κυκλο-φ-οριακα 1256, 12 Νοεμβρίου 2025

Καλημέρα αγαπημένοι και αγαπημένες.

Ζούμε πλέον στον ρυθμό της «ενεργειακής αναβάθμισης» και της «γεωπολιτικής ενδυνάμωσης», η μισή αμερικάνικη κυβέρνηση, παρέα με την μοναδική στα χρονικά πρέσβειρα, βρίσκεται ή πηγαινοέρχεται στην Αθήνα, αγκαζέ με πετρελαϊκούς κολοσσούς, οι οποίοι, προκειμένου οι Έλληνες Ιθαγενείς να μην γκρινιάζουν παραπολύ, υπόσχονται χαντρούλες και καθρεφτάκια εξορύξεων στα «οικόπεδα» του Ιονίου και της Κρήτης. Για τα κοιτάσματα του Πρίνου δεν γίνεται πολύ κουβέντα, τα υπόλοιπα είναι που (δήθεν) ενδιαφέρουν. Αλλά όλο το «ψωμί» βρίσκεται, φυσικά, στο αμερικάνικο ΥΦΑ, Υγροποιημένο Φυσικό Αέριο, ελληνιστί LNG, Liquefied Natural Gas, το οποίο θα αντικαταστήσει το κακό Ρώσικο (απλό) φυσικό αέριο. Το LNG μεταφέρεται με ειδικά πλοία (διάβασα ότι ο εφοπλιστής και μιντιάρχης και ομαδάρχης κύριος Μαρινάκης έχει ήδη κατασκευάσει ή παραγγείλει 15 τέτοια ειδικά υγραεριοφόρα πλοία μεταφοράς LNG, για να είναι, ο άνθρωπος, έτοιμος…) στους πλωτούς σταθμούς FSRU, Floating Storage Regasification Unit, Μονάδα Αποθήκευσης και Επαναεριοποίησης Υγροποιημένου Φυσικού Αερίου. Είναι τελείως προφανές ότι αυτή η «τιμωρία» της Ρωσίας θα στοιχίσει στην Ευρώπη εκατοντάδες δισεκατομμύρια, αρκετά από τα οποία θα τα πληρώσουμε εμείς, εσείς, εμείς, τα παιδιά μας, τα εγγόνια μας. Και κάποιοι σήμερα κυβερνώντες, απανταχού της γηραιάς ηπείρου, θα εξασφαλίσουν το μέλλον των τρισέγγονών τους. Ξε-κάθαρα και ξε-διάντροπα.

Πρέπει να αντιδράσουμε συμπολίτισσες και συμπολίτες. Πρέπει. Δεν είναι δυνατόν στον κλειστό Παγασητικό Κόλπο να σκέφτονται κάποιοι (και είναι και ντόπιοι, π’ ανάθεμά τους…) να φορτώσουν τέτοιες εγκαταστάσεις. Θυμηθείτε, αντιδράσαμε και πετύχαμε: να μην κατασκευαστεί διαλυτήριο πλοίων, να μην κατασκευαστούν δεξαμενές πετρελαίου στο Τσιγκέλι, να μην υπάρχουν νιτρικά λιπάσματα στις εγκαταστάσεις Λούλη, έχουμε αγωνιστεί για την καθαρότητα αυτού του κόλπου («Ο Παγασητικός πρέπει να ζήσει», 1986-87) ενάντια σε θεσσαλικές βιομηχανίες και τα απόβλητά τους, καταφέραμε το όχι αυτονόητο εκείνους τους καιρούς δίκτυο αποχέτευσης ακαθάρτων και τον πρωτοποριακό για τα Ελληνικά δεδομένα Βιολογικό Καθαρισμό (πολύ πριν τον Άρχοντα, για τους νέο-Βολιώτες ή τους αμνήμονες…). Πρέπει να αντιδράσουμε οργανωμένα και σύσσωμοι οι Μαγνησιώτες. Με μπροστάρηδες, λέω εγώ, τους τοπικούς κυβερνητικούς βουλευτές, που ελπίζω να έχουν, επιτέλους, καταλάβει ποιο είναι το συμφέρον του τόπου τους και να μην βαυκαλίζονται με «θέσεις εργασίας», λιμενικά δικαιώματα, πιστώσεις κι άλλες τέτοιες «χαντρούλες για ιθαγενείς», όπως έγραψα και παραπάνω. Από τον Άρχοντα και τους πρατρεχάμενούς του δεν περιμένω τίποτε, έτσι κι αλλιώς ολημερίς κι ολονυχτίς, όταν δεν απουσιάζουν από την πόλη, στα καφενεία της οδού Κουμουνδούρου τη βγάζουν, έχουν δεσμεύσει και «ειδικές» θέσεις στάθμευσης 28^ης Οκτωβρίου-Κουμουνδούρου, στα Δημοτικά Συμβούλια με το ζόρι πάνε, τους χαλάνε τη βολή, δεν περιμένω τίποτε. Και αίτημα-σύνθημα ένα: όχι LNG, πουθενά στον Παγασητικό – το λέω αυτό το «πουθενά» επειδή διάβασα ότι κουβεντιάζεται και σημείο προς Μιτζέλα μεριά, και φαντάζομαι ότι θα «παίξει» επιχείρημα απόστασης… «LNG Πουθενά μέσα στον Παγασητικό!», ανυποχώρητα.

«Τα παπιά και τα βαπόρια παν μαζί και πάνε χώρια / έξι τέσσερα κι οχτώ γούρι μου και φυλαχτό» έγραψε στο «Μαγισσάκι» ο Οδυσσέας Ελύτης και μελοποίησε-τραγούδησε το 1996 η Νένα Βενετσάνου. Ο Ελύτης επίσης έγραψε στο «Ανάμεσα Σύρο και Τζια», που μελοποίησε ο Θεοδωράκης το 1961 και τραγούδησε ο Μπιθικώτσης με την Καίτη Θύμη, «Κι αν γενεί ποτέ το θάμα κι αγαπήσεις κάνω τάμα / να σου φέρω μια μπρατσέρα και τον Πολικό Αστέρα» κι αν δεν υπήρχαν τα τραγούδια δεν υπήρχε περίπτωση εγώ να είχα διαβάσει αυτούς τους στίχους. Πάμε στα «δικά μας», τα πιο πεζά:

Ηλεκτρικά λεωφορεία. Μετά τα ηλεκτρικά Ι.Χ. (που, μεταξύ μας, δεν φαίνεται να έχουν «μαγέψει» τους απανταχού της γης καταναλωτές) τώρα στην Ελλάδα και τα ηλεκτρικά λεωφορεία (για την Ιστορία, εγώ συνάντησα ηλεκτρικά λεωφορεία τον Ιανουάριο του 1995, πριν 30 χρόνια, δηλαδή, στο Dordrecht της Ολλανδίας). Πράσινη ανάπτυξη, όχι καυσαέρια, ποιος νοιάζεται τι θα γίνει με τις μπαταρίες μαζικά όταν θα ‘ρθει η ώρα τους – η Αθήνα έχει ηλεκτροκίνητα λεωφορεία με εναέριο δίκτυο, τα πασίγνωστά μας κίτρινα τρόλεϋ, από το 1948 στην Καστέλα του Πειραιά μέχρι σήμερα που, όπως γράφει η Βικιπαίδεια, υπάρχει ένα δίκτυο 404 km με 19 γραμμές, στις οποίες κινούνται καθημερινά 356 τρόλεϋ σύγχρονής, αντιρρυπαντικής τεχνολογίας. Δεν έχω καταλάβει το ισχυρό επιχείρημα του κ. Υφυπουργού Μεταφορών υπέρ της κατάργησης των τρόλεϋ και της αντικατάστασής τους από ηλεκτρικά λεωφορεία, πέραν του να ξοδευτούν κι εκεί κάποια πολλά εκατομμύρια. Δεν έχω καταλάβει ποιον ενοχλούν οι εναέριες γραμμές τροφοδοσίας, ακόμη και τα περιστέρια μετά χαράς κάνουν στάση στα καλώδια. Επίσης δεν έχω καταλάβει πόσο ρεύμα καταναλώνει όλος αυτός ο στόλος και περιμένω ν’ ακούσω, όπως γίνεται πάντα μ’ αυτή την κυβέρνηση, τι χάλια λειτουργία υπάρχει σήμερα και πόσο θα «αναβαθμιστεί» λόγω χαμηλής κατανάλωσης, αυτονομίας, ευελιξίας και άλλα παραμύθια – ψάχνω, συμπολίτες, να μάθω ποιος προαλείφεται για προμηθευτής. Από την άλλη μεριά ήδη έχει ξεκινήσει η αντικατάσταση αρκετών θερμικών λεωφορείων με ηλεκτρικά, αυτό μάλιστα, αυτό έχει λογική. Είδα προχθές στην Λάρισα ένα ηλεκτρικό αστικό λεωφορείο και είπα μπράβο! Μακάρι αυτή η αντικατάσταση να προχωρήσει και να υποστηριχθεί από το Κράτος σε όλες τις επαρχιακές πόλεις που διαθέτουν αστική συγκοινωνία, το περιβάλλον θα είναι ευγνώμον και οι πολίτες ευτυχείς. Τα λεφτά που προβλέπεται να φαγωθούν στην Αθήνα, να φαγωθούν στην έρμη την Επαρχία, αυτή είναι η πρότασή μας (διότι ότι θα φαγωθούν είναι βέβαιο…).

Ολοκληρώθηκαν με τεράστια επιτυχία ο 42^ος ΑΜΑ και το 66^ο ΦΚΘ. Επίσης το ΔΠΔ δεν δέχτηκε την έφεση, δεν θυμάμαι ποιανού, όμως το ΠΑΔΑ διαπρέπει στας Ευρώπας και η ΕΔΕΥΕΠ μαθαίνω ότι διαχειρίζεται τους (εν δυνάμει, άραγε;) Ελληνικούς υδρογονάνθρακες. Ελάχιστο μόνο δείγμα των ακρωνυμίων που ξαφνικά κι απρόβλεπτα εμφανίζονται τον τελευταίο καιρό μπροστά μου και με τρελαίνουν. Δεν θα σας πω τι δηλώνουν, να ψάξετε όπως ψάχνω κι εγώ. Και να θυμάστε ότι

Σας αγαπώ αποστομωτικώς, γεια σας και χαρά σας.

Στο σκίτσο ο Μποστ εύστοχα διακωμωδεί, το 1959, τα σκαψίματα στους Αθηναϊκούς δρόμους. Ταιριαστό το θεωρώ με αυτό που συμβαίνει εδώ και μήνες στον Βόλο…

δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 12.11.2025, αρ.φύλλου 4518

κυκλο-φ-οριακα 1255, 5 Νοεμβρίου 2025

 

Και ναι! έχουμε φτάσει στον 11^ο μήνα! Αναρτήθηκαν πάλι τα χριστουγεννιάτικα μπλε καταθλιπτικά λαμπιόνια της «γιορτής» ετοιμάζεται η κακόμοιρη η Αργώ να βγει πάλι στην στεριά, έκθεμα ματαιότητας αξίας 6.000 € για την μετακίνηση (λεφτά υπάρχουν), αυτή τη χρονιά θα την αγναντεύει από μακριά ο Ιάσονας, το άγαλμα στην άλλη άκρη της παραλίας, που στήθηκε και εγκαινιάστηκε παρουσία (δοτική πτώσις) και του αρχαιολάτρου Αδώνιδος αλλά απουσία (επίσης δοτική) του Άρχοντος, την 1^η Νοεμβρίου τ.ε. Η απουσία οφειλόταν στο ότι ο Άρχοντάς μας δήλωσε ευθαρσώς ότι (αν είναι δυνατόν!) δεν είχε ενημερωθεί περί του αγάλματος! Όμως μια μέρα μετά ο Οργανισμός Λιμένος Βόλου δημοσιοποίησε γνωστοποίηση και υπογεγραμμένη σύμφωνη γνώμη – κι όποιος κατάλαβε, κατάλαβε, το γιατί συμβαίνουν όλα αυτά στην όμορφη πόλη μας, πού αποσκοπούν, δηλαδή, δεν νομίζω να έχει καταλάβει κανείς.

Το άγαλμα χρηματοδοτήθηκε κυρίως από τον κ. Πάρη Δράγνη, Αγχιαλίτη στην καταγωγή, εφοπλιστή, κάτοχο εξαιρετικής θαλαμηγού, κάτοχο επίσης του εμβληματικού κτηρίου της Τράπεζας της Ελλάδος και ιδιοκτήτη της εταιρείας Mediterranean Gas, η οποία προτίθεται να εγκαταστήσει σταθμό υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) μέσα στον Παγασητικό, απέναντι από την Κριθαριά. «Με αγαπάς, σε αγαπώ στο μαύρο κύμα πάνω. Με το νοτιά σ’ αναζητώ, με το βοριά σε χάνω» κι ο Θεός μαζί μας, έρχονται δύσκολες μέρες γι’ αυτό το θέμα, καθώς τα δουλικά της Ευρωπαϊκής Ένωσης συμφώνησαν με την απαίτηση του Τραmp να σταματήσουν κάθε εισαγωγή φυσικού αερίου από την Ρωσία και να στραφούν υποχρεωτικά, πλέον, στο αμερικάνικο LNG, που είναι τρεις φορές ακριβότερο. Καταλαβαίνουμε τώρα γιατί γίνεται αυτή η άνευ όρων υπεράσπιση των δήθεν συμφερόντων της Ουκρανίας και όλες οι κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας; Και καταλαβαίνουμε, επίσης, ποιος θα το πληρώσει στο τέλος όλο αυτό το νταβατζιλίκι; Εκτός αν περιμένουμε να σωθούμε από την (επίσης αμερικάνικη) Chevron, εταιρεία διαχείρισης (αργού) πετρελαίου, που οσονούπω θα κάνει γεωτρήσεις σε Ελληνικά ύδατα…

Στις 21 Οκτωβρίου 2025 απεβίωσε ένας ακόμη μεγάλος Έλληνας, ο Διονύσης Σαββόπουλος (έχουμε μείνει πολύ λίγοι πλέον…). Δυο μέρες μετά ξεκίνησα να γράφω «κάτι», που ακόμα δεν τέλειωσε, κι όταν με το καλό τελειώσει θα σας το γνωστοποιήσω δεόντως. Ύστερα ήρθε η κηδεία το Σάββατο 25.10.2025 στην Μητρόπολη των Αθηνών, με παρόντα τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ομιλητή τον Πρωθυπουργό της χώρας, σύσσωμη την Κυβέρνηση και απούσα την Αντιπολίτευση πλην της Πλεύσης Ελευθερίας και αισθάνθηκα για μία ακόμη φορά ότι δεν φταίει ο γιαλός αλλά εμείς, για το ότι στραβά αρμενίζουμε. «Εμείς το εμφυσήσαμε το νέφος / που εντός του επωάσθηκαν όλοι αυτοί / εμείς με τις αιώνιες τις δυσθυμίες μας / με το κενό και με το αμφισβητώ / σαν πετρωμένοι μέσα στο καθιστικό» τραγούδαγε ο ίδιος το 1989, σ’ εκείνο το καταραμένο το «Κούρεμα», μιλώντας για τους εκδρομείς του ’60. Θα έχουμε την ευκαιρία να τα ξαναπούμε περί αυτών, και είναι μια μεγάλη συζήτηση, που βιαστικά, πρόχειρα και ωφελιμιστικά κάποιοι προσπαθούν να επιβάλουν στα κοινωνικά δίκτυα. Σκύλευση λέγεται αυτό, όχι αγιοποίηση.

Κάπου τότε ανακοινώθηκε επισήμως το κλείσιμο 204 καταστημάτων των Ελληνικών Ταχυδρομείων (ΕΛΤΑ) σε όλη τη χώρα. Μαζί με τα γνωστά και μη εξαιρετέα που λένε σε κάθε εκποίηση δημόσιας περιουσίας, περί αντιοικονομικής λειτουργίας, και με προφανή σκοπό να παραχωρηθεί το έργο της διακίνησης αλληλογραφίας και λοιπών αποστολών αποκλειστικά, πλέον, στην ACS και στις παραφυάδες της, που ξεφυτρώνουν συνεχώς. Ο Αρχιτέκτονας και Αδερφός μου Δημήτρης εύστοχα σκιτσάρησε το θέμα.

Δεν προλαβαίνουμε να πάρουμε ανάσα. Πλήθος απροσμέτρητον θεμάτων και αναθεμάτων, τι να προλάβει ένα κειμενάκι με 800-900 λεξούλες. Ας δούμε μερικά επί τροχάδην

α) το εργοτάξιο στο Αλυγαρόρεμα συνεχίζει όπως άρχισε, κανείς δεν ενδιαφέρθηκε για οποιαδήποτε βελτίωση. Και επειδή σ’ αυτή την πόλη πάντα αναζητούνται συνωμοσίες και συνωμότες για κρέμασμα δηλώνω πως ό,τι είπα-έγραψα για το θέμα (ιρλανδική διάβαση ή γέφυρα Μπέλεϋ) ήταν αφ’ εαυτού μου και μόνο. Το γιατί δεν γίνεται τίποτε είναι, νομίζω, καθαρά θέμα ξεροκεφαλιάς ή «κόντρας».

β) τα ενοικιαζόμενα ποδήλατα, τώρα οι άχαρες γκρίζες βάσεις αφαιρέθηκαν και τοποθετούνται εύχαρες βάσεις τυρκουάζ, χαμηλές και πολύ σικ!, αλλά ποδήλατα γιοκ. Αναρωτιέμαι ποιος δουλεύει ποιον.

γ) η λαϊκή αγορά στην οδό Περραιβού. Μεγάλη έμπνευση μεγάλων ανδρών, τι να πω; Ο μοναδικός δρόμος στον ανατολικό τομέα της πόλης που συνδέει με φανάρια την οδό Πολυμέρη με την οδό Αναλήψεως κι από κει με τον Περιφερειακό Δρόμο, την Άλλη Μεριά, το Πήλιο, ο μοναδικός. Κι εκεί αποφάσισαν οι φωστήρες ότι πρέπει να στηθεί λαϊκή αγορά ενδυμάτων, τι να πω;

δ) ο κυκλικός κόμβος στην οδό Παρασκευοπούλου, το δεύτερο φαραωνικό έργο στην Μεσόγειο, μαζί με το νέο Αιγυπτιακό Μουσείο. Δεν λέω, είναι ένας σωστός, χρήσιμος και καλοφτιαγμένος οδικός κόμβος αλλά αυτό. Ένα χρήσιμο, επαναλαμβάνω, επιφανειακό εργάκι. Τίποτε παραπάνω και τίποτε παρακάτω.

ε) καινούργιο σκάνδαλο τύπου ΟΠΕΚΕΠΕ στο Εθνικό Κτηματολόγιο. Εκεί οι κομπίνες αφορούν κυρίως οικόπεδα, εγκαταλελειμμένα, διακατεχόμενα, διεκδικήσιμα, τα οποία εύκολα αλλάζουν χέρια και περνούν σε δικά μας. Προσπαθήστε να φανταστείτε τι θα γίνει αν, όπως λέγαμε τις προάλλες, εντάξουν στο Κτηματολόγιο και τις Πολεοδομίες!

Τρέχοντας… Σας αγαπώ μεγαλοπρεπώς, γεια σας.

Στο σκιτσάκι του Δημήτρη Σκυργιάννη η νέα ταχυδρομική λειτουργία στην Ελλάδα.

δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 05.11.2025, αρ.φύλλου 4513

κυκλο-φ-οριακα 1254, 22 Οκτωβρίου 2025

 

Καλημέρα αγαπητές και αγαπητοί. Σήμερα το απόγευμα, ώρα 18:30, στο «Ξενία» θα παρουσιαστεί ένα από τα σημαντικότερα έργα τεκμηρίωσης αυτής της πόλης: το εξαιρετικό πόνημα της Μαρίας Σπανού «Ιστορώντας τη Ρότα του Λιμένα Βόλου. Η διαδρομή του Λιμενικού Ταμείου (1883-2001)» σε ένα αρκετά «χοντρό» βιβλίο-λεύκωμα έκδοσης του Οργανισμού Λιμένος Βόλου, προϊόν έρευνας και καταγραφής για πολλά χρόνια και σε πάρα πολλές πηγές – ανεπιφύλακτα σας προσκαλώ σ’ αυτή την παρουσίαση.

Η διαδρομή του Λιμένα Βόλου, λοιπόν. Που σήμερα δείχνει σαν να έχει υποστεί κάποια διακοπή. Διάβασα την ανησυχία των εργαζομένων. Διάβασα και ότι αναμένεται μία απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας. Βλέπω και την (ουσιαστικά) υποτονική λειτουργία στους προβλήτες. Επικροτώ την κατασκευή των φωτοβολταϊκών στεγάστρων στο parking, αλλά τα λιμάνια ζουν από την θάλασσα, όχι από την στεριά. Και επιτέλους, δεν καταλαβαίνω αυτή την επιμονή για ιδιωτικοποίηση-ξεπούλημα μιας νευραλγικής υποδομής, που μέχρι πρότινος μια χαρά αποδοτικά και σίγουρα λειτουργούσε, προς όφελος και της οικονομίας γενικότερα και της πόλης ειδικότερα.

Και λέγοντας περί ιδιωτικοποίησης διάβασα επίσης ότι ετοιμάζεται Νόμος περί «απελευθέρωσης της αγοράς…» (πάντα η ίδια καραμέλα, σκλαβωμένα είναι όλα και πρέπει να απελευθερωθούν, αεροπλάνα κι αεροδρόμια, τρένα, λιμάνια, ενέργεια, πολεοδομίες, πανεπιστήμια…) αυτή τη φορά των υπεραστικών μετακινήσεων, για την ακρίβεια «Το νομοσχέδιο προβλέπει την αντικατάσταση του ισχύοντος πλαισίου με ένα νέο ενιαίο, το οποίο είναι συμβατό με τον ευρωπαϊκό κανονισμό, και τη διενέργεια διαγωνισμών για την ανάθεση των δρομολογίων σε διάφορες γεωγραφικές περιοχές. Η αρμόδια αρχή για τη διεξαγωγή των διαγωνισμών είναι το υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών, ενώ οι Περιφέρειες θα επιβλέπουν την εκτέλεση των συμβάσεων». Έχω μια υποψία ποιος ιδιωτικός οργανισμός προτίθεται να αντικαταστήσει τα ΚΤΕΛ, προφανώς έχει μεγάλη επιρροή στας Ευρώπας της κυρίας φον ντερ Λάιεν, αν παρακολουθείτε ποδοσφαιρικούς αγώνες σίγουρα θα τον δείτε φαρδιά-πλατιά διαφημιζόμενο παντού μέσα στα γήπεδα. Θα το παρακολουθήσουμε το θέμα.

Στο Αλυγαρόρεμα ξεκίνησε η κατασκευή της γέφυρας και ταυτοχρόνως ξεκίνησε ο κλαυθμός των παρόδιων στο οδικό τμήμα που αποκλείστηκε επαγγελματιών. Λογικός και ο αναπόφευκτος (;) αποκλεισμός, λογικός και ο κλαυθμός για μια δυσπραγία που αναμένεται τουλάχιστον 7μηνη. Κι εμείς βάλαμε ένα ερωτηματικό στο «αναπόφευκτος» για να κάνουμε δύο ερωτήματα, χωρίς να θέλουμε να κάνουμε τον έξυπνο ή τον μάγκα: α) Άραγε εκεί επί τόπου, στο Αλυγαρόρεμα, εξετάστηκε η δυνατότητα-πιθανότητα να κατασκευαστεί μία «Ιρλανδική Διάβαση», δίπλα στο εργοτάξιο της γέφυρας, μέσα από τον χείμαρρο; Σε ολόκληρον τον Μπελεγρίνο κάτι τέτοιο κατέστη εύκολα δυνατόν. β) Μήπως εξετάστηκε (και απορρίφθηκε, λέμε τώρα…) η λύση μιας στρατιωτικής, προσωρινής Γέφυρας Μπέλεϋ, οπωσδήποτε με φωτοσήμανση προτεραιοτήτων; (κι αυτό επετεύχθη στον Μπελεγρίνο) Βεβαίως ο φόρτος της οδού είναι ιδιαίτερα υψηλός και οι προσωρινές αυτές λύσεις έχουν τα όριά τους, αλλά ίσως είναι, υπό κάποιους όρους, προτιμότερες από τον πλήρη αποκλεισμό. Με χαρά θα διαβάζαμε (εγώ, οι επαγγελματίες και όλοι οι ενδιαφερόμενοι πολίτες) μια απάντηση από κάποιον αρμόδιο επ’ αυτών.

Και στην Λάρισα ξεκίνησε η δωρεάν παροχή πόσιμου νερού στους πολίτες από τέσσερις «έξυπνες» βρύσες σε διάφορα σημεία της πόλης. Εμείς εδώ, στον όμορφο Βόλο μας δεν έχουμε έξυπνες βρύσες, έχουμε έξυπνους ανθρώπους! Όταν πρόσφατα (ξανα) τέθηκε θέμα για κοινόχρηστες βρύσες καθαρού πόσιμου νερού από το Πήλιο, διέρρηξαν τα ιμάτιά τους οι αρμόδιοι, ειπόντες «…δεν θα γυρίσουμε εμείς την πόλη 100 χρόνια πίσω…». Όχι, συμπολίτες, δεν είναι ο γιαλός στραβός. Μ’ αυτούς που έχουμε τόσο άσχημα μπλέξει αρμενίζουμε στραβά. Η Λάρισα καλπάζει σε όλους τους τομείς της δημόσιας καθημερινότητας κι εμείς φυτεύουμε λουλουδάκια, κρεμάμε λαμπιόνια και θυμόμαστε τα παλιά μεγαλεία του Παρθεναγωγείου – και διηγώντας τα να κλαις, όπως διαιώνισε και ο Διονύσιος Σολωμός στον «Ύμνον εις την Ελευθερίαν» (που κατά σύμπτωση πρωτο-δημοσιεύτηκε σαν χθες, στις 21 Οκτωβρίου 1825, στην «Γενική Εφημερίδα της Ελλάδος»). Και με την ευκαιρία, βοηθούντος του εξαιρέτου και διαχρονικού φίλου Στάθη, θυμήθηκα τις απόψεις των Οικολογικών Ομάδων Πηλίου (Οικολόγοι Εναλλακτικοί), δημοσιευμένες στην «Θεσσαλία» στις 9 Ιανουαρίου 1990, που μιλούσαν για «…πρατήρια πόσιμου νερού» με ξεχωριστό δίκτυο, απ’ ευθείας από τις Κοινότητες (τότε) του Πηλίου. Ο Κύριος μεθ’ ημών και υμών.

Άλλο τεράστιο θέμα των πολλών τελευταίων ημερών: η ευλογιά των προβάτων, που αποδεκατίζει τα κοπάδια και καταστρέφει τους κτηνοτρόφους και τους παραγωγούς γαλακτοκομικών προϊόντων (καμία φυσική σχέση με το αντικείμενο δεν έχω, από ενδιαφέρον γράφω). Δεν το χωράει ο νους μου ότι μια ολόκληρη κοινωνία που κουτσά-στραβά αντιμετώπισε έναν παγκόσμιο CoViD δεν μπορεί σήμερα να αντιμετωπίσει έναν ιό στα προβατάκια. Δεν το χωράει, ό,τι κι αν ακούω-διαβάζω κάθε μέρα. Και η ζωή με αναγκάζει να γίνω «συνωμοσιολόγος» (που ποτέ δεν ήμουν) και να σκεφτώ ότι αυτό το ξεκλήρισμα των Ελληνικών αμνοεριφίων πολύ ευνοεί τους εισαγωγείς ευρωπαϊκών και άλλων κρεάτων όπως και τους εισαγωγείς βουλγαρικού και άλλου γάλακτος. Διότι ούτως ή άλλως η Ελληνική Οικονομία στηρίζεται σχεδόν αποκλειστικά στις εισαγωγές και τα υπόλοιπα περί «ανάπτυξης» παραμένουν παραμύθια για (μικρά) παιδιά.

Σας αποχαιρετώ διακριτικώς, με μία σπουδαία αποκλειστική είδηση, παγκοσμίου ενδιαφέροντος: από τις 15.10.2025 η οικογένειά μας έχει αυξηθεί κατά ένα ακόμη άρρεν μέλος. Σας αγαπώ εκ του μακρόθεν, γεια-χαρά.

Στην φωτογραφία, προς επίρρωσιν του κοσμοϊστορικού γεγονότος, «ich wiege» σημαίνει ζυγίζω, έχω το βάρος, φωτο FL.

δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 22.10.2025, αρ.φύλλου 4504

κυκλο-φ-οριακα 1253, 15 Οκτωβρίου 2025

 

Είμαστε καλά, είμαστε παρόντες, υπάρχουμε, συμπολίτισσες και συμπολίτες. Εγώ, τι να σας πω, στενοχωρήθηκα βρε αδερφέ που εκείνη η ανόητη και αγνώμων Νορβηγική Επιτροπή Νόμπελ από το Όσλο δεν έδωσε το Νόμπελ Ειρήνης στον Υπερ-Πρόεδρο Όλων μας και προτίμησε μια παγκοσμίως άγνωστη (πλην Βενεζουέλας…) και εντόνως αμφιλεγόμενη φιγούρα της ταχέως ανερχόμενης διεθνούς ακροδεξιάς (φασιστικής, για την ακρίβεια) συμπαιγνίας. Η οποία «ειρηνίστρια» φιγούρα έσπευσε πριν καλά-καλά παραλάβει το βραβείο (το οποίο, για να ξέρετε, εκτός από τιμή και δόξα και χρυσό μετάλλιο συνοδεύεται κι από περίπου 1 μιλιούνι ευρώ) έσπευσε, λέω, να το αφιερώσει στον μεγάλο ειρηνοποιό Ντόναλντ Τραmp – είμαι βέβαιος ότι αν ποτέ της δοθεί η ευκαιρία θα του παραδώσει και ολόκληρη την Βενεζουέλα…

Τέτοια ωραία διεθνή και ο θρίαμβος ολοκληρώθηκε στο Κάιρο, με την συμμετοχή όλων των χειροκροτητών, τουλάχιστον από τις χώρες της Μεσογείου, της Ελλάδας, φυσικά, συμπεριλαμβανομένης. Την Παλαιστίνη θα την καταλάβουν ολόκληρη οι Ισραηλινοί την επόμενη φορά, ίσως σε έναν χρόνο.

Αλλά στο ποδόσφαιρο δεν πήγαμε καλά, δυστυχώς. Στους προκριματικούς αγώνες για το Παγκόσμιο Κύπελλο 2026 (προσφάτως και Μουντιάλ αποκαλούμενο, κατά την ισπανόφωνη εκδοχή!) η Εθνική Ελλάδος δεν έπαιξε όπως έπρεπε, έκανε άπειρα σοβαρά λάθη και καμία σοβαρή επιθετική προσπάθεια και αποκλείστηκε από τους τελικούς που, για πρώτη φορά στην Ιστορία, θα τελεσθούν σε τρεις χώρες: Καναδά, ΗΠΑ και Μεξικό, κάθε πέρυσι και καλύτερα, λέω εγώ, ο παντός είδους Αθλητισμός έχει παραδοθεί πλέον τελείως, σώματι και ψυχή (με υπογεγραμμένη) στο χρήμα, πολύ συχνά μαύρο. Και ο Ολυμπιακός έπαιξε μπάσκετ στην Ευρω-λίγκα (Λίγκα, Ένωση, Πρωτάθλημα της Ευρώπης, καταλαβαίνω εγώ) με την ομάδα Dubai BC και θα παίξει και με τις Ισραηλινές Μακάμπι και Χαποέλ, αμφότερες από το Τελ Αβίβ. Το χρήμα να ‘ν καλά κι όλα τ’ άλλα σούργελο, σαν κι εκείνο το «Βαλκανικό» Πρωτάθλημα Στίβου που έφερε ο Άρχοντας στην πόλη μας.

Αρχίζουν, διάβασα, τα έργα στο Αλυγαρόρεμα, με εργολάβο την μεγάλη ΓΕΚ-ΤΕΡΝΑ, η οποία, αν κατάλαβα καλά, έχει αναλάβει να εκτελέσει 1.700 έργα κάθε μεγέθους στην Θεσσαλία, μαζί και με εκείνο ψηλά στην οδό Ιωλκού, όπου ο Δανιήλ και ο Ηλίας τον Σεπτέμβριο 2023 κατέστρεψαν και τον Κραυσίδωνα και τον δρόμο Με το καλό λοιπόν στο Αλυγαρόρεμα για ένα έργο που έπρεπε να είχε γίνει προ 50ετίας, τουλάχιστον. Διάβασα επίσης ότι προχωρεί το θέμα της παράκαμψης Λεχωνίων για την επέκταση του Περιφερειακού Δρόμου. Πώς προχωρεί δεν ξέρω, θα φροντίσω να μάθω.

Κυριακή καλοκαιριάτικη η προχθεσινή, είπαμε να πάρουμε τον δρόμο του Βουνού, που βγάζει στο Αιγαίο, η πάντα αισιόδοξη σύζυγός μου πήρε και μαγιώ μαζί της! Το φθινοπωρινό τοπίο, με τα κιτρινοκαφεκόκκινα φύλλα, μια μαγεία, και παραπέρα οι καστανιές με τις μεγάλες αγκαθωτές κασίδες έτοιμες να σκάσουν, βασικό προϊόν του Βουνού μας, μας υποδέχτηκαν με αγάπη, αγαλλίασε το βλέμμα μας και η ψυχή μας. Και στο τέλος του δρόμου μας το απέραντο Αιγαίο, λίγο ανήσυχο αλλά καταφανέστατα πολύ πιο τρικυμιώδες τις προηγούμενες μέρες καθώς τα μελτέμια κι οι Μαϊστροτραμουντάνες στον Αη Γιάννη στρώνουν άμμο στην παραλία, ενώ ο Γραίγος με το πελαγίσιο κύμα (που δεν είναι ακριβώς τρι-κυμία) την παίρνει την άμμο. Μαζέψαμε «μια βρασιά» πεσμένα κάστανα και δυο μεγάλες «πατάτες» κυκλάμινα για τις αστικές γλάστρες μας, βάλαμε τον αφυγραντήρα σε πλήρη λειτουργία (όσοι έχουν σπίτια παραθαλάσσια ξέρουν για τι πράγμα μιλάμε) και πήραμε τον δρόμο της επιστροφής, χωρίς να δοκιμάσουμε τα αιγαιοπελαγίτικα νερά (τζάμπα τα μαγιώ…). Κι ύστερα φτάσαμε στην Πορταριά. Ώρα μεταξύ 13:30 και 14:00, πλήθη κόσμου στον χωρίς πεζοδρόμια δρόμο, πλήθος αυτοκινήτων, τόσο στα δύο (μικρά) parking όσο και πάνω στον δρόμο, και μέσα σ’ όλα τέσσερεις (αριθμητικώς 4) νταλίκες-θηρία Zagorin, άδειες, προφανώς, στην επιστροφή για τα εγκαταστάσεις στην Ζαγορά. Κυριακή μεσημέρι μέσα στην Πορταριά – και οι φίλοι μου οι Πορταρίτες να αντιδρούν ανέκαθεν σθεναρά στο να κατασκευαστεί ένας παρακαμπτήριος δρόμος, που θα απαλλάξει το κέντρο του οικισμού από αυτόν τον τεράστιο και ποικιλοτρόπως επιβλαβή διερχόμενο κυκλοφοριακό φόρτο. Τίποτε δεν έγινε και τίποτε δεν πρόκειται, καθώς φαίνεται, να γίνει και σιγά μην ενδιαφερθεί για τέτοιες «σαχλαμάρες» η φωτισμένη μας Δημοτική Αρχή.

Εμείς αυτά. Κολλήσαμε εκεί στον Άγιο Νικόλαο για κανένα 20λεπτο μέχρι να συρθούν έξω οι νταλίκες, προχωρήσαμε με θάρρος μέσα από την επόμενη στενωπό της Άλλης Μεριάς (έχουμε πολλάκις αναφερθεί και σ’ αυτό το θέμα) και αισίως φτάσαμε στο σπίτι μας, ευτυχείς που δεν μας έτυχε τίποτε χειρότερο…

Οδός Ανθίμου Γαζή με Αντωνοπούλου, μπροστά από την Κλινική «Ελπίς» κινούμαι αργά αυτοκίνητος περιμένοντας το φανάρι της Ιωλκού και αιφνιδίως από αριστερά ξεπροβάλλει μία γυναίκα σε αναπηρικό καροτσάκι, που το κινεί με τα χέρια της, η οποία αναζητεί τρόπο να μετα-κινηθεί. Σταματώ εντελώς, της παραχωρώ όσον χώρο μπορώ, κι αυτή αρχίζει να κινείται κατά μήκος της οδού Γαζή, στην δεξιά άκρη του οδοστρώματος, λίγο πριν την επαφή με τα δεξιά σταθμευμένα οχήματα της ελεγχόμενης στάθμευσης. Τα κινούμενα οχήματα κάνουν επίσης ό,τι μπορούν, σχεδόν έρχονται επίσης σε επαφή με τα αριστερά σταθμευμένα οχήματα και η κυρία καταφέρνει να κινηθεί και να φτάσει στο φανάρι, δίπλα μου. Έστριψα αριστερά, δεν ξέρω την συνέχεια. Αλλά συγκλονίστηκα! Είμαστε μια κοινωνία που δεν δίνει καμία σημασία στα άτομα με αναπηρία. Καμία απολύτως, κι ας μην βαυκαλιζόμαστε με τα λόγια του Άρχοντα (δεν θα τα ξεχάσω ποτέ…) που έφτιαξε τον σούπερ διάδρομο κίνησης ΑΜεΑ αριστερά στην Ιωλκού, από την Γαλλίας και κάτω (που δεν υπήρξε ποτέ), και στα «εγκαίνια» παρέστη και ο Πρόεδρος των κινητικά αναπήρων, πανηγυρίζοντας επίσης. Τίποτε, συμπολίτες, τίποτε απολύτως, καμία σημασία.

Εδώ θα ‘μαστε, θα τα ξαναπούμε. Σας αγαπώ διαπλανητικώς, γεια σας.

Στην φωτογραφία μια εικόνα από τον Αη Γιάννη 12.10.2025. Φωτο ΗΜ.

δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 15.10.2025, αρ.φύλλου 4499

κυκλο-φ-οριακα 1252, 8 Οκτωβρίου 2025

 

Καλημέρα κι αυτή την Τετάρτη αγαπητοί και αγαπητές. Συγχαρητήρια έλαβε η στήλη για την αναφορά και την φωτογραφία του εκλιπόντος Δημάρχου μας Μιχάλη Κουντούρη. Διαβάσαμε και τις ανακοινώσεις των άλλων φορέων, φυσικά ο Δήμος Βόλου έλαμψε δια της απουσίας του από την κηδεία. Και καλά έκανε, εδώ που τα λέμε, διότι αν έβλεπα κάποιον παρατρεχάμενο ή (Θεός φυλάξοι) τον Άρχοντα, που έχει πει τόσα και τόσα, και χωρίς να έχει ιδέα για τι πράγμα μιλάει, για τους προκατόχους του αληθινούς Δημάρχους στον Βόλο και την Νέα Ιωνία, μπορεί και να έφευγα από την εκκλησία. Κι ας περιέχεται στο ψήφισμα του Δημοτικού Συμβουλίου από 28.09.2025 ότι θα παρευρεθεί σύσσωμο στην εξόδιο ακολουθία – τυπικούρες.

Πάμε να δούμε τι έχουμε αφήσει πίσω μας.

Πρώτον το θέμα των Πολεοδομιών, που η Κυβέρνηση των μεγάλων κατασκευαστών θέλει να αφαιρέσει από τους Δήμους, στους οποίους, σημειώνουμε, μεταφέρθηκαν το 2011, με την εφαρμογή του Σχεδίου Καλλικράτης, και οι Πολεοδομίες (μαζί με τους υπαλλήλους τους) της Νομαρχίας (που τότε μετονομάστηκε σε Περιφερειακή Ενότητα). Τώρα επιθυμεί να μεταφέρει τα σχετικά στην μία και μοναδική εταιρεία Κτηματολόγιο Α.Ε., απολύτως ελεγχόμενη από την Κυβέρνηση και προφανώς σε τροχιά πλήρους ιδιωτικοποίησης – μακάρι να βγω ψεύτης – οπότε μια χαρά θα χτίζουμε μεγαθήρια όπου γουστάρουμε. Και βέβαια, όπως σε όλες τις ανάλογες περιπτώσεις, Ολυμπιακή, ΔΕΗ, Νοσοκομεία, Πανεπιστήμια, το επιχείρημα είναι η αδυναμία εξυπηρέτησης των πολιτών λόγω κακής συμπεριφοράς των υπαλλήλων, όχι ότι υπάρχει εθελούσια υποστελέχωση ώστε να οδηγηθούν οι Πολεοδομίες σε αδυναμία. Το ίδιο σενάριο παντού. Κι εγώ περίμενα, που λέτε, την άποψη του ΤΕΕ, του Τεχνικού Επιμελητηρίου επί αυτού του θέματος. Και βγήκε ο Πρόεδρος των Μηχανικών και «ξεκαθάρισε» ευθαρσώς ότι θα πρέπει «όλες να ανήκουν σε έναν φορέα για να μην έχουμε διαφορετικές ερμηνείες» και πρόσθεσε ότι βλέπει «πολύ θετικά την πρόταση της κυβέρνησης να ενταχθούν σε έναν φορέα όπως το Κτηματολόγιο για να είναι ενιαία η εφαρμογή της πολεοδομικής νομοθεσίας». Καταλάβατε; 200 χρόνια (περίπου) από συστάσεως του Ελληνικού Κράτους, που οι Έλληνες χτίζουν κατ’ εφαρμογήν μιας πολύπλοκης, είναι αλήθεια, πολεοδομικής νομοθεσίας, η οποία από το ίδιο αυτό Κράτος καθορίζεται, δεν το κάνουν με ενιαίο τρόπο (άλλα εφαρμόζουν στην Θεσσαλία, άλλα στην Δυτική Μακεδονία, άλλα στα Επτάνησα…) και θα έρθει τώρα, αυτή η Συμμορία των Αθώων Κυβερνητών, να οργανώσει την ενιαία εφαρμογή. Με βραχίονα τους ίδιους τους ξεπουλημένους Μηχανικούς – θου Κύριε φυλακήν τω στόματί μου.

Δεύτερον το θέμα της μετατροπής της οδού Ιάσονος σε «οδό ήπιας κυκλοφορίας». Κατ’ αρχήν πρέπει όλοι οι Βολιώτες να είναι ικανοποιημένοι από την αντίδραση όλων των ανθρώπων, πλην ενός, που ασχολούνται με τα κυκλοφοριακά ζητήματα αυτής της πόλης. Βεβαίως και όλων των Συγκοινωνιολόγων που ερωτήθηκαν, ούτε ένας/μία δεν συναίνεσε σ’ αυτή τη βλακεία. Μόνο ο Πρόεδρος του Αστικού ΚΤΕΛ είναι «θετικός» και ελπίζει ότι θα πηγαίνουν γρηγορότερα τα λεωφορεία του και ότι ο κυκλοφοριακός φόρτος στην Ιάσονος θα μειωθεί!! Αυτό το τελευταίο θέλω να μου το εξηγήσει, αν θέλει ας με πάρει στο τηλέφωνο. Ύστερα ήρθε το Δημοτικό Συμβούλιο, όπου η μειοψηφίες τεκμηρίωσαν τις αντιρρήσεις τους και από την πλειοψηφία καθένας έλεγε ό,τι του ‘ρχότανε. Καναδυο είπαν ότι το περιβόητο ΣΒΑΚ (οι παλιοί θα θυμούνται το ρήμα σβακιάζω, το λέγαμε σε κάποιες περιπτώσεις…) συντάχθηκε από Συγκοινωνιολόγους, και μάλιστα έγκριτους, κι αν διάβαζαν κυκλο-φ-οριακά θα ήξεραν ότι πουθενά στην μελέτη δεν αναφέρεται μελετητική ιδιότητα Συγκοινωνιολόγου! Ό,τι να ‘ναι. Και στο τέλος ο αρμόδιος Αντιδήμαρχος Ορθοπεδικός Ιατρός δήλωσε ότι (φυσικά…) δεν υπάρχει συγκεκριμένη μελέτη κυκλοφοριακών επιπτώσεων και «εάν πετύχει θα το δούμε στο μέλλον». Κατόπιν αυτών, επιτυχημένος ο πρωτοσέλιδος τίτλος της «Μαγνησίας» «Πάμε κι όπου βγει στην Ιάσονος».

Υπάρχει και το τραγούδι του Γιάννη Πάριου που λέει «Γι’ αυτό σου λέω πάμε / πάμε να φύγουμε από ‘δω / και μη ρωτάς πού πάμε / πάμε» σε μουσική Γιώργου Χατζηνάσιου. Κάτι τέτοιο δεν είχε ειπωθεί και στο τραίνο που συγκρούστηκε στα Τέμπη – τι θέλω και θυμάμαι;

Και τι θέλω και ψάχνω! Πηγαίνω τις προάλλες, μετά από αρκετόν καιρό, στην κάβα της γειτονιάς μας, στην οδό Γαλλίας. «Καλώς τον κύριο Μπάμπη» «Γεια σας παιδιά, τσίπουρο θέλω, αυτό το ωραίο διπλής απόσταξης που έχετε, να το ‘χω δια παν ενδεχόμενον (!) στο ψυγείο» «Χαχα, δεν έχουμε» «Πλάκα μου κάνεις; Κι εκείνα τα ανοξείδωτα δοχεία πάνω στο ράφι τι περιέχουν;» «Αυτά, κύριε Μπάμπη, δεν περιέχουν τσίπουρο, περιέχουν παραδοσιακό απόσταγμα διημέρου». Εμβρόντητος κατάλαβα ότι το σπουδαίο Κράτος μας έχει αφαιρέσει από το χύμα τσίπουρο την πάγια ονομασία του και την έχει χαρίσει αποκλειστικά στο εμφιαλωμένο! Το χύμα, με την παραδοσιακή (αυτή κι αν είναι…) μόστρα σχεδόν απαγορεύεται, πλέον, στα μαγαζιά, στα τσιπουράδικα του Βόλου, τα οποία, ως γνωστόν, έχουν καταχωρηθεί στο Εθνικό Ευρετήριο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ελλάδας, μαζί με τους Μάηδες της Μακρινίτσας και το Καράβι της Λίμνης Κάρλας. Και ο λόγος ή η δικαιολογία είναι οι μεγάλες ποσότητες τσίπουρου που παράγονταν από άγνωστους παραγωγούς, χωρίς να διασφαλίζεται ούτε η ποιότητα, ούτε η φορολόγηση. Αυτά, λοιπόν, και η ζωή συνεχίζεται.

Η ζωή σταμάτησε απότομα, όμως, για τον Μαργαρίτη Πατσιαντά. Δικηγόρος ειδικευμένος στα εργατικά ζητήματα, επί όλα του τα χρόνια στέλεχος της Αριστεράς, Δημοτικός Σύμβουλος και Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Βόλου, Νομαρχιακός Σύμβουλος και Υποψήφιος Δήμαρχος απέναντι στον σημερινό Άρχοντα το 2014, όταν αυτός έκανε πρώτη εμφάνιση στον Βόλο. Και εκεί, τότε, έγινε το λάθος, ένα ακόμη στην μακρά σειρά των λαθών για το «Κόμμα του Λαού», που δεν είδε το σκοτάδι που ερχόταν, έμεινε «σταθερό» στις αγκυλώσεις του και δεν βοήθησε στο ελάχιστο που χρειαζόταν, ώστε να εκλεγεί στον 2^ο γύρο Δήμαρχος ο Μαργαρίτης, ένας άνθρωπος της ανέκαθεν Αριστεράς. Κατά πάσαν πιθανότητα ο Άρχοντας, που έκτοτε μας κατσικώθηκε, θα είχε εξαφανιστεί. Αιώνια η μνήμη του Μαργαρίτη Πατσιαντά. Σας αγαπώ και δεν θέλω να γράψω άλλες νεκρολογίες. Γεια σας.

Στην φωτογραφία μια εικόνα από τον Άναυρο 27.09.2025. Ένας «φάρος» και μια κουρελιασμένη σημαία. Και καλή ψαριά. Φωτο ΧΣ.

δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 08.10.2025, αρ.φύλλου 4494

κυκλο-φ-οριακα 1251, 1 Οκτωβρίου 2025

 

Φτάσαμε αισίως στον 10^ο, να δείτε που τα Χριστούγεννα δεν θα καταλάβουμε πότε ήρθαν – βεβαίως θα μας βοηθήσουν κάπως τα αρχοντο-λαμπιόνια, τόσα λεφτά δίνουμε επιτέλους. Καλημέρα και πάλι συμπολίτισσες και συμπολίτες. Γεγονός των ημερών η εκδημία του Δημάρχου Βόλου Μιχάλη Κουντούρη, 1931-2025. Από το 1978 έως το 1990, σε τρεις (3) θητείες, έφτιαξε τον Βόλο σχεδόν όπως είναι σήμερα. Αποχετευτικό και βιολογικός καθαρισμός, πλατεία Αναύρου με τα διεθνή γλυπτά, Ωδείο και Κέντρο Τζιόρτζιο ντε Κίρικο, Δημοτικό Θέατρο, κλειστό και ανοιχτό, πάρκο στο Πεδίο του Άρεως, πεζοδρόμηση Ερμού-Τοπάλη-Αντωνοπούλου, τα πιο σημαντικά έργα πραγματικής υποδομής για μια αναπτυσσόμενη πόλη. Κι άλλα πολλά, μεγάλα και μικρότερα, στις συνοικίες, υπάρχει ένας υπολογισμός για περίπου 440 έργα συνολικά. Και όχι μόνο. Σημαντική συνεισφορά και στον Πολιτισμό και στην δημιουργία του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, ένας άνθρωπος που φώναζε πολύ, αλλά άκουγε και πολύ τους πολίτες και τους συνεργάτες του. Επανήλθε το 1998 με σκοπό μία ακόμη θητεία, παραιτήθηκε (αυτοβούλως ή αναγκαστικά;) το 2000 και έκτοτε έμεινε πάντα οξυδερκής παρατηρητής των πραγμάτων στην πόλη που πολύ αγάπησε. Τελευταία «πολιτική» παρουσία του, μαζί με πολίτες, το ζήτημα της πισίνας του ξενοδοχείου Ξενία, δίπλα στην «δική του», όπως συνήθιζε να λέει, Πλατεία Αναύρου, έργο που τεχνικά οφείλουμε στην αείμνηστη Αρχιτέκτονα Ήβη Αγγελοπούλου, κόρη του ζωγράφου Αριστομένη Αγγελόπουλου. Στην ίδια αυτή Πλατεία, κοντά στις κερκίδες, τον συνάντησα τυχαία περίπου πριν έναν χρόνο ένα πρωί, καθισμένο σ’ ένα παγκάκι, μαζί με την αγαπημένη του σύζυγο Εύα. Είχαμε πάνω από 15 χρόνια να συναντηθούμε, πλησίασα δειλά και είπα «Καλημέρα Δήμαρχε!». Με κοίταξε διαπεραστικά και (το θυμάμαι σαν να έγινε χθες) είπε «Είσαι ο Σκυργιάννης, τι γίνεσαι; Σε διαβάζω τακτικά, χαίρομαι που προσπαθείς ακόμα. Αλλά δεν βλέπω προκοπή σ’ αυτή την πόλη». Είπαμε καναδυό κουβέντες ακόμη, κατάλαβα ότι δεν υπήρχε κάποιο σοβαρό θέμα υγείας να τον ταλαιπωρεί, ούτε στο σώμα ούτε στο μυαλό, συνέχισα το περπάτημά μου. Θυμήθηκα την τελευταία συνάντησή μας στο Δημαρχείο, τέλος 1990, και τα λόγια του «Μεγάλον αγώνα κάνεις με τα κυκλοφοριακά, φοβάμαι πως λίγα πράγματα θα καταφέρεις…».

Αιώνια ας είναι η μνήμη του, θερμά συλλυπητήρια στους οικείους του.

Επιστροφή (με αποστροφή…) στα τεκταινόμενα των ημερών, όπου σύσσωμη (περίπου…) η κυβερνητική παράταξη εκφράζει την αλληλεγγύη της στον απεργό πείνας και στους υπόλοιπους γονείς των θυμάτων στα Τέμπη και προφανέστατα υπαγορεύει στην (τυφλή) Δικαιοσύνη μια ντρίπλα τύπου Μαραντόνα και βάλε, με την οποία εγκρίνει την εκταφή των θυμάτων αλλά μόνο για εξέταση ταυτοποίησης μέσω DNA! Και τίθεται ξανά και ξανά μέσα μου το ερώτημα: ποιον προστατεύει η παρέα και γιατί τον προστατεύει. Δεδομένου ότι όλοι ξέρουν ότι το εμπορικό τραίνο κουβαλούσε κάποια εύφλεκτα χημικά (ξυλόλιο κατά πάσαν πιθανότητα) τα οποία προκάλεσαν την «πυρόσφαιρα» (δεν την ήξερα τη λέξη, με αφορμή αυτό το δυστύχημα και, κυρίως, ακούγοντας τον Αναπληρωτή Πρόεδρο του ΕΟΔΑΣΑΑΜ (Εθνικός Οργανισμός Διερεύνησης Αεροπορικών & Σιδηροδρομικών Ατυχημάτων & Ασφάλειας Μεταφορών – ο Θεός βοηθός μας, πόσοι τόσο βαρύγδουποι Οργανισμοί και Ρυθμιστικές Αρχές με αδρά αμειβόμενα Διοικητικά Συμβούλια υπάρχουν, άραγε…) αυτόν τον Διδάκτορα Δικηγόρο παρ’ Αρείω Πάγω (με υπογεγραμμένες, παρακαλώ), που τόλμησε να μιλήσει για μεταφερόμενα υγρά εύφλεκτα υλικά και λίγες μέρες μετά παραιτήθηκε «αυτοβούλως» καθώς, όπως ο ίδιος δήλωσε, δέχτηκε κάποιες απειλές – αλλά αυτά όλα είναι κακόβουλα ψέματα, που μόνο σκοπό έχουν να βλάψουν την Αγία Μητσοτακιάδα Κυβέρνηση. Τέλος.

Τέλος κι αρχή (;) της Δίκης για 36 μη πολιτικά πρόσωπα – τα πολιτικά θα πάνε ένα-ένα μια επίσκεψη στον «φυσικό δικαστή» τους να πιούν ένα καφεδάκι και μόνο εκείνος ο κακούργος ο Νικολά Σαρκοζί που έφτιαξε στην Γαλλία εγκληματική οργάνωση θα βρεθεί (αν δεν βρίσκεται ήδη) «στο κελί 33, όλο δύο επί τρία» – στην Ελλάδα, άλλωστε, δεν υπάρχουν τέτοιου είδους οργανώσεις.

Μεταφορές, αγαπητοί/-ές φίλοι/-ες. Χωρίς αυτές δεν υπάρχει ούτε πραγματική Ανάπτυξη, ούτε καν Ελληνική ανάπτυξη, που βασίζεται σχεδόν αποκλειστικά στο real estate(πραγματικό κτήμα είναι η ακριβής μετάφραση), στην απάτη της ενέργειας και στις μεταβιβάσεις περιουσιακών στοιχείων σε ξένα φαντς (funds, ταμεία είναι η ακριβής μετάφραση). Χωρίς Μεταφορές δεν υπάρχει καν ζωή, γι’ αυτό ο Άνθρωπος αμέσως μετά την Φωτιά ανακάλυψε τον Τροχό, που του επέτρεψε να κινείται. Κι όταν τις Μεταφορές μιας χώρας τις διαφεντεύουν πρώτα τα συμφέροντα των ολίγων και πολύ μετά τα ενδιαφέροντα των πολλών τα αποτελέσματα είναι αυτά που ζούμε.

Κάπως έτσι πάει και το θέμα με τα υδροπλάνα. Τα τεράστια συμφέροντα της Ακτοπλοΐας βάζουν συνεχώς εμπόδια στην ανάπτυξη της Αεροπλοΐας μικρών αποστάσεων. Τώρα η (υπάκουη) κυβέρνηση ανακάλυψε ότι στην απαιτούμενη μελέτη για την έγκριση ενός υδατοδρομίου, απαραίτητου για την από- και προς-θαλάσσωση των υδροπλάνων, πρέπει να υπάρχει «Μελέτη Κυματικής Διαταραχής» για κάθε υδατοδρόμιο και υδάτινο πεδίο από τον αιτούντα την αδειοδότησή τους! Η μελέτη αυτή, «θα προσδιορίζει την ετήσια συχνότητα υπέρβασης του σημαντικού ύψους κύματος και θα εξετάζει τις περιοχές των θαλασσοδιαδρόμων, διερευνώντας με αριθμητική προσομοίωση τη διάδοση των ανεμογενών κυματισμών από τα βαθιά νερά»! Επίσης, «η μελέτη θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη τα τοπογραφικά χαρακτηριστικά της περιοχής, τις επικρατούσες καιρικές συνθήκες με βάση τα δεδομένα τουλάχιστον της τελευταίας πενταετίας και τη μορφολογία του πυθμένα»!

Αυτή η τελείως εξειδικευμένη μελέτη, που για την εκπόνησή της απαιτείται πτυχίο ειδικού Μηχανικού για Λιμενικά Έργα κατηγορίας 11, η οποία, αν κατάλαβα καλά μέσα στο χάος των Νόμων και των παρανόμων, αφορά «Έργα ανάπλασης και διαμόρφωσης ακτής» και θα ελέγχεται από τρεις δημόσιες υπηρεσίες (εκεί να δεις…). Και αν επίσης κατάλαβα καλά σε ένα άρθρο των «Νέων» από 10.08.2025 την ίδια μελέτη πρέπει να υποβάλουν και τα ήδη αδειοδοτημένα υδάτινα πεδία. Τουτέστιν;

Έχω νέα και σχετικά με την αντίδραση του ΤΕΕ στο αίσχος της μεταφοράς των Πολεοδομιών στο Κτηματολόγιο Α.Ε. Την επόμενη φορά, πρώτα ο Θεός. Σας αγαπώ εξωστρεφώς, γεια σας.

Στην φωτογραφία, ο Δήμαρχος Κουντούρης σε λεβέντικο χορό, 1999. Φωτογραφία του επίσης αείμνηστου Νικόλα Ρίζου.

δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 01.10.2025, αρ.φύλλου 4489

κυκλο-φ-οριακα 1250, 24 Σεπτεμβρίου 2025

 

Με έναν Σεπτέμβρη χαρά Θεού, Καλημέρα συμπολίτισσες και συμπολίτες. Έχουμε περάσει την φθινοπωρινή ισημερία από την Δευτέρα 22.09.2025, ώρα 21:19 σύμφωνα με τα Αστεροσκοπεία, η ημέρα μικραίνει, η νύχτα μεγαλώνει και η θερμοκρασία αρνείται να υποχωρήσει, το ανέμελο Καλοκαίρι αρνείται να δώσει τη θέση του στο μελαγχολικό Φθινόπωρο.

Εμείς, εδώ, στα ίδια. Να προσπαθούμε να καταλάβουμε τι συμβαίνει, κι άκρη να μην βρίσκουμε, έτσι περιπεπλεγμένα και διαπλεκόμενα που είναι τα πράγματα σήμερα. Κι όχι μόνο στην Ελλάδα της Συμμορίας των Αθώων. Παρόμοιες Συμμορίες υφίστανται σχεδόν απανταχού στον Κόσμο, διακινούν και προστατεύουν προϊόντα, ιδέες και ψέματα ενάντια σε καταξιωμένους θεσμούς και κοινή λογική. Γονείς ζητούν απλούστατα την εκταφή των βιαστικά θαμμένων παιδιών τους μετά την σύγκρουση των τραίνων στα Τέμπη για περεταίρω έρευνα αλλά ο Άρειος Πάγος δεν θεωρεί σωστά διατυπωμένο (!!) το αίτημα ενώ ο κλόουν κυβερνητικός εκπρόσωπος διαρρηγνύει καθημερινά τα ιμάτιά του και ο αρμόδιος Υπουργός χαχανίζει…

Αφήστε που θα μείνουμε η μόνη ευρωπαϊκή χώρα που δεν θα αναγνωρίσει το Κράτος της Παλαιστίνης, το οποίο ένα-ένα αναγνωρίζουν σιγά-σιγά τα ευρωπαϊκά κράτη – σήμερα διάβασα για την Γαλλία και το Βέλγιο – ίσως δεν θα το κάνει και η Γερμανία με το ένοχο παρελθόν. Η Ελλάδα τι λόγο έχει να μην το κάνει;

Στον Βόλο η Δημοτική Αρχή αποφασίζει να μετατρέψει την οδό Ιάσονος σε «οδό ήπιας κυκλοφορίας». Ως άμεση εφαρμογή, λέει, ενός σημείου του Σχεδίου Βιώσιμης Αστικής Κινητικότητας (ΣΒΑΚ), το οποίο, στο σύνολό του, δυστυχώς δεν έχω καταφέρει να αποκτήσω, ώστε να έχω μια πλήρη εικόνα. Κατάφερα όμως να έχω από τους μελετητές αυτού του κρίσιμου για την (κάθε) πόλη Σχεδίου: ένας Τοπογράφος Μηχανικός από την Καρδίτσα, μία Εταιρεία Συμβούλων από την Αθήνα, ένας Χωροτάκτης-Πολεοδόμος, απόφοιτος του δικού μας Πανεπιστημίου, και ένας Μηχανικός Περιβάλλοντος αμφότεροι από την Βόρεια Ελλάδα. Αν και το θέμα προκύπτει πολύ καθυστερημένα, απορώ πώς ένα τέτοιας σημασίας Σχέδιο ανατίθεται σε μια Ομάδα που δεν διαθέτει διαπιστωμένο Συγκοινωνιολόγο, μέλος του Συλλόγου Ελλήνων Συγκοινωνιολόγων (ΣΕΣ) με διαπιστωμένη εμπειρία στον χειρισμό αστικών κυκλοφοριακών θεμάτων – διότι και η δική μας Επιστήμη περικλείει διάφορες επί μέρους ειδικότητες: άλλοι έχουν ειδίκευση στην Οδοποιΐα, άλλοι στην Σιδηροδρομική, άλλοι στις Θαλάσσιες Μεταφορές, άλλοι στην Κυκλοφοριακή Τεχνική μέσα στις πόλεις και λοιπά.

Για να φτάσει, λοιπόν, κάποιος που ξέρει απ’ αυτά στην πρόταση να γίνει «ήπιας κυκλοφορίας» (με πολλά εισαγωγικά…) μια κεντρική αρτηρία Εθνική Οδός (εν προκειμένω αρ. 34, τριτεύον εθνικό οδικό δίκτυο) πρέπει να έχει κάνει μια πλήρη κυκλοφοριακή ανάλυση, περίπου όπως η Γενική Μελέτη Μεταφορών και Κυκλοφορίας (ΓΜΜΚ), που κάναμε (συμμετείχαμε όλοι οι Συγκοινωνιολόγοι του Βόλου) στα 1993-1996. Μαζί με ένα μοντέλο πρόβλεψης μετακινήσεων. Όταν αυτό δεν συμβαίνει και απλώς καταγράφουμε μια σύγχρονη «πιασάρικη» έννοια, την οποία, βέβαια, οι περισσότεροι Έλληνες οδηγοί ούτε κατανοούν ούτε ενστερνίζονται, αλλά και πολλές Δημοτικές Αρχές, με κύριο παράδειγμα την δική μας, τον Άρχοντά μας, που με απίστευτή μανία κατέστρεψε μία από τις πιο πρωτοποριακές Περιοχές Ήπιας Κυκλοφορίας στην Ελλάδα, στην οδό Καραμπατζάκη, παρόχθια οδό του Κραυσίδωνα, νομίζουμε ότι τετραγωνίσαμε τον κύκλο και μπράβο μας. Ρίχνουμε και λίγα δέντρα και λίγα πλατιά πεζοδρόμια με μερικές «εσοχές για φορτοεκφορτώσεις και ολιγόλεπτη στάση» στην κουβέντα και ξεκινάμε να μπλοκάρουμε όλη την εισερχόμενη και διερχόμενη κυκλοφορία της πόλης. Τονίζω ότι η ΓΜΜΚ ζήτησε ελεύθερη ροή στις αρτηρίες και η Απόφαση Δημοτικού Συμβουλίου 282 του 2007, που επαναλήφθηκε με την ΑΔΣ 617 του 2011, έχουν ως προτεραιότητες για την Βιώσιμη Κινητικότητα:

1. Προτεραιότητα στις Αστικές Συγκοινωνίες 2. Ελεύθερη ροή στις αρτηρίες - ήπια κυκλοφορία στους δρόμους του κέντρου 3. Διαχείριση της κυκλοφορίας και της στάθμευσης στις συνοικίες 4. Άνετη κίνηση για τους πεζούς και τα εμποδιζόμενα άτομα παντού 5. Ασφαλής κίνηση για τα ποδήλατα 6. Δημοτικά προγράμματα κυκλοφοριακής αγωγής. Αξιοποίηση του Πάρκου Κυκλοφοριακής Αγωγής.

και ως στόχους: Να ξανακερδίσουμε τους χαμένους χώρους της πόλης. Να ανακτήσουμε την πόλη μας. Στις πόλεις ζουν άνθρωποι, όχι αυτοκίνητα. Να μιλήσουμε με τους ανθρώπους πίσω από τις λαμαρίνες. Καλά μελετημένες, συνολικές και όχι αποσπασματικές, παρεμβάσεις. Να κερδίσουμε την εμπιστοσύνη των συμπολιτών μας.

Ελάχιστα από αυτά πραγματοποιήθηκαν στο μεταξύ. Αλλά η 2^η προτεραιότητα, η ελεύθερη ροή στις αρτηρίες θα πω ότι πήγε μέχρις ενός σημείου καλά και ύστερα «στράβωσε». Ένα μέτρο που πάρθηκε, που κράτησε 7 ολόκληρα χρόνια και απέδειξε την αξία του ήταν οι κορύνες στον άξονα των αρτηριών. Τότε και η 1^η προτεραιότητα για τις Αστικές Συγκοινωνίες ικανοποιούνταν πλήρως και οι δρόμοι «άδειασαν» από, κατά κανόνα, παράνομη στάθμευση. Όταν η προαναφερθείσα μανία, μετά το 2014, αναίρεσε και αυτό το μέτρο αλλά και την διαπλάτυνση των πεζοδρομίων στην οδό Δημητριάδος και δημιούργησε λωρίδες κίνησης λεωφορείων χωρίς να μπορέσει να ελέγξει την στάθμευση στην απέναντι πλευρά, το αποτέλεσμα είναι αυτό που ζούμε σήμερα. Και ενώ ο κυκλικοί κόμβοι υπόσχονταν καλή ροή, δεν μπόρεσαν να κρατήσουν την υπόσχεσή τους…

Τώρα βαράμε τουφεκιές στον αέρα. Μία λωρίδα για λεωφορεία, ΤΑΞΙ, οχήματα τροφοδοσίας και όοοοολα τα μηχανάκια των ντελιβεράδων και μία λωρίδα για την κίνηση των οχημάτων – οδός ήπιας κυκλοφορίας με δύο λωρίδες κυκλοφορίας στην ίδια κατεύθυνση δεν προβλέπεται, ούτε στην θεωρία αλλά ούτε και στην πράξη. Όσο για τις «εσοχές», ας μην το συζητήσουμε…

Την άλλη φορά περισσότερα, ας περιμένουμε και την απόφαση του (φωτισμένου) Δημοτικού Συμβουλίου μας. Πού ξέρεις; Αδιαπραγμάτευτη, πάντως, η αγάπη μας για εσάς. Γεια-χαρά.

Στην φωτογραφία, η Συμμαχία (Συμμορία) των Αθώων Προθύμων 18.08.2025, για να μην ξεχνιόμαστε… φωτο διαδίκτυο.

δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 24.09.2025, αρ.φύλλου 4484

κυκλο-φ-οριακα 1249, 17 Σεπτεμβρίου 2025

 

Λίγο μετά τα μισά του Τρυγητή, Καλημέρα συμπατριώτες. Το πήραμε και το μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ και καλά κάναμε, το άξιζαν τα παιδιά του Βασίλη Σπανούλη, ανάμεσα στα αρνητικά που μας άφησε η διοργάνωση ήταν η συμπεριφορά του Τούρκου «αστέρα» Σεργκούν (22 ετών…) ή κάπως έτσι. Τέτοιοι αστέρες να μου λείπουν ή μάλλον ας χαθούν να χάνονται στα βάθη της προοδευτικής Αμερικής. Ομοίως άξιος κι ο Εμμανουήλ Καραλής στους αιθέρες.

Το νέο της ημέρας η εγκαινίαση ενός νέου κτηρίου για ένα παλιό Νηπιαγωγείο. Που όπως πάντα πανηγυρίστηκε αυτοπροσώπως από τον Άρχοντά μας ως εάν επρόκειτο για την αποπεράτωση του Παρθενώνα. Και με αιχμές κατά του ιδίου περί «κακών συνθηκών» στέγασης των πάση φύσεως εκπαιδευτηρίων της πόλης. Με τούτα και με τα’ άλλα, να ευχηθούμε στα παιδιά, στους μαμαδομπαμπάδες και στις παππουδογιαγιάδες να έχουν μια ήρεμη και αποδοτική σχολική χρονιά. Με κύρια φροντίδα, των εκπαιδευτικών κυρίως, την άμεση και σωστή γνώση των πραγμάτων, μακριά από Τεχνικές Αηδίες, ChatGPT και άλλα παραμύθια (διότι μεγάλης προβολής έτυχε κάποιος κύριος Sir Χασάπης ή κάπως έτσι, μέγας ειδήμων της τεχνητής νοημοσύνης, από τον Έλληνα Πρωθυπουργό, και δεν κατάλαβα γιατί, ποιος ήταν ο λόγος…). Μόνο η πραγματική, η φυσική, ας πούμε, γνώση του επιστητού (επιστητό: ό,τι είναι δυνατό να ερευνήσει και να γνωρίσει, ιδίως επιστημονικά, ο άνθρωπος, Λεξικό της κοινής Νεοελληνικής, Πύλη για την Ελληνική Γλώσσα) ολοκληρώνει την ανθρώπινη ύπαρξη.

Αυτά εγώ πιστεύω, και τον έξυπνο δεν κάνω. Χρησιμοποιώ και υπολογιστή και τηλέφωνο, αλλά προσπαθώ να ξέρω τα όριά μου και τα όρια των μηχανών που με υπηρετούν. Πάμε παρακάτω, για μια βόλτα σε πόλη και περίχωρα.

Για το φανάρι στον δρόμο Μικροθήβες-Νέα Αγχίαλος γράφαμε την προηγούμενη φορά, τίποτε, φυσικά, δεν έγινε ακόμη. Στον ίδιο δρόμο, εκεί πριν το Αλυγαρόρεμα, όπως πάει κανείς για να μπει στον Βόλο, κάποιος εργολάβος έσκαψε ένα βαθύ και σχετικά πλατύ χαντάκι, πέρασε έναν αγωγό (δεν ξέρω για να διοχετευτεί τι ακριβώς, μήπως λύματα;) κι ύστερα «ασφαλτόστρωσε». Έλεος δηλαδή. Περνάς και τραντάζεται το είναι σου, ιδανικό συναίσθημα για ένα καλωσόρισμα στον όμορφο Βόλο, στον Βόλο-ιδιοκτήτη αυτού του υπέροχου έργου, αφού ο δρόμος, παρά το ό,τι είναι Εθνική Οδός του Τριτεύοντος Εθνικού Δικτύου, ανήκει στην αρμοδιότητα του μεγάαααλου Δήμου Βόλου – εξ ου και οι επαναλαμβανόμενες εξαγγελίες του Άρχοντα και των Βουλευτών του περί της γέφυρας στο Αλυγαρόρεμα.

Και μιας και βρέθηκα σ’ αυτή την περιοχή να σας πω για μια εμπειρία μου στο φανάρι του Αγίου Τριανταφύλλου, στα Αηβαλιώτικα. Έρχομαι προς Βόλο, υπάρχει ομαλή ροη εισόδου, η απέναντι έξοδος είναι σταματημένη, κάτι συμβαίνει με κάποιο όχημα. Οδηγώ κανονικά και ξαφνικά ανάμεσα στα απέναντι σταματημένα αυτοκίνητα ξεπροβάλλει ένα ηλεκτρικό πατίνι με αναβάτη ένα ψηλό παλληκαράκι 15-16 χρονών, φυσικά χωρίς κράνος και αηδίες, και επιχειρεί να διασχίσει και το δικό μου ρεύμα. Δεξιά τιμόνι κι όλα τα φρένα, ABS και λοιπά, με την ψυχή στο στόμα δεν τον χτύπησα. Πίσω του ξεπρόβαλαν άλλοι δυό συνομήλικοι, ομοίως με πατίνια, που αγέρωχοι και αδιάφοροι πέρασαν επίσης κάθετα και πήγαν προς την θάλασσα. Έφτασα στο σπίτι μου, χρειάστηκα παραπάνω από μισή ώρα για να συνέλθω…

Σχετικά με τον «Πηλέα» στα Χάνια ενημερώθηκα από έναν καλό φίλο και μια καλή φίλη δημοσιογράφο. Όπως ήταν αναμενόμενο, το ακίνητο έχει παραχωρηθεί από τον Δήμο για εκμετάλλευση. Η εταιρεία ονομάζεται Aegean World, διαφημίζει κατασκευές, ανακαινίσεις και «ανάπτυξη» (τι ωραία λέξη!...) στην ιστοσελίδα της, δίνει μόνο διεύθυνση κι ένα τοπικό τηλέφωνο. Κανένα άλλο στοιχείο. Απευθύνθηκα στην πιάτσα των κατασκευαστών-Μηχανικών, δεν βρέθηκε άκρη. Όμως σε κάποια δημοσιογραφικά ψαχτήρια βρέθηκε. Και, όπως αναμενόταν ή όπως φοβόμουν, τα νέα ήταν άκρως εντυπωσιακά. Φτάνουν μέχρι «δομημένα ομόλογα» αν θυμάστε, και με μεγάλη πιθανότητα μέχρι ΝΠΣ… Aegean World, του Αιγαίου ο κόσμος…

Ύστερα προέκυψαν στην πόλη νέες κολυμβητικές πισίνες. Μέχρι τώρα ήταν όλες οι πισίνες κολύμβησης δημόσιες, τα Σωματεία ήταν, φυσικά, ιδιωτικοί οργανισμοί. Τώρα αποκτούμε και ιδιωτικές πισίνες, που δεν ξέρουμε ακόμη πώς ακριβώς θα λειτουργούν. Είναι κάτι καινούργιο για την πόλη μας, αλλά γενικώς δεν είναι παράξενο, έχει κι αλλού πορτοκαλιές που κάνουν πορτοκάλια. Αρκεί να υπάρχουν (υπάρχουν άραγε;) κανόνες. Συγκεκριμένοι, σωστοί, εφαρμόσιμοι κι εφαρμοσμένοι. Για την ώρα μόνο μία παρατυπία διαπιστώθηκε αρμοδίως, στην έκδοση των απαραίτητων οικοδομικών αδειών, παρατυπία, όχι παρανομία ανακοίνωσε ο Άρχοντάς μας και «έδωσε εντολή» ο υπαίτιος Μηχανικός να τιμωρηθεί με το ανώτατο πρόστιμο – την συνέχεια θα την παρακολουθήσουμε.

Πολύ σοβαρό έργο γίνεται αυτή την περίοδο στον χώρο του parking στον κεντρικό προβλήτα του Λιμένα. Κατασκευάζονται βαριά σιδερένια στέγαστρα για τα σταθμεύοντα αυτοκίνητα, τα οποία ως σκίαστρα θα έχουν φωτοβολταϊκές πλάκες. Δηλαδή και καλό για εμάς που παρκάρουμε με ήλιο ή με βροχή στο ίσως καλύτερο parking της πόλης, και καλό για τον Οργανισμό Λιμένος, ο οποίος, αν έχω καταλάβει σωστά, θα εξασφαλίσει ενέργεια για το περίπου 90% των αναγκών του από τα φωτοβολταϊκά. Αυτό μάλιστα, αυτό είναι «πράσινο» έργο με τα όλα του και εύγε σ’ αυτούς που το υλοποιούν. Αν θυμάστε σε παλιότερα κυκλο-φ-οριακα σας είχα αναφέρει (μετά φωτογραφίας) την αντίστοιχη λειτουργία στο parking του ΣΕΑ Κορινού, με χαρά το καλωσορίζω τώρα και στον Βόλο μας.

Λόγοι εκτάκτων αναγκών μάς υποχρεώνουν να σταματήσουμε εδώ, δια-δηλώνοντας την δια-καή αγάπη μας. Γεια σας.

Στην φωτογραφία, ο Άγιος των Γραμμάτων μας ατενίζει-καλωσορίζει το κρουαζιερόπλοιο Norwegian Viva, 12.09.2025, φωτο ΧΣ.

δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 17.09.2025, αρ.φύλλου 4479

κυκλο-φ-οριακα 1248, 10 Σεπτεμβρίου 2025

Ημέρα Τετάρτη, πάλι, Καλημέρα σας. Και μην ξεχνάτε: τα κυλο-φ-οριακα κατοικούν, πλέον, μόνο στο ιστολόγιό μου (ελληνιστί blog) με το ίδιο όνομα κυκλο-φ-οριακα, κι από εκεί αγναντεύουν με σιγουριά το σύνολο του σύγχρονου, διαδικτυακού κόσμου. «Καταλαβαίνετε», που έλεγε με νόημα κι ένας άριστος φιλόλογος και καλός φίλος, Πρόεδρος επί σειρά ετών σε τοπικό σωματείο, πριν το πάρει και το σηκώσει (το σωματείο) η θύελλα της αλαζονικής αχαριστίας. Καταλαβαίνετε!

Έγινε στην Θεσσαλονίκη αυτό που, προς τιμήν της, η στήλη είχε προβλέψει. Ο Μεσσίας ανακοίνωσε τρίχες κατσαρές πασπαλισμένες με μπόλικη ψεύτικη χρυσόσκονη – ούτε καν για τα θέματα της ενέργειας, του το απαγόρευσαν, έμαθα, οι «μεγάλοι» του καρτέλ – κι ύστερα αμόλησε τους υπουργούς και τα σκυλιά της ομάδας αλήθειας να γαυγίζουν πόσο σημαντικά και μοναδικά είναι τα μέτρα που ανακοινώθηκαν – έφτασε ο Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών να διακηρύξει ότι αυτό είναι «το μεγαλύτερο πακέτο φορο-ελαφρύνσεων της μεταπολίτευσης»! Είναι απολύτως βέβαιο, συν-Έλληνες ότι δεν έχουν τον θεό τους. Και συνεχίζουν να είναι άκρως επικίνδυνοι.

Μετά τον ΟΦΥΠΕΚΑ, Οργανισμό Φυσικού Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής, με τον οποίο καταργήσανε τους κατά τόπους Φορείς Διαχείρισης του Φυσικού Περιβάλλοντος (π.χ. Φορέας Διαχείρισης Κάρλας) και προχωρούν στην πλήρη παραχώρηση των περιοχών Natura 2000 στα συμφέροντα των ανεμογεννητριών/φωτοβολταϊκών και ξενοδοχειακών ομίλων της Χρυσής Βίζας, μετά τον ΟΔΥΘ, Οργανισμό Διαχείρισης Υδάτων Θεσσαλίας, με τον οποίο συγκεντρώσανε σε ένα αδρά αμειβόμενο Διοικητικό Συμβούλιο τις ανέκαθεν τοπικά διαχειρίσιμες ευθύνες για την άρδευση και την ύδρευση ολόκληρης της Θεσσαλίας, λες και ήταν τσιφλίκι τους, τάχαμου για αντιπλημμυρικούς λόγους (ας μην ξεχνάμε ποτέ τους «Ολλανδούς» που ενέσκηψαν αμέσως μετά τον Daniel), τώρα σχεδιάζουν κάτι καινούργιο, κάτι που θα αποτελειώσει ό,τι έχει μείνει ακόμη όρθιο σε τούτη την έρμη χώρα: σχεδιάζουν κατάργηση των Υπηρεσιών Πολεοδομίας που υπάρχουν στους Δήμους και «μεταφορά» τους στην εταιρεία «Κτηματολόγιο Α.Ε.». Τέλος. Να μου το θυμηθείτε. Αμέσως μετά θα πουλήσουν την Κτηματολόγιο Α.Ε. σε έναν άριστο ιδιώτη κι ύστερα τρέχα εσύ να μιλάς για Σαρακήνικο, για Σαντορίνη, για όρια οικισμών, για συντελεστές δόμησης και άλλα παραμύθια για μικρά παιδιά ενώπιον τεραστίων συμφερόντων. Το σχέδιο εξυφαίνεται εδώ και καιρό, με την υποστελέχωση των Υπηρεσιών και την αγανάκτηση των πολιτών για καθυστερήσεις (μέχρι και ο Άρχοντας πήγε να ασχοληθεί, έκανε λίγο ντόρο, όπως κάνει πάντα, κι ύστερα το ξέχασε), έτοιμες είναι οι ανακοινώσεις περί τεραστίας βελτίωσης των υπηρεσιών. Κι από ποιους; Από μια εταιρεία που έχει φάει εκατοντάδες εκατομμύρια κι ένα σωστό κτηματολόγιο δεν έχει καταφέρει, χρόνια τώρα, να φτιάξει. Μετά, όταν θα πουληθεί…

Περιμένω (χωρίς πολλές ελπίδες, είναι αλήθεια) την αντίδραση του Τεχνικού Επιμελητηρίου. Περιμένω για να καταλάβω αν και πόσο ξεπουλημένοι είναι οι σύγχρονοι ηγέτες του Τεχνικού Κόσμου, οι Σύμβουλοι του Κράτους σύμφωνα με τον Καταστατικό Χάρτη και τους ισχύοντες (ακόμα…) Νόμους.

Όλο λέω να μην «εκτρέπομαι» σε τέτοιου είδους αναλύσεις κι όλο περιπλανιέμαι στο χάος – το θέμα με τραβάει απ’ το μανίκι (όπως κάποτε έκανε το Κόμμα τον Διονύση Σαββόπουλο…). Ευτυχώς, αδελφοί, που υπάρχουν και οι αθλητικές Εθνικές Ομάδες μας, και χαμογελάει λιγάκι το χειλάκι μας.

Πηγαίνοντας για μία ακόμη φορά στο Ανατολικό Πήλιο, στα Χάνια είπα να ανεβώ μια στιγμή να δω τι γίνεται ο «Πηλέας», σε προηγούμενα χρόνια ένα από τα πιο διάσημα τοπόσημα του Πηλίου. Καταφύγιο, το λέγαμε εμείς στην αρχή, ως Ορεινός Ξενώνας έγινε γνωστός στο Πανελλήνιο, στους απανταχού λάτρεις του Βουνού, ως Πρόσκοποι τον επισκεπτόμασταν πάντα, καλοκαίρι και χειμώνα, και ήταν πάντα το ορμητήριό μας στις εκδρομές προς το Γαλανόρεμα. Με την πάροδο των ετών και την εναλλαγή των εκμεταλλευτών, ο «Πηλέας» διαφοροποιήθηκε, άρχισε να φιλοξενεί ποδοσφαιρικές ομάδες (σε όλα τα Χάνια γίνεται αυτό, εδώ και χρόνια) απέκτησε μέχρι και δικό του γήπεδο ποδοσφαίρου, κάτι φαινόταν να πηγαίνει καλά. Ύστερα, για λόγους που δεν γνωρίζω, η ιδιοκτησία του «Πηλέα» πέρασε στον Δήμο Αγριάς, ο οποίος, μέσω Δράκειας, ήταν αρμόδιος για όλη την περιοχή των Χανίων. Έτσι άρχισαν οι διαδικασίες των διαγωνισμών και των μισθώσεων, και κάπου εδώ σταματούν οι σχετικές γνώσεις μου. Ύστερα όλα αυτά πέρασαν, λόγω Καλλικράτη, στην αρμοδιότητα του ενός και μοναδικού Δήμου Βόλου. Τελεία.

Ανέβηκα στον «Πηλέα» και μαύρισε η καρδιά μου. Εικόνα καταστροφής ολοφάνερη. Ίσως κάποιος, δεν ξέρω ποιος και ευχαρίστως να μάθω, αποφάσισε να ανακαινίσει το κτήριο και τον εξοπλισμό του. Κι αυτό που φαίνεται στις φωτογραφίες είναι ένα μέρος αυτού που αντίκρυσα. Ένα ρημαδιό, που δεν θυμίζει εργοτάξιο. Κι ο καιρός περνάει, χειμώνα στα Χάνια δεν κάνει κανείς εργασίες. Εύχομαι να μην έχει φτάσει η ώρα της οριστικής καταστροφής αυτού του εμβληματικού τοπόσημου, επαναλαμβάνω, για τον ορεινό τουρισμό του τόπου μας.

Κάποιες υποχρεώσεις με φέρνουν και στην άλλη άκρη, στον δρόμο για Νέα Αγχίαλο-Μικροθήβες, στην Εθνική Οδό αρ. 30, και από εκεί στον Αλμυρό. Το οποίον σημαίνει στάνταρ διέλευση από εκείνο το «ιστορικό» φανάρι στη μέση του τίποτα, που οδηγεί προς την Αεροπορική Βάση και όχι προς το πολιτικό αεροδρόμιο. Αυτό το φανάρι χρειάζεται οπωσδήποτε αντικατάσταση λυχνιών. Δεν φαίνεται από μακριά (ούτε από κοντά καλά-καλά…) είναι εντελώς αδύναμο και, εν τέλει, είναι ιδανικό για να παραβιάζεται. Την σήμερον ημέραν τα φανάρια λειτουργούν με λυχνίες led, πιο έντονα και πιο οικονομικά από τις παλιές, απλές λάμπες, τα περισσότερα στον Βόλο λειτουργούν, πλέον, με led. Καιρός να ενδιαφερθεί κάποιος και γι’ αυτό το φανάρι.

Φτάσαμε και πάλι στο τέλος. Σας αγαπώ μεγαλοπρεπώς, γεια σας

Στην φωτογραφία, ο κακόμοιρος ο «Πηλέας» των Χανίων, 11.08.2025, φωτο ΧΣ.

δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 10.09.2025, αρ.φύλλου 4474