Καλημέρα φίλες και φίλοι αναγνώστες, ήρθε πάλι η Τετάρτη. Και μαζί της ήρθε και η ποδοσφαιρική Bayer Leverkusen, η ομάδα με ιδιοκτήτη από το 1904 την μεγάλη γερμανική φαρμακοβιομηχανία Bayer, εξ ου και το προσωνύμιο «ασπιρίνες», καθώς η ασπιρίνη είναι, από το 1899 μέχρι και σήμερα, ένα βασικό προϊόν αυτής της βιομηχανίας. Ήρθε για να παίξει, το βράδυ, με τον Ολυμπιακό, και μακάρι να κερδίσει ο καλύτερος, αρκεί να είναι ο δικός μας.
Τα σκαψίματα στην πόλη συνεχίζονται ακάθεκτα. Κι εκεί που ως τώρα είχαμε
μέσα στο οδόστρωμα ένα μεταλλικό καπάκι από φρεάτιο αποχέτευσης
(στρόγγυλο κατά κανόνα) τώρα έχουμε δύο. Καθότι προστίθεται και το
επίσης μεταλλικό, συνολικά μεγαλύτερο ορθογώνιο καπάκι από το φρεάτιο των
οπτικών ινών. Και επειδή, ως γνωστόν, στη Ελλάδα δεν καταφέρνουμε ποτέ να
βρίσκονται τα καπάκια των παντοειδών φρεατίων στο ίδιο επίπεδο με τα παντοειδή
οδοστρώματα, εκεί που είχαμε μία «κατεστημένη» λακούβα τώρα θα έχουμε δύο.
Πέραν των επίσης γνωστών και μη εξαιρετέων «ανωμαλιών», που χαρακτηρίζουν όλα τα
Ελληνικά οδοστρώματα ανά την Επικράτεια.
Και λέγοντας περί «ανωμαλιών», πρόσφατα κατασκευάστηκαν στην προέκταση
της οδού Δημητριάδος, πίσω από το πάρκο Αγίου Κωνσταντίνου (Γεωργίου Α’)
τέσσερα ή πέντε ολικά σαμαράκια (τα αγγλιστί επονομαζόμενα speed tables), μήκους περίπου 3,0 m και πλάτους πλήρους οδοστρώματος, ύψους
περίπου 25 cm, με τσιμέντο χρώματος
ερυθρού. Αυτού του είδους τα σαμαράκια είναι στοιχεία των περιοχών Ήπιας
Κυκλοφορίας και εφαρμόζονται σε δρόμους πρώην υψηλών ταχυτήτων, με σκοπό,
ακριβώς, την αισθητή μείωσή τους. Στις περιοχές Ήπιας Κυκλοφορίας που φτιάξαμε
στον Βόλο («Πειθαρχημένης Κυκλοφορίας» τις λέγαμε τότε, πρωτοπόροι εμείς, πριν
καλά-καλά θεσμοθετηθούν από τον Ελληνικό Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας) δεν παρέστη
ανάγκη πουθενά να δημιουργήσουμε τέτοια ολικά σαμαράκια. Αρκεστήκαμε στην
αλλαγή του οδοστρώματος και, κυρίως, στην κατάργηση των μεγάλων ευθύγραμμων
τμημάτων, έχοντας επίσης κατά νου ότι δεν αναπτύσσονται μεγάλες ταχύτητες μέσα
στην πόλη, και δη σε περιμετρικούς δρόμους. Μετά από αυτά τα «γενικά», στον
συγκεκριμένο δρόμο πίσω από το πάρκο ουδέποτε παρατηρήθηκε κάποιου είδους
κυκλοφοριακό πρόβλημα. Είναι κυρίως ένας δρόμος που χρησιμοποιείται για πρόσβαση
σε ιδιοκτησίες, για στάθμευση στις παρακείμενες λοξές θέσεις και για
εξυπηρέτηση του παρακείμενου ξενοδοχείου, σπανιότερα για διέλευση προς τον Ιερό
Ναό. Βεβαίως κάποια στιγμή χαρακτηρίστηκε από τον Δήμο ως Οδός Ήπιας
Κυκλοφορίας, μπήκαν και οι απαραίτητες (πολλές) Πινακίδες, ούτως ή άλλως ίδιο
χαρακτηρισμό, να σε χαρώ, έχει και η μεγάλη ευθεία στην παρόχθια του Κραυσίδωνα
οδό Αριστοτέλους Ζάχου. Αλλά από αυτό μέχρι την κατασκευή επάλληλων μεγάλων speed tables υπάρχει απόσταση,
ακατανόητη, κατ’ εμέ. Και κάτι τελευταίο: όπου εφαρμόστηκαν τέτοιες λύσεις στην
Αθήνα αναιρέθηκαν γρήγορά, είτε μετά από, είτε και χωρίς δικαστικές προσφυγές.
Αλλά εδώ είναι Βόλος, δεν είναι παίξε-γέλασε (καθ’ υπερβολή της διαπίστωσης «Εδώ
είναι Βαλκάνια, δεν είναι παίξε-γέλασε» του Διονύση Σαββόπουλου, που πατάει
στον αντίστοιχο στίχο του Νίκου Εγγονόπουλου (1907-1985) «Εδώ δεν είναι
παίξε-γέλασε: εδώ είναι Μπαλκάνια»). Εδώ είναι Βόλος, που λέτε…
Κάποιο μεγάλο παιχνίδι παίζεται (και) με τα τραίνα στην Ελλάδα. Μετά την κατάτμηση-καταστροφή του ΟΣΕ και την ακόλουθη
πώληση της ΤΡΑΙΝΟΣΕ στους Ιταλούς η Ελλάδα περιμένει, χρόνια τώρα, να αποκτήσει
σοβαρές Σιδηροδρομικές Μεταφορές. Κι όλο αγοράζει τραίνα και τραίνα δεν
έρχονται, όλο φτιάχνει δίκτυα και δίκτυα δεν υπάρχουν και, κυρίως, όλο
«αποζημιώνει» την κακόμοιρη Εταιρεία Hellenic Train (παντελώς Αθώα κι αυτή για
το έγκλημα των Τεμπών), που στο λογότυπό της συμπληρώνει Ferrovie dello Stato Italiane Group, που σημαίνει, με τα Ιταλικά μου, Εταιρεία που ανήκει στην Ομάδα των
Ιταλικών Κρατικών Σιδηροδρόμων. Μια χαρά και όλοι ευτυχισμένοι, και Κυβέρνηση
και ΤΑΙΠΕΔ και Υπερταμείο (για όλα φταίει εκείνος ο Τσίπρας…)
και σκ… στα μούτρα μας, με συγχωρείτε κιόλας. Και μόλις ξανα-αποζημιώθηκαν
οι φίλτατοι Ιταλικοί Σιδηρόδρομοι πρώτη απόφαση που πήραν ήταν η αναστολή των
δρομολογίων του Τραίνου του Πηλίου! Πρώτη-πρώτη. Διότι όλη την ζημιά στους
Ιταλικούς Σιδηροδρόμους την κάνει ποιος νομίζετε; Μα το Τραινάκι του Πηλίου,
που όταν κυκλοφορεί τα Σαββατοκύριακα είναι πάντα ασφυκτικά γεμάτο. Αυτό, αυτό
κάνει τη ζημιά. Μαζί με μια ακόμη σημαντική γραμμή Θεσσαλονίκη – Σέρρες, εκείνη, λέει,
«λόγω διέλευσης εμπορικών αμαξοστοιχιών», τρομερές δικαιολογίες – αλλά τι
μετέφερε η εμπορική αμαξοστοιχία που συγκρούστηκε στα Τέμπη δεν ήξερε ούτε
έμαθε ποτέ η Αθώα Hellenic Train των Ιταλικών Σιδηροδρόμων.
Τέτοια γίνονται και φέρνουν στην μνήμη μου παλιούς καιρούς, τότε που
εκπροσωπούσα, ως Αντιπρόεδρος, τον Σύλλογο των Φίλων του Τραίνου Βόλου-Πηλίου
σε μια σειρά από συσκέψεις τις οποίες συγκαλούσε με τους παραγωγικούς φορείς
του Νομού η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Μαγνησίας, με στόχο την δημιουργία ενός αυτόνομου
Φορέα Λειτουργίας του μικρού μας Τραίνου. Αποτέλεσμα μηδέν! Διότι όταν το θέμα έφτασε
στο «ψητό», δηλαδή στο ποιος θα βάλει τα (λίγα) λεφτά που χρειάζονταν για το
στήσιμο και την αρχική λειτουργία του Φορέα, οι συμμετέχοντες εφάρμοσαν άπαντες
το παλιό καλό «στρίβειν δια του αρραβώνος» και, ως ήτο φυσικόν, δεν έγινε
τίποτε Μαγνησιώτικο. Τώρα έχουμε Hellenic Train για την λειτουργία και Δήμο Βόλου για την
υποδομή, να χαιρόμαστε. Κι ασ’ τον να λέει ό,τι
θέλει ο φίλος Δήμαρχος Νοτίου Πηλίου.
Είναι κι Απόκριες, ταιριαστές και οι αμφιέσεις όλων των παιδιών που
συμμετείχαν στον περίφημο διαγωνισμό «Sing for Greece», στον οποίο κέρδισε ο καλλιτέχνης (;) Akyla με το άσμα (;) Ferto, το οποίο θα μας εκπροσωπήσει (;) στην Eurovision 2026. Παραμένω διάπυρος προς Κύριον ευχέτης, γεια σας!
Στην φωτογραφία, αυτή η πινακίδα θεωρητικά
καλωσορίζει στον Δήμο Ζαγοράς-Μουρεσίου όσους έρχονται από Μηλιές/Νεοχώρι.
Ελάχιστα πριν την έξοδο για Λιμνιώνα.
δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 18.02.2026, αρ.φύλλου 4582.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου