κυκλο-φ-οριακα 1112, 6 Ιουλίου 2022

Φτου σκουληκομυρμηγκότρυπα, 6 έχει σήμερα ο μήνας, καλημέρα κιόλας, δεν υπολόγισα σωστά τις μέρες. Διότι χθες έληξε η προθεσμία αιτήσεων για επιδοτήσεις μέσω του προγράμματος «ΑΝΑΚΥΚΛΩΝΩ-ΑΛΛΑΖΩ ΣΥΣΚΕΥΗ», τουτέστιν αγοράζω νέα συσκευή, λευκή μεν, «πράσινη» δε, και επιστρέφω αρμοδίως την παλιά μου, η οποία οδεύει προς ανακύκλωση, πώς και πού ακριβώς δεν μπόρεσα να ξεδιαλύνω. Δεν ξέρω αν ασχοληθήκατε με αυτό ή όχι, εγώ λίγο. Και μου έχει κάνει μεγάλη εντύπωση ο περιορισμός των «ενεργοβόρων» οικιακών συσκευών σε κλιματιστικά, ψυγεία και καταψύκτες. Μόνο! Δηλαδή δεν είναι ενεργοβόρες οι ηλεκτρικές κουζίνες, τα πλυντήρια; Τα τεχνικά στοιχεία των συσκευών, απλουστευμένα, λένε ότι η ονομαστική ισχύς τους είναι: ψυγείο 90 Watt, καταψύκτης 110 W, κλιματιστικό 1000 W, πλυντήριο πιάτων 3200 W, πλυντήριο ρούχων 2800 W, κουζίνα (μάτια) 1500-2000 W, φούρνος 2800 W, ανάλογη είναι και η κατανάλωση ενέργειας. Γιατί, λοιπόν, αποσύρουμε τις συσκευές με την χαμηλότερη κατανάλωση λέγοντας ένα σωρό μπούρδες περί σωτηρίας του περιβάλλοντος και εξοικονόμησης πολύτιμης ενέργειας; Κατά την γνώμη μας η απάντηση είναι απλή: οι μεγάλοι εισαγωγείς (δεδομένου ότι τίποτε σχετικό δεν παράγεται, πλέον, στην Ελλάδα) έχουν πλεόνασμα σε κλιματιστικά και ψυγεία και πρέπει να το διώξουν, «έπεισαν» Άδωνη και λοιπούς συγγενείς (ίσως και με το αζημίωτο, ποιος μπορεί να το αποκλείσει…) να τους πληρώσουν κι από πάνω, μαζί με εμάς τα κορόιδα που υποφέρουμε από την αισχροκέρδια των παραγωγών ηλεκτρικής ενέργειας και καταπίνουμε, συνήθως, αμάσητες τις καραμελίτσες περί οικονομίας και πρασίνων αλόγων. Και κάτι ακόμη. Φίλοι, που σε ανύποπτο χρόνο, προ τετραμήνου και βάλε, είχαν κάνει σχετική έρευνα αγοράς και παρακολουθούν τα πράγματα, με διαβεβαιώνουν ότι οι ονομαστικές τιμές στα μαγαζιά των κλιματιστικών ανέβηκαν αισθητά από τότε που ανακοινώθηκε αυτό το πρόγραμμα, με αποτέλεσμα σήμερα, μαζί και με την επιδότηση, να κοστίζουν στον καταναλωτή κάτι λίγο περισσότερο από ότι θα κόστιζαν αν αγοράζονταν πριν από τέσσερεις μήνες…!!

Θαύμα; Γιατί όχι, αφού υπάρχει «δημοσιονομικός χώρος» (καινοφανής έκφρασις κι αυτή), σε απλά ελληνικά «λεφτά υπάρχουν, εκλογές έρχονται, δώστε σανό και καναβούρι στον λαό και ψιλά στους δικούς μας». Κι άσε τους απέναντι να κατοχυρώνουν το «TurkAegean» στο Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO- Intellectual Property Office). Μα είναι δυνατόν; Και όμως είναι, συν-Έλληνες. Καμία πολιτική ευθύνη, τώρα ο (αν)αρμόδιος Υπουργός ανακρίνει τον ένα και μοναδικό υπηρεσιακό παράγοντα που «πήρε το σήμα και δεν του το ‘δωσε», το φαντάζεστε; Κι εκεί, στο ΝΑΤΟ, τι έγινε τελικά, κατάλαβε κανείς; – οι περισσότεροι ευρωπαίοι μιλούν για περιφανή νίκη της Τουρκίας…

Γιατί; θα μου πείτε, μήπως κατάλαβε κανείς τι έγινε εδώ, στο Δημοτικό Συμβούλιο Βόλου; Εγώ εκείνο που κατάλαβα είναι ότι πάλι ισόβια κάτεργα ετοιμάζει ο Άρχων για όποιον τολμά τώρα ή τολμήσει στο μέλλον να αμφισβητήσει το μεγαλείο του και όλα τα υπόλοιπα. Ανεξαρτήτως, ανεπιστρεπτί και διακαώς – ενημερωθείτε από την «Μαγνησία» ή/και το magnesianews.gr.

Κι άλλα συγκλονιστικά νέα: Αλέξης Κούγιας τέρμα στην ΑΕ Λάρισας (σούζα τ’ αλογάκ’), Αχιλλέας Νταβέλης ο νέος ιδιοκτήτης. Έλεγα κι εγώ, το πακέτο περιλαμβάνει εκτός από κέντρο αποκατάστασης και μάσκες για τον κορωνοϊό, εφημερίδες και τηλεοράσεις, αλλά λείπει το ποδόσφαιρο, το «μιντιακό τοπίο» της ταλαίπωρης σημερινής Ελλάδας απαιτεί και επαφή με τις μάζες των χουλιγκάνων των γηπέδων για στήριξη καλού-κακού. Οι οποίοι οπαδοί πανηγύρισαν αυτή την αλλαγή, λένε τα ρεπορτάζ κι εμάς, εκτός όλων των άλλων, θα μας λείψουν εκείνες οι ευγενικές ανακοινώσεις εναντίον του Άρχοντος και οι αναλόγου ύφους απαντήσεις – μια υπέροχη ατμόσφαιρα ενός ιδιάζοντος τάτσι-μίτσι-κότσι…

Οργιάζει ανεξέλεγκτη η βαριά εγκληματικότητα σε ολόκληρη την επικράτεια και οι άριστοι καταδιώκουν τους φοιτητές και την Εισαγγελέα Διαφθοράς και απελευθερώνουν τον δολοφόνο Κορκονέα και τους δολοφόνους του Ζακ Κωστόπουλου – έχουν γίνει μαλλιά-κουβάρια και μεταξύ τους, λένε οι κακιές οι γλώσσες, ήρθε και η τουρκαιγιώτικη σφαλιάρα κι απόγινε. Μόνο εδώ, σε τούτη την όμορφη πόλη, επικρατεί αυτή η όμορφη «ομερτά», όπου βίλλες και εκατομμύρια βολτάρουν ανενόχλητα και ουδείς άριστος ασχολείται…

Κυκλοφοριακώς όλα καλά. Ο κόμβος στη Γορίτσα ακόμα γίνεται, οι λακούβες στους δρόμους δεν λεν να κλείσουν, οι ασφαλτοστρώσεις δεν καταλαβαίνω με ποιο σκεπτικό γίνονται, όπου γίνονται, το ίδιο αλαλούμ επικρατεί στις κεντρικές αρτηρίες όπως όλα τα τελευταία χρόνια (για την ακρί-βει-α από τότε που ο Άρχων και οι συν αυτώ καταστηματάρχες, συνεπικουρούμενοι από «επιστήμονες», κατήργησαν τις κορύνες) και τώρα προέκυψε κι άλλο ένα «προβληματάκι» στην οδό Ιάσονος, όπου η ο-Θεός-να-την-κάνει λεωφορειολωρίδα είναι μονίμως κατειλημμένη από μηχανοκίνητους διανομείς (ελληνιστί ντελιβεράδες), οι οποίοι, προφανώς, δικαιούνται να παρκάρουν εκεί ενώ τα Ι.Χ. απαγορεύονται. Δεν ξέρω πού είναι γραμμένα αυτά, πάντως στον ένα και μοναδικό Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας εξαιρέσεις για ντελιβεράδες και τις εταιρείες τους δεν προβλέπονται. Δεν ξέρω επίσης ποιος είναι αυτός που αστυνομεύει ή δεν αστυνομεύει αυτές τις «εξαιρέσεις», και επίσης δεν ξέρω πώς αντιδρούν τα ίδια τα λεωφορεία σε αυτά – φοβάμαι ότι κι εδώ επικρατεί η προαναφερθείσα όμορφη «ομερτά»…

Καλοκαιράκι, συνάνθρωποι, ας το ευχαριστηθούμε. Προσωπικά είχα χρόνια να κολυμπήσω στις Πλάκες και φέτος πηγαίνω σχεδόν καθημερινά στον χώρο του Συλλόγου Χειμερινών Κολυμβητών «ΙΑΣΩΝ». Μια εξαιρετικά ευχάριστη έκπληξη, τόσο στην πεντακάθαρη θάλασσα όσο και στην οργανωμένη ήπια αλλά με πλήρη επάρκεια στεριά. Και με ναυαγοσώστη παρακαλώ! Θερμά συγχαρητήρια στον Σύλλογο, που εδώ και πολλά χρόνια αγωνίζεται για το καλύτερο.

Σας χαιρετώ διεξοδικώς. Γεια σας.

Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη «στου Βόλου τις ακρογιαλιές…». 

(δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" την Τετάρτη 06.07.2022, αρ.φύλλου 3732)

κυκλο-φ-οριακα 1111, 29 Ιουνίου 2022

 

Καλημέρα συμπολίτισσες και συμπολίτες. Όταν στις 12 Φεβρουαρίου 2020 τα κυκλο-φ-οριακά γιόρταζαν τις 1000 συνέχειες, ο παιδικός φίλος και συν-ναυτοπρόσκοπος στο 58^ο Σ.Ν/Π Κώστας Μ. μου ευχήθηκε να φτάσω τις 2000 και «για αρχή» να φτάσω στον ιδιαίτερο αριθμό 1111, με τους τέσσερεις άσσους. Ε! σήμερα, 29 Ιουνίου 2022 αυτό που διαβάζετε είναι το κείμενο αριθμός 1111! Δυο χρόνια και πέντε μήνες για 111 κείμενα είναι ένας καλός μέσος όρος απόδοσης.

Δυο χρόνια πανδημίας, ας μην ξεχνάμε. Μιας πανδημίας που δεν λέει να ξεκουμπιστεί ή, τουλάχιστον, να γίνει ενδημία να ησυχάσουμε κάπως. Σχεδόν μόλις οι «εμπειρογνώμονες» αποφάσισαν να καταργήσουν τις μάσκες, ο CoViD-19 έδειξε, πάλι, τα δόντια του. Και ναι μεν δεν βρισκόμαστε σε καταστάσεις ανάγκης («δεν υπάρχει πίεση στο Σύστημα Υγείας»…) όμως πολλοί συνάνθρωποι αρρωσταίνουν, έστω και ελαφρά, και οι θάνατοι δεν έχουν τελειώσει. Και επιτρέψτε μου να αναρωτιέμαι: αφού όλα γίνονται προκειμένου να διευκολυνθεί ο Τουρισμός, τουλάχιστον τα ξενοδοχεία και τα λοιπά καταλύματα τηρούν κάποια υγειονομικά πρωτόκολλα ή καταργήθηκαν, μαζί με τις μάσκες, κι αυτά; Και με την ευκαιρία, μιλώντας για Τουρισμό, κάποια στιγμή το 2019, στο φατσοβιβλίο, είχα αναφέρει το νούμερο 30 εκατομμύρια αφίξεις, ένα νούμερο το οποίο, ως άσχετος περί αυτά, το είχα διαβάσει σε κάποια ανακοίνωση. Δέχτηκα, λοιπόν που λέτε, σφοδρή επίπληξη από τουριστικό παράγοντα της περιοχής μας, του τύπου «…δεν ισχύουν αυτά τα νούμερα, μην ακούς τι λέει η Κουντουρά…» (τότε, επί ΣΥΡΙΖΑ, Υπουργός Τουρισμού). Πικράθηκα εσωτερικώς, όμως σήμερα ακούω πανταχόθεν ότι «…στόχος είναι να φτάσουν και να ξεπεραστούν τα 30 εκ. αφίξεις του 2018-19…» (τώρα, επί ΝΔ, με Κικίλια Υπουργό Τουρισμού). Ή κάνω, πάλι, λάθος; Τέλος πάντων, πάμε παρακάτω.

Μιλώντας για το Σύστημα Υγείας, είναι η πρώτη φορά στην ιστορία αυτού του τόπου που η πρόσληψη-ορκωμοσία Νοσηλεύτριας στο Νοσοκομείο μας γίνεται είδηση μετά φωτογραφίας στον Τύπο. Δύο φορές μάλιστα, Διοικητής και Διευθύντρια και στο μέσον η κοπέλα, ολοψύχως ευχόμαστε ευόδωσιν του δύσκολου έργου της. Αλλά δεν καταλαβαίνω τι θέλει να πει ο ποιητής, μήπως ότι να! δείτε, εμείς έτσι ενισχύουμε το Σύστημα Υγείας; – κάποιοι γιατροί λείπουν, νομίζω, μια μονάδα στεφανιογραφίας λείπει, νομίζω, την υγεία μας να ‘χουμε…

Την προηγούμενη Τετάρτη ρωτούσαμε τι γίνεται με το Δικαστικό Μέγαρο, απανωτές μας ήρθαν οι απαντήσεις, με τη σειρά, τόσο από τον Πρόεδρο του Δικηγορικού Συλλόγου κ. Στρατηγόπουλο, όσο και από τον Βουλευτή κ. Μαραβέγια. Ο κ. Πρόεδρος είπε εμμέσως πλην σαφώς ότι ο δικηγορικός κόσμος αφ’ ενός δεν εγκρίνει την τοποθεσία της Νεάπολης (τα έχουμε πει αυτά, πρόκειται για τμήμα του οικοπέδου όπου βρίσκεται το Εργαστήριο Δημοσίων Έργων (σήμερα Τμήμα Ελέγχου Υλικών & Ποιότητας Δημοσίων Έργων), στην οδό Ύδρας, στην Νεάπολη) και αφ’ ετέρου ανησυχεί για την διαδικασία ΣΔΙΤ (Σύμπραξη Δημόσιου & Ιδιωτικού Τομέα) με την οποία πρόκειται, γενικώς, να κατασκευαστεί το έργο, όπου εμπλέκεται (δεν ξέρω πώς και γιατί) και το αντίστοιχο μέγαρο της Λαμίας. Ο κ. Βουλευτής δηλώνει «…την ικανοποίηση της κοινωνίας της Μαγνησίας για την λύση (σσ. ΣΔΙΤ) που δρομολογήθηκε…» και αναμένει εντός 15ημέρου να οριστικοποιηθούν οι όροι ανάθεσης του έργου και να δικαιωθούν η υπομονή και οι προσδοκίες όλων μας. Αυτά συμπολίτισσες και συμπολίτες, τα συμπεράσματα δικά σας. Εγώ ουδόλως αισιοδοξώ.

Ήρθε πάλι και μας βρήκε αυτό το αίσχος με το έσχες. Όπου ουδείς και ποτέ εξετάζει το πόθεν – κι αν το εξετάζει, τύπου Γιώργος Τράγκας, τι έγινε; σκασίλα μας και σκορδοκαΐλα μας. Κανείς δεν εξετάζει πώς προέκυψαν, αδερφέ, τόσα ακίνητα, βίλες περίπου εν μία νυκτί και λογαριασμοί καταθέσεων, όπως και εκατομμύρια δανείων. Χαλαρά, ακόμη λίγο σανό και σε δουλειά να βρισκόμαστε οι πολίτες, να ‘χουμε κάτι να κουβεντιάζουμε στα παραλιακά καφενεία, χωρίς ουσία, όπως πάντα.

Κατά τα άλλα εντάξει, που είχατε αγωνία. Κατακυρώθηκαν τα λαμπάκια, 210.000 ευρώ, σε γνωστόν βολιώτη (κάτι είναι κι αυτό, τα λεφτά στον τόπο τους…) επιχειρηματία, για τον οποίο εγώ προσωπικώς δεν φανταζόμουν ότι ασχολείται και με τέτοιου είδους επιχειρήσεις – όμως εγώ ηπατήθην ενώ αυτός θα μας κρεμάσει και τα λαμπάκια των Χριστουγέννων. Αμήν.

Στο μεταξύ η νυχτερινή βρώμα συνεχίζεται και ουδείς, αλλά αδιαμφισβητήτως ουδείς, ασχολείται με το θέμα. Όλοι οι αρμόδιοι ερωτούν αλλήλους ή απλώς σφυρίζουν αδιάφορα (θυμάστε εκείνο το υπέροχο τραγουδάκι του 1959 με τη φωνή του Τώνη Μαρούδα, στίχους Γιώργου Οικονομίδη, σύνθεση Γιώργου Μουζάκη που λέει «Σου σφυρίζω / για να βγεις σου σφυρίζω / σου κρυφομουρμουρίζω / το δικό μας σκοπό…»), αποτέλεσμα δεν υπάρχει, μια συντονισμένη κοροϊδία υπάρχει κι όλοι κοιμούνται ήσυχοι και βέβαιοι ότι ο λαουτζίκος θα τους ξαναστείλει στα αρμόδια όργανα (ίσως και κάπου παραπέρα…) όταν θα έρθει ο καιρός της κρίσεως.

Αλλά εμένα αυτό το τραγουδάκι, με το συμπάθιο δηλαδή, με γύρισε πίσω στον Φεβρουάριο 2006, όταν η Βολιώτικη Χορωδία ανέβασε στο Δημοτικό Θέατρο (ναι! είχαμε και τέτοιο κάποτε, περασμένα μεγαλεία…) παράσταση «Λες και ήταν χθες…» και αυτό μάς το τραγούδησε-σφύριξε ο σαξοφωνίστας Δημήτρης Πετρής, που πρόσφατα εντάχθηκε στην ορχήστρα των αγγέλων…

Ουδείς, επίσης, ασχολείται με το ότι και ο ΟΣΕ, μετά την Τράπεζα της Ελλάδος, εγκαταλείπει τον Βόλο. Ποιος να ασχοληθεί; Ποιος Άρχων; Ο… τρέχων Άρχων βλέπει το μέλλον του Βόλου ως ποδοσφαιρική ομάδα, άντε και ως διοργανωτή αγώνων στίβου, το πολύ ως παραγωγό σκουπιδιών και το ακόμα πιο πολύ ως «κόμβο» υγροποιημένου φυσικού αερίου. Και τέρμα. Τα υπόλοιπα προφανώς δεν τα χρειαζόμαστε, κατ’ αυτόν. Και, προφανώς, κατ’ αυτούς που τον στηρίζουν…

Σας χαιρετώ εξονυχιστικώς. Γεια σας.

Στην φωτογραφία Πίνακας του δικού μας λαϊκού ζωγράφου Νικολάου Χριστόπουλου (1880-1967) με όλα τα πλωτά εργαλεία για τα πρώτα έργα στο λιμάνι του Βόλου, στην δεκαετία 1892-1902.

(δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" την Τετάρτη 29.06.2022, αρ.φύλλου 3727)

κυκλο-φ-οριακα 1110, 22 Ιουνίου 2022

 

Πέρασε και η «Παγκόσμια Ημέρα του Πατέρα», 19 Ιουνίου, ταυτόχρονα με την εορτή των Αγίων Πάντων, που μόνο παγκόσμια δεν είναι, η διαδικτυακή Βικιπαίδεια το λέει καθαρά. Κι εγώ φέτος, για πρώτη φορά, είδα να υπάρχει αυτός ο χαρακτηρισμός. Νομίζω ότι εντάσσεται κι αυτό στην μεγάλη (αμερικάνικη) εικόνα μεγαλείου, που μετά μανίας προσπαθούν να μας επιβάλουν όλων των ειδών τα μέσα (…και τα έξω). Όπου όλα είναι μοναδικά, υπάρχει μόνο «η συγκλονιστική συνέχεια», η «απόλυτη φωνή», ο «πιο ανατρεπτικός» (τι ανατρέπει, άραγε), δεν υπάρχει τελικός αγώνας, υπάρχει μόνο «μεγάλος τελικός», κάποιος δεν (κατά)χειροκροτείται, μόνο «αποθεώνεται» πλέον, οι εξελίξεις είναι πάντοτε «καταιγιστικές» κλπ. κλπ.

Καλημέρα συμπολίτισσες και συμπολίτες. Παγκόσμια ή τοπικά, καλό είναι να θυμόμαστε και τους πατεράδες μας αυτή τη μία ημέρα του χρόνου – πλάκα κάνω, εγώ τον κυρ Αντώνη τον έχω στο μυαλό μου, σύμβουλο και αρωγό, κάθε μέρα, εύχομαι κι εσείς. Και να θυμάστε τους στίχους του Ελύτη από τον «Μικρό Ναυτίλο» «Πιάσε την αστραπή στο δρόμο σου άνθρωπε / δώσε της διάρκεια / μπορείς». Αστραπές είναι, τώρα πια, οι πατεράδες μας.

Έβρεξε και ψιλο-πλημμύρησε πάλι η Νεάπολη. Μετά την υπερχείλιση του Ξηριά και τα πλημμυρικά φαινόμενα του 2006 (λίγο πριν από τις Δημοτικές Εκλογές, αν θυμάστε…) επί Δημαρχίας Βούλγαρη είχε ξεκινήσει μεγάλο αποστραγγιστικό-αντιπλημμυρικό έργο στην Νεάπολη, με τους τελικούς συλλεκτήριους αγωγούς των ομβρίων υδάτων να καταλήγουν σε δύο υπόγειες δεξαμενές στον χώρο γύρω από το Εκθεσιακό-Αθλητικό Κέντρο (νυν μπουζουξίδικο σε αργία…) για να προωθηθούν τα νερά από εκεί στην θάλασσα με καταθλιπτικές αντλίες. Αυτή η συνολική εγκατάσταση με τις αντλίες δεν είμαι βέβαιος ότι ολοκληρώθηκε-λειτούργησε κάποια στιγμή. Το θέμα είναι σοβαρό και προτρέπω τους επιχειρηματίες και τους κατοίκους της Νεάπολης να ενδιαφερθούν τώρα να μάθουν τι γίνεται, πριν έρθει πάλι καμιά νεροποντή με ωραίο όνομα και κλαίνε για τις ζημιές τους. Και βέβαια να μην επαφίενται στο σωστό έργο που έκανε η Περιφέρεια στον Ξηριά, με την στερέωση και ανύψωση των πρανών και τον εγκιβωτισμό της κάτω κοίτης. Οι εγκιβωτισμοί είναι καλοί όσο οι παροχές είναι χαμηλές, όταν οι όγκοι του νερού μεγαλώνουν και οι ταχύτητες ροής αυξάνονται, λόγω του μπετόν, τα πράγματα μπορεί να γίνουν δύσκολα. Χρειάζεται, λοιπόν, επαγρύπνηση και κανείς δεν επ-αγρυπνά καλύτερα από τον άμεσα ενδιαφερόμενο, επιχειρηματία ή/και κάτοικο.

Νέα νομιμοποίηση αυθαιρέτων ετοιμάζεται, με κάποιες υποσημειώσεις περί άρσης της «ομηρείας» κάποιων διατηρητέων κτηρίων και κάποιων δεσμευμένων οικοπέδων (άμα ψάξει κανείς θα βρει ποιος ή το πολύ ποιοι δυο-τρεις «επώνυμοι» έχουν τέτοιου είδους ενδιαφέροντα και προκαλούν τέτοιου είδους νομοσχέδια…) και με βασικό «πολεοδομικό εργαλείο» τις «Ζώνες Υποδοχής Συντελεστή Δόμησης». Η χαρά των καταπατητών, των δικηγόρων και των άνεργων μηχανικών. Η ελληνική πολεοδομική νομοθεσία είναι ό,τι χειρότερο υπάρχει παγκοσμίως (αυτό μετά βεβαιότητος…) όπου, φυσικά, υπάρχουν κανονισμοί για την δόμηση των πόλεων. Χρόνια και ζαμάνια (zaman, στα τούρκικα χρόνος, εποχή, περίοδος – και με την ευκαιρία, οι Τούρκοι έχουν πλήρες κτηματολόγιο από τα χρόνια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας) χρόνια και ζαμάνια, λοιπόν, ακούμε περί κωδικοποιήσεως, απλοποιήσεως, αυστηροποιήσεως, ενεργοποιήσεως και λοιπά εις -ποιήσεως της Πολεοδομικής Νομοθεσίας κι αυτή γίνεται όλο και χειρότερη, πολυπλοκότερη, όλα δεν γίνονται και όλα γίνονται «υπό προϋποθέσεις», έχουν γεμίσει τα δάση, τώρα και οι περιοχές Natura 2000, έχουν χτιστεί τα ρέματα, έχουν κλείσει οι παραλίες, ολόκληρα χωριά χτίζονται χωρίς όρια οικισμού, σχεδόν όλοι οι κάποτε αυθαιρετήσαντες έχουν τακτοποιηθεί, εκείνο που πραγματικά έλειπε ήταν οι Ζώνες Υποδοχής Συντελεστή Δόμησης, που ανάθεμά με κι αν καταλαβαίνω τι σόι κομπίνα πάει πάλι να στηθεί, ώστε να νομιμοποιηθούν χιλιάδες αυθαίρετα στον Δήμο Βόλου. Χιλιάδες. Κι αυτό που με θλίβει περισσότερο, πέρα από το διαχρονικό έγκλημα των αυθαιρέτων αυτό καθ’ εαυτό, είναι η συναίνεση και, κατ’ επέκταση, η συνενοχή των Συναδέλφων Μηχανικών και η συνακόλουθη βουβαμάρα του Τεχνικού Επιμελητηρίου. Θυμάμαι τον Αντώνη Τρίτση και κλαίω, από την Επιχείρηση Πολεοδομική Ανασυγκρότηση (ΕΠΑ) του ΥΧΟΠ ξεκίνησα την ζωή μου στο Δημόσιο…

Και μιλώντας περί άρσεων και κομπινών γενικώς, πέντε (5) ακίνητα ιδιοκτησίας της Εθνικής Τράπεζας μέσα στα όρια του Δήμου Βόλου, που ήταν δεσμευμένα για χρήσεις σχολείων και κοινόχρηστων χώρων, αποδεσμεύτηκαν και επέστρεψαν θριαμβευτικά στην καημένη την Τράπεζα, που τα απέκτησε κατά κανόνα προ αμνημονεύτων χρόνων αφού ρούφηξε το αίμα των δύστυχων δανειοληπτών-επιχειρηματιών και αργότερα πούλησε παρόμοια δάνεια αναίσχυντα στο ένα τρίτο της αξίας που ζητούσε από τους Έλληνες σε διάφορα ξένα «φαντς» (investment funds, αλλοδαπές εταιρείες επενδύσεων, στα ελληνικά: παγκόσμια πλυντήρια βρώμικου χρήματος) που έχουν πέσει ως κόρακες πάνω στην ελληνική οικονομία. Αυτά εν ολίγοις. Κι ο καλός Δήμος με τον, κατά δήλωσή του, καλόν επιχειρηματία Άρχοντα αποχαρακτήρισε και αποδέσμευσε τα πέντε οικόπεδα της Τράπεζας που προορίζονταν για Σχολεία. Αλλά διεκδίκησε μετά μεγάλης ζέσεως και μανίας το οικόπεδο της οδού Παρασκευοπούλου, που ανήκε στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και προοριζόταν για ανέγερση Φοιτητικών Εστιών. Ήταν τότε που δήλωσε «δεν θα αφήσω εγώ να γίνει ο Βόλος πανεπιστημιούπολη…». Να χαιρόμαστε, συμπολίτισσες και συμπολίτες.

Κι επειδή, όπως έχουμε πολλάκις ξαναπεί, το ‘να φέρνει τ’ άλλο, τι γίνεται με το Δικαστικό Μέγαρο, ξέρει κανείς;

Το εργοστάσιο των σκουπιδιών θα γίνει είπε ο κύριος Υπουργός Περιβάλλοντος, είπε κι έφυγε ικανοποιημένος από την Γενική Συνέλευση του ΣΒΘΣΕ-Συνδέσμου Βιομηχανιών Θεσσαλίας & Στερεάς Ελλάδος. Γρηγορείτε! Και το LNG θα γίνει, λέει, την άλλη φορά θα τα πούμε αυτά. Δεν θα γίνει η μοναδική πραγματικά σοβαρή επένδυση, που θα έδινε πραγματική δουλειά σε βολιώτικα χέρια, αυτή με το εργοστάσιο ηλεκτρικών αυτοκινήτων. Φεύγει και η Τράπεζα της Ελλάδος, ένα ακόμη εμβληματικό κτήριο του Βόλου θα ρημάξει. Μένουμε με τα σκουπίδια και το αέριο. Να χαιρόμαστε.

Σας χαιρετώ καταιγιστικώς, γεια σας.

(δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" την Τετάρτη 22.06.2022, αρ.φύλλου 3722)

κυκλο-φ-οριακα 1109, 15 Ιουνίου 2022

Στο μέσον του Ιούνη, καλημέρα αγαπητοί και αγαπητές αναγνώστες και αναγνώστριες, εθριαμβεύσαμεν! Ως χώρα, φυσικά, στο ποδόσφαιρο, ακόμα πιο φυσικά. Εθνική Ελλάδος γεια σου!, μετά από πραγματικά πολύν καιρό όπου δεν κερδίζαμε και όλοι ήξεραν γιατί δεν κερδίζουμε, όλοι εκτός από εμένα, που δεν ήξερα, ούτε και μπορούσα να καταλάβω πώς γινότανε και χάναμε δυο φορές από τα Νησιά Φερόε (μεταξύ Νορβηγίας και Ισλανδίας) το 2014-15 – τότε, λόγω αυτής της συγκεκριμένης ήττας, έμαθα ότι «φερόε» σημαίνει πρόβατο, άρα «Νησιά των Προβάτων», έχουν περίπου 70.000 πρόβατα και 50.000 κατοίκους, το σύμπλεγμα αποτελείται από 18 νησιά, το δυτικότερο των οποίων ονομάζεται Mykines, τουτέστιν Μυκήνες και ψάξε-γύρευε τι δουλειά έχει αυτό το Ελληνικό όνομα στους Βίκινγκς! Έκανα πράξη αυτό που συνιστούν όλοι οι ψυχο-διάφοροι «να μαθαίνεις από τις ήττες σου…».

Τώρα θρίαμβος, από την 3^η κατηγορία στην 2^η θα ανεβούμε, ω! Έλληνες. Κι ο άλλος θέλει και καλά την Ρόδο, την Χίο, την Λέσβο, δικά του είναι, λέει, τα νησιά μας – τι ακούω, Παναγία μου; Και από τους δύο «ισχυρούς μας συμμάχους» (κάποιος δικός μας αρμόδιος το είπε χθες έτσι, επί λέξει, δεν συγκράτησα όνομα) ο ένας δυσκολεύεται με βουλευτικές εκλογές (άλλο δημοκρατικό βίτσιο κι αυτό, άλλη φορά ο Πρόεδρος άλλη το Κοινοβούλιο του Λαού, εμένα κάτι μου θυμίζει αυτό αλλά δεν κάνει να το πω, σύμμαχοι άνθρωποι…) ο άλλος ψάχνει εναγωνίως να βρει να μας πουλήσει σε δεκαπλάσια τιμή πετρέλαιο και υγροποιημένο φυσικό αέριο, να σωθεί ο Kyriakos να βολευτεί κι o ίδιος, βρε αδερφέ. Σύμμαχοι άνθρωποι!

Και οι άτιμες οι τιμές ανεβαίνουν και πάνε, με τις ευλογίες του Αδώνιδος και την δημοσιονομική αδυναμία του Χρήστου (μέχρι που άρχισα να τον λυπάμαι τον δύστυχο) …

Στον Βόλο, εκτός από επινίκιο ενθουσιασμό, επικρατεί πρωινή, κατά κανόνα, μπόχα. Μπόχα, βρώμα, κακοσμία, πώς αλλιώς να το πω; Μια ανεξήγητη κατάσταση, την οποία ουδείς προσπαθεί να εξηγήσει. Οι τακτικοί αναγνώστες της στήλης θα θυμούνται, πιστεύω, την περιβόητη μελέτη ολφακτομετρίας, την οποία τόσο πανηγυρικά είχε υπογράψει ο Kostas Agorastos ακριβώς στις 3 Οκτωβρίου 2020 (κυκλο-φ-οριακα 1034 & 1035) προκειμένου να διερευνηθούν επτά (7) συγκεκριμένες πιθανές (το τονίζω, πιθανές…) πηγές εκπομπής δυσοσμίας. Βαριά επιστήμη, η στήλη έπεσε στα βαθιά, κολύμπησε καλά, ανεδύθη σώα και συνεπέρανε τότε ευθαρσώς ότι «Κατόπιν όλων αυτών, και με το χέρι στην καρδιά, συμπολίτες Βολιώτες, τολμώ να πω ότι κάποιος μας δουλεύει. Ή ότι κάποιος θέλει να κάνει ένα διδακτορικό και βρήκε κάποια κορόϊδα να του το πληρώσουν.» Έκτοτε επανήλθαμε ερωτώντες τον Φεβρουάριο 2022 (κυκλο-φ-οριακα 1092) και όπως πριν, έτσι και μετά ουδέν νεώτερον από το βρωμο-μέτωπον.

Αυτή η όμορφη πόλη, με το υπέροχο θαλάσσιο και ορεινό περιβάλλον, έχει την ατυχία (ή την κακοδαιμονία, ή την αδυναμία των εκάστοτε παντοειδών ηγετών της…) να μην μπορεί να συνεννοηθεί με τα επιχειρηματικά συμφέροντα της εγγύς περιοχής ώστε να εξασφαλιστεί και η ευζωία όλων ανεξαιρέτως των πολιτών της. Δράμα διαχρονικό, από την τσιμεντόσκονη και τις παιδικές χαρές μέχρι τα σκουπίδια και τον νεκρό Βασίλειο (σαν χθες ήταν που το 2020 τον τσάκισαν στο ξύλο οι φρουροί της τάξης έξω από τα Δικαστήρια και συνέχισαν απτόητοι μέσα στα αστυνομικά γραφεία, για να πάρουν, λίγο αργότερα, προαγωγές…) από την μεταπολιτευτική συνειδητοποίηση μέχρι τις Αρχοντικές «αποφάσεις» για κατασκευή εργοστασίου SRF και σταθμού υγροποιημένου FSRU στα Πευκάκια (με την σύμπραξη, βεβαίως-βεβαίως, των αναπτυξιολάγνων βουλευτών και παρατρεχάμενων, του «θεόσταλτου» συμπεριλαμβανομένου, καθώς και των εκ Λαρίσης ακραιφνών Πρωτονοτάριων και Χαρτουλάριων), ένα δράμα εξ ανατολών, πλην ουχ ήττον και εκ δυσμών, από όπου μπορεί κάλλιστα να προέρχεται και η δυσοσμία. Ποιος θα το ψάξει, επιτέλους, ποιος θα απαλλάξει τον Βόλο από την μπόχα;

Αυτά συμβαίνουν στον αέρα και μέσα στα σπίτια μας. Έξω, στο έδαφος, στον δρόμο, να δείτε τι συμβαίνει. Προχθές ανέβηκε στον ενημερωτικό ιστότοπο της Λάρισας onlarissa ένα βιντεάκι που δείχνει από χαμηλά κι από ψηλά «…16 συνολικά κυκλικούς κόμβους (που) έχει δημιουργήσει τα τελευταία χρόνια η Περιφέρεια Θεσσαλίας στην πόλη της Λάρισας, αλλάζοντας άρδην τον συγκοινωνιακό χάρτη αλλά και την εικόνα» και είναι πράγματι ένα εντυπωσιακό οδοιπορικό, που αξίζει να το δείτε, όσοι/όσες ασχολείστε με το διαδίκτυο, άλλωστε το ζούμε όλοι όσοι επισκεπτόμαστε την περιοχή, είτε για δουλειά, είτε, σπανιότερα, για αναψυχή. Δύο παρατηρήσεις: α) στην Λάρισα κατασκευάζει κυκλικούς κόμβους η Περιφέρεια Θεσσαλίας αυτοβούλως, αυτοπροσώπως και δια παντός, εκεί δεν υπάρχει Δήμος, Καλογιάννης και τέτοια, εκεί ένας είν’ ο Ένας. Στον Βόλο κατασκευάζει κυκλικούς κόμβους ο Άρχων πάντων των Μονακών, ο πιο Ένας κι απ’ τον Ένα της Λάρισας – άλλωστε ποιος τολμά να συγκρίνει την Λάρισα με το Μονακό; και β) όλοι οι κυκλικοί κόμβοι της Λάρισας ήταν-είναι περισσότερο από απαραίτητοι για την καλή κυκλοφορία, ιδίως στις διασταυρώσεις και πάνω στην παλιά Εθνική Οδό αρ. 1, σήμερα λεωφόρο Κωνσταντίνου Καραμανλή, στους περιφερειακούς δρόμους κλπ. Η Λάρισα είναι κέντρο, και όχι μόνο της Θεσσαλίας, και ορθώς αναπτύσσει σταδιακά τις οδικές υποδομές της. Στον Βόλο οι κυκλικοί κόμβοι δεν ήταν-είναι απολύτως απαραίτητοι, ούτε η καταστροφή της οδού Καραμπατζάκη ήταν κατ’ ελάχιστον απαραίτητη, απεναντίας είναι απαραίτητη η ολοκλήρωση του Περιφερειακού δρόμου. Το πώς και γιατί με αυτό το θέμα δεν ασχολείται κανείς είναι μιας επόμενης στήλης αντικείμενο.

Σας αγαπώ ενδελεχώς και μένω ειλικρινώς υμέτερος. Τουτέστιν, γεια σας!

Και μην ξεχνάτε: «Όπου και να σας βρίσκει το κακό, αδελφοί, / όπου και να θολώνει ο νους σας, / μνημονεύετε Διονύσιο Σολωμό / και μνημονεύετε Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη. / Η λαλιά που δεν ξέρει από ψέμα / θ’ αναπαύσει το πρόσωπο του μαρτυρίου / με το λίγο βάμμα του γλαυκού στα χείλη.» 

Ο δικός μας Παπαδιαμάντης, από τις 20 Μαΐου 1962 στην ίδια θέση. 

(δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" την Τετάρτη 15.06.2022, αρ.φύλλου 3717)

κυκλο-φ-οριακα 1108, 8 Ιουνίου 2022

 

η Αγία Τριάδα του Γουναρόπουλου

Καλημέρα συμπολίτες και απανταχού αναγνώστες, ετούτη τη σημαδιακή μέρα, 8 Ιουνίου 2022. Σημαδιακή, διότι η στήλη βρίσκεται από σήμερα σε ένα καινούργιο περιβάλλον – είπε ν’ αλλάξει λίγο τον αέρα της, να αναπνεύσει λίγο πιο ελεύθερα, κυρίως λόγω της περιρρέουσας, διαρκώς εντεινόμενης, «Μονακο-λατρείας» (!!) καθώς και της εκδοτικής συνεργασίας με εξω-βολιώτικα οικονομικά (και μόνο…) συμφέροντα εκεί που φιλοξενούνταν μέχρι χθες. Αυτή η στήλη υπάρχει εδώ και 31 χρόνια, έχει περάσει διάφορα και έχει κολυμπήσει σε διάφορα, ψηλά ή χαμηλά κύματα, έχει γνώση επιστημονική, έχει άποψη πολιτική με την πραγματική, πιστεύει, έννοια του όρου, έχει θέσεις και αντι-θέσεις αναλλοίωτες μέσα στον χρόνο, υπάρχει λόγω αγάπης τόσο στον Ελληνικό Γραπτό Λόγο όσο και στην Πόλη που μας μεγαλώνει, αλλά και επειδή την στηρίζουν οι αναγνώστες της, πρωτίστως στο χαρτί μιας εφημερίδας και δευτερευόντως στο συνώνυμο διαδικτυακό ιστολόγιο και, εσχάτως, στο φατσοβιβλίο.

Καλώς ανταμώσαμε, λοιπόν, στις σελίδες της «Μαγνησίας» και καλόν δρόμο να έχουμε.

Δρόμο, τι δρόμο! Δρόμους να δουν τα μάτια σου, δρόμοι που έχουν τη δική τους ιστορία, τους δικούς τους μουσικούς, τους δικούς τους περιπατητές, δρόμοι οριζόντιοι και κάθετοι, ήσυχοι και θορυβώδεις, δρόμοι «ήπιοι» και δρόμοι ποδηλάτου, μονόδρομοι και πεζόδρομοι, κατσικόδρομοι και αυτοκινητόδρομοι. «Δρόμοι παλιοί, που αγάπησα και μίσησα ατέλειωτα…», όπως έγραψε ο Μανόλης Αναγνωστάκης (1925-2005), μελοποίησε ο Μίκης Θεοδωράκης (1925-2021) και πρωτοτραγούδησε η Μαργαρίτα Ζορμπαλά στις Μπαλάντες τού 1975.

Διάβασα ότι ο Δήμος Βόλου αγόρασε και μοίρασε 3.000 εισιτήρια σε μαθητές για να παρακολουθήσουν τα δύο παιχνίδια της Εθνικής Ελλάδος στο Πανθεσσαλικό Στάδιο, 9 και 12 Ιουνίου. Και καλά έκανε. Αρκετές καταστάσεις βίας (θυμάστε εκείνες τις ωραίες εικόνες με τον Άρχοντα μαινόμενο εναντίον του Άρη ή τότε, ΠΑΟΚ-ΑΕΚ για το Κύπελλο Ελλάδος;) αλλά και μεγάλες ερημιές έχει ζήσει μέχρι τώρα το καημένο το Στάδιο (με 200-300 φιλάθλους τι σόι είναι αυτή η ομάδα στην Α’ Εθνική…) καιρός να χαρεί με τα παιδιά και την Εθνική Ομάδα. Εγώ έχω «μείνει» στις 17 Αυγούστου 2004 με τους 22.000 θεατές στον αγώνα Ελλάδα-Μεξικό για το Ολυμπιακό Τουρνουά Ποδοσφαίρου στην Ολυμπιακή Πόλη του Βόλου. Τώρα το Πανθεσσαλικό Στάδιο ανήκει στον Δήμο Βόλου, όπως και το Εθνικό Αθλητικό Κέντρο στην Ν. Δημητριάδα, το κολυμβητήριο Βασίλης Πολύμερος και το κλειστό γυμναστήριο της Ν. Ιωνίας κλπ. κλπ. Αλλά όχι ακριβώς! Για το Στάδιο συστάθηκε, λέει, Φορέας Διαχείρισης, στον οποίο συμμετέχουν, λέει, ο Δήμος (λογικό) η Περιφερειακή Ένωση Δήμων Θεσσαλίας (τι δουλειά έχει αυτή; και κυρίως πώς μπορεί να συνεισφέρει στα απαιτούμενα έξοδα συντήρησης;) και το Επιμελητήριο Μαγνησίας. Εδώ τα πιάσαμε τα λεφτά μας, σωθήκαμε, σώθηκε το Στάδιο! Από όσα γνωρίζω κατά κανόνα το Επιμελητήριο δεν έχει κονδύλια διαθέσιμα για τέτοιες δουλειές, πώς θα συμβάλει στην σωστή διατήρηση και την εύρυθμή λειτουργία αυτής της όντως πολύ σημαντικής υποδομής του τόπου μας; Ήμουν μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ανώνυμης Εταιρείας Ιάσων Α.Ε., με Πρόεδρο το Επιμελητήριο, που ευελπιστούσε να αξιοποιήσει την μεγάλη υπερτοπική αγορά η οποία ρημάζει ακόμα, κοντά στα 40 χρόνια, στην Νεάπολη. Λίγο μετά το ίδιο Επιμελητήριο επεδίωκε να του παραχωρηθεί το ίδιο Πανθεσσαλικό Στάδιο προκειμένου να το μετατρέψει σε περίπου εμπορικό κέντρο! Κοντολογίς, συμπολίτες, φοβάμαι ότι αυτή η ιστορία του Πανθεσσαλικού Σταδίου με ιδιοκτήτη και μοναδικό, εν τέλει, χρηματοδότη τον Δήμο Βόλου δεν θα πάει καλά και είναι κρίμα.

Κι όπως το έφερε η κουβέντα με φίλους του καφέ γύρω από τις 210.000 ευρώ για τα λαμπάκια του χριστουγεννιάτικου εντυπωσιασμού, είπα πόσο καλύτερα θα επενδύονταν τόσα λεφτά σε ένα πολύ χρήσιμο έργο, όπως η γέφυρα στο (Α)λυγαρόρεμα, στην είσοδο της πόλης από Νέα Αγχίαλο. Ο δρόμος είναι η Εθνική Οδός αρ. 30 και έχει χαρακτηρισμό «Τριτεύον Εθνικό Οδικό Δίκτυο», αν αυτό έχει κάποια σημασία για κάποιους – που δεν φαίνεται να έχει…

Ή σε κάτι ακόμα φτηνότερο αλλά επίσης υψηλής χρησιμότητας, ιδίως τώρα το καλοκαίρι. Στο θερινό θέατρο της Νέας Ιωνίας. Στο οποίο, στο πλαίσιο πρόσφατης «ανακαίνισης», αφαιρέθηκαν τελείως όλα τα καθίσματα θεατών και αντικαταστάθηκαν από… μαξιλαράκια πάνω στο μπετόν των κερκίδων! Άνθρωποι μέσης ηλικίας που πήγαν να δουν παράσταση μου διηγήθηκαν ότι έφυγαν από τη μέση (της παράστασης) διότι τους πόνεσε αφόρητα η μέση και η σπονδυλική στήλη ολόκληρη. Μα είναι δυνατόν; Από κατασκευής τα δύο ανοιχτά μας θέατρα είχαν καθίσματα πλαστικά με πλάτη – δεν γίνεται να παρακολουθεί κανείς δυο ώρες οποιασδήποτε παράστασης χωρίς κάπου να ακουμπάει η πλάτη του, δεν είναι το κοινό αυτών των εκδηλώσεων πιτσιρικάδα ή χουλιγκάνοι των γηπέδων. Και βέβαια τα πλαστικά καθίσματα υφίστανται φθορές, και κάθε χρόνο πάντα υπήρχαν ανανεώσεις. Τώρα δεν βαριέσαι αδερφέ, τα βγάζουμε όλα και κάνουμε «οικονομία». Για να έχουμε να δίνουμε για λαμπάκια…

Και το Πανθεσσαλικό Στάδιο τέτοια καθίσματα έχει. Γι’ αυτό λέω ότι φοβάμαι…

Εκείνος ο κυκλικός κόμβος στην Γορίτσα τι έχει και καθυστερεί τόσο; Ναι, είναι εκείνος ο κόμβος που τον επισκέφθηκε μια μέρα ο Άρχων και έδωσε, ως επαΐων, οδηγίες στον εργολάβο «…θα μου το κάνεις 2,60 …» (βλ. κυκλο-φ-οριακα 1099, 7 Απριλίου 2022), μάλλον σε κάποια νησίδα αναφερόταν, δεν ξέρω τι απέγινε, χάθηκε και το σχετικό βίντεο, αλλά ο κόμβος ξεκίνησε στις 23 Φεβρουαρίου και ακόμα δεν τελειώνει. Κι όσοι περνούν συχνά από εκεί μου λένε ότι είναι κάπως «στενός», εγώ λέω να τελειώσει και θα δούμε.

(Επ)Έρχεται τριήμερον Αγίου Πνεύματος, καλή φώτιση και καλό μπάνιο, γεια σας.

Στην φωτογραφία η μοναδική στον κόσμο αγιογραφία της Αγίας Τριάδας, στο ομώνυμο εκκλησάκι, στον Βόλο. Έργο του 1951, από τον ζωγράφο Γιώργο Γουναρόπουλο (1889-1977).

(δημοσιεύτηκε για 1η φορά στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" την Τετάρτη 08.06.2022, αρ.φύλλου 3713)

κυκλο-φ-οριακα 1107, 1 Ιουνίου 2022

 

Γιάννης Γαΐτης (1923-1984) "Οδυσσέας και Σειρήνες"

Καλόν μήνα συμπολίτες και απανταχού αναγνώστες. Βρε πώς περνάει ο καιρός! Πρωτοχρονιά, Πάσχα, έρχονται τα Χριστούγεννα, φροντίζει ο καλός μας Δήμος να κάνει προμήθεια αξίας 209.808 € για λαμπάκια και λοιπό διάκοσμο. Το συνειδητοποιείτε πανηγυριώτες συνάνθρωποι; Θέλετε να καθίσουμε παρέα να βγάλουμε κοστολόγια να δούμε πόσα πραγματικά χρήσιμα έργα μπορούμε να κάνουμε με 210.000 ευρουλάκια; Τι γαλαντομία είναι αυτή – ή μήπως δεν είναι, και είναι κάτι άλλο; Από το 2014 που ξεκίνησαν οι μπλε ουρανοί – «μα σ’ αγαπώ και κοίτα, ανοίγουν οι ουρανοί, οι ουρανοί, που τόσο δύσκολα ανοίγουν» τραγουδάει ο Κώστας Χατζής μαζί με την Μαρινέλα» – έχουν δαπανηθεί πάνω από 1 εκατομμύριο ευρώ, και απορώ πώς οι ίδιοι οι υπηρεσιακοί παράγοντες εγκρίνουν τέτοια ποσά, πώς ο επίτροπος του ελεγκτικού συνεδρίου εγκρίνει, πώς κάποια ανώτερη η/και δικαστική αρχή δεν ασχολείται με αυτή την απίστευτη διαρκή σπατάλη δημοσίου χρήματος.

Και στη διπλανή στήλη του ρεπορτάζ ο Kostas Agorastos μετά φωτογραφίας μάς εξηγεί τα πλεονεκτήματα των υπόγειων κάδων απορριμμάτων (έλα παππούλη να σου δείξω…) και χρηματοδοτεί τον Δήμο με 53.000 € για την οδό Γαμβέτα και την οδό Ερμού – δοξάστε τον!

Αποκλειστικά στον Βόλο θα κινηθεί η στήλη σήμερα. Αφού προσπεράσει την Πινακίδα αναγγελίας της πόλης πάνω στον Σωρό, στην γνωστή «εμβληματική» γέφυρα, η οποία Πινακίδα είναι όχι απλώς μουτζουρωμένη και βρώμικη, είναι σαν να μην υπάρχει, δεν διαβάζεται ντιπ! Κάποιοι πρέπει να ασχοληθούνε με αυτό το θέμα – και να μην ακούω «μήπως είναι η μοναδική;», βεβαίως δεν είναι, οι περισσότερες πληροφοριακές Πινακίδες είναι έτσι, το ξέρω, αλλά αυτή η μία είναι ο καθρέφτης της πόλης. Αυτή, και όχι τα λαμπιόνια των Χριστουγέννων, δηλώνει ότι εδώ είναι Βόλος, στην ανάγκη ας φτιάξουν μια καινούργια, τόσα λεφτά πετιούνται στον αέρα.

Προχωρούν τα έργα της ΔΕΥΑΜΒ για την αντικατάσταση του δικτύου ύδρευσης. Αργά αλλά σταθερά αποκαθίστανται και τα οδοστρώματα, αλλού προχείρως και εμβαλωματικώς και αλλού μονίμως και οριστικώς (τουλάχιστον μέχρι την επόμενη σύνδεση φυσικού αερίου…). Έχουμε πει: έργο σοβαρό και απαραίτητο, επικροτούμε και, όσο μπορούμε, ανεχόμαστε τις καθυστερήσεις των αποκαταστάσεων – πού να δείτε τι έχει να γίνει όταν, σύντομα, το έργο θα φτάσει στο κέντρο.

Με ικανοποίηση παρατηρούμε τον τελευταίο καιρό ότι στις κεντρικές στάσεις του Αστικού ΚΤΕΛ λειτουργούν και πάλι οι πίνακες τηλεματικής με τα δρομολόγια και τους αναμενόμενους χρόνους άφιξης κάθε λεωφορειακής γραμμής. Ανεπιφύλακτα συνιστώ να τους συμβουλεύεστε αυτούς τους πίνακες με τα κεφαλαία γράμματα που «τρέχουν» και τους αριθμούς δεξιά, σας δείχνουν σε πόσα λεπτά θα έρθει το λεωφορείο σας. Και κατά κανόνα είναι ακριβή τα στοιχεία, αφού το λεωφορείο το ίδιο δίνει στίγμα (κάτι σαν GPS για τους/τις εξοικειωμένους/-ες) στον δορυφόρο κι αυτός στον πίνακα – μακάρι να ήταν τόσο απλό, φυσικά δεν είναι για εμάς τους αμαθείς, άντε ημιμαθείς. Το 2007-2008 που αυτό το σύστημα στηνότανε, η αφεντιά μου, ως ΔΕΚΑΜΜ ακόμη τότε, είχε καταγράψει όλες τις στάσεις του Αστικού ΚΤΕΛ σε όλες τις γραμμές και μάλιστα με διαχωρισμό: 276 στάσεις με έναν απλό ιστό και 131 στάσεις με στέγαστρο, μετά από 15 χρόνια ίσως τα νούμερα να έχουν αλλάξει, οι γραμμές παραμένουν οι ίδιες με μικρές τροποποιήσεις. Κάθε στάση απέκτησε συντεταγμένες, και τα υπόλοιπα, μαζί με τον εξοπλισμό εντός και εκτός των λεωφορείων, τα διεκπεραίωσε ένα θεσσαλονικιώτικο γραφείο, στο πλαίσιο ενός ευρωπαϊκού χρηματοδοτικού προγράμματος. Εύγε, λοιπόν, που το σύστημα λειτουργεί.

Αχ! το σύστημα, το Σύστημα, που τσακίζει στο ξύλο τα παιδιά μας στη Θεσσαλονίκη, περιφρουρώντας, δήθεν, την «βιβλιοθήκη» του Βιολογικού Τμήματος του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου. Που θέλει να βάλει τα ΜΑΤ μέσα στα αμφιθέατρα της Ελευθερίας, που θέλει να καταργήσει την Πανεπιστημιακή Ελευθερία, που επιδιώκει να καταργήσει, εν τέλει, αδέρφια, το Δημόσιο Πανεπιστήμιο και ό,τι αυτό συμβολίζει για την ελληνική μας κοινωνία. Οι Άριστοι του πανάκριβου Χάρβαρντ, που καμία επαφή δεν έχουν με τα προβλήματα του λαού μας, η χειρότερη δεξιά, το χειρότερο καθεστώς που πέρασε από τούτη τη χώρα – ούτε η χούντα των συνταγματαρχών δεν έβαλε αστυνομία μέσα στα Πανεπιστήμια, ούτε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής στην μεταπολιτευτική παντοδυναμία του, τότε που τα Πανεπιστήμια κυριολεκτικά βράζανε, δεν σκέφτηκε καν να περιορίσει τις ακαδημαϊκές ελευθερίες, τούτοι ‘δω ετοιμάζονται να καταργήσουν και τις φοιτητικές παρατάξεις.

Συγχωρείστε μου το ξέσπασμα, αγαπητοί. Έχω κι εγώ γιο φοιτητή στη Σαλονίκη, είμαστε πολλοί, τρέμω κάθε βράδυ που ακούω ότι «…κουκουλοφόροι επιτέθηκαν στους (καημένους…) αστυνομικούς, οι οποίοι (με πλήρη πολεμική εξάρτηση, λες και περιμένουν Τσετσένους αυτονομιστές…) φρουρούσαν κλπ. κλπ.», όλα γραμμένα από κατάλληλα άριστα χέρια και αφειδώς μοιρασμένα στα φερέφωνα της λίστας Πέτσα. Κι ύστερα σιωπή. Οι βομβίδες «κρότου-λάμψης» που πυροδοτούνται οριζόντια δεν αναφέρονται, δεν υπάρχουν, τα παιδάκια που έχουν χάσει το αυτί τους δεν υπάρχουν!

Είναι κι εκείνος ο Νικηφόρος, «ο πιο ανατρεπτικός καλλιτέχνης της γενιάς του» που διερωτάται «Ζω ή έχω πεθάνει;», κάτι που αρχίζω κι εγώ να σκέφτομαι…

Είδα πλέον ολοκληρωμένο και τον καινούργιο βανδαλισμό στην Πλατεία Αναύρου, με τις σοβατισμένες πλάκες Πηλίου στα τρία μεγάλα παρτέρια – θα τρίζουν τα κόκκαλα της Ήβης Αγγελοπούλου. Και όπως το είχα υποψιαστεί ανήκει κι αυτό στα «αναπτυξιακά έργα» του νέου Ενυδρείου, της νύχτας τα καμώματα…

Αυτά για σήμερα. Καλά μπάνια σας εύχομαι, γεια σας.

Στην φωτογραφία ο πίνακας του Γιάννη Γαΐτη (1923-1984) «Οδυσσέας και Σειρήνες».

(δημοσιεύτηκε στην 125χρονη (1898-2022) καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Θεσσαλία" την Τετάρτη 01.06.2022, αρ.φύλλου 37.734)

κυκλο-φ-οριακα 1106, 26 Μαΐου 2022

 

το τραινάκι του Πηλίου παλιά, με χιόνι και ατμό

Καλημέρα και πάλι. Σε σχέση με αυτά που λέγαμε την προηγούμενη φορά περί της σωστής πλευράς της Ιστορίας πολύ τους στεναχώρησε τους κυβερνητικούς βουλευτές μας, μέχρις αποχωρήσεως και καταπελτικών (!!) ανακοινώσεων, ο κύριος Πρόεδρος των Ποντίων. Διότι όταν υπάρχει αυτή η μεγάλη πληγή του διωχθέντος εξ Ανατολών Ελληνισμού και υποτίθεται ότι ως Έθνος και ως Κράτος επιδιώκεις την διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων (όπως έχει ήδη γίνει με την Γενοκτονία των Αρμενίων) πρέπει τουλάχιστον να ψελλίσεις δυο φωνήεντα την ώρα που σύσσωμο το Αμερικανικό Κογκρέσο όρθιο σε χειροκροτεί. Σιγή, της λέξης «Τουρκία» συμπεριλαμβανομένης. Κι όταν ο εδώ Πρόεδρος παλληκαρήσια το επισημαίνει, θιγόμαστε βαθύτατα. Δεδομένης, οπωσδήποτε, και της μόλις προ ελαχίστων ημερών θριαμβικής ελεύσεως του αυτού Πρωθυπουργού, αφειδώς μοιράζοντος χρήματα και χρίσματα. Χρίσματα και χρήματα, π.χ. τα αρδευτικά της Κάρλας, που έχουν εξαγγελθεί ήδη τουλάχιστον τρεις φορές by Kostas Agorastos. Και θα μας χαλάσει ένας προεδράκος τώρα την ωραία σούπα;! Ένα δράμα!

Δράμα, δράματα πολλά, καθημερινά, δράματα να σφίγγεται η καρδιά του ανθρώπου και να ξεχνάει βενζίνες, ψωμί, γάλα – δεν ισχυρίζομαι ότι συμβαίνουν επί τούτου, όχι, συμβαίνουν με αύξουσα συχνότητα, καθώς η κοινωνία της διαρκούς, πλέον, κρίσης (τώρα «έρχεται» η κρίσιμη ευλογιά των πιθήκων…!!!) γίνεται όλο και πιο σκληρή, όλο και πιο υποκριτική. Εκείνο που λέω είναι ότι ίσως θα έπρεπε να πέσουν οι τόνοι της προβολής αυτών των καταστάσεων, να επέλθει μια ηρεμία, εκείνη η καλή τηλεοπτική κυρία με τα σκιστά μάτια έχει στήσει ολόκληρη καριέρα, μήνες τώρα, με τα ζητήματα της πατρινής κυρίας Ρούλας και του είναι-δεν είναι συντρόφου της. Πώς επιτρέπεται τόση εξωδικαστική βαρβαρότητα, που σε τίποτε δεν βοηθάει πέρα από τα (χρηματικά, οπωσδήποτε) οφέλη της τηλεοπτικής δικαστού;

Δύσκολοι καιροί. Κι όπως λέει ο Οδυσσέας Ελύτης στο Προφητικόν «Ταραχή θα πέσει στον Άδη, και το σανίδωμα θα υποχωρήσει από την πίεση τη μεγάλη του ήλιου. Αλλά πριν, ιδού, θα στενάξουν οι νέοι, και το αίμα τους αναίτια θα γεράσει. Και θα 'ρθουνε χρόνια χλωμά και αδύναμα μέσα στη γάζα. Και θα 'χει καθένας τα λίγα γραμμάρια της ευτυχίας. Και θα 'ναι τα πράγματα μέσα του κιόλας ωραία ερείπια». Ωραία ερείπια…

Ταξίδεψε, επιτέλους, και το καινούργιο τραίνο, το κατά τεχνολογίαν ETR-470 και κατά το ελληνικόν «Λευκό Βέλος». Μήνες πριν είχα διαβάσει μια εκτεταμένη ανάλυση σχετικά με αυτά τα τρένα και το γιατί αποσύρθηκαν από την κυκλοφορία της Ελβετίας, από όπου τα προμηθεύτηκε η ιταλική εταιρεία Trenitalia spa, που έχει εξαγοράσει την δική μας ΤΡΕΝΟΣΕ. Πρόκειται για ένα τεχνικό κουβάρι που κατέληγε, τότε, στο ότι τα τραίνα αυτά δεν είναι κατάλληλα για το ελληνικό σιδηροδρομικό δίκτυο. Γεγονός είναι ότι τα 5 τραίνα που έχουν έρθει στην Ελλάδα βρίσκονται υπό την εποπτεία της Ρυθμιστικής Αρχής Σιδηροδρόμων (ΡΑΣ) (δεν ήξερα ότι υπήρχε και τέτοια Αρχή, δεν γνωρίζω τι ακριβώς ρυθμίζει, θα μάθω και θα σας πω) για συντήρηση και βελτιώσεις. Εδώ και πολλούς μήνες. Για ένα από αυτά δόθηκε το «πράσινο φως» και στις 16 Μαΐου 2022 έκανε το πρώτο ταξίδι Θεσσαλονίκη-Αθήνα. Στις 20 Μαΐου του ιδίου έτους το Λευκό Βέλος έπαθε «αστοχία» και η εταιρεία υποσχέθηκε ότι θα αποζημιώσει τους ταλαιπωρημένους επιβάτες. Ουδέν περεταίρω σχόλιον.

Και τι είπε ακριβώς ο θέλω-να-γίνω-Σουλτάνος; «Για εμένα δεν υπάρχει Μητσοτάκης. Δεν θα ξανασυναντηθώ ποτέ μαζί του»; Ανατρίχιασα. Και θυμήθηκα τον εδώ άρχοντα, φίλο του Πρωθυπουργού, με εκείνη την αξέχαστη πρωτοσέλιδη φωτογραφία και την αναγνώριση του έργου του, που πολύ συχνά λέει στους αντιπάλους του εκείνο το «Ποιος είσαι; Δεν σε βλέπω, δεν σας βλέπω κύριοι». Και για τον ίδιο τον Πρωθυπουργό μας μου ‘ρθε στον νου μια ολιστική ελληνική παροιμία, αλλά δεν επιτρέπεται να την γράψω.

Βεβαίως στο προαναφερθέν έργο του άρχοντος περιλαμβάνεται και αυτό που αρμοδίως αποκαλείται «ανάπλαση πλατείας Αναύρου», τουτέστιν οι πέτρες και τα φυτά μέσα στις γραμμές του Τραίνου του Πηλίου, για το οποίο έργο είχε κάνει τον Ιανουάριο 2022 προσφυγή ο ΟΣΕ, που απορρίφθηκε τώρα από το Ειρηνοδικείο, το οποίο απεφάνθη ότι «δεν προκύπτει βλάβη του ΟΣΕ» – ούτε του διατηρητέου μνημείου της Ελληνικής Πολιτιστικής Κληρονομιάς προφανώς. Τράβα βρε μάγκα και αλάνι / τράβα για το Πασαλιμάνι (άσχετο).

Η πολεοδομική μελέτη του οικισμού Μάραθου αποσύρεται, διαβάζω. Αξίζει να διαβάσετε κι εσείς και να αισθανθείτε για μία ακόμη φορά υπερήφανοι για το Ελληνικόν μας Κράτος με όλα τα συν- και πλην-αρμόδια Υπουργεία του, λεπτομερώς στην e-thessalia. Το 1995 ανατέθηκε η μελέτη, το 1998 ήταν έτοιμη και από τότε 24 χρόνια βολοδέρνει, δύο μελετητές συνταξιοδοτήθηκαν, ένας πέθανε, όλοι ντόπιοι συνάδελφοι – τέλος. Αποσύρεται. Η καινούργια σε καμιά 30ριά χρόνια, με το αισιόδοξο σενάριο.

Κι ένα τελευταίο, έτσι για πλάκα. Από κάποιο σουπερμάρκετ αγοράσαμε ξύλινα μανταλάκια για το άπλωμα των ρούχων (έχουμε καταργήσει τα πλαστικά εδώ και καιρό) με ανοξείδωτα (να σε χαρώ!) ελατήρια. Στο σπίτι, πλέον, κοιτάζω καλύτερα την κλειστή ακόμη συσκευασία και τι διαβάζω; «Κατασκευάστηκαν στην Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας». Τα μανταλάκια, τα κάνουμε εισαγωγή από την Κίνα! Κι ο άλλος, ο χαρούμενος, καλεί τους Έλληνες νέους να μην κοιτάνε μόνο τα λεφτά αλλά να δούνε τη ζωή τους πιο ολιστικά, όπως κάνει ο ίδιος – θου Κύριε φυλακήν...

Την υγεία σας, σωματική, διανοητική και ψυχική να προσέχετε! Γεια-χαρά.

Στην φωτογραφία το Τραινάκι του Πηλίου παλιά, με χιόνια και ατμό.

(δημοσιεύτηκε στην 125χρονη (1898-2022) καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Θεσσαλία" την Πέμπτη 26.05.2022, αρ.φύλλου 37.729)

κυκλο-φ-οριακα 1105, 19 Μαΐου 2022

 

μουσικοί του δρόμου και διαδηλωτές στην οδό Ερμού

Καλημέρα πολίτες αυτής της καταπληκτικής χώρας, που βρίσκεται πάντοτε στη σωστή πλευρά της Ιστορίας. Είναι ένα από τα συνθήματα της εποχής, το ακούω σχεδόν κάθε μέρα, το άκουσα, φυσικά, και στις εγκάρδιες προσφωνήσεις-αντιφωνήσεις κατά την επίσκεψη του πρωθυπουργικού ζεύγους στον Λευκό Οίκο των Ηνωμένων Πολιτειών. Όπου όλα καλά κι όλα όντως ωραία κι ο κύριος Πρόεδρος γνωρίζει εις βάθος τα θέματά μας, ποιος αμφιβάλλει περί αυτού; το ζήτημα είναι τι είναι διατεθειμένος να κάνει για το καλό της Ελλάδας, εκτός… Εκτός από το να της πουλάει πανάκριβα οπλικά συστήματα, που θα της εξασφαλίσουν, λέει, «υπεροπλία» στο Αιγαίο – μέχρι να τα αποκτήσει και η Τουρκία, λέω εγώ, και να αποκατασταθεί η αναγκαία «ισορροπία» του τρόμου. Και φυσικά πανάκριβο υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG), προκειμένου η σωστή πλευρά της Ιστορίας να απεξαρτηθεί από το δέκα φορές φτηνότερο, πλην εγκληματικό, ρωσικό φυσικό αέριο και πετρέλαιο, με την μεταφορά του οποίου θησαυρίζουν ήδη οι Έλληνες ολιγάρχες (εφοπλιστές, κατά την επίσημη ορολογία).

Πολύ μπερδεμένοι καιροί αγαπητοί μου. Με την Ευρώπη τελείως παραδομένη στα προφανέστατα σκοτεινά σχέδια των ΗΠΑ, που έχουν βρει τη μεγάλη ευκαιρία να «τελειώσουν» με κάτι ανόητους αγγλογάλλους και κάτι υπερφίαλους γερμανοϊταλούς, που επειδή προσεταιρίστηκαν 5-6 πρώην κομμουνιστές θεώρησαν ότι είναι «μεγάλη δύναμη», ας γελάσω κινέζικα «χι, χι, χι». Στο τσεπάκι και οι επί δύο αιώνες ουδέτεροι Σκανδιναβοί, με το καλό και οι Ελβετοί! Και, για δες, οι μόνοι που προβάλλουν «αντίσταση» σ’ αυτόν τον εξανδραποδισμό ποιοι είναι; Ε;! οι Τούρκοι, βέβαια, ο Ερντογάν και η παρέα του, η ανερχόμενη δύναμη (όποια πέτρα κι αν σηκώσεις…) σαφέστατα επιδιώκοντας πολύ σοβαρά ανταλλάγματα – να παρακαλάμε την Μεγαλόχαρη και όλους τους Αγίους μέσα σ’ αυτά τα ανταλλάγματα να μην είναι, κάποια στιγμή, η Χίος ή το Καστελόριζο…

Πολύ μπερδεμένοι καιροί φίλες και φίλοι μου. Και με τον πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας να συνεχίζεται από 24 Φεβρουαρίου. Όπου όπλα συνεχώς μπαίνουν μέσα από ελεύθερους διαδρόμους στην Ουκρανία, αλλά 45 εκατ. τόνοι σιτηρών δεν μπορούν να βγουν γιατί οι άτιμοι οι Ρώσοι δεν αφήνουν ελεύθερους διαδρόμους. Λιμός εν όψει.

Λοιπόν, τέλος οι γεωπολιτικές αναλύσεις, πάμε στα ημέτερα θεματάκια.

Η Κάρτα Ελέγχου Καυσαερίων (ΚΕΚ) αναφέρεται για πρώτη φορά στην ελληνική πραγματικότητα στον Νόμο 2052/1992, άρθρο 3 (ΦΕΚ Α 94/ 05.06.1992) που έχει τίτλο «Μέτρα για την αντιμετώπιση του νέφους και πολεοδομικές ρυθμίσεις». Με την απαραίτητη γραφειοκρατική καθυστέρηση οι σχετικές υπουργικές αποφάσεις εκδόθηκαν το 1994 και τα κυκλο-φ-οριακα 137, στις 4 Νοεμβρίου 1994 σχολιάζουν σχετικά:

«Τούτη τη φορά έφερε μαζί του (σσ. ο Νοέμβριος) και την νεοανακαλυφθείσα ΚΕΚ Κάρτα Ελέγχου Καυσαερίων. Το θαύμα της ελληνικής κομπινομανίας, της ελληνικής αρπακόλας και επισήμως, αν θέλετε.

Λέει, λοιπόν, ο πάντα αγαθών προθέσεων νομοθέτης: χρειαζόμαστε οπωσδήποτε καθαρό περιβάλλον, άρα χρειαζόμαστε οπωσδήποτε έλεγχο καυσαερίων και από τα καταλυτικά αυτοκίνητα, διότι από την ίδια τους την τεχνολογία και μόνο (καταλύτες) δεν διασφαλιζόμαστε ότι δεν ρυπαίνουν. Πολύ ωραία. Τι κάνουμε λοιπόν; θεσπίζουμε περιοδικό έλεγχο, ο οποίος πιστοποιείται με κάρτα.

Κάρτα Ελέγχου Καυσαερίων. Κάθε πότε; Κάθε χρόνο, να σας χαρώ. Και ποιος την εκδίδει, ποιος κάνει, δηλαδή, την πιστοποίηση; Εκεί πλέον υπεισήλθαν οι πάντα όχι αγαθών προθέσεων παράγοντες, γνωστοί και μη εξαιρετέοι γενικώς, και το προαναγγελθέν μπάχαλο "ήρθε κι έδεσε". (σσ. διαμάχη μεταξύ δημόσιων ΚΤΕΟ και ιδιωτικών συνεργείων…)

Αλλά το κυρίως πρόβλημα δεν βρίσκεται εκεί. Βρίσκεται επί της ουσίας, επί του τι πάει να πει ελέγχθηκε χθες το αυτοκίνητό μου και έχει καυσαέρια εντάξει και να! πήρα μία κάρτα που τιμάται 3000δρχ. (σσ. 10 € την σήμερον…) και για ένα χρόνο μετά είναι τα καυσαέριά μου εντάξει.

Εκτιμώ πολύ σοβαρά ότι δυστυχώς για μία ακόμη φορά σ' αυτή τη χώρα παίζουμε με πράγματα που δεν πρέπει. Με έννοιες όπως "καθαρό περιβάλλον" κοιτάζουν κάποιοι να κάνουν "μπίζνες" και μόνο, χωρίς καμία απολύτως χρησιμότητα. Αυτή η κάρτα δεν είναι τίποτα άλλο παρά μόνο ένας ακόμα έμμεσος φόρος, στην πλάτη του (βλάκα) Έλληνα αυτοκινητούχου (πώς λέμε "τιτλούχος"...). Δεν έχει κανένα απολύτως νόημα. Για τον απλούστατο λόγο ότι η σύνθεση των καυσαερίων ενός κινητήρα αλλάζει από λεπτό σε λεπτό, σκέψου τι γίνεται μέσα σ' έναν χρόνο! Διότι εκτός απ' τον κινητήρα και την λειτουργία του, ρόλο πολύ μεγάλο παίζει και η βενζίνη η ίδια, που σε καμιά περίπτωση δεν είναι τυποποιημένη στην Ελλάδα.

Με έναν λόγο. Αυτή η κάρτα ισχύει μόνο την στιγμή που εκδίδεται. Μόνο τη στιγμή της είσπραξης των 3000δρχ. (σσ. 10 € την σήμερον…), δηλαδή. Το αργότερο την επόμενη φορά που βάζετε βενζίνη, το εκπεμπόμενο καυσαέριο έχει ήδη διαφορετική σύνθεση.»

Ό,τι γράφαμε τότε, 1994, ισχύει μέχρι κόμμα και τελεία και σήμερα, 2022, τουτέστιν 28 χρόνια. Επί 28 χρόνια το «έξυπνο» ελληνικό κράτος εισπράττει αυτό το εντελώς παράλογο χαράτσι. Και δεν του φτάνει αυτό. Αν συλληφθείς χωρίς ΚΕΚ πληρώνεις κατάλληλο πρόστιμο. Αν σου κάνουν στον δρόμο έλεγχο καυσαερίων και δεν βρεθούν σωστά τα καυσαέριά σου (εκτός ορίων τάδε και τάδε, μια ολόκληρη ιστορία) αλλά έχεις σωστή και έγκυρη ΚΕΚ, πάλι πληρώνεις κατάλληλο πρόστιμο! Σαφές; Δηλαδή μιλάμε για πεντακάθαρη απάτη, με την οποία, βεβαίως, ουδείς ασχολείται. Το θέμα δεν είναι «πιασάρικο», δεν είναι μια Ρούλα, ένας Άλκης, ένας πιτσιρικάς μπροστά στις ρόδες, να συγκλονιστούμε αδερφέ, ούτε καν ένας φουσκωμένος λογαριασμός παρόχου. Είναι απλώς μια κρατική απάτη διαρκείας. Και ο χωροχρόνος μας τελείωσε.

Έρρωσθε και ευδαιμονείτε! Σε απλά ελληνικά, γεια σας.

Στην φωτογραφία μουσικοί του δρόμου και διαδηλωτές στην οδό Ερμού.

(δημοσιεύτηκε στην 125χρονη (1898-2022) καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Θεσσαλία" την Πέμπτη 19.05.2022, αρ.φύλλου 37.723)

κυκλο-φ-οριακα 1104, 11 Μαΐου 2022

Καλημέρα σε όλες και όλους, Ταύρους και λοιπά ζώδια. Οι Ταύροι, ως γνωστόν, είναι γεννημένοι/-ες από 21 Απριλίου (σημαδιακή μέρα…) έως 20 Μαΐου, είναι προσγειωμένοι/-ες και κυβερνώνται από την θεά Αφροδίτη. Για τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά του ζωδιακού κύκλου αποτανθείτε αρμοδίως. Σαν σήμερα το 1993 βρισκόμουν στο Μαιευτήριο «Λητώ», στην Αθήνα, έξω από την αίθουσα τοκετών. Από όπου βγαίνει κάποια στιγμή μία κοντούλα νοσοκόμα και με ρωτάει «το πρώτο σας παιδί τι είναι;», «κορίτσι» λέω εγώ «δυστυχώς, και το δεύτερο κορίτσι είναι» λέει, στεναχωρημένη (!!) εκείνη. Το θυμόμαστε και γελάμε ακόμα στην οικογένεια, στην οποία συγκαταλέγονται, πλέον, μία Αρχιτεκτόνισσα, μία Ιατρός και οσονούπω ένας Χημικός Μηχανικός. Ευτυχώς.

Φτιάξαμε και μαγιάτικο στεφάνι να φέρει την Άνοιξη (κατά κοντά και το Καλοκαίρι…) στην πόρτα του σπιτιού μας. Ξεκίνησαν και τα τριαντάφυλλα στον κήπο μας, ο Βόλος εξακολουθεί να είναι μια πόλη με κήπους, οι γειτονιές της ανθίζουν και μοσχομυρίζουν, οι νοικοκυρές στολίζουν τα σπίτια με ωραία ανθοδοχεία γεμάτα Άνοιξη – οι ίδιες νοικοκυρές που την Παρασκευή της διακαινησίμου ανεβαίνουν στην Ζωοδόχο Πηγή της Γορίτσας και αγοράζουν τα κανατάκια που κελαηδούν, για να τα γεμίσουν με αγίασμα. Σε πείσμα όλων των ποικιλώνυμων επαϊόντων η Ελλάδα που αντιστέκεται, η Ελλάδα που επιμένει υπάρχει, ισοπεδωμένη, ίσως, από την απίστευτη και αντισυνταγματική «ρήτρα αναπροσαρμογής», αλλά υπάρχει!

Με μεγάλο ενδιαφέρον διάβασα τα αποτελέσματα της αξιολόγησης της Ελευθερίας του Τύπου στην χώρα μας από την παγκόσμια και ανεξάρτητη οργάνωση «Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα» (RSF, Reporters Sans Frontieres, Reporters Without Borders). Μεταξύ 180 χωρών σε όλον τον κόσμο η Ελλάδα ήταν 70^η στην σειρά κατάταξης το 2021 και το 2022 βρίσκεται στην 108^η θέση, τελευταία από όλες τις ευρωπαϊκές χώρες, κάτω από την Αλβανία (103), την Βουλγαρία (91), την Ουγγαρία (85), την Σερβία (79), την Μάλτα (78) και όλες τις υπόλοιπες, με πρώτη, σταθερά, την Νορβηγία. Η έρευνα, που γίνεται με συγκεκριμένη, επιστημονικά τεκμηριωμένη μεθοδολογία, αποτυπώνει απλώς αυτό που σ’ αυτή τη χώρα όσοι έχουν μάτια βλέπουν κι όσοι έχουν αυτιά ακούν. Κι όσο πλησιάζει ο καιρός των εκλογών κι όσο η θέση της κυβέρνησης καθίσταται πιο δύσκολη και οι κουμπάροι αισθάνονται ανασφαλείς τόσο αυτό θα χειροτερεύει, είναι βέβαιο. Άντε, και του χρόνου στην 180^η θέση, άλλωστε για μια απλή αντιμετάθεση του 0 με το 8 πρόκειται…

Όχι πολύ μακριά από αυτή την πραγματικότητα, στην γειτονιά μας, διαβάζω μια μέρα στον τοπικό Τύπο: Ο Βόλος αλλάζει – ποιοι δρόμοι πεζοδρομούνται και ποιοι μετατρέπονται σε «κήπους» (ο κήπος σε εισαγωγικά δεν ξέρω ακριβώς τι σημαίνει). Μπράβο, λέω, να αλλάξει, γιατί να μην αλλάξει, αν είναι για το καλύτερο. Και εναγωνίως διαβάζω για αναπλάσεις 3,8 εκατομμυρίων ευρώ (πολλά λεφτά!) όπου το μόνο νέο έργο είναι η μετατροπή της οδού Παύλου Μελά σε Ήπιας Κυκλοφορίας από 28^ης Οκτωβρίου μέχρι Ερμού και η ανακατασκευή του οδοστρώματος από Ερμού μέχρι Δημητριάδος, όπου η πιάτσα των ΤΑΞΙ παραμένει. Μπράβο, λέω, από το 2007 προβλέπεται, μακάρι να γίνει τώρα. Οι δρόμοι που «πεζοδρομούνται» είναι οι ήδη πεζοδρομημένοι από… αμνημονεύτων χρόνων Ερμού (από Μακρινίτσης μέχρι Ελ.Βενιζέλου), Κουταρέλια (από Ερμού έως Δημητριάδος) και Μεταμορφώσεως (από Δημητριάδος έως Πλάτωνος) στους οποίους, λέει, θα δημιουργηθούν βοτσαλωτά και κήποι, με σεβασμό στην υπάρχουσα φύτευση. Και γι’ αυτά απαιτούνται 3,8 εκ. €; Πολύ έχουν ανέβει οι τιμές ρε παιδιά, δεν νομίζετε; Περιμένω να εκπλαγώ αλλά χτυπάω κι ένα καμπανάκι για κάθε αρμόδιο: η οδός Ερμού έχει σε πολλά σημεία λαξεμένους μαρμαρόλιθους, που βρέθηκαν κάτω από την άσφαλτο, όταν έγινε η πεζοδρόμηση του εμπορικού αυτού δρόμου, επί Δημαρχίας Κουντούρη, 1986-87 αν δεν κάνω λάθος. Είναι το παλιό οδόστρωμα της οδού, από τις αρχές του 20^ου αιώνα, επί Δημαρχίας Νικολάου Γεωργιάδου, ένα πραγματικό μνημείο πολιτισμού. Αναδείχτηκε από την τότε Αρχιτέκτονα του Δήμου αείμνηστη Ήβη Αγγελοπούλου και δεν πρέπει με κανέναν τρόπο να πάθει το παραμικρό.

Αλλά στην Πλατεία του Αναύρου, το άλλο μεγάλο έργο της Δημαρχίας Κουντούρη, πάλι με Αρχιτέκτονα την Ήβη Αγγελοπούλου, κάποιοι ανεγκέφαλοι θεώρησαν σκόπιμο να σοβατίσουν (!!) τις πλάκες Πηλίου, που με πολύ μεγάλη μαστοριά κάλυπταν την περίμετρο από δύο μεγάλα κυκλικά παρτέρια, σε απόλυτη αρμονία με το επίσης πλακόστρωτο δάπεδο. Και πήγαν και τα σοβάτισαν, αν έχεις Θεό. Θέλω να ξέρω ποιος έδωσε αυτή την εντολή, πραγματικά είναι για φτύσιμο, όποιος και να ‘ναι – κυρίως δε αν εκτελεστής είναι ο καινούργιος ενοικιαστής του «Ενυδρείου», το οποίο, καθώς ακούω, ετοιμάζεται να γίνει ένα ακόμη μπαράκι. Έλεος.

Γι’ αυτό ανησυχώ όταν διαβάζω για πεζόδρομους-κήπους την ίδια ώρα που έχουν καταστρέψει την πρότυπη για όλη την Ελλάδα οδό Ήπιας Κυκλοφορίας Καραμπατζάκη και την έχουν μετατρέψει σε… χάος. Ανησυχώ επίσης για την Πλατεία Πανεπιστημίου, περιφραγμένη και με κομμένα δέντρα εδώ και μήνες, όπου καθόλου δεν ξέρω τι πρόκειται να συμβεί.

Κι έχουμε και τον «αναμορφωτή της πόλης» να γράφει εξυπναδούλες και ειρωνιούλες. Γελάει ο κόσμος.

Όσο για την Κάρτα Ελέγχου Καυσαερίων, το χαράτσι του 1995, που κρατάει ακόμα, παίρνει αναβολή για το επόμενο. Μαζί με την επιτέλους (;) ηλεκτροκίνηση του τρένου Βόλου-Λάρισας.

Έρρωσθε και ευδαιμονείτε! Σε απλά ελληνικά, γεια σας.

Στην φωτογραφία οι λέξεις περιττεύουν. Είναι ακριβώς δίπλα στο ξενοδοχείο ΞΕΝΙΑ.

(δημοσιεύτηκε στην 125χρονη (1898-2022) καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Θεσσαλία" την Τετάρτη 11.05.2022, αρ.φύλλου 37.716)

 

κυκλο-φ-οριακα 1103, 4 Μαΐου 2022

Καλημέρα μες στο χημείο του Μαγιού συν-πολίτες αυτής της καταπληκτικής χώρας, που σύντομα πρόκειται να γίνει και κύριος τροφοδότης υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG, το μάθαμε κι αυτό) απάντων των Βαλκανίων, μη σου πω και απάσης της Μαύρης Θαλάσσης ίσως δε  και της μισής Κεντρικής Ευρώπης συμπεριλαμβανομένης της κακιάς Ουγγααρίας. Πετάμε, συμπολίτες, πετάμε – στα σύννεφα οπωσδήποτε. Μαζί πετάει και ο πληθωρισμός ο οποίος έγινε διψήφιος, κι αν θυμάμαι καλά οι διψήφιοι πληθωρισμοί στην κραταιά Ευρωπαϊκή Ένωση της δημοσιονομικής σταθερότητος απαγορεύονται δια Νόμου – γι’ αυτό δεν μας έβαλαν σηκωτούς στα μνημόνια (MOU το λένε αυτό, Memorandum Of Understanding) το 2010; τις ίδιες οικονομικές κεφαλές δεν είχαμε και τότε; δεν είναι ο σημερινός Πρωθυπουργός που τότε ως Υπουργός διερρήγνυε τα ιμάτιά του για το απαράδεκτο πλήθος των επιδομάτων, των «μαγαζιών» και των «ημετέρων» του Δημοσίου, των καθαριστριών, των δημοτικών αστυνόμων, των παχιών αγελάδων της ΕΡΤ και πάει λέγοντας και κλαίγοντας. Ξεχάσαμε, εμείς τα χρυσόψαρα;

«Ντουγρού», που έλεγε κι ο Γιάννης Γκιωνάκης στον «Άνθρωπο που έσπαγε πλάκα». Ντουγρού για το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και την αυστηρή εποπτεία της Γερμανίας βλέπω να κατευθυνόμαστε. Αλλά, όλα κι όλα, βελτιώνουμε καθημερινώς «το γεωπολιτικό αποτύπωμα» της χώρας μας (βρε! πού τα βρίσκουν; πού τα βρίσκουν;).

«Γρηγορείτε, κελιά, μες στο χημείο του Μαγιού» (https://www.youtube.com/watch?v=mxcrb2RyF_E, Θ.Μικρούτσικος, Άλκης Αλκαίος, Μαρία Δημητριάδη, ένα ιστορικό και πολυσήμαντο τραγούδι από τον δίσκο «Εμπάργκο» του 1982 – τότε που τα τραγούδια κυκλοφορούσαν ανάμεσά μας και είχαν κάτι να μας πουν πέρα από το σ’ αγαπώ-μ’ αγαπάς, σε παίρνω-με παίρνεις κι όλη αυτή την κοινότοπη αηδία που ταλαιπωρεί τα αυτιά μας (με ελάχιστες φωτεινές εξαιρέσεις δημιουργών, μία από τις οποίες είναι ο συνθέτης και μαέστρος Νίκος Χιώτογλου, που μας χάρισε έναν αληθινό δίσκο ακτίνας (CD) με υπέροχες μουσικές πάνω σε ανέκδοτους στίχους του Νίκου Γκάτσου, ψάξτε το, κι αν δεν το βρείτε τηλεφωνήστε σ’ εμένα).

Γρηγορείτε και προσεύχεσθε ίνα μη εισέλθητε εις πειρασμόν.

Ο οποίος πειρασμός καραδοκεί διαρκώς και διακαώς παντοιοτρόπως επιδιώκων να μας «βάλει λόγια» και να μας προτείνει έργα ακατάλληλα δι’ ενηλίκους.

Εξαιρετική η συνολική έγχρωμη παράσταση στον τοίχο της πρώτης, γωνιακής, πολυκατοικίας στον Ξηρόκαμπο, με θέμα τον αδικοχαμένο Βασίλειο Μάγγο. Δυο χρόνια τώρα μια Ένορκη Διοικητική Εξέταση (ΕΔΕ), που συνήθως απαιτεί λιγότερες από 15 μέρες για να ολοκληρωθεί, δεν έχει καταφέρει να δει το φως της βολιώτικης μέρας. Δυο χρόνια. Αλλά οι προαγωγές στην ώρα τους, ούτε λεπτό καθυστέρηση. Περάστε να δείτε την ζωγραφική τοίχου (graffiti, ελληνιστί γκράφιτι, ένα ακόμη αντιδάνειο, αφού η λέξη προέρχεται από το  ελληνικό ρήμα «γράφω») κι αφήστε ελεύθερο τον εαυτό σας να συγκινηθεί – δεν έχετε πολλές δημόσιες ευκαιρίες πέρα από τα δράματα των τηλεοπτικών (πολύ) αγρίων μελισσών…

Τι γίνεται, άρχοντες και αρχόντισσες, με το Δημοτικό Θέατρο; Να θυμίσω ότι οι ταμπέλες του έργου και οι πανηγυρικές φωτογραφίες με Kostas Agorastos ανάγονται στο σωτήριο έτος 2018, Νοέμβριο για την ακρίβεια. Να θυμίσω επίσης ότι οι φίλοι μου οι Κινέζοι (κομμουνιστές ή όχι, αδιάφορο, σοφοί πάντως οπωσδήποτε) μέσα σε 10 μέρες έχτισαν (εκ του μηδενός) ένα Νοσοκομείο 1.000 κλινών, αν δεν κάνω λάθος. Σε εμάς εδώ τι συμβαίνει και δεν καταφέρνει μέσα σε τρεισήμισι χρόνια (περίπου 1270 μέρες) να τελειώσει μια ανακαινισούλα; Τόσα λεφτά ΕΣΠΑ εξασφαλισμένα κι άλλα ένα σωρό εκατομμύρια αποθεματικά πού βρίσκονται, πού καταναλώνονται; – με αγάπη ρωτάω, που λένε και στο φατσοβιβλίο οι διάφοροι «περίεργοι». Πόσο θα πάει ακόμη; Μήπως προβλέπεται να εγκαινιαστεί παραμονή των επόμενων εκλογών (2023 λέμε…) ώστε το πόπολο να πανηγυρίσει δεόντως τον άρχοντα των έργων, (όπως, καληώρα, προχτές στις Αλυκές) για ένα έργο που ξεκίνησε καλά-καλά το 2010, το 2014 ήταν «…για 300 οικογένειες…», το 2019 έγινε «…σπίτι του πολιτισμού…» και ποιος ξέρει τι άλλο θα ακούσουμε – κάτι ανάλογο δεν συμβαίνει και με το Μουσείο της Αργούς, που ξεκίνησε από «ψαρόβαρκα» κι έφτασε να γίνει «άβλη κληρονομιά»;

Άσχετο! Έτυχε να ακούσω μια συνομιλία σε κινητά τηλέφωνα, όπου ο ένας (αυτός που άκουγα εγώ) ζητούσε από τον άλλον (δεν ξέρω ποιος και τι ήταν) να του βγάλει μια κάρτα καυσαερίων για το αυτοκίνητό του. Έτσι απλά και καθαρά, σημείωσε τάδε αριθμός, τάδε όνομα ιδιοκτήτη, μια χαρά, το απόγευμα θα περάσω να την πάρω. Άκουγα και για μία ακόμη φορά δεν πίστευα στα αυτιά μου, δεν είχε περάσει από το ανόητο μυαλό μου ότι θα μπορούσα να λάβω Κάρτα Ελέγχου Καυσαερίων (ΚΕΚ) χωρίς κάποιος κάπου κάποτε να κάνει μια στοιχειώδη μέτρηση στην εξάτμιση του οχήματός μου. Κάποιος, κάπου, κάποτε! Ηλίθιε, φτωχέ μου Ελπήνωρ! Πού ζεις, επιτέλους; Μέχρι τώρα ήξερα για Άδειες Οδήγησης «κατ’ οίκον», για κάποια «κόλπα» στα ΚΤΕΟ, αλλά για ΚΕΚ τηλεφωνικώς δεν ήξερα – γηράσκω διδασκόμενος…

Βεβαίως περί της ουσίας αυτής της ελληνικής ανακάλυψης-απάτης που λέγεται Κάρτα Ελέγχου Καυσαερίων θα σας πω την γνώμη μου «ολοκληρωμένη» την επόμενη φορά, τώρα δεν προλαβαίνω, καθώς άλλα καθήκοντα με καλούν.

Έρρωσθε και ευδαιμονείτε! Κοινώς, γεια σας. 

(δημοσιεύτηκε στην 125χρονη (1898-2022) καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Θεσσαλία" την Τετάρτη 04.05.2022, αρ.φύλλου 37.710)