κυκλο-φ-οριακα 940, 30 Αυγούστου 2018

Η πανσέληνος του Αυγούστου, η πιο μεγάλη, η πιο παρατεταμένη πανσέληνος του έτους – «φέτος ήταν ακόμη πιο μεγάλη» δήλωσε Αθηναίος πολίτης σε προστρέξαντα τηλεοπτικό μικροφωνοφορέα, χωρίς, βεβαίως, να εξηγήσει το «γιατί». Ίσως να το ένιωσε, σκέφτηκα εγώ, επειδή βγήκαμε από τα μνημόνια, τι άλλο να σκεφτώ;

Πολύ κοντά, πλέον, στο τέλος του καλοκαιριού, καλημέρα και πάλι συμπολίτες. Τα κυκλο-φ-οριακα δημοσιεύονται σήμερα στην «Θεσσαλία» (φύλλο αρ. 36.602) για εννεακοσιοστή τεσσαρακοστή φορά.

Οι βάσεις εισαγωγής στις σχολές των ΑΕΙ και ΤΕΙ ανακοινώθηκαν και φέτος, όλα καλά, συγχαρητήρια στα παιδιά που πέτυχαν τον στόχο τους, ο στόχος είναι που μετράει. Αυτό, πάλι, με τα ΤΕΙ, τα οποία θα ενσωματωθούν εντός του επομένου έτους στα Πανεπιστήμια, εγώ δεν το έχω καταλάβει καθόλου, και να με συμπαθάτε. Τι θα γίνει δηλαδή, γινόμαστε όλοι οι απόφοιτοι ένα σόι; Αναβαθμίζουμε τα ΤΕΙ ή υποβαθμίζουμε τα Πανεπιστήμια; Και μη μου πείτε αηδίες τύπου «ελιτισμός», «συντεχνιασμός» και τα παρόμοια. Γιατί εξ ορισμού άλλη είναι η αποστολή των Πανεπιστημίων και άλλη των Τεχνολογικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων. Ύστερα μας πλάκωσαν οι ντιρεκτίβες της αξιαγάπητης Ευρωπαϊκής μας Ένωσης, για την ακρίβεια η λεγόμενη «ανωτατοποίηση των ΤΕΙ» (όχι, αυτό δεν είναι έργο ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, μη βιαστείτε να ζητήσετε παραίτηση Τσίπρα…) κι από τότε παράγουμε συνεχώς και πανταχόθεν της ελληνικής γης ανωτάτους αποφοίτους που δεν ξέρουν τι κάνουν. Ύστερα ήρθε και η κρίση και αρχίσαμε να κλαίμε για την διαρροή ελληνικών εγκεφάλων εις την αλλοδαπήν.

Και οπωσδήποτε η φιλτάτη Ευρωπαϊκή μας Ένωση εξακολουθεί να μην αναγνωρίζει πλήρως τα ελληνικά διπλώματα και πτυχία και οι φίλοι μας οι Άγγλοι εξακολουθούν να θησαυρίζουν μέσα από την (βαριά, μιας και άλλη δεν έχουν, εδώ και χρόνια…) βιομηχανία των μάστερ. Όλα καλά.

Μετωπική σύγκρουση οχημάτων στον παραλιακό δρόμο έξω από την Παιδόπολη, μετωπική σύγκρουση αντιλήψεων και ανθρώπων μέσα στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου Βόλου. Σμπαράλια τα οχήματα, σμπαράλια και η εικόνα της πόλης, που για μία ακόμη φορά ταξίδεψε στα ελληνικά κανάλια και στον κόσμο όλον με ισχυρές δυνάμεις ΜΑΤ μέσα στο Δημαρχείο. Νομίζω ότι αυτό συνέβη για πρώτη φορά, και ίσως η αστυνομία η ίδια να μπορεί να το επιβεβαιώσει. Μία φορά, θυμάμαι, μία και μοναδική, στην «ιστορική» εκείνη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου για τις κορίνες, το 2008, με πολύ οξυμένα τα πνεύματα, εμφανίστηκαν εν αγνοία μας 2-3 αστυνόμοι με πολιτικά ανάμεσα στο διαμαρτυρόμενο κοινό, με σκοπό να μας προστατέψουν από πιθανή χειροδικία. Διαμαρτυρηθήκαμε σύσσωμοι, συν- και αντι-πολίτευση και οι αστυνόμοι αποχώρησαν πριν την έναρξη της συνεδρίασης, που πραγματοποιήθηκε με πολύ έντονες, λεκτικές και μόνο, αντιπαραθέσεις και με κατάθεση όλων των απόψεων όλων των διαμαρτυρομένων. Τότε ήταν σε όλους μας αδιανόητο να υπάρχει αστυνομία μέσα στο Δημαρχείο, τον Ναό της Τοπικής Δημοκρατίας. Τώρα; Και μπράβοι και αστυνομία με πλήρη εξάρτηση μάχης – o tempora o mores!

Προς δημοπράτηση, διαβάζω, από την Περιφέρεια αυτή τη φορά, ένας ακόμη κυκλικός κόμβος, εκεί που σήμερα υπάρχει ένας ισόπεδος κόμβος τύπου Τ, στην συνάντηση του Περιφερειακού Δρόμου με την παραλιακή Εθνική Οδό αρ. 34. Ο υπάρχων κόμβος δόθηκε στην κυκλοφορία στις 22 Δεκεμβρίου 2014, μαζί με την σήραγγα στην Γορίτσα και το πανηγυρίσαμε δεόντως, δεν έχει συμπληρώσει ούτε τέσσερα χρόνια ζωής, και βέβαια, όπως ήταν το πρέπον, τόσο ο μελετητής του όσο και ο κατασκευαστής του πληρώθηκαν κανονικά. Τώρα θα δαπανηθούν καινούργια περίπου 400 χιλιάρικα για να μετατραπεί σε κυκλικό, φαΐ δεν έχουμε-ραπανάκια για την όρεξη. Βεβαίως κι αυτό θα το πανηγυρίσουμε δεόντως, διότι αν ψάξεις για ευθύνες θα χαθείς μέσα στις αρμοδιότητες και στα διάφορα, συχνά αντικρουόμενα, ΦΕΚ. Οπότε ένας πανηγυρισμός παραπάνω ποτέ δεν βλάπτει…

Να είστε καλά, γεια σας.

(δημοσιεύτηκε στην βολιώτικη εφημερίδα ¨Θεσσαλία" την Πέμπτη 30.08.2018)

κυκλο-φ-οριακα 939, 22 Αυγούστου 2018

Άγγλοι, Γάλλοι, Πορτογάλοι, Σέρβοι, Βούλγαροι, Ρουμάνοι, Σκοπιανοί. Και Έλληνες φυσικά. Όλοι μαζί, ατάκτως ερριμένοι, σε σπίτια και ξενοδοχεία, σε «βραχυχρόνιες μισθώσεις», σε μπαρ και σε ταβέρνες, με μια πανχρωμία ομπρελών και λοιπών θαλασσινών αξεσουάρ (φέτος είναι της μόδας κάτι θεόρατα φουσκωτά σε στυλ καραβίδα, φλαμίνγκο, στρουθοκάμηλος, καρπούζι, πορτοκάλι, κροκόδειλος, αισθάνομαι σαν να βρίσκομαι στην Μυστηριώδη Νήσο του Ιουλίου Βερν) απλωμένοι άπαντες το ίδιο γυμνοί ενώπιον του βασιλιά Ήλιου στις παραλίες του Αιγαίου, λίγο πιο ‘δω από τις «αμμουδιές του Ομήρου» του Οδυσσέα Ελύτη.

Καλημέρα συμπολίτες, όπου κι αν βρισκόσαστε, όσο κι αν ακόμη δεν μπορείτε να πιστέψετε πως πάει πια, έχουμε βγει από τα διάφορα μνημόνια. Μια βασανιστική πορεία που ξεκίνησε τυπικά στις 23 Απριλίου 2010 (λίγο μετά το «λεφτά υπάρχουν»…) από το Καστελόριζο κι ολοκληρώθηκε τυπικά στις 21 Αυγούστου 2018 στην Ιθάκη – η Ιστορία χρειάζεται ημερομηνίες και τόπους, οι άνθρωποι χρειάζονται ευημερία. Προς στιγμήν, μην διαταράσσετε τα μπάνια του λαού!

Αυτά, που λέτε. Εδώ, σ’ αυτόν τον ευλογημένο τόπο, πλήθος ανθρώπων και πλήθος αυτοκινήτων, κάποιες φορές αναρωτιέμαι, μήπως τα οχήματα είναι περισσότερα από τους ανθρώπους; Πράγμα άτοπον, δεδομένου ότι ένα όχημα μεταφέρει, λέμε τώρα, πέντε ανθρώπους. Αλλά πολύ πράμα αδελφοί, πολύ λαμαρίνα (κι εδώ «λέμε τώρα», καθότι πλαστικά είναι τα περιβλήματα των περισσότερων σύγχρονων Ι.Χ. επιβατικών αυτοκινήτων) διάσπαρτη παντού, κατακυριεύει το τοπίο, με τα δόντια κρατιέται να μην καταλάβει και τις πέντε-δέκα πιθαμές γης που όχι τίποτ’ άλλο δηλαδή αλλά μένουν ελεύθερες για να μπορούν στριμωχτά να περνούν οι άλλοι, να υπάρχει αυτό που οι επιστήμονες του είδους ονομάζουν «κυκλοφοριακή ροή». Ίσα-ίσα, τσίμα-τσίμα. Και να ξέρετε ότι τούτος ο τόπος έχει και το προνόμιο να έχει τρεις καλά οργανωμένους χώρους στάθμευσης με περίπου 280 θέσεις, κι ένα σωρό δυνατότητες στον Περιφερειακό δρόμο – αν δεν τις είχε κι αυτές, θα είχαμε πνιγεί.

Συνακόλουθα ο παραλιακός ποδηλατόδρομος, που οριοθετήθηκε το 2009, βρίσκεται υπό απηνή διωγμό, εμείς τα λέμε αυτά κάθε χρόνο, έχουμε και δυο ποδήλατα που τα χρησιμοποιούμε καθημερινά, είναι και αρκετοί άλλοι παραθεριστές και επισκέπτες ποδηλάτες, τίποτε δεν γίνεται, η δύναμη των αυτοκινήτων, και ιδιαίτερα αυτών που τροφοδοτούν τα παραλιακά καταστήματα είναι ασύγκριτα μεγαλύτερη από τη θέληση ελαχίστων αιθεροβαμόνων…

Παραδείγματος χάριν, βλέπω τα ελαφρά κοντομάνικα μπλουζάκια με τις αναγραφές στο στήθος, που φορούν άντρες κάθε ηλικίας. Το ένα γράφει «Hard Rock» (πρόκειται για αλυσίδα μπαρ σ’ όλον τον κόσμο, στα οποία ο κάτοχος δεν έχει, κατά πάσα πιθανότητα, πατήσει το πόδι του) το άλλο διατυμπανίζει ότι ο κάτοχος είναι οπαδός των «Chicago Bulls» (αμερικάνικη ομάδα μπάσκετ) και χαίρεται να κυκλοφορεί με τα κέρατα ενός ταύρου, το τρίτο με διαβεβαιώνει ότι ό κάτοχος είναι απόφοιτος του Harvard (ούτε που πέφτει αυτό δεν ξέρει…) και μάλιστα της ένδοξης (γιατί άραγε;) χρονιάς του 1968, και ούτω καθ’ εξής, ό,τι του λαλεί του Λωλοστεφανή κι ό,τι ανοησία πουλάνε τα καλάθια των φτηνομάγαζων. Το δικό μου μπλουζάκι γράφει «Δήμος Βόλου, Παρασκευή 22 Σεπτεμβρίου 2000, Ευρωπαϊκή Ημέρα χωρίς Αυτοκίνητο» – πώς είπατε; Υπήρχε κανείς στον Βόλο στις 22.09.2000; Υπήρχε Βόλος τότε; Και τι σημαίνουν αυτές οι αηδίες, «χωρίς αυτοκίνητο»;

18 χρόνια μετά αυτές οι ιστορίες δεν υπάρχουν ούτε ως ανάμνηση.

Ύστερα κατέρρευσε μια μεγάλη οδογέφυρα στην Τζένοβα της Ιταλίας. Δέκα λεπτά μετά, και ενόσω η Ιταλία κοίταζε αποσβολωμένη την καταστροφή, οι δικοί μας αργόσχολοι μπλογκαδόροι, σχολιαστές, δημοσιολογίσκοι και δημοσιογραφίσκοι ήξεραν τα πάντα περί πάντων και ποιος και τι φταίει για όλα. Ήξεραν τα πάντα όλα. Στη φωτογραφία μια ιδιαίτερη παρουσία ενώπιον του Αιγαίου, τα καλάθια είναι ιδίας και επί τόπου κατασκευής. Γεια σας.

(δημοσιεύτηκε στην βολιώτικη "Θεσσαλία" την Τετάρτη 22.08.2018)

κυκλο-φ-οριακα 938. 10 Αυγούστου 2018

Καλημέρα και πάλι συμπολίτες, όπου σας βρίσκουμε. Εμείς ακόμη, σε «πλήρεις» διακοπές δεν βρισκόμαστε. Πάμε-ερχόμαστε, κάνουμε δυο-τρεις βουτιές Μαΐστρου επιτρέποντος, πίσω στην πόλη και φτου! κι απ’ την αρχή – δεν είναι κι άσχημα το καλοκαίρι στον Βόλο. Έχει και εκδηλώσεις σωρό, μπορεί και να μην τις προλαβαίνει κανείς.

Δύο από αυτές ήταν αφιερωμένες στον γιο Τζόρτζιο και στον πατέρα Εβαρίστο Ντε Κίρικο, δυο καλλιτέχνες, ο ένας της Ζωγραφικής, ο άλλος της Τεχνολογίας. Εξαιρετική η εκδήλωση του Κοινού των Μαγνήτων στο Αθανασάκειο Αρχαιολογικό Μουσείο για τον πρώτο (εξ ου και ο πίνακάς του «Οι Αρχαιολόγοι») εξαιρετική και η έκθεση τεκμηρίων, που θα διαρκέσει ως τις 10 Οκτωβρίου, για τους Θεσσαλικούς Σιδηροδρόμους και το Τραινάκι του Πηλίου, δημιούργημα του δεύτερου, από την Διεύθυνση Πολιτισμού του ΔΟΕΠΑΠ-ΔΗΠΕΘΕ σε συνεργασία με τα στελέχη του ΟΣΕ στον Βόλο (Κεντρικός Σταθμάρχης Γιώργος Αποστολέρης) στο Κέντρο Τέχνης Τζόρτζιο Ντε Κίρικο. Περί πατρός και υιού «κικιρίκου», λοιπόν, πολλά και πολύ ενδιαφέροντα σε δυο ωραίες βραδιές (το «κικιρίκου» το δανειστήκαμε από το άρθρο του Πάνου Σκοτινιώτη «Η «ψαρόβαρκα» και ο «κικιρίκου», η Αργώ και ο Ντε Κίρικο» https://pskotiniotis.blogspot.com/2018/08/blog-post_5.html).

Τετάρτη-Πέμπτη πέρασε μια βόλτα από την Θεσσαλία ο Υπουργός Παιδείας για συναντήσεις σχετικά με την νέα δομή του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Στα Τρίκαλα συναντήθηκε με τον Δήμαρχο Τρικκαίων κ. Δημήτρη Παπαστεργίου και ακολούθησε ανοιχτή συζήτηση στο Δημαρχείο. Στην Λάρισα συναντήθηκε με τον Περιφερειάρχη κ. Κώστα Αγοραστό και τον Δήμαρχο Λαρισαίων κ. Απόστολο Καλογιάννη. Στον Βόλο συναντήθηκε μόνο με την Πρυτανεία του Πανεπιστημίου. Άραγε γνωρίζει ο σημερινός Δήμαρχος του Βόλου τι αγώνες έκαναν οι προηγούμενοι από αυτόν Δήμαρχοι (ναι, ναι! υπήρξαν και τέτοιοι, αυτοί από το σάπιο πολιτικό σύστημα …) για να βρει αυτός ένα Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας με την έδρα του στον Βόλο; Κι αν δεν γνωρίζει αυτοπροσώπως – λογικό καθότι δεν ήταν εδώ εκείνα τα χρόνια – δεν υπάρχει κανείς κοντά του, κανείς Βολιώτης, να τον ενημερώσει;

Ύστερα ήρθε και η ΕΡΓΗΛ και πήρε 1,4 εκ. € από τις καταθέσεις της ΔΕΥΑΜΒ στην Τράπεζα Πειραιώς. Και να!, λοιπόν, αποκαλύφθηκε ένας νέος εχθρός της πόλης μας – έχω χάσει το μέτρημα πλέον – η Τράπεζα, την συνεργασία μας με την οποία καλούμαστε, σύμφωνα με την ανακοίνωση του Δήμου μας, να επανεξετάσουμε. Κακούργα κενωνία!

Υπογράφηκε στις 02.08.2018 σύμβαση ανάμεσα στον Δήμο Βόλου και την εταιρεία ΑΡΧΙΤΕΧ Α.Τ.Ε. από την Θεσσαλονίκη για την αποπεράτωση του parking Φιλελλήνων-Δημητριάδος – θυμίζω, 6 υπέργειοι και 7 υπόγειοι (=ενδοθαλάσσιοι) όροφοι – με προϋπολογισμό έργου 10.400.000 €, έκπτωση 59,79% (!!), συνολική αμοιβή (με ΦΠΑ) 4.182.297,23 € και χρόνο παράδοσης 12 μήνες. Θα το παρακολουθούμε πολύ στενά το θέμα, γιατί έκπτωση 60% σε τέτοιο έργο δεν μας ακούγεται καθόλου καλά. Και ας μην ξεχνάμε ότι και ό άλλος καλός εργολάβος, αυτός που κάνει τον δρόμο Βόλου-Βελεστίνου εκεί στο ΠΕΒ, 60% έκπτωση έδωσε κι αυτός και τώρα αδυνατεί να τελειώσει το έργο και διαμαρτύρεται ακόμη και ο κ. Περιφερειάρχης, ο οποίος αυτοπροσώπως υπέγραψε την σύμβαση.

Αχ! Καλοκαιράκι κι εγώ μέσα στη γκρίνια… Διακοπές φαίνεται ότι μου χρειάζονται, χαλάρωση στα νερά του Αιγαίου. Αλλά κι εκεί, μη νομίζετε, υπάρχουν – δόξα τω Θεώ, δεν μας λείπουν – ένα σωρό ζητήματα και ζητηματάκια όπου ο καθένας προσπαθεί να κάνει ό,τι μπορεί υπέρ του και εναντίον των υπολοίπων όλων. Θα τα πούμε εν είδει «τοπικού ρεπορτάζ».

«Αυξημένη κυκλοφοριακή κίνηση λόγω επισκεπτών» διαβάζω ότι υπάρχει στις αρτηρίες της πόλης, εγώ, σας το ‘χω ξαναπεί, τις αποφεύγω συστηματικά, πλέον. Αυξήθηκε και ο φόρτος στον δρόμο Βόλου-Μικροθηβών, μέσα απ’ την Αγχίαλο, ποιος νοιάζεται; Θα αναφερθούμε διεξοδικά σ’ αυτή την ανώμαλη κατάσταση. Κυκλικό κόμβο ανακοίνωσε η Περιφερειακή Ενότητα στα Αστέρια, θα προσπαθήσω να δω τη μελέτη.

Καλές βουτιές, γεια σας.

(δημοσιεύτηκε στην βολιώτικη "Θεσσαλία" την Παρασκευή 10.08.2018)

κυκλο-φ-οριακα 937, 2 Αυγούστου 2018

Με το κεφάλι γεμάτο φωτιά, πυκνό καπνό και δηλητηριώδεις αναθυμιάσεις βλακείας περάσαμε την προηγούμενη εβδομάδα και πολλές φορές σκεφτήκαμε ότι η Φύση ξέρει πολύ καλά τι κάνει κι εμείς οι άνθρωποι καλόν είναι να σιωπούμε (στα…απλά ελληνικά, να βγάλουμε, επιτέλους, τον σκασμό). Αλλά δεν έμεινε άνθρωπος ή ανθρωπάκος, Έλληνας ή Ελληναράς που αφ’ ενός δεν κάηκε και αφ’ ετέρου είχε (και έχει, ακλόνητη…) άποψη επί όλων ανεξαιρέτως των παραμέτρων αυτού του πράγματι μεγάλου δράματος της 23.07.2018 στους οικισμούς Καλλιτεχνούπολη, Νέος Βουτζάς και, κυρίως, Μάτι, της Ανατολικής Αττικής.

Καλόν μήνα συμπολίτες, απότομα ξεκινήσαμε σήμερα, με το κεφάλι γεμάτο και την ψυχή βαριά. Γιατί είναι η πρώτη φορά που μια πυρκαγιά, και μάλιστα τέτοιου μεγέθους χτυπά μια αμιγώς κατοικημένη περιοχή. Και την χτύπησε με την μεγαλύτερη δυνατή μανία, λες και η Μητέρα Φύση είχε σκοπό να επιδώσει ένα (ακόμη) μήνυμα – το πέτυχε, εξοντώνοντας πάνω από 100 ανθρώπους και καταστρέφοντας σχεδόν ολοσχερώς το περιβάλλον που αυτοί με την στενομυαλιά τους δημιούργησαν. Το μεγάλο ερώτημα είναι αν αυτό το μήνυμα ελήφθη. Εγώ νομίζω πως δεν ελήφθη και ούτε πρόκειται να ληφθεί. Με το που τόλμησαν κάποιοι να αναφέρουν λέξεις όπως «αυθαίρετο σε δασική περιοχή», «πρόσβαση σε παραλίες» - θυμάμαι ένα από τα συνθήματα του Υπουργού Αντώνη Τρίτση που έλεγε «οι ακτές ανοικτές», παραμύθια για αιθεροβάμονες έτους 1981 – ξεκίνησε το γνωστό και επί δεκαετίες ίδιο πανηγύρι: όλοι εναντίον όλων, αλλά «υπό προϋποθέσεις». Εμ! αυτές οι «προϋποθέσεις» είναι που φτάσανε τα πράγματα ως εδώ!

Εγώ να πω μόνο τρεις λέξεις, κι όσοι μπορούν ας καταλάβουν: Πολεοδομική Μελέτη Κορώπης (Μπούφας). Να! και το ΤΕΕ Μαγνησίας με σούπερ ανακοίνωση (ο Μάιος μας έφτασε, εμπρός βήμα ταχύ…), όπου η λέξη «τεχνολογία» θεοποιείται πάνω από δέκα φορές αλλά ούτε μία λέξη (δεν) αφιερώνεται στις διαχρονικά τεράστιες ευθύνες των Συναδέλφων μας Μηχανικών και στην κατάπτυστη «Νομιμοποίηση Αυθαιρέτων». Και όπου διατυπώνεται ένα ακόμη ευχολόγιο περί το δέον (πλην αδύνατον…) γενέσθαι.

1.218 καμμένα σπίτια, 305 καμμένα αυτοκίνητα, πάνω-κάτω 100 καμμένοι ή πνιγμένοι συνάνθρωποι. Δεν έμαθα ως τώρα, έστω ένα νούμερο κατά προσέγγιση, πόσοι άνθρωποι βρίσκονταν εκεί την ώρα που η μεγάλη φωτιά περνούσε την Λεωφόρο Μαραθώνος. Δεν μπόρεσα επίσης να καταλάβω πώς το μήνυμα στο κινητό μέσω του μαγικού αριθμού 112 θα έφτανε μόνο σ’ αυτούς τους συνδρομητές που θα βρίσκονταν εκεί, με ποιο κριτήριο επιλογής δηλαδή, όσοι μετά μανίας το επικαλέστηκαν αυτές τις μέρες ελπίζω να ξέρουν – η τεχνολογία έγινε θεά, αλλά ο άνθρωπος παραμένει άνθρωπος, ο παππούς κι η γιαγιά σφιχταγκαλιασμένοι με τα δύο εγγονάκια …

Και ξαφνικά μια ίδια εικόνα ήρθε και μου έριξε μια μπουνιά στη μούρη από τη μακρινή, πλην ομοιοπαθή Βόρεια Καλιφόρνια των Ηνωμένων Πολιτειών: μια γιαγιά με δύο εγγονούλες, απανθρακωμένες (και δεν είναι οι μόνες…), κάπου 1.000 σπίτια καμμένα, χιλιάδες πυροσβέστες – κι ακόμα πιο ξαφνικά άκουσα χθες σύσσωμη την (ελληνική) αντιπολίτευση να ζητά μετ’ επιτάσεως την παραίτηση του Προέδρου Τραmp και όλων ανεξαιρέτως των ανίκανων Υπουργών του…

Δύσκολοι καιροί για τυμβωρύχους. Για εμάς η πιο συγκλονιστική εικόνα από αυτή την τραγωδία είναι αυτή που δημοσιεύουμε, γιατί δείχνει όλο το πρόβλημα και όλη την απόγνωση. Ας είναι ελαφρύ το χώμα, γεια σας.

(δημοσιεύτηκε στην βολιώτικη "Θεσσαλία" την Πέμπτη 02.08.2018) 

κυκλο-φ-οριακα 936, 25 Ιουλίου 2018

Το ανέκδοτο το ξέρετε; Γιατί ο Καίσαρας φορούσε σανδάλια; Μα… γιατί ήταν Ιούλιος!! Καλημέρα συμπολίτες, ελπίζω λίγο να δροσιστήκατε με το κρύο ανεκδοτάκι. Καθότι ο Ιούλιος, όπως είναι το σωστό, σταμάτησε τις χαζομάρες με τις βροχές και έπιασε τις ζέστες. Ήρεμα τέλειωσε το ποδοσφαιρικό Μουντιάλ, ήρεμα έφυγε από την ζωή ο μεγάλος μας ποιητής, ένας από τους τελευταίους, ο Μάνος Ελευθερίου. Από τον Άγιο Φεβρουάριο ως τα Τραγούδια του Αγώνα κι από τα Μαλαματένια στα Παραπονεμένα Λόγια, από τη Δίκοπη Ζωή στο Τρένο που φεύγει στις οχτώ κι απ’ τον Χάρο που βγήκε παγανιά στον Άμλετ της Σελήνης, λόγια, στίχοι, ποιητικά στιχουργήματα που τα πρωτακούσαμε σε δίσεκτους καιρούς και μας ακολούθησαν στην δική μας «Θητεία» μέσα στον Κόσμο – φτωχαίνουμε.

Νεκρή μια 40χρονη ή 47χρονη σε τροχαίο δυστύχημα στο Μαλάκι. Παρασυρμένη από αυτοκίνητο που «πέρασε σαν βολίδα» ή «με ιλιγγιώδη ταχύτητα» και ο οδηγός του εγκατέλειψε το θύμα ή συνελήφθη ή «παρέμεινε στον τόπο του δυστυχήματος και κατέθεσε για το συμβάν». Κατόπιν των ανωτέρω το μόνο ασφαλές γεγονός είναι ότι η γυναίκα είναι, δυστυχώς, νεκρή. Το δεύτερο ασφαλές γεγονός είναι ότι αυτό το σημείο της Εθνικής Οδού Βόλου Τσαγκαράδας είναι πάρα πολύ επικίνδυνο. Βεβαίως δεν μπορεί να χαρακτηριστεί «καρμανιόλα», καθώς το προηγούμενο επίσης θανατηφόρο δυστύχημα στο σημείο συνέβη το 2008, σύμφωνα με στοιχείο τοπικής εφημερίδας, ήτοι 10 χρόνια πίσω, αλλά οι λέξεις έχουν προ πολλού χάσει την ακρίβεια των εννοιών τους προ της ανάγκης εντυπωσιασμού του αναγνώστη.

Είναι, λοιπόν, ένα πάρα πολύ επικίνδυνο σημείο, όπου η επικινδυνότητα θα παραμένει ό,τι κι αν σκεφτούμε να κάνουμε. Θα εξαλειφόταν μόνο αν φράζαμε με κάγκελα τις δύο πλευρές του δρόμου, ώστε να μην μπορεί κανείς να τον διασχίσει. Ύστερα θα μπορούσαμε να κατασκευάσουμε μια άνω διάβαση με ελεύθερο ύψος 4,50 μέτρα (διότι υπόγεια διάβαση δεν γίνεται, λόγω του παραθαλασσίου του δρόμου), με τα ανάλογα σκαλοπάτια ή την ανάλογη ράμπα – πηγαίνετε στον Περιφερειακό να δείτε περί τίνος πρόκειται. Αν δεν κάνουμε αυτά μένουν λίγα πράγματα να κάνουμε: α) να είναι πάντοτε φρεσκο-βαμμένη με σωστό ανακλαστικό λευκό χρώμα η διάβαση πεζών που υπάρχει εδώ και πολλά χρόνια στο σημείο. β) αυτή η διάβαση πεζών να φωτίζεται όλη την νύκτα με ισχυρούς προβολείς γ) να τοποθετηθούν κίτρινοι αναλάμποντες φωτεινοί σηματοδότες στην κατάλληλη απόσταση από την διάβαση και στις δύο κατευθύνσεις κυκλοφορίας δ) οι πεζοί να χρησιμοποιούν αποκλειστικά και μόνο αυτή την διάβαση ε) να υπάρξει μείωση του ορίου ταχύτητας στα 30 km/h και στις δύο κατευθύνσεις με επανειλημμένη σήμανση με πινακίδες μεγάλων διαστάσεων. Αν τα έχουμε κάνει αυτά τα λίγα, κι αν οδηγοί και πεζοί κινούμαστε στην Εθνική Οδό (θα το λέω μέχρι να το χωνέψουν κάποιοι…) με μυαλό, τότε θα μειώσουμε τις πιθανότητες ενός δυστυχήματος. Άλλο τίποτε δεν μπορούμε να κάνουμε, συμπολίτες.

Αυτό το κείμενο γράφτηκε το πρωί της Δευτέρας. Το απόγευμα της Δευτέρας συμμετείχαμε στον αγιασμό του Ολυμπιακού Βόλου, έξω από το Εθνικό Αθλητικό Κέντρο «Τάκης Συνετόπουλος», διότι οι είσοδοι στο στάδιο ήταν μπλοκαρισμένες από έναν γερανό-θηρίο κι ένα φορτηγό φορτωμένο με πολύ μίσος.

Ύστερα ήρθαν οι πυρκαγιές της Αττικής, ένα ακόμη ασύμμετρο φαινόμενο – η Βικιπαίδεια, η διαδικτυακή εγκυκλοπαίδεια, λέει ότι αυτός ο όρος καθιερώθηκε κυρίως από στρατιωτικούς αναλυτές πολεμικών επιχειρήσεων μόλις στις δύο τελευταίες δεκαετίες. Για τις ασύμμετρες απειλές (asymmetric threats) και τον ασύμμετρο πόλεμο (asymmetric warfare) δεν υπάρχουν απόλυτα συμφωνημένοι ορισμοί διεθνώς. Γενικά, ασύμμετρος θεωρείται ο πόλεμος που διενεργείται από οργανωμένες μη-συμβατικές ομάδες, βασίζεται στην αναίρεση των κανόνων του δικαίου και του δικαίου του πολέμου, ενώ χρησιμοποιεί κυρίως χαμηλού σχετικά κόστους όπλα και επιχειρησιακή δράση που προκαλεί όμως, δυσανάλογα, μεγάλου (ασύμμετρου) κόστους αποτελέσματα στον υπέρτερο αντίπαλο, τόσο σε ανθρώπινες ζωές και υλικό όσο και σε ψυχολογικό και κοινωνικό κόστος.

Τρίτη πρωί, δεν υπάρχουν λόγια. Μόνο νεκροί και τραυματίες. Γεια σας.

(δημοσιεύτηκε στην βολιώτικη "Θεσσαλία" την Τετάρτη 25.07.2018 χωρίς την φωτογραφία)

κυκλο-φ-οριακα 935, 11 Ιουλίου 2018

Τζουμτριαλαριλαρό τον κακό μας τον καιρό. Μεταφορικώς, βεβαίως, αλλά και κυριολεκτικώς, τι ν’ τούτο; κάθε απόγευμα και μια βροχή, συνήθως και με ολίγη από καταιγίδα, «τον Ιούλιο κάποτε» που έγραψε κι Ελύτης αλλά ο καιρός του φετινού Ιουλίου δεν μας επέτρεψε να τον τραγουδήσουμε στην μεγάλη συναυλία για το «Άξιον Εστί», το βράδυ της Δευτέρας 9 Ιουλίου 2018. Μια άλλη φορά, μας είπαν, κι εμείς μείναμε να τραγουδάμε από μέσα μας «Άξιον Εστί τ’ αναίτιο το δάκρυ, ανεβαίνοντας αργά στα ωραία μάτια των παιδιών που κρατιούνται χέρι χέρι, των παιδιών που κοιτάζουνται και δεν μιλιούνται…».

Σάββατο απόγευμα ανοίξαν οι ουρανοί και πλημμύρησε η ανθοστόλιστη οδός Λαμπράκη, μπροστά από το Δημαρχείο της μεγάλης μας πόλης. Κι άμα λέμε πλημμύρησε εννοούμε πέρα-πέρα καμιά 15αριά πόντοι νερό, προσέξτε τις μπότες του ανθρώπου, που μάλλον προσπαθεί να ξεβουλώσει ένα φρεάτιο μπροστά στο παλιό ηρώον, να προλάβει πριν σαλπάρει η όπισθεν βαρκούλα (η φωτογραφία είναι δανεισμένη από ανάρτηση του φίλου Βασίλη Ηλιόπουλου στο φατσοβιβλίο). Στο σημείο πρόκειται να κατασκευαστεί ο τέταρτος κυκλικός κόμβος και δεν γνωρίζω τι περιλαμβάνει η Μελέτη του Κυρίου Μελετητή σχετικά με την διαχείριση των ομβρίων υδάτων. Διότι, αν διάβασα ορθώς, για τους δύο ήδη κατασκευασμένους κόμβους (Μπότσαρη-Διμηνίου και ΚΤΕΛ) απαιτήθηκε ένα πρόσθετο ποσόν 300κάτι χιλιάδων ευρώ (είναι πολλά τα λεφτά…) για την αντιμετώπιση στη φάση της κατασκευής «αστοχιών» της Μελέτης του Κυρίου Μελετητή στο θέμα των ομβρίων. Κι αυτό μου έκανε τεράστια εντύπωση, διότι με τα λίγα (σε σύγκριση…) που ξέρω εγώ η μελέτη απορροής-διαχείρισης των ομβρίων υδάτων αποτελεί απαραίτητο συστατικό στοιχείο κάθε μελέτης Οδοποιίας. Βεβαίως η διαχείριση σιδηροδρομικών γραμμών που διέρχονται από κυκλικό κόμβο είναι ειδικό θέμα, αλλά κι αυτό περίμενα ότι θα είχε συμπεριληφθεί στην Μελέτη του Κυρίου Μελετητή για τον κόμβο Λαμπράκη-Παπαδιαμάντη, πλην ηπατήθην, όπως εφάνη και από σειρά πολεμικών περί τούτου ανακοινωθέντων.

Όμως όσο διαρκούν αυτές οι μεγαλόστομες εξαγγελίες περί εκσυγχρονισμού, βελτίωσης, αναδιάρθρωσης και λοιπά πολλά της κυκλοφορίας «στον Βόλο των ονείρων μας» μόνο και μόνο λόγω της δημιουργίας αυτών των κυκλικών κόμβων, εγώ διαπιστώνω ότι τέτοιο κυκλοφοριακό μπάχαλο δεν είχαμε ποτέ στα τελευταία δέκα χρόνια. Ποτέ. Και μάλιστα σε σημεία όπου ποτέ πριν δεν είχαμε τέτοια προβλήματα. Και η παρατήρηση της στήλης είναι, εδώ και 28 χρόνια, αντικειμενική

Τις προάλλες, στο πλαίσιο ενός πρωινού και πολύ υγιεινού περιπάτου, βρήκα ευκαιρία και φωτογράφισα και τα δύο σκάφη που αναπαριστούν την αρχαία πεντηκόντορο Αργώ. Το ένα μπρούτζινο, ψηλά στο βάθρο του, με όλα τα κουπιά στη θέση τους – και είπα ένα μπράβο στον Οργανισμό Λιμένος, που έχει στην ευθύνη του αυτό το όμορφο έργο του γλύπτη Νικόλα, από το 1965, πολύ καιρό είχα να δω το έρμο το γλυπτό με όλα του τα κουπιά. Το άλλο ξύλινο, επίσης με σχεδόν όλη του την αρματωσιά, στον φυσικό του χώρο, την θάλασσα του Παγασητικού, κατασκευασμένο από τον ντόπιο καραβομαραγκό Νίκο Ρέπο υπό τις οδηγίες του ινστιτούτου «Ναυδόμος» και του Ναυάρχου Απόστολου Κούρτη στο διάστημα 2004-2008. Το υπερήφανο ναυπήγημα που έκανε ένα μοναδικό ταξίδι 650 ναυτικών μιλίων από 14 Ιουνίου έως 20 Αυγούστου 2008 φτάνοντας μέχρι τους Άγιους Σαράντα της Αλβανίας, ενώ στον Βόλο, αφετηρία και τελικό προορισμό του ταξιδιού του, μαίνονταν οι γκρίνιες και οι έριδες – σύγχρονη Ιστορία που θα αργήσει να περάσει στα εγχειρίδια. Ας είναι καλά οι σύγχρονοι Αργοναύτες-κωπηλάτες του ταξιδιού που το θυμούνται και μας το θυμίζουν.

Ας είμαι καλά κι εγώ που δεν θέλω να βλέπω αυτό το όμορφο σκαρί-σύμβολο της πόλης μου να κάνει τον χριστουγεννιάτικο καραγκιόζη στη στεριά, δίπλα στο άγαλμα της παραλίας. Ας είστε καλά κι εσείς, γεια σας.

(δημοσιεύττηκε στην βολιώτικη "Θεσσαλία" την Τετάρτη 11.07.2018)

κυκλο-φ-οριακα 934, 4 Ιουλίου 2018

Όπως πολύ σωστά είχε προβλέψει η στήλη την προηγούμενη Τετάρτη χάθηκε η κακιά Νεφέλη μέσα στων ουρανών τα νέφη, ξαναφάνηκε ο ήλιος μετά το ουράνιο τόξο πάνω απ’ τα κατάρτια των ιστιοπλοϊκών της παραλίας μας και έγινε καλοκαίρι. Αφήνοντας πίσω κάτι μισο-αρμόδιους να αλληλοκατηγορούνται επί των αντιπλημμυρικών έργων, μέχρι και τον Μάκη τον Τσεκουράτο κάπου πήρε το μάτι μου, μαζί με το βαρύγδουπο ύφος του, να κατανέμει, πάλι, ευθύνες – κι οι άλλοι μέσα στα νερά, να περιμένουν να συνέλθει (από το κώμα; από κάτι άλλο;) το Ελεγκτικό Συνέδριο.

Ωραία πράματα. Ευτυχώς υπάρχει το Μουντιάλ του ποδοσφαίρου και περνάμε κάποιες «ανέμελες» ώρες παρέα με κάτι παιδάκια αξίας πολλών δισεκατομμυρίων σε όποια νομισματική μονάδα θέλετε. Αρχαίο Πνεύμα αθάνατο, αγνέ πατέρα, του ωραίου, του μεγάλου και τ’ αληθινού κατέβα, φανερώσου κι άστραψε εδώ πέρα στη δόξα της δικής σου γης και τ' ουρανού – στα γήπεδα της Ρωσίας!

Αλλά εμείς έχουμε κι άλλες έννοιες, καλλιτεχνικού περιεχομένου ως συχνάκις είθισται. Την ερχόμενη Δευτέρα, 9 Ιουλίου 2018, στο Θερινό Δημοτικό Θέατρο Βόλου «Μελίνα Μερκούρη», στις 9:15 μ.μ, η Βολιώτικη Χορωδία συμμετέχει στην παρουσίαση του εμβληματικού έργου «ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ» σε μουσική Μίκη Θεοδωράκη και ποίηση του νομπελίστα ποιητή Οδυσσέα Ελύτη, που διοργανώνεται από την Διεύθυνση Πολιτισμού του ΔΟΕΠΑΠ-ΔΗΠΕΘΕ Δήμου Βόλου. με την Συμφωνική Ορχήστρα του Δημοτικού Ωδείου Βόλου υπό τη διεύθυνση του μαέστρου Ιωακείμ Μπαλτσαβιά. Ερμηνεύουν επί σκηνής ως λαϊκός τραγουδιστής ο πολύ γνωστός Δημήτρης Μπάσης, ως ψάλτης ο βαρύτονος Ιορδάνης Παπάζογλου, και ως αφηγητής ο ηθοποιός-σκηνοθέτης Γρηγόρης Γαλάτης. Τα χορωδιακά μέρη του έργου τραγουδούν η «Βολιώτικη Χορωδία» (διδασκαλία Στάσα Τζάλλα), η «Μικτή Χορωδία του Δημοτικού Ωδείου Λάρισας» (διδασκαλία Δημήτρης Καρβούνης) και ο Μουσικός Πολιτιστικός Σύλλογος «Χορωδία Αταλάντης» (διδασκαλία Αντιγόνη Κερετζή). Τη μουσική επιμέλεια της συναυλίας έχει ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Δημοτικού Ωδείου Βόλου Ανδρέας Μιμαίος.

Να έρθετε στο Θέατρο την Δευτέρα. Το λαϊκό ορατόριο «Άξιον Εστί» είναι η κορύφωση της ελληνικής μουσικής και ποιητικής δημιουργίας. Είναι ένα έργο που δεν είναι εύκολο να παρουσιαστεί σωστά, χρειάζεται πολλούς και καλούς συντελεστές, χρειάζεται μεγάλη και μεθοδική προετοιμασία. Δεν είναι μια συναυλία άντε βάλε δυο μπουζούκια ένα μπάσο κι ένα ντραμς, άντε και δυο «ονόματα» στα μικρόφωνα, δώσε 15 ευρά κι έλα να ρίξεις τις βόλτες σου επί των κερκίδων να μερακλώσεις μέχρι του χρόνου που θα ξανάρθουμε. Το «Άξιον Εστί» είναι μια Λειτουργία, είναι μια Μέθεξη, είναι «κάθε λέξη κι από ‘να χελιδόνι», είναι κάθε φράση μια εικόνα Ελλάδας, κάθε νότα μια κραυγή, ένα Δοξαστικό. Πιστεύω, χωρίς έπαρση αλλά και χωρίς φόβο, πως όποιος δεν έχει εντρυφήσει στην ουσία αυτού του έργου για πολλά Ελληνικά πράγματα «δεν δικαιούται δια να ομιλεί». Και, πιστέψτε με, ξέρω πολλούς σύγχρονους αυτό που λέμε «πολύ Έλληνες», που προσφάτως έμαθαν να ξεφωνίζουν (όχι να τραγουδούν, αυτό είναι δύσκολο…) την επίκληση στον Νοητό Ήλιο της Δικαιοσύνης, την οποία μέχρι πρότινος θεωρούσαν καταδικαστέο κομμουνιστικό παιάνα …

Ελάτε, λοιπόν. «Άξιον Εστί το τίμημα». Ελάτε μαζί με τα παιδιά σας, με τα εγγόνια σας. Ο Πολιτισμός είναι Σχολείο, ο Πολιτισμός μας κάνει Έλληνες, όχι τα μαθηματικά!

Συγγνώμη, παρασύρθηκα. Κάθε φορά που ασχολούμαι μ’ αυτό το έργο «κάτι παθαίνω» - για όποιους διατηρούν καλή μνήμη η Βολιώτικη Χορωδία το τόλμησε το 2014, μαζί με την Χορωδία Αταλάντης, και δεν απογοήτευσε όσους το άκουσαν.

Εκτός από έναν τρίτο, κατά σειρά, κυκλικό κόμβο, στην διασταύρωση Λαμπράκη-Παπαδιαμάντη τίποτε άλλο σημαντικό δεν συμβαίνει στα κυκλοφοριακά μας. Θα τα ξαναπούμε, γεια σας.

(δημοσιεύτηκε στην βολιώτικη "Θεσσαλία" την Τετάρτη 04.07.2018)

Η Βολιώτικη Χορωδία συμμετέχει στην Συναυλία «Άξιον Εστί» Δευτέρα 9 Ιουλίου 2018

Με ιδιαίτερη χαρά και συγκίνηση η Βολιώτικη Χορωδία συμμετέχει στην παρουσίαση του εμβληματικού έργου «ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ» σε μουσική Μίκη Θεοδωράκη και ποίηση του νομπελίστα ποιητή Οδυσσέα Ελύτη, που διοργανώνεται από την Διεύθυνση Πολιτισμού του ΔΟΕΠΑΠ-ΔΗΠΕΘΕ Δήμου Βόλου τη Δευτέρα 9 Ιουλίου 2018 στο Θερινό Δημοτικό Θέατρο Βόλου «Μελίνα Μερκούρη», στις 9:15 μ.μ. με την Συμφωνική Ορχήστρα του Δημοτικού Ωδείου Βόλου υπό τη διεύθυνση του μαέστρου Ιωακείμ Μπαλτσαβιά.

Ερμηνεύουν επί σκηνής ως λαϊκός τραγουδιστής ο πολύ γνωστός Δημήτρης Μπάσης, ως ψάλτης ο βαρύτονος Ιορδάνης Παπάζογλου, και ως αφηγητής ο ηθοποιός-σκηνοθέτης Γρηγόρης Γαλάτης.

Τα χορωδιακά μέρη του έργου τραγουδούν η «Βολιώτικη Χορωδία» (διδασκαλία Στάσα Τζάλλα), η «Μικτή Χορωδία του Δημοτικού Ωδείου Λάρισας» (διδασκαλία Δημήτρης Καρβούνης) και ο Μουσικός Πολιτιστικός Σύλλογος «Χορωδία Αταλάντης» (διδασκαλία Αντιγόνη Κερετζή). Τη μουσική επιμέλεια της συναυλίας έχει αναλάβει ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Δημοτικού Ωδείου Βόλου Ανδρέας Μιμαίος.

Η Βολιώτικη Χορωδία προσκαλεί τα μέλη της, τους φίλους της και όλο το κοινό του Βόλου και της περιοχής μας να παρακολουθήσουν την παρουσίαση αυτού του μεγαλειώδους έργου, που αποτελεί μνημείο της σύγχρονης ελληνικής τέχνης, το βράδυ της ερχόμενης Δευτέρας στο θερινό δημοτικό θέατρο Βόλου «Μελίνα Μερκούρη».

Προπώληση εισιτηρίων: 10 & 5 ευρώ στο Κέντρο Πληροφόρησης «Δίαυλος» (καθημερινά 10π.μ.-2μ.μ & 6μ.μ-9μ.μ, από τις 2 Ιουλίου και μετά), στην οδό Σκενδεράνη 11 και την ημέρα της παράστασης, στο ταμείο του Θερινού Δημοτικού Θεάτρου Μελίνα Μερκούρη.

για το Διοικητικό Συμβούλιο της Βολιώτικης Χορωδίας

Ο Πρόεδρος                                                                                            Η Γ. Γραμματέας

Χαράλαμπος Σκυργιάννης                                                                           Αποστολία Βολιώτη

Η Ένωση Παλαιών Προσκόπων του 58ου Συστήματος Ναυτοπροσκόπων Βόλου για τρίτη χρονιά στο εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου, στην βραχονησίδα στην νότια πλευρά του Σωρού, μετά το Αγκίστρι, 1 Ιουλίου 2018

Την Κυριακή 1 Ιουλίου 2018, για τρίτη χρονιά, η Ένωση Παλαιών Προσκόπων του 58^ου Συστήματος Ναυτοπροσκόπων Βόλου βρέθηκε στο εξωκλήσι του Αγίου Νικολάου που είναι χτισμένο πάνω σε μια βραχονησίδα στην νότια πλευρά του Σωρού, μετά το Αγκίστρι..

Το εκκλησάκι αυτό, κατασκεύασμα των αρχών του 20^ου αιώνα από ψαράδες, η Ένωσή μας το έχει «υιοθετήσει» με τις ευλογίες του Μητροπολίτη μας κ. Ιγνατίου και φροντίζει για την συντήρησή του. Τα δύο προηγούμενα χρόνια έγιναν πολλές εργασίες συντήρησης  από τα «ειδικά» συνεργεία της Ένωσής μας με σοβατίσματα, ασπρίσματα, διαμόρφωση «σκάλας» για αποεπιβίβαση και πρόσβασης στους βράχους, αποψίλωση και άλλα. Φέτος σειρά είχε ένα καινούργιο κεραμοσκεπές καμπαναριό με την καμπάνα του και η γενική περίφραξη του χώρου, μαζί με μία ανανέωση των χρωμάτων (άσπρο και μπλε σκούρο, το ανέκαθεν χρώμα των ναυτοπροσκόπων) και των σημαιών – ελληνική, εκκλησιαστική και του 58^ου Συστήματός μας.

Πολύτιμος βοηθός σε όλη αυτή την προσπάθεια ο φίλος Αχιλλέας Κυρίτσης, που με την βάρκα του διακίνησε τους δικούς μας «συντηρητές» και βοήθησε κι ο ίδιος πολύ στις εργασίες.

Την Κυριακή πραγματοποιήθηκε η δεύτερη φάση του εγχειρήματος, που περιλάμβανε εκκλησιασμό στον Άγιο Στέφανο και στην συνέχεια μετάβαση με την εξάκωπη βάρκα του Συστήματός μας «Ιάσων», με Κυβερνήτη τον Αρχηγό Συστήματος Παναγιώτη Κόλλια, στο νησάκι. Φέτος ήταν μαζί μας και οι αδερφοί Παλαιοί Πρόσκοποι από το 3^ο Σύστημα Αεροπροσκόπων Ν.Ιωνίας που μας δώρισαν και μία παλαιωμένη εικόνα του Αγίου Γεωργίου, την οποία αφήσαμε μαζί με τις άλλες εικόνες. Μαζί μας και ο εφημέριος του Ι.Ν.Αγίου Στεφάνου π. Δημήτριος Κοτρώτσιος, που διάβασε μια ευχή μέσα στο φρεσκοασβεστωμένο και πεντακάθαρο εκκλησάκι.

Ευχαριστούμε για μία ακόμη φορά τον Μητροπολίτη μας κ. Ιγνάτιο και υποσχόμαστε ότι θα συνεχίσουμε αυτό που ξεκινήσαμε. Ευχαριστούμε επίσης τον πατέρα Δημήτριο, τον Οργανισμό Λιμένος Βόλου, όλους όσους με οποιονδήποτε τρόπο συνέβαλαν στην επιτυχή διενέργεια των συντηρήσεων, και τους βαθμοφόρους του Συστήματός μας που διέθεσαν την βάρκα και συμμετείχαν στην όλη προσπάθεια.

Να είμαστε γεροί, του χρόνου να το ξανακάνουμε.

Για την Ένωση Παλαιών Προσκόπων 58^ου Σ.Ν/Π Βόλου

Ο Αρχηγός

Χαράλαμπος Σκυργιάννης

κυκλο-φ-οριακα 933, 27 Ιουνίου 2018

27 Ιουνίου και οι βροχές καλά κρατούν, καλημέρα συμπολίτες. Μας έχει πλακώσει μια Νεφέλη (καμία σχέση με τη μαμά του Φρίξου και της Έλλης, που ήταν Ωκεανίς και θεότης της Φιλοξενείας) και βρέχει καθημερινά, ρημαδιό έχει γίνει το πρόγραμμα των θερινών πολιτιστικών εκδηλώσεων. Μία απ’ αυτές, από τις Χορωδίες των Εκπαιδευτικών και του Πολιτιστικού Συλλόγου «Το Εγγλεζονήσι» με ωραία ορχήστρα και άψογα χορευτικά σε όμορφα επιλεγμένο ρεμπέτικο πρόγραμμα στο ανοιχτό Θέατρο Νέας Ιωνίας ολοκληρώθηκε Δευτέρα βράδυ «με την ψυχή στα δόντια», καθώς ενδιαμέσως χοντροψιχάλισε αρκετά, ανοίξανε ομπρέλες και σκεπάστηκαν μην βραχυκυκλώσουν τα ηλεκτροηχητικά μηχανήματα. Και ίσως, λέω, συμπολίτες, να μην μπορείτε να καταλάβετε πόσος μόχθος εμπεριέχεται στην οργάνωση και εκτέλεση μιας τέτοιας εκδήλωσης – κι ύστερα μπορεί να έρθει μια κυρία Νεφέλη και να σου τα κάνει όλα μαντάρα…

Καινούργια μόδα κι αυτή η ονοματοδοσία κάθε καιρικού φαινομένου, σε δουλειά να βρισκόμαστε. Αντί να ψάχνουμε τα αίτια και να κοιτάμε πώς μπορούμε να αντιμετωπίσουμε την ρίζα των φαινομένων της κλιματικής αλλαγής (διότι περί αυτού πρόκειται, ας μη γελιόμαστε…) προσπαθούμε να «ωραιοποιήσουμε» με βλακιούλες τον κακό μας τον καιρό. Κι έχουμε και εκείνον τον υπερατλαντικό Τραμπ-άκουλα (αιώνια μνήμη στον Χαρρυ Κλυνν…) να αποσύρει την Αμερική του από τα σοβαρά παγκόσμια περιβαλλοντικά ζητήματα και να την προστατεύει από την καταστροφή κρατώντας σε κλουβιά τα παιδιά των μεταναστών. Νεφέλη εν κρανίω.

Άσχετο: «Να σταματήσω δεν μπορώ, εσένα και το μάλμπορο (Marlboro)» στίχος-ρεφραίν σύγχρονου ελληνικού τραγουδιού σε ρυθμό συρτοτσιφτετέλι για τα σύγχρονα ελληνικά πανηγύρια. Αγάπης Αγώνας Άγονος, που θα ‘λεγε και ο Σαίξπηρ το 1595, τις προάλλες δηλαδή.

κυκλο-φ-οριακα 932, 20 Ιουνίου 2018

ένας ποδηλάτης στην (νέα) παραλία της Θεσσαλονίκης

20 Ιουνίου και οι βροχές καλά κρατούν, καλημέρα συμπολίτες. Αύριο ακόμη ένα «ορόσημο» στην υπερ-οκταετή πορεία της χώρας μας ανάμεσα στις συμπληγάδες πέτρες των εξωτερικών μνημονίων και των εσωτερικών μεταρρυθμίσεων. Βαδίζουμε, λένε οι μεν, προς την Έξοδο, διαφωνούν οι δε – οι δε που, έχω την αίσθηση, και συγγνώμη δηλαδή, ότι διαφωνούν ακόμη και με τον εαυτό τους, ιδίως στο ζήτημα της συμφωνίας με την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, όπου αρνήθηκαν να υπερασπιστούν την (κυριολεκτικά) πατροπαράδοτη θέση τους περί σύνθετης ονομασίας. Κι όσο εμείς, του λεγόμενου δημοκρατικού τόξου, διαφωνούμε μεταξύ μας, τόσο οι άλλοι αισθάνονται ισχυρότεροι και φτάνουν μέχρι και στην επίκληση στρατιωτικού πραξικοπήματος (την οποία επίκληση «ανακαλούν» μετά την καταδίωξη, καθώς είναι απλώς θρασύδειλοι…)

Από βαθειά μέσα μου ξεπηδάει όλο και πιο συχνά ο στίχος του Ανδρέα Κάλβου: Θέλει αρετήν και τόλμην η Ελευθερία.

Πάμε στα δικά μας. Συνεχίζεται στο Μουσείο της Πόλης η Έκθεση Τεκμηρίων της Βολιώτικης Χορωδίας, όλα τα πρωινά 10:30 – 13:30 και Τετάρτη & Παρασκευή και απόγευμα 18:00-21:00. Και η συναυλία την περασμένη Τετάρτη πολύ καλή, πραγματικά ιστορική, μέσα στον αρχαιολογικό χώρο του τείχους των Παλαιών. Όσοι δεν ήρθατε, χάσατε, και το εννοώ.

«Έσπασαν τις κλειδαριές» και απέδωσαν στον λαό την πλαζ των Αλυκών μόλις τους ενημέρωσε ο άρχων πασών των Παγασών ότι δεν είναι καλά η πλαζ – μόλις την προηγούμενη εβδομάδα ετούτη εδώ η στήλη έγραφε περί της δικαστικής διαφοράς με την μισθώτρια εταιρεία, κι άλλες δυο, τουλάχιστον, φορές στο κοντινό παρελθόν ασχολήθηκε με το θέμα με ενημερωτικήν-αφυπνιστικήν πρόθεσιν , πλην εις μάτην. Δεν πειράζει, η πλαζ ας είν’ καλά. Και με την μισθώτρια εταιρεία γι’ αυτό υπάρχουν τα δικαστήρια – ο Δήμος είναι μαθημένος σε μακροχρόνιες διενέξεις με μισθωτές, κάτι παρόμοιο είχε συμβεί και με τον «Θεόφιλο» στην Πλατεία Ρήγα Φεραίου, που κατέληξε, λάθος κατά την γνώμη μου, σε ΚΑΠΗ.

Ασφαλτοστρώθηκε και διαγραμμίστηκε με διπλή συνεχή γραμμή από την Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας ο παραλιακός δρόμος προς Αγριά, η Εθνική Οδός αρ. 34, που ανήκει στο τριτεύον εθνικό οδικό δίκτυο (αυτό το τονίζω μπας και το χωνέψει κανείς ότι το κύκλωμα Πηλίου δεν είναι επαρχιακή αλλά εθνική οδός…). Ορθώς διαγραμμίστηκε με διπλή συνεχή γραμμή, που δεν έχει καμία διακοπή, διότι σε κανένα σημείο δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις ασφαλείας ούτε για προσπέραση, ούτε για αριστερή στροφή. Κατόπιν αυτού, πρέπει άμεσα να αφαιρεθεί η ούτως ή άλλως σύμφωνα με τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας παράνομη πινακίδα, που βρίσκεται πριν το βενζινάδικο και κατευθύνει αριστερά προς το γνωστό πολυκατάστημα. Νομίζω ότι όλοι ξέρουμε για ποιο πράγμα μιλάμε, και για αυτή την πινακίδα έχω στα αρχεία μου μια σχετική αλληλογραφία, καθώς «τότε» δεν είχα επιτρέψει να τοποθετηθεί – ύστερα έφυγα και δεν ξέρω την συνέχεια. Πάντως παραμένει παράνομη και πολύ επικίνδυνη.

Όσο για τον οικισμό στα Αστέρια, όπου μονίμως υπάρχουν διαμαρτυρίες γι’ αυτή την διπλή γραμμή που δεν επιτρέπει νόμιμη αριστερή στροφή στην κίνηση από Βόλο, νομίζω πως καλή και ενδεδειγμένη λύση είναι η εξυπηρέτηση του οικισμού να γίνεται μέσω του σηματοδοτούμενου κόμβου παραλιακή-περιφερειακός. Δεν ξέρω λεπτομέρειες, δεν το έχω δει το θέμα, μια σκέψη κάνω, κι αν κάποιος ενδιαφέρεται ας με βρει να το ψάξουμε περισσότερο.

Όλα αυτά ωραία και καλά. Εκείνος ο δρόμος Βόλου Βελεστίνου θα τελειώσει, άραγε, ποτέ; Τα πλευρικά διόδια στον κόμβο Βελεστίνου μπήκαν σε λειτουργία, αλλά μέχρι να φτάσουμε εκεί; Δεν ξέρω, αδέρφια, αυτό το έργο πολύ καθυστερεί, και δεν μου φαίνεται πολύ λογικό, δεν ξέρω.

Ξέρω ότι αύριο μπαίνει το Καλοκαίρι. Θα πάμε να το υποδεχτούμε με ποδήλατο, να έρθετε κι εσείς. Γεια σας.

(δημοσιεύτηκε στην βολιώτικη "Θεσσαλία" την Τετάρτη 20.06.2018, με κουτσουρεμένη την φωτογραφία)

κυκλο-φ-οριακα 931, 13 Ιουνίου 2018

Καλημέρα και πάλι, κι ας λέει η Σοφία Βέμπο στην «Στέλλα» του Μιχάλη Κακογιάννη (1955, μουσική Μάνος Χατζιδάκις) ότι τέτοια μέρα σαν σήμερα δεν θέλει ν’ ανταμώσει άνθρωπο «…ούτε για καλημέρα». Εμείς, ως Βολιώτικη Χορωδία, και Καλή Μέρα να ‘χετε σας ευχόμαστε και το βραδάκι σας περιμένουμε στο Μουσείο της Πόλης του Βόλου, στην οδό Φερών 17, στη συνοικία των Παλαιών. Ώρα 19:30 θα κάνουμε τα Εγκαίνια μιας Έκθεσης Τεκμηρίων της 80χρονης ιστορίας της Βολιώτικης Χορωδίας, που θα διαρκέσει από τις 13 (σήμερα δηλαδή) μέχρι τις 24 Ιουνίου 2018. Τα τεκμήριά μας είναι φωτογραφίες, διπλώματα, μετάλλια, αναμνηστικά, αφίσες και πολύ οπτικοακουστικό υλικό – 80 χρόνια ιστορίας είναι αυτά, 1937-2017.

Στην συνέχεια, ώρα 21:00, σας έχουμε ετοιμάσει μια Συναυλία που όμοιά της δεν έχετε ξαναζήσει. Και το λέω μετά λόγου γνώσεως, γιατί, πιστέψτε με, έχω ζήσει κι εγώ πάρα πολλές συναυλίες που θα ‘λα ήταν «μοναδικές» κι εν τέλει ήταν ίδιες με τις προηγούμενες. Η αποψινή Συναυλία της Βολιώτικης Χορωδίας και του Παιδικού μας Τμήματος θα είναι διαφορετική, κατ’ αρχήν διότι θα γίνει σε έναν διαφορετικό από τους συνηθισμένους χώρο. Θα γίνει στον χώρο πίσω από το Μουσείο της Πόλης, όπου υπάρχει διατηρημένο μεγάλο τμήμα του βυζαντινού τείχους που θωράκιζε περιμετρικά το Κάστρο των Παλαιών μέχρι περίπου το 1889. Σ’ αυτόν τον χώρο, με απόλυτο σεβασμό στην σημασία του, η Βολιώτικη Χορωδία θα τραγουδήσει έργα μελοποιημένης ποίησης των μεγάλων Ελλήνων Ποιητών και Συνθετών, μελωδίες που ταιριάζουν απόλυτα τόσο στην μακρά ποιοτική ιστορία της Βολιώτικης Χορωδίας όσο και στο αρχαιολογικό περιβάλλον του τείχους των Παλαιών. Συμμετέχουν ως σολίστ η υψίφωνος Κατερίνα Αποστολοπούλου και ο βαρύτονος Ευάγγελος Κακάλιας. Την καλλιτεχνική διεύθυνση έχει η Στάσα Τζάλλα και στο πιάνο συνοδεύει η Εύη Κανελλοπούλου. Πριν από τους «μεγάλους» θα αποδώσουν τέσσερα τραγούδια οι αγγελικές φωνές των «μικρών», του Παιδικού μας Τμήματος.

Ελάτε, λοιπόν, να ζήσουμε όλοι μαζί μια πραγματικά αξέχαστη βολιώτικη βραδιά.

κυκλο-φ-οριακα 930, 6 Ιουνίου 2018

Ημέρα Περιβάλλοντος 2018 στην Αιγιάλεια

Καλοκαιράκι, συμπολίτες, να είμαστε καλά να το φχαριστηθούμε και φέτος. Πέρασε και η φετινή Ημέρα Περιβάλλοντος με καθαρισμό των ακτών από μαθητές και λοιπούς εθελοντές, καθαρές είναι οι θάλασσες σε όλη τη γειτονιά μας, με την πλαζ των Αλυκών ξέρει κανείς τι γίνεται; Έχουμε κρατήσει ένα δημοσίευμα από 28.04.2018 που τιτλοφορείται «Αναπροσαρμογή μισθώματος με αγωγή ζητεί η μισθώτρια εταιρεία πλαζ Αλυκών», όπου ως αιτία της αγωγής αναφέρεται χαρακτηριστικά ότι «η εγκατάσταση και λειτουργία αντλιοστασίου της ΔΕΥΑΜΒ εντός του ένδικου μισθίου (σσ. της πλαζ) συνιστά πραγματικό ελάττωμα καθώς λειτουργεί ως διακομιστής ακαθάρτων ομβρίων υδάτων και βοθρολυμάτων στο κέντρο του βιολογικού καθαρισμού της πόλεως του Βόλου και επιπλέον δεν συντηρείται καλώς και η λειτουργία του συγκεκριμένου αντλιοστασίου δεν είναι καλή». Από το όλο δημοσίευμα μαθαίνουμε α) ότι μέσα στην πλαζ υπάρχει αντλιοστάσιο β) η καλή διαχειρίστρια εταιρεία, που προέρχεται εκ Μυκόνου, θεωρεί ότι αυτό είναι μειονέκτημα για το «ένδικον μισθίον» (πολύ μ’ αρέσουν αυτά τα δικηγορίστικα…) και ίσως, λέω εγώ τώρα και με το συμπάθειο, να έχει και κάποιο δίκιο γ) ότι η αναλογούσα δίκη θα γινόταν στις 17.05.2018 και έκτοτε δεν ξαναδιάβασα κάτι σχετικό. Συμπέρασμα, αν ξέρει κανείς τι πρόκειται να συμβεί φέτος με την πλαζ των Αλυκών ας μας ενημερώσει.

Η φετινή διεθνής καμπάνια για την μία και μοναδική ημέρα του χρόνου είναι «Beat the Plastic Pollution. If you can’t reuse it, refuse it», που σημαίνει «Νικήστε τη μόλυνση από τα πλαστικά, αν δεν μπορείτε να το ξαναχρησιμοποιήσετε, πείτε όχι σε αυτό». Οι παλιότεροι έχουμε ζήσει (και θυμόμαστε, ελπίζω…) τους παγκόσμιους πανηγυρισμούς όταν τα πλαστικά άρχισαν να μπαίνουν στην ζωή μας, μέχρι που έφτασαν να κυριαρχούν σε κάθε στιγμή της καθημερινότητάς μας και τώρα καλούμαστε να ανακρούσουμε πρύμναν και να πείσουμε, το και δυσκολότερο, τους νέους ανθρώπους ότι τα πλαστικά είναι κακό πράμα. Να πείσουμε τα παιδιά, που πάνε και κάθονται στις καρέκλες της καφετέριας και παραγγέλνουν τον καφέ τους όχι σε κούπα, αλλά σε πλαστικό ποτηράκι – φαίνεται είναι πιο high …

κυκλο-φ-οριακα 929, 23 Μαΐου 2018

το τραινάκι στο Πεδίο του Άρεως

Πρώτον, τον παντρέψαμε τον πρίγκηπα, εντάξει, ένα άγχος μου ‘φυγε. Δεύτερον έπιασα τον εαυτό μου να μην λυπάται πια στο άκουσμα του καινούργιου μακελειού σε σχολείο του Τέξας, όπου ήταν κι Έλληνας ο εκτελεστής – άξιος, λέω, της μοίρας του αυτός ο λαός, όσο σκληρό κι αν ακούγεται αυτό, που αρνείται να απαγορέψει την οπλοκατοχή και έχει έναν παράφρονα για πρόεδρο. Τρίτον έμαθα τι ήταν το Ίλιντεν (η ημέρα, η γιορτή του Προφήτη Ηλία), μια δυσπρόσιτη σελίδα βαλκανικής ιστορίας, που όσο απότομα προέκυψε τόσο γρήγορα χάθηκε από την τρέχουσα πραγματικότητα. Τέταρτον μια κυρία με BMW κατάφερε και μπήκε ανάποδα στον κυκλικό κόμβο στα ΚΤΕΛ και βρήκε το σκανδαλοθηρικό Πρώτο Θέμα αφορμή να γράψει για έναν ακόμη «πανικό». Πέμπτον το μεσημέρι σήμερα, ώρα 13:00, θα πάμε όλοι στα Δικαστήρια για να αθωωθούν οι συμπολίτες μας που «παρακώλυσαν» (άκουσον! άκουσον!) την συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου, τότε που η πλειοψηφία αρνήθηκε να συζητήσει την μη καύση σκουπιδιών από την ΑΓΕΤ!

Ύστερα πήγα Παρασκευή 18 Μαΐου 2018 στην κεντρική εκδήλωση για τα 30 χρόνια λειτουργίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας στον Βόλο. Μια εξαιρετική εκδήλωση, αντάξια αυτού του Θεσμού, αυτού του Οργανισμού, που αποτελεί την μεγαλύτερη και συνάμα την καλύτερη, την ποιοτικότερη, επένδυση που έγινε σ’ αυτή την πόλη από καταβολής της. Μια εξαιρετική εκδήλωση την οποία τιμήσαμε πολλοί Βολιώτες αλλά όχι η επίσημη εκπροσώπηση της πόλης. Δεν είδα (έψαξα λεπτομερώς και όσες φωτογραφίες έφτασαν στα μάτια μου) ούτε έναν επίσημο εκπρόσωπο της Δημοτικής Αρχής του Βόλου. Δεν είδα – αν κάνω λάθος ας με διορθώσει κάποιος – και πιστεύω ότι είναι μεγάλο λάθος να μην τιμά η πόλη το Πανεπιστήμιό της. Φαντάζομαι ότι θα είναι σύσσωμη η Δημοτική μας Αρχή στα όποια εγκαίνια του συναυλιακού κέντρου (πρώην εκθεσιακού) στο Πεδίο Άρεως – και με την ευκαιρία, επειδή σε κάποιους κατά καιρούς αναπτυξιολογούντες λείπει «ένας μεγάλος συναυλιακός χώρος» στον Βόλο, η εκδήλωση του Πανεπιστημίου έγινε σε έναν χώρο, μέσα στο συγκρότημα Τσαλαπάτα (διαφήμιση δεν κάνουμε) που είναι ό,τι καλύτερο για συναυλίες, και μάλιστα μεγάλες.