το χρυσούν ιωβηλαίον, στο ενδιάμεσο τριγύρισα λίγο στους δρόμους της υπόλοιπης Ευρώπης και αρκετά στους Ελληνικούς, τώρα πλέον τα ‘χω χαμένα και το αναγνωρίζω. Και δεν βλέπω τρόπους να βελτιωθεί αυτό, η Τροχαία έχει εγκαταλείψει την πόλη και ασχολείται σχεδόν αποκλειστικά με τις «υπερβολικές ταχύτητες» στους υπεραστικούς δρόμους, απολύτως ουδείς ασχολείται με αστεία πράγματα όπως «κυκλοφοριακή αγωγή», το μηχανάκι του ντελιβερά είναι το άλφα και το ωμέγα της καθημερινής πραγματικότητας, παντελώς και δια παντός ανεξέλεγκτο από νόμους και προφήτες κι ανάμεσα σε όλα αυτά κάποιοι μη εποχούμενοι προσπαθούν να επιβιώσουν.

Προχθές στον Περιφερειακό μια ασπρομάλλα κυρία με μπαστούνι προσπαθούσε να περάσει απέναντι. Ήταν στο πεζοδρόμιο της καφετέριας, στο κόμβο με Ιωλκού, δεν υπάρχει απ’ ευθείας φανάρι για πεζούς, και έπρεπε ή να κάνει τον γύρο του κόσμου διασχίζοντας 2 φορές την Ιωλκού και 1 τον Περιφερειακό ανατολικά ή να δοκιμάσει την τύχη της και να διασχίσει τον Περιφερειακό δυτικά, ανάμεσα στα αυτοκίνητα, σταματημένα και κινούμενα. Ξεκίνησε κούτσα-κούτσα, εγώ κρατούσα την αναπνοή μου, και με τη συνδρομή του γνωστού φύλακα-αγγέλου κούτσα-κούτσα η κυρία έφτασε στο απέναντι πεζοδρόμιο. Αυτά, λογικά, συμβαίνουν μόνο στα έργα (σοβαρής) επιστημονικής φαντασίας, όπου οι άνθρωποι τηλεμεταφέρονται ή διακτινίζονται. Φαίνεται όμως ότι στον πραγματικό κόσμο του Μονακοβόλου είναι καθημερινό άγχος για πολλούς ανθρώπους των βορείων συνοικιών. Άρα; Αν και όταν συμβεί κάποιο τέτοιο δυστύχημα, το οποίο φυσικά απεύχομαι, όλοι θα ξεπλένουν τα χέρια τους και θα καταριούνται την κακιά την ώρα, τον κακούργο οδηγό και τον κακούργο τον δρόμο. Αλλά την πραγματική ευθύνη την έχουν αυτοί που λειτουργούν έναν τόσο πολυσύχναστο κόμβο χωρίς πλήρη εξασφάλιση των πεζών σε όλες τις κατευθύνσεις. Η πλήρης ασφάλιση όλων των κινήσεων των πεζών σημαίνει μικρή (αλλά υπαρκτή) επιβάρυνση των καθυστερήσεων για τα αυτοκίνητα. Γι’ αυτό και δεν «συνηθίζεται», για να μην καθυστερούν λίγο παραπάνω τα οχήματα. Ξέρω ακριβώς για τι πράγμα μιλάω, ξέρω τι σημαίνει «ολικό κόκκινο» κι όποιος ίσως ενδιαφέρεται (λέμε τώρα, εδώ έχουμε να κάνουμε με αυθεντίες σε όλα τα επίπεδα, με πρώτο και καλύτερο τον Άρχοντα, που παντού και πάντα δίνει κατάλληλες οδηγίες…) ας έρθει να ρωτήσει.

Σας υπολήπτομαι και σας χαιρετώ αναφανδόν. Γεια σας.

Στην φωτογραφία οι δύο Ναύτες που διαβάζουν, δύο πίνακες του Γιάννη Τσαρούχη (1910-1989), "φωτοσοπική" σύνθεση δική μου.

(δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" την Τετάρτη 20.07.2022, αρ.φύλλου 3742)


Τετάρτη 13 Ιουλίου 2022

κυκλο-φ-οριακα 1113, 13 Ιουλίου 2022


Πανσέληνος σήμερα το βράδυ, καλημέρα συμπολίτισσες και συμπολίτες. Η ανέκαθεν μεγάλη πανσέληνος του Ιουλίου, απόλαυση για όλους τους Έλληνες, θαλασσινούς και βουνίσιους. Τώρα «πανσέληνος του κόκκινου ελαφιού», αμερικάνικες τρίχες κατσαρές, που ναι μεν εξαπλώνονται αστραπιαία μέσω του διαδικτύου, όμως βρίσκουν πρόσφορο έδαφος σε όλον αυτόν τον συρφετό που διαφεντεύει τα ελληνικά ΜΜΕ και τις ενημερωτικές ιστοσελίδες και μέσω αυτών επιβάλλονται, εν τέλει, ως «δεδομένο» στην ελληνική πραγματικότητα. Τι είναι, δηλαδή, το κόκκινο ελάφι; Μήπως είναι αυτό το εξωτικό ζώο που κάνει παρέα με το πράσινο άλογο;

Πολύ στενοχωρήθηκα, συνάνθρωποι, που παραιτήθηκε εκείνος ο Μπόρις Τζόνσον, ο Άγγλος πρωθυπουργός ντε! Από όλες τις καρικατούρες, που αυτή την περίοδο κάνουν κουμάντο στα ευρωπαϊκά πράγματα αυτός ήταν πάντα η πιο αστεία. Κι ας μην είναι η Τεράστια Βρετανία στην Ένωση, αυτός έβρισκε πάντα τον τρόπο να μας κάνει να γελάμε. Λύσσαξαν οι Συντηρητικοί (όνομα και πράμα), τι έκανε ο άνθρωπος; ένα ψιλο-παρτάκι έκανε μέσα στις καραντίνες κι έναν ψιλο-παιδεραστή ψιλο-κάλυψε, δεν ξέρω, μήπως σας θυμίζει τίποτε το εγχώριον;

Τώρα θα μου πείτε «εδώ καράβια χάνονται…», αλλά δεν φαίνεται κανείς να δίνει σημασία σε αυτό. Ο καθένας ζει στον κόσμο του, η αλαζονεία περισσεύει, ουδείς ουδέν λάθος αναγνωρίζει. Τρανταχτά παραδείγματα το Τουρκαιγαίο και το τεράστιο και καταστροφικό λάθος της «άμεσης απολιγνιτοποίησης», που τόσο πανηγυρικά εφαρμόστηκε από την επομένη των εκλογών του 2019. Σήμερα τα κλειστά λιγνιτωρυχεία και οι κλειστές ηλεκτροπαραγωγικές μονάδες ξανα-ανοίγουν. Και δεν είναι αποκλειστικά υπεύθυνος γι’ αυτό ο πόλεμος Ρωσίας-Ουκρανίας, όπως λένε όσοι δεν έχουν μάθει να λένε «μας συγχωρείτε, λάθος». Σκαλίζοντας το απέραντο διαδίκτυο συνάντησα στην εφημερίδα «Ναυτεμπορική» ένα σημαντικό άρθρο του Καθηγητή Πολιτικών Μηχανικών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Γιάννη Μυλόπουλου με τίτλο «Πρόωρη απολιγνιτοποίηση: Τα… λάθη πληρώνονται» https://m.naftemporiki.gr/story/1852032/proori-apolignitopoiisi-ta-lathi-plironontai

Δευτέρα 11 Ιουλίου 2022 το γλυκό έδεσε. Η Ρωσία σταμάτησε την παροχή αερίου προς την Ευρώπη προκειμένου να κάνει εργασίες ετήσιας συντήρησης στον μεγάλο αγωγό nord stream 1, που θα διαρκέσουν μέχρι τις 21 Ιουλίου. Μία μόνο αναλύτρια οικονομικών από την ΕΡΤ1 τόλμησε να πει ότι η διακοπή αυτή για συντήρηση είχε ανακοινωθεί πριν έναν χρόνο (!), όλοι οι υπόλοιποι, μαζί με όλους τους ευρωπαίους θεωρούν την κίνηση αυτή «επιθετική ενέργεια» και ήδη μιλούν για δελτία στην κατανάλωση, τρομερές τιμές στο ρεύμα που παράγεται από φυσικό αέριο (οι περιβόητοι παραγωγοί-πάροχοι, και η απαλλαγή μας από τον βρώμικο λιγνίτη…) και τον κακό μας τον καιρό. Λάθη επί λαθών και τελικά, αδελφοί, εμείς τα πληρώνουμε όλα τα λάθη ολονών. Κυριολεκτικά τα πληρώνουμε, από το υστέρημά μας, τις περισσότερες φορές με το αίμα της καρδιάς μας.

Επισκέφθηκαν την πόλη μας οι τρεις τρισ-μέγιστοι φωστήρες του ακροδεξιού σύμπαντος, δεν μάθαμε με ποιους συναντήθηκαν (χρήσιμο θα ήταν να ξέραμε ονόματα, αλλά ούτως ή άλλως η πόλη μας βρίθει ακροδεξιών στοιχείων…) πέραν, βεβαίως, του τετρα-μέγιστου Άρχοντος, με τον οποίον απεριορίστως αυτό- και αλληλο-θαυμάζονται. Για την Ιστορία των κυκλο-φ-οριακών Θ.Τζήμερος (Πρόεδρος, ως primus inter pares, πρώτος μεταξύ ίσων), Φ.Κρανιδιώτης, Κ.Μπογδάνος (Αντιπρόεδροι, για Μέλη δεν ξέρω…) «Εθνική Δημιουργία», στον Βόλο, 07.07.2022. Κι ο Θεός να μας φυλάει. Βέβαια, τα τοπικά «ενημερωτικά» υποπροϊόντα έσπευσαν – μη χάσουν την ευκαιρία – να μας ενημερώσουν ότι αυτοί οι αστέρες είναι ενήμεροι για τους δίδυμους κυκλικούς κόμβους στο Νεκροταφείου (!) και κατακεραύνωσαν την «Γεωργίου και την υπηρεσία της», που δημιουργούν προβλήματα στην πόλη. Ακούς; Ακούω να λες, που έλεγε κι η γιαγιά μου! Όλο και χειρότερα πάμε, συμπολίτες.

Περνάω συχνά από την οδό Αναλήψεως προς τον Άναυρο, στη διασταύρωση με Ιωλκού και… ενθουσιάζομαι. Ειλικρινά δεν θα μπορούσα να σκεφτώ καλύτερη διάταξη για ένα κυκλοφοριακό μπάχαλο: μία Τράπεζα, ένα Ταχυδρομείο (ελληνιστί κούριερ), ένα ψιλικατζίδικο και ένα καφεπωλείο μέσα σε ένα οικοδομικό τετράγωνο, με φάτσα πάνω στην αρτηρία, και στην άκρη φανάρια. Βεβαίως περνάει και λεωφορείο. Όλα αυτά μαζί και ταυτοχρόνως, τι θα μπορούσε να γίνει εκτός από μπάχαλο. Για το οποίο, φυσικά, κανείς δε ευθύνεται, όλοι μια δουλειά προσπαθούν να κάνουν, όλοι τα δίκια τους έχουν, ακόμη κι αυτοί που σταματούν σε διπλή σειρά «για 1 λεπτάκι, να παραλάβω ένα δεματάκι…» έχουν τα δίκια τους, το λάθος βρίσκεται στην χωροθέτηση των υπηρεσιών. Χωροθέτηση, λέξη μαγική, και εν πολλοίς λέξη άγνωστη στην σημερινή ελληνική αστική πραγματικότητα. Ύστερα περνάω πολύ αραιά από τους κεντρικούς πεζοδρόμους και κάθε φορά, μα κάθε φορά, εκπλήττομαι: τα τραπεζοκαθίσματα (τα οποία έχω εγώ ο ίδιος χαρακτηρίσει παλαιότερα ως «επεκτατικόν και μεταστατικόν βιο-λογικόν είδος») αυξάνονται και πληθύνονται διαρκώς. Πού θα σταματήσουν άραγε; Τώρα σε κάποια σημεία το ελεύθερο πλάτος διέλευσης πεζών και λοιπών αναξιοπαθούντων(δεν μιλάω για ΑμεΑ, σύντομα θα μιλήσω μια και καλή…) μόλις και φτάνει το 1 (ένα) μέτρο. Ποιος είναι αρμόδιος; Ποιος αδειοδοτεί; Ποιος αστυνομεύει; Όποιον/όποια και να ρωτήσεις σε τούτη την πόλη ένα όνομα θα σου πει. Ένα και Μοναδικό. Δυστυχώς, συμπολίτες, δυστυχώς, αυτή είναι η κατάντια της όμορφης πόλης μας.

Παρεμπιπτόντως κλείνει και ο ΟΣΕ μετά από 138 χρόνια, ο Σταθμός ερημώνει και σε λίγο θα ερειπωθεί, αλλά ποιος νοιάζεται; Ο αναπτυξιολάγνος κ. Βουλευτής μόνο για την ηλεκτροκίνηση ενδιαφέρεται, ως έργο αναπτυξιακό, και ναι! καλώς τηνε κι ας άργησε καμιά 30ριά χρόνια η ηλεκτροκίνηση της γραμμής Βόλου-Λάρισας και κυρίως, κατά την γνώμη μας, η παραλλαγή της χάραξης. Αλλά το βλέπει λογικό να κλείνει ο Σταθμός του Βόλου; Ευθέως ερωτώ και θέλω κάπου-κάπως να ακούσω την άποψή σας «συνάδελφε» εν Τύποις κύριε Μπουκώρε!

Σας ασπάζομαι αδελφικώς και επισταμένως. Γεια σας.

Στην φωτογραφία, μόνο στον Βόλο υπάρχουν μέσα στην πόλη σιδηροτροχιές τριπλού πλάτους: 0,600μ., 1,000μ. και 1,435μ. Ποιος το εκτιμάει αυτό;

(δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" την Τετάρτη 13.07.2022, αρ.φύλλου 3737)

Τετάρτη 6 Ιουλίου 2022

κυκλο-φ-οριακα 1112, 6 Ιουλίου 2022


Φτου σκουληκομυρμηγκότρυπα, 6 έχει σήμερα ο μήνας, καλημέρα κιόλας, δεν υπολόγισα σωστά τις μέρες. Διότι χθες έληξε η προθεσμία αιτήσεων για επιδοτήσεις μέσω του προγράμματος «ΑΝΑΚΥΚΛΩΝΩ-ΑΛΛΑΖΩ ΣΥΣΚΕΥΗ», τουτέστιν αγοράζω νέα συσκευή, λευκή μεν, «πράσινη» δε, και επιστρέφω αρμοδίως την παλιά μου, η οποία οδεύει προς ανακύκλωση, πώς και πού ακριβώς δεν μπόρεσα να ξεδιαλύνω. Δεν ξέρω αν ασχοληθήκατε με αυτό ή όχι, εγώ λίγο. Και μου έχει κάνει μεγάλη εντύπωση ο περιορισμός των «ενεργοβόρων» οικιακών συσκευών σε κλιματιστικά, ψυγεία και καταψύκτες. Μόνο! Δηλαδή δεν είναι ενεργοβόρες οι ηλεκτρικές κουζίνες, τα πλυντήρια; Τα τεχνικά στοιχεία των συσκευών, απλουστευμένα, λένε ότι η ονομαστική ισχύς τους είναι: ψυγείο 90 Watt, καταψύκτης 110 W, κλιματιστικό 1000 W, πλυντήριο πιάτων 3200 W, πλυντήριο ρούχων 2800 W, κουζίνα (μάτια) 1500-2000 W, φούρνος 2800 W, ανάλογη είναι και η κατανάλωση ενέργειας. Γιατί, λοιπόν, αποσύρουμε τις συσκευές με την χαμηλότερη κατανάλωση λέγοντας ένα σωρό μπούρδες περί σωτηρίας του περιβάλλοντος και εξοικονόμησης πολύτιμης ενέργειας; Κατά την γνώμη μας η απάντηση είναι απλή: οι μεγάλοι εισαγωγείς (δεδομένου ότι τίποτε σχετικό δεν παράγεται, πλέον, στην Ελλάδα) έχουν πλεόνασμα σε κλιματιστικά και ψυγεία και πρέπει να το διώξουν, «έπεισαν» Άδωνη και λοιπούς συγγενείς (ίσως και με το αζημίωτο, ποιος μπορεί να το αποκλείσει…) να τους πληρώσουν κι από πάνω, μαζί με εμάς τα κορόιδα που υποφέρουμε από την αισχροκέρδια των παραγωγών ηλεκτρικής ενέργειας και καταπίνουμε, συνήθως, αμάσητες τις καραμελίτσες περί οικονομίας και πρασίνων αλόγων. Και κάτι ακόμη. Φίλοι, που σε ανύποπτο χρόνο, προ τετραμήνου και βάλε, είχαν κάνει σχετική έρευνα αγοράς και παρακολουθούν τα πράγματα, με διαβεβαιώνουν ότι οι ονομαστικές τιμές στα μαγαζιά των κλιματιστικών ανέβηκαν αισθητά από τότε που ανακοινώθηκε αυτό το πρόγραμμα, με αποτέλεσμα σήμερα, μαζί και με την επιδότηση, να κοστίζουν στον καταναλωτή κάτι λίγο περισσότερο από ότι θα κόστιζαν αν αγοράζονταν πριν από τέσσερεις μήνες…!!

Θαύμα; Γιατί όχι, αφού υπάρχει «δημοσιονομικός χώρος» (καινοφανής έκφρασις κι αυτή), σε απλά ελληνικά «λεφτά υπάρχουν, εκλογές έρχονται, δώστε σανό και καναβούρι στον λαό και ψιλά στους δικούς μας». Κι άσε τους απέναντι να κατοχυρώνουν το «TurkAegean» στο Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO- Intellectual Property Office). Μα είναι δυνατόν; Και όμως είναι, συν-Έλληνες. Καμία πολιτική ευθύνη, τώρα ο (αν)αρμόδιος Υπουργός ανακρίνει τον ένα και μοναδικό υπηρεσιακό παράγοντα που «πήρε το σήμα και δεν του το ‘δωσε», το φαντάζεστε; Κι εκεί, στο ΝΑΤΟ, τι έγινε τελικά, κατάλαβε κανείς; – οι περισσότεροι ευρωπαίοι μιλούν για περιφανή νίκη της Τουρκίας…

Γιατί; θα μου πείτε, μήπως κατάλαβε κανείς τι έγινε εδώ, στο Δημοτικό Συμβούλιο Βόλου; Εγώ εκείνο που κατάλαβα είναι ότι πάλι ισόβια κάτεργα ετοιμάζει ο Άρχων για όποιον τολμά τώρα ή τολμήσει στο μέλλον να αμφισβητήσει το μεγαλείο του και όλα τα υπόλοιπα. Ανεξαρτήτως, ανεπιστρεπτί και διακαώς – ενημερωθείτε από την «Μαγνησία» ή/και το magnesianews.gr.

Κι άλλα συγκλονιστικά νέα: Αλέξης Κούγιας τέρμα στην ΑΕ Λάρισας (σούζα τ’ αλογάκ’), Αχιλλέας Νταβέλης ο νέος ιδιοκτήτης. Έλεγα κι εγώ, το πακέτο περιλαμβάνει εκτός από κέντρο αποκατάστασης και μάσκες για τον κορωνοϊό, εφημερίδες και τηλεοράσεις, αλλά λείπει το ποδόσφαιρο, το «μιντιακό τοπίο» της ταλαίπωρης σημερινής Ελλάδας απαιτεί και επαφή με τις μάζες των χουλιγκάνων των γηπέδων για στήριξη καλού-κακού. Οι οποίοι οπαδοί πανηγύρισαν αυτή την αλλαγή, λένε τα ρεπορτάζ κι εμάς, εκτός όλων των άλλων, θα μας λείψουν εκείνες οι ευγενικές ανακοινώσεις εναντίον του Άρχοντος και οι αναλόγου ύφους απαντήσεις – μια υπέροχη ατμόσφαιρα ενός ιδιάζοντος τάτσι-μίτσι-κότσι…

Οργιάζει ανεξέλεγκτη η βαριά εγκληματικότητα σε ολόκληρη την επικράτεια και οι άριστοι καταδιώκουν τους φοιτητές και την Εισαγγελέα Διαφθοράς και απελευθερώνουν τον δολοφόνο Κορκονέα και τους δολοφόνους του Ζακ Κωστόπουλου – έχουν γίνει μαλλιά-κουβάρια και μεταξύ τους, λένε οι κακιές οι γλώσσες, ήρθε και η τουρκαιγιώτικη σφαλιάρα κι απόγινε. Μόνο εδώ, σε τούτη την όμορφη πόλη, επικρατεί αυτή η όμορφη «ομερτά», όπου βίλλες και εκατομμύρια βολτάρουν ανενόχλητα και ουδείς άριστος ασχολείται…

Κυκλοφοριακώς όλα καλά. Ο κόμβος στη Γορίτσα ακόμα γίνεται, οι λακούβες στους δρόμους δεν λεν να κλείσουν, οι ασφαλτοστρώσεις δεν καταλαβαίνω με ποιο σκεπτικό γίνονται, όπου γίνονται, το ίδιο αλαλούμ επικρατεί στις κεντρικές αρτηρίες όπως όλα τα τελευταία χρόνια (για την ακρί-βει-α από τότε που ο Άρχων και οι συν αυτώ καταστηματάρχες, συνεπικουρούμενοι από «επιστήμονες», κατήργησαν τις κορύνες) και τώρα προέκυψε κι άλλο ένα «προβληματάκι» στην οδό Ιάσονος, όπου η ο-Θεός-να-την-κάνει λεωφορειολωρίδα είναι μονίμως κατειλημμένη από μηχανοκίνητους διανομείς (ελληνιστί ντελιβεράδες), οι οποίοι, προφανώς, δικαιούνται να παρκάρουν εκεί ενώ τα Ι.Χ. απαγορεύονται. Δεν ξέρω πού είναι γραμμένα αυτά, πάντως στον ένα και μοναδικό Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας εξαιρέσεις για ντελιβεράδες και τις εταιρείες τους δεν προβλέπονται. Δεν ξέρω επίσης ποιος είναι αυτός που αστυνομεύει ή δεν αστυνομεύει αυτές τις «εξαιρέσεις», και επίσης δεν ξέρω πώς αντιδρούν τα ίδια τα λεωφορεία σε αυτά – φοβάμαι ότι κι εδώ επικρατεί η προαναφερθείσα όμορφη «ομερτά»…

Καλοκαιράκι, συνάνθρωποι, ας το ευχαριστηθούμε. Προσωπικά είχα χρόνια να κολυμπήσω στις Πλάκες και φέτος πηγαίνω σχεδόν καθημερινά στον χώρο του Συλλόγου Χειμερινών Κολυμβητών «ΙΑΣΩΝ». Μια εξαιρετικά ευχάριστη έκπληξη, τόσο στην πεντακάθαρη θάλασσα όσο και στην οργανωμένη ήπια αλλά με πλήρη επάρκεια στεριά. Και με ναυαγοσώστη παρακαλώ! Θερμά συγχαρητήρια στον Σύλλογο, που εδώ και πολλά χρόνια αγωνίζεται για το καλύτερο.

Σας χαιρετώ διεξοδικώς. Γεια σας.

Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη «στου Βόλου τις ακρογιαλιές…». 

(δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" την Τετάρτη 06.07.2022, αρ.φύλλου 3732)

Τετάρτη 29 Ιουνίου 2022

κυκλο-φ-οριακα 1111, 29 Ιουνίου 2022

 

Καλημέρα συμπολίτισσες και συμπολίτες. Όταν στις 12 Φεβρουαρίου 2020 τα κυκλο-φ-οριακά γιόρταζαν τις 1000 συνέχειες, ο παιδικός φίλος και συν-ναυτοπρόσκοπος στο 58ο Σ.Ν/Π Κώστας Μ. μου ευχήθηκε να φτάσω τις 2000 και «για αρχή» να φτάσω στον ιδιαίτερο αριθμό 1111, με τους τέσσερεις άσσους. Ε! σήμερα, 29 Ιουνίου 2022 αυτό που διαβάζετε είναι το κείμενο αριθμός 1111! Δυο χρόνια και πέντε μήνες για 111 κείμενα είναι ένας καλός μέσος όρος απόδοσης.

Δυο χρόνια πανδημίας, ας μην ξεχνάμε. Μιας πανδημίας που δεν λέει να ξεκουμπιστεί ή, τουλάχιστον, να γίνει ενδημία να ησυχάσουμε κάπως. Σχεδόν μόλις οι «εμπειρογνώμονες» αποφάσισαν να καταργήσουν τις μάσκες, ο CoViD-19 έδειξε, πάλι, τα δόντια του. Και ναι μεν δεν βρισκόμαστε σε καταστάσεις ανάγκης («δεν υπάρχει πίεση στο Σύστημα Υγείας»…) όμως πολλοί συνάνθρωποι αρρωσταίνουν, έστω και ελαφρά, και οι θάνατοι δεν έχουν τελειώσει. Και επιτρέψτε μου να αναρωτιέμαι: αφού όλα γίνονται προκειμένου να διευκολυνθεί ο Τουρισμός, τουλάχιστον τα ξενοδοχεία και τα λοιπά καταλύματα τηρούν κάποια υγειονομικά πρωτόκολλα ή καταργήθηκαν, μαζί με τις μάσκες, κι αυτά; Και με την ευκαιρία, μιλώντας για Τουρισμό, κάποια στιγμή το 2019, στο φατσοβιβλίο, είχα αναφέρει το νούμερο 30 εκατομμύρια αφίξεις, ένα νούμερο το οποίο, ως άσχετος περί αυτά, το είχα διαβάσει σε κάποια ανακοίνωση. Δέχτηκα, λοιπόν που λέτε, σφοδρή επίπληξη από τουριστικό παράγοντα της περιοχής μας, του τύπου «…δεν ισχύουν αυτά τα νούμερα, μην ακούς τι λέει η Κουντουρά…» (τότε, επί ΣΥΡΙΖΑ, Υπουργός Τουρισμού). Πικράθηκα εσωτερικώς, όμως σήμερα ακούω πανταχόθεν ότι «…στόχος είναι να φτάσουν και να ξεπεραστούν τα 30 εκ. αφίξεις του 2018-19…» (τώρα, επί ΝΔ, με Κικίλια Υπουργό Τουρισμού). Ή κάνω, πάλι, λάθος; Τέλος πάντων, πάμε παρακάτω.

Μιλώντας για το Σύστημα Υγείας, είναι η πρώτη φορά στην ιστορία αυτού του τόπου που η πρόσληψη-ορκωμοσία Νοσηλεύτριας στο Νοσοκομείο μας γίνεται είδηση μετά φωτογραφίας στον Τύπο. Δύο φορές μάλιστα, Διοικητής και Διευθύντρια και στο μέσον η κοπέλα, ολοψύχως ευχόμαστε ευόδωσιν του δύσκολου έργου της. Αλλά δεν καταλαβαίνω τι θέλει να πει ο ποιητής, μήπως ότι να! δείτε, εμείς έτσι ενισχύουμε το Σύστημα Υγείας; – κάποιοι γιατροί λείπουν, νομίζω, μια μονάδα στεφανιογραφίας λείπει, νομίζω, την υγεία μας να ‘χουμε…

Την προηγούμενη Τετάρτη ρωτούσαμε τι γίνεται με το Δικαστικό Μέγαρο, απανωτές μας ήρθαν οι απαντήσεις, με τη σειρά, τόσο από τον Πρόεδρο του Δικηγορικού Συλλόγου κ. Στρατηγόπουλο, όσο και από τον Βουλευτή κ. Μαραβέγια. Ο κ. Πρόεδρος είπε εμμέσως πλην σαφώς ότι ο δικηγορικός κόσμος αφ’ ενός δεν εγκρίνει την τοποθεσία της Νεάπολης (τα έχουμε πει αυτά, πρόκειται για τμήμα του οικοπέδου όπου βρίσκεται το Εργαστήριο Δημοσίων Έργων (σήμερα Τμήμα Ελέγχου Υλικών & Ποιότητας Δημοσίων Έργων), στην οδό Ύδρας, στην Νεάπολη) και αφ’ ετέρου ανησυχεί για την διαδικασία ΣΔΙΤ (Σύμπραξη Δημόσιου & Ιδιωτικού Τομέα) με την οποία πρόκειται, γενικώς, να κατασκευαστεί το έργο, όπου εμπλέκεται (δεν ξέρω πώς και γιατί) και το αντίστοιχο μέγαρο της Λαμίας. Ο κ. Βουλευτής δηλώνει «…την ικανοποίηση της κοινωνίας της Μαγνησίας για την λύση (σσ. ΣΔΙΤ) που δρομολογήθηκε…» και αναμένει εντός 15ημέρου να οριστικοποιηθούν οι όροι ανάθεσης του έργου και να δικαιωθούν η υπομονή και οι προσδοκίες όλων μας. Αυτά συμπολίτισσες και συμπολίτες, τα συμπεράσματα δικά σας. Εγώ ουδόλως αισιοδοξώ.

Ήρθε πάλι και μας βρήκε αυτό το αίσχος με το έσχες. Όπου ουδείς και ποτέ εξετάζει το πόθεν – κι αν το εξετάζει, τύπου Γιώργος Τράγκας, τι έγινε; σκασίλα μας και σκορδοκαΐλα μας. Κανείς δεν εξετάζει πώς προέκυψαν, αδερφέ, τόσα ακίνητα, βίλες περίπου εν μία νυκτί και λογαριασμοί καταθέσεων, όπως και εκατομμύρια δανείων. Χαλαρά, ακόμη λίγο σανό και σε δουλειά να βρισκόμαστε οι πολίτες, να ‘χουμε κάτι να κουβεντιάζουμε στα παραλιακά καφενεία, χωρίς ουσία, όπως πάντα.

Κατά τα άλλα εντάξει, που είχατε αγωνία. Κατακυρώθηκαν τα λαμπάκια, 210.000 ευρώ, σε γνωστόν βολιώτη (κάτι είναι κι αυτό, τα λεφτά στον τόπο τους…) επιχειρηματία, για τον οποίο εγώ προσωπικώς δεν φανταζόμουν ότι ασχολείται και με τέτοιου είδους επιχειρήσεις – όμως εγώ ηπατήθην ενώ αυτός θα μας κρεμάσει και τα λαμπάκια των Χριστουγέννων. Αμήν.

Στο μεταξύ η νυχτερινή βρώμα συνεχίζεται και ουδείς, αλλά αδιαμφισβητήτως ουδείς, ασχολείται με το θέμα. Όλοι οι αρμόδιοι ερωτούν αλλήλους ή απλώς σφυρίζουν αδιάφορα (θυμάστε εκείνο το υπέροχο τραγουδάκι του 1959 με τη φωνή του Τώνη Μαρούδα, στίχους Γιώργου Οικονομίδη, σύνθεση Γιώργου Μουζάκη που λέει «Σου σφυρίζω / για να βγεις σου σφυρίζω / σου κρυφομουρμουρίζω / το δικό μας σκοπό…»), αποτέλεσμα δεν υπάρχει, μια συντονισμένη κοροϊδία υπάρχει κι όλοι κοιμούνται ήσυχοι και βέβαιοι ότι ο λαουτζίκος θα τους ξαναστείλει στα αρμόδια όργανα (ίσως και κάπου παραπέρα…) όταν θα έρθει ο καιρός της κρίσεως.

Αλλά εμένα αυτό το τραγουδάκι, με το συμπάθιο δηλαδή, με γύρισε πίσω στον Φεβρουάριο 2006, όταν η Βολιώτικη Χορωδία ανέβασε στο Δημοτικό Θέατρο (ναι! είχαμε και τέτοιο κάποτε, περασμένα μεγαλεία…) παράσταση «Λες και ήταν χθες…» και αυτό μάς το τραγούδησε-σφύριξε ο σαξοφωνίστας Δημήτρης Πετρής, που πρόσφατα εντάχθηκε στην ορχήστρα των αγγέλων…

Ουδείς, επίσης, ασχολείται με το ότι και ο ΟΣΕ, μετά την Τράπεζα της Ελλάδος, εγκαταλείπει τον Βόλο. Ποιος να ασχοληθεί; Ποιος Άρχων; Ο… τρέχων Άρχων βλέπει το μέλλον του Βόλου ως ποδοσφαιρική ομάδα, άντε και ως διοργανωτή αγώνων στίβου, το πολύ ως παραγωγό σκουπιδιών και το ακόμα πιο πολύ ως «κόμβο» υγροποιημένου φυσικού αερίου. Και τέρμα. Τα υπόλοιπα προφανώς δεν τα χρειαζόμαστε, κατ’ αυτόν. Και, προφανώς, κατ’ αυτούς που τον στηρίζουν…

Σας χαιρετώ εξονυχιστικώς. Γεια σας.

Στην φωτογραφία Πίνακας του δικού μας λαϊκού ζωγράφου Νικολάου Χριστόπουλου (1880-1967) με όλα τα πλωτά εργαλεία για τα πρώτα έργα στο λιμάνι του Βόλου, στην δεκαετία 1892-1902.

(δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" την Τετάρτη 29.06.2022, αρ.φύλλου 3727)

Τετάρτη 22 Ιουνίου 2022

κυκλο-φ-οριακα 1110, 22 Ιουνίου 2022

 

Πέρασε και η «Παγκόσμια Ημέρα του Πατέρα», 19 Ιουνίου, ταυτόχρονα με την εορτή των Αγίων Πάντων, που μόνο παγκόσμια δεν είναι, η διαδικτυακή Βικιπαίδεια το λέει καθαρά. Κι εγώ φέτος, για πρώτη φορά, είδα να υπάρχει αυτός ο χαρακτηρισμός. Νομίζω ότι εντάσσεται κι αυτό στην μεγάλη (αμερικάνικη) εικόνα μεγαλείου, που μετά μανίας προσπαθούν να μας επιβάλουν όλων των ειδών τα μέσα (…και τα έξω). Όπου όλα είναι μοναδικά, υπάρχει μόνο «η συγκλονιστική συνέχεια», η «απόλυτη φωνή», ο «πιο ανατρεπτικός» (τι ανατρέπει, άραγε), δεν υπάρχει τελικός αγώνας, υπάρχει μόνο «μεγάλος τελικός», κάποιος δεν (κατά)χειροκροτείται, μόνο «αποθεώνεται» πλέον, οι εξελίξεις είναι πάντοτε «καταιγιστικές» κλπ. κλπ.

Καλημέρα συμπολίτισσες και συμπολίτες. Παγκόσμια ή τοπικά, καλό είναι να θυμόμαστε και τους πατεράδες μας αυτή τη μία ημέρα του χρόνου – πλάκα κάνω, εγώ τον κυρ Αντώνη τον έχω στο μυαλό μου, σύμβουλο και αρωγό, κάθε μέρα, εύχομαι κι εσείς. Και να θυμάστε τους στίχους του Ελύτη από τον «Μικρό Ναυτίλο» «Πιάσε την αστραπή στο δρόμο σου άνθρωπε / δώσε της διάρκεια / μπορείς». Αστραπές είναι, τώρα πια, οι πατεράδες μας.

Έβρεξε και ψιλο-πλημμύρησε πάλι η Νεάπολη. Μετά την υπερχείλιση του Ξηριά και τα πλημμυρικά φαινόμενα του 2006 (λίγο πριν από τις Δημοτικές Εκλογές, αν θυμάστε…) επί Δημαρχίας Βούλγαρη είχε ξεκινήσει μεγάλο αποστραγγιστικό-αντιπλημμυρικό έργο στην Νεάπολη, με τους τελικούς συλλεκτήριους αγωγούς των ομβρίων υδάτων να καταλήγουν σε δύο υπόγειες δεξαμενές στον χώρο γύρω από το Εκθεσιακό-Αθλητικό Κέντρο (νυν μπουζουξίδικο σε αργία…) για να προωθηθούν τα νερά από εκεί στην θάλασσα με καταθλιπτικές αντλίες. Αυτή η συνολική εγκατάσταση με τις αντλίες δεν είμαι βέβαιος ότι ολοκληρώθηκε-λειτούργησε κάποια στιγμή. Το θέμα είναι σοβαρό και προτρέπω τους επιχειρηματίες και τους κατοίκους της Νεάπολης να ενδιαφερθούν τώρα να μάθουν τι γίνεται, πριν έρθει πάλι καμιά νεροποντή με ωραίο όνομα και κλαίνε για τις ζημιές τους. Και βέβαια να μην επαφίενται στο σωστό έργο που έκανε η Περιφέρεια στον Ξηριά, με την στερέωση και ανύψωση των πρανών και τον εγκιβωτισμό της κάτω κοίτης. Οι εγκιβωτισμοί είναι καλοί όσο οι παροχές είναι χαμηλές, όταν οι όγκοι του νερού μεγαλώνουν και οι ταχύτητες ροής αυξάνονται, λόγω του μπετόν, τα πράγματα μπορεί να γίνουν δύσκολα. Χρειάζεται, λοιπόν, επαγρύπνηση και κανείς δεν επ-αγρυπνά καλύτερα από τον άμεσα ενδιαφερόμενο, επιχειρηματία ή/και κάτοικο.

Νέα νομιμοποίηση αυθαιρέτων ετοιμάζεται, με κάποιες υποσημειώσεις περί άρσης της «ομηρείας» κάποιων διατηρητέων κτηρίων και κάποιων δεσμευμένων οικοπέδων (άμα ψάξει κανείς θα βρει ποιος ή το πολύ ποιοι δυο-τρεις «επώνυμοι» έχουν τέτοιου είδους ενδιαφέροντα και προκαλούν τέτοιου είδους νομοσχέδια…) και με βασικό «πολεοδομικό εργαλείο» τις «Ζώνες Υποδοχής Συντελεστή Δόμησης». Η χαρά των καταπατητών, των δικηγόρων και των άνεργων μηχανικών. Η ελληνική πολεοδομική νομοθεσία είναι ό,τι χειρότερο υπάρχει παγκοσμίως (αυτό μετά βεβαιότητος…) όπου, φυσικά, υπάρχουν κανονισμοί για την δόμηση των πόλεων. Χρόνια και ζαμάνια (zaman, στα τούρκικα χρόνος, εποχή, περίοδος – και με την ευκαιρία, οι Τούρκοι έχουν πλήρες κτηματολόγιο από τα χρόνια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας) χρόνια και ζαμάνια, λοιπόν, ακούμε περί κωδικοποιήσεως, απλοποιήσεως, αυστηροποιήσεως, ενεργοποιήσεως και λοιπά εις -ποιήσεως της Πολεοδομικής Νομοθεσίας κι αυτή γίνεται όλο και χειρότερη, πολυπλοκότερη, όλα δεν γίνονται και όλα γίνονται «υπό προϋποθέσεις», έχουν γεμίσει τα δάση, τώρα και οι περιοχές Natura 2000, έχουν χτιστεί τα ρέματα, έχουν κλείσει οι παραλίες, ολόκληρα χωριά χτίζονται χωρίς όρια οικισμού, σχεδόν όλοι οι κάποτε αυθαιρετήσαντες έχουν τακτοποιηθεί, εκείνο που πραγματικά έλειπε ήταν οι Ζώνες Υποδοχής Συντελεστή Δόμησης, που ανάθεμά με κι αν καταλαβαίνω τι σόι κομπίνα πάει πάλι να στηθεί, ώστε να νομιμοποιηθούν χιλιάδες αυθαίρετα στον Δήμο Βόλου. Χιλιάδες. Κι αυτό που με θλίβει περισσότερο, πέρα από το διαχρονικό έγκλημα των αυθαιρέτων αυτό καθ’ εαυτό, είναι η συναίνεση και, κατ’ επέκταση, η συνενοχή των Συναδέλφων Μηχανικών και η συνακόλουθη βουβαμάρα του Τεχνικού Επιμελητηρίου. Θυμάμαι τον Αντώνη Τρίτση και κλαίω, από την Επιχείρηση Πολεοδομική Ανασυγκρότηση (ΕΠΑ) του ΥΧΟΠ ξεκίνησα την ζωή μου στο Δημόσιο…

Και μιλώντας περί άρσεων και κομπινών γενικώς, πέντε (5) ακίνητα ιδιοκτησίας της Εθνικής Τράπεζας μέσα στα όρια του Δήμου Βόλου, που ήταν δεσμευμένα για χρήσεις σχολείων και κοινόχρηστων χώρων, αποδεσμεύτηκαν και επέστρεψαν θριαμβευτικά στην καημένη την Τράπεζα, που τα απέκτησε κατά κανόνα προ αμνημονεύτων χρόνων αφού ρούφηξε το αίμα των δύστυχων δανειοληπτών-επιχειρηματιών και αργότερα πούλησε παρόμοια δάνεια αναίσχυντα στο ένα τρίτο της αξίας που ζητούσε από τους Έλληνες σε διάφορα ξένα «φαντς» (investment funds, αλλοδαπές εταιρείες επενδύσεων, στα ελληνικά: παγκόσμια πλυντήρια βρώμικου χρήματος) που έχουν πέσει ως κόρακες πάνω στην ελληνική οικονομία. Αυτά εν ολίγοις. Κι ο καλός Δήμος με τον, κατά δήλωσή του, καλόν επιχειρηματία Άρχοντα αποχαρακτήρισε και αποδέσμευσε τα πέντε οικόπεδα της Τράπεζας που προορίζονταν για Σχολεία. Αλλά διεκδίκησε μετά μεγάλης ζέσεως και μανίας το οικόπεδο της οδού Παρασκευοπούλου, που ανήκε στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και προοριζόταν για ανέγερση Φοιτητικών Εστιών. Ήταν τότε που δήλωσε «δεν θα αφήσω εγώ να γίνει ο Βόλος πανεπιστημιούπολη…». Να χαιρόμαστε, συμπολίτισσες και συμπολίτες.

Κι επειδή, όπως έχουμε πολλάκις ξαναπεί, το ‘να φέρνει τ’ άλλο, τι γίνεται με το Δικαστικό Μέγαρο, ξέρει κανείς;

Το εργοστάσιο των σκουπιδιών θα γίνει είπε ο κύριος Υπουργός Περιβάλλοντος, είπε κι έφυγε ικανοποιημένος από την Γενική Συνέλευση του ΣΒΘΣΕ-Συνδέσμου Βιομηχανιών Θεσσαλίας & Στερεάς Ελλάδος. Γρηγορείτε! Και το LNG θα γίνει, λέει, την άλλη φορά θα τα πούμε αυτά. Δεν θα γίνει η μοναδική πραγματικά σοβαρή επένδυση, που θα έδινε πραγματική δουλειά σε βολιώτικα χέρια, αυτή με το εργοστάσιο ηλεκτρικών αυτοκινήτων. Φεύγει και η Τράπεζα της Ελλάδος, ένα ακόμη εμβληματικό κτήριο του Βόλου θα ρημάξει. Μένουμε με τα σκουπίδια και το αέριο. Να χαιρόμαστε.

Σας χαιρετώ καταιγιστικώς, γεια σας.

(δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" την Τετάρτη 22.06.2022, αρ.φύλλου 3722)


Τετάρτη 15 Ιουνίου 2022

κυκλο-φ-οριακα 1109, 15 Ιουνίου 2022


Στο μέσον του Ιούνη, καλημέρα αγαπητοί και αγαπητές αναγνώστες και αναγνώστριες, εθριαμβεύσαμεν! Ως χώρα, φυσικά, στο ποδόσφαιρο, ακόμα πιο φυσικά. Εθνική Ελλάδος γεια σου!, μετά από πραγματικά πολύν καιρό όπου δεν κερδίζαμε και όλοι ήξεραν γιατί δεν κερδίζουμε, όλοι εκτός από εμένα, που δεν ήξερα, ούτε και μπορούσα να καταλάβω πώς γινότανε και χάναμε δυο φορές από τα Νησιά Φερόε (μεταξύ Νορβηγίας και Ισλανδίας) το 2014-15 – τότε, λόγω αυτής της συγκεκριμένης ήττας, έμαθα ότι «φερόε» σημαίνει πρόβατο, άρα «Νησιά των Προβάτων», έχουν περίπου 70.000 πρόβατα και 50.000 κατοίκους, το σύμπλεγμα αποτελείται από 18 νησιά, το δυτικότερο των οποίων ονομάζεται Mykines, τουτέστιν Μυκήνες και ψάξε-γύρευε τι δουλειά έχει αυτό το Ελληνικό όνομα στους Βίκινγκς! Έκανα πράξη αυτό που συνιστούν όλοι οι ψυχο-διάφοροι «να μαθαίνεις από τις ήττες σου…».

Τώρα θρίαμβος, από την 3η κατηγορία στην 2η θα ανεβούμε, ω! Έλληνες. Κι ο άλλος θέλει και καλά την Ρόδο, την Χίο, την Λέσβο, δικά του είναι, λέει, τα νησιά μας – τι ακούω, Παναγία μου; Και από τους δύο «ισχυρούς μας συμμάχους» (κάποιος δικός μας αρμόδιος το είπε χθες έτσι, επί λέξει, δεν συγκράτησα όνομα) ο ένας δυσκολεύεται με βουλευτικές εκλογές (άλλο δημοκρατικό βίτσιο κι αυτό, άλλη φορά ο Πρόεδρος άλλη το Κοινοβούλιο του Λαού, εμένα κάτι μου θυμίζει αυτό αλλά δεν κάνει να το πω, σύμμαχοι άνθρωποι…) ο άλλος ψάχνει εναγωνίως να βρει να μας πουλήσει σε δεκαπλάσια τιμή πετρέλαιο και υγροποιημένο φυσικό αέριο, να σωθεί ο Kyriakos να βολευτεί κι o ίδιος, βρε αδερφέ. Σύμμαχοι άνθρωποι!

Και οι άτιμες οι τιμές ανεβαίνουν και πάνε, με τις ευλογίες του Αδώνιδος και την δημοσιονομική αδυναμία του Χρήστου (μέχρι που άρχισα να τον λυπάμαι τον δύστυχο) …

Στον Βόλο, εκτός από επινίκιο ενθουσιασμό, επικρατεί πρωινή, κατά κανόνα, μπόχα. Μπόχα, βρώμα, κακοσμία, πώς αλλιώς να το πω; Μια ανεξήγητη κατάσταση, την οποία ουδείς προσπαθεί να εξηγήσει. Οι τακτικοί αναγνώστες της στήλης θα θυμούνται, πιστεύω, την περιβόητη μελέτη ολφακτομετρίας, την οποία τόσο πανηγυρικά είχε υπογράψει ο Kostas Agorastos ακριβώς στις 3 Οκτωβρίου 2020 (κυκλο-φ-οριακα 1034 & 1035) προκειμένου να διερευνηθούν επτά (7) συγκεκριμένες πιθανές (το τονίζω, πιθανές…) πηγές εκπομπής δυσοσμίας. Βαριά επιστήμη, η στήλη έπεσε στα βαθιά, κολύμπησε καλά, ανεδύθη σώα και συνεπέρανε τότε ευθαρσώς ότι «Κατόπιν όλων αυτών, και με το χέρι στην καρδιά, συμπολίτες Βολιώτες, τολμώ να πω ότι κάποιος μας δουλεύει. Ή ότι κάποιος θέλει να κάνει ένα διδακτορικό και βρήκε κάποια κορόϊδα να του το πληρώσουν.» Έκτοτε επανήλθαμε ερωτώντες τον Φεβρουάριο 2022 (κυκλο-φ-οριακα 1092) και όπως πριν, έτσι και μετά ουδέν νεώτερον από το βρωμο-μέτωπον.

Αυτή η όμορφη πόλη, με το υπέροχο θαλάσσιο και ορεινό περιβάλλον, έχει την ατυχία (ή την κακοδαιμονία, ή την αδυναμία των εκάστοτε παντοειδών ηγετών της…) να μην μπορεί να συνεννοηθεί με τα επιχειρηματικά συμφέροντα της εγγύς περιοχής ώστε να εξασφαλιστεί και η ευζωία όλων ανεξαιρέτως των πολιτών της. Δράμα διαχρονικό, από την τσιμεντόσκονη και τις παιδικές χαρές μέχρι τα σκουπίδια και τον νεκρό Βασίλειο (σαν χθες ήταν που το 2020 τον τσάκισαν στο ξύλο οι φρουροί της τάξης έξω από τα Δικαστήρια και συνέχισαν απτόητοι μέσα στα αστυνομικά γραφεία, για να πάρουν, λίγο αργότερα, προαγωγές…) από την μεταπολιτευτική συνειδητοποίηση μέχρι τις Αρχοντικές «αποφάσεις» για κατασκευή εργοστασίου SRF και σταθμού υγροποιημένου FSRU στα Πευκάκια (με την σύμπραξη, βεβαίως-βεβαίως, των αναπτυξιολάγνων βουλευτών και παρατρεχάμενων, του «θεόσταλτου» συμπεριλαμβανομένου, καθώς και των εκ Λαρίσης ακραιφνών Πρωτονοτάριων και Χαρτουλάριων), ένα δράμα εξ ανατολών, πλην ουχ ήττον και εκ δυσμών, από όπου μπορεί κάλλιστα να προέρχεται και η δυσοσμία. Ποιος θα το ψάξει, επιτέλους, ποιος θα απαλλάξει τον Βόλο από την μπόχα;

Αυτά συμβαίνουν στον αέρα και μέσα στα σπίτια μας. Έξω, στο έδαφος, στον δρόμο, να δείτε τι συμβαίνει. Προχθές ανέβηκε στον ενημερωτικό ιστότοπο της Λάρισας onlarissa ένα βιντεάκι που δείχνει από χαμηλά κι από ψηλά «…16 συνολικά κυκλικούς κόμβους (που) έχει δημιουργήσει τα τελευταία χρόνια η Περιφέρεια Θεσσαλίας στην πόλη της Λάρισας, αλλάζοντας άρδην τον συγκοινωνιακό χάρτη αλλά και την εικόνα» και είναι πράγματι ένα εντυπωσιακό οδοιπορικό, που αξίζει να το δείτε, όσοι/όσες ασχολείστε με το διαδίκτυο, άλλωστε το ζούμε όλοι όσοι επισκεπτόμαστε την περιοχή, είτε για δουλειά, είτε, σπανιότερα, για αναψυχή. Δύο παρατηρήσεις: α) στην Λάρισα κατασκευάζει κυκλικούς κόμβους η Περιφέρεια Θεσσαλίας αυτοβούλως, αυτοπροσώπως και δια παντός, εκεί δεν υπάρχει Δήμος, Καλογιάννης και τέτοια, εκεί ένας είν’ ο Ένας. Στον Βόλο κατασκευάζει κυκλικούς κόμβους ο Άρχων πάντων των Μονακών, ο πιο Ένας κι απ’ τον Ένα της Λάρισας – άλλωστε ποιος τολμά να συγκρίνει την Λάρισα με το Μονακό; και β) όλοι οι κυκλικοί κόμβοι της Λάρισας ήταν-είναι περισσότερο από απαραίτητοι για την καλή κυκλοφορία, ιδίως στις διασταυρώσεις και πάνω στην παλιά Εθνική Οδό αρ. 1, σήμερα λεωφόρο Κωνσταντίνου Καραμανλή, στους περιφερειακούς δρόμους κλπ. Η Λάρισα είναι κέντρο, και όχι μόνο της Θεσσαλίας, και ορθώς αναπτύσσει σταδιακά τις οδικές υποδομές της. Στον Βόλο οι κυκλικοί κόμβοι δεν ήταν-είναι απολύτως απαραίτητοι, ούτε η καταστροφή της οδού Καραμπατζάκη ήταν κατ’ ελάχιστον απαραίτητη, απεναντίας είναι απαραίτητη η ολοκλήρωση του Περιφερειακού δρόμου. Το πώς και γιατί με αυτό το θέμα δεν ασχολείται κανείς είναι μιας επόμενης στήλης αντικείμενο.

Σας αγαπώ ενδελεχώς και μένω ειλικρινώς υμέτερος. Τουτέστιν, γεια σας!

Και μην ξεχνάτε: «Όπου και να σας βρίσκει το κακό, αδελφοί, / όπου και να θολώνει ο νους σας, / μνημονεύετε Διονύσιο Σολωμό / και μνημονεύετε Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη. / Η λαλιά που δεν ξέρει από ψέμα / θ’ αναπαύσει το πρόσωπο του μαρτυρίου / με το λίγο βάμμα του γλαυκού στα χείλη.» 

Ο δικός μας Παπαδιαμάντης, από τις 20 Μαΐου 1962 στην ίδια θέση. 

(δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" την Τετάρτη 15.06.2022, αρ.φύλλου 3717)