κυκλο-φ-οριακα 1167, 11 Φεβρουαρίου 2026

Του Αγίου Βλάση σήμερα, Καλημέρα φίλες και φίλοι αναγνώστες. Χθες γιορτάστηκε ο Αη Χαραλάμπης. Και πράγμα σπάνιο τότε, 1971, απόφοιτοι του 2^ου Γυμνασίου Αρρένων Βόλου ήμασταν τρεις (3) Μπάμπηδες, ύστερα σκορπίσαμε και ξανασυναντηθήκαμε μόλις το 2024, στην 12^η συνάντηση που διοργανώσαμε στην «Αύρα». 53 χρόνια μετά την αποφοίτησή μας, ευτυχώς είμαστε ακόμη παρόντες και δικαιούμαστε να γιορτάζουμε. Την επόμενη μέρα φωτογραφηθήκαμε «οι 3 Μπάμπηδες» στην «Μινέρβα». Έχουμε και Βλάση στην τριμελή οργανωτική ομάδα, πολλές ευχές για πολλές ακόμη διοργανώσεις, εορτάζει κι ο Άγιος Βλάσης, το χωριό, που δεν εμπιστεύεται την ΔΕΥΑΜΒ για την διαχείριση των πολύτιμων υδάτων του – θυμάμαι πάντα την αντίδραση του Πουρίου, με την συμπαράσταση της Οικολογικής Κίνησης Βόλου, στην προσπάθεια του Δήμου Βόλου να εκμεταλλευτεί τα νερά της Λαγωνίκας και βέβαια έχω κάθε μέρα στο ποτήρι μου τα ελεύθερα νερά των Σταγιατών, δώρο του Θεού μέσω του Πηλίου μας.

Τα έργα αποκατάστασης υποδομών λόγω πλημμυρικών καταστροφών τον Σεπτέμβριο του 2023 θα ολοκληρωθούν «μέσα στο καλοκαίρι». Το δήλωσε ο αρμόδιος Υπουργός, που ήρθε για μια βολτούλα στην Θεσσαλία, το επιβεβαίωσαν αφ’ ενός οι παρατρεχάμενοι «παράγοντες» αλλά και έξυπνα ό κ. Περιφερειάρχης, ο οποίος θύμισε ότι αυτά τα έργα (στην μεγάλη πλειοψηφία τους με εργολάβο την ΓΕΚ-ΤΕΡΝΑ) χρηματοδοτούνται από το Ταμείο Ανάκαμψης, το οποίο οσονούπω τελειώνει… Κι άμα τελειώσει το Ταμείο τελειώνει και η Ανάκαμψη. Κι άμα τελειώσει η Ανάκαμψη…

Κι εδώ κολλάει εκείνο το υπέροχο απόσπασμα από την «Βίλα των Οργίων», στο οποίο ο Χάρης Ζάβαλος (Λάμπρος Κωνσταντάρας), με αφορμή το σημειωματάριο της κυρίας Δόμνας (Ρίτα Μουσούρη) λέει στην Βιολέτα Σιγανοπούλου (Κάκια Αναλυτή), καταλλήλως κουνώντας τα χέρια:

«…Μπορεί να γκρεμίσει τα στηρίγματα της κοινωνίας. – Εσένα δηλαδή. – Εμένα κι άλλα 100 στηρίγματα. Κι άμα πέσουμε εμείς, γκρεμίζεται η κοινωνία. Οπότε θα βουλιάξουν μαζί και τα Βαλκάνια. Κι άμα βουλιάξουν τα Βαλκάνια, πάει η Ευρώπη. Κι αν βουλιάξει η Ευρώπη πάει κι η Ασία κι η Αμερική, ολόκληρη η Υδρόγειος.»

Να ελπίζουμε λοιπόν, το είπε ο Υπουργός. Τον Άναυρο έβλεπα προχθές, τον χείμαρρο στην ανατολική πλευρά της πόλης, που το 2023 έκανε κι αυτός τα δικά του, παρέσυρε μια παλιά, μπετονένια πεζο-γέφυρα, διακινδύνεψε την μεγάλη γέφυρα στην οδό Αναλήψεως-Αγίου Δημητρίου, κατέστρεψε σε πολλά σημεία την μετά-πλημυρική του 1955 κοιτόστρωση και διεύρυνε κατά πολύ το «δέλτα» των εκβολών του – ευτυχώς δεν έβλαψε κατά το ελάχιστο την σιδηροδρομική γέφυρα για το τραινάκι του Πηλίου και τα άψογα λιθόκτιστα βάθρα της. Εκτός από την γέφυρα στην Αναλήψεως (μετά την ανηφόρα του «Ακροπόλ», για να μην ξεχνάμε και τα παλιά τοπόσημα της πόλης μας) που συμμαζεύτηκε ωραία, άλλο τίποτε δεν έχει γίνει στον χείμαρρο. Ελπίζω οι αρμόδιοι (των Ολλανδών συμπεριλαμβανομένων…) να ξέρουν τι κάνουν και πώς θα συμπεριφερθεί το κατερχόμενο ρεύμα του νερού. Στον Κραυσίδωνα πάλι, περνάω, στα ψηλώματα, και τρομάζω!

Όμως μέσα στον Βόλο συμβαίνει Έργο. Με το «Ε» κεφαλαίο. Καινούργιες πλάκες πεζοδρομίου και καινούργια, μαρμάρινα, κράσπεδα στην οδό Δημητριάδος. Προφανώς μετά την Ιωλκού και την Κ.Καρτάλη ήρθε και η ώρα της Δημητριάδος. Και καλώς γίνεται κι αυτό το εργάκι, που δεν είναι μόνο «βιτρίνας», αλλά είναι και ουσίας, καθότι οι περισσότερες από τις πλάκες ήταν προ πολλού ξεκολλημένες και επικίνδυνες στο περπάτημα. Δεν ξεχνώ την απάντηση ενός από τους προηγούμενους εργολάβους-κατασκευαστές αυτής της σημαντικής υποδομής όταν είχαμε διαμαρτυρηθεί, κι εγώ και πολλοί άλλοι, για πλάκες χωρίς αρμούς, που έχουν ξεκολλήσει και κουνιούνται. Ήταν απόλυτη: μην ανησυχείτε, έχουμε ειδικό μηχάνημα, θα ανασηκώνουμε μία-μία τις πλάκες (κάτι σαν βεντούζα…), θα βάζουμε καινούργια λάσπη και θα τις ξανακολλήσουμε τέλεια! Φυσικά δεν έγινε ποτέ κάτι τέτοιο, διότι, εκτός των άλλων, είναι και αδύνατο να γίνει, δεν υπάρχει τέτοια τεχνολογία. Αυτά που λέτε και περί αυτού. Σ’ αυτή την πόλη χρόνια τώρα βαυκαλιζόμαστε και περιμένουμε. Κι ακούω ήδη τους καλοπληρωμένους διθυράμβους. Έχω τόσες φορές γράψει την ωμή πραγματικότητα σχετικά με τα πεζοδρόμια μιας πόλης, που δεν αντέχω άλλο. Αν σας ενδιαφέρει, μπείτε στο ιστολόγιό μου, αναζητείστε λήμμα «πεζοδρόμια» στα δεξιά, στις εττικέτες, πατήστε και θα γίνετε πλήρως ενημερωμένοι.

Και να έχετε πάντα στον νου σας, απαραιτήτως, τα στηρίγματα της κοινωνίας.

Εκείνες τις φοιτητικές εστίες, μαζί με τις άλλες πανεπιστημιακές εγκαταστάσεις, στην πρώην Βαμβακουργία, πότε με το καλό θα τις αποκτήσει το Πανεπιστήμιό μας. Διότι όσο καθυστερούν τόσο τα ρίαλ εστέητ φαντς (real estate funds) αγοράζουν ακίνητα στην πόλη και τα ανακαινίζουν (μάλλον και με κάποιες κρατικές «ενισχύσεις») σε φοιτητικές κατοικίες, στις οποίες δεν έχω μάθει ακόμη πόσο είναι το ενοίκιο. Είναι αυτές οι αποκαλούμενες από την Κυβέρνηση «επενδύσεις», που κάνουν ό,τι μπορούν για να ενισχύσουν εκείνο το «το τζάμπα πέθανε» της αξιοτίμου κυρίας Βουλευτού Αχαΐας πριν χυθούν ποταμοί κροκοδείλιων δακρύων για το στεγαστικό πρόβλημα των Ελλήνων – των άλλων, διότι αυτοί κατέχουν παραπάνω από 20 ακίνητα ο καθένας, να χαιρόμαστε συν-Έλληνες.

Για το δυστύχημα στην Ρουμανία οι Ρουμάνοι, ως υπεύθυνοι, έβγαλαν το οριστικό πόρισμα για τον οδηγό. Οι Έλληνες δεν ξέρω αν το διάβασαν. Έτσι κι όχι αλλιώς έχουν τα πράγματα, που λέτε, και προσοχή στα στηρίγματα. Σας αγαπώ εξωστρεφώς, γεια σας.

Στην φωτογραφία, οι 3 Μπάμπηδες στην «Μινέρβα» 21.09.2024, από αριστερά Σκυργιάννης (Συγκοινωνιολόγος, Βόλος), Μπακογιάννης (Ογκολόγος, Αθήνα), Γραμματίκας (Αρχιτέκτων, Μιλάνο).

δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 11.02.2026, αρ.φύλλου 4577.