κυκλο-φ-κορωνοϊκα 1038, 9 Δεκεμβρίου 2020

και τελικά ... καλά Φώτα!

Πάει και η 7^η Δεκεμβρίου. Το σκίτσο του αρχιτέκτονα αδερφού Δημητρίου Σκυργιάννη αποτυπώνει όλη την αγωνία καθώς και το φρενάρισμα της κοινωνίας μας, που βαδίζει κουτουρού για τα Χριστούγεννα, με ανοιχτά 110 καταστήματα εποχικών χριστουγεννιάτικων ειδών – μη ρωτάτε πώς πρόκυψε αυτός ο καταπληκτικά ακριβής αριθμός 110, είναι ανάλογος του αριθμού των εμβολιαζομένων ανά μήνα, που o αρμόδιος κύριος Υπουργός είπε ότι θα είναι 2.117.440, ούτε ένας παραπάνω!!. Ευτυχώς, στο θέμα των Σχολείων η στήλη εισακούστηκε και το άνοιγμα πηγαίνει για τ’ Αγιαννιού. Αυτά. Όμως η ζωή συνεχίζεται.

Συνεχίζεται για τους ανάπηρους συνανθρώπους. Στις 3 Δεκεμβρίου ήταν η Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία, που καθιερώθηκε από τον ΟΗΕ το 1992. Εκφωνήθηκαν πάλι οι ανάλογοι πανηγυρικοί, στάλθηκαν τα κατάλληλα μηνύματα δεξιά κι αριστερά, όλα τα καλά κανάλια έκαναν ένα ρεπορτάζ σχετικά με τις δυσκολίες μετακίνησης που αντιμετωπίζουν οι συνάνθρωποι με τα αναπηρικά καροτσάκια. Και ζήσαμε εμείς καλά και οι ανάπηροι το ίδιο άσχημα. Είμαστε μια κοινωνία, αγαπητοί φίλοι, που αυτά τα θέματα τα επικροτεί αλλά δεν τα πολυπιστεύει. Προδιαγραφή, εδώ και πολλά χρόνια. είναι οι ράμπες στα πεζοδρόμια, όπως και οι ειδικές κίτρινες πλάκες με τις ραβδώσεις ή τους κυλίνδρους. Πόσα από αυτά τα συστήματα λειτουργούν πραγματικά; Στον Βόλο έχουμε εγκαταστήσει στις περισσότερες διασταυρώσεις ηχητικά φανάρια για τους τυφλούς. Κανένα και πουθενά δεν λειτουργεί, πιθανώς ενοχλούνταν οι παρόδιοι, κάτοικοι και έμποροι, από το ρυθμικό σφύριγμα ή απλώς ο Δήμος δεν ενδιαφέρεται. Δύσκολα πράγματα.

Η ζωή συνεχίζεται και για τις εταιρείες ταχυμεταφορών. Εκεί να δείτε πώς η κρίση δεν γίνεται ευκαιρία. Διότι με κλειστά τα εμπορικά καταστήματα ανθεί το ηλεκτρονικό εμπόριο. Το οποίο ηλεκτρονικό εμπόριο, παγκοσμίως, στηρίζεται ακριβώς στις εταιρείες ταχυμεταφορών για να φτάσει το προϊόν ασφαλές και ακριβές στον παραλήπτη. Ιδού, λοιπόν, η ευκαιρία. Όμως φαίνεται ότι οι εταιρείες δεν μπόρεσαν να ανταποκριθούν σ’ αυτή την πίεση. Αντί να ενεργοποιήσουν περισσότερες δυνάμεις, να προσλάβουν επιπλέον προσωπικό με συμβάσεις (τόση ανεργία υπάρχει), άφησαν να κατακλυστούν από δέματα, να καθυστερούν τις παραδόσεις και εν τέλει να αδυνατούν να εκτελέσουν το έργο τους. Κρίμα. Κι ακόμη, κατά κανόνα η μεταφορά προπληρώνεται, άρα δημιουργείται ένα μεγάλο ζήτημα σχετικά με την ζημιά που υφίστανται οι καταναλωτές-παραλήπτες από αυτή την καθυστέρηση. Κρίμα δεύτερο.

Η ζωή συνεχίζεται και στην πόλη. Στην πόλη που βάφτηκε πάλι μπλε. Η γνώμη μου, και να με συμπαθάτε, είναι ότι αυτό το μπλε σκούρο χρώμα μπορεί να βγαίνει ωραίο στα βίντεο και τις φωτογραφίες και να χαίρονται αυτοί που σηκώνουν τα drones, αλλά για τους ανθρώπους είναι πένθιμο και καταθλιπτικό. Ιδίως φέτος, με αυτές τις συνθήκες αποκλεισμού που ζούμε, φρονώ ότι ο φωτισμός της πόλης έπρεπε να είναι κίτρινος, άσπρος, κόκκινος, χαρούμενος, όχι πένθιμος. Αρκετούς νεκρούς θρηνούμε, στον περίγυρο του καθενός, πλέον, απάντηση στους λεγόμενους «αρνητές», ένα βασικό, ας πούμε, επιχείρημα των οποίων ήταν από την αρχή «έχεις εσύ κάποιον γνωστό σου που πέθανε από κορωνοϊό;» ε! λοιπόν έχω, ο Δημήτρης, ο Κίμωνας, ο Χρήστος ήταν κοντινοί μου άνθρωποι, σας φτάνουν αυτοί; Δεν ανεβαίνει το ηθικό της πόλης με μωβ φωτάκια και την ταλαίπωρη την Αργώ στη στεριά, επίσης μωβ καραγκιοζάκι. Σε ποιον τα λέω;

Αλλά υπάρχει και ο άλλος. Που είναι γνωστό ότι τουλάχιστον αντιπαθεί τα ζώα και έγραψε επιστολή για να συγχαρεί τον Δήμαρχο ονομαστικά διότι, λέει, απαγόρεψε (ο Δήμαρχος…) την είσοδο σκύλων στις παιδικές χαρές. Και δεν έκανε τον κόπο, ο αντικειμενικός επιστολογράφος, να ενημερωθεί από το απέραντο διαδίκτυο ή έστω να ρωτήσει να μάθει ότι οι σύγχρονες παιδικές χαρές κατασκευάζονται σε όλη την Ελλάδα σύμφωνα με την Απόφαση Υπουργού Εσωτερικών 27934/ΦΕΚ Β/2029/25.07.2014 η οποία συμπληρώνει και εν μέρει τροποποιεί την Απόφαση 28492/ΦΕΚ Β/931/18.05.2009. Σε αυτές τις Αποφάσεις, μεταξύ πολλών άλλων, ορίζεται ότι η παιδική χαρά «πρέπει να περιβάλλεται από ικανή περίφραξη», να υπάρχει «Σύστημα αποτροπής αδέσποτων ζώων» και στην πινακίδα που τοποθετείται στην είσοδο ρητά να αναφέρεται ότι «Απαγορεύεται η είσοδος για ζώα συντροφιάς, με εξαίρεση σκύλους-συνοδούς ατόμων με αναπηρία». Κατόπιν αυτών κάθε καλοπροαίρετος πολίτης αντιλαμβάνεται, νομίζω, ότι ουδεμίαν επιρροήν έχει ο όποιος Δήμαρχος αυτοπροσώπως στην είσοδο ή μη ζώων στις παιδικές χαρές. Γένοιτο.

Είχα κι άλλα κατά νου, π.χ. την κακόμοιρη την ανθοδέσμη για τον Αλέξη Γρηγορόπουλο στα χέρια της αστυνομίας, την προσβλητική, σύμφωνα με τον Μητροπολίτη μας κ. Ιγνάτιο, επιτήρηση της «εορτής» του Πολιούχου Αγίου Νικολάου, την κίνηση των ποδηλάτων στην παραλία και άλλα τέτοια, αλλά τι να προκάνει κι ο ποιητής όταν ο χρονοχώρος τελειώνει...

Περιμένοντας την εν Βηθλεέμ Γέννηση, σας αφήνω. Φιλιά πολλά, γεια σας.

(δημοσιεύτηκε στην 123χρονη (1898-2020) καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Θεσσαλία" την Τετάρτη 09.12.2020, αρ.φύλλου 37.292) 

κυκλο-φ-κορωνοϊκα 1037, 2 Δεκεμβρίου 2020

Νάτος κι ο Δεκέμβριος. Το δίσεχτο 2020 βαδίζει προς τη λήξη του αφήνοντας πίσω του πάνω από ενάμιση εκατομμύριο νεκρούς σε όλον τον κόσμο και πρωτοφανείς στην ιστορία περιορισμούς της ελευθερίας του ατόμου σε συνθήκες Δημοκρατίας, πάντα για το καλό μας. Βεβαίως η 30^η Νοεμβρίου παρήλθε, ας δούμε τι θα γίνει με την 7^η Δεκεμβρίου, εμάς (κι εσάς, βέβαια…) κανείς δεν μας ρωτάει, αλλά όπως και να το δει το θέμα ένας ορθός νους είναι τελείως ανόητο να ξεκινήσουν τα Σχολεία Δευτέρα 14 και να κλείσουν για χριστουγεννιάτικες διακοπές Τετάρτη 23, 7 μέρες διδασκαλίας, όλες κι όλες – διχασμένοι είναι, λένε, οι λοιμωξιολόγοι. Διχασμένοι ήταν, λένε επίσης, και στο προηγούμενο ανοιγοκλείσιμο, για το οποίο κανείς δεν πήρε μια ευθύνη, μόνο εμείς πρέπει να παίρνουμε την ατομική μας ευθύνη.

Τώρα «έσκασε» κι αυτή η ιστορία με τις ενδεχόμενες διπλές καταχωρήσεις των επιδημιολογικών στοιχείων, όπου αμέσως επελήφθη εισαγγελεύς για να δει τι γίνεται, και επικρατεί ακόμη ένα μπαχαλάκι. Το οποίο για να ξεχαστεί καλύπτεται από δισεκατομμύρια δόσεις διαφόρων εμβολίων (εξαιρουμένων του ρώσικου και του κινέζικου, φυσικά, αυτά είναι βλαβερά παρασκευάσματα, πολύ βλαβερά για την Wall Street και τα άλλα μεγάλα και μικρά χρηματιστήρια του δυτικού κόσμου, όπου οι μετοχές των φαρμακευτικών εταιρειών κάνουν πάρτι) που ανταγωνίζονται για το προσφερόμενο ποσοστό κάλυψης του πληθυσμού. Είναι το απόλυτο σύνθημα του καπιταλισμού «κάνε την κρίση ευκαιρία» – ήδη άρχισαν να καταφθάνουν στην Ελλάδα τα ειδικά ψυγεία που κατεβάζουν την θερμοκρασία στους -80^ο Κελσίου προκειμένου να διατηρείται το εμβόλιο της εταιρείας Pfizer. Ποιος τα κατασκευάζει, ποιος τα διακινεί αυτά τα ειδικά ψυγεία; Πόσα τέτοια θα χρειαστούν για να καλυφθεί όλη η επικράτεια και όλος ο πληθυσμός; Πόσο μεγάλη, παράλληλη μπίζνα είναι αυτή;

Γιατί, εν τέλει, πρέπει σώνει και καλά να πάρουμε αυτό το εμβόλιο; Ούτε το καλύτερο, ούτε το φτηνότερο φαίνεται να είναι, έχει κι αυτό το μειονέκτημα (ή μήπως δεν είναι;…) της υπερβολικά χαμηλής θερμοκρασίας αποθήκευσης, γιατί τόση επιμονή; Όταν μετά από καμιά δεκαριά χρόνια κάποιος κάπου κάποτε μιλήσει για «σκάνδαλο» να είστε βέβαιοι ότι θα είναι συκοφάντης, εχθρός του λαού, ανθέλλην, και θα συρθεί σε 15 εξεταστικές επιτροπές, 8 προανακριτικές επιτροπές και 10 δικαστήρια. Βλέπε υπόθεση Novartis, ταμάμ, 16 εκατ. εμβόλια το 2009 για την γρίπη Η1Ν1, υπουργός κ. Αβραμόπουλος, χρησιμοποιήθηκαν μόνο 3 εκατ., τα υπόλοιπα πετάχτηκαν!! Α! και κάτι άλλο βρε παιδιά. Σκαλίζοντας την υπόθεση του 2009 βρήκα ότι το αρμόδιο όργανο για την δημόσια υγεία ήταν τότε το ΚΕΕΛΠΝΟ (Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων), το οποίο το 2019 (η …δεκαριά χρόνια, που γράψαμε παραπάνω) λόγω σκανδάλων και διώξεων έκλεισε και το διαδέχτηκε καθολικά ο σημερινός ΕΟΔΥ (Εθνικός Οργανισμός Δημόσιας Υγείας), αυτός που τώρα ελέγχεται για τα στοιχεία της πανδημίας.

«Πολλά τα λεφτά Άρη» λέει ο Μαύρος (Σπύρος Καλογήρου) με το στιλέτο στο χέρι στον Άρη (Νίκος Κούρκουλος) στην ταινία του 1964 «Λόλα». Είναι όντως πολλά τα λεφτά, συμπολίτες. Και δεν τα φάγαμε όλοι μαζί, λάθος έκανε ο κ. Πάγκαλος, λίγοι τα φάγανε και εξακολουθούνε να τα τρώνε. Και εν μέσω πανδημίας. Κάνοντας την κρίση ευκαιρία...

Αλλά αρκετά για σήμερα περί αυτών, «δεν περιγράφω άλλο», όπως είπε και ο Γεώργιος Χελάκης στις 1 Ιουλίου 2004 στο στάδιο Ντραγκάο (Δράκοι) της Πορτογαλίας, όταν στο ματς Ελλάδα-Τσεχία ο Τραϊανός Δέλλας έβαλε το ασημένιο γκολ στο 105^ο λεπτό και έστειλε την Εθνική Ελλάδος στον τελικό, τον οποίο, ως γνωστόν, κέρδισε.

Για το parking Φιλελλήνων-Δημητριάδος αρκετά πράγματα διάβασα τώρα τελευταία. Ένα σχόλιο για όλα αυτά θα ήταν «εκεί που μας χρωστούσανε μας πήραν και το βόδι» ή «τα δικά μου δικά μου και τα δικά σου δικά μου» ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων. Αλλά το θέμα δεν έχει κλείσει, βέβαια. Κι αν είχα διαβάσει σωστά, παλαιότερα, το Δημοτικό Συμβούλιο είχε εγκρίνει μια (ακόμη) παράταση για την παράδοση του έργου μέχρι τις 30 Νοεμβρίου. Πέρασε προχθές, παραδόθηκε το έργο;;

Περιμένοντας τον Άγιο Βασίλη, σας αφήνω. Φιλιά πολλά, γεια σας. 

(δημοσιεύτηκε στην 123χρονη (1898-2020) καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Θεσσαλία" την Τετάρτη 02.12.2020, αρ.φύλλου 37.286) 

κυκλο-φ-κορωνοϊκα 1036, 25 Νοεμβρίου 2020

μία κοινωνική φούσκα

 Η μάχη των ΜΕΘ. Σε πέντε (5) μέρες φτάνουμε στην ημερομηνία της αναγγελμένης λήξης αυτής της φάσης της καραντίνας και, παρά τα όσα ακούμε καθημερινά από παπαγαλάκια και παπαγάλους, κανένας δεν φαίνεται να πιστεύει ότι θα γλιτώσουμε. Βεβαίως έρχονται Χριστούγεννα και ο εκνευρισμός των αγορών μεγαλώνει, λογικό είναι. Δεν έρχεται κι εκείνο το πολυαναμενόμενο «ταμείο ανάκαμψης», βλέπεις δεν συμφωνούν οι καλοί μας φίλοι στην ΕΕ. Προς ώρας κατακλυζόμαστε από μαύρα μηνύματα λόγω μαύρης Παρασκευής (εβδομάδα και κάτι την έχουμε κάνει στην Ελλάδα…). Αλλά τι είναι αυτή η Βlack Friday, γιατί είναι Παρασκευή και, κυρίως, γιατί είναι μαύρη;

Όλα ξεκινούν από την περιβόητη αμερικάνικη Ημέρα των Ευχαριστιών, Thanksgiving Day, γιορτή χωρίς θρησκευτικό χαρακτήρα, διάσημη στις αμερικάνικες ταινίες ως ημέρα συνάθροισης των οικογενειών και σφαγής των γαλοπούλων. Οι Ευχαριστίες εορτάζονται σταθερά την τέταρτη Πέμπτη του Νοεμβρίου. Πέμπτη. Η επόμενη μέρα τι είναι; Παρασκευή. Ε! αυτή είναι η μαύρη Παρασκευή, καθιερώθηκε στα τέλη της δεκαετίας του ’80 από τα μεγάλα καταστήματα για να σηματοδοτήσει την αρχή της καταναλωτικής φρενίτιδας των επερχόμενων Χριστουγέννων και την λένε «μαύρη» απλώς διότι οι λογαριασμοί αυτή τη μέρα (και μετά…) γράφονται με μαύρο μολύβι (= είναι θετικοί, είναι κέρδος) κι όχι πλέον με κόκκινο μολύβι (= είναι αρνητικοί, είναι ζημιά), όπως, υποτίθεται, μέχρι τότε. Αυτό είναι όλο, that’s all Folks, που έλεγε κι ο Μπαγκς Μπάνυ αν θυμάστε. Μαύρα νούμερα αντί για κόκκινα, Black Friday. Έτσι δημιουργήθηκαν και δημιουργούνται κάθε μέρα οι φοβεροί και τρομεροί αμερικάνικοι μύθοι…

Όμως η πανδημία στις ΗΠΑ, στην λοιπή Ευρώπη και σ’ εμάς εδώ καλά κρατεί. Μέρκελ, Μακρόν και Κόντε τηλε-διασκέπτονται για το άνοιγμα των Χριστουγέννων και ο δικός μας Διαγγελματίας (=  επαγγελματίας διαγγελμάτων, τόσα πολλά διαγγέλματα και σε τόσο λίγο χρόνο δεν νομίζω να έχει κάνει άλλος, παγκοσμίως) ετοιμάζεται, λέει, να διαγγείλει το (ξανα)-άνοιγμα των Σχολείων στις 7 Δεκεμβρίου, την ώρα που ο Υπαρχηγός του στις καθημερινές καναλοβόλτες του δηλώνει «απαισιόδοξος», μετά το «πέσαμε έξω». Ο Θεός να μας φυλάει, συμπολίτες, να δώσει να μην χρειαστούμε Νοσοκομείο για τίποτε αυτή την περίοδο.

Τώρα πια, και αφού έχουμε επαρκώς κατακεραυνώσει τους απείθαρχους νέους, καταριόμαστε κι όσους συγγενείς ή/και φίλους συναντιούνται μέσα στα σπίτια τους. Μια από τις πολλές καινούργιες λέξεις-φράσεις που μάθαμε αυτή την περίοδο (κατά κανόνα αγγλοσαξωνικής προέλευσης) είναι η «κοινωνική φούσκα» (social bubble), μέσα στην οποία πρέπει να ζούμε «μέχρι να κάνουμε το εμβόλιο» – το οποίο χθες άκουσα ότι θα αρχίσουμε να το έχουμε κατά τα Χριστούγεννα και προχθές άκουσα ότι έκλεισε η συμφωνία μεταξύ ΕΕ και Pfizer, αλλά πάλι χθες άκουσα ότι πάει «πολύ καλά» το εμβόλιο της Οξφόρδης με την AstraZeneca και δεν ακούω πουθενά την Novartis κι αυτό πολύ με προβληματίζει και με στεναχωρεί, θα έλεγα. Η φούσκα μας επιτρέπεται να περιλαμβάνει, λένε οι μελέτες, μέχρι δέκα (10) άτομα, όχι παραπάνω. Ποιος πρόλαβε, μελέτησε και κατέληξε σε αυτόν τον αριθμό είναι άγνωστο. Πάντως αυτό μας ζητάνε, μέχρι 10 άτομα, μέχρι να σκάσει κι αυτή η φούσκα...

Στην πόλη μια απλή βόλτα, με σημειωμένο το «6» στο αρμόδιο χαρτάκι, δείχνει όλη την επικρατούσα κατάσταση. Και με την ευκαιρία: όταν στις 23 Μαρτίου 2020 ξεκινούσε η λειτουργία του13033 για τα sms εμείς είχαμε στείλει μήνυμα σε φίλους και συγγενείς και είπαμε «μην χρησιμοποιείτε τα sms, μπορεί να παρακολουθούνται οι κινήσεις σας, γράψτε ένα χαρτάκι…», κάποιοι μας αγνόησαν, άλλοι μας χλεύασαν, άλλοι μας είπαν «ψεκασμένους», τώρα έφτασε ο καιρός που ακούμε ότι τα sms δίνουν «πολλές» πληροφορίες για τις μετακινήσεις των ατόμων στις αρμόδιες αρχές – καλό είναι να τα αποφεύγετε. Εμείς χρησιμοποιούμε την Βεβαίωση Μετακίνησης που δημοσιεύει καθημερινά η Εφημερίδα μας.

Μια απλή βόλτα, λοιπόν, στους έρημους δρόμους με τα λίγα ανοιχτά μαγαζιά, στην υπέροχη Παραλία με τις κλειστές καφετέριες, στην Πλατεία Αναύρου, είναι μια καλή ανάσα, ζούμε σε μια ευλογημένη πόλη, όπου και κάποια έργα προχωρούν σιγά-σιγά και κάποιες ανακαινίσεις καταστημάτων συντελούνται και τα μπλε λαμπιόνια έχουν ήδη τοποθετηθεί παντού, η πόλη υπάρχει, αναπνέει και ελπίζει. Παραφωνία μέγιστη η Αργώ, από τις 12 Νοεμβρίου στη στεριά, την προετοιμάζουν να γίνει για άλλη μια χρονιά καραγκιοζάκι «διακοσμητικό» προς άγραν πελατών για τα τσιπουράδικα. Παραφωνία επίσης οι ουρές των ανθρώπων έξω από τις Τράπεζες και τα Ταχυδρομεία, είναι χειμώνας, πλέον, δεν πρέπει αυτά τα «μαγαζιά» να βρουν τρόπους και χώρους να μην ξεροσταλιάζουν οι άνθρωποι στα πεζοδρόμια; – ας το πάρουν χαμπάρι επιτέλους οι Τράπεζες (λες και δεν  το ξέρουν…), πρώτον δεν γίνονται όλες οι τραπεζικές εργασίες μέσω e-banking και δεύτερον δεν μπορούν να έχουν όλοι οι πελάτες τους πρόσβαση σ’ αυτό το ηλεκτρονικό εργαλείο. Και μια τελευταία (για σήμερα…) παραφωνία, που χρειάστηκα να πληρώσω ένα παράβολο στο ταμείο του ΙΚΑ, μόνο επί τόπου, στον 1^ο όροφο του γνωστού κτηρίου, και μόνο με μετρητά, παρακαλώ. Αυτό το «μαγαζί» δεν διαθέτει POS, 2020, στην ψηφιακή, υποτίθεται, Ελλάδα, μεσούντος του κορωνοϊού, ο φορέας κοινωνικής ασφάλισης ΙΚΑ, ΕΦΚΑ ή όπως τον λένε δεν δέχεται πληρωμή με κάρτα, έλεος!

Ουφ, συγχύστηκα! Και Χρόνια Πολλά στις Κατερίνες. Γεια σας.

(δημοσιεύτηκε στην 123χρονη (1898-2020) καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Θεσσαλία" την Τετάρτη 25.11.2020, αρ.φύλλου 37.280) 

κυκλο-φ-κορωνοϊκα 1035, 18 Νοεμβρίου 2020

 

το "Αχίλλειον" έρημο, βαρύ και μόνο...

Συνεχίζουμε, κι εμείς κι ο κορωνοϊός, απτόητοι, εμείς από τα απανωτά μέτρα κι ο ιός από τις υψηλές για την εποχή θερμοκρασίες αλλά και τις απειλές εναντίον του, που εκτοξεύτηκαν σε θερμοκρασία -70 C από την φαρμακευτική εταιρεία Pfizer στις 9 Νοεμβρίου, ακριβώς την επομένη της εκλογικής νίκης του δημοκρατικού κυρίου Μπάιντεν στις Η.Π.Α. – μια νίκη που ακόμη δεν έχει οριστικοποιηθεί δικαστικά.

Καλημέρα αγαπητοί αναγνώστες. Συνεχίζονται οι μεγάλες δυσκολίες στο Εθνικό Σύστημα Υγείας και τα νούμερα στις οθόνες των σαλονιών εξακολουθούν να είναι άκρως αντιφατικά και συγχυστικά, κι όχι μόνο για τους «απλούς» ανθρώπους. Τώρα έχουν μπει στην κουβέντα και οι «νέες πτέρυγες», τα χειρουργεία-θάλαμοι, το Βελίδειο, ο γεμάτος «Ευαγγελισμός» και  το Πανεπιστημιακό της Λάρισας, οι διακομιδές από Νοσοκομείο σε Νοσοκομείο και κυριολεκτικά χάνει η μάνα το παιδί, με μία λέξη να επικρέμαται ως η σπάθη πάνω από την κεφαλή του Δαμοκλέους: Μπέργκαμο!

Μπέργκαμο. Γιατί δεν φαίνεται να διδάχτηκαν οι αρμόδιοι επιστήμονες και πολιτικοί από την αγωνία της Ιταλίας στην πρώτη φάση – μόνο σαν κακό παράδειγμα την χρησιμοποιούσαν πάντα, κομπάζοντας ότι αυτοί τα έκαναν όλα καλύτερα, όμως τώρα που τα πράγματα έχουν φτάσει στα όριά τους, τώρα απότομα τρομάξαμε. Ύστερα ήρθαν και οι ιδιώτες γιατροί, οι οποίοι, με μπροστάρη τον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο (Π.Ι.Σ), προσπαθούν τώρα να εκβιάσουν το Κράτος που τους έχει τώρα ανάγκη. Όλα ωραία και στο βάθος κήπος. Για 1.100 συνανθρώπους μας, ο Κήπος της Εδέμ…

Για τα Δημοτικά Σχολεία και τα μικρότερα ιδρύματα η στήλη μάλλον το είχε προβλέψει την προηγούμενη φορά. Διότι «οι επιστήμονες» προβλέπουν μόνο την εξέλιξη της νοσηρότητας και ήταν αδύνατο να προβλέψουν ότι τα μικρά παιδιά τα πηγαινοφέρνουν στα σχολεία, στα νηπιαγωγεία, στους παιδικούς και βρεφονηπιακούς σταθμούς οι γονείς ή οι παπουδογιαγιάδες καθώς και ότι οι εκπαιδευτικοί διανυκτερεύουν στα σπίτια τους. Έτσι ευτελίζεται η επιστήμη, αγαπητοί μου, σε τούτη τη χώρα, και σοβαροί άνθρωποι αναγκάζονται να ψελλίζουν διαρκώς χαζές δικαιολογίες αντί να ασχολούνται με το πραγματικά πολύ σοβαρό πρόβλημα της πανδημίας.

Πρόβλημα επιστήμης είναι και το επόμενο. Ολφακτομετρία, όπως σας έχω υποσχεθεί. Τεχνική μέτρησης οσμών στον αέρα, μεταφρασμένος όρος από τον αντίστοιχο αγγλικό (olfaktometry), ο οποίος προέρχεται από την λέξη olfaction (ολφάξιον), που σημαίνει όσφρηση. Πάμε, λοιπόν, να δούμε περί τίνος πρόκειται, τουλάχιστον στον βαθμό που εγώ κατάλαβα αυτά που διάβασα – αν κάποιος/-α άλλος/-η έχει κάτι άλλο να πει, ευχαρίστως να τον/την ακούσουμε.

Υπάρχουν δύο μέθοδοι: η Αέρια Χρωματογραφία – Ολφακτομετρία (για συντομία GC-O) και η Δυναμική Ολφακτομετρία (για συντομία DO), για την οποία υπάρχει από το 2003 και το πρότυπο ΕΝ 13725:2003 «Ποιότητα του αέρα. Προσδιορισμός της συγκέντρωσης οσμής με Δυναμική Ολφακτομετρία». Και στις δύο μεθόδους μετράται το πλήθος, η χημική σύσταση (GC-O) και η συγκέντρωση των οσμών μέσα σε ένα συγκεκριμένο δείγμα αέρα, το οποίο λαμβάνεται από συγκεκριμένη πηγή εκπομπής. Και στις δύο μεθόδους, και αφού χρησιμοποιηθούν διάφορα πολύπλοκα μηχανήματα για την συγκέντρωση, τον διαχωρισμό, την αραίωση, την χρωματογραφία (GC-O), η τελική αξιολόγηση γίνεται από ανθρώπους, από «εκπαιδευμένα μέλη ειδικής ομάδας», τα οποία εισπνέουν το αραιωμένο μίγμα και μόλις αντιληφθούν κάτι πατούν ένα κουμπί και καταγράφουν την οσμή. Τα ίδια τα κείμενα του συστήματος καταγράφουν για την GC-O ως μειονέκτημα «…την υποκειμενικότητα και την έλλειψη προσοχής των μελών της ειδικής ομάδας…μπορεί να προκαλέσει σημαντικά λάθη, ιδιαίτερα όταν το οσμηρό ερέθισμα είναι σύντομο ή αδύναμο». Σε ότι αφορά την DO διαβάζω ότι «…Η δυναμική ολφακτομετρία είναι μια ασυνεχής μέθοδος μέτρησης, καθώς τα δείγματα συλλέγονται στην πηγή σε μια ακριβή (σσ. χρονικά, υποθέτω) στιγμή και στη συνέχεια μεταφέρονται και αναλύονται σε ένα εργαστήριο. Για το λόγο αυτό, δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για συνεχή παρακολούθηση των εκπομπών οσμών. Η δυναμική ολφακτομετρία δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να αποκομίσει πληροφορίες σχετικά με την ποιότητα της οσμής, επομένως δεν μπορεί να προσδιορίσει τις οσμές ή να ξεχωρίσει διαφορετικές οσμές. Η δυναμική ολφακτομετρία παρέχει πληροφορίες σχετικά με τις εκπομπές οσμών. Επομένως, δεν μπορεί να δώσει πληροφορίες σχετικά με την παρουσία οσμών στον ατμοσφαιρικό αέρα (εισροή οσμών). Για το σκοπό αυτό, τα στοιχεία από την ολφακτομετρική ανάλυση θα πρέπει να συνδυάζονται με μετεωρολογικές και γεωγραφικές πληροφορίες σε συγκεκριμένο μοντέλο διασποράς».

Κατόπιν όλων αυτών, και με το χέρι στην καρδιά, συμπολίτες Βολιώτες, τολμώ να πω ότι κάποιος μας δουλεύει. Ή ότι κάποιος θέλει να κάνει ένα διδακτορικό και βρήκε κάποια κορόϊδα να του το πληρώσουν. Διότι εμάς μας ενδιαφέρει, αν δεν κάνω λάθος, να εντοπίσουμε την πηγή της δυσοσμίας, όχι την σύστασή της όταν δεν ξέρουμε από πού προέρχεται. Και το ότι θα ελεγχθούν επτά (7) συγκεκριμένες πηγές δεν νομίζω ότι διασφαλίζει κάτι. Θα επανέλθουμε επί του θέματος.

Ένα ευσεβές «αντίο» στον Πρωτοπρεσβύτερο του Αγίου Τρύφωνα Βάιο Τακούμη, συμμαθητή στο 5^ο Δημοτικό Σχολείο. Γεια σας.

Στην φωτογραφία το «Αχίλλειον» έρημο, βαρύ και μόνο…

(δημοσιεύτηκε στην 123χρονη (1898-2020) καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Θεσσαλία" την Τετάρτη 18.11.2020, αρ.φύλλου 37.274) 

ΕΠΠ58 Αντί εορτής γενεθλίων (κορωνοϊού ένεκεν...)

 

Ήταν Σεπτέμβριος 1987 όταν για πρώτη φορά συναντηθήκαμε στον «Κένταυρο» 38 συνολικά παλαιοί πρόσκοποι του 58^ου Συστήματος Ναυτοπροσκόπων Βόλου, ύστερα από πρωτοβουλία του παλαιοτέρου όλων μας, του Αρχηγού μας και ενός εκ των δύο Ιδρυτών του 58^ου, του Νίκου Κεφαλά-Ραν.

Τον Νοέμβριο 1988 πήραμε την έγκριση του Σώματος Ελλήνων Προσκόπων (ΣΕΠ) και της Κεντρικής Ένωσης Παλιών Προσκόπων Ελλάδος (ΚΕΠΠΕ) και έτσι δημιουργήθηκε η ΕΠΠ58 Βόλου, η Ένωση Παλαιών Προσκόπων 58^ου Συστήματος Ναυτοπροσκόπων Βόλου, μία από τις παλαιότερες Ενώσεις σε επίπεδο Συστήματος στην Ελλάδα.

Από τότε έχουν περάσει 32 χρόνια μέσα στα οποία με πολλούς τρόπους τιμήσαμε το μαντήλι που φοράμε, την υπόσχεση που κάποτε δώσαμε, τον Νόμο των Προσκόπων. Κάναμε πράξη το «Αιέν Αριστεύειν» τηρήσαμε το «Έσο Έτοιμος», περίτρανα αποδείξαμε το «μια φορά Πρόσκοπος, πάντα Πρόσκοπος». Έχουμε να λέμε για εκατοντάδες πολύμορφες δράσεις στον Βόλο, στο Πήλιο, στην Ελλάδα ολόκληρη, σε πολλές Ευρωπαϊκές χώρες. Για οργάνωση η/και συμμετοχή σε κοινωνικές, θρησκευτικές, αθλητικές δραστηριότητες, στην φιλική μας στεριά και στην αγαπημένη μας θάλασσα. Τραγουδάμε πάντα και το πιστεύουμε ακράδαντα πως «…ειν’ ένας κρίκος γερός, δυνατός … που μας ενώνει σε νέα ζωή, που ‘χει τον Νόμο πνοή…».

32 χρόνια, ζήσαμε ωραίες και χαρούμενες στιγμές, ζήσαμε και θλιβερές απώλειες, όλα μέσα στη ζωή είναι  – ας αναλογιστεί ο καθένας και η καθεμία τι κρατάει από όλα αυτά τα χρόνια. Η ΕΠΠ58 γράφει με τις δυνάμεις που διαθέτει νέα κεφάλαια στην προσκοπική ιστορία της Ελλάδας, πάντα με μπροστάρη τον Ραν.

Και κάθε χρόνο τον Νοέμβριο η ΕΠΠ58 γιορτάζει, συμβολικά, τα γενέθλιά της, σβήνοντας κεράκια!

Το 2020 έχει σημαδευτεί ανεξίτηλα από την πανδημία του κορωνοϊού CoViD-19 και τα παρεπόμενά της υγειονομικά πρωτόκολλα, δευτερόκολλα, πρόστιμα, υπευθυνότητες κλπ. κλπ., κι αυτό δεν μας επιτρέπει να συναντηθούμε όλοι μαζί, να ξανατραγουδήσουμε τον κρίκο και να σβήσουμε τα κεράκια μας. Έπεσε μια ιδέα να το κάνουμε με «τηλεδιάσκεψη» αλλά αυτά δεν είναι τόσο εύκολα πράγματα όσο, πιθανώς, ακούγονται.

Τα «Χρόνια Πολλά» μας, λοιπόν, μέσα από το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο και την σελίδα μας στο φατσοβιβλίο. Ευχόμαστε να παραμείνουμε όλοι και όλες υγιείς και ατόφιοι και να μπορέσουμε σύντομα πάλι να ανταμώσουμε «δια ζώσης».

Στα αδέρφια μας των άλλων Ενώσεων, στον Βόλο και στην Ελλάδα ολόκληρη, ευχόμαστε να βγούμε όλοι αλώβητοι  από αυτή την περιπέτεια και επίσης να ξανα-ανταμώσουμε σε όμορφες δράσεις.

Βόλος 15 Νοεμβρίου 2020

Για την ΕΠΠ58

Χαράλαμπος Σκυργιάννης, Αρχηγός

Κώστας Μαρούσος, Υπαρχηγός Οικονομικών

Άγγελος Μακρυγιάννης, Υπαρχηγός Δράσεων

κυκλο-φ-κορωνοϊκα 1034, 11 Νοεμβρίου 2020

ο μοναδικός, βαριεστημένος, θαμώνας...

 Πάμε πάλι απ’ την αρχή κορωνοϊκά, καλημέρα αγαπητοί αναγνώστες.

Καραντίνα και κλείδωμα κάτω, ολόκληρος ο χάρτης γκρι! Η στήλη αισθάνεται, βέβαια, μια υπερηφάνεια, καθότι παρά το ότι μη λοιμωξιολογική εισακούστηκε από τον αρμόδιο Πρωθυπουργό, καθώς πριν μια εβδομάδα εισηγήθηκε «καθολικό λοκντάουν» και επεσήμανε την κακή σημειολογία του γκρι χρώματος. Ευτυχώς όμως εξελέγη μετά από μια εβδομάδα ο γηραιός κύριος Μπάιντεν πλανητάρχης και, όσο να πεις, μια αγωνία μας έφυγε.

Εκείνο που δεν πρόκειται να μας φύγει είναι η ανασφάλεια σχετικά με τις κλίνες CoViD-ΜΕΘ καθ’ άπασαν την επικράτειαν. Είναι απίθανο (ή μάλλον είναι ελληνική καλοπληρωμένη διαφημιστική επικοινωνία…) πόσο διαφέρουν μεταξύ τους τα νούμερα που ανακοινώνονται τόσο από επίσημα χείλη, όσο και από τηλε-δημοσιογράφους – και τελευταία έχει αρχίσει δειλά-δειλά να «παίζει» το θέμα της επιλογής ασθενών που θα νοσηλευθούν στις ΜΕΘ ανάλογα με το προσδόκιμο της ζωής του καθενός. Παραπροχθές, 7 Νοεμβρίου 2020, είδα κι άκουσα εντατικολόγο γιατρό του Νοσοκομείου «Σωτηρία» ρητά να λέει ότι στην Μονάδα Εντατικής Θεραπείας διαθέτουν 12 (!!) κλίνες για CoViD, που είναι όλες κατειλημμένες. Αλλά στις 20 Οκτωβρίου 2020 ο Πρωθυπουργός παρέστη στα εγκαίνια των 50 νέων κλινών που αναπτύχθηκαν στο Νοσοκομείο «Σωτηρία» με δωρεά της Βουλής των Ελλήνων (Εφημερίδα «Καθημερινή») – τι έγιναν αυτές οι κλίνες άραγε, υπάρχουν ή δεν υπάρχουν;; Για τις προσλήψεις γιατρών κατατέθηκε τώρα μια τροπολογία στην Βουλή. Τώρα.

Δεν ξέρω, συμπολίτες, κάποιοι θα νομίζουν ότι η στήλη κάνει «αντιπολίτευση», δεν το έκανε ποτέ και δεν σκοπεύει τώρα. Βλέπει κάποια στραβά και τα επισημαίνει, αυτό είναι όλο. Βλέπει, παραδείγματος χάριν, για μία ακόμη φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας την υποταγή της Επιστήμης στην Πολιτική – μου κάνει τεράστια εντύπωση το ότι οι πολλοί (πόσοι, αλήθεια; δεν μαθαίνουμε και δεν νομίζω ότι θα μάθουμε ποτέ…) συμμετέχοντες στην επιτροπή των ειδικών μιλούν, αναλύουν, προβλέπουν, καθησυχάζουν, αγωνιούν για το Σύστημα Υγείας αλλά ούτε ένας, ούτε ένας γιατρός δεν έχει μιλήσει για την ανάγκη πρόσληψης γιατρών, δεν σας κάνει μια εντύπωση αυτό; Κι αυτή η ιστορία με τα Δημοτικά Σχολεία, όπου τα μικρά παιδιά δεν μεταδίδουν τον ιό;

Ύστερα διάβασα στην εφημερίδα μας την αγανάκτηση του κυρίου Περιφερειάρχη μας για τον κύριο Διοικητή της 5^ης ΥΠΕ (Υγειονομικής Περιφέρειας) διότι ο πρώτος, λέει, έδωσε από τον Μάιο «με στρατηγική αλλά και με πρόβλεψη» στον δεύτερο 20 εκατομμύρια από το ΕΣΠΑ για να προετοιμάσει τα Νοσοκομεία της Θεσσαλίας για το 2^ο κύμα κι αυτός, ο Διοικητής, δεν έκανε τίποτε, και τώρα τα Νοσοκομεία είναι «γυμνά». Είπε και κάτι ακόμα πιο «χοντρό» ο κ. Περιφερειάρχης, επί λέξει «Δεν το χωράει το μυαλό μου. Καμαρώνουν που δέχονται δωρεές για …έναν αναπνευστήρα, ενώ θα μπορούσαμε να έχουμε αγοράσει 50. Τι να πω πλέον, έχουν χάσει νόημα και τα λόγια». Ναι τα είπε όλα αυτά ο εκλεγμένος. Κι ο άλλος, ο διορισμένος, είναι ακόμα στη θέση του, και δεν μας λέει τι τα έκανε τα 20 μύρια. Και οι δυο ανήκουν, φυσικά, στο ίδιο «κλίμα». Κι ο πρώτος εξανέστη για το θέμα τώρα, έξι μήνες μετά, τώρα που τα πράγματα «έσφιξαν».

Τι να κάνω ρε παιδιά, να πάψω να βλέπω και να ακούω; Ούτως ή άλλως η μάσκα είναι ένα είδος φίμωτρου…

Πιο πριν από αυτά (03.10.2020) ήρθε και με βρήκε η ολφακτομετρία που υπογράφηκε από τον ως άνω κ. Περιφερειάρχη πάσης Θεσσαλίας. Δεν ήταν, φυσικά, δυνατόν εγώ να αφήσω ανεξερεύνητη μια τέτοια έννοια που δεν την είχα ξανακούσει. Κατ’ αρχήν είναι μεταφρασμένος όρος από τον αντίστοιχο αγγλικό (olfaktometry), ο οποίος προέρχεται από την λέξη olfaction (ολφάξιον), που σημαίνει όσφρηση, και υποδηλώνει μέτρηση οσμών στον αέρα. Το θέμα είναι η μέτρηση, πώς μετριέται μια οσμή; Έπεσα στο βαθύ διαδίκτυο κι άρχισα να κολυμπάω. Και κόντεψα να πνιγώ! Μεγάλη ιστορία, αρκούντως μπερδεμένη, θα τα πούμε την επόμενη φορά. Ολφακτομετρία, μην ξεχάσετε.

Ένα ελάχιστο «αντίο» στον Αστυνόμο Βασίλη Κιο, υπέρμαχο των κορυνών, και στον Πολίστα Ηλία Λέτσιο.

Και ψυχραιμία, συν-Άνθρωποι. Σήμερα είμαι αισιόδοξος, θα νικήσουμε. Ιούς και ανθρώπους. Γεια σας.

Στην φωτογραφία ο μοναδικός, βαριεστημένος, θαμώνας…

(δημοσιεύτηκε στην 123χρονη (1898-2020) καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Θεσσαλία" την Τετάρτη 11.11.2020, αρ.φύλλου 37.268) 

κυκλο-φ-οριακα 1033, 4 Νοεμβρίου 2020

 

Σεισμό έχουμε, λοιμό έχουμε, καταποντισμό δεν έχουμε ακόμη, εκτός αν θεωρηθεί ότι το τσουνάμι κατά-ποντίζει την παραλία – ενδιαφέρον έχει η διεθνής, πλέον, ιαπωνική λέξη τσου-νάμι, όπου τσου σημαίνει λιμάνι και νάμι σημαίνει κύμα, άρα σε ακριβή μετάφραση «κύμα του λιμανιού», διότι, λέει, το τσουνάμι δεν είναι επικίνδυνο για τα πλοία στην ανοιχτή θάλασσα, είναι όμως καταστρεπτικό στις παράλιες περιοχές και μέσα στα λιμάνια. Κάπως σαν να πλησιάζουν τα ύστερα του Κόσμου, συμπολίτες, κάπως έτσι δεν τα λέει και η Αποκάλυψη του Ιωάννη;

Με τον κορωνοϊό, που μας κατσικώθηκε και δε λέει να ξεκουμπιστεί, έχω μια εντύπωση, αν μου επιτρέπετε, ότι γίνονται κάποιες σπασμωδικές κινήσεις στα θέματα της πρόληψης: Ο περίφημος χάρτης, που είχε τέσσερα χρώματα κι είδαμε και πάθαμε να κατανοήσουμε τις ιδιαιτερότητες των πρωτοκόλλων ανά χρώμα μεταλλάχθηκε μέσα σε λίγες μέρες σε χάρτη δύο χρωμάτων για να υπάρχουν δύο πρωτόκολλα, αλλά τώρα μαθαίνω ότι παρά το ίδιο χρώμα με την Αττική, στη Θεσσαλονίκη και στις Σέρρες θα υπάρξουν πρόσθετα μέτρα. Οι μετακινήσεις από Νομό σε Νομό, που όντας διαφορετικού χρώματος μεταφέρουν εύκολα τα ιικά φορτία. Τα μέσα μαζικής μεταφοράς, και ιδίως στην Πρωτεύουσα, όπου χαμός επικρατεί και εκατομμύρια πληρώνονται στα Υπεραστικά ΚΤΕΛ χωρίς κανένα αποτέλεσμα. Αυτά τα καινούργια σχετικά με τις μάσκες στα σχολεία, όπου οι μάσκες μπορούν, πλέον, να ανεβοκατεβαίνουν κατά την βούληση του διδάσκοντος – με το ίδιο άγχος ζουν κι αυτοί οι συνάνθρωποι. Αφήστε εκείνο το μαύρο χάλι με τις δωρεάν μάσκες για τα Σχολεία, ακόμη να φτάσουν Τα Νοσοκομεία, που όλο διατάσσονται και αναδιατάσσονται, νούμερα καθημερινά ανακοινώνονται και καμία πρόσληψη γιατρού δεν γίνεται, παρά ακριβοπληρώνονται οι ιδιωτικές μονάδες και χειροκροτούνται οι «ήρωες»...

Εγώ είμαι ειδικός Συγκοινωνιολόγος και όχι ειδικός Λοιμοξιωλόγος και βέβαια όχι εκπρόσωπος κανενός. Ως απλός πολίτης, που ανήκει στις ευπαθείς ομάδες, εγώ νομίζω ότι καλύτερα για όλους θα ήταν ένα «Μένουμε Σπίτι» (στα ελληνικά «καθολικό λοκντάουν») για τουλάχιστον 15 μέρες. Με ένα πραγματικό και σοβαρό Ταμείο Ανάκαμψης για την στήριξη των επαγγελματικών ομάδων που πλήττονται, ακόμη και χωρίς την συμμετοχή των υπόλοιπων ευρωπαίων. Στην Ελλάδα λεφτά υπάρχουν, λεφτά πολλά μοιράζονται καθημερινά σε πολλές και διάφορες δευτερεύουσες δραστηριότητες και «υποχρεώσεις». Ψάξτε, για παράδειγμα, να δείτε τι πανηγύρι γίνεται ήδη για τον εορτασμό του 2021… Κάποια στιγμή, τον Μάρτιο, είχα συνυπογράψει ένα ψήφισμα που ζητούσε να ακυρωθούν οι επιτροπές και τα πανηγύρια για το 2021 και τα λεφτά να δοθούν στην Υγεία και στην Παιδεία.

Ψυχραιμία συμπολίτες, ψυχραιμία και υπομονή, αλλά όχι «μούγκα στη στρούγγα». Και ας μην αναζητούμε μονίμως κάποιους «ενόχους» για την αύξηση των κρουσμάτων και τα λοιπά κακά της μοίρας μας, ας κοιτάμε καλύτερα τι κάνουμε εμείς.

Δευτέρα μεσημέρι, 02.11.2020 (σημαδιακή ημέρα, 02.11.1881 απελευθέρωση του Βόλου από τον οθωμανικό ζυγό, εξ ου και η οδός 2ας Νοεμβρίου), επί του πληκτρολογίου, η Μαγνησία μας έγινε κόκκινη. Ψάχνω για τα αρμόδια πρωτόκολλα.

Στον Βόλο λοιπόν, χρωστάω κάτι σχετικά με το parking Φιλελλήνων-Δημητριάδος. Στο οποίο, σημειωτέον, έχει αποφασιστεί να ενοικιάζονται 22+22 θέσεις στάθμευσης στο 5^ο και 6^ο υπόγειο (υποθαλάσσιο, εννοείται…) στους περιοίκους με 60 €/μήνα/θέση και 22 θέσεις στο 7^ο υπόγειο στο Πανεπιστήμιο με 80 €/μήνα/θέση. Ψυχή βαθιά (και κυριολεκτικά…). Στην αντίθετη άκρη του κτηρίου, στον τελευταίο όροφο (6^ο υπέργειο, αν δεν απατώμαι) αποφασίστηκε εκ των υστέρων να γίνει καφετέρια, ήτοι κατάστημα υγειονομικού ενδιαφέροντος κι αυτό περιέπλεξε τα πράγματα διότι α) χρειάζονται αλλαγές στην μελέτη του κτηρίου, άρα και στην πολεοδομική του άδεια και β) για να φτάνουν τα εμποδιζόμενα άτομα, τα άτομα με κινητική ή άλλη αναπηρία αλλά και οι «κανονικοί» πελάτες στην καφετέρια «βέλτιστη παρέμβαση είναι η δημιουργία εξωτερικού ανελκυστήρα, με υλικά εναρμονισμένα με το υπάρχον κτήριο». Εκεί …μπλέξαμε. Διότι ο εξωτερικός ανελκυστήρας είναι στοιχείο πρόσθετο στον αδειοδοτημένο όγκο του κτηρίου και για να κατασκευαστεί απαιτείται μια λεγόμενη «παρέκκλιση των όρων δόμησης» την οποία, αν δεν απατώμαι πολύ, την χορηγεί μόνο το αρμόδιο Υπουργείο. Αυτά. Αλλά δυστυχώς κι άλλο κακό το βρήκε το καημένο το parking: η καλή εταιρεία που είχε αποφασιστεί ότι θα το εκμεταλλευόταν έναντι ενός σχετικά μεγάλου ετήσιου τιμήματος μετάνιωσε, καθώς φαίνεται. Και τώρα αναζητείται νέα. Και όσοι γνωρίζουν λένε ότι αυτό είναι ένα παλιό κόλπο για να μειώνεται το τίμημα κι εγώ δεν ξέρω τι να πω, λέτε να έχουν δίκιο;;

Αλλά πολλά τα είπαμε και καιρός να σταματήσουμε. Πάλι εδώ θα ‘μαστε, συμπολίτες. Γεια σας.

Δευτέρα βράδυ ο χάρτης απέκτησε τρίτο χρώμα, γκρι. Γκρι. Πιο κακή σημειολογία δεν μπορούσαν να βρουν…

(δημοσιεύτηκε στην 123χρονη (1898-2020) καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Θεσσαλία" την Τετάρτη 04.11.2020, αρ.φύλλου 37.262) 

κυκλο-φ-οριακα 1032, 28 Οκτωβρίου 2020

 

Έφεδρος Υπολοχαγός ΠΖ Σκυργιάννης Αντώνιος (1940)

Καλημέρα Συμπολίτες και απανταχού Αναγνώστες. Η 28^η Οκτωβρίου 2020, θα μείνει στην Ελληνική Ιστορία ως η επέτειος του «ΟΧΙ» του Ελληνικού Λαού στους ξένους εισβολείς του 2^ου Παγκοσμίου Πολέμου που δεν τιμήθηκε όπως της πρέπει λόγω μιας επικίνδυνης πανδημίας. Όμως εμείς εδώ, στα κυκλο-φ-οριακά, θα τιμήσουμε αυτό το ένδοξο «ΟΧΙ» με μια μικρή αναφορά στην συμμετοχή ενός δικού μας ανθρώπου σ’ αυτόν τον αμυντικό πόλεμο στα βουνά της Πίνδου και της Βόρειας Ηπείρου, ενάντια στις μεραρχίες του Ντούτσε. Πιθανότατα δεν ήταν «ήρωας», ο ίδιος δεν μου μίλησε ποτέ για εκείνη την περίοδο, ό,τι ξέρω είναι γραμμένο σε χαρτιά, που τα φύλαγε τακτοποιημένα σε κουτιά από πουκάμισα η σύζυγος κι εγώ τα βρήκα στο βάθος μιας ντουλάπας, όταν αμφότεροι είχαν φύγει για το χωρίς επιστροφή ταξίδι. Είναι βέβαιο ότι ήταν ένας εγγράμματος Έλληνας πολίτης, που κλήθηκε να υπερασπιστεί τα πατρώα εδάφη και ανταποκρίθηκε σ’ αυτό το ύψιστο καθήκον όσο καλύτερα μπορούσε.

Ο Αντώνιος Σκυργιάννης του Δημητρίου και της Βικτωρίας γεννήθηκε στον Βόλο στις 28 Οκτωβρίου 1906 (μετά την παρέλαση εμείς γιορτάζαμε πάντα τα γενέθλια του πατέρα…). Στρατεύθηκε στις 18.11.1926 στο 4^ο Σύνταγμα Πεζικού, στην Λάρισα, πέρασε Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών, στις 08.11.1927 ονομάστηκε Έφεδρος Ανθυπολοχαγός Πεζικού και στις 17.03.1928 απολύθηκε. Επανήλθε για μετεκπαίδευση το 1937 και στις 11.09.1940. Η κήρυξη του πολέμου τον βρήκε Έφεδρο Ανθυπολοχαγό στον 6^ο Λόχο του 2^ου Τάγματος του 4^ου Συντάγματος Πεζικού και στις 06.12.1940 προήχθη σε Έφεδρο Υπολοχαγό – «ο πιο όμορφος Αξιωματικός του Στρατού» έλεγε η μητέρα. Έφυγε κατ’ ευθείαν από την Λάρισα για το μέτωπο και έλαβε μέρος σε όλες τις μάχες που έδωσε ο Λόχος του εναντίον των Ιταλών και συγκεκριμένα (σύμφωνα με έγγραφο του Υπουργείου Εθνικής Αμύνης από 27.05.1941 και δικά του έγγραφα):

Από 03.11.1940 έως 05.01.1941 ως Διμοιρίτης: Βοβούσα - διάφορες τοποθεσίες "εντός του Ελληνικού εδάφους, ων τα ονόματα μοι διαφεύγουσι" - Κόνιτσα (Προφήτης Ηλίας) - Δίδυμοι λόφοι - Ύψωμα 1150 (Αλή Ποστεβάν) - Ύψωμα 1067 - Ύψωμα 850 (Κλεισούρας).

Από 05.01.1941 έως 15.01.1941 ως Διοικητής του 6ου Λόχου: Ύψωμα 853 Β.Δ. Κλεισούρας

Από 16.01.1941 έως 23.01.1941 ως Διοικητής του 6ου Λόχου: Ύψωμα 1308 (Τρεμπεσίνας)

Από 15.02.1941 έως 23.03.1941 ως Διοικητής του 6ου Λόχου, αποσπασμένου στο 16ο Σύνταγμα Πεζικού: «τις εν αμυντική γραμμή των προφυλακών» Υψώματος 1060 (Τρεμπεσίνας)

Από 24.03.1941 έως 24.04.1941 ως Διμοιρίτης: Ύψωμα 1403 (Μέτωπον Κορυτσάς)

Στις 01.05.1941 «εθεωρήθη απολυθείς» λόγω της κατάρρευσης του μετώπου μετά την γερμανική εισβολή και στις 08.05.1941 συμμετείχε στην διάλυση του 4^ου Συντάγματος Πεζικού στην Λάρισα.

Για τις υπηρεσίες του προς την Πατρίδα τιμήθηκε (με δικά του λόγια):

Α) Δια του Πολεμικού Σταυρού Γ Τάξεως μετά Στέμματος, 428/44 ΕΔΥΕΑ τον οποίον και παρέλαβον. Η εγκύκλιος αναφέρει ότι το παράσημο απονέμεται «δια την ηρωικήν του προσπάθειαν κατά τας επιχειρήσεις» Β) Δια Χρυσού Σταυρού κατά δημοσίευμα της εφημερίδος ΕΘΝΟΣ κατά Αύγουστον 1947 πλην όμως τον οποίον δεν παρέλαβον διότι δεν υδηνήθην να ανεύρω την σχετικήν διαταγήν Υ.Σ. δια της οποίας απενέμετο ούτος, να τον ζητήσω αρμοδίως" – ταραγμένες εποχές, λέω εγώ, τι ψάχνεις...

Μετά την διάλυση του Συντάγματος επέστρεψε στον Βόλο και στο εργοστάσιο Γκλαβάνη, παντρεύτηκε την κοπέλα-συνάδελφο στο εργοστάσιο, με την οποία αλληλογραφούσε από το μέτωπο (δεκάδες τα λογοκριμένα επιστολικά δελτάρια, διάσπαρτα με διακριτικά μισόλογα αγάπης…), έδωσε ζωή σε δύο αγόρια, πρόλαβε τέσσερα εγγόνια και απεβίωσε στις 4 Ιουλίου 2002 (96 ετών).

Ήταν ένας από τους πολλούς ήρωες που πολέμησαν σαν Έλληνες, όπως είπε ο κύριος Τσώρτσιλ. Αυτούς που διέλυσαν τους φασίστες με τα φτερά και καθυστέρησαν τους σιδερόφρακτους ναζιστές. Τιμή και Δόξα.

Μέρα που είναι σήμερα, να τους θυμόμαστε όλους. Να μην τους ξεχάσουμε ποτέ. Γεια σας.

Στην φωτογραφία ο Έφεδρος Υπολοχαγός ΠΖ Αντώνιος Σκυργιάννης (1940).

(δημοσιεύτηκε στην 123χρονη (1898-2020) καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Θεσσαλία" την Τετάρτη 28.10.2020, αρ.φύλλου 37.257) 

κυκλο-φ-οριακα 1031, 21 Οκτωβρίου 2020

...και του χρόονου με υγεία!

 Όχι! δεν μας  φτάνει η τουρκική προκλητικότητα και το ανάλογο ευρωπαϊκό θέατρο του παραλόγου, δεν μας φτάνει η πανδημία του CoViD-19, που φέρνει όλο και πιο κοντά το οριστικό λοκντάουν, δεν μας φτάνει η παντελώς απαράδεκτη κυρία εισαγγελεύς στην δίκη της Χρυσής Αυγής, δεν μας φτάνει που πνίγονται άνθρωποι στο εξαίρετο δημιούργημα του Καρά Τεπέ, στην Λέσβο, έχουμε και τις κακουργηματικού χαρακτήρος επιθέσεις που δέχεται η αστυνομία του κυρίου Χρυσοχοΐδη από δεκατετράχρονους μαθητές – τέσσερις μέρες στα κρατητήρια της ΓΑΔΑ για να μάθουν, οι κακούργοι…

Καλημέρα Φίλοι Αναγνώστες. Αν αισθάνεστε ότι πνίγεστε, είτε με, είτε, κυρίως, χωρίς μάσκα προστασίας να σκέφτεστε ότι δεν είστε μόνοι, πολλοί πνιγόμαστε. Αν πάλι τα βρίσκετε όμορφα κι ωραία όλα αυτά έχετε κάθε δικαίωμα να παραμείνετε ευτυχείς.

Και επειδή τα έχουμε αφήσει λίγο πίσω, ας πάμε στα καθ’ ημάς:

α) Ευλογήθηκε με έναν μοριακό αναλυτή δειγμάτων DNA το Αχιλλοπούλειο Νοσοκομείο του Βόλου – παρ’ όλο που δεν το χρειαζόταν, σύμφωνα με τον κύριο βουλευτή του κυβερνώντος κόμματος – όμως λόγω ανέχειας αντιδραστηρίων θα γίνονται μόνον 10 έλεγχοι ημερησίως – τέτοια γαλαντομία!

β) Ξεκίνησαν από 15 Οκτωβρίου να τοποθετούνται αρμοδίως τα εορταστικά και πολύ ακριβά λαμπιόνια. Παράλληλα συνεχίζονται οι αποκεφαλισμοί δέντρων και κάποιοι ισχυρίζονται ότι οι ανάδοχοι εργολάβοι πληρώνονται σε είδος, με τα ξύλα που αποκομίζουν – εγώ δεν το πιστεύω. Ταυτοχρόνως περνώ έξω από το εκθεσιακό μπουζουξίδικο στο Πεδίο Άρεως, που στέκει «έρμο και σκότεινο» περιμένοντας το επόμενο μπουζουκο-ιβέντ (event), το οποίο φέτος μάλλον δεν θα προκύψει – πιο λάθος επέμβαση δεν έχουν κάνει τα ξεφτέρια της Αρχής όλα τα τελευταία χρόνια. (σσ. έρμο στα λευκαδίτικα σημαίνει ταλαίπωρο, άθλιο…).

γ) Συνεχίζεται το έργο στις οδούς Ογλ και Μαυροκορδάτου, η Τοπάλη ολοκληρώθηκε, σταδιακά και σιγά-σιγά ο διαχρονικός Δήμος Βόλου υλοποιεί το δικό μας σχέδιο για το κέντρο της πόλης, σύμφωνα με την απόφαση Δημοτικού Συμβουλίου 282/2007 «Γενικές Αρχές για μια Βιώσιμη Κινητικότητα στην Πόλη του Βόλου», 2^ος Άξονας Δράσης: «Ελεύθερη ροή στις αρτηρίες – ήπια κυκλοφορία στους δρόμους του κέντρου», μόνο, βέβαια, ως προς το σκέλος της ήπιας κυκλοφορίας, γιατί δεν μπορεί κανείς να μιλά για «ελεύθερη ροή» στις αρτηρίες, όπου γίνεται «το έλα να δεις», παρά την ενεργοποίηση και της Δημοτικής Αστυνομίας

δ) Θεωρώ λάθος τους κυβόλιθους στην οδό Πλαστήρα, έξω από την Αγία Τριάδα, στη θέση του «ιστορικού» πλακόστρωτου με πλάκες Πηλίου, που είχε κατασκευαστεί στο πλαίσιο της Πλατείας Αναύρου, έργο της Ήβης Αγγελοπούλου επί Δημαρχίας Κουντούρη το 1989-90. Αυτό το πλακόστρωτο, από Αθανασάκη (Μουσείο) μέχρι Τσιτσιλιάνου (Αγία Τριάδα) επρόκειτο να είναι πεζόδρομος και για μερικά χρόνια λειτούργησε έτσι, ύστερα το κατέλαβε κι αυτό το αυτοκίνητο και σιγά-σιγά, όπως ήταν αναμενόμενο, οι πλάκες έσπασαν. Αντί λοιπόν να αντικατασταθούν με πλάκες προτιμήθηκαν οι κυβόλιθοι, οι οποίοι και αισθητικά δεν ταιριάζουν αλλά και πολύ σύντομα θα αρχίσουν να μετακινούνται, όσο καλά κι αν φαίνονται στερεωμένοι σήμερα.

ε) Με το parking στην Φιλελλήνων δεν έχω καταλάβει ακριβώς τι γίνεται. Ενώ η κατασκευή προχωρεί καλώς, κατά πώς φαίνεται, και βρέθηκε και ο ανάδοχος λειτουργίας για 12 χρόνια, ακούω ότι χρειάζεται κάποια σημαντική τροποποίηση της πολεοδομικής άδειας – δεν γνωρίζω τον λόγο!

Αυτά ως προς αυτά τα διάφορα ή αδιάφορα. Υπάρχουν όμως και ευχάριστα γεγονότα. Όπως είχε επιτακτικά ζητήσει ο πρόεδρος της ΠΑΕ ΝΠΣ Βόλος, Δευτέρα απόγευμα η Κυβέρνηση έβγαλε ανακοίνωση ότι πλέον οι ποδοσφαιρικοί αγώνες θα διεξάγονται με παρουσία φιλάθλων, και όλοι οι σχετικοί πανηγύρισαν δεόντως. Τρίτη πρωί ο Μωυσής – Πρωθυπουργός ανακάλεσε την απόφαση της δικής του Κυβέρνησης! Χωρίς να απολύσει ούτε τον αρμόδιο Υφυπουργό, ούτε την Επιτροπή των Λοιμωξιολόγων, που (υποτίθεται ότι) έδωσε το «έχει καλώς». Τσίρκο, για να γελάει ο κόσμος!

Χαμογελάτε, συμπολίτες, είναι μεταδοτικό. Γεια σας.

Στην φωτογραφία … και του χρόνου, να ‘μαστε καλά!

(δημοσιεύτηκε στην 123χρονη (1898-2020) καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Θεσσαλία" την Τετάρτη 21.10.2020, αρ.φύλλου 37.251) 

Μικρή, οφειλόμενη, αναφορά στον Κώστα Καρανικολό.

 

Η ασπρόμαυρη φωτογραφία με τους συμμαθητές τραβήχτηκε τον Σεπτέμβριο του 1972 στην αυλή του σπιτιού μου, στον Βόλο, λίγες ώρες πριν το «Ακρόπολις Εξπρές» με ταξιδέψει στην (Δυτική) Γερμανία για σπουδές. Δεξιά είναι ο Τάσος Σφυάκης, δίπλα του εγώ, δίπλα ο Σούλης Τσέτας και στην άκρη αριστερά ο Κώστας Καρανικολός.

Ο Κώστας Καρανικολός του Αλεξάνδρου και της Μαρίας έφυγε από κοντά μας την Παρασκευή 2 Οκτωβρίου 2020 και ενταφιάστηκε την ίδια μέρα στο Νέο Κοιμητήριο, στη θέση «Κούκος», με μέριμνα της συζύγου του Φρόης Γαλανούλη. Τελειώσαμε μαζί το 2^ο Γυμνάσιο Αρρένων, γίναμε και οι δυο Πολιτικοί Μηχανικοί, ο Κώστας στο Μετσόβιο κι εγώ στην Καρλσρούη, την αλληλογραφία μας την έχω φυλαγμένη. Ο γάμος του Κώστα και της Φρόης ήταν αποτέλεσμα σφοδρού έρωτα.

Ο Κώστας άσκησε για πολύ λίγο το τυπικό επάγγελμα του Πολιτικού Μηχανικού. Από φοιτητής είχε «μαγευτεί» από τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές, συνέχισε αταλάντευτα μέχρι το τέλος να ασχολείται με την πληροφορική τεχνολογία και να έχει στην κατοχή του τα καλύτερα μηχανήματα. Κι όταν ένα μηχάνημα «πάλιωνε» (μόνο ο Κώστας καταλάβαινε την σημασία αυτής της λέξης…) το έδινε σ’ εμένα, κι είναι κάποια που εγώ τα χρησιμοποιώ εδώ και τουλάχιστον μια δεκαετία!

Πολύ νωρίς εντάχθηκε στο δυναμικό των εκδόσεων «Κλειδάριθμος», που ειδικεύεται στα τεχνικά βιβλία παντός είδους. Ήταν η εποχή που οι οικιακοί υπολογιστές έμπαιναν αργά αλλά σταθερά στη ζωή των Ελλήνων και υπήρχε τεράστια ανάγκη για εγχειρίδια χρήσης τόσο των συσκευών όσων και των προγραμμάτων λειτουργίας, όπως π.χ. το περίφημο DOS της Microsoft. Ο Κώστας, με τα αγγλικά επιπέδου proficiency που είχε μάθει από τον μεγάλο δάσκαλο Άλκη Μαργαρίτη ξεκίνησε να μεταφράζει τα εγχειρίδια της Microsoft. Με την αφοσίωση και τον ζήλο που πάντα τον διέκρινε γρήγορα έφτασε να ανήκει στην επίλεκτη μικρή ομάδα των Ελλήνων επιστημόνων που έφτιαξαν την ελληνική ορολογία για τους οικιακούς ηλεκτρονικούς υπολογιστές, την οποία ορολογία στη συνέχεια ενσωμάτωσε η Microsoft στα «Παράθυρα» της, τα επονομαζόμενα και Windows!

Εγώ θα το πω κι ας παρεξηγηθώ: αγγλικά όπως ο Κώστας ελάχιστοι Έλληνες ξέρουν. Γι’ αυτό, στα χρόνια που ακολούθησαν μέχρι και πριν λίγο στράφηκε και στην μετάφραση και επιμέλεια λογοτεχνικών βιβλίων, πάντα στο πλαίσιο των εκδόσεων «Κλειδάριθμος», με τον ιδιοκτήτη των οποίων ήταν από το Πολυτεχνείο ακόμη φίλοι, με το «φ» κεφαλαίο.

Ο Κώστας και η Φρόη ζούσαν στην Αθήνα. Σποραδικά έρχονταν στον Βόλο και πάντα βρισκόμασταν. Το 2006 πήραν τη μεγάλη απόφαση, εγκαταστάθηκαν στον Βόλο. Το διαδίκτυο έγινε πια ο στενός συνεργάτης του Κώστα, που απρόσκοπτα συνέχισε την συνεργασία με τον «Κλειδάριθμο». Και ξεκίνησε την εξερεύνηση του Πηλίου.

Ο Κώστας ό,τι έκανε το έκανε πάντα με ευσυνειδησία, ακρίβεια και πάθος. Το ίδιο έκανε και με το Πήλιο. Μεθοδικά, με σχέδιο, και με τη βοήθεια, πάλι, της τεχνολογίας προγραμμάτιζε τις εξορμήσεις του στο βουνό με παρέα ή, πολύ συχνότερα, μόνος. Δεν άφησε μονοπάτι για μονοπάτι απάτητο, σε κάποια εύκολα με πήρε κι εμένα μαζί, ύστερα γνωρίστηκε με γυμναστές «γερά πόδια», κατά την ορειβατική ορολογία, κι έφυγε μακριά, έφτασε να κάνει 34 χιλιόμετρα συνεχή πορεία! Και σε όλες τις πορείες απαραίτητη σύντροφος μία από τις πολλές φωτογραφικές μηχανές που είχε – κάποιες ιδιαίτερες, ιστορικές, συλλεκτικές και πανάκριβες. Πολλές χιλιάδες η «κληρονομιά» του σε φωτογραφίες κάθε τεχνολογίας.

Νους υγιής εν σώματι υγιή, η απόλυτη ενσάρκωση, ο Κώστας.

Βρισκόμασταν κάθε Παρασκευή μεσημέρι στην «Όστρια» (εγώ κατά κανόνα «σκαστός» από τη δουλειά…) για καφεδάκι και ανασκόπηση των τελευταίων γεγονότων – χώρια τα τηλεφωνήματα, τα μηνύματα και οι άλλοι σύγχρονοι τρόποι επικοινωνίας, τα «έξτρα» βραδινά, οι επισκέψεις. Συζητούσαμε χωρίς πάντα να συμφωνούμε, επί παντός του επιστητού, ο Κώστας ήταν κινητή εγκυκλοπαίδεια.

Από τότε που ξεκίνησε η μαύρη αρρώστια, αυτή η αναθεματισμένη «ατροφία κινητικού νευρώνα», δεν ειδωθήκαμε ξανά, μόνο μηνύματα ανταλλάσσαμε. Δεν ήθελε και δεν ήθελα. Απλώς περιμέναμε και οι δυο το τέλος κι εγώ ενημερωνόμουν από την Φρόη και τον Μιχάλη.

Άλλο τι δεν έχω να προσθέσω. Περιμένω κάποια στιγμή να λάβω φωτογραφία απ’ τον Παράδεισο, γιατί δεν μπορεί, κάποια κάμερα θα ‘χει πάρει μαζί του. Μαζί με όλη μου την αγάπη.

Χαράλαμπος Α. Σκυργιάννης

Βόλος, 16 Οκτωβρίου 2020

κυκλο-φ-οριακα 1030, 15 Οκτωβρίου 2020

 

η Ελλάδα των διοδίων

Καλημέρα συμπολίτες, πάλι εδώ είμαστε. Με γνωστές, πλέον, τις ποινές για τα μέλη της εγκληματικής οργάνωσης, με το Oruc Reis (καπετάν Όρουτς, ο μεγαλύτερος αδερφός του περισσότερο διάσημου ναυάρχου Hayreddin Barbarossa, κυρίαρχου της Μεσογείου στα μέσα του 16^ου αιώνα) να κάνει «έρευνες» ανοιχτά του Καστελόριζου, την Τουρκία να ανοίγει την Αμμόχωστο και την  Ευρωπαϊκή μας Ένωση να σφυρίζει αδιάφορους σκοπούς βαδίζουμε στα πεπρωμένα της φυλής μας. Με τον κορωνοϊό πάντοτε παρόντα και τα υγειονομικά πρωτόκολλα όλο και πιο μπερδεμένα – τώρα και με χρωματιστό χάρτη, διαφορετικών επιπέδων επιτήρησης, μέχρι να φτάσουμε στο νέο lock down…

Ένας πολύ καλός παιδικός φίλος και συμμαθητής «έφυγε» τις προηγούμενες μέρες, χτυπημένος άγρια από κάτι πιο βάρβαρο από τον κορωνοϊό: ατροφία κινητικού νευρώνα. Ένα νόσημα που δίνει περίπου δύο χρόνια ζωής από την ώρα της διάγνωσης, και μάλιστα πολύ δύσκολης ζωής, όπου κάθε κινούμενο μέλος του σώματος σταδιακά ατροφεί. Πριν από αυτή τη διάγνωση ο Κώστας είχε σπουδάσει Πολιτικός Μηχανικός στο ΕΜΠ, είχε παντρευτεί, είχε περπατήσει όλα τα μονοπάτια του Πηλίου και των περισσότερων ελληνικών βουνών, είχε φωτογραφήσει δυο και τρεις φορές ολόκληρη την Ελλάδα, είχε μεταφράσει στα ελληνικά πολλά αγγλικά βιβλία και τα περισσότερα εγχειρίδια της Microsoft, ήταν ένας από τους πολύ λίγους επιστήμονες που έφτιαξαν την ελληνική ορολογία των ηλεκτρονικών υπολογιστών. Αν υπάρχει «άδικος θάνατος» ο δικός του ήταν ένας. Κώστας Καρανικολός το όνομά του, στην καρδιά μου για πάντα.

Την περασμένη εβδομάδα σας περιέγραψα αδρά μια περιήγηση στους ελληνικούς αυτοκινητοδρόμους. Σ’ αυτή την περιήγηση δεν θυμάμαι πόσες φορές περάσαμε από διόδια. Διόδια παντού, στους ακριβούς μας δρόμους. Δύο παρατηρήσεις: α) το ακριβότερο διόδιο σε όλη την Ελλάδα είναι στο Μοσχοχώρι, στο τμήμα του αυτοκινητοδρόμου Α1 (Αυτοκινητόδρομος Αιγαίου) μεταξύ Βόλου και Λάρισας – δεν μπορεί όποιος κι όποιος να επισκέπτεται την πρωτεύουσα της Θεσσαλίας, έδρα του Υπάτου Περιφερειάρχου πασών των ανθρωπίνων κοινοτήτων β) τα κατάφεραν, επιτέλους! Από την Τετάρτη 4 Νοεμβρίου 2020 ενοποιούνται τα συστήματα ηλεκτρονικών πομποδεκτών των διαφόρων εταιρειών που λειτουργούν τους αυτοκινητοδρόμους. Δεν ξέρω πόσο σας ενδιαφέρει προσωπικά αυτό το θέμα, όμως ενδιαφέρει πάρα πολλούς ανθρώπους που ταξιδεύουν σε πολλούς δρόμους, αλλάζοντας εταιρείες, ενδιαφέρει τα υπεραστικά ΚΤΕΛ, ενδιαφέρει τα φορτηγά. Για να καταλάβετε όσοι δεν το ξέρετε το θέμα, αυτοί οι πομποδέκτες επιτρέπουν να περνάει το όχημα από τα διόδια χωρίς να χρειάζεται να σταματήσει και να πληρώσει στον υπάλληλο, έχει πληρώσει εκ των προτέρων και ένα ηλεκτρονικό σύστημα αφαιρεί αυτομάτως το ποσόν. Αυτό κάνει τις διελεύσεις πιο εύκολες. Σήμερα από εδώ μέχρι την Αθήνα λειτουργούν τρεις διαφορετικές εταιρείες: Αυτοκινητόδρομος Αιγαίου, Κεντρική Οδός, Νέα Οδός. Αν θέλει ένας οδηγός να εκμεταλλευτεί το πλεονέκτημα των ηλεκτρονικών διελεύσεων σήμερα πρέπει να έχει τρία διαφορετικά μαραφέτια. Επιτέλους κατάφεραν και συνεννοήθηκαν (ποτέ δεν ήταν δύσκολο…) και από 04.11.2020 θα αρκεί ένας πομποδέκτης και οι τρεις εταιρείες θα τα βρίσκουν μεττά μεταξύ τους.

Τέτοια πρόοδος, στον 21^ο αιώνα. Αλλά τα 4 € για την Λάρισα δεν πρόκειται να αλλάξουν…

Σας έγραψα και για τις 73 σήραγγες της Εγνατίας Οδού που διαπερνούν τα όρη της Πίνδου και για την υποθαλάσσια σήραγγα Άκτιο-Πρέβεζα. Αλλά έχουμε κι εμείς, εδώ, μια σηραγγούλα, 530 μ. που διαπερνά το όρος Γορίτσα και είναι πολύ χρήσιμη. Τελευταία δεν βλέπω αναμμένες τις πινακίδες μεταβλητών μηνυμάτων, μόνο το πράσινο βέλος και το κόκκινο Χ βλέπω – κάποτε ήξερα, τώρα δεν ξέρω ποιος διαχειρίζεται/εποπτεύει την σήραγγα. Και δεν είναι για παιχνίδι αυτά τα πράγματα.

Κρούσμα κορωνοϊού στο Δημαρχείο του Βόλου και μια απαράδεκτη ανακοίνωση του προέδρου της ΠΑΕ ΝΠΣ Βόλος και δημάρχου, που εκφράζει μίσος για τους εργαζόμενους ανθρώπους αυτής της πόλης. Ας είμαστε καλά να αντέχουμε.

Και μια τελευταία διαπίστωση, «με πολλούς αποδέκτες», που λένε και οι καλοί δημοσιογράφοι. Από την ιστορική ακρούλα της οραματικής αριστεράς μέχρι την άκρη της φιλελεύθερης δεξιάς ο δρόμος είναι σπαρμένος με συμφέροντα. Και με ακριβά διόδια βεβαίως-βεβαίως. Με το συμπάθιο, συμπολίτες και απανταχού αναγνώστες.

Έχετε την αγάπη μου, γεια σας.

(δημοσιεύτηκε στην 123χρονη (1898-2020) καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Θεσσαλία" την Πέμπτη 15.10.2020, αρ.φύλλου 37.246) 

κυκλο-φ-οριακα 1029, 9 Οκτωβρίου 2020

Εγκληματική Οργάνωση και «με τη βούλα», πλέον. Ναι! για την «Χρυσή Αυγή» λέω, και είναι η πρώτη φορά που γράφω ολόκληρο αυτό το όνομα, όποτε το χρειάστηκα ως τώρα έγραφα απλώς «ΧΑ». Για την «Χρυσή Αυγή», που ήρθε σαν μαύρο σύννεφο στα χρόνια των μνημονίων σε μια Ελλάδα που παραπατούσε και κατέλαβε χώρο στο Κοινοβούλιο και στους δρόμους. Και στα δυο έδειξε το πραγματικό της πρόσωπο, αλλά χρειάστηκε ένα νεκρό παιδί, μια δίκη 5,5 χρόνων και μια άξια σύνθεση δικαστών για να πάρει τον χαρακτηρισμό που από την αρχή της ανήκε: εγκληματική οργάνωση. Ποτέ ξανά, συμπολίτες, ποτέ ξανά. Όσα ονόματα κι αν αλλάξει ο φασισμός, παραμένει ο ίδιος – η θέση του είναι στον σκουπιδοτενεκέ της Ιστορίας. Και στις φυλακές.

Ένα ταξίδι στην Δυτική Ελλάδα με Ι.Χ. κάναμε τις προηγούμενες μέρες. Μας δόθηκε η ευκαιρία να χρησιμοποιήσουμε μερικά από τα σημαντικότερα τεχνικά έργα που έχουν κατασκευαστεί στην χώρα μας. Πρώτη η «Ολυμπία Οδός», ο αυτοκινητόδρομος Α8 Αθήνα-Κόρινθος-Πάτρα, που παραδόθηκε στις 17 Απριλίου 2017 (στα γενέθλιά μου…) κι έβαλε τέλος στην εκατόμβη ατυχημάτων σ’ αυτόν τον δρόμο. Αξίζει εδώ να σημειώσω ότι τον ίδιο Απρίλιο 2017 δόθηκαν στην κυκλοφορία οι σήραγγες των Τεμπών, στον αυτοκινητόδρομο Α1 Αθήνα-Θεσσαλονίκη-Εύζωνοι. Ύστερα η Γέφυρα «Χαρίλαος Τρικούπης» Ρίο-Αντίρριο , 2.252 μέτρα μήκος, που άνοιξε την παραμονή της έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων, στις 12 Αυγούστου 2004. Ύστερα ο αυτοκινητόδρομος Α5 «Ιονία Οδός» Πάτρα-Ιωάννινα-Κακαβιά, που ολοκληρώθηκε στις 3 Αυγούστου 2017 μας πήγε μέχρι την Αμφιλοχία. Στη συνέχεια η υποθαλάσσια σήραγγα Άκτιο-Πρέβεζα, με μήκος 910 μ. και μέγιστο βάθος 27 μ. κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας, εγκαίνια 28 Ιουνίου 2002. Ύστερα η όμορφη Πρέβεζα, με το λιθόστρωτο κέντρο, την πλακόστρωτη παραλία («…περπατώντας αργά στην προκυμαία / υπάρχω, λες, κι ύστερα δεν υπάρχεις…») και την ολοκαίνουργια «υπερσύγχρονη» μαρίνα 300 θέσεων, γεμάτη πολυτελή μηχανοκίνητα και ιστιοφόρα σκάφη.

Διανυκτέρευση. Το επόμενο πρωί η Αμμουδιά στις εκβολές του Αχέροντα, το Νεκρομαντείο, ένας ακόμη «μαγικός» αρχαιοελληνικός τόπος, ύστερα «Αχ! στης Πάργας τον ανήφορο κανέλλα και γαρύφαλλο / Αχ! με γέλασαν δυο παργιανές κοντούλες και μελαχροινές», επίσκεψη για παραλιακό καφέ ακριβώς 29 χρόνια μετά την πρώτη φορά. Πολύ κοντά από εκεί η Εγνατία Οδός στον κόμβο 01^Α Βασιλικός. Η Α2 «Εγνατία Οδός» Ηγουμενίτσα-Θεσσαλονίκη-Κήποι Έβρου, 670 χλμ., 73 σήραγγες (4.600 μ. η μεγαλύτερη, του Δρίσκου), 177 γέφυρες μεγαλύτερες των 50 μ. (στον ποταμό Άραχθο η μεγαλύτερη 1.036 μ.), 63 ανισόπεδοι κόμβοι, το μεγαλύτερο οδικό έργο στην Ελλάδα και ένα από τα μεγαλύτερα στην Ευρώπη, με τεράστια κοινωνικοοικονομική και γεωπολιτική σημασία, στο μεγαλύτερο μέρος του έτοιμο το 2009.

Τα έλατα, το Μέτσοβο των Βλάχων για κατσικάκι στη σούβλα, κι ύστερα …το βάσανο. Κόμβος Παναγιάς-Καλαμπάκα, στροφές και ταλαιπωρημένα οδοστρώματα. Εκεί προβλέπεται να φτάσει ο Αυτοκινητόδρομος Κεντρικής Ελλάδας Α3 (Ε65) που βρίσκεται υπό κατασκευή, λειτουργεί το τμήμα Ξυνιάδα-Τρίκαλα.

Πατριδογνωσία, αγαπητοί μου αναγνώστες. Χρήσιμο μάθημα, πολύ διδακτικό. Η Ελλάδα είναι η ομορφότερη και με τη μεγαλύτερη ποικιλία χώρα στον κόσμο, ένα τέτοιο ταξίδι σου γεμίζει την ψυχή με δαντελωτά ακρογιάλια, πανύψηλες κατάφυτες βουνοκορφές, ποτάμια και λίμνες, λακκούβες, σπιτάκια, εκκλησιές, πετρόχτιστα έρημα σχολειά, τσίγκινα μαντριά, αρχαιολογικούς θησαυρούς, σύγχρονα έργα τεχνολογίας, «…Όλα πατρίδα μας! Κι αυτά κι εκείνα / και κάτι που ‘χουμε μες στην καρδιά / και λάμπει αθώρητο σαν ήλιου αχτίνα / και κράζει μέσα μας: Εμπρός παιδιά!».

Νυχτώσαμε στα μέρη μας, δρόμος Βελεστίνο-Βόλος, ο γνωστός. Όπου λειτουργούν εδώ και λίγον καιρό δύο νέα, ανακαινισμένα, πρατήρια καυσίμων με κάτι τεράστιες φωτεινές πινακίδες για τις τιμές, που από πάνω αναβοσβήνουν κιόλας. Θεωρώ ότι αυτές οι πρακτικές αποσπούν την προσοχή των οδηγών, είναι άκρως επικίνδυνες και είμαι βέβαιος ότι απαγορεύεται οτιδήποτε να αναβοσβήνει μέσα στον οδικό χώρο εκτός οικισμών, γι’ αυτό και οι πινακίδες των πρατηρίων που όλοι ξέρουμε είναι σταθερά φωτιζόμενες. Παρακαλώ πολύ την Διεύθυνση Συγκοινωνιών να επιληφθεί του θέματος πριν θρηνήσουμε…

Αυτά, που λέτε. Ένα ταξίδι στην Ήπειρο, ανεπιφύλακτα σας το συνιστώ. Όσο για τους δρόμους, μαζί με την Αττική Οδό (2001), το Metro της Αθήνας (2004) και την Γέφυρα Ρίο-Αντίρριο (2004) να είστε βέβαιοι ότι ακόμη θα κατασκευάζονταν (!!) αν δεν υπήρχαν οι Κυβερνήσεις που προετοίμασαν τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 και ο «τσαμπουκάς» της συγκεκριμένης Κυβέρνησης το 2017. Γεια σας.

(δημοσιεύτηκε στην 123χρονη (1898-2020) καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Θεσσαλία" την Παρασκευή 09.10.2020, αρ.φύλλου 37.241) 

κυκλο-φ-οριακα 1028, 30 Σεπτεμβρίου 2020

 

καταλήψεις σχολείων 2020

Με κλαρίνα και καμαρώνοντας σαν γύφτικα σκεπάρνια οι διοικούντες σήμερα αυτή την πόλη, που, δυστυχώς, ο Καλλικράτης την έκανε έναν ενιαίο αχταρμά, έδωσαν «στην κυκλοφορία» την κατεστραμμένη, πλέον, οδό Καραμπατζάκη – η δική μας άποψη επί αυτού δεν πρόκειται να αλλάξει μέχρι να βγει ο ήλιος απ’ τη δύση: ένα έργο βιώσιμης κινητικότητας, πρωτοποριακό για ολόκληρη την Ελλάδα του 1990, καταστράφηκε χωρίς κανείς να έχει εξηγήσει το κυκλοφοριακό «γιατί».

Καλημέρα συμπολίτες! Τα συγκλονιστικά γεγονότα προηγούνται. Αλλά μιλώ με πολλές άγνωστες λέξεις, το ξέρω, εδώ και 30 χρόνια. Και λέγοντας «άγνωστες λέξεις», ξέρετε ποια είναι η πιο πρόσφατη (ιστορικά) αλλά και μία από τις πιο δημοφιλείς, ελληνική λέξη; Ξέρετε, αλλά δεν πάει ο νους σας. Λοιπόν είναι η λέξη λοκντάουν. Έχει ζωή περίπου 6 μηνών, θεωρείται αυτονόητη και αυταπόδεικτη, δεν υπάρχει καμία ανάγκη να επεξηγηθεί, δεν υπάρχει συζήτηση όπου να μην αναφερθεί έστω μία φορά. Θυμάστε το ποιηματάκι του Γεωργίου Μαρτινέλλη «Μάνα» κράζει το παιδάκι / «Μάνα» ο νιος και «Μάνα» ο γέρος / «Μάνα» ακούς σε κάθε μέρος / αχ! τι όνομα γλυκό, έ! αντικαταστήστε τη λέξη «Μάνα» με τη λέξη «Λοκντάουν» και θα βρείτε αυτό που συμβαίνει σήμερα στο Ελλάντα.

Στο οποίο Ελλάντα εδώ και δύο (2) εβδομάδες υπηρεσίες, αρμόδιοι ειδικοί και (αν)αρμόδιοι πολιτικοί προσπαθούν να συμφωνήσουν για τις διαστάσεις που πρέπει να έχουν οι μάσκες που ΘΑ μοιραστούν στα σχολεία!! Τουτέστιν το λοκντάουν εύκολο, η μάσκα δύσκολο.

Αλλά τελειώνει σήμερα και η προθεσμία για την νομιμοποίηση αυθαιρέτων. Για την παράταση της οποίας προθεσμίας έκανε τεράστιο αγώνα το Τεχνικό Επιμελητήριο συνολικά και, φυσικά, το Τμήμα Μαγνησίας, το τελευταίο επικαλούμενο, μάλιστα, την θεομηνία του Ιανού στην Μαγνησία και την αποκοπή της οπτικής ίνας, που άφησε χωρίς internet το κέντρο του Βόλου για μερικές ώρες. Εγώ θεωρώ και το λέω ευθαρσώς και όχι για πρώτη φορά ότι όλη αυτή η ιστορία με την «νομιμοποίηση αυθαιρέτων» είναι ντροπή για τους Έλληνες Μηχανικούς. Ντροπή. Οι Μηχανικοί έπρεπε να είναι αδιαπραγμάτευτα αντίθετοι με κάθε μορφή αυθαιρεσίας στον δημόσιο χώρο, είτε στα κτήρια, είτε στο τοπίο. Απεναντίας και δυστυχώς συμμετέχουν και στην παραγωγή των αυθαιρέτων κτισμάτων (με «μαύρες» αμοιβές) και στην «νομιμοποίησή» τους (με νόμιμες αμοιβές). Μάλιστα τα «άκουσαν» (οι Μηχανικοί, συλλήβδην…) για τα χάλια του πολεοδομημένου χώρου και την συμμετοχή τους στην αυθαίρετη δόμηση στις 15.06.2020 στην συνέντευξη στο ταλαίπωρο Μάτι από τον δικηγόρο Υπουργό Χατζηδάκη και τους Μηχανικούς Υφυπουργό Οικονόμου και Γεν Γραμματείς Μπακογιάννη και Αραβώση, παρόντος και αυτού τούτου του Προέδρου του ΤΕΕ κκ. Γιώργου Στασινού. Δηλαδή πόση περισσότερη ξεφτίλα…

Κι όμως! «Απαίτηση» η παράταση της προθεσμίας, συναινούντων και όλων ανεξαιρέτως των βουλευτών – αυτούς τους καταλαβαίνω, πάντοτε τα αυθαίρετα έφερναν ψηφαλάκια, τους Μηχανικούς δεν καταλαβαίνω. Και μιας και γράψαμε για το πυρόπληκτο Μάτι, σε αυτή τη συνέντευξη αναφέρθηκαν διάφορα περίεργα στοιχεία για την δόμηση «…που θα συζητηθούν στη διάρκεια της διαβούλευσης…) αλλά τελικώς «…θα κατεδαφιστούν 141 (αυθαίρετα) κτήρια…» (θησαυρός αυτή η συνέντευξη). Είδατε, ακούσατε, μάθατε εσείς ότι κατεδαφίστηκε έστω 1 από τα 141;

Η τραγωδία στο Μάτι και η ιστορική Συμφωνία των Πρεσπών. Δεν περιγράφω άλλο.

20 Σεπτεμβρίου η ανακοίνωση έλεγε ότι θα αρχίσει το έργο του κυκλικού κόμβου Λαρίσης-Αθηνών. Δεν άρχισε και (ούτως ή άλλως) τα Χριστούγεννα πλησιάζουν επικίνδυνα. Όμως δόθηκαν στην κυκλοφορία τόσο η οδός Τοπάλη όσο και το τμήμα της οδού Ογλ ανάμεσα στα σχολεία – και καλά έκαναν. Τα κολονάκια και τα καγκελάκια που τοποθετήθηκαν μού φαίνεται ότι αντικατοπτρίζουν την εξέλιξη της πόλης από τον ρομαντισμό στην βαρβαρότητα…

Κι ο άλλος, ο σούπερ δήμαρχος, βγαίνει στο ραδιόφωνο και λέει ανενδοίαστα ότι ο Μεγάλος Περίπατος της Αθήνας «βγήκε και δεν βγήκε». Δηλαδή, παληκάρι μας, 2 εκατ. ευρώ σε μπογιές, ζαρντινιέρες και φυτά πεταμένα; Είναι δυνατόν; Και δεν έχουν, ακόμη, σηκωθεί οι πλάκες των πεζοδρομίων της οδού Πανεπιστημίου να τον βαράνε, απορώ. Για φανταστείτε τι θα γινόταν αν ήταν άλλος ο Δήμαρχος…

Αχ! όπου κι αν στρέψω τη ματιά η Ελλάδα με πληγώνει

Μια κουβέντα μόνο για τον Γιατρό Αλέκο Δούρα – ας είναι ελαφρύ το χώμα.

Σας αγαπώ, ό,τι κι αν σκέφτεστε για μένα. Γεια σας.

Στην φωτογραφία ελάχιστη αναφορά στις καταλήψεις Σχολείων 2020. Περισσότερα στα επόμενα.

(δημοσιεύτηκε στην 123χρονη (1898-2020) καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Θεσσαλία" την Τετάρτη 30.09.2020, αρ.φύλλου 37.233)