κυκλο-φ-οριακα 1290, 29 Ιουλίου 2026

 

Μία εβδομάδα εκτός δημοσιότητος τα κυκλο-φ-οριακα. Σε καλοκαιρινή διαβίωση (διακοπές δεν το λες…) ή, κατά την Ανδρεϊκή ρήση «στα μπάνια του λαού». Και στο μυαλό τα 52 χρόνια της μεταπολίτευσης, η αγωνία μας τότε, το 1974, με την επιστράτευση που εξελίχθηκε σε φιάσκο, η τουρκική εισβολή στην Κύπρο, ο φάκελος της οποίας παραμένει πεισματικά κλειστός (κάτι σαν τον φάκελο των υποκλοπών, αλλά στο πολύ πιο σημαντικό…), οι αφίξεις των ξενιτεμένων ηγετών και των εξόριστων συντρόφων, οι μεγάλες συναυλίες με τα αγαπημένα μας τραγούδια (αυτά που τραγουδούσαμε στις δικές μας συναυλίες εκεί έξω, φυλάγοντας τσίλιες μη μας την πέσουνε χαφιέδες της χούντας…) κι ύστερα η Δημοκρατία. «Φέρτε μου νερό να ξεδιψάσω / και μια πέτρα για να ξαποστάσω / τι να θυμηθώ τι να ξεχάσω / απ’ όσα πέρασα» δανεικό από την «Μικρά Ασία» των Πυθαγόρα-Καλδάρα. Και φτάνω σήμερα, στην γιορτή στο Προεδρικό Μέγαρο σ’ εκείνη την απίστευτη πραγματικά φωτογραφία με τις εφτά (τουλάχιστον) κυρίες σε παράταξη με τις βαρύτιμες τουαλέτες (πιθανότατα κατασκευή ΤΝ, αλλά η ουσία δεν αλλάζει…) – ένας φίλος από «τότε» πρότεινε στο φατσοβιβλίο του χρόνου να εκλέξουν μια Miss Δημοκρατία, μη πάει χαμένος τόσος κόπος…

Με το κτήριο της Πυροσβεστικής αυτό που συμβαίνει, ή μάλλον συνέβη, είναι (σχεδόν) πρωτάκουστο. Απεδείχθη, δυστυχώς, ότι ο Κύριος Περιφερειάρχης αφ’ ενός πέταξε την μπάλα στην κερκίδα και αφ’ ετέρου, το και χειρότερο, μας «την είπε» κιόλας, κατά το κοινώς λεγόμενον. Αν κατάλαβα καλά, σε μια συνέχεια της ανοησίας περί ευθύνης της Πυροσβεστικής (που είναι αλήθεια ότι δεν την επανέλαβε…) είπε επί λέξει, προσπαθώντας να δικαιολογήσει το γιατί έστειλε τα λεφτά στα Τρίκαλα, «την επόμενη φορά να είστε πιο έτοιμοι» απευθυνόμενος στα στελέχη της Μαγνησίας. Τα οποία στελέχη της Μαγνησίας, βέβαια, έχουν καταπιεί την γλώσσα τους, από την αρχή αυτής της ιστορίας. Και ξαφνικά εμφανίστηκε η Κυρία Πρόεδρος του ΤΕΕ, η οποία, αφού είπε διάφορα περί πολεοδομικών θεμάτων, παρεκκλίσεων και λοιπών κατέληξε ότι τα χρήματα (6 εκατομμύρια, θυμίζω…) χάθηκαν επειδή δεν πληρώθηκαν 2.000 € για ένα Τοπογραφικό Διάγραμμα!! Και, ως ήτο φυσικόν, πάλι τα αρμόδια στελέχη της Αντιπεριφέρειας, τα οποία ενέκριναν την περιβόητη Μελέτη, δεν άνοιξαν το στόμα τους. Ο Θεός μαζί μας, συμπολίτες, ειλικρινά νιώθω ότι τούτος ο τόπος βουλιάζει καθημερινά επειδή δεν έχει ανθρώπους σοβαρούς που να τον αγαπάνε, να τον εκπροσωπούνε υπερήφανα σε όλα τα επίπεδα και να τον κρατάνε όρθιο. Ούτε Δημοτική Αρχή έχει, βεβαίως.

Ύστερα ανέκυψε το άλλο τεράστιο ζήτημα με την καύση των σκουπιδιών από την ΑΓΕΤ και η Πυροσβεστική πήρε να ξεχνιέται. Λάβρος ο Κύριος Περιφερειάρχης κατά του Υπουργείου, που αγνόησε την ομόφωνη αρνητική θέση του Περιφερειακού Συμβουλίου Θεσσαλίας. Η οποία (σωστή) αρνητική θέση, βέβαια, ήρθε (και καλά έκανε…) να ανατρέψει τις θετικές εισηγήσεις της Διεύθυνσης Ανάπτυξης και της Διεύθυνσης Περιβάλλοντος της Περιφέρειας. Το καταλάβαμε ή να το ξαναπώ; Τώρα περιμένουμε την προσφυγή της Περιφέρειας στο Συμβούλιο της Επικρατείας, μέχρι τον Οκτώβριο. Κι ως τότε κάτι θα οργανώσουμε κι εμείς – κι ας μην ξεχνάμε, ένα από τα πιο στυγερά εγκλήματα στην γειτονιά μας, ο βασανισμός από αστυνομικούς κι ο θάνατος του Βασίλη Μάγγου, συνέβη σ’ ένα συλλαλητήριο ενάντια στην καύση σκουπιδιών στην ΑΓΕΤ, το καλοκαίρι του 2020.

Περιμένουμε λοιπόν. Γενικώς και αδιακρίτως, περιμένουμε. Ακόμα και τους τουρίστες, τους περιμένουμε, έτσι λεν αυτοί που ξέρουν. Εδώ και κάποια χρόνια επίσης περιμένουμε τα υδροπλάνα. Τα κυκλο-φ-οριακα έχουν ασχοληθεί 22 φορές με το θέμα, τελευταία φορά τον Μάρτιο φέτος, προτελευταία τον Οκτώβριο πέρυσι, όπου αναλύσαμε και το ιδιαίτερο θέμα της «Μελέτης Κυματικής Διαταραχής», που καθιστά σχεδόν απαγορευτική την χωροθέτηση υδατοδρομίων, μακάρι να κάνουμε λάθος. Πάντως το 2027, πρώτα ο Θεός και οι εφοπλιστές, βλέπουμε…

Δόθηκε στην κυκλοφορία ο Αυτοκινητόδρομος Κεντρικής Ελλάδος Α3, που διασυνδέει τους Αυτοκινητοδρόμους Α1 (ΑΘΕ) και Α2 (Εγνατία). Ο Α3, που στην «λαϊκή» ορολογία ονομάζεται και Ε65 (πώς λέμε «ελληνικό FBI»…) από την αντίστοιχη αρίθμηση των Ευρωπαϊκών Οδών – κατ’ αναλογία θα έπρεπε τον Α1 μας, τον βασικό Αυτοκινητόδρομο, να τον λέμε Ε75. Τέλος πάντων, η ονομασία ενός δρόμου έχει την σημασία της, μεγαλύτερη όμως σημασία έχει η λειτουργία αυτού του δρόμου. Θυμάμαι που μιλούσα γι’ αυτόν, ως εκπρόσωπος του ΔΕΚΑΜΜ και της Ελλάδας στις συνόδους του ΟΗΕ στην Γενεύη, στην Βαρσοβία, στην Άγκυρα στην δεκαετία του ’90 (μετά το 1996…), όταν οργανώναμε το Διευρωπαϊκό Δίκτυο Μεταφορών (Trans-European Transport Network, TEN-T) για την καλύτερη εξυπηρέτηση των ευρωπαίων πολιτών – μου φαινόταν σαν σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Και να τώρα, 30 χρόνια μετά, που, με την μεγάλη βοήθεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το σενάριο βγαίνει επιτέλους αληθινό. Να το χαιρόμαστε, χωρίς βλακώδεις αντιδικίες και γκρίνιες.

Τέλος. Ο Αύγουστος προ των πυλών (ante portas…) με τις παχιές τις μύγες του και με όλη την περιδινητική αγάπη μας. Γεια σας.

Στην φωτογραφία, η Στ’ Τάξη του Γυμνασίου Θηλέων Βόλου στις 31.05.1930 φωτογραφίζεται στο Ρέμα της Άλλης Μεριάς. Η Μητέρα μου Γεωργία Μωραΐτου είναι 3^η από αριστερά στην 2^η σειρά. Ψάξτε κι εσείς (καλύτερα στο ιστολόγιο), είτε Μαμά, είτε Γιαγιά πιστεύω ότι θα βρείτε. Στον «αυθεντικό» Βόλο.

δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 29.07.2026, αρ.φύλλου 4686.