κυκλο-φ-οριακα 1166, 18 Οκτωβρίου 2023

 

Καλημέρα καλοί μου συμπολίτες Βολιώτες και απανταχού αναγνώστες.

Στα τριάντα δύο (μάλιστα, 32!) χρόνια ύπαρξης αυτής της στήλης δεν θυμάμαι καμία φορά από τις 1165 μέχρι τώρα που να μου ήταν τόσο δύσκολο το ξεκίνημα της γραφής. Καμία, παρ’ όλο που έχουν μεσολαβήσει «άπειρα» γεγονότα, καταστάσεις, εμπειρίες, προσωπικά, οικογενειακά, κοινωνικά και ό,τι βάζει ο νους. Αυτό συνέβη την προηγούμενη Δευτέρα, αμέσως μετά τα 55% του 54%, που μου (μας) φόρτωσε στην πόλη που αγαπάμε για τα επόμενα πέντε (5) χρόνια τον ίδιο χυδαίο νάρκισσο και απολύτως αναποτελεσματικό Άρχοντα. Αδύνατον, έλεγα συνέχεια, πλην όμως αυτή είναι η άτιμη η πραγματικότητα.

Μάλιστα. Το 55% του 54% που πήγε στα εκλογικά τμήματα να ψηφίσει, ήτοι το 29,7% του εκλογικού σώματος σύμπαντος του Δήμου Βόλου καθορίζει πλέον τις τύχες (και την ατυχία…) αυτής της πόλης. Και το τι πρόκειται να γίνει έγινε ήδη σαφές κατά τον επινίκιο λόγο του Άρχοντα. Όπου όμως – ω! του θαύματος – από τα λεχθέντα στενοχωρήθηκε η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου και ευθύς παράγγειλε στην εδώ Εισαγγελία διερεύνησιν του θέματος διότι υπάρχει παράβασις του Νόμου τάδε, παράγραφος δείνα και μπλα μπλα μπλα και όπως λέει ο σοφός λαός μας (εμείς δηλαδή) «χ..ε ψηλά κι αγνάντευε»…

Με ένα ψυχοπλάκωμα πέρασε η περασμένη εβδομάδα. Στην οποία εβδομάδα δεν μας έφτανε η κατάθλιψη της πρώτης Κυριακής, διεξάγονταν και τα παιχνιδάκια της δεύτερης Κυριακής, εκεί όπου κυβέρνηση και πρωθυπουργός αυτοπροσώπως τα έδιναν όλα προκειμένου να μην υπάρχει πουθενά στην ελληνική επικράτεια σηκωμένο κεφάλι. Πρωτοφανείς καταστάσεις, συμπολίτες, καταστάσεις πραγματικής χούντας, οι υπουργοί να εκβιάζουν στυγνά τους ψηφοφόρους και ο πρωθυπουργός να ορκίζεται αιώνια πίστη στους αρεστούς της παρέας του.

Και ήρθε επιτέλους η δεύτερη Κυριακή των Περιφερειακών Εκλογών, στην οποία η πανελλήνια συμμετοχή ψηφοφόρων ήταν 52,53%, στο σύνολο της Θεσσαλίας ήταν 39,38%, στην Μαγνησία ήταν 38,04% και στις Σποράδες (που δεν είναι πλέον Μαγνησία, αν δεν το έχετε καταλάβει, είναι άλλο πράμα, «αυτόνομο»…) η «αυτόνομη» συμμετοχή ήταν 27,42%. Αυτό λέγεται Δημοκρατία, συμπολίτες, Ελευθερία στην έκφραση, Κυρίαρχος Λαός και άλλα παραμύθια, εγώ λέω, και μη προς κακοφανισμόν κανενός, ότι πρόκειται για στρέβλωση των εννοιών, το εκλέγειν δεν μπορεί να είναι μόνο δικαίωμα, πρέπει να είναι και καθήκον, δεν είναι λογικό τέτοιες μειοψηφίες να καθορίζουν το μέλλον μιας χώρας εν γένει, δεν γίνεται έτσι να διαπαιδαγωγούνται οι επόμενες γενιές. Κάτι πρέπει να γίνει, και οι σοφοί νομοθέτες, συνταγματολόγοι και λοιποί συγγενείς, που φτιάχνουν νόμους σημαντικούς στα μέτρα της παρέας τους (παντελώς απαράδεκτη αυτή η άμεση εκλογή με 43% (!!) στον πρώτο γύρο) να βρουν τρόπους να συμπεριλάβουν στους λογαριασμούς της εκλογιμότητας και την αποχή, αλλιώς θα πηγαίνουμε συνεχώς από το κακό στο χειρότερο.

Με αυτούς τους προβληματισμούς και, κυρίως, λόγω της αναίσχυντης, εκβιαστικής επίθεσης αλαζονείας της δεξιάς σε όλα τα μέτωπα, χάρηκα, το ομολογώ, με την έκπτωση τόσο του Kostas Agorastos και των συμπαρομαρτούντων στην Θεσσαλία, όσο και του Κώστα Μπακογιάννη στην Αθήνα, όσο και του (ανύπαρκτου επί τέσσερα χρόνια) Κώστα Ζέρβα στην Θεσσαλονίκη.

Εδώ και έτσι θα τελειώσει αυτή η «υπέρβαση» των τελευταίων κυκλο-φ-οριακών, λόγω των πολύ άμεσων σ’ εμάς, στην ζωή μας, Αυτοδιοικητικών Εκλογών Πρώτου και Δεύτερου Βαθμού. Θέλω να συγχαρώ τον Νίκο Παπαπέτρο, και όλη την Ομάδα του, εκλεγέντες-εκλεγείσες και μη, να ευχηθώ δύναμη για την συνέχεια, και να δηλώσω ότι η στήλη θα είναι πάντα εδώ. Επίσης να συγχαρώ τον Δημήτρη Κουρέτα και την δική του Ομάδα, που τόσο σημαντικό έργο για την ανασυγκρότηση της Θεσσαλίας έχει μπροστά της – επιτέλους βρε αδερφέ, να δω και καμιά διαφορετική φωτογραφία στο φέισμπουκ…

Τα κυκλο-φ-οριακά θα συνεχίσουν στους δρόμους και στις διαδρομές που ξέρουν ορίζοντας, περιγράφοντας, αναδεικνύοντας, άλλοτε καταγγέλοντας και ενίοτε επευφημώντας έργα, πρόσωπα, γεγονότα, καταστάσεις, πάντοτε με γνώμονα το καλό αυτής της πόλης, του αγαπημένου μας Βόλου, και της Μαγνησίας μας. Και βρισκόμαστε πάλι σε σταυροδρόμια: το Λιμάνι πουλήθηκε σε εξευτελιστική τιμή, το LNG παίρνει άδειες, η ανακύκλωση δεν πάει καλά, η πράσινη λεωφορειολωρίδα μάς μάρανε, ΧΥΤΑ και εγκατάσταση καθαρισμού λυμάτων βρίσκονται σε οριακή λειτουργία, οι «ποδηλατόδρομοι»-φιάσκο περιμένουν τα βουλιαγμένα στη λάσπη στα υπόγεια του Αδαμόπουλου ποδήλατα, ο μισός Βόλος, μαζί και το δικό μου υπόγειο, ζει μέσα στη λάσπη και οι χείμαρροι αδειάζονται με πολύ αργούς ρυθμούς – πού πηγαίνουν τα «άπειρα» φερτά; – τα λουλουδάκια ευημερούν (τι φταίνε κι αυτά…) και τα λαμπάκια ετοιμάζονται να ανάψουν με Οικονομόπουλο, έργα και ημέρες μας περιμένουν.

Ας είμαστε καλά, σας αγαπώ αυτοδικαίως. Γεια σας.

Στην ιδιόχειρη φωτογραφία ο «ποδηλατόδρομος» στην οδό Ρήγα Φεραίου, μπροστά στην Φραγκόκλησα.

(δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα!) την Τετάρτη 18.10.2023, αρ.φύλλου 4029)

κυκλο-φ-οριακα 1165, 4 Οκτωβρίου 2023

 

Καλημέρα καλοί μου συμπολίτες Βολιώτες και απανταχού αναγνώστες.

Τι είναι αυτό που ζούμε, αναρωτιόμαστε όλοι σε τούτη την άκρη της γης. Σε ποια δυστοπία καλούμαστε να επιζήσουμε (η λέξη δυσ-τοπία, αντιθετική με την ου-τοπία, είναι αντιδάνειο από την αγγλική dystopia, πρωτοεμφανίστηκε το 1868 από τον πολιτικό στοχαστή Τζων Στιούαρτ Μιλ και χαρακτηρίζει τις μελλοντικές κοινωνίες που οραματίστηκαν οι μεγάλοι συγγραφείς της επιστημονικής φαντασίας Τζωρτζ Όργουελ, Άλντους Χάξλεϋ, Ρεϋ Μπράντμπερυ κλπ. – κοινωνίες που σήμερα είναι η πραγματικότητα…). Κοινωνίες με φόβο, με ανασφάλεια, με παραπλάνηση, με επιτήρηση, με βία, πολλή βία. Τι από αυτά δεν υπάρχει σε τούτες τις μαύρες (ή μάλλον τις καφέ…) μέρες της λάσπης, της αμετροέπειας και της παραπληροφόρησης.

Σε ανάρτησή μου στο φατσοβιβλίο κατηγορώ τον Άρχοντα και την Αντιπεριφερειάρχη για εγκληματική αμέλεια και παράβαση καθήκοντος, και τα δύο αδικήματα ποινικά. Εσείς ξέρετε, βέβαια, πόσες «εισαγγελικές παραγγελίες» έχουν παραγγελθεί προς διερεύνησιν συμβάντων και καταστάσεων από υποκλοπές και έγκλημα στα Τέμπη ξεκινώντας, από πυρκαγιές γενικώς και εκρήξεις βομβών ειδικώς περνώντας, και στον Ντάνιελ προσωρινώς καταλήγοντας – για τον Ελίας δεν φαίνεται να υφίσταται λόγος ερεύνης (!!), αν και οι ως άνω δύο αρμόδιοι κρατικοί παράγοντες αδιαφόρησαν πλήρως και  επιδεικτικώς για τον καθαρισμό των υπευθύνων για τις καταστροφές χειμάρρων.

Οι εικόνες, συμπολίτες, είναι αψευδείς μάρτυρες, ζούμε, λένε αυτοί που ξέρουνε, στην εποχή των εικόνων. Κάποιοι θεωρούν ότι μέσω της εικόνας μπορούν να χαλιναγωγούν τα πλήθη και αυτό, ως ένα βαθμό, είναι αληθινό. Όμως η εικόνα αποτυπώνει την πραγματικότητα, δεν την διαμορφώνει. Κι όταν ένας ανεγκέφαλος στέκεται μπροστά σε ένα αφρισμένο ποτάμι και δηλώνει με την γνωστή αυταρέσκεια «μην ανησυχείτε, όλα είναι υπό έλεγχο», η εικόνα αυτοστιγμί τον διαψεύδει και δέκα λεπτά αργότερα το ποτάμι κατακλύζει τα πάντα «υπό έλεγχο» – ποιος ελέγχει, επιτέλους χριστιανοί, τον ανεγκέφαλο νάρκισσο της εικόνας;

Δεν είναι ένα, δεν είναι δύο, δεν είναι τρία, είναι δεκάδες τα βιντεάκια, άρα οι εικόνες, που αποτυπώνουν ξεκάθαρα την δυστοπία, που οι Άρχοντες θεωρούν έργο περίλαμπρο και «παντελονάτο». Και βεβαίως, «μπροστά πηγαίνει ο αρχηγός και πίσω του οι σκύλοι», όπως λέει το μνημειώδες «Τούμπου-Τούμπου Ζα» του Γιάννη Μαρκόπουλου από το 1975, με πρώτο εκτελεστή τον αείμνηστο Παύλο Σιδηρόπουλο. Όπου «σκύλοι» ένα ολόκληρο Κυβερνών Κόμμα του σαραντατακατό, που εναγωνίως και τουφεκώντας αριστερά και δεξιά και ό,τι να ‘ναι αγωνίζεται να διασώσει τους αρεστούς του και τους εκπροσώπους του.

Αν αυτό δεν είναι δυστοπία, ας μου πει κάποιος τι είναι.

Όμως ευτυχώς υπάρχει τρόπος, Συμπολίτες Βολιώτες, να βάλουμε ένα τέλος σ’ αυτό το μαύρο θέατρο του παραλόγου, που καταστρέφει όχι μόνο τις υποδομές αλλά και την ψυχική υγεία του Βόλου μας, της Όμορφης Πόλης μας. Στα κυκλο-φ-οριακά της προηγούμενης εβδομάδας καταγράψαμε με προσοχή όλα τα «πραγματικά» έργα που έδωσαν την σημερινή μορφή και λειτουργία σ’ αυτή την πόλη, σε αντιδιαστολή προς την πρόσφατη 9χρονη ανυπαρξία. Πιστεύω ότι πειστήκατε, τα γεγονότα είναι αναμφισβήτητα. Πιστεύω επίσης ότι μια καινούργια Δημοτική Αρχή μπορεί να ξαναβάλει τον δικό μας Βόλο σε τροχιά ανάπτυξης, χωρίς LNG, χωρίς καύση σκουπιδιών, χωρίς τραμπούκους και προστάτες, χωρίς χουλιγκάνικο «τουρισμό», χωρίς θεάματα άνευ άρτου, με υγεία, πολιτισμό, αθλητισμό, προστασία και ευημερία των δημοτών, με έργα προς όφελος του περιβάλλοντος.

Εγώ έχω εδώ και καιρό αποφασίσει. Θα ψηφίσω «Συμμαχία για τον Βόλο» με Υποψήφιο Δήμαρχο τον έγκριτο δικηγόρο Νίκο Παπαπέτρο και Υποψήφιους/-ες Δημοτικούς Συμβούλους την αφρόκρεμα της Βολιώτικης Κοινωνίας.

Ραντεβού την Κυριακή το βράδυ για τον εορτασμό της νίκης! Γεια σας.

Η επεξεργασμένη φωτογραφία οφείλεται στον Καθηγητή Κώστα Μανωλίδη.

(δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα!) την Τετάρτη 04.10.2023, αρ.φύλλου 4019)

κυκλο-φ-οριακα 1164, 27 Σεπτεμβρίου 2023 (καθυστερημένη ανάρτηση)

 

Φτάσαμε πολύ κοντά, πλέον, στις Αυτοδιοικητικές Εκλογές. Και πραγματικά με πληγώνει, Βολιώτες και Βολιώτισσες, να ακούω όλα αυτά τα προπαγανδιστικά που αφορούν σε «έργα». Ποια έργα;

Ας θυμηθούμε μαζί μερικά αληθινά έργα στον Βόλο και την Νέα Ιωνία:

·        Το Λιμάνι και ο Σιδηρόδρομος, οι δύο βασικοί πόλοι ανάπτυξης του Βόλου, Σήμερα το Λιμάνι πωλείται ευτελώς και ο Σιδηρόδρομος δεν υπάρχει – και ουδείς Άρχων ενδιαφέρεται!

·        Η διαμόρφωση του παραλιακού μετώπου από τον Άγιο Κωνσταντίνο μέχρι τον Άναυρο, συμπεριλαμβανομένου του «Ξενία» και των εξαιρετικών μαρμάρινων γλυπτών, αποτέλεσμα της πανευρωπαϊκής γλυπτικής συνάντησης του 1988.

·        Το δίκτυο της αποχέτευσης ακαθάρτων και η εγκατάσταση του βιολογικού-χημικού καθαρισμού. Το δίκτυο των ομβρίων. Η υδρομάστευση των πηγών στο Πήλιο και το πλήρες δίκτυο ύδρευσης.

·        Τα αντιπλημμυρικά έργα στον Ξηριά, μετά την πλημμύρα του 2006.

·        Η ανακαίνιση και η επανάχρηση του Δημοτικού Ωδείου, της Ηλεκτρικής Εταιρείας, της καπναποθήκης Σπήρερ, των βιομηχανικών εγκαταστάσεων Μουρτζούκου, Αδαμόπουλου, Ετμεκτζόγλου (Μεταξουργείο), Στρυχνοκάρπου και Απεντομωτηρίου, της Ελληνογαλλικής Εταιρείας Καπνού (ΔΙΕΚ). Το κτήριο Τζόρτζιο Ντε Κίρικο (εξ ου και… κικιρίκου, αν θυμάστε). Το «Άσυλο» και οι αποθήκες του Οργανισμού Καπνού στο Καραγάτς. Το μεγάλο συγκρότημα Τσαλαπάτα. Η διατήρηση και ανακαίνιση του κινηματοθεάτρου «Αχίλλειον». Το Μουσείο της Πόλης. Το Εκθεσιακό Κέντρο και το Πάρκο στο Πεδίο του Άρεως με το μοναδικό τρενάκι Ντεκοβίλ. Μια σειρά από παιδικούς σταθμούς.

·        Το κτήριο του Δημαρχείου και το Δημοτικό Θέατρο του Βόλου, κλειστό και ανοιχτό (αυτό που πριν από δέκα χρόνια ήταν «…για 300 οικογένειες…» και προχθές επικοινωνιακά έγινε «…σπίτι του πολιτισμού…»), το Πολιτιστικό Κέντρο και το ανοιχτό θέατρο της Νέας Ιωνίας, το μεγάλο άλσος Ανδρέα Βαλαχή στο παλιό ελικοδρόμιο. Η ίδρυση θεσμών όπως το ΔΗ.Κ.Ι (Δημοτικό Κέντρο Ιστορίας & Τεκμηρίωσης), ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ (Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο), Δημοτικό Ωδείο, Συμφωνική Ορχήστρα, Κέντρο Μουσικού Θεάτρου, Δ.Ι.Ε.Κ (Δημοτικό Ινστιτούτο Επαγγελματικής Κατάρτισης), Δ.Ε.ΜΕ.ΚΑ.Β (Δημοτική Επιχείρηση Μελετών & Κατασκευών Βόλου), Δ.Ο.Υ.Κ (Δημοτικός Οργανισμός Υγείας & Κοινωνικής Πρόνοιας), Βαλκανική Έκθεση κλπ. Η κατασκευή του πλοίου «Αργώ» και το ταξίδι το 2008 (το Μουσείο ακόμη γίνεται...).

·        Η πεζοδρόμηση του εμπορικού κέντρου και οι δρόμοι ήπιας κυκλοφορίας (οι τελευταίοι είναι δική μου συνεισφορά στην πόλη...). Πλήρες Σύστημα Ελεγχόμενης Στάθμευσης (ΣΕΣ). Η διαμόρφωση των γραμμικών πάρκων της οδού Καραμπατζάκη και της οδού Ρήγα Φεραίου. Η διαμόρφωση του παραλιακού μετώπου από τα ψαράδικα μέχρι την Κ.Καρτάλη ως ολυμπιακό έργο (Ελλάδα 2004). Η ένταξη του Βόλου στις Ολυμπιακές Πόλεις 2004, που πλούτισε την πόλη με το Πανθεσσαλικό Στάδιο και τον Περιφερειακό Δρόμο.

·        Το Κοιμητήριο στον Κούκο. Οι γέφυρες στον Κραυσίδωνα στου Τσαλαπάτα και στην Αγία Παρασκευή. Οι διανοίξεις οδών Γιάννη Δήμου-Παρασκευοπούλου, Αλαμάνας, Ζάχου κλπ. Η πεζοδρόμηση της οδού Λεμάν και η διάνοιξη της οδού Αγησάνδρου τις Αλυκές. Το Δημοτικό Κολυμβητήριο «Βασίλης Πολύμερος» στην Νέα Ιωνία μαζί με τα γήπεδα τένις και τον περιβάλλοντα χώρο. Το Εθνικό Αθλητικό Κέντρο (ΕΑΚ) με Στάδιο, Κολυμβητήριο, Κλειστό Γυμναστήριο, Σκοπευτήριο στην Νέα Δημητριάδα. Η δημιουργία της Πλατείας Πανεπιστημίου.

·        Η ίδρυση του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας με έδρα τον Βόλο, το 1984. Το μεγαλύτερο αναπτυξιακό έργο που έγινε ποτέ στον Βόλο (αυτοί με τις... ρόμπες, σύμφωνα με τον Άρχοντα), που χαρίζει, εκτός των οικονομικών, πνευματικών, πολιτιστικών πλεονεκτημάτων, στην πόλη κτήρια-ισχυρά τοπόσημα, που σχετίζονται με την Ιστορία της όπως Παπαστράτου, Παπαρήγα, Ματσάγγου, Τράπεζας Αθηνών (Βιβλιοθήκη σήμερα), Κτήριο Τσικρίκη, Αποθήκες Ματσάγγου (Γεωπονική Σχολή), Κίτρινη Αποθήκη, Βαμβακουργία αλλά και νέες κατασκευές στην περιοχή των Παλαιών (κτήρια Χωροταξίας, Ηλεκτρολόγων, Μηχανολόγων, Πολιτικών Μηχανικών).

Αυτά είναι «πραγματικά» έργα, έργα που διαμόρφωσαν τον σημερινό Βόλο, έργα που τα σημερινά παιδάκια της Αρχής απολαμβάνουν, κι ας έρχονται απ’ το δήθεν μαύρο παρελθόν. Τα δικά τους έργα, εννιά χρόνια τώρα, ποια είναι ακριβώς; Έξι όμορφοι αλλά αμφιβόλου αναγκαιότητας κυκλικοί κόμβοι, μερικές υποχρεωτικές, λόγω νομοθεσίας, αναβαθμίσεις παιδικών χαρών, μερικά πεζοδρόμια και πολλά όμορφα λουλουδάκια, τι άλλο; Το parking Φιλελλήνων-Δημητριάδος (ας είναι καλά ο φούρνος...) και η ανακαίνιση του Δημοτικού Θεάτρου καλά είναι, δεν είναι, όμως, καινούργιο έργο.

Έτσι είναι, αγαπητοί, κι όχι αλλιώς, όσο κι αν προσπαθούν κάποιοι, οι ίδιοι ή τα «τρολ» τους, με γκαιμπελικού τύπου προπαγάνδα να μας πείσουν περί του αντιθέτου. Κι εγώ είμαι ο τελευταίος που θα ήθελε ή θα μπορούσε να σας βάλει το σταυρωμένο ψηφοδέλτιο στην τσέπη, δεν το ‘κανα ούτε όταν ήμουν ο ίδιος υποψήφιος. Αλλά έλεος! Έλεος! Βοηθήστε να μην ακούμε για άλλα πέντε χρόνια τέτοιες κι άλλες πολύ χειρότερες παρόλες ποδοσφαιρικού και «παντελονάτου» τύπου σε τούτη την όμορφη πόλη. Είναι στο χέρι σας, στο χέρι μας!

Για έναν πραγματικά όμορφο, δημοκρατικό και πολιτισμένο Βόλο.

(δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα!) την Τετάρτη 27.09.2023, αρ.φύλλου 4016)

κυκλο-φ-οριακα 1163, 20 Σεπτεμβρίου 2023

Το νερό νεράκι.... 15 μέρες μετά την καταιγίδα. Χωρίς ασφαλείς πληροφορίες, χωρίς, φυσικά, χρονοδιάγραμμα, με διαρκή επικοινωνιακά παιχνιδάκια ζεστού-κρύου, με πολλή λάσπη, ακόμα, σε υπόγεια, υπόγεια parking και δρόμους, «...ο Βόλος μας, πατρίδα ζηλευτή, που τον χαϊδεύει η αύρα του γιαλού...» – ξέρει κανείς τίνος είναι οι στίχοι και η μουσική σ’ αυτό το υπερ-εκατοντάχρονο τραγουδάκι-ύμνο προς την πόλη μας; – βαδίζει «κουτουρού» προς τις εκλογές της 8^ης Οκτωβρίου. Με την πηγή «Μάνα» άθικτη (κατά Κοντορίζο) ή κατεστραμμένη (κατά τον Άρχοντα, εγώ τον Πατριάρχη πιστεύω), με την Αναπληρώτρια Υπουργό Υγείας να είναι «μόνο γι’ αγάπες» κι ύστερα να γίνεται «αρμοδία», με τον Kostas Agorastos να είναι φίλος και αδερφός κι ύστερα άλλος ένας «πολιτικός απατεώνας», με τον σεμνό τραγουδοποιό-καύχημα για τον τόπο μας να αποκαλεί τον Άρχοντα «ανεκδιήγητο» κι αυτός να τον αποκαλεί «νούμερο» (είναι η μάλλον πιο προσφιλής του έκφραση τελευταία...), με τους κυβερνητικούς βουλευτές του Νομού άφαντους κι ανύπαρκτους,

ακόμα κι ο θεόσταλτος στη Λάρισα τη βγάζει, στα μέρη μας δεν πολυ-πλησιάζει, με την ΕΥΔΑΠ της Αθήνας να επιμελείται τα της ΔΕΥΑΜΒ του Βόλου, τι καλό μπορώ να περιμένω; Κάποιοι λένε ότι μπορεί να εκραγεί το ηφαίστειο στον Σαρακηνό, να ολοκληρωθεί η γκαντεμιά μας.

Και η κυρία Αναπληρώτρια να δηλώνει στην Βουλή την Δευτέρα 18.09.2023 «το νερό στον Βόλο δεν ήταν πόσιμο και πριν τις πλημμύρες»! Τώρα... δέσαμε! Μας πήρανε χαμπάρι, παιδιά, και στην Βουλή. Και οι εκπρόσωποί μας; Τι είπαν και, κυρίως, τι έκαναν περί αυτού; Τίποτε. Στηρίζουν και υποστηρίζουν ακρίτως και αδιακρίτως, και ένα ρημαδο-έπος δεν φεύγει από το ομηρικό έρκος (φράγμα) των οδόντων τους.

Πήγαμε μια βόλτα και στον Αη Γιάννη του Αιγαίου. Πραγματικά πρόκειται για εικόνες που είναι δύσκολο να πιστέψεις. Το ρέμα-ποτάμι, η Μαυρούτσα, χάραξε καινούργια κοίτη! Διέλυσε το τοιχίο που επί χρόνια την όριζε προς τα δυτικά (αριστερά κατά την ροή) και πήρε μαζί της ολόκληρο τον περιφερειακό δρόμο, 8-10 μέτρα, λίγο μετά την προτελευταία στροφή. Ύστερα ξαναέστριψε ανατολικά και διέλυσε τα πέτρινα βάθρα και την ξύλινη γεφυρούλα που συνέδεε τον κυρίως οικισμό με την κατασκήνωση της ΧΑΝΘ, την εκκλησία του Αη Γιάννη, το Κανισκέρη, το camping και παραπέρα το Παπά Νερό. Συνέχισε με την ίδια δύναμη και διέλυσε ομοίως την μεταλλική γέφυρα, που συνέδεε παραλιακά τον οικισμό με το camping και το Παπά Νερό. Κι ύστερα έστειλε στην αφρισμένη θάλασσα 5-6 αυτοκίνητα που ακόμα τα ψάχνουν και δημιούργησε μια πρόσχωση περίπου 20 μέτρα μέσα στο Αιγαίο. Πριν κάνει αυτές τις μνημειώδεις καταστροφές έπνιξε την κατασκήνωση, τα μαγαζιά και τα ξενοδοχεία της ανατολικής πλευράς, προκαλώντας ζημιές εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ. Σήμερα η Μαυρούτσα αργοκυλάει στην καινούργια της κοίτη γάργαρη και παγωμένη (!), σαν να μην έγινε τίποτε, απλώς με όλες τις προσβάσεις κομμένες και τους επαγγελματίες να θρηνούν. Σοβαρότατες ζημιές υπέστησαν και άλλες επιχειρήσεις, σε άλλα σημεία, όπου περνούσαν μικρότερα ρέματα με έξοδο στην θάλασσα.

Η Φύση θεώρησε σωστό να βρει ή να ξανα-βρεί τον χώρο της, αγνοώντας επιδεικτικά τον παράγοντα «άνθρωπος». Ας βρεθεί κάποιος/-α να μας πει ποια ήταν η κοίτη της Μαυρούτσας τα παλιά τα χρόνια για να μπορέσουμε, από επιστημονικής άποψης, να καταλάβουμε αν η Φύση εκδικείται ή απλώς κάνει του κεφαλιού της, ευκαιρίας Daniel δοθείσης.

Δύσκολες καταστάσεις, συμπολίτες. Και στο δικό μου υπόγειο ανάβλυσαν νερά από τον υδροφόρο ορίζοντα, την ώρα που ο κοντινός μας Άναυρος υπερχείλισε, ελαφρά ευτυχώς. Έκτοτε, όπως πάρα πολλοί συμπολίτες, παλεύω κι εγώ «να σώσω οτιδήποτε αν σώζεται», που λέει κι ο Διονύσης Τσακνής, και περιμένω το συνεργείο της πολιτικής προστασίας να μας προστατέψει...

Και στο μεταξύ οδικό δυστύχημα με τρεις στρατιωτικούς και δύο διερμηνείς νεκρούς στην Λιβύη. Δεν κατάλαβα πώς και τι έγινε, κι όποιος κατάλαβε ας μας το πει, αλλά όχι μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όπου κάθε πικραμένος/-η γράφει ό,τι νομίζει. Αλλά και το ότι ΥΠΕΞ και ΥΠΕΘΑ έβγαλαν τρομερές επίσημες ανακοινώσεις ό,τι νά ‘ναι περί απλώς τραυματιών δείχνει το μπάχαλο που επικρατεί στο γενικώς «επιτελικό κράτος», το οποίο ο πρωθυπουργός επικαλέστηκε 5-6 φορές στην 87^η ΔΕΘ. Κι αυτό σε άμεση συνέχεια των εκρήξεων βομβών στην Νέα Αγχίαλο, που θάφτηκε ομοίως. Ουδείς υπεύθυνος, ένας ο αρχιανεύθυνος.

Τέλος και για σήμερα, συμπολίτες. Σας φιλώ σταυρωτά και μένω. Γεια σας.

Στις φωτογραφίες η γέφυρα και ο δρόμος στον Αη Γιάννη. Και τα δύο δεν υπάρχουν πλέον...

(δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα!) την Τετάρτη 20.09.2023, αρ.φύλλου 4011)
 

κυκλο-φ-οριακα 1162, 13 Σεπτεμβρίου 2023

 

Ύστερα ανοίξαν οι ουρανοί... Τρίτη 05.09.203 ξημερώματα, ώρα 03:00, ξεκίνησε το πανηγύρι των 12.000 κεραυνών και των 800 χιλιοστών βροχής, το οποίο ολοκληρώθηκε, τρόπον τινά, την Πέμπτη 07.09.2023 (οι ημερομηνίες για την Ιστορία, κάποτε ίσως χρειαστεί αυτή η ακρίβεια της πληροφορίας) αφήνοντας πίσω του ένα χάος. Λίγο πριν από το τέλος στην Μαγνησία και τις Σποράδες αυτό το ιδιαίτερο καιρικό φαινόμενο της «ψυχρής λίμνης» ονόματι Daniel (Δανιήλ στα Ελληνικά, αλλά ποιος νοιάζεται; - who cares?, που λέμε κι εμείς που ξέρουμε...) κινήθηκε προς δυσμάς και χωρίς πολλά-πολλά, συνεργούντων και κάποιων φραγμάτων πάνω από την Καρδίτσα, αν κατάλαβα καλά, βρέθηκε ολόκληρος ο θεσσαλικός κάμπος κάτω από 4-5 μέτρα νερό. Δευτέρα 11.09.2023 απόγευμα διαβάζω ότι ο Πηνειός ποταμός καταγράφει στα Τέμπη βάθος 12 μέτρων, με ό,τι σημαίνει αυτό τόσο για την εμβληματική πεζογέφυρα, όσο για την Αγία Παρασκευή, όσο και για την Εθνική Οδό αρ. Α1.

Από τότε και μετά παίζεται απανταχού της Ελληνικής Επικράτειας το τόσο προσφιλές παιχνίδι των ευθυνών (για εμάς που (όλα τα) ξέρουμε αυτό είναι το πασίγνωστο blame game). Κι αυτό αμέσως μετά το προηγούμενο αντίστοιχο παιχνιδάκι αναφορικά με την πυρκαγιά στον Έβρο και την Δαδιά, που κατέκαψε περίπου 1,5 εκατομμύριο στρέμματα δάσους.

Ούτως ή άλλως ζούμε ιστορικές στιγμές, στιγμές που θα καταγραφούν με μελανά χρώματα στα βιβλία όποτε και αν γραφούν, όποτε και αν το επιτρέψουν οι καθεστηκυίες δυνάμεις αυτής της έρμης χώρας. Για την ώρα όλες οι καταγραφές περιορίζονται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και σε κάποιες κατευθυνόμενες και προσυμφωνημένες συνεντεύξεις – στην ιστορία θα μείνει και η (ακόμη μία) χυδαιότητα του Άρχοντα, που στο κλείσιμο μιας συνέντευξης στον εξαίρετο γλείφτη Γιώργο Αυτιά και πριν κλείσει το κύκλωμα της εικόνας γυρίζει σε κάποιον δίπλα του και λέει με λάγνο ύφος «τους γά@@σα»! Τι σχόλιο να γίνει επ’ αυτού; Κι ο Kostas Agorastos επιμένει πως όλα τα άπαντα αντιπλημμυρικά έργα των 400 εκατομμυρίων μετά τον Ιανό του 2020, που κατασκευάστηκαν από την μία και μοναδική κατασκευαστική ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ, έγιναν όπως έπρεπε και το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι αναβολή των εκλογών της 8^ης Οκτωβρίου, πρόταση στην οποία διαφωνεί ο Άρχοντας κι έτσι, εξ αυτού και μόνο του λόγου, αναγκάστηκε ολόκληρος Πρωθυπουργός να πατήσει τα βρεγμένα χώματα της Θεσσαλίας προκειμένου να μαλώσει τα άτακτα παιδιά. Άλλο τίποτε δεν είπε και δεν έκανε, ήρθε, συν-σκέφτηκε σε κλειστούς χώρους και απεχώρησε θριαμβευτής, όπως πάντα. Παρόμοιες οι δηλώσεις και της δικής μας Αντιπεριφερειάρχη, που απέφυγε, αυτή τη φορά, τις σέλφι φωτογραφίες στα προαναφερθέντα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Όσο για τον Άρχοντα, εκτός από την πρωτοφανή χυδαιότητα που παραπάνω περιγράψαμε, δίνει με κάθε ευκαιρία μια κακοστημένη «αρχοντική» παράσταση για το εύπιστο πόπολο Βόλου και περιχώρων.

Βεβαίως η οργή υπάρχει. Για τους κυκλικούς κόμβους του κ. Καθηγητή, που κατασκευάστηκαν χωρίς πρόβλεψη αποχέτευσης υδάτων, και ήταν τα πρώτα σημεία που πλημμύρισαν. Για τα παντελώς ανοχύρωτα αντλιοστάσια και δίκτυα της ΔΕΥΑΜΒ, που υποχρεώνουν τους Βολιώτες σε κυνήγι εμφιαλωμένων νερών, το οποίο, απ’ ότι φαίνεται, θα κρατήσει πολύ. Για τις γέφυρες, παλιές και νέες, που κατέρρευσαν. Για τα τοιχία αντιστήριξης και τα σαθρά οδοστρώματα στο κύκλωμα του Πηλίου – προσέξτε τα παλιά ντουβαράκια, με τις τετραγωνισμένες πέτρες και την αρμολόγηση, στον δρόμο από το 1956-66. Για τον Κραυσίδωνα και τον Ξηριά, που δεν καθίσταται δυνατόν να ελεγχθούν, παρά τα κατά καιρούς αντιπλημμυρικά έργα, κάποια από τα οποία έχουν μείνει, κατά την γνώμη μου, ανολοκλήρωτα. Για τα ρημάδια τα φρεάτια των ομβρίων, που δεν προλαβαίνουν ποτέ να είναι καθαρά, αφού το φύτεμα των λουλουδιών έχει πάντοτε ύψιστη προτεραιότητα. Για την Εθνική Οδό αρ. 34^α με το όνομα Ιωλκού, που έγινε «φαράγγι» επειδή κανένας δεν σκέφτηκε ότι δίπλα της υπάρχει ανέκαθεν ένας χείμαρρος. Για τα ρέματα του βουνού, που κανένας δεν φροντίζει πραγματικά να έχουν την υδραυλική ικανότητα που τους χρειάζεται – χρόνια και χρόνια, γέρασα κι ακόμα, ακούω για «υδρολογικές μελέτες», εκατομμύρια σε λεφτά και φωτογραφίες πηγαινοέρχονται, κάτι ουσιαστικό δεν έγινε ποτέ.

Για τον κάμπο δεν ξέρω τι να πω, οι εικόνες είναι συγκλονιστικές, πώς θα μπορέσουν να ανακάμψουν αυτοί οι άνθρωποι;

Οργή υπάρχει. Και είναι πια πολύ κοντά η ημέρα που έχουμε την ευκαιρία εκτόνωσης, την δυνατότητα να στείλουμε στο σπίτι τους όλους αυτούς που πραγματικά ευθύνονται για το χάλι μας.

Ύστερα ήρθαν και οι εξ Αθηνών φωστήρες και πρότειναν να στήσουμε αφαλάτωση για να έχουμε πόσιμο νερό. Αφαλάτωση για περίπου 150.000 ανθρώπους; Δεν (περι)γράφω άλλο, σας αγαπώ, γεια σας.

Στην φωτογραφία (άσχετο), πού πας καραβάκι με τέτοιον καιρό...

(δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" την Τετάρτη 13.09.2023, αρ.φύλλου 4006)

κυκλο-φ-οριακά 1161, 6 Σεπτεμβρίου 2023, δεν δημοσιεύτηκε στην "Μαγνησία"

Το κείμενο δεν δημοσιεύτηκε, καθώς η εφημερίδα δεν εκδόθηκε στις 06,09. λόγω των πλημμυρικών φαινομένων στον Βόλο, που ξεκίνησαν στις 05.09. και διήρκεσαν τουλάχιστον μέχρι 07.09.2023.

Καλημέρα συμπολίτες! Ο Σεπτέμβρης ο τρυγητής είναι εδώ κι αυτό αφ’ ενός μας δίνει ελπίδες για καλά κρασιά και αφ’ ετέρου μας φέρνει πιο κοντά στις Αυτοδιοικητικές Εκλογές της 8^ης Οκτωβρίου. Όλοι άπαντες οι εν ενεργεία Δήμαρχοι και υποψήφιοι για την ερχόμενη πενταετία, παρακαλώ, τρέχουν να «ολοκληρώσουν» τα έργα τους – εδώ, στον Βόλο, τι να σας πω ρε παιδιά, όπως μου είχε πει ο Άρχοντας να κάνω, μπήκα στην πόλη κατά το τέλος Αυγούστου και βρέθηκα σε έναν άλλο Βόλο. Τέτοια ασφαλτόστρωση δεν έχει ξαναγίνει, τι να σας λέω. Μέχρι πριν σκαφτούν οι δρόμοι για να περάσουν οι αγωγοί της ύδρευσης δεν υπήρχε άσφαλτος στον Βόλο, τίποτε, κατσικόδρομοι και κάτι καλντερίμια. Κι ύστερα ήρθε η μεγάλη, η τεράστια και μοναδική στα χρονικά εργολαβία και έριξε 2-3 πόντους άσφαλτο (δεν έγινε παραπάνω ξύσιμο συμπολίτες, περάστε από την Γαζή όσο είναι καιρός, για να βεβαιωθείτε), τέτοιο έργο δεν ξαναματάγινε στον Βόλο σας λέω.

Και κάτω όμως, στην Αργαλαστή και περίχωρα του Δήμου Νοτίου Πηλίου, τόνοι ασφάλτου έχουν εξαπλωθεί επί γης. Είναι και η Μαγνησία πρότυπο για όλη την Ελλάδα στα περιφερειακά οδικά έργα, τι άλλο θέλετε; Και λέγοντας αυτό, αλλά και καθώς καλοκαιριάτικα περιδιαβαίναμε στο όμορφο Πήλιο, η παλιά απορία επανήλθε: πόσο δύσκολο είναι, πόσο θα κοστίσει, άραγε, να μπει σε κάθε ένα από τα μεγάλα ρέματα του Ανατολικού Πηλίου μια πληροφοριακή πινακίδα με το (παραδοσιακό) όνομα του ρέματος (π.χ. Κερασόρεμα, Καλοκαιρινού κλπ.).

Βέβαια μέσα στην παραζάλη των έργων ξεχάστηκε να πληρωθούν από την ημετέρα ΔΕΥΑΜΒ κάτι ψωρο-εκατομμύρια ευρά στην ΔΕΗ, όχι πολλά, 20 τον αριθμόν, και ο Άρχοντας είπε ότι θα βάλει την κυβέρνηση (δική του είναι έτσι κι αλλιώς, και οι ντόπιοι παράγοντες σαν τα σκυλάκια πίσω του τρέχουνε...) να τα πληρώσει τα μύρια. Εγώ απετόλμησα ερώτησιν κοινωνικοδικτυακήν προς τους δύο Υφυπουργούς και τον έναν Βουλευτή του κυβερνώντος κόμματος, που διαθέτει η Μαγνησία (μαζί με τις Σποράδες, εννοείται), λέγουσαν «Τι σκοπεύτε να κάνετε;» και, ως ήτο φυσικόν, απάντηση δεν πήρα. Ούτε και κανένας άλλος πήρε, ουδείς από τους/τις λαλίστατους άνοιξε το στόμα του να πει μισή κουβέντα, όλους μας γραμμένους μάς έχουν, εκεί που συνηθίζει να μας γράφει κάθε τόσο και ο Άρχοντας (τους).

Και μιλώντας για ΔΕΗ μου ήρθε μια άλλη ερώτηση: ξέρει κανείς ποιος πληρώνει το ηλεκτρικό στο Πανθεσσαλικό Στάδιο;

Κατά τα άλλα, όλα καλά. Ο Ναύσταθμος στον Αλμυρό προχωρά, η ιδιωτικοποίηση του Λιμένα προχωρά (κανείς δεν μας ενημερώνει ποια θα είναι τα οφέλη για τον τόπο μας από αυτή την μίζερη ενέργεια, που επιβλήθηκε δίκην τιμωρίας στην υπερχρεωμένη Ελλάδα των μνημονίων, και θα αποφέρει στο Κράτος-Ηγέτη στην 4^η Βιομηχανική Επανάσταση, άκουσον! άκουσον! περίπου 80 εκατομμύρια ευρά, ούτε καν ψίχουλα δηλαδή...), τα υδροπλάνα λένε ότι είναι έτοιμα προς αποθαλάσσωση, ο «δοκιμαστικός» κόμβος στο Κοιμητήριο λειτουργεί στην χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας παρά τις εισαγγελικές απαγορεύσεις και, φυσικά, με την ανοχή της Αστυνομίας, επίσης λειτουργεί το parking Φιλελλήνων «υπό νέαν διεύθυνσιν», πώς και τι ακριβώς δεν γνωρίζω. Δεν γνωρίζω ομοίως τι συμβαίνει με το «Ενυδρείο» στην Πλατεία Αναύρου, όπου, κατά την δημώδη ρήσιν «στολίστ’κ’ η νυφ’ κι από’μνε» – παραδίπλα από το εξαιρετικό θεατράκι (έργο Κουντούρη-Αγγελοπούλου, για να μην ξεχνιόμαστε...) στο οποίο τις προάλλες παρακολουθήσαμε εξαιρετική συναυλία Ζαφείρη Κουκουσέλη με ωραία ορχήστρα και εκτελεστές Βασίλη Αγροκώστα και Λεμονιά Μπέζα, να χαιρόμαστε.

Για επικουρικούς-επαγγελματικούς λόγους η στήλη τριγυρίζει σε ολόκληρη την Θεσσαλία, σε πόλεις και χωριά, το είχε ξανακάνει το 2015. Τώρα τα πράγματα στα χωριά είναι δυο-τρεις φορές χειρότερα, το πρόγραμμα «Καλλικράτης» εμφανέστατα καταστρέφει την κατοικούμενη ελληνική ύπαιθρο χώρα (τα φωτοβολταϊκά έχουν αναλάβει την καλλιεργούμενη χώρα). Τα μόνα κτίσματα που είναι σε ανεκτή έως καλή κατάσταση είναι τα σπίτια των τσιφλικάδων του κάμπου και οι εκκλησίες, που δεν γνωρίζω αν έχουν όλες παπά. Ο περιβάλλων χώρος είναι μια απελπισία, την οποία, προφανέστατα, ουδείς αισθάνεται. Εκεί φαίνεται και ο αγώνας προηγούμενων κατοίκων, αρχόντων, προέδρων να κάνουν κάτι καλό για τον τόπο τους π.χ. να φτιάξουν μια όμορφη πλακόστρωση ή ένα περίπτερο στην πλατεία, να στήσουν ένα μπάσκετ, να φυτέψουν δυο δεντράκια για το κακαήλι. Σήμερα μόνο τα δεντράκια αγωνίζονται μονάχα...

Τέλος. Μας πήρε η κατηφόρα και το συναίσθημα, την άλλη φορά περισσότερα. Μετά τις φωτιές οι πλημμύρες. Σας αγαπώ ασκαρδαμυκτί, γεια σας.

Στις φωτογραφίες, τα αντίθετα των χωριών...

κυκλο-φ-οριακα 1160, 23 Αυγούστου 2023

 

Καλώς ξανα-βρεθήκαμε! Ελπίζω να περάσατε έναν καλόν Αύγουστο, στον οποίο, ως γνωστόν, σύμφωνα με τον Οδυσσέα Ελύτη, ορκιζόμαστε και ελπίζουμε του χρόνου να μας (ξανα)βρει στον (ίδιο;) βράχο να φιλιόμαστε – Αύγουστε μήνα, μήνα και θεέ / σε σένανε ορκιζόμαστε / πάλι του χρόνου να μας βρεις / στο βράχο να φιλιόμαστε. Πολλές φορές το έχω τραγουδήσει σε συναυλίες αυτό το τραγούδι, στην μελοποίηση του Λίνου Κόκοτου, από τον δίσκο «Το θαλασσινό τριφύλλι», 1972.

Μακάρι, λοιπόν. Να είναι όλα καλά, και εμείς και οι άλλοι και ο βράχος. Εμείς πάλι δεν πήγαμε στα νησιά φέτος, λέμε μήπως καταφέρουμε μια Μεγαλόχαρη και λίγη Σύρο σπέσιαλ (!) κατά το τέλος του Σεπτέμβρη ή, καλύτερα, μετά την 8^η Οκτωβρίου, που θα έχουμε και καλύτερη διάθεση, λόγω του καλού εκλογικού αποτελέσματος...!! Κατόπιν αυτού δεν συμμετείχαμε ενεργά στο «κίνημα της πετσέτας», το οποίο, ομολογώ, ότι βρήκα πολύ σωστό. Ενδιαφέρουσα και η άμεση αντίδραση της Πολιτείας. Το ζήτημα είναι πόσο θα αντέξει αυτή η Πολιτεία στην πίεση που θα της ασκηθεί – είναι απολύτως βέβαιο – τον χειμώνα γύρω από αυτό το ζήτημα.

Μια Πολιτεία που δεν αντέδρασε το ίδιο άμεσα – για την ακρίβεια δεν αντέδρασε καθόλου – στην οργανωμένη εισβολή Κροατών χουλιγκάνων, που έληξε με την δολοφονία ενός οπαδού της ΑΕΚ. Ακόμη μία «απίστευτη» ιστορία, συνέχεια των Τεμπών, της Πύλου, των εκρήξεων στην 111 Πτέρυγα Μάχης, όπου μια ολόκληρη Κυβέρνηση 63 Υπουργών με 40% λαϊκή βάση και με την αμέριστη και καταφανώς κατόπιν non paper υποστήριξη των τηλεοπτικών μέσων διαχέει δεξιά κι αριστερά (σε πρώτη ζήτηση...) τις ευθύνες, κρατώντας στο απολύτως απυρόβλητο τον Έναν και Μοναδικό. Ο οποίος, σε μια (ακόμη) θεατρική κίνηση, ανακοίνωσε πανηγυρικά ότι θα κλείσουν οι «λέσχες οπαδών» (έτσι λέγονται επισήμως οι σύνδεσμοι), οι οποίοι, αν δεν κάνω λάθος, κλείνουν ή έπρεπε να έχουν κλείσει από το 2017! Και κάτι ακόμη πολύ σημαντικό ανακοίνωσε: ότι μετά την αντιδιαδηλωτική, την πανεπιστημιακή, την πυροσβεστική και την θεραπευτική (μέσω ΕΚΑΒ) Αστυνομία τώρα θα υπάρξει και Γηπεδική Αστυνομία, καθότι, όπως εδήλωσε ο κουμπάρος εφοπλιστής κλπ. κύριος Πρόεδρος δεν είναι δυνατόν οι ΠΑΕ (Ποδοσφαιρικές Ανώνυμες Εταιρείες) να ελέγχουν την είσοδο των φιλάθλων στα γήπεδα.

Ζούμε συνεχώς μεγάλες στιγμές, συμπολίτες. Τον δολοφόνο του παιδιού τον ψάχνουν, δεν τον βρίσκουν, και κρατάνε προφυλακισμένους περί τους 100 Κροάτες, ο Θεός βοηθός.

Στην πόλη μας ο χορός καλά κρατεί. Άρχοντας και Καθηγητής από κοινού πρώτα έκοψαν δυο κυπαρίσσια-σύμβολα πρωί-πρωί με τη δροσούλα και κανείς αρμόδιος ή αναρμόδιος δεν βρέθηκε επιτόπου (θυμάστε τον Χάρυ Κλυνν και τον Χαράλαμπο Τραμπάκουλα όταν τον επισκέφτηκαν «οι επιτόπου»;) να ρωτήσει, βρε αδερφέ, ποιοι είναι αυτοί που κόβουν τα περήφανα δέντρα. Ύστερα και κατά συρροήν πήραν μετροκορδέλες και κιμωλίες και πολλές ασπροκόκκινες νερομπαριέρες (λέγονται έτσι διότι για να μην μπορεί κάποιος να τα μετακινήσει αυτά τα πλαστικά στοιχεία τα γεμίζουν με νερό – εμείς τα χρησιμοποιούσαμε πολύ ως Διεύθυνση Μεταφορών γύρω από το Πανθεσσαλικό Στάδιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004) και φτιάξανε, λέει, δύο κυκλικούς κόμβους, αλλά επειδή απαγορεύεται η κατασκευή, το είπαν «δοκιμαστική λειτουργία» και κανείς αρμόδιος δεν πήγε να το ξηλώσει αυτό το πράμα. Συμπεραίνω ευθαρσώς ότι αν πάω κι εγώ στην διασταύρωση κοντά στο σπίτι μου και στήσω νερομπαριέρες και φτιάξω έναν «κυκλικό κόμβο» κανείς δεν θα μου πει τίποτε, θα είναι μια άψογη «δοκιμαστική λειτουργία».

Από τον Άρχοντα όλα τα περιμένω. Από τον Καθηγητή επίσης (αυτός φαίνεται ότι δεν φοράει ρόμπα, αν θυμάστε...). Από τις Εκτελεστικές Υπηρεσίες του Ευνομούμενου Ελληνικού Κράτους δεν ξέρω τι μπορώ να περιμένω – χαίρομαι που τουλάχιστον η Εφορία Νεωτέρων Μνημείων κάνει επιτυχώς το καθήκον της, παρά τους διαρκείς προπηλακισμούς. Εύγε!

Η αλήθεια είναι ότι έχουν μαζευτεί πολλά και διάφορα, θα συνεχίσουμε στα επόμενα. Σας αγαπώ ανεπιστρεπτί, γεια σας.

Στην φωτογραφία μια πολύ επιτυχημένη γελοιογραφία αναφορικά με την ανενόχλητη κίνηση των Κροατών «Blue Bad Boys» στους ελληνικούς δρόμους υπό την «χαλαρή επίβλεψη» των Ελλήνων «Good Blue Boys» αστυνομικών.

(δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα!) την Τετάρτη 23.08.2023, αρ.φύλλου 3995)

κυκλο-φ-οριακα 1159, 2 Αυγούστου 2023

 

Τα καταφέραμε πάλι εμείς ως Μαγνησία. Γράψαμε ιστορία. Και (κατα)καήκαμε και γίναμε διεθνώς ρεζίλι, για πολλούς λόγους.

Πρώτον διότι η φωτιά ξεκίνησε από και τελείωσε σε χόρτα. Δεν υπήρχαν ψηλά δέντρα στην περιοχή, δεν ήταν πευκώνας, η μόνη, σχεδόν, καύσιμη ύλη ήταν ξερόχορτα και μια τέτοια φωτιά, περίπου ανάλογη με αυτές που βάζουν οι ίδιοι οι αγρότες στα χωράφια μετά τον θερισμό, δεν μπόρεσε να ελεγχθεί, έκανε βόλτες κατά το δοκούν του «στρατηγού άνεμου» - τον θυμάστε τον κύριο Βύρωνα Πολύδωρα στις πυρκαγιές του 2007 στην Ηλεία με 73 νεκρούς ή μόνο το Μάτι σάς έχει μπει στο μάτι; - πηδούσε λόφους και οδούς κι έκαιγε μαντριά (15 στο σύνολο, μόνο στην περιοχή του Βελεστίνου), αυλές και κτήρια.

Δεύτερον διότι μετά τους δύο ηρωικούς πιλότους του πυροσβεστικού canadair CL-215, που σκοτώθηκαν προσπαθώντας να σβήσουν την πυρκαγιά στην Κάρυστο, μόνο η Μαγνησία καταγράφει δύο (2) νεκρούς, μια γυναίκα στον Πλάτανο και έναν κτηνοτρόφο στο Σέσκλο.

Τρίτον διότι ούτε οι επιχειρήσεις ούτε και η ίδια η πυροσβεστική είχαν νερό για να κάνουν αυτό που μπορούσαν. Μια ρημαδο-γεννήτρια δεν βρέθηκε στο ρημαδο-αντλιοστάσιο της ΔΕΥΑΜΒ όταν η φωτιά κατέκαψε τα ηλεκτρικά καλώδια. Κλαίνε και θρηνούν επιχειρηματίες και κάτοικοι και ο τοπικός μας Άρχοντας τους γράφει στα «τέτοια» του (επί λέξει).

Τέταρτον διότι μόνο εδώ, από όσο έχω αντιληφθεί στα τόσα χρόνια ελληνικών πυρκαγιών βγήκε η κυρία Αντιπεριφερειάρχης μας να εγκαλέσει την Πυροσβεστική, ότι δεν έκανε καλά τη δουλειά της. Είχε προηγηθεί, το πρωί της 2^ης μέρας, μια σύσκεψη, που μόλις τελείωσε, ο πάντα χυδαίος Άρχοντας την αποκάλεσε ευθέως «σύσκεψη του κ@λου» (επί λέξει, επίσης), στην οποία ήταν άπαντες παρόντες και ουδείς γνωρίζει τι συζήτησαν. Ύστερα έφταιγε η Πυροσβεστική.

Πέμπτον διότι πουθενά αλλού στην ελληνική επικράτεια δεν έσκασαν βλήματα, που υποχρέωσαν σε εκκένωση έναν οικισμό (νέα Αγχίαλο) αν και δεν κινδύνευε άμεσα από την φωτιά καθ’ αυτή. Εκκένωση δια θαλάσσης (μπράβο στον ΝΟΒ και στους λοιπούς εθελοντές) όταν ο δρόμος προς Βόλο ήταν εντελώς ανοιχτός και εντελώς ακίνδυνος. Στρατόπεδο πυρομαχικών μέσα σε κατοικημένες περιοχές, που δεν το υπερασπίζεται κανείς έναντι της φωτιάς και απλώς εγκαταλείπεται στο έλεός της. Στο ίδιο έλεος και μια από τις δυναμικότερες επιχειρήσεις της Μαγνησίας, το οινοποιείο-αποστακτήριο της «Δήμητρας».

Έκτον διότι ουδείς αντελήφθη ποιος ή ποιο ήταν ο άνθρωπος ή το όργανο που συντόνιζε την όλη επιχείρηση κατάβεσης. Ερωτώ: επιτρέπεται η Μαγνησία με τέλειο Περιφερειάρχη, τέλεια Αντιπεριφερειάρχη, τέλειο και θεόσταλτο υπουργό-βουλευτή, και απάντων τελειότερον Άρχοντα της πρωτεύουσας πόλης και των περιχώρων να πάθει τέτοιο κάζο από μια φωτίτσα σε ξερόχορτα; Δεν τολμώ ούτε καν να φανταστώ τι, ενδεχομένως και μακριά από μας, θα συμβεί...

Αλλά πάλι δεν ανησυχώ. Έφυγε αυτομάτως ο παντοκράτωρ πασών των επιδημιών, τώρα και υποψήφιος Περιφερειάρχης Αττικής, να διατρέξει σε τρεις (3) μέρες (όλα τα θαύματα τρεις μέρες, έλεγε ο πατέρας μου...) όλα τα στρατόπεδα και λοιπά στρατιωτικά σημεία και να ελέγξει την απαραίτητη κλπ. κλπ. πυρασφάλεια – κι εγώ θυμάμαι τότε, 1981 στην Τρίπολη, ένα τεράστιο στρατόπεδο νεοσυλλέκτων με «πυρασφάλεια» κάτι βαρέλια γεμάτα άμμο, φτυάρια και τσεκούρια. Ποιος ασχολείται, σε τούτη τη χώρα, με τέτοιες λεπτομέρειες;

Αλλά για να λέμε και του στραβού το δίκιο έχουμε την αίσθηση ότι οι πυροσβεστικές δυνάμεις και τα εναέρια μέσα εναντίον αυτής της φωτιάς δεν ήταν επαρκή, η φωτιά στα ξερόχορτα φαίνεται να υποτιμήθηκε, και τον έξυπνο δεν κάνω. Αλλονών προνόμιο είναι η «εξυπνάδα», αυτών που όταν ανοίγουν το στόμα ξεχύνεται δυσωδία κι αυτών που όταν γράφουν, το χαρτί υποφέρει. Να βοηθήσουμε όλοι να απαλλαγούμε από αυτή την λαίλαπα. Α! και κάτι άλλο. Ο πρωθυπουργός τον άλλον τον έστειλε σπίτι του επειδή χόρεψε ένα ζεϊμπέκικο. Τούτον τον διαρκή οχετό δεν πρέπει να τον στείλει αναλόγως;

Τέλος. Καλόν Μήνα συνάνθρωποι, σας αγαπώ και σας υπολήπτομαι δεόντως. Θα τα ξαναπούμε τέλος Αυγούστου, γεια σας.

Στην φωτογραφία από το Σέσκλο (πηγή news24/7), τι φταίνε και τα έρημα τα ζώα...;

(δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα!) την Τετάρτη 02.08.2023, αρ.φύλλου 3990)

κυκλο-φ-οριακα 1158, 26 Ιουλίου 2023

 

Κυκλο-φ-οριακα 1158 σήμερα. Κι όπου υπάρχει ο αριθμός 58 εμείς (και είμαστε πάρα πολλοί) συγκινούμαστε, καθότι Ναυτοπρόσκοποι στο 58^ο Σύστημα Ναυτοπροσκόπων Βόλου, το μοναδικό σε όλη την Ελλάδα με αυτή την αρίθμηση, και μόλις το δεύτερο στον κόσμο, με το άλλο να βρίσκεται στην Κολομβία!! 58^ο Σύστημα στον Βόλο, συνένωση, το 1953, δύο Προσκοπικών Συστημάτων, του 5^ου Ναυτοπροσκόπων και του 8^ου Πεζοπροσκόπων με το «προσωρινό» όνομα 58^ο Ναυτοπροσκόπων. Έχουν περάσει ακριβώς 70 χρόνια και κανείς σ’ αυτή την πόλη δεν διανοείται να το αλλάξει!

Εκείνο που, δυστυχώς για μας, αλλάζει τα τελευταία χρόνια και ιδιαίτερα ραγδαία φέτος, είναι το όνομα του Θερινού Δημοτικού Θεάτρου Βόλου «Μελίνα Μερκούρη». Δεν ξέρω για ποιον ακριβώς λόγο, συντομία, χαριτωμενιά, άγνοια (το πιθανότερο...) στις διαφημιστικές καμπάνιες των καλλιτεχνικών σχημάτων, που καθημερινά παρουσιάζουν την δουλειά τους στον Βόλο, αυτό γίνεται στο Θέατρο «Μελίνα». Σκέτο. Χωρίς το επίθετο της Μεγάλης Ελληνίδας Μερκούρη, που συνέβαλε τα μέγιστα στην δημιουργία του. Βεβαίως η Διεύθυνση Πολιτισμού του Δήμου ορθώς και επιμελώς γράφει παντού στο εξαιρετικό τετράπτυχο πρόγραμμα εκδηλώσεων και στις λοιπές αναφορές το πλήρες όνομα Θερινό Δημοτικό Θέατρο Βόλου «Μελίνα Μερκούρη». Οι υπόλοιποι;

Τώρα θα μου πείτε «εδώ ο κόσμος καίγεται κι εσύ χτενίζεσαι», δεν λέω, καίγεται, αλλά δεν ανησυχώ, θα πάει στα καμένα ο γνωστός μας θεόσταλτος προπομπός του Μωυσή και την επόμενη φορά το 40% θα γίνει 50%. Άλλωστε για όλα φταίει η κλιματική κρίση. Άλλωστε, επίσης, υπάρχει και η «πράσινη ανάπτυξη» (και πράσινα άλογα...) των ανεμογεννητριών και των φωτοβολταϊκών κακοεργειών, χιλιάδες θέσεις εργασίες, όλα καλά θα πάνε, δεν ανησυχώ. Και μόλις τελειώσουν οι παλιο-φωτιές βουρ οι πυροσβέστες για τα ασθενοφόρα του ΕΚΑΒ, όλα προγραμματισμένα, δεν ανησυχώ.

Και για την ντόπια μας ΔΕΥΑΜΒ επίσης δεν ανησυχώ. Είναι σε πολύ καλά χέρια, ε! γίνεται καμιά φορά κανένα λαθάκι, ο Άρχοντας τα διορθώνει τα πάντα όλα, άλλωστε δεν κάνει Αυτός τις μετρήσεις, κάτι παλιο-ιδιώτες είναι (γιατί άραγε;) κατά πάσαν πιθανότητα κάποιος «ανέντιμος και ασυνεπής εργολάβος» (δικός του χαρακτηρισμός για τον εργολάβο των Πλατειών Πανεπιστημίου και Γερμανικών) είναι υπεύθυνος, Αυτός ή/και ο Άρχων του Ύδατος και του Αναύρου δεν κάνουν ποτέ λάθη. Και με την ευκαιρία, για να μαθαίνει ο Άρχων και η αμόρφωτη παρέα του, η Πλατεία Πανεπιστημίου ήταν όραμα και σχέδιο τεσσάρων Δημοτικών Αρχών από το 1985 (Κουντούρη, Πιτσιώρη, Μήτρου, Βούλγαρη) και υλοποιήθηκε με δυσκολίες λόγω απαλλοτριώσεων από την τελευταία το 2008 – τα κυκλο-φ-οριακα έχουν παρακολουθήσει αρκετά τις ενέργειες για την δημιουργία της. Η «ανάπλασή» της μας τρομάζει.

Με τους τάχαμου καινούργιους τάχαμου ποδηλατοδρόμους η στήλη δεν πρόκειται να ασχοληθεί. Περιμένει να ακούσει τις απόψεις ποδηλατών και φίλων του ποδηλάτου, κομμάτων και κομματιών, δημοσιογράφων και λοιπών συγγενών, που μετά βδελυγμίας κατακεραύνωναν τους ποδηλατοδρόμους-«οχυρωματικά έργα» της περιόδου 2008-2010, καθώς και του παν-ειδήμονα καθηγητή που τους έσυρε στο δικαστήριο το 2013. Οι ποδηλατόδρομοι αθωώθηκαν, αλλά ο Βόλος έχασε τότε την ευκαιρία να έχει ένα εκτεταμένο, εξυπηρετικό, αμφίδρομο και ασφαλές δίκτυο, που εξασφάλιζε πλήρως τον χώρο κίνησης των ποδηλάτων χωρίς να καταργεί πολλές θέσεις στάθμευσης και με την επόμενη χρηματοδότηση θα εξελισσόταν σε διαπλάτυνση πεζοδρομίων – ύστερα ήρθαν οι μπουλντόζες του Άρχοντα και, ως είθισται έκτοτε, «δεν άνοιξε ρουθούνι». Κρίμα, Βολιώτες.

Τώρα κόπηκαν μέσα στη νύχτα τα δυο εμβληματικά κυπαρίσσια έξω από την πύλη του παλιού Νεκροταφείου. Το τι πρόκειται να συμβεί είναι προφανές, και μαντικές ικανότητες δεν απαιτούνται. Θέλω να δω τις νομοθετικές-νομικές δυνατότητες της Εφορίας Νεωτέρων Μνημείων, καθώς και του Συμβουλίου Αρχιτεκτονικής της Π.Ε. Μαγνησίας & Σποράδων.

Και ενώ πραγματικά ο κόσμος καίγεται, τα καλά τηλεοπτικά μας κανάλια ασχολούνται όλη μέρα με το πόσο ευχαριστημένοι είναι οι τουρίστες που εγκαταλείπουν τα φλεγόμενα μέρη από την άριστη διαχείριση των πραγμάτων μέσω υπηρεσιών και εθελοντών.

Μόνο θετικό το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων Ιστιοπλόων, που διοργανώνει ο ΝΟΒ, με 440 συμμετέχοντες από 50 χώρες. Πάντα τέτοια!

Μη συγχύζεστε, κάνει κακό σε συνδυασμό με τον κάψωνα. Σας αγαπώ διακαώς, γεια σας.

Στην φωτογραφία τα αγαλματάκια των βράχων, έργα αγάπης και υπομονής του Κυρίου Καρασμάνογλου.

(δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα!) την Τετάρτη 26.07.2023, αρ.φύλλου 3985)

κυκλο-φ-οριακα 1157, 12 Ιουλίου 2023

 

Εμείς πάλι εδώ, σταθερά, όσο σταθερά μας επιτρέπει το Ελληνικό Καλοκαίρι, που ήδη άρχισε να κάνει αισθητή την θερμή παρουσία του. Και καλά κάνει, καλοκαίρι είναι, ζέστη θα κάνει, είναι τελείως παράλογο να αποκαλείται μια ισχυρή ζέστη – η έννοια «καύσωνας» έχει καταντήσει «παιχνίδι στα χέρια των παιδιών», που έλεγε κι ο Σαββόπουλος στα νιάτα του – «επικίνδυνο καιρικό φαινόμενο». Να μου πεις ότι υπάρχει αυξημένος κίνδυνος πυρκαγιών ναι! να το καταλάβω και όντως πρέπει όλες οι πυροσβεστικές δυνάμεις να είναι σε απόλυτη ετοιμότητα για κατασβέσεις κι όχι για «ενίσχυση» του ΕΚΑΒ όπως προβλέπει η πρόσφατη παντελώς απαράδεκτη Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου (ΦΕΚ Α 132/05.07.2023).

Εκλείπει σιγά-σιγά αυτό που κάποτε ονομάζαμε «κοινή λογική» σε τούτη τη γη που ανθεί φαιδρά πορτοκαλέα σύμφωνα με τον Άγγελο Βλάχο (1838-1920) – Ω! δεν την αγνοεί κανείς / είναι η γη η Ελληνίς! Και αντικαθίσταται σταδιακά από τον εφήμερο εντυπωσιασμό και, κυρίως, από το απόλυτο κέρδος των ολίγων και μόνον αυτό. Δυσκολεύομαι, συμπολίτες, πολύ δυσκολεύομαι να προσαρμοστώ, και τα παιδιά μου με λένε γκρινιάρη. Νιώθω ότι περιστοιχίζομαι από ένα σύννεφο που συνεχώς με φτύνει, γελάει μαζί μου και μου υπενθυμίζει διαρκώς πόσο βλάκας είμαι.

Ζεστούλα, λοιπόν. Κι εμείς, όπως όλοι οι δυνάμενοι, (κι ας μην ξεχνάμε, συν-άνθρωποι, ότι δεν δύνανται όλοι...) πήραμε τον δρόμο της θάλασσας, που μας βγάζει στο απέραντο γαλάζιο του Αιγαίου. Με βοριαδάκι και μια παραλία μεγαλείο, το Αιγαίο στα κέφια του. Πήγαμε από Χάνια, όπου συναντήσαμε το έργο της παράκαμψης του χιονοδρομικού κέντρου και γυρίσαμε από Νεοχώρι, σχεδόν ολόκληρο το καλό μας Κύκλωμα Πηλίου το οποίο, επαναλαμβάνω για χιλιοστή φορά, μπας και το αντιληφθεί κανείς, είναι Εθνική Οδός και ανήκει στο Τριτεύον Εθνικό Οδικό Δίκτυο (με εξαίρεση το τμήμα Χάνια-Κισσός, το οποίο συνδέει τις Εθνικές Οδούς 34^α και 34 και ανήκει στο Πρωτεύον Επαρχιακό Οδικό Δίκτυο του Νομού Μαγνησίας). Στον δρόμο πριν και μετά την Τσαγκαράδα συναντήσαμε μεγάλα κα δύσκολα εργοτάξια στήριξης του δρόμου – αυτά είναι πραγματικά έργα με μέλλον και πολύ καλώς γίνονται. Κι όσο πηγαίναμε, ως γνωστόν, περνάγαμε το ένα μεγάλο ρέμα του Ανατολικού Πηλίου μετά το άλλο. Και αναρωτιόμουνα, πόσο δύσκολο είναι ή πόσο μεγάλη δαπάνη απαιτείται για να μπει μια πινακίδα που να λέει π.χ. Κερασόρεμα, το όνομα του ρέματος, βρε αδερφέ. Κανένας, ούτε καν κάποιος τοπικός, εξωραϊστικός ή άλλος σύλλογος, σε συνεννόηση με την Τεχνική Υπηρεσία της Περιφέρειας, δεν μπορεί να ενδιαφερθεί γι’ αυτό το τόσο απλό θέμα, που όμως έχει μια δική του αξία, έστω και μόνο τουριστική (και όχι κερδοφόρα...);

Το θέμα με τις φωτοβολταϊκές καλλιέργειες (κακοέργειες θα τις λέμε στο εξής) τελειωμό δεν έχει. Φίλος εξ Αθηνών, αρμόδιος περί αυτά, μου επεσήμανε ότι για πάρκο ισχύος 400 MW απαιτούνται 727.272 πανέλα και συνολικά 4.000 στρέμματα. Συμμαθητής καλός διαμένων στις ΗΠΑ συμμερίζεται τις ανησυχίες της στήλης αλλά επισημαίνει ότι και η γεωργία στην Θεσσαλική πεδιάδα δυστυχώς δεν είναι βιώσιμη, λόγω της επιμονής στις υδροβόρες καλλιέργειες και την εξ αυτού του λόγου διαρκή υποχώρηση των υπόγειων υδροφόρων οριζόντων. Έχει δίκιο ο Βασίλης, χρόνια και ζαμάνια, γέρασα ακούγοντας-διαβάζοντας περί της ανάγκης αναδιάρθρωσης του παραγωγικού μοντέλου στην Θεσσαλική πεδιάδα, τίποτε δεν έγινε. Με την ανασύσταση της λίμνης Κάρλας όλοι θεώρησαν ότι τα προβλήματα των γεωτρήσεων τελείωσαν και απλώς συνέχισαν όπως ήξεραν. Όμως αυτό σε καμία περίπτωση δεν δικαιολογεί την πλήρη κατάργηση της καλλιεργήσιμης γης, όπως φαίνεται στην φωτογραφία, σε περιοχή στην διαδρομή Θεσσαλονίκης-Γρεβενών. Όχι πείτε μου, φίλοι συν-Έλληνες, δεν είναι τρομακτικό αυτό το τοπίο;

Όπως δεν έχει τελειωμό και το θέμα με το parking Φιλελλήνων-Δημητριάδος. Το παρακολουθούμε.

Και κάτι διάβασα περί υπογραφών για τον Ναύσταθμο, στον Αλμυρό. Και μου ήρθε στον νου μια άλλη μεγάλη «επένδυση» στην περιοχή από μια εταιρεία που (θα...) την έλεγαν Σαρατόγκα ή κάπως έτσι, ξέρει κανείς τίποτε; Επαναλαμβάνουμε, δεν τα προλαβαίνουμε όλα βρε παιδιά, κάνουμε και κανένα μπάνιο...

Σας αγαπώ αδιαλείπτως και καταχρηστικώς. Γεια σας

Στην φωτογραφία φωτοβολταϊκές κακοέργειες ...

(δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" την Τετάρτη 12.07.2023, αρ.φύλλου 3975)

κυκλο-φ-οριακα 1156, 5 Ιουλίου 2023

 

Καλόν Μήνα, ήρθε ο Ιούλιος με το φωτεινό πουκάμισο (...και ο Αύγουστος ο πέτρινος, με τα μικρά του ανώμαλα σκαλιά) όπως έγραψε ο Οδυσσέας Ελύτης στο ποίημα «Ναοί στο σχήμα τ’ ουρανού», τμήμα του αριστουργηματικού «Άξιον Εστί» – έχω στ’ αυτιά μου τον Θεόδωρο Δημήτριεφ με την Χορωδία της Θάλειας Βυζαντίου στην πρώτη, την αυθεντική εκτέλεση, και τον Βαγγέλη Κακάλια με την Βολιώτικη Χορωδία και την Χορωδία Αταλάντης στις 15 Ιουνίου 2014 στο Πνευματικό Κέντρο. Κι άλλοτε, όταν ο Βαγγέλης αδυνατούσε να είναι παρών σε κάποια εμφάνιση, είχα την τιμή να απαγγέλω τα συγκλονιστικά λόγια του κλεισίματος «Φύγανε, φύγανε (ο Ιούλιος, κι ο Αύγουστος, κι ο Μαΐστρος, κι ο Γραίγος...) και βαθειά κάτω απ’ το χώμα συννέφιασε, ανεβάζοντας χαλίκι μαύρο και βροντές η οργή των νεκρών. Και αργά στον άνεμο τρίζοντας εγυρίσανε πάλι με το στήθος μπροστά, φοβερά των βράχων τα αγάλματα» – το γράφω και συγκινούμαι, φανταστείτε όταν τραγουδούσα όλη την θεόπνευστη μουσική του Θεοδωράκη και απήγγειλα αυτούς τους θεσπέσιους στίχους...

Κι όλα αυτά με αφορμή απλώς την έλευση του μηνός Ιουλίου. Ο οποίος κατά κανόνα φέρνει καλοκαίρι, διακοπές, θάλασσες, αποτελέσματα και βάσεις πανελλαδικών εξετάσεων (συγχαρητήρια σε όλα ανεξαιρέτως τα παιδιά). Φέτος, σε τούτη την γενικώς αυτοδύναμη εκλογική χρονιά, μας φέρνει και πιο κοντά στις Αυτοδιοικητικές Εκλογές, 8 Οκτωβρίου 2023, για τις οποίες Εκλογές, στην χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας όπου ζούμε, έχει ψηφιστεί Νέος Νόμος 4804/2021 (ΦΕΚ Α 90/05.06.2021) για τον οποίο Νόμο θα μιλήσουμε άλλη φορά.

Προς το παρόν πανηγυρίζουμε για «μεγάλη επένδυση», και μάλιστα «καινοτόμο», για ένα φωτοβολταϊκό πάρκο 400 MW (μεγαβάτ, ισχύς παραγόμενου ρεύματος), στην περιοχή Κραννώνα, στον Νομό Λάρισας. Καθόλου γνώστης αυτών των καταστάσεων δεν είμαι, αλλά το φωτεινό internet υπάρχει. Με λίγο ψάξιμο βρήκα ότι μια εγκατάσταση 1MW απαιτεί περίπου 4.100 πλάκες (panels) διαστάσεων περίπου 1,00*1,60 μέτρων, τουτέστιν συνολική επιφάνεια κάπου 6 στρέμματα και κάτι. Ακόμη ένας απλούστατος πολλαπλασιασμός επί 400 μου δίνει το φοβερό και τρομερό νούμερο περίπου 2.600 στρέμματα. Τόση είναι η έκταση που απαιτείται για την τοποθέτηση των περίπου 160.500 πάνελς (αν κάπου έχω λάθος, να μου το επισημάνετε, παρακαλώ). Όπως δήλωσε στο Ράδιο ΕΝΑ το αφεντικό αυτού του «project», τα πάνελς δεν θα τοποθετηθούν σε καλλιεργήσιμες εκτάσεις «...αλλά σε χώρο ελεύθερο στα κανάλια ύδρευσης των χωραφιών και στους ταμιευτήρες, που χρησιμοποιούνται για άρδευση των εκτάσεων». Και επίσης δήλωσε ότι «...έχει υπογραφεί μια συμφωνία συνεργασίας με τον ΤΟΕΒ Πηνειού, που εκπροσωπεί πολλούς αγρότες στη Θεσσαλία, για να δοθεί δωρεάν ρεύμα για τις ανάγκες ύδρευσης των χωραφιών τους», Τρομάζω, συν-Έλληνες, σκιάζομαι – σκιάζομαι κι απ’ την σκιά αυτών των 160 και βάλε χιλιάδων πλακών πάνω από την εύφορη θεσσαλική γη, ακόμη κι αν πρόκειται για τα κανάλια ή/και για τους ταμιευτήρες του Κραννώνα. Μαζί και με το τυράκι στη φάκα περί το δωρεάν ρεύμα.

Δεν ξέρω, και να με συγχωρείτε, αλλά αυτού του είδους η «πράσινη ανάπτυξη» με τρομάζει. Πέρα από την απολύτως προβλέψιμη καταστροφή σε όχι πάρα πολλά χρόνια, όλο αυτό βρωμάει χρήμα, πάρα πολύ χρήμα, κι όλο έξω από ‘δω, Γερμανία, Γαλλία, Κίνα κλπ. Κι όλο αυτό το χρήμα της «επένδυσης» οι αγαπητοί μας επενδυτές πρέπει να το πάρουν πίσω και με το πολύ παραπάνω. Από ποιον άραγε; Με ποια Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας; Εδώ πανηγυρίζουμε για «1.100» εργαζόμενους στη φάση της κατασκευής και καμιά 20αριά το πολύ «σε ετήσια βάση» για την επίβλεψη της λειτουργίας. Πείτε με οπισθοδρομικό, πείτε με εχθρό του περιβάλλοντος, πείτε με ό,τι θέλετε. Ειλικρινά προτιμώ απείρως τους καταπράσινους κάμπους και τον λιγνίτη.

Για να μην...ξεχνιόμαστε, τι γίνεται με την ιδιωτικοποίηση του Λιμένα; Με την Κίτρινη Αποθήκη; Με τον Περιφερειακό, Με τα πεζοδρόμια; (νέο θέμα, φωτογραφίες στο ιστολόγιο). Δεν τα προλαβαίνουμε όλα βρε παιδιά. Και να πάτε όλοι και όλες για κούρεμα, το διέταξε ο άμαλλος Άρχοντας. Σας αγαπώ δια βοής, γεια σας.

Στην φωτογραφία απλώς ...Καλό Καλοκαίρι.

(δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα!) την Τετάρτη 05.07.2023, αρ.φύλλου 3970)