κυκλο-φ-οριακα 1140, 1 Μαρτίου 2023

 

Τι έγινε ρε παιδιά; Μπαίνουμε ήδη στον τρίτο μήνα του σωτηρίου έτους 2023, έβαλα το ασπροκόκκινο βραχιολάκι μου μη με κάψει ο ήλιος (έτσι μου έλεγε η αείμνηστη μαμά μου) και αναρωτιέμαι τι γίνεται με την εποχή που ονομάζεται (ακόμα…) Χειμώνας. Μια χαζο-Μπάρμπαρα κι όξω από ‘δω, είναι αυτό Χειμώνας; Και τα πράγματα τρέχουν! Κι ο μεγάλος σφίγγα (η σφιγξ της σφιγγός, η Μεγάλη Σφίγγα που φυλάει τις πυραμίδες της Γκίζας στην Αίγυπτο ή η δικιά μας, στην Αρχαία Θήβα, με το πασίγνωστο αίνιγμα που έλυσε ο Οιδίπους) να μην αποκαλύπτει το φοβερό και τρομερό μυστικό της εκλογικής ημερομηνίας.

Κατά τα λοιπά κλαίει και οδύρεται η ηγετική δυτική ανθρωπότης για τον άδικο πόλεμο της Ρωσίας ενάντια στην Ουκρανία, σε αντιδιαστολή με τους δεκάδες δίκαιους πολέμους των Ηνωμένων Πολιτειών και των συμμάχων τους εναντίον της Κορέας, του Βιετνάμ, της Γιουγκοσλαβίας, του Ιράκ, του Αφγανιστάν, της Λιβύης, του Αγίου Δομίνικου, της Γουατεμάλας, της Χιλής και ούτω καθ’ εξής. Κλαίει και οδύρεται με κροκοδείλια δάκρυα και αγοράζει πανάκριβο αμερικάνικο υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG), που το χρεώνει ξεδιάντροπα στους υποτελείς λαούς – πού θα πάει αυτή η ιστορία κανείς δεν μπορεί να πει μετά βεβαιότητος.

Εκείνο που κανείς μπορεί να πει μετά βεβαιότητος είναι ότι στην Ελλάδα ξύνουμε τον απόλυτο πάτο του βαρελιού. Θυμάμαι έναν πραγματικό Ηγέτη Πρωθυπουργό, μιλώντας για τους καταδικασμένους σε θάνατο πρωταίτιους της Απριλιανής χούντας 1967-1974, να λέει ότι «Η Δημοκρατία δεν εκδικείται» και να μετατρέπει την ποινή τους σε ισόβια. Και βλέπω τώρα ένα ανθρωπάκι κακέκτυπο Πρωθυπουργού, για το χατίρι του ευτραφούς κουμπάρου-ολιγάρχη και κάποιων άλλων μεγαλόσχημων να στήνει «ειδικά δικαστήρια», να παρακολουθεί και διώκει παντοιοτρόπως πολιτικούς αντιπάλους, να επιτρέπει την ασυδοσία του Αρείου Πάγου και γενικώς να εκδικείται, εξευτελίζοντας την Ελληνική Δημοκρατία. O tempora o mores, τα λόγια του Ρωμαίου Κικέρωνα.

«Κάτι μ’ αρρωσταίνει σ’ αυτή την πολιτεία…», που λέει κι ο Σαββόπουλος ήδη το 1972. Κάτι μ’ αρρωσταίνει συν-Έλληνες, νιώθω ότι «στα σκοτεινά πηγαίνουμε, στα σκοτεινά προχωρούμε», όχι όμως σαν ήρωες, όπως θα μας ήθελε ο Γιώργος Σεφέρης. Και είναι επίσης βέβαιο ότι δεν είναι ο γιαλός στραβός.

Καθαρή Δευτέρα, το πρόγραμμά μας δεν προέβλεπε απομακρύνσεις από την Εστία, το γεύμα μας ήταν απολύτως ελεγχόμενο, ο χαρταετός, που για κάποια χρόνια χωρίς τα παιδιά είχε λουφάξει στο υπόγειο, κάποια στιγμή μας βαρέθηκε κι έφυγε, πήγε να βρει άλλα παιδιά, άλλον σπάγκο. Θυμάμαι προς το τέλος της δεκαετίας του ’90, όταν ακόμα οι «κίνδυνοι της τρομοκρατίας» δεν είχαν μετατρέψει τους ανθρώπινους τόπους σε σιχαμερά φρούρια, πήγαινα με το αυτοκίνητο κι όλη την οικογένεια στην προβλήτα 3 του λιμανιού, στρώμα οι γλάροι, τα παιδιά τούς σήκωναν σμάρι στον αλμυρόν αέρα κι εγώ αμολούσα καλούμπα κι έφτανε ο αετός στον Θεό. Έθιμο, χαρά και δέηση μαζί, για έναν καλό ακόλουθο χρόνο.

Τώρα πήγαμε μια βόλτα παραλιακή, μέχρι την άκρη της Αύρας. Περνώντας από τον πεζόδρομο της Αγίας Τριάδας δεν μπόρεσα να μην ξανα-σκεφτώ πόσο άχρηστη, πόσο αχρείαστη και εν τέλει πόσο καταστροφική είναι αυτή η επικάλυψη των γραμμών του Τραίνου του Πηλίου με πέτρες που καμία σχέση δεν έχουν με το περιβάλλον και φυτά που κάλλιστα μπορούσαν να βρίσκονται τρία μέτρα παραπίσω, στο ωραίο παρτεράκι με το γκαζόν. Άχρηστη και εκδικητική, θα πω, ενέργεια, χωρίς λόγο και χωρίς αισθητική, οι περιποιημένες γραμμές, όπως π.χ. είναι στην Παναγία Τρύπα ή στον Άγιο Κωνσταντίνο, με τους ίδιους κυβόλιθους της πεζοδρόμησης, θα ήταν ό,τι καλύτερο. Όμως όχι! Ο Άρχοντας ήθελε λουλουδάκια και, κυρίως, ρήξη, πάντοτε επιδιώκει ρήξη, θεωρεί ότι βρίσκεται πάντοτε εν δικαίω, και δυστυχώς έχει ανθρωπάκια τριγύρω του (λυπάμαι που το λέω, πρώην συνάδελφοι), που δεν τολμούν να αρθρώσουν μιαν αντίρρηση.

Περιπλανώμενος ήμουν και τις προηγούμενες μέρες φίλτατοι αναγνώστες. Κάποια στιγμή βρέθηκα στον εγκαταλελειμμένο Σιδηροδρομικό Σταθμό «Λατομείον» (εδώεια παραπέρα, που έλεγε κι ο Χάρρυ Κλυνν), στον χώρο του οποίου είχα κάποια στιγμή διαβάσει ότι ξεκίνησαν εργασίες οι οποίες περιλαμβάνονται στο μεγάλο έργο της ηλεκτροκίνησης, αναβάθμισης, μερικής επαναχάραξης της Σιδηροδρομικής Γραμμής Βόλου-Λάρισας. Και διαπίστωσα ότι πράγματι, κάτι συμβαίνει στο σημείο. Δεν υπάρχει εργοτάξιο, υπάρχουν διαμορφώσεις «σιδηροδρομικής κλίνης», της υποδομής που εν καιρώ θα υποδεχτεί και θα στηρίξει στρωτήρες και σιδηροτροχιές. Άρα κάτι γίνεται, και μακάρι να προχωρήσει σύμφωνα με τα υπάρχοντα χρονοδιαγράμματα.

Μια άλλη στιγμή με συνάντησα στον πίσω δρόμο για το Αερινό (όχι από τον κόμβο της Εθνικής Οδού, τον άλλο). Είχα πολλά χρόνια να πάω σ’ εκείνα τα μέρη κι έπαθα σύγχυση. Κατάφορτοι οι λοφίσκοι του κάμπου, μέχρι τα όρια του χωριού, με φωτοβολταϊκές πλάκες! Τέλος οι καλλι-έργειες του κάμπου, τώρα φωτοβολταϊκές κακο-έργειες. Συνέχεια μέσα στο χωριό, η απόλυτη εγκατάλειψη του δημόσιου χώρου – άθλιες οι μπασκέτες και η «στέρνα», υπερήφανα έργα με ιδρώτα παλαιότερων Κοινοταρχών. Πάνω σε κάθε δημόσια επιφάνεια τοίχου κλπ. το σύνθημα «Κασιδιάρης Εθνικό Κόμμα-Έλληνες». Μάλιστα, Κασιδιάρης. Προφανώς ουδείς ενδιαφέρεται είτε να βελτιώσει τις υποδομές, είτε να απαλείψει αυτές τις ασχήμιες. Απολύτως απογοητευτική κατάσταση, να την χαίρονται ο Kostas Agorastos και οι περί αυτόν, που σύντομα θα περάσουν από εκεί μια βόλτα να ζητήσουν ψήφο.

Και με την «πράσινη ενέργεια» των φωτοβολταϊκών, που αχρηστεύει όλο και περισσότερες καταπράσινες επιφάνειες παραγωγικότατης ελληνικής γης, τι γίνεται αδέρφια; Των παρόχων τα υπερκέρδη, της Ελλάδας η καταστροφή;

Τέλος και για σήμερα, Καλή Σαρακοστή. Σας αγαπώ νυν και αεί εκκωφαντικώς. Γεια σας.

Στην φωτογραφία ποδοσφαιρική ομάδα Βολιωτών φοιτητών, Αύγουστος 1974 (από Δ. Τσαούση). Τα ονόματα διαβάζονται ευκολότερα στο έγχρωμο διαδίκτυο.

(δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" την Τετάρτη 01.03.2023, αρ.φύλλου 3885)

κυκλο-φ-οριακα 1139, 22 Φεβρουαρίου 2023

 

Καλημέρα φίλοι και φίλες! Ώστε αυτό ήταν, τζάμπα φωνάζουμε τόσα χρόνια, η επιστήμη, σε αγαστή συνεργασία με τον Ωραίο και την Ωραία της Περιφέρειάς μας, απεφάνθη ότι ναι μεν αλλά. Ναι μεν κάτι βρωμάει στον αέρα που αναπνέουμε (ποιος μπορεί να το αρνηθεί αυτό; άρα ας το αποδεχτούμε…), αλλά αυτό το κάτι δεν βλάπτει την υγεία των προβάτων – συγγνώμη, των κατοίκων ήθελα να πω. Διότι λίγο από βιομηχανία, λίγο από ανέμους, λίγο από «πτητικές ενώσεις», λίγο από «αστικές δραστηριότητες» (εσύ φταις πάλι!) συμπέρασμα ένα: αθώος ο κατηγορούμενος, για την ακρίβεια, οι κατηγορούμενοι. Καπάκι κι εκείνη η ολφακτομετρία – σας έχω ενημερώσει γι’ αυτή τη σαχλαμάρα, είδα κι έπαθα να την καταλάβω – τόση επιστήμη (λέμε τώρα) κι αποτέλεσμα 1%!

Εγώ δεν είμαι ο καταλληλότερος για να αναλύσω τις αναλύσεις, εγώ με την κυκλοφορία τα έχω. Το κάνουν ήδη ειδικοί επιστήμονες (όσοι παραμένουν ακόμη χωρίς φίμωτρο) και γιατροί, που ήδη αμφισβητούν την ορθότητα των λεγομένων και επισημαίνουν κινδύνους. Κι εγώ, που από το 2018 παλεύω με έναν καρκίνο στον πνεύμονα, μαζί με τους εκατοντάδες (ή μήπως χιλιάδες;) άλλους καρκινοπαθείς της Μαγνησίας. ψάχνω ακόμα «να φωτίσω τις αιτίες που μ’ αφήνουνε μισό», κατά πως λέει κι ο Σαββόπουλος, Και οι άλλοι, που πολύ ενδιαφέρονται για τις πασίγνωστες τα τελευταία χρόνια «ανθρώπινες κοινότητες», ετοιμάζονται να ξανα-θριαμβεύσουν επί των προβάτων – συγγνώμη, των πολιτών ήθελα να πω. Κι ο άλλος, ο βραβευμένος (θα έρθουμε και σ’ αυτό) Άρχοντάς μας πανηγυρίζει για το εργοστάσιο που θα παράγει καύσιμα σκουπίδια – καθαρό αεράκι θα βγάζουν αυτά στην ατμόσφαιρα …

Απελπιστικά απροστάτευτοι είμαστε, συμπολίτες, και το ενδιαφέρον φαίνεται να εντοπίζεται στην ημερομηνία των αρίστων εκλογών και στα διάφορα πας (ας πούμε μάρκετ πας, το ‘μαθε κι ο παππούς που είδε κι έπαθε να μάθει τι είναι το μηχάνημα ΑΤΜ (εσείς ξέρετε τι σημαίνει;), τώρα τον βλέπω να αλωνίζει τα πολυκαταστήματα των εκπτώσεων, τα πάντα όλα 30-50% κάτω λέει η τηλεόραση, κάτω από ποια τιμή, συμπολίτες; έκπτωση-προσφορά σε ποια ακριβώς τιμή; όλα pass για να ζουν αυτοί καλύτερα κι εμείς χειρότερα).

Φτάνει, λοιπόν, το κουτόχορτο και τα χιλιάδες like στα μέσα της κοινωνικής δικτύωσης.

Βραβεύτηκε, που λέτε, ο Άρχοντας από την Κυρία Πρόεδρο του ΣΕΓΑΣ, στην οποία διατηρούσα μέχρι προχθές μια κάποια εκτίμηση, βρε αδερφέ, τώρα πάει κι αυτή, στο τέλος θα με πείτε μισογύνη.

Βραβεύτηκε για τί; Κατά τί προήγαγε ιδίως τον κλασικό αθλητισμό και γενικότερα τον αθλητισμό σε τούτη την πόλη; Δύο ωραίες ποδοσφαιρικές ομάδες είχαμε, ήρθε τις διέλυσε, έφτιαξε μια τρίτη, με ξένο ΑΦΜ, ξένους παίκτες και 200 φιλάθλους και περηφανεύεται ότι φέρνει τουρισμό στην πόλη. Βρήκε έναν υγιέστατο ναυταθλητισμό με δύο ωραία σωματεία και δύο κολυμβητήρια-κοσμήματα για όλη την Ελλάδα, σήμερα τα κολυμβητικά σωματεία είναι έντεκα (ακριβώς 11, ο κάθε πικραμένος, με τις ευλογίες του κυκλώματος, έφτιαξε και μια ομαδούλα) και τα κολυμβητήρια …μισό και βρίζει από πάνω τους παράγοντες ότι δρουν δι’ ίδιον όφελος!!! Το Εθνικό Στάδιο πεισματικά αρνείται να το επισκευάσει. Στα θέματα του Στίβου τι ακριβώς έκανε και δεν το μάθαμε; Αν δεν κάνω λάθος με μεγάλες και μακροχρόνιες προσπάθειες του Προέδρου του Γυμναστικού Συλλόγου Βόλου Αντώνη Χιώτη αποκτήθηκε επιτέλους ο εξοπλισμός αγώνων για το Πανθεσσαλικό Στάδιο, το οποίο τώρα ο Άρχοντας διαφεντεύει με ενοίκιο 1.500 € μηνιαίως. Διά ποίον λόγον, λοιπόν, τον εβράβευσε η έως πρότινος συμπαθής κυρία πρόεδρος; Απορώ και εξίσταμαι! Κι από ό,τι φαίνεται το ίδιο απορεί και το Κόμμα της, το Μερα25…

«Κυκλοφορώ κι οπλοφορώ / γιατί ποτέ να σ’ αποκτήσω / δεν μπορώ», άλλαξε και ο Διοικητής της Τροχαίας, βοήθειά μας. Τα πεζοδρόμια της Κ.Καρτάλη τι έχουν και δεν τελειώνουν και συμβαίνει το «έλα να δεις» καθημερινά στην αρτηρία; Δεν καταλαβαίνω, της Ιωλκού/Ελ.Βενιζέλου έγιναν, τελείωσαν, δεν είναι δα και κανένα τρομερό έργο, στην Κ.Καρτάλη θα μας πει κάποιος τι συμβαίνει; Επίσης, στην Πλατεία Πανεπιστημίου, πλησιάζει χρόνος που είναι «υπό κατασκευήν», με εξαίρεση την περίοδο των χριστουγεννιάτικων δεινοσαύρων. Πόσο μεγαλόπνοο έργο, άραγε, έχουν οραματιστεί οι μελετητές – και με πόση χαρά κάποιος με ενημέρωσε ότι και η οδός Παύλου Μελά θα γίνει ήπιας κυκλοφορίας, δεν ξέρω αν έχουν συμφωνήσει οι ταξιτζήδες σ’ αυτό. Στην οδό Ιάσονος γιατί, άραγε, επιτρέπεται η στάθμευση σε παράταξη όλων των μηχανακίων (!!) των εταιρειών (και όχι μόνο) διανομής τροφών και τροφίμων μέσα στην (ο Θεός να την κάνει) λεωφορειολωρίδα; Υπάρχει, άραγε, ειδική περί αυτού νομοθεσία; Απασχολεί, άραγε, το θέμα τις ηγεσίες των Συγκοινωνιακών μέσων της πόλεώς μας; Απασχολεί την Δημοτική Αστυνομία; Απασχολεί το Τμήμα Τροχαίας; Απασχολεί τους επιστήμονες του Δήμου; Κανέναν απολύτως δεν απασχολεί, συμπολίτες!. Περιμένω τη μέρα που θα βγει ο Άρχοντας με το άσπρο άλογο και τις κάμερες να μοιράσει μπινελίκια στους κοπρίτες που δεν σέβονται τις Πινακίδες – να μου το θυμηθείτε.

Δεν περιγράφω άλλο, δεν μπορώ, συμπολίτες και απανταχού αναγνώστες. Ένας χρόνος πόλεμος, ο Μπάιντεν στο Κίεβο, ο Μπλίνκεν στην Αθήνα της ενεργειακής ασφάλειας, καρναβάλια και Καθαρή Δευτέρα, «τριγύρω τόσες ομορφιές / πώς να τις ημερέψω», βουλευτικές υποψηφιότητες σωρό, τρέχω και σε κάποιους γιατρούς, μέσα «στην τούρλα του Σαββάτου» χάλασε και το κινητό μου τηλέφωνο, αποσυντονίστηκα πλήρως – να με συμπαθάτε. Αλλά τα θέματά μας παραμένουν:

Ποιο θα είναι το όφελος της πόλης μας από την ιδιωτικοποίηση του Λιμένα; ΟΧΙ εγκατάσταση LNG στον Παγασητικό Κόλπο! Πώς δουλεύει το κατασκευής ΑΡΧΙΤΕΧ parking Φιλελλήνων; Τι γίνεται με την Κίτρινη Αποθήκη;

Σας αγαπώ δια βοής και παραμένω. Γεια σας και Χαρά σας.

Στην φωτογραφία Απόκριες 1963, 5^ο Δημοτικό Σχολείο Βόλου, στο κτήριο του 4^ου. Ωραία χρόνια, ωραία παιδιά…

(δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" την Τετάρτη 22.02.2023, αρ.φύλλου 3881)

κυκλο-φ-οριακα 1138, 15 Φεβρουαρίου 2023

 

«Δεν προλαβαίνω, σου λέω, δεν προλαβαίνω / ο χρόνος τρέχει κι εγώ ξωπίσω μένω…» Καλημέρα φίλοι και φίλες! Κάτι η προ-προχθεσινή (10.02) γιορτή με τον κατακλυσμό των ευχετήριων μηνυμάτων σας, την ανάγνωση των οποίων ακόμη δεν έχω ολοκληρώσει, κάτι μια προγραμματισμένη απασχόληση που θα διαρκέσει δέκα συναπτές ημέρες, τρέχω και δεν φτάνω, όπως λένε και οι Λοκομόντο (loco mondo, τρελός κόσμος στα ισπανικά).

Και ζούμε πράγματι σε έναν τρελό, παρανοϊκό κόσμο. Παρανοϊκό, γιατί διαφεντεύεται από παρανοϊκούς «ηγέτες». Σεισμός έγινε, μεγάλος, ισχυρότατος σεισμός, στα σύνορα Τουρκίας και Συρίας έγινε, θορυβήθηκε και ενεργοποιήθηκε η «διεθνής κοινότητα», αλλά μόνο για την Τουρκία! Έσπευσαν τα σωστικά συνεργεία, και καλά έκαναν, αλλά μόνο στην Τουρκία! Ξεκίνησαν τα καραβάνια της αλληλεγγύης, αλλά μόνο για την Τουρκία! Και στην Συρία; Εκεί δεν ζουν άνθρωποι, δεν επλήγησαν το ίδιο, δεν έχουν οι περιοχές της Συρίας τις ίδιες ακριβώς μετασεισμικές ανάγκες; Άνθρωποι δεύτερης κατηγορίας κατοικούν στην Συρία; Φοβάται, λέει, η Ευρωπαϊκή Ένωση της καλής κυρίας Von der Leyen ένα νέο μεταναστευτικό κύμα – λογικό δεν είναι ότι θα υπάρξει; Και οι Τούρκοι φεύγουν μαζικά και πηγαίνουν στην Βόρεια Κύπρο, οι Σύριοι που τόσα χρόνια τώρα δεν έχουν στον ήλιο μοίρα, δεν πρέπει να σώσουν ό,τι μπορούν από την ζωή τους;

Πληροφορήθηκα ότι η τοπική μας Εκκλησία συγκεντρώνει υλικά για τους ανθρώπους στις σεισμόπληκτες περιοχές της Συρίας και της Τουρκίας σε όλους τους Ιερούς Ναούς μέχρι την Κυριακή 19 Φεβρουαρίου 2023 και συγκεκριμένα: Καινούργια κλινοσκεπάσματα (κουβέρτες, παπλώματα, σεντόνια), Εμφιαλωμένο νερό, Γάλα μακράς διαρκείας, Ζυμαρικά, Ρύζι και Όσπρια. Ας δώσουμε ό,τι μπορεί ο καθένας, είναι πολύ μεγάλη η καταστροφή που υπέστησαν αυτοί οι συν-άνθρωποι.

Αλλά και πέρα από το συναίσθημα αυτός ο σεισμός, και κάθε ισχυρός σεισμός, είναι ένα μάθημα – σκληρό μεν, μάθημα δε. Θυμάμαι 20-24 Φεβρουαρίου 1984 ένα πολύ μεγάλο Επιστημονικό Συνέδριο «Σεισμοί και Κατασκευές» στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, όπου αναλύθηκαν λεπτομερώς τόσο η δυναμική του σεισμού όσο και η αναγκαία θωράκιση των κτηρίων, γεφυρών, λιμένων, κατασκευών γενικώς, μέσω του περιβόητου Αντισεισμικού Κανονισμού. Ο οποίος πρέπει να αλλάζει-προσαρμόζεται όσο η έρευνα των σεισμών προχωρεί και τα διαθέσιμα στον άνθρωπο υλικά βελτιώνονται. Η Ελλάδα διαθέτει έναν από τους καλύτερους και αυστηρότερους Αντισεισμικούς Κανονισμούς στον κόσμο και η πραγματική ουσία των πραγμάτων βρίσκεται στην πλήρη και άνευ όρων εφαρμογή αυτού του Κανονισμού στις μελέτες πρώτα και στις κατασκευές ακόλουθα. Διότι και η Τουρκία έχει έναν σχετικά σύγχρονο Αντισεισμικό Κανονισμό αλλά… (για την Συρία δεν ξέρω).

Μετά από εκείνο το «ιστορικό» Συνέδριο, στο οποίο, μεταξύ των άλλων, έγινε μια μεγάλη «μάχη» ανάμεσα στον Καθηγητή Βαρώτσο, εκπρόσωπο του ΒΑΝ και στον Καθηγητή Παπαζάχο εκπρόσωπο της ασφάλειας των κατασκευών ακολούθησαν πολλοί σεισμοί, στους οποίους οι ελληνικές κατασκευές εν γένει άντεξαν – και έχουμε και ισχυρούς σεισμούς στην Ελλάδα. Η Μέθοδος ΒΑΝ (Καθηγητές Βαρώτσος, Αλεξόπουλος, Νομικός, 1981) ισχυρίζεται ότι με ένα δίκτυο ειδικών σταθμών μέτρησης προ-σεισμικής δραστηριότητας μέσω σεισμικών ηλεκτρικών σημάτων μπορεί να προβλέψει τόπο και χρόνο και μέγεθος ενός επερχόμενου σεισμού. Δύσκολα πράγματα, τόσο από επιστημονικής απόψεως όσο και από πρακτικής – άντε και έχουμε την πρόβλεψη, τι κάνουμε με τον πληθυσμό;

Κατόπιν όλων αυτών, ο Θεός να μας φυλάει.

Βέβαια εμείς εδώ μπορεί να μην κινδυνεύουμε. Με τον Άρχοντα που έχουμε, που ξέρει τα πάντα για τα πάντα (με τα κοάλα δεν έχει ασχοληθεί ακόμη…), δεν μπορεί, θα ξέρει και πώς να μας προστατέψει από σεισμό. Πάντως από κόμβους ξέρει, από αποχιονισμό ξέρει, και οι οδηγοί τα κατάλαβαν όλα, το μπρος-πίσω, τα μαχαίρια, όλα. «Τα κορμιά και τα μαχαίρια / άντε κάποτε αλλάζουν χέρια / τα σημάδια τους αφήνουν / που πονάνε και δε σβήνουν» τραγουδάει η Ελευθερία Αρβανιτάκη κι εσείς αν θέλετε να καταλάβετε περί τίνος πρόκειται πρέπει να ανα-τρέξετε στο πρόσφατο διαδίκτυο

Ύστερα διαβάζω συνεχώς νεοφανείς όρους και δεν ξέρω τι πρέπει να καταλάβω. Πρώτα με βρήκαν οι «ψηφιακοί νομάδες», από τους Τουαρέγκ στους τηλε-εργαζόμενους πάσης φύσεως που μετακινούνται ανά τον κόσμο με ένα λάπτοπ ανά χείρας. Ύστερα με χτύπησε μια «ενεργειακή δημοκρατία» την οποία πρέπει να διεκδικήσω. Και τέλος με αντάμωσε η «οικονομική δημοκρατία», που είναι απαραίτητη, λέει, για τις μικρές επιχειρήσεις. Αγαπητοί μου αναγνώστες εγώ λέω πως ό,τι και να θέλουν να υποδηλώσουν αυτές οι βαρύγδουπες και δήθεν ευφάνταστες (;;) ορολογίες, στο βάθος δεν σημαίνουν τίποτε περισσότερο από μια μπούρδα και μισή. Εκτός εάν αυτοί που τις εκστομίζουν μπουν στον κόπο να αναμετρηθούν με τους κυρίους Σμιθ, Κέυνς, Χάγιεκ, Μαρξ, ακόμη και με τον κύριο Τσόμσκι. Η Ιστορία διδάσκει.

Από την άλλη μεριά αυτός ο ορυμαγδός των παντοειδών επιδομάτων εν όψει εκλογών, που οφείλεται, κυρίως, στην κατηφόρα που μόνο δημοσκοπικά αλλά όχι πραγματικά ανατρέπεται (…), τι είδους «δημοκρατία» είναι; Ερωτώ και, ως είναι φυσικόν, δεν περιμένω απάντηση.

Τέλος, τα κλασικά μας: Ποιο θα είναι το όφελος της πόλης μας από την ιδιωτικοποίηση του Λιμένα; ΟΧΙ εγκατάσταση LNG στον Παγασητικό Κόλπο! Πώς δουλεύει το κατασκευής ΑΡΧΙΤΕΧ parking Φιλελλήνων;

Σας αγαπώ οικειοθελώς και μένω. Γεια σας και Χαρά σας.

Στην φωτογραφία η 6^η Τάξη του 2^ου Γυμνασίου Αρρένων Βόλου στην 5ήμερη εκδρομή 01-05.05.1971 στην Πελοπόννησο (από τον Μπάμπη Μπακογιάννη).

(δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" την Τετάρτη 15.02.2023, αρ.φύλλου 3876)

κυκλο-φ-οριακα 1137, 8 Φεβρουαρίου 2023

 

Καλημέρα απανταχού αναγνώστες! Αυτή τη φορά το πέτυχαν όλοι οι μετεωρολόγοι. Ο χιονιάς με το βλακώδες για χιονιά όνομα «Μπάρμπαρα» ενέσκηψε όπως τον προανήγγειλαν, στην ώρα του. Άσπρισε ο τόπος, είδαμε μια άσπρη μέρα (παλιό αλλά διαχρονικά καλό), σφύριξε δυο φορές το θρυλικό 112 – σκέφτομαι πολλές φορές πόσες ομοιότητες έχει αυτό το εργαλείο με τον ψεύτη βοσκό του Αισώπου, «ποιμήν παίζων» στα αρχαία, στον οποίο μύθο «Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι τοῦτο κερδαίνουσιν οἱ ψευδολόγοι τὸ μηδὲ ὅταν ἀληθεύωσι, πιστεύεσθαι». Βεβαίως εάν και εφ’ όσον γίνεται κατάχρηση, εάν όχι είναι πράγματι ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο προειδοποίησης για επικίνδυνες καταστάσεις.

Είναι και η υποχρέωση να υπάρχουν στο όχημα αντιολισθητικά μέσα, αλυσίδες ή χιονοκουβέρτες (που είναι, κατά την γνώμη μας, μια χαζομάρα). Αλυσίδες, λοιπόν, το κατάλληλο εξάρτημα για την κίνηση σε δρόμους με χιόνι – προσοχή, με χιόνι, αν υπάρχει πάγος τα πράγματα γίνονται πολύ δύσκολα, οι αλυσίδες δεν είναι απόλυτα ασφαλείς στον πάγο. Και είναι σωστό το ότι επιβάλλονται, πλέον, ως υποχρεωτικό «αξεσουάρ», όπως το τρίγωνο ασφαλείας και το φαρμακείο. Διότι παρά το ότι η κλιματική αλλαγή και τα λοιπά μάς έχουν τρελάνει στις λιακάδες και την ανομβρία και παρά το γνωστό άσμα των Λοκομόντο «δεν κάνει κρύο στην Ελλάδα / κρύο δεν έκανε ποτέ…» στην Ελλάδα και κρύο κάνει και κάθε χρόνο χιονίζει. Και μόλις προχθές ένας Έλληνας, ο Αλέξανδρος Γκιννής, έγινε ο πρώτος στην ιστορία μας που κέρδισε ασημένιο μετάλλιο στο αλπικό σκι, συγκεκριμένα στην τεχνική κατάβαση, στο παγκόσμιο κύπελο του Σαμονί της Γαλλίας!

Φαίνεται ότι θα ξανα-λειτουργήσει το πάλαι ποτέ Οικοτροφείο της Μητρόπολης (1959-2004), στην γωνία Κ.Καρτάλη-Αναλήψεως. Φαίνεται ότι εξασφαλίστηκε χρηματοδότηση 2.000.000 € για μετατροπή του κτηρίου σε «Ακαδημία Εκκλησιαστικών Τεχνών», στα ελληνικά Σχολή Βυζαντινής Μουσικής και Σχολή Αγιογραφίας. Βέβαια το 2019 υπήρχαν δημοσιεύματα ότι το κτήριο θα λειτουργούσε πάλι ως Οικοτροφείο με χρηματοδότηση 600.000 € «προς όφελος των νέων γενιών και των οικογενειών τους που θέλουν να δουν τα παιδιά τους να σπουδάζουν αλλά δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα» και ανάμεσα έπεσαν ιδέες περί ξενώνα αστέγων. Γι’ αυτό εμείς γράφουμε «φαίνεται». Το βέβαιο είναι ότι κάτι επιτέλους πρέπει να γίνει και μακάρι να βρεθεί η καλύτερη λύση για το κοινωνικό σύνολο της ευρείας Μαγνησίας.

Πανηγυρισμούς διαπίστωσα τις τελευταίες ημέρες, λόγω υποβολής 8 (οκτώ) υποψηφιοτήτων για την ιδιωτικοποίηση του Λιμένα Βόλου, μεταξύ των οποίων μία από το (περιβόητο τον τελευταίο καιρό λόγω…Βρυξελλών) Κατάρ, μία από «Βούλγαρους δισεκατομμυριούχους» και έξι από ελληνοανάμικτα σχήματα, με ιδιαίτερη έμφαση, από εμάς, στην Χαλυβουργία Ελλάδος αυτοπροσώπως, στην παντού και πάντοτε παρούσα ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ (ο πεθερός του υπουργού κυρίου Γεραπετρίτη) και (ω! του θαύματος) στον Οργανισμό Λιμένος Θεσσαλονίκης. Τουλάχιστον προς στιγμήν γλιτώνουμε τους Κινέζους…! Και εγώ εξακολουθώ να πιστεύω, συμπολίτες, ότι αυτό είναι ένα τεράστιο, ξένης έμπνευσης, λάθος, που αν τελικά υλοποιηθεί το κέρδος του «Ταμείου» θα είναι ελάχιστο και τις συνέπειες θα τις πληρώνει για πάντα η περιοχή μας.

Κυριακή βράδυ η τηλεόραση ξανα-παίζει την «Σωφερίνα» με τον μνημειώδη αλλήθωρο Γύλο του Βασίλη Αυλωνίτη και το τραγουδάκι «…όποιος πιάνει το τιμόνι, πού και πού να φασκελώνει…» υλοποιούμενο στον λεβέντη τροχονόμο Τάσο Γιαννόπουλο – στα χρόνια της αθωότητας, 60 χρόνια μετά το φασκέλωμα θεωρείται βαρέως αντικοινωνική συμπεριφορά, διωκόμενη από τον υπεράνω όλων Νόμο…

Μέσα στις γιορτές ήρθαν και με βρήκαν δύο ιδιαίτερης αξίας δώρα. Το ένα είναι το ημερολόγιο του Παραρτήματος Βόλου του Λυκείου των Ελληνίδων για το 2023, αφιερωμένο στο μοναδικό στα χρονικά της παγκόσμιας – είμαι βέβαιος – χειροτεχνίας έργο της κεντημένης Χάρτας του Ρήγα Βελεστινλή, ένα έργο «αδιανόητο», που όμως η θέληση και η υπομονή από 12 συμπολίτισσες κεντήστρες κατάφεραν να υλοποιήσουν σε έναν ενιαίο καμβά διαστάσεων περίπου 2,00*1,90 m (συνολικού εμβαδού 3,86 m2). Το είδαμε αναρτημένο σε περίοπτη θέση στο Αρχαιολογικό μας Μουσείο τον Ιούνιο του 2021, τώρα βρίσκεται στην Αθήνα, στο Προεδρικό Μέγαρο, όπου και προβλέπεται να παραμείνει μόνιμα. Με όλον τον σεβασμό τόσο στο πανάξιο Συμβούλιο του Λυκείου, όσο και στις 12 συμπολίτισσες Κυρίες κεντήστρες, όσο και στον Θεσμό του Προέδρου της Δημοκρατίας, προσωπικά προτιμώ το έργο να επιστρέψει και να εκτίθεται στον Βόλο, εκεί όπου ανήκει – με όλη μου την αγάπη.

Το δεύτερο είναι ένα λεύκωμα φωτογραφιών, αποτέλεσμα «άπειρων» οδοιπορικών σε «Ασύχναστους τόπους στη Μητρόπολη Δημητριάδος» της Όλιας Γκλουσένκο και του Κωστή Δρυγιανάκη. Και η «οδός ᾗ επορεύθησαν» (Γένεσις 35:3) μακρά, από το Τρίκερι στην Αγιά μέσω Καναλίων, απ’ το Ξουρίχτι στον Παλαιό Πλάτανο του Αλμυρού μέσω Λαμπινούς, από τον Λαύκο στην Άνω Κερασιά μέσω Μελισσατίκων, από τον Μυλοπόταμο στην Μιτζέλα κι από την Φακίστρα στις Αλυκές και στην Νέα Αγχίαλο μέσω Τσαγκαράδας και Βυζίτσας και πάει λέγοντας, 195 φωτογραφίες τέχνης, αλλά κυρίως ευαισθησίας, σεβασμού και αγάπης. Οι ασύχναστοι (τι υπέροχη λέξη!) τόποι λατρείας είναι εκκλησιές, καθολικά μοναστηριών και ξωκλήσια που δεν δέχονται συχνά την επίσκεψη της φροντίδας, δεν ξέρουν τι είναι «συντηρητής», καλά-καλά έχουν ξεχάσει τι είναι «μάστορας», όμως είναι εκεί, στέκουν (όσο αντέχουν ακόμη, κι αυτό είναι ένα σοβαρό θέμα) και διαιωνίζουν με τις λίγες δυνάμεις τους την Πίστη. Διατηρούν τις εικόνες τους, σκοροφαγωμένες ίσως, ξεθωριασμένες ίσως, τα ταλαιπωρημένα ξυλόγλυπτα ή «κοντραπλακέ» τέμπλα τους, τα σκουριασμένα μανουάλια, διατηρούν την Πίστη. Η Όλια και ο Κωστής έχουν την ικανότητα να βλέπουν πίσω ή μέσα από τα αντικείμενα, έχουν την δύναμη να αποτυπώνουν τις δυνάμεις που διαφεντεύουν τον ορατό και τον αόρατο κόσμο. Θεωρώ την δουλειά τους σ’ αυτό το λεύκωμα ευλογία.

Ακόμη ένας ισχυρότατος σεισμός στα σύνορα Τουρκίας-Συρίας, χιλιάδες θα είναι πάλι οι νεκροί – ο Θεός να φυλάει. Χιονίζει κιόλας, χειμέρια τα πράγματα. Σας αγαπώ ορθολογικώς, γεια σας.

Η φωτογραφία δηλώνει ξεκάθαρα ότι το καλοκαίρι θα ξανάρθει.

(δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" την Τετάρτη 08.02.2023, αρ.φύλλου 3871)

κυκλο-φ-οριακα 1136, 1 Φεβρουαρίου 2023

 

Πάει ο πρώτος. Άλλοι 11 έμειναν, «φεύγει η ζωή, τελειώνει, σαν σεντόνι ξεδιπλώνει / τον εαυτό μου που τον ξέχασα, τον μέσα κόσμο μου που έχασα…» τραγούδησε ο Αλκίνοος Ιωαννίδης παρέα με την Ελευθερία Αρβανιτάκη και τον Διονύση Σαββόπουλο. Ο Αλκίνοος, που έγραψε και τραγούδησε με την Εστουδιαντίνα Νέας Ιωνίας και τους κατοίκους του χωριού το ιστορικό, πλέον, τραγούδι «Σαν το νερό των Σταγιατών δεν έχει / όποιος το πίνει πολεμάει κι αντέχει / δεν τ’ αγοράζω, δεν πουλώ / μα με κερνάς και στο κερνώ / σαν το νερό των Σταγιατών δεν έχει», ο Αλκίνοος, τον οποίο ο Άρχοντάς μας «δεν γνωρίζει» (και όχι μόνο…) – άλλωστε νομίζω ότι το μόνο που γνωρίζει είναι το ποδόσφαιρό, κι αυτό κατά διαόλου πάει τελευταία, το καμάρι μας, το Πανθεσσαλικό μας Στάδιο, νεκροταφείο έχει γίνει, ακόμη και ο Παναιτωλικός κάρφωσε τη μαχαιριά τού 2-3, πώς πάει, άραγε, το στοίχημα;

Καλημέρα συμπολίτες και απανταχού αναγνώστες! Με χαρά σας συναντώ κάθε Τετάρτη και επίσης ξέρω ότι πολλοί από εσάς περιμένετε «εναγωνίως»  αυτή την συνάντηση, είτε στο χαρτί της εφημερίδας, είτε στις διάφορες εκφάνσεις του διαδικτύου. Πολλά τα θέματα της (δικής μας…) επικαιρότητας, πάμε να δούμε πόσα θα προλάβουμε.

Καθυστερεί η ανακαίνιση της Κίτρινης Αποθήκης από την εταιρεία «ΑΡΧΙΤΕΧ», η οποία αναμένεται να αποχωρήσει από το έργο, λόγω έλλειψης ρευστότητας. Μάλιστα. Αυτή η εταιρεία είναι που ολοκλήρωσε την κατασκευή του γνωστού parking στο τετράγωνο Φιλελλήνων-Δημητριάδος, για το οποίο στις 02.08.2018 είχε προσφέρει έκπτωση 59,79% για προϋπολογισμό 10,4 εκατ. €έ (κυκλο-φ-οριακα 938 10.08.2018). Παράλληλα ξεκίνησε το έργο τής Κίτρινης Αποθήκης στα μέσα Οκτωβρίου 2019 (κυκλο-φ-οριακα 988 23.10.2019), προϋπολογισμού 10,5 εκατ. €, δεν έμαθα με πόση έκπτωση, και φαίνεται ότι τώρα, πλέον, σώθηκε το διαθέσιμο χρήμα, μαζί με τις παλληκαριές των μεγάλων εκπτώσεων – ας μας πει κάποιος αν εξοφλήθηκε, τουλάχιστον, η κατασκευή του parking. Το γεγονός είναι ότι ένα ακόμη εμβληματικό έργο σε τούτη την πόλη, η ανακαίνιση-νέα χρήση από το Πανεπιστήμιο ως Κέντρο Καινοτομίας και Έρευνας «Ιάσων» της ιστορικής Κίτρινης Αποθήκης, μένει στη μέση, κάποια φέσια κυκλοφορούν στην αγορά και εμείς μόνο να ελπίζουμε Kostas Agorastos μπορούμε…

Τεράστιο, λένε οι πληροφορίες της εφημερίδας, είναι το ενδιαφέρον μεγάλων τεχνικών εταιρειών να κατασκευάσουν την περιβόητη Μονάδα Επεξεργασίας Αποβλήτων (ΜΕΑ) στον ΧΥΤΑ του Βόλου, έργο 103 εκατ. €. Κι όταν λέμε μεγάλων εννοούμε τις δύο από τις τέσσερεις που ασχολούνται με ό,τι περπατάει, ό,τι πετάει και ό,τι κολυμπάει, κυριολεκτικώς και ανυπερθέτως, σ’ αυτή τη χώρα, την ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ και την ΕΛΛΑΚΤΩΡ, κύριους κατασκευαστές δρόμων και σιδηροδρόμων, λιμένων, φωτοβολταϊκών και αιολικών πάρκων, αεροδρομίων, κτηρίων, σταθμών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας (ΗΡΩΝ) και ό,τι άλλο βρεθεί στο διάβα τους. Οι άλλες δυο είναι εξειδικευμένες στη διαχείριση απορριμμάτων γενικώς. Και ο καημός όλων αυτών των μεγάλων είναι το πώς θα φτιάξουν καύσιμα για την τσιμεντοβιομηχανία ΑΓΕΤ! Η οποία προσφάτως εδήλωσε πως η καύση σκουπιδιών είναι περιβαλλοντικά ωφέλιμη!! Εμένα μου φαίνεται τελείως τρελό όλο αυτό, τελείως παράλογο. Την ίδια ώρα που τα επικίνδυνα αιωρούμενα σωματίδια στην βολιώτικη ατμόσφαιρα είναι διαρκώς ιδιαίτερα αυξημένα και οι καρκίνοι σκοτώνουν.

Ύστερα θυμάμαι την μεγάλη διαδήλωση κατά της καύσης σκουπιδιών, 13 Ιουνίου 2020, όπου τραυματίστηκε βαρύτατα ο αστυνομικός διευθυντής από ένα μπαλόνι γεμάτο νερό και την επομένη τα παλληκάρια του έσπασαν στο ξύλο τον Βασίλειο Μάγγο και 2 ½ χρόνια μετά εξακολουθούν να σφυρίζουν αδιάφορα – τώρα ο εν τω μεταξύ προαχθείς εις ταξίαρχον διευθυντής μετατίθεται εις Καρδίτσαν, αθώος παντός αίματος. Ένα από τα βασικά αιτήματα εκείνης της διαδήλωσης ήταν «ΟΧΙ στην κατασκευή εργοστασίου SRF/RDF», αυτουνού του αποπάνω, με τα 103 μιλιούνια.

Τα νούμερα αυτοκινήτων που ξεκινούσαν με ΒΟ μας τελείωσαν. Ο χαρακτηριστικός συνδυασμός που υποδήλωνε Βόλο και ακολουθούνταν από όσα γράμματα ταίριαζαν στο λατινικό αλφάβητο (ΒΟΑ, ΒΟΒ, ΒΟΕ…ΒΟΤ, ΒΟΥ, ΒΟΧ, αποκλειομένων εξ αρχής των Γ, Δ, Θ, Λ, Ξ, Π, Σ, Φ, Ψ, Ω, 10 από τα 24) σώθηκε, εξαντλήθηκε. Τώρα πλέον τα βολιώτικα αυτοκίνητα έχουν αριθμό κυκλοφορίας που αρχίζει με ΒΒ, ΒΒΑ αυτή την στιγμή. Διαβάζεται «βαβά» και σε κάποια παλαιότερα Ελληνικά αυτό σήμαινε τραύμα, «το παιδί έπεσε κι έκανε βαβά» έλεγαν οι παλιές γιαγιάδες. Θα μου πεις «σιγά τον τραχανά, ποιος νοιάζεται;» και θα συμφωνήσω ότι δεν νοιάζεται κανείς, πέρα ως πέρα. Ούτε ένα σοβαρό σύστημα αριθμοδότησης αυτοκινήτων δεν καταφέραμε να έχουμε σ’ αυτή τη χώρα, δείτε τι χάος επικρατεί στα αυτοκίνητα από την Αττική, όπου οι αρχικοί συνδυασμοί γραμμάτων είναι 67 (!!) π.χ. ΥΙ, ΧΕ, ΖΧ, ΟΤ κ.ο.κ, 67 τυχαίοι συνδυασμοί δύο γραμμάτων δηλώνουν ότι το αυτοκίνητο ταξινομήθηκε στον Νομό Αττικής, ακόμη ένα ελληνικό θαύμα.

Μια είδηση που μας προκάλεσε αρκετό γέλιο λέει ότι ο Σύνδεσμος Βιομηχανιών Θεσσαλίας & Στερεάς Ελλάδας ζήτησε από το ΤΑΙΠΕΔ να διασφαλίσει ότι ο ιδιώτης που θα λειτουργήσει το Λιμάνι του Βόλου δεν θα αυξήσει τα τιμολόγια χρήσης. Εμείς που ρωτάμε εδώ και μήνες ποιο θα είναι το όφελος της πόλης μας από την ιδιωτικοποίηση του Λιμένα αισθανθήκαμε πολύ υπερήφανοι που καταφέραμε τουλάχιστον να προβληματίσουμε τους Βιομηχάνους της γειτονιάς μας.

Μπερδεμένες ιστορίες Κυρίες, Κύριοι και Αγαπητά μου Παιδιά. Στις 20 Ιανουαρίου 1991 δημοσιεύτηκαν τα πρώτα κυκλο-φ-οριακα, τα σημερινά είναι τα 1136^α, ζωή να ‘χουμε και ν’ αγαπιώμαστε. Και να μην ξεχνιόμαστε: ΟΧΙ εγκατάσταση LNG στον Παγασητικό Κόλπο! Πώς δουλεύει το κατασκευής ΑΡΧΙΤΕΧ parking Φιλελλήνων; Μετά λόγου γνώσεως Γεια σας και Χαρά σας.

Στην φωτογραφία, Νοέμβριος 2014, οι συμμαθητές απόφοιτοι 1971 του 2^ου Γυμνασίου Αρρένων σε συνάντηση αναμνήσεων (ελληνιστί reunion).

(δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" την Τετάρτη 01.02.2023, αρ.φύλλου 3866)

κυκλο-φ-οριακα 1135, 25 Ιανουαρίου 2022

Κάθε χρόνο τούτη τη μέρα μου έρχεται στον νου εκείνη η παλιά Ελληνική κωμωδία «Ο Σταμάτης κι ο Γρηγόρης», με Σταμάτη τον Μίμη Φωτόπουλο και Γρηγόρη τον Νίκο Σταυρίδη. Δυο δικηγόροι συνέταιροι, ο ένας σβέλτος και αποφασιστικός, ο άλλος αργός και αναβλητικός, και το «επίδικον», τι άλλο; μία κοπέλα. Ευθεία αναφορά στους φωτεινούς σηματοδότες των πεζών με το κόκκινο ανθρωπάκι που σταματάει και το πράσινο ανθρωπάκι που γρηγορεί. Τα φανάρια είχαν ονομαστεί έτσι, τόσο έξυπνα, από τις αρχές της δεκαετίας του ’60.

Καλημέρα, λοιπόν, και χρόνια πολλά στους Γρηγόρηδες, τις Γρηγορίες και τις Μαργαρίτες. Και επειδή αυτό με τα φανάρια προκάλεσε ένα ακόμη διαδικτυακό ψάξιμο (γηράσκω αεί διδασκόμενος…) έμαθα ότι το πρώτο φανάρι κυκλοφορίας στην Αθήνα αγοράστηκε από το Βερολίνο έναντι 70.000 δρχ. και τοποθετήθηκε τον Ιούλιο 1936 στην διασταύρωση Σταδίου-Πεσμαζόγλου, από την οποία το 1937 διέρχονταν 11.126 τροχοφόρα το 24ωρο, χάρη στις προσπάθειες του τότε Διοικητή Τροχαίας Αλέξανδρου Θεοφανίδη και την συναίνεση του Δημάρχου Κωνσταντίνου Κοτζιά. Κατασκευής Siemens ήταν και το πρώτο όπως και τα πάρα πολλά φανάρια που ακολούθησαν, σ’ όλη την Ελλάδα…

Την προηγούμενη Τετάρτη αφιερώσαμε μία παράγραφο στο θέμα του οικοπέδου στην οδό Κασσαβέτη, όπου παλιά υπήρχε ένα Στέκι Παιδιού και σήμερα συχνάζουν σκυλάκια. Λίγα πράγματα γνωρίζαμε, τα περισσότερα, όπως απεδείχθη, δεν τα γνωρίζαμε. Όμως άνθρωποι που ξέρουν έσπευσαν, είναι αλήθεια, να μας ενημερώσουν και τους ευχαριστούμε. Λοιπόν, τα πράγματα έχουν ως εξής. Το Στέκι Παιδιού λειτουργούσε από το 1986 μέχρι το 2007, οπότε και κατεδαφίστηκε λόγω της ύπαρξης αμιάντου στα δομικά του στοιχεία. Το οικόπεδο ήταν πράγματι «μισιακό» με το Νοσοκομείο και μετά από μια μακρά διαδικασία ανταλλαγής με άλλο δημοτικό ακίνητο σήμερα ανήκει καθ’ ολοκληρίαν στον Δήμο Βόλου. Στο οικόπεδο προβλεπόταν εξ αρχής να ανεγερθεί νέο Στέκι Παιδιού και Παιδική-Εφηβική Βιβλιοθήκη, και να υπάρχει και επαρκής αύλειος χώρος για τις δραστηριότητες των παιδιών. Οι προθέσεις του Δήμου ενισχύθηκαν σημαντικά από μία ευγενική και υψηλής ηθικής αξίας δωρεά ενός ιδιαίτερα σημαντικού ποσού από τον ευεργέτη της πόλης μας κ. Χαράλαμπο Τσιμά το 2013, τόσο για τον εξοπλισμό του Κέντρου και της Βιβλιοθήκης, όσο και για την ίδια την συνολική μελέτη κατασκευής του όλου έργου. Άρα τα περί «πλατείας τσέπης» που γράφαμε εμείς την προηγούμενη Τετάρτη δεν έχουν βάση, τα ξεχνάμε. Στο οικόπεδο θα ανεγερθεί ένα σύγχρονο κτήριο, επωφελές για την ανάπτυξη των παιδιών αυτής της πόλης, με μία επίσης πολύ χρήσιμη σύγχρονη παιδική-εφηβική βιβλιοθήκη.

Το πρωί της προχθές Δευτέρας πληροφορηθήκαμε αρμοδίως (πιο αρμοδίως δεν γίνεται, όμως η στήλη παγίως αποφεύγει να αναφέρει ονόματα ανθρώπων που ίσως δεν επιθυμούν την δημοσιότητα) ότι πλέον τα πάντα είναι έτοιμα, όλα τα εμπόδια έχουν ξεπεραστεί (μέχρι και η απόσταση του οικοπέδου από την θάλασσα ήταν ένα τέτοιο!) η μελέτη είναι έτοιμη και ξεκινάει η αναζήτηση χρηματοδότησης από το ΕΣΠΑ για την κυρίως κατασκευή. Μακάρι να ευοδωθεί συντόμως.

Έτσι έχουν τα πράγματα. Η στήλη προσπαθεί όλα αυτά τα χρόνια να είναι επαρκώς τεκμηριωμένη, κι όταν κάτι της λείπει ψάχνει όσο μπορεί να το βρει. Κι αν γράψει κάτι ανακριβές («άνθρωποι είμαστε και σφάλματα κάνουμε, όλοι σε τούτη τη ζωή…τραγουδούν η Δούκισσα και ο Γιώργος Κοινούσης») σπεύδει να το διορθώσει.

Θυμάστε που γράψαμε καλά λόγια για τις καινούργιες στάσεις των Αστικών Συγκοινωνιών; Εθνικό πρόγραμμα χρηματοδότησης για Δήμους «Φιλόδημος» (Φιλόδημος ο Γαδαρεύς 110 π.Χ-35 ή 28 π.Χ, Επικούρειος φιλόσοφος, επιγραμματοποιός και ποιητής, με σημαντικό έργο, κυρίως στην πόλη Ηράκλεια (Ercolanum) στην περιοχή της Νάπολης). Κατασκευαστική εταιρεία Top Vision ΕΠΕ, Πειραιάς. Η ιδέα να ψάξουμε λίγο παραπάνω μάς μπήκε από τότε που πήγαμε στην Λάρισα και είδαμε ακριβώς ίδιες στάσεις για τις Αστικές Συγκοινωνίες της Λάρισας. Φαίνεται ότι πρόκειται για καλή εταιρεία, από το 1997, στον χώρο των πινακίδων LED, LCD και γενικά των πληροφοριακών, που μάλλον πήρε μια γενική εργολαβία.

Η ΔΕΗ έστειλε τους εργολάβους της να διακόψουν το ρεύμα σε κεντρική οικοδομή του Βόλου για οφειλή 200 € – οι παραπέρα λεπτομέρειες του συμβάντος είναι όντως συγκλονιστικές, ενημερωθείτε όπως θέλετε. Πριν μια εβδομάδα με πήρε τηλέφωνο μια κυρία από ένα από τα δεκάδες δικηγορικά γραφεία για «οφειλή» στη ΔΕΗ 217 €!, καθυστερημένη για 20 ημέρες!! Ειλικρινά, συνάνθρωποι, μου ανέβηκε όλο μου το αίμα στο κεφάλι, κρατήθηκα πολύ να μην βρίσω αλλά ένα «α στο διάολο!» δεν μπόρεσε να συγκρατηθεί, ομολογώ. Είχα προλάβει και της είπα να βάλει τον Υπουργό της, Άδωνη, Χατζηδάκη, Σκρέκα, Μητσοτάκη ή όπως αλλιώς λέγεται να τσακιστεί να πάρει τα 32 εκατομμύρια που χρωστούν στην ΔΕΗ οι άρχοντες των πάντων Αγγελόπουλοι (κι άλλοι παρομοίου μεγέθους άρχοντες…). Δεν παλεύονται, συμπολίτες, Αλλά και η τοπική ΔΕΗ δεν ντρέπεται καθόλου; αναρωτιέμαι. Νούμερα σκέτα είμαστε όλοι σ’ αυτή την πόλη; – χωρίς αυτό να σημαίνει ότι κι όσοι δεν είναι «επώνυμοι» (σκ… στα μούτρα μας…) αξίζουν μια τέτοια χυδαία αντιμετώπιση από έναν κοινωφελή οργανισμό που τα γκόλντεν μπόυς των 50.000 € με τις ευλογίες των Υπουργών τους τον έχουν κατά-εξευτελίσει.

Αλλά γράφοντας τα συγχυσμένα παραπάνω, θυμήθηκα και κάποιους ντόπιους, που διάβασα πρόσφατα ότι χρωστούν 4 εκατομμύρια από ενοίκιο στον Δήμο και δήθεν περιμένουν τις πολυαναμενόμενες 100 δόσεις για να αρχίσουν να πληρώνουν – ζήσε μαύρε μου να φας τριφύλλι, 8 ½ χρόνια. Αυτό πάλι μου θύμισε τα ενοίκια στο ΕΑΚ, τότε που ο Άρχων ήταν άρχων του Ολυμπιακού Βόλου. Ιστορίες παράλληλες; κι άστα να πάνε… Μου θύμισε επίσης τα λεφτά που δεν υπάρχουν για να πληρωθεί το δημοτικό φυσικό αέριο που θα ζεστάνει το δημοτικό νερό στην πισίνα του δημοτικού κολυμβητηρίου του ΕΑΚ.

Κι ας κλείσουμε με τους σταθερούς προβληματισμούς μας: ΟΧΙ εγκατάσταση LNG στον Παγασητικό Κόλπο! Ποιο το όφελος της πόλης μας από την ιδιωτικοποίηση του Λιμένα; Πώς δουλεύει το parking Φιλελλήνων;        

Σας ασπάζομαι υψηλοφρόνως. Γεια σας.

Στην φωτογραφία Άνοιξη 1970, ομάδα συμμαθητών της Ε’ Τάξης του 2^ου Γυμνασίου Αρρένων, εγκαίνια του Εθνικού Σταδίου Βελεστίνου (από Γ.Φιλιππιτζή)

(δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" την Τετάρτη 25.01.2023, αρ.φύλλου 3861)

κυκλο-φ-οριακα 1134, 18 Ιανουαρίου 2023

 

Αντώνης Σκυργιάννης 1972

Καλημέρα Φίλοι και Φίλες. Αγίου Αθανασίου σήμερα, Αγίου Αντωνίου χθες και θα μου επιτρέψετε να ευχηθώ Χρόνια Πολλά στην δεύτερη κόρη μου Ιατρό Μυρτώ-Αντωνία και να θυμηθώ τον πατέρα μου Αντώνη, Έφεδρο Ανθυπολοχαγό στο Αλβανικό μέτωπο, απόφοιτο 1^ου έτους Νομικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών (γράφτηκε στο 2^ο έτος, στις 07.12.1925 διέκοψε λόγω αδυναμίας πληρωμής των απαιτούμενων διδάκτρων…) και επί 44 χρόνια υπάλληλο γραφείου στην Βιομηχανία Γκλαβάνη, από όπου και συνταξιοδοτήθηκε για περίπου 30 ακόμη χρόνια. Ευτύχησε να δει δύο ευτυχισμένους γάμους των αγοριών του και τέσσερα εγγόνια. Ήταν λάτρης της φρέσκιας ρετσίνας, πρόσκοπος, καπνιστής και τελείως φάλτσος τραγουδιστής, κηπουρός και μάστορας, εργαλεία του έχω ακόμη. Έφυγε ήσυχα σε ηλικία 96 ετών και στο ξόδι του έβαλα στη διαπασών το «ο κυρ Αντώνης πάει καιρός που ζούσε στην αυλή…», στη συγκεκριμένη αυλή ζούσε απ’ το 1955, στο σπίτι που έχτισε μεταξύ Ιουνίου και Οκτωβρίου μετά τον μεγάλο σεισμό.

Κάθε μέρα κυκλοφορεί μέσα μου, αυτή τη μέρα περισσότερο, και να με συμπαθάτε…

Βεβαίως το γεγονός των ημερών ήταν ο θάνατος στις 10 Ιανουαρίου και η επακολουθήσασα στις 16.01 κηδεία (παράγωγο του ρήματος «κήδομαι», που σημαίνει «φροντίζω») του τέως βασιλιά Κωνσταντίνου του Β’ ή, κατά τους βυζαντινοβαρεμένους, Κωνσταντίνου του ΙΓ, ως δήθεν συνέχεια των Βυζαντινών Αυτοκρατόρων, όπου ο τελευταίος ήταν ο Κωνσταντίνος ΙΑ Παλαιολόγος. Άρα ΙΒ ο Κωνσταντίνος του Εθνικού Διχασμού, ΙΓ ο τελευταίος, ο οποίος πρόλαβε να βασιλέψει από 06.03.1964 μέχρι 13.12.1967 (3 χρόνια και 9 μήνες) και πρόλαβε να κάνει όσα ολέθρια λάθη δεν έκαναν όλοι μαζί οι πρόγονοί του, με εξαίρεση τον συνονόματό του. Ήταν έκπτωτος από τις 8 Δεκεμβρίου 1974, μετά το 69,2% του ελληνικού λαού υπέρ της Αβασίλευτης Δημοκρατίας. Πρόλαβε να κάνει πέντε παιδιά και πλούσιες νύφες και να χαρεί εννιά ωραία εγγόνια, που τον τίμησαν σύσσωμα και με αξιοπρέπεια στην κηδεία του. Ήρθαν και οι εστεμμένοι της Ευρώπης, συγγενείς και φιλαράκια, πήγε και το φιλοθεάμον κοινόν μαζί με μερικούς φιλοβασιλικούς και δεξιούς πολιτικούς μη χάσει το προσκύνημα, όλα ωραία και ήρεμα, το Τατόϊ (που ανήκει στο Ελληνικό Δημόσιο από το 2003) ένα χάλι, στην κυριολεξία μαύρο, από την πυρκαγιά του Αυγούστου 2021. Αυτά.

Στο τρέξιμο και τα κοριτσάκια-αγοράκια των καναλιών με τα μικρόφωνα, με την αγωνία να προλάβουν τα πάντα όλα και, κυρίως, να μην μπερδέψουν τα ονόματα των υψηλών καλεσμένων. Και να τα «συνοδευόμενη από την βασιλομήτωρ» (άκλιτο) και να τα «φόρο τιμής στον εκλιπών» (επίσης άκλιτο), δύσκολα πράγματα συμπολίτες, δύσκολη η Ελληνική Γλώσσα και τα σύγχρονα παιδιά δεν προλαβαίνουν να την μάθουν. Ή δεν θέλουν, δεν ξέρω ακριβώς. Ή θεωρούν ότι δεν τους χρειάζεται, δεν θα τους χρειαστεί στο μέλλον, αφού οι πάντες όλοι θα μιλάνε εγγλέζικα! Ή κάτι σαν εγγλέζικα, όπως π.χ. κριντζάρω, τρολάρω, καρατρέντι, είμαι μπούμερ, και μη χειρότερα.

Αλλά αρκετά. Ας προσεδαφιστούμε στα δικά μας θέματα, τα «ταπεινά» και μη-μοναρχικά.

Περνάω τακτικά από το σημείο και χρόνια τώρα αναρωτιέμαι τι γίνεται. Οδός Κασσαβέτη, ξέρετε, φαρδιά πεζοδρόμια, που όλο και στενεύουν λόγω κήπων, τραπεζοκαθισμάτων, παρκαρισμάτων και λοιπών κοινωφελών έργων, μεταξύ Γαλλίας και 28^ης Οκτωβρίου αριστερά. Ένα ωραιότατο οικόπεδο, περιτοιχισμένο, με πορτούλα και με κάποια κακόμοιρα δέντρα, χώρος αναψυχής για τους δεσποζόμενους σκύλους της ευρύτερης περιφέρειας. Πριν από δεν θυμάμαι πόσα χρόνια, εκεί ήταν ένα «Στέκι Παιδιού» του Δήμου Βόλου με σκεπή από πλάκες «ελενίτ», ήτοι επικίνδυνου αμιαντοτσιμέντου, κάποια στιγμή καθαιρέθηκε και λίγο μετά κατεδαφίστηκε και ολόκληρο το (όχι πολύ μεγάλο) κτήριο. Όποιος/-α θυμάται χρονολογίες ας κάνει τον κόπο να με ενημερώσει παρακαλώ. Έκτοτε, που λέτε, αυτό το έρμο οικόπεδο κείται αναξιοποίητο, στην άμεση περίμετρο του κέντρου της πόλης, και τα δημοτικά λεφτά των προγραμμάτων σφυρίζουν αδιάφορα γύρω του. Κάποτε είχα ακούσει ότι το οικόπεδο είναι «μισιακό» με το Νοσοκομείο, δεν ξέρω αν ευσταθεί. Αλλά όπως κι αν έχει, μια ωραία πλατεΐτσα χωρίς μόνιμα κτίσματα θα μπορούσε οπωσδήποτε να γίνει, κάτι σαν «πλατεία τσέπης», για να δείχνουμε και ενήμεροι με τις σύγχρονες τάσεις της πολεοδομικής επιστήμης. Πάντως αυτή η χρονίζουσα εικόνα εγκατάλειψης δεν θυμίζει Μονακό – άραγε συναντήθηκαν κατ’ ιδίαν οι δύο Άρχοντες; ο Αλβέρτος ήρθε για την κηδεία, ο ημέτερος πήγε στον Ιωνικό Νικαίας…

Μια βόλτα στην οδό Μαιάνδρου της Νέας Ιωνίας με έφερε «σε επαφή» με τους λεγόμενους «ποδηλατόδρομους», εμπνεύσεως και κατασκευής Δήμου Βόλου. Λωρίδες ασφάλτου βαμμένες κεραμιδί (με δυσκολία το πέτυχαν το χρώμα και την ποιότητα…) στην αριστερή πλευρά του δρόμου, με παρκαρισμένα, σχεδόν πέρα-πέρα, οχήματα παντός είδους πάνω τους. Ποδήλατο, φυσικά, ούτε για δείγμα! Δημοσίευσα φωτογραφίες στο φατσοβιβλίο (με βρίσκει όποιος θέλει ως «Μπάμπης Sky») για να μη λένε κάποιοι ότι είμαι «κακός και εμπαθής», και κατέληξα με το σχόλιο «Έργο σοφών μη-συγκοινωνιολόγων και "αποτελεσματικών" Αρχόντων. Σε ποιες τσέπες πηγαίνουν τα πεταμένα λεφτά (και πήραν και παράταση...);».

Αλλά αυτό, παρ’ όλο το χάλι, δεν είναι το χειρότερο συμπολίτες Βολιώτες. Το χειρότερο είναι, ειλικρινά, α) ότι υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που μιλούν απαξιωτικά για «οχυρωματικά έργα» όταν αναφέρονται στο προηγούμενο δίκτυο ασφαλών ποδηλατοδρόμων και β) ότι το θέμα «ποδήλατο» έχει οριστικά κλείσει για τον «πανέξυπνο» Βόλο, ο Θεός να με βγάλει ψεύτη.

Αθανάσιοι και Αθανασίες, εύχομαι μακροημέρευσιν! Κι ας κλείσουμε με τους βασικούς προβληματισμούς μας:

ΟΧΙ εγκατάσταση LNG στον Παγασητικό Κόλπο! Ποιο το όφελος της πόλης μας από την ιδιωτικοποίηση του Λιμένα; Πώς δουλεύει το (τζάμπα καίει η λάμπα;…) parking Φιλελλήνων;

Σας ασπάζομαι διακαώς. Γεια σας.

Στην φωτογραφία ο Αντώνης Σκυργιάννης σε ηλικία 66 ετών.

(δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" την Τετάρτη 18.01.2023, αρ.φύλλου 3856)

κυκλο-φ-οριακα 1133, 11 Ιανουαρίου 2023

 

Είχα αρχίσει να πιστεύω ότι ζω τουλάχιστον στην Φλόριντα! Τουλάχιστον, λέω, διότι μπορεί να είμαστε, πλέον, και αφρικανική χώρα, μια κανονική έρημος με άμμο μας λείπει. Αλλά την Τρίτη ήρθε μια βροχούλα στην κατάξερη γη, χρειάστηκε να κάνω μια βόλτα στην Λάρισα, απήλαυσα το φρέσκο πράσινο του σπαρμένου κάμπου και τον χιονισμένο γερο-Όλυμπο και κάπως ήρθε ο Κόσμος στη θέση του…

Τέτοια χαρούμενα στην αρχή του χρόνου, Καλημέρα απανταχού αναγνώστες μας. Έχασε πάλι κι ο ΝΠΣ Πύδνας, από μόνο 3 ομάδες (όνομα και μη χωριό) έχει φάει 13 γκολ κι έχει βάλει 1 μέσα στο Πανθεσσαλικό Στάδιο, στην έδρα του δηλαδή. Θρίαμβος, γελάει ο κόσμος. Ή μάλλον δεν γελάει, κλαίει όταν διαβάζει, μάλιστα, απίθανες μεγαλοστομίες γνωστού ρυπαρογράφου περί «πόλης αθλητικών συναντήσεων» (με κλειστό το κολυμβητήριο, άχρηστο το ΕΑΚ, γήπεδα στο Στεφανοβίκειο και στον Αλμυρό) και περί «αυξήσεως του τουρισμού» – ίσως είναι μια τακτική αυτό, να πουλάς εισιτήρια και ύστερα να κάθεσαι να τις τρως ώστε τα εισιτήρια να είναι ευχαριστημένα και να ξανάρθουν, να αυξήσουν το τουριστικό ρεύμα!

Πήρε όμως μια καλή απάντηση όλο εκείνο το πρωτοχρονιάτικο παραλήρημα… Και έπεται συνέχεια, όπως μαθαίνω. Θα έχουμε τον χρόνο να τα ξανασυζητήσουμε ως στήλη αυτά τα πολύ σοβαρά θέματα.

Έβλεπα αυτές τις εορταστικές ημέρες ένα αυτοκινητο-τρενάκι να περιτρέχει τας οδούς και τας ρίμας της πόλεως, μαζί με τα «κοινά» αυτοκίνητα, μηχανάκια, πατίνια και λοιπά πολύ επικίνδυνα αντικείμενα του ανθρώπινου πολιτισμού και αναρωτιόμουνα γιατί άραγε τώρα να επιτρέπεται ενώ κάποτε απαγορεύτηκε «δια ροπάλου». Ήταν 2002 όταν εμφανίστηκε ένα παρόμοιο με άδεια κυκλοφορίας από τον ΕΟΤ (σχετικά κυκλο-φ-οριακα 426/06.09.2002), του φτιάξαμε λωρίδα κυκλοφορίας με κίτρινη διαγράμμιση στην παραλία, είχα κι εγώ τις ενστάσεις μου για ελεύθερη κυκλοφορία στους δρόμους, το 2006 «…το βλέπω να σαπίζει έξω απ’ το εκθεσιακό κέντρο» (σχετικά κυκλο-φ-οριακα 547/08.09.2006). Ύστερα πήγαμε με την Βολιώτικη Χορωδία στο Ναύπλιο και βρήκαμε δύο (2) τέτοια τροχήλατα τρενάκια να διασχίζουν την πόλη (σχετικά κυκλο-φ-οριακα 654/10.12.2010). Και στην Τρίπολη ακόμη ένα, πάλι με την Χορωδία, σε μια δύσκολη περίοδο της ζωής μου (σχετικά κυκλο-φ-οριακα 954/12.12.2018). Δεν ξέρω τι ισχύει, ίσως εδώ το «τρενάκι» να κυκλοφορεί «με εντολή Δημάρχου», όλα γίνονται σ’ αυτόν τον τόπο του (θείου) δράματος, και οι ζαρντινιέρες στην οδό Κονταράτου ακόμα εκεί είναι, λίγο «κουνημένες» αλλά εκεί.

Επίσης δεν ξέρω τι ισχύει για τα ηλεκτροκίνητα οχήματα των Ατόμων με Αναπηρία (ΑμεΑ) που κινούνται χωρίς αριθμό κυκλοφορίας ή άλλου είδους άδεια (ή κάνω λάθος;) παντού στην πόλη. Το θέμα έχει να κάνει με την ασφάλεια των ίδιων των ΑμεΑ αλλά και των άλλων μελών της κυκλοφορίας. Ανάλογα προβλήματα υπάρχουν και με τα ηλεκτροκίνητα πατίνια. Κάποτε ρώτησα την Τροχαία για όλα αυτά, δεν ήξερε κι αυτή, άλλωστε η Τροχαία έχει εγκαταλείψει την αστυνόμευση των πόλεων, βρίσκεται εκεί μόνο όταν κληθεί λόγω ατυχήματος ή λόγω «ανωτέρας βίας», π.χ. μιας πορείας με κυκλοφοριακές επιπτώσεις. Νέα ήθη και έθιμα, κι εγώ κάθε Χριστούγεννα θυμάμαι τον Τροχονόμο στις διασταυρώσεις Δημητριάδος (διπλής κατεύθυνσης) με Κ.Καρτάλη και Ιωλκού μέσα στο κυλινδρικό του βάθρο περιτριγυρισμένο με τα δώρα της πόλης να ρυθμίζει, χωρίς φανάρια φυσικά, μόνο με τις κινήσεις των χεριών του, την κυκλοφορία. Καθόμουν ώρα και τον «χάζευα», έβλεπα πώς Ι.Χ., λεωφορεία, φορτηγά, τρίκυκλα, κάρα, ακόμη και ποδήλατα πειθαρχούσαν στις απλές αλλά οριστικές κινήσεις των χεριών του. Και τον θαύμαζα, ίσως τότε να μπήκε και το σκουλήκι της συγκοινωνιολογίας μέσα μου και δεν λέει να βγει μετά από τόσα χρόνια…

Και μιας και είπα «έθιμα», από πότε, ρε αδέρφια, είναι ελληνικό έθιμο το να πετάμε φαναράκια-αερόστατα εορταστικώς τα Χριστούγεννα, σε κάποια «νύχτα των ευχών»; Ό,τι να ΄ναι! Να μου το θυμηθείτε ότι κάποια στιγμή θα μας γίνει «ελληνικό έθιμο» η κολοκύθα του χάλοουιν (Halloween) και η μεξικάνικη «νύχτα των νεκρών» – είναι τρομερή η δύναμη του διαδικτύου και είναι η ίδια που μας έφερε ως ένα ακόμη «έθιμο» και την «μαύρη Παρασκευή» (black Friday) και την «λευκή νύχτα».

Κυκλικούς κόμβους θα φτιάξει, λέει, η Περιφέρεια στον Αλμυρό. Κι εγώ που νόμιζα ότι θα είχαμε την αποκλειστικότητα, τουλάχιστον για την Μαγνησία βρε αδερφέ, ηπατήθην. Κι εκείνο το τέρας στον κόμβο της Γορίτσας, επιμόνως να προσπαθεί να πυρπολήσει τα πεύκα του λόφου – μπρρρρ! Επίσης διαβάζω ότι έχουν αρχίσει κάποια πρόδρομα έργα για την ηλεκτροκίνηση και την μερική τροποποίηση της χάραξης της σιδηροδρομικής γραμμής Βόλου-Λάρισας, θα επισκεφθώ το σημείο και θα σας ενημερώσω.

Στον Αη Γιάννη πήγαμε για 6^η συνεχή χρονιά στα Θεοφάνεια και ρίξαμε τον Σταυρό στο ανακαινισμένο λιμανάκι με θαυμάσιο καιρό και μέγα πλήθος κόσμου. Ύστερα κάναμε μια βόλτα στο Παπά Νερό και βρεθήκαμε μπροστά στην πραγματικά απέραντη αμμουδιά (μία από τις καλύτερες παραλίες της Ελλάδας) και στο ανοιχτό, φυτρωμένο σκάμμα μιας υπό επισκευήν ζημιάς στον κρηπιδότοιχο, που κρατάει περίπου ενάμιση χρόνο τώρα. Κι έχουμε και εκλογές το ’23…!

Να κλείσουμε με τους βασικούς προβληματισμούς μας:

ΟΧΙ εγκατάσταση LNG στον Παγασητικό Κόλπο! Κάποιος να μας εξηγήσει ποιο το όφελος της πόλης μας από την ιδιωτικοποίηση του Λιμένα. Κάποιος επίσης να μας εξηγήσει πώς δουλεύει το (τζάμπα καίει η λάμπα;…) parking Φιλελλήνων.

Σας ασπάζομαι υψηλοφρόνως. Γεια σας.

Στην φωτογραφία ο Τροχονόμος του Βόλου, περίπου στα 1970, δανεισμένη με ευχαριστίες από την εξαιρετική ανάρτηση τού Φίλου Αντώνη Χιώτη στο φατσοβιβλίο.

(δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" την Τετάρτη 11.01.2023, αρ.φύλλου 3851)

κυκλο-φ-οριακα 1132, 4 Ιανουαρίου 2023

 

Νέο έτος, νέες προσδοκίες αισιοδοξούμε και συνεχίζουμε για 32^η χρονιά, όπως λέγαμε και την προηγούμενη φορά. Μέσα στο 2022 δημοσιεύτηκαν 46 κυκλο-φ-οριακα, με μέσο όρο λέξεων ανά κείμενο περίπου 830, άρα το πληκτρολόγιό μας έγραψε περίπου 38.200 λέξεις, από μονοσύλλαβες μέχρι μερικές «γλωσσοπλαστικές» παραπολυσύλλαβες (καληώρα!). Υγεία να έχουμε και όλα θα πάνε καλά, τόσο καλά όσο μέχρι τώρα. Υγεία να έχουμε αγαπητοί μου αναγνώστες, γιατί τα μαντάτα που ακούμε κάθε μέρα γύρω μας επιμένουν στην «ανίατη» ή «επάρατη» ή δεν ξέρω ‘γω πώς αλλιώς ονομάζεται ασθένεια. Κι εγώ χρόνια τώρα ζω με την απορία πώς εδώ και παραπάνω από 100 χρόνια εκατοντάδες χιλιάδες επιστήμονες με τα τελειότερα τεχνολογικά εργαλεία στα χέρια, που καθημερινά ασχολούνται με αυτόν, δεν έχουν καταφέρει να τον νικήσουν. Δύο τινά σκέφτομαι: ή ο «μάγκας» είναι απείρως πιο έξυπνος από όλους τους ανθρώπους μαζί και διαρκώς ξεφεύγει ή (το συνωμοσιολογικό σενάριο) κανείς δεν θέλει να τον νικήσει διότι τότε θα επέλθει τεράστια οικονομική καταστροφή και εκατομμύρια ανθρώπων (και όχι μόνο επιστημόνων) θα χάσουν την δουλειά τους.

Κοίτα να δεις κουβέντα που ανοίξαμε πρωί-πρωί στον καινούργιο χρόνο! Ίσως βέβαια να φταίει κι αυτός ο καινούργιος πανικός που ζει η Κοινωνία μας (μόνο λίγο καιρό ξαποσταίνει…) με την έλλειψη των φαρμάκων. Όπου για μία ακόμη φορά όλοι, πέρα ως πέρα, δηλώνουν αθώοι! Με πρώτον και καλύτερο αυτή την ακροδεξιά φιγούρα που υποδύεται τον Υπουργό Υγείας (και Πρόνοιας, λέμε τώρα…). Που το μόνο το οποίο βρίσκει να πει στην τηλεόραση είναι ότι και στην Γερμανία παρουσιάζονται ελλείψεις…!! Κι ύστερα; Πού «χάνονται» τα φάρμακα μπορεί να μας πει; Ποιοι θησαυρίζουν από αυτή την «απώλεια», που κατά βάσιν οφείλεται σε παράνομες μαζικές εξαγωγές προς τρίτες χώρες, μπορεί να μας πει; Κάποτε, θα θυμούνται οι παλιοί, υπήρχε ένας πολιτικός για τον οποίο κάποιοι ισχυρίζονταν ότι ήταν «συνένοχος ή βλαξ», αν δεν απατώμαι ήταν οι αμέσως πρόγονοι των σημερινών αρίστων που χρησιμοποιούσαν αυτόν τον χαρακτηρισμό, με εξάρχοντα τον γνωστό Αρχάγγελο της κάθαρσης. Τώρα οπωσδήποτε αυτά ξεχάστηκαν, διότι για να υπάρχουν συν-ένοχοι πρέπει να υπάρχουν ένοχοι και ένοχοι τέτοιου επιπέδου σε τούτη τη χώρα δεν συναντώνται πλέον, μόνο όσοι προσπαθούν να αποδείξουν ενοχές δικάζονται ως αισχροί συκοφάνται και άλλα παρόμοια.

Κατόπιν αυτών «τι ψαχν’ς να βρεις;»

«Να ‘ναι ο Γενάρης ζάχαρη… Να ‘ναι ο Φλεβάρης μέλι… Ο Μάρτιος ροδόσταμο κι ο Απρίλης πετιμέζι… Τον Μάη μέσα στην ψυχή ν’ ανθίζουνε λουλούδια και τον Ιούνη ν’ ακουστούν τα πιο όμορφα τραγούδια… Να ‘ναι ο Ιούλης μαγικός και με χαρές γεμάτος… κι ο Αύγουστος μεθυστικός, ερωτικός, φευγάτος… Σαν του Σεπτέμβρη ομορφιές να μην υπάρχουν άλλες και του Οκτώβρη οι βροχές αγάπης να ‘χουν στάλες… Καλοσυνάτος και γλυκός να είναι ο Νοέμβρης και ευτυχισμένους να μας βρει σαν έρθει ο Δεκέμβρης». Στιχούργημα λαϊκόν, έργον ποιητού εκ του προχείρου, ευρέως διαδικτυακώς διαδεδομένον, μαζί με ό,τι βάζει ο νους από κουκλάκια, λαμπάκια, λουλουδάκια, ελαφάκια και άλλα αγιοβασιλιάτικα.

Και à propos Άγιος Βασίλης, την διαφήμιση που βοηθάει μια ετοιμόγεννη γυναίκα να γεννήσει, την είδατε; Προσέξατε την λεπτομέρεια του καφέ στο μηχάνημα, όπου ο Άγιος δεν έχει ψιλά και κάνει «μαγικά» για να βγάλει δυο καφεδάκια, για τον πατέρα και τον ίδιο; Ε! αυτή η σκηνή κόπηκε από την συνέχεια των προβολών, υποθέτω διότι πρόκειται περί παραβατικής συμπεριφοράς! Όχι τι νομίζατε, ότι θα επέτρεπε μια politically correct κοινωνία σαν την δική μας (τρομάρα μας!) τέτοιες παραβατικότητες; Εμείς μόνο δολοφόνους και βιαστές αφήνουμε να κυκλοφορούν ελεύθεροι, προσφάτως και εμπόρους κοκαΐνης, οι λοιπές παρανομίες διώκονται απηνώς, προ παντός αν προέρχονται από νεαρά άτομα...

Τρίτη πρωί, σοβαρή καραμπόλα λόγω ομίχλης στον Αυτοκινητόδρομο Α1 στο ύψος του Αυλώνα. 9 Ι.Χ. και 6 μεγάλα φορτηγά (νταλίκες), οι φωτογραφίες στο διαδίκτυο είναι πραγματικά τρομακτικές. Ευτυχώς τραυματίες δεν υπήρξαν, απλώς οι υλικές ζημιές είναι πολύ μεγάλες και οι καθυστερήσεις στον δρόμο ακόμη μεγαλύτερες. Το καταγράφουμε για να χτυπήσουμε ένα καμπανάκι. Ομίχλη υπάρχει και στα μέρη μας, στον δρόμο προς το Βελεστίνο, την Δευτέρα κινηθήκαμε προς τα εκεί και η ομίχλη ήταν αρκετά πυκνή. Στην ομίχλη πρέπει οπωσδήποτε α) απαραιτήτως να μειώσουμε ταχύτητα και να κρατήσουμε μεγάλη απόσταση από τα προπορευόμενα οχήματα, β) να ανάψουμε επίσης απαραιτήτως φώτα, προβολείς ομίχλης αν έχουμε, αν όχι την κανονική «μεσαία» σκάλα, ποτέ τους λευκούς προβολείς, αντανακλούν στην ομίχλη και κάνουν πιο δύσκολη την κατάσταση γ) να ανάψουμε το πίσω φως, ειδικό για την ομίχλη, έχουν όλα τα αυτοκίνητα, πρέπει να ξέρουμε πώς ανάβει, με ποιον διακόπτη – είναι πάρα πολύ χρήσιμο για τους οδηγούς των οχημάτων που ακολουθούν δ) αν η ομίχλη είναι πολύ πυκνή να ανάψουμε θέρμανση αέρα στο παρμπρίζ και την αντίσταση στο πίσω τζάμι και να λειτουργούμε κάπου-κάπου τους υαλοκαθαριστήρες, η ομίχλη είναι υγρασία και θολώνει τα τζάμια, η ορατότητα σε τέτοιες συνθήκες είναι αυτή που θα μας σώσει. Η ορατότητα και οπωσδήποτε η χαμηλή ταχύτητα.

Πέθανε κι ο Πελέ, εγώ τον είδα για πρώτη φορά το 1970, στα γήπεδα του Μεξικού, στο καλύτερο Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου που έγινε ποτέ. Εκεί ο Πελέ το σήκωσε για 3^η φορά και είμαι ευτυχής που μπόρεσα να πανηγυρίσω μαζί του. Κανείς άλλος μέχρι σήμερα δεν το έχει καταφέρει να πάρει 3 παγκόσμια κύπελλα.

Να κλείσουμε με τα βασικά ερωτηματικά μας:

ΟΧΙ εγκατάσταση LNG στον Παγασητικό Κόλπο! Κάποιος να μας εξηγήσει ποιο το όφελος της πόλης μας από την ιδιωτικοποίηση του Λιμένα. Κάποιος να μας εξηγήσει πώς δουλεύει το (κατάφωτο…) parking Φιλελλήνων.

Πάμε γερά, Καλή Χρονιά 2023 σε όλους και όλες. Γεια σας.

Στην φωτογραφία του Βόλου μας από ψηλά ενσωματωμένες οι οικογενειακές μας ευχές για όλες τις γιορτές.

(δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" την Τετάρτη 04.01.2023, αρ.φύλλου 3847)