Δευτέρα 27 Ιουνίου 2011

Συμμαθητές 1971 στις 17.06.2011, 1η σειρά

Ο Αντρέας, ο Γιάννης, ο Κώστας και ο Σάκης, ο απόλυτος και διαχρονικός νικητής της φαλάκρας!





Πάρις, Βλάσης, Γιάννης, Σταμάτης, Γιώργος και οι διαγωνιζόμενοι Βαγγέλης, Μπάμπης, Δημήτρης (ψιλοκρύβεται...), Αλέξης, Τάσος, Σταμούλης και ο Νίκος που παρακολουθεί με ενδιαφέρον. Συντριπτικά νικητής στους ασπρομάλληδες ο Βαγγέλης, βεβαίως, βεβαίως!
Ο οργανωτικός Βλάσης, ο Επίτροπος Πάνος και οι διαγωνιζόμενοι καλοδιατηρημένοι Δημήτρης, Γιώργος και Μανώλης. Είναι προφανές: νίκησε ο Γιώργος, που κρατάει και την σακούλα με το δώρο.
Ο πρωτοεμφανισθείς Σταμάτης και πίσω του ο ανέκαθεν Γιάννης.
Ο Γιάννης, ο "αγνοούμενος" Λευτέρης και η σύζυγός του Ροδούλα.
εξ ευωνύμων: Σταύρος, Δημήτρης (πάλι κρύβεται...), Γιάννης, Γρηγόρης, όρθιος ο Ρομπέρτο, Βαγγέλης, κι άλλος Βαγγέλης, Πέτρος, Σωτήρης, όρθιοι Δημήτρης, Τάσος, Γιώργος, Αποστόλης, Θέμης, Γιώργος, Σταμάτης.





θα ακολουθήσουν και μερικές ακόμη...

"δελτίο τύπου" 1. 40 χρόνια μετά. Συνάντηση Συμμαθητών 2ου Γυμνασίου Αρρένων Βόλου 1971 στις 17.06.2011

Στο κέντρο «Καναράκι», Παρασκευή βράδυ, 17 Ιουνίου 2011, παρόντες οι κ.κ.:
Αλεξίου Νίκος, Ανδρεαδάκης Γιώργος, Αντωνίου Κώστας, Βαγδούτης Γιάννης, Βαρδάλης Μανώλης, Βολιώτης Βλάσης, Γκάνας Νίκος, Γκουντέλιας Γιάννης, Δούρας Νέστορας, Θεοδώρου Γιάννης, Ιωάννου Σάκης, Καϊμάκης Αλέξης (από την Αθήνα), Καλλίας Ανδρέας, Καλλίας Παντελής, Κουλέτας Κονδύλης (από την Αθήνα), Μέκα Ρομπέρτο, Μέμτσας Πάρις, Μοντεσάντος Γεράσιμος, Πανταζής Νίκος, Πάντος Σταμούλης, Παπαχρήστος Νίκος, Παπουτσιδάκης Γιάννης, Παταβάλης Δημήτρης, Πατσαντάς Σωτήρης, Πλατιάς Θέμης, Σδουκόπουλος Αποστόλης, Σκυργιάννης Χαράλαμπος, Σούρλας Πέτρος, Σφυάκης Ανέστης, Σχορετσανίτης Κώστας (από τα Τρίκαλα), Σωτήρης Γιώργος, Τριανταφύλλου Σταύρος, Τσαούσης Δημήτρης, Τσιτσάνης Γιώργος, Τύμπας Γρηγόρης, Φιλιππιτζής Γιάννης, Φράγκος Γιάννης, Χατζηβαγγέλης Βαγγέλης, Χατζηγιάννης Βαγγέλης, Χιώτογλου Γιάννης, Χλέμπος Δημήτρης, για πρώτη φορά κοντά μας ο Σταμάτης Χαλβατζής από την Θήβα, και ο Λευτέρης Δασκάλου, που επί χρόνια τον θεωρούσαμε «αγνοούμενο σε ναυάγιο», ακμαιότατος, με την σύζυγό του, μόνιμος κάτοικος Περιστερίου Αττικής, τον καλωσορίσαμε με ένα μπουκάλι τσίπουρο.

επιστολή 2. Τα "τσαρδάκια" της Αγριάς.

Με έκπληξη, σχεδόν με αγανάκτηση, διάβασα ότι τελικά το Λιμεναρχείο προχωρεί στην επιβολή προστίμων (το λιγότερο…) και στην αποβολή όλων των 28  καταστημάτων από την παραλία της Αγριάς.
Με έκπληξη, λέω, διότι πίστευα ότι σε αυτή την ιστορία που τελείως ξαφνικά ξεκίνησε κάποια στιγμή από το Λιμεναρχείο και την Κτηματική Υπηρεσία, που θυμήθηκαν τώρα, το 2011, ότι καταπατάται ο αιγιαλός και η παραλία, θα επικρατούσε εν τέλει η κοινή ανθρώπινη λογική και όχι το ψυχρό γράμμα του Νόμου.
Διότι η κοινή λογική λέει ότι ένας ελληνικός παραλιακός τόπος χωρίς τραπεζάκια έξω είναι χωριάτικη σαλάτα χωρίς ντομάτα, είναι λεμονάδα χωρίς λεμόνι.

επιστολή 1. Το μονοπάτι της Νταμούχαρης

Το τριήμερο της Πεντηκοστής το περάσαμε στον Αη Γιάννη του Αιγαίου, με έναν υπέροχο καιρό, παρά τις δυσοίωνες προβλέψεις των μετεωρολόγων. Το απόγευμα της Κυριακής είπαμε να πάμε για ένα καφεδάκι στην Νταμούχαρη. Με τα πόδια, βεβαίως, από το πανάρχαιο και πασίγνωστο μονοπάτι-καλντερίμι, που ξεκινάει από την παραλία Παπά Νερό. Το μονοπάτι αυτό είναι σημασμένο με τα γνωστά σε όλους τους περιπατητές των βουνών μεταλλικά κίτρινα ταμπελάκια, υπάρχει σε όλους του έντυπους και ηλεκτρονικούς χάρτες, το χρησιμοποιούν κάθε χρόνο εκατοντάδες, ίσως και χιλιάδες, περιπατητές, έλληνες και ξένοι.

Πέμπτη 16 Ιουνίου 2011

διονύσιες επι-ρήσεις 1

κάτι μου λέει ότι ξεπετρωθήκαμε, επιτέλους
αγανακτήσαμε
και στον Βόλο

(ήταν μία πραγματικά μεγάλη διαδήλωση η σημερινή)

διονύσιες ρήσεις 1


Ας σκέφτονται οι άλλοι όπως νομίζουν,
              το σκότος δεν χρεώνεται αλλού.
Τι φταίνε τώρα οι μαύροι κυβερνώντες,
              οι Κάπα τα Πασοκ και τα Νουδού.

Εμείς το εμφυσήσαμε το νέφος,
που εντός του επωάστηκαν όλοι αυτοί.
Εμείς με τις αιώνιες τις δυσθυμίες μας,
με το κενό
και με το «αμφισβητώ»
                σαν πετρωμένοι μέσα στο καθιστικό.
(εμείς του '60, το κούρεμα, 1989)

Τρίτη 14 Ιουνίου 2011

μία ΕΨΑ, παρακαλώ... 2

λοιπόν, ήπιατε μια πορτοκαλάδα ΕΨΑ στην παραλία του Βόλου;
ΟΧΙ;;; γιατί άραγε;
κάντε μια ερώτηση στο Επιμελητήριο Μαγνησίας, το οποίο ενδιαφέρεται πολύ για τα τοπικά προϊόντα, και κοινοποιείστε και σ' εμάς την απάντηση, παρακαλώ...

τα γκρικλις δεν είναι υπόθεση των άλλων 3

πληθαίνουν οι φίλοι που αντιλαμβάνονται την σοβαρότητα του προβλήματος και ενώνουν την φωνή τους (για την ακρίβεια: την γραφή τους...) στον πόλεμο κατά των γκρικλις.
στους δύσκολους καιρούς που ζούμε και αυτή η μορφή συσπείρωσης βοηθάει...

κυκλο-φ-οριακα 674 10.06.2011

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, Βόλος 2009
Αγανακτισμένοι στην παραλία του Βόλου.
Συνεχίζουμε να είμαστε, κι όσο ανεβαίνει το φυσικό θερμόμετρο τόσο ανεβαίνει και το πολιτικό αντίστοιχο. Προσπαθούμε όλοι να καταλάβουμε τι σημαίνει το «δεν έχουμε αποτύχει, υπάρχουν όμως ορισμένες αστοχίες στην εφαρμογή της πολιτικής μας» που παραδέχτηκε ο κ. Υπουργός Οικονομικών μέσα στην Βουλή. Μήπως είναι κάτι σαν το «ολίγον έγκυος» ή το «πολύ πεθαμένος»;

Δευτέρα 6 Ιουνίου 2011

μία ΕΨΑ, παρακαλώ...

καλοκαιράκι, ένα αναψυκτικό "τραβιέται".
δοκιμάστε να πιείτε μια ΕΨΑ, λεμονάδα ή πορτοκαλάδα, στα μαγαζιά της παραλίας του Βόλου.
θα εκπλαγείτε...
και σίγουρα όχι, διαφημιστές της ΕΨΑ δεν είμαστε.
απλά, τον τόπο μας αγαπάμε.

Παρασκευή 3 Ιουνίου 2011

κυκλο-φ-οριακα 673 03.06.2011

ποδήλατο και θάλασσα, Αη Γιάννης 2010
Αγανακτισμένοι στην παραλία του Βόλου.
Είμαστε και φαινόμαστε. Αγανακτισμένοι. Παρακολουθούμε «από μέσα» αυτό το κίνημα διαμαρτυρίας και παράλληλα συζητούμε με κάποιους από τους πολλούς «σκεπτικιστές» αυτής της πόλης, οι οποίοι δεν βλέπουν «μέλλον» σ’ αυτό. Και, βέβαια, στην (σαφώς προβοκατόρικη) ερώτησή μας «γιατί, βλέπεις εσύ μέλλον σε κάτι άλλο;;» δεν παίρνουμε απάντηση, δυστυχώς.
Υπάρχει «κόκκινη γραμμή»; Ούτε εκεί υπάρχει απάντηση.

ευτυχώς...

ευτυχώς υπάρχουν τα καϊκια, οι κήποι και οι πίσω πόρτες.
υπάρχει και το παλιό καλό σύνθημα των γηπέδων "από πού θα φύγετε;;"
υπάρχει μεγάλη αγανάκτηση, φίλε μου.

τα γκρικλις δεν είναι υπόθεση των άλλων 2

Σήμερα το βράδυ, ένα άλλο ελληνόπουλο, μας είπε ενώπιον πολλών μαρτύρων ότι υπεύθυνο για τα γκρικλις είναι το ελληνικό κράτος που επέβαλε το μονοτονικό το 1981!!!
Τόση νύχτα, τόση άγνοια πια. Ή μήπως απλώς εθελοντική τύφλωσις; Δεν δικαιολογείται με τίποτε.

τα γκρικλις δεν είναι υπόθεση των άλλων

Τα γκρικλις είναι υπόθεση δική σου, δική μου, όλων μας ανεξαιρέτως, όσων μιλούν και γράφουν ακόμη την ελληνική γλώσσα.
Χθες βράδυ, ένα ελληνόπουλο, αντιδρώντας σε μια δική μας πρόκληση (η πρόκληση πάντα βοηθάει σ' αυτές τις περιπτώσεις...) έχασε δύο ώρες από την πολύτιμη ζωή του μεταγράφοντας σε γκρίκλις τους δύο πρώτους ύμνους από την Γένεσιν του Άξιον Εστί του Οδυσσέα Ελύτη!!!
Μπορούσατε να το φανταστείτε; Κι όμως, το έκανε.
Και, το χειρότερο: αποπειράθηκε να το υπερασπιστεί κιόλας, με έναν περίεργο, ομολογώ, τρόπο.
Βεβαίως έλαβε κατάλληλη απάντηση.
Σύντομα το σύνολον θα δει το άπλετο φως του διαδικτύου.

για να μη μπερδευόμαστε...

θεωρώ απαραίτητες δύο διευκρινίσεις:
α) τα κυκλο-φ-οριακά, για λόγους δεοντολογίας, θα ανεβαίνουν τα σκαλοπάτια του διαδικτύου μετά την πρώτη δημοσίευσή τους στην εφημερίδα ¨Θεσσαλία". Ήτοι Παρασκευή ή Σάββατο απόγευμα, όχι νωρίτερα.
β) οι θέσεις μας για τα γκρικλις (για τις οποίες περιμένουμε εναγωνίως τις απόψεις σας και, κυρίως, τις ενέργειές σας) δεν έχουν καμία σχέση με τις κάθε είδους εθνικοσοσιαλιστικές προσπάθειες καπηλείας της πάρα πολύ σοβαρής υπόθεσης που λέγεται "ελληνική γλώσσα". Καλύτερη περί τούτου απόδειξη, η λεπτομερής ανάγνωση του ίδιου του κειμένου.

Τρίτη 31 Μαΐου 2011

κυκλο-φ-οριακα 672 27.05.2011

όψη από το Δημαρχείο, Βόλος 2009
Πότε ξαναέφτασε Παρασκευή, ούτε που το κατάλαβα. Εσείς, το καταλάβατε; Περνάει ο καιρός, στα μισά τον φτάσαμε κι αυτόν τον Χρόνο, περνάει η ζωή μας και δεν προλαβαίνουμε να την ευχαριστηθούμε. Μέσα στην αγωνία, μέρα βγαίνει-μέρα μπαίνει, να περιμένουμε τι θα σκαρφιστούνε οι ελληνοευρωπαϊκοί εγκέφαλοι που διαφεντεύουν τη ζωή μας. Γιατί δεν μπορούμε, πλέον, να πιστέψουμε ότι «υπάρχει σχέδιο». Ακούγεται σαν το γνωστό προεκλογικό «λεφτά υπάρχουν». Μήτε λεφτά υπήρχαν, μήτε σχέδιο υπάρχει. Και σας ρωτάω: πόσα πτυχία οικονομολόγου χρειάζεται να έχετε για να καταλάβετε ότι όταν πουθενά στην χώρα δεν κυκλοφορεί ζεστό χρήμα δεν μπορεί να υπάρχει προοπτική διεξόδου; Βεβαίως υπάρχουν ακόμη αποθέματα «μαύρου» χρήματος, είναι προφανώς τεράστια τα ποσά που αποθησαυρίστηκαν τα τελευταία χρόνια από τις διάφορες, ποικιλώνυμες, προκλητικά ξεδιάντροπες «αληθινές νοικοκυρές της Αθήνας» και τους ομοίους τους σε όλη την επικράτεια – και η πόλη μας δεν αποτελεί εξαίρεση…

Δευτέρα 30 Μαΐου 2011

τα γκρικλις ζουν...

geia sas kurie mpamph,den thewrw pws etsi prosvallw thn glwssa mou! einai kai volikotero logw plhktrologiou

Αυτό το μήνυμα ήρθε ως απάντηση στο ηλεκτρονικό μου ταχυδρομείου μέσω του διαδικτυακού φατσοβιβλίου (αγγλιστί facebook) από μία κοπέλα δεκαοχτώ (18) χρονών, φίλη της κόρης μου, στην οποία είχα γράψει ότι προσβάλλει την γλώσσα μας όταν γράφει κείμενα σε γκρικλις.

Διαβάστε και ξαναδιαβάστε αυτό το φοβερό, τόσο σε εκτέλεση όσο και σε νοήματα, κείμενο. Εσείς που δεν έχετε βάλει ποτέ τα δάχτυλά σας πάνω σε πληκτρολόγιο ηλεκτρονικού υπολογιστή κι εσείς που τα βάζετε χωρίς να καταλαβαίνετε πού ακριβώς τα βάζετε. Εσείς που θεωρείτε ότι οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές είναι μηχανήματα του διαβόλου και μόνο ο Λόγος του Θεού θα μας σώσει από τον 666. Εσείς οι άλλοι, που θεωρείτε ότι μόνον στους υπολογιστές υπάρχει η ομορφιά της ζωής. Εσείς οι τεχνοκράτες που βρίσκετε στους υπολογιστές την λύση για όλα σας τα προβλήματα. Εσείς που έχετε εκατοντάδες ή και χιλιάδες «φίλους» στο «φατσοβιβλίο» και πουθενά αλλού. Εσείς οι φιλόλογοι και οι φιλολογούντες, οι διδάσκαλοι του γένους κι εσείς οι δημοσιογράφοι, που αρνείστε να βάλετε το «ν» στον Βόλο επειδή δήθεν θα παραβιαστεί ο πανίσχυρος κανόνας του Τριανταφυλλίδη κι αλλοίμονό μας. Εσείς οι ποικιλότροποι γλωσσαμύντορες, που ενοχλείστε σφόδρα από την κατάργηση της πολυτονικής γραφής και τις ξενόγλωσσες επιγραφές. Εσείς οι ελληνολάτρες, που ξέρετε απ’ έξω κι ανακατωτά την Ιλιάδα και την Οδύσσεια κι ολόκληρο τον Ύμνον εις την Ελευθερίαν. Εσείς οι ερευνητές που αναζητάτε ακόμη μία αφώτιστη σελίδα ιστορίας του μεσοπολεμικού Βόλου για να βρείτε την προσωπική σας δικαίωση.

Όλοι εσείς κι εμείς μαζί, που χειριζόμαστε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο την γραπτή ελληνική γλώσσα, κοιμόμαστε τον ύπνο του κατ’ επίφασιν δικαίου. Δίπλα μας, μέσα στα σπίτια μας, στα σχολεία, στα πανεπιστήμια, στα «ίντερνετ καφέ», στο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας που υποτίθεται ότι μας ενδιαφέρει περισσότερο, στην νέα γενιά, η γραπτή ελληνική γλώσσα πεθαίνει στα πληκτρολόγια των ηλεκτρονικών υπολογιστών. Αντικαθίσταται από έναν απίθανο αχταρμά λατινικών γραμμάτων, που προσπαθεί να «εκφράσει» ακουστικά ελληνικές έννοιες, αυτό που ονομάζεται «γκρικλις».

Κατά την γνώμη μας το πρόβλημα είναι πολύ σοβαρό και είναι απαράδεκτο να προσποιούμαστε ότι το αγνοούμε. Άλλωστε το βλέπουμε πλέον και στην τηλεόραση, σε κάποιες διαφημίσεις τηλεφωνοεταιρειών, χωρίς να βλέπουμε καμία ενέργεια του ραδιοτηλεοπτικού συμβουλίου. Προσωπικά έχω εντοπίσει τον κίνδυνο σε τρεις επιστολές, στις 24.03.1997, στις 03.06.2003 και στις 21.11.2005 ως φωνή βοώντος εν τη ερήμω, ουδείς από το μέγα πλήθος των προαναφερθέντων επέδειξε το παραμικρό δημόσιο ενδιαφέρον, αυτή ταύτη η Ακαδημία Αθηνών εξέδωσε απλώς μία δημόσια τοποθέτηση το 2001, χωρίς να λέει τι πρέπει ή τι μπορεί να γίνει για να αποφύγουμε τη ζημιά. Όλοι έχουμε άλλα προβλήματα…

Κι όσο σκέφτομαι εκείνη τη γραφή του Διονυσίου Σολωμού στον Διάλογο (1824) ανάμεσα στον Ποιητή, τον Φίλο και τον Σοφολογιώτατο, όπου ο Ποιητής λέει: «Εκατάλαβα· θέλεις να ομιλήσουμε για τη γλώσσα· μήγαρις έχω άλλο στο νου μου, πάρεξ ελευθερία και γλώσσα; Εκείνη άρχισε να πατή τα κεφάλια τα τούρκικα, τούτη θέλει πατήση ογλήγορα τα σοφολογιωτίστικα, και έπειτα αγκαλιασμένες και οι δυο θέλει προχωρήσουν εις το δρόμο της δόξας, χωρίς ποτέ να γυρίσουν οπίσω, αν κανένας Σοφολογιώτατος κρώζη ή κανένας Τούρκος βαβίζη, γιατί για ’μέ είναι όμοιοι και οι δύο.» μεταφερμένη στη σημερινή ελληνική πραγματικότητα, πραγματικά ανατριχιάζω: τότε Τούρκοι, σήμερα ΔΝΤ και «τρόικα», τότε σοφολογιώτατη γλώσσα, σήμερα γκρικλις. Τολμώ να πω, Ποιητή μου, ότι και για ‘με είναι όμοιοι και οι δύο…
Μένει ως δυνατότητα, για μία ακόμη φορά, ο προσωπικός αγώνας ΟΛΩΝ όσων ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ενδιαφέρονται να διατηρηθεί η γραφή μας.

Προτείνω λοιπόν, όσοι ασχολούμαστε με τους υπολογιστές και το διαδίκτυο, πρώτα να στείλουμε εμείς οι ίδιοι σε όλους τους «φίλους» μας και σε όλες τις «επαφές» μας ένα απολύτως σαφές μήνυμα που θα λέει:

"Δεν διαβάζω και δεν απαντώ σε μηνύματα γραμμένα με γκρικλις. Αν θέλεις να επικοινωνείς μαζί μου ΓΡΑΦΕ ΕΛΛΗΝΙΚΑ".

Ύστερα να δώσουμε τη μάχη (διότι μάχη θα χρειαστεί, να είστε βέβαιοι, ξαναδιαβάστε το αρχικό κείμενο στα γκρικλις και θα καταλάβετε γιατί …) ώστε να πείσουμε τα παιδιά μας ή τα εγγόνια μας να κάνουν ακριβώς το ίδιο και να το τηρήσουν.

Εδώ, πέραν των άλλων, ένα πολύ χρήσιμο «τεχνοκρατικό» επιχείρημα είναι το ίδιο το βασικό πρόγραμμα των υπολογιστών, τα περίφημα Windows, που η ίδια η παραγωγός εταιρεία Microsoft έκανε μία τεράστια προσπάθεια να τα εξελληνίσει σε όλο το πλάτος και το βάθος της ορολογίας τους, μόνο και μόνο για να είναι κατανοητά από την πολύ μικρή για τα παγκόσμια δεδομένα πληθυσμιακή ομάδα των Ελλήνων. Και βέβαια το βασικότερο, ίσως, επιχείρημα, είναι ότι το πληκτρολόγιο μετατρέπεται σε ελληνικό με ένα τσακ!, με το ταυτόχρονο πάτημα δύο πλήκτρων, πού είναι, διάολε, η δυσκολία;

Όσοι δεν ασχολείστε προσωπικά αλλά έχετε παιδιά ή εγγόνια που ασχολούνται, κάντε το ίδιο, μη μένετε αδρανείς.

Εμείς στην οικογένειά μας τη δώσαμε αυτή τη μάχη και την κερδίσαμε όλοι, δύο γονείς και τρία παιδιά, και είμαστε πολύ χαρούμενοι γι’ αυτό.

Εσείς, πάλι, που δεν χολοσκάτε ή, ακόμη καλύτερα, εσείς που δεν αφήνετε τέτοια «ψιλοπράγματα» να ταράξουν την πνευματική σας αυταρέσκεια, συνεχίστε τον ύπνο σας.

Εύχομαι όταν θα ξυπνήσετε να μην βρείτε το επόμενο βιβλίο σας τυπωμένο με γκρικλις.

Με εκτίμηση
Χαράλαμπος Α. Σκυργιάννης

επί πολλών του επιστητού...

Από την πρώτη μέρα της παρουσίας τους, τα κυκλο-φ-οριακά δεν ήταν μόνο κυκλοφοριακά. Ήταν πολλά πράγματα, και κυκλοφοριακά. Ήταν και είναι μια ματιά ενός απλού πολίτη επιστήμονα (και χομπίστα...) συγκοινωνιολόγου στον επιστητό κόσμο.
Ήταν και είναι μια στήλη επί πολλών του επιστητού...
Όμοια και τούτο το ιστολόγιο.

Κυριακή 29 Μαΐου 2011

καλώς βρεθήκαμε

Μετά από 20 συναπτά χρόνια παρουσίας ως εβδομαδιαία στήλη στον ημερήσιο τύπο του Βόλου (αρχικά στον "Ταχυδρόμο" και στην συνέχεια στην "Θεσσαλία"), τα κυκλο-φ-οριακά αποφάσισαν να κατακτήσουν και τους αιθέρες του διαδικτύου.
Για δύο λόγους. Ο πρώτος, για να μπορούν (αν θέλουν...) να έχουν πρόσβαση σ' αυτά και οι πολλοί φίλοι στην υπόλοιπη Ελλάδα και στο εξωτερικό. Και ο δεύτερος, για ...πλάκα. Αφού, είπαμε, τα εργαλεία υπάρχουν, γιατί να μην τα χρησιμοποιήσουμε;
Καλώς βρεθήκαμε, λοιπόν. Ο καιρός θα δείξει.