κυκλο-φ-οριακα 782 24.09.2014

Περιφερειακός, από τα νταμάρια της Γορίτσας

Καλή μέρα η Τετάρτη, συμπολίτες. Δευτέρα γίνεται Δημοτικό Συμβούλιο, Τρίτη ενημερωνόμαστε, Τετάρτη κυκλοφορούμε, μια χαρά. Και με τη φόρα που έχει πάρει το Συμβούλιό μας, πολύ φοβάμαι ότι δεν θα τα προλαβαίνουμε τα θέματα…

Αυτή την Δευτέρα έγιναν και πολλές πράξεις και συσκέψεις επί κυκλοφοριακών θεμάτων. Δόθηκε στην κυκλοφορία ο ημικόμβος (μία ράμπα και μία γέφυρα) του Βελεστίνου, καλή αρχή. Αποφασίστηκε να ανοίξει στο τέλος Οκτωβρίου η είσοδος στο λιμάνι από τον κόμβο της Μπουρμπουλήθρας, με τις βελτιώσεις που είχαμε επισημάνει την προηγούμενη Τετάρτη, στα γεωμετρικά χαρακτηριστικά και στην φωτεινή σηματοδότηση του κόμβου. Απλά πράγματα, νοικοκυρεμένα, για ένα έργο που το περιμένει η πόλη εδώ και δεκαετίες. Δεν είδαμε, δεν ξέρουμε τι σκέφτονται οι αρμόδιοι για την πρόσβαση της Ιχθυόσκαλας, η οποία, επαναλαμβάνουμε, δεν μας φαίνεται επαρκής.

Ο Περιφερειακός έγινε, για μία ακόμη φορά, πρωτοσέλιδος. Όλα, μαζί και ταυτοχρόνως, σήραγγα, αρχαιολογία, εργολαβία-σκούπα, παράκαμψη Αγριάς, απαλλοτριώσεις, όλα σε μία σύσκεψη, μπερδεμένα πράγματα, δεν ξέρουμε αν υπάρχει ένας άνθρωπος που να έχει μια πλήρη γνώση πάνω σ’ όλα αυτά. Από όσα διαβάζουμε, αυτός ο άνθρωπος δεν φαίνεται να είναι ο Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου που εκτελεί το όλο έργο, και ο κύριος Περιφερειάρχης μάλλον μόνο με τις χρηματοδοτήσεις ασχολείται. Το τι (δεν) θέλει η Αρχαιολογία δεν το ‘χουμε καταλάβει, είναι δυνατόν μια γέφυρα σήμανσης, ένα μεταλλικό ικρίωμα, δηλαδή, να προκαλεί προβλήματα στις αρχαιότητες της χώρας τέτοια, που να πρέπει να ασχοληθεί το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο (ΚΑΣ); Νομίζω ότι την ώρα που καράβια χάνονται, κάποιοι μεριμνούν για τις βαρκούλες τους. Την ώρα που «αλλάζουν όλα» στο Υπουργείο Πολιτισμού και οι εθνικοί αρχαιολογικοί θησαυροί υποτάσσονται στα μνημόνια των δανειστών, είναι αστείο να ανησυχούμε για ένα μεταλλικό ικρίωμα έξω από μια οδική σήραγγα, η οποία σήραγγα, εκτός όλων των άλλων, κατασκευάστηκε εκεί ακριβώς που επέτρεψε η ίδια αρχαιολογική υπηρεσία!

Από όλα αυτά ας κρατήσουμε, εμείς οι απλοί πολίτες, την δέσμευση όλων ότι τέλος Νοεμβρίου θα δοθεί ο δρόμος στην κυκλοφορία – ακόμη και ο Δήμαρχος συμφώνησε σ’ αυτό. Ας την κρατήσουμε και …βλέπουμε.

κυκλο-φ-οριακα 781 17.09.2014

Καλημέρα συμπολίτες. Ακόμη δεν τελειώσαμε μ’ εκείνο το «ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα». Ένα ραντεβού που «ξεχάστηκε» θα είναι μάλλον η αιτία που δεν θα εφαρμοστεί «πιλοτικά» στα μέρη μας. Κάτι άκουσα ότι θα καταλήξει στην Καρδίτσα – μπορεί να φταίει και ο ποδοσφαιρικός καυγάς μεταξύ των οπαδών του Βόλου και της Λάρισας.

Σε μια προηγούμενη στήλη έγραφα ότι προβλέπω ωραίον χειμώνα, όχι βέβαια από μετεωρολογικής απόψεως. Εκτιμώ ότι ξεκινήσαμε καλά, σε όλα σχεδόν τα μέτωπα.

Επανεξετάζει η Δημοτική Αρχή το ζήτημα του Περιφερειακού δρόμου, μετά την επιτόπου συνάντηση με τους ταλαίπωρους κατοίκους των οδών Αλκίππης-Απόλλωνος. Στους οποίους δεν κάνει κακό για μία ακόμη φορά να υπενθυμίσω ότι η πρόταση για τον διαχωρισμό των κινήσεων – κάθοδος από Αλκίππης, άνοδος από Ροστώβ – ήταν δική μου τότε, τον Απρίλιο 2009, και δεν έγινε δεκτή από το Δημοτικό Συμβούλιο. Έχει μόνο ιστορική αξία (όση έχει…). Τώρα, συμπληρωμένα πέντε (5) χρόνια μετά, εκείνο που πρέπει να γίνει είναι να δοθεί άμεσα ο δρόμος στην κυκλοφορία. Χωρίς άλλες τζιριτζάντζουλες, με ευθύνη της Περιφέρειας και του ΥΠΕΧΩΔΕ. Και πινακίδα οδικής σήμανσης, που να γράφει «περνάτε με δική σας ευθύνη» ή κάτι τέτοιο, ο Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας δεν περιέχει. Η ευθύνη των οδηγών είναι πάντα δεδομένη, όπως δεδομένη είναι και η ευθύνη του Κράτους για την λειτουργία των δρόμων, τα υπόλοιπα είναι παραμύθια για μικρά παιδιά και δημόσια κατανάλωση.

κυκλο-φ-οριακα 780 10.09.2014

στάση και εικονοστάσια στην Π.Ε.Ο. Βόλου-Λάρισας

Θέμα των ημερών το «ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα». Πριν από μερικούς μήνες το έλεγαν «κοινωνικό μέρισμα» εκ του τεραστίου πλεονάσματος των προϋπολογισμών του Κράτους. Μετά το «μέρισμα» ήρθε ο ΕΝΦΙΑ για να ξαναμαζέψει το χρήμα που ξοδεύτηκε για την εκλογική διάσωση ΝΔ και ΠαΣοΚ στις εκλογές του παρελθόντος Μαΐου, Ευρωβουλή, Περιφέρειες, Δήμοι. Αυτό που πάει να μοιραστεί τώρα, και μάλιστα από λεφτά της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αποσκοπεί πάλι στη διάσωση των κυβερνητικών εταίρων στις επικείμενες βουλευτικές εκλογές. Εμείς πιστεύουμε ότι τέτοια και μόνο τέτοια θέματα συζητήθηκαν στο Παρίσι, τρόποι παραμονής στην εξουσία, στην ουσία τρόποι «επίσημης» εξαγοράς ψήφων. Κάτι στο φόρο στο πετρέλαιο (που άκουσα ο ίδιος τον Πρωθυπουργό να λέει πως το μέτρο δεν απέδωσε τα αναμενόμενα, τι να αποδώσει όταν το λαθρεμπόριο εξακολουθεί να ανθεί;) κάτι με τούτο το επίδομα-ασπιρίνη, κάτι δήθεν διορθωτικά στο χαράτσι του ΕΝΦΙΑ, αυτά συζητήθηκαν και έτερον ουδέν.

Κατά τα άλλα, ό,τι χρήμα κινείται σήμερα στην Ελλάδα είναι ΕΣΠΑ. ΕΣΠΑ ακούς σε κάθε μέρος, αχ! τι όνομα γλυκό… Απ’ αυτό περιμένουν οι Δήμοι και οι Περιφέρειες, απ’ αυτό οι γονείς των νηπίων, απ’ αυτό η εκπαίδευση που, αξιολογημένη πλέον (!), ξεκινάει αύριο τον ανήφορό της.

Και η ανάπτυξη; πού είναι η ανάπτυξη; Ποιος συζητάει για ανάπτυξη, ποιες ευρωπαϊκές εταιρείες ήρθαν να επενδύσουν για να βοηθήσουν τη χειμαζόμενη ελληνική οικονομία; Οι μόνοι που έσπευσαν ήταν αυτοί που πήραν τον ΟΠΑΠ, κάποιοι Τσέχοι, λέει, μαζί με τον κ. Μελισσανίδη, αυτοί που, μέσω του χοντρού τζόγου, απομυζούν τα λεφτά του φτωχού λαού – είναι αυτό ανάπτυξη; Ή μήπως είναι ανάπτυξη αυτές οι αποικιακές συμβάσεις της κινεζικής COSCO με τον Οργανισμό Λιμένος Πειραιώς;

κυκλο-φ-οριακα 779 03.09.2014

το σύστημα οδών και κόμβων στην περιοχή Βελεστίνου

Η επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου 1843, το στρατιωτικό και πολιτικό κίνημα εναντίον της απολυταρχίας του Όθωνα, με επικεφαλής τον πολιτικό Ανδρέα Μεταξά, τον «λαϊκό» Μακρυγιάννη και, κυρίως, τον συνταγματάρχη Δημήτρη Καλλέργη, είχε ως αποτέλεσμα να εκλεγεί τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο του ίδιου έτους συντακτική εθνική συνέλευση, από την οποία προέκυψε το πρώτο Ελληνικό Σύνταγμα. Η απόλυτη μοναρχία εξελίχτηκε σε συνταγματική μοναρχία.

Τη συμβολική αυτή ημέρα διάλεξε ο Ανδρέας Παπανδρέου το 1974, 131 χρόνια μετά, όταν η Ελλάδα έβγαινε από το σκοτάδι της εφτάχρονης χούντας των συνταγματαρχών, για να ανακοινώσει την ίδρυση του ΠαΣοΚ, του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος. Λίγο μετά, στο δημοψήφισμα της 8ης Δεκεμβρίου 1974, ο ελληνικός λαός, σε ποσοστό 69,2%, αποφάσισε πως δεν χρειάζεται, πλέον, βασιλιάδες.

Σαράντα χρόνια μετά, το τότε τρίπτυχο αρχών «εθνική ανεξαρτησία, λαϊκή κυριαρχία, κοινωνική δικαιοσύνη» έχει πάει περίπατο εις Παρισίους προκειμένου να «διαπραγματευτεί», και ό,τι έχει απομείνει ενταύθα αλληλοτρώγεται για την κληρονομιά. Βασιλιάδες τώρα έχουμε ξανά, τις Τράπεζες.

Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο ανέλαβαν και οι καινούργιες καλλικρατικές Δημοτικές Αρχές, για πρώτη φορά στην Ελλάδα με 5ετή θητεία. Θα το ζήσουμε κι αυτό. Βεβαίως και στην πόλη μας που, ούτως ή άλλως, όπως έχουμε πολλάκις ξαναπεί, κάποιες «ιδιαιτερότητες» τις έχει. Η πρόβλεψη της στήλης είναι ότι τον χειμώνα που μας έρχεται θα έχουμε πολλά να λέμε, στα καφενεία και στα μέσα ενημέρωσης.

κυκλο-φ-οριακα 778 20.08.2014

η υψηλή γέφυρα Πολυφύτου (ή Σερβίων)

Πέρασε και ο Δεκαπενταύγουστος της Παναγίας, βαδίζουμε ολοταχώς προς το ημερολογιακό τέλος του καλοκαιριού.

Ανήμερα εγκαταλείψαμε την παραλία που ασφυκτιούσε από ανθρώπους και αυτοκίνητα και πήραμε τον μακρύ δρόμο για το όρος Βέρνο ή Βίτσι, στα όρια των νομών Φλώρινας και Καστοριάς, που πάνω του, σκαρφαλωμένο στα 1.350 μ. βρίσκεται το παραδοσιακό χωριό Νυμφαίο, με τα πέτρινα σπίτια που έχουν λαμαρινένιες στέγες. Το Νυμφαίο, που είχε σχεδόν εγκαταλειφθεί από τους κατοίκους του μετά το 1949, έγινε ευρύτερα γνωστό μετά την «αναγέννησή» του, στα τέλη της δεκαετίας του ‘80, με τη μεγάλη συνδρομή του σημερινού Δημάρχου Θεσσαλονίκης Γιάννη Μπουτάρη, που κατάγεται από εκεί. Το 1992 δημιουργήθηκε εκεί, μέσα στο δάσος της οξιάς, το καταφύγιο της αρκούδας από την περιβαλλοντική μη κερδοσκοπική οργάνωση «Αρκτούρος». Το 1994 εγκαινιάστηκε λίγο πιο πέρα το κατασκηνωτικό-εκπαιδευτικό κέντρο της ΧΑΝ Θεσσαλονίκης. Αυτό το τελευταίο ήταν και ο προορισμός του ταξιδιού μας.

κυκλο-φ-οριακα 777 13.08.2014

Βόλος Ολυμπιακή Πόλη 2004

Ήσυχες μέρες στην αγκαλιά του Αιγαίου. Του Αιγαίου που στολίστηκε προχθές, Κυριακή 10 Αυγούστου, καθώς η πανσέληνος σκόρπισε ατόφιο ασήμι στα νερά του. Τηρήσαμε την οικογενειακή παράδοση είκοσιτόσων χρόνων και ξαναβαφτιστήκαμε στα ακύμαντα ασημένια νερά.

Πίσω μας η ανάσα του κόσμου, οι τουρίστες, το γεμάτο camping, η πολύβουη κατασκήνωση, τα χιλιάδες αυτοκίνητα, τα μαγαζιά με τις κρέπες και τα πανάκριβα ποτά, η καλοκαιρινή ζωή του τόπου. Μπροστά μας, μακριά, το Άγιονόρος, ο Άθως, δεξιά μας η Αλόννησος και πιο κάτω η Σκιάθος, που πήρε, καθώς λένε όσοι ξέρουνε, αυτό το όνομά επειδή μέχρι εκεί φτάνει η σκιά του Άθω.

Ήσυχες μέρες του Αυγούστου, μακριά απ’ την πόλη. Την πόλη που αργά αλλά σταθερά βαδίζει προς την μεγάλη αλλαγή πολιτικού προσωπικού της 1^ης Σεπτεμβρίου. Με όλα της τα θέματα, πραγματικά και φανταστικά, να βρίσκονται σε κάποιο «στάδιο» εξέλιξης.

κυκλο-φ-οριακα 776 06.08.2014

η κοιλαδογέφυρα του Περιφερειακού

Με ζέστη αυγουστιάτικη στην ωραία μας πόλη, καλημέρα, συμπολίτες. Την περασμένη Κυριακή, γύρω στις 12:00 το μεσημέρι, ερχόμασταν προς Βόλο από τον κάτω κλάδο του οδικού κυκλώματος Πηλίου (τουτέστιν Τσαγκαράδα-Χορεύτρα-Μηλιές) προκειμένου να παραλάβουμε τον γιο μας που είχε συμμετάσχει στην εξαιρετική ναυτοπροσκοπική Ρεγκάτα, μία αξέχαστη εβδομάδα στους περισσότερους παραθαλάσσιους τόπους του Παγασητικού κόλπου, 1.200 παιδιά και 36 βάρκες με κουπιά και με πανιά (απ’ αυτό βγαίνει και η έκφραση «καιρός πανιά, καιρός κουπιά», που πάει να πει «φυσάει, σηκώνεις πανιά, πας γρήγορα, έχει μπουνάτσα, τραβάς κουπί, πας αργά – εν τέλει προσαρμόζεσαι στον καιρό ή στο πώς τα φέρνει η ζωή). Μια εμπειρία ζωής για τα παιδιά απ’ όλη την Ελλάδα.

Ερχόμασταν, που λέτε, προς τα Καλά Νερά, όπου ήταν η βάση της Ρεγκάτα, και μόλις στρίψαμε δεξιά στον κόμβο των Μηλεών συναντήσαμε από απέναντι να ‘ρχεται η απίστευτη ουρά. Κυριακή, ώρα 12 και κάτι μεσημβρινή, εκατοντάδες, αν όχι χιλιάδες, αυτοκίνητα κινούνταν αργά, το ένα πίσω απ’ τ’ άλλο, για να φτάσουν, πιθανώς, στην Άφησο; Η οποία Άφησος να υποθέσω ότι θα ήταν ήδη «πηγμένη» απ’ τις 10 το πρωί; Τι να πω; Συνεχίσαμε, ο δρόμος που κατεβαίνει στα Καλά Νερά πρέπει να ήταν τελείως γεμάτος, διότι στη στροφή τα οχήματα στέκονταν (!), επιβιβάσαμε το παλικαράκι μας και σ’ όλον τον δρόμο, μέχρι τα φανάρια Πολυμέρη-Σταδίου, η ουρά συνεχιζόταν κανονικά. Ώρα 1 παρά 20, πλέον, και τα πλήθη συνέχιζαν ακάθεκτα να εγκαταλείπουν την πόλη.

κυκλο-φ-οριακα 775 30.07.2014

υπερυψωμένη πεζοδιάβαση στην Σαγκάη

Καλημέρα, συμπολίτες. Πάει και ο Ιούλιος, έρχεται ο Αύγουστος με τους χοντρούς κολιούς και τις παχιές μύγες. Εμείς εδώ, επί τα αυτά, να βλέπουμε τη θάλασσα από μακριά και ν’ ακούμε και να διαβάζουμε για δρόμους. Δρόμους ημιτελείς, δρόμους επικίνδυνους, δρόμους του θανάτου. Μόνο για δρόμους που θα μας βγάλουν πέρα απ’ το τούνελ της μιζέριας μας δεν ακούμε τίποτε.

Χλαλοή μεγάλη σηκώθηκε ξανά για κείνον τον έρμο τον Περιφερειακό. Μπλέξανε τα σωστά με τα λάθος στοιχεία, ήρθε κι έγινε ακόμη ένας αχταρμάς μέσα στη γενική σύγχυση όπου όλοι άπαντες βρισκόμαστε, και οι Πολίτες και οι Αρχές και το ίδιο το Κράτος (προπάντων αυτό). Θα κάνουμε μια προσπάθεια να τα (ξανα)ξεκαθαρίσουμε, χωρίς πολλές ελπίδες κατανόησης, είναι αλήθεια, μιας και οι φαντασιώσεις αυτής της πόλης ξεπερνούν κατά πολύ τις επιστημονικές μας απόψεις. Έχουμε, λοιπόν, και λέμε.

Ο Περιφερειακός του Π.Σ.Βόλου είναι μία εξαιρετική αστική αρτηρία που ταυτόχρονα ανήκει στο δευτερεύον εθνικό οδικό δίκτυο της χώρας. Ο κύριος λόγος για τον οποίο κατασκευάζεται, ο κύριος, επαναλαμβάνω, είναι για να απαλλαγεί ο αστικός ιστός από τις διελεύσεις των φορτηγών της ΑΓΕΤ, και των καυσίμων. Αν η ΑΓΕΤ δεν ήταν εκεί που είναι και ήταν, ας πούμε, στη βιομηχανική περιοχή, λυπάμαι, αλλά καμία κυβέρνηση δεν θα είχε εγκρίνει την κατασκευή αυτού του δρόμου. Ένα δεύτερο ευτυχές γεγονός, που βοήθησε πολύ στην κατασκευή, ήταν οι Ολυμπιακοί Αγώνες. Αν ο Βόλος δεν ήταν Ολυμπιακή Πόλη, σήμερα ακόμη θα παλεύαμε.

κυκλο-φ-οριακα 774 23.07.2014

Αη Γιάννης από την Όστρια

Καλημέρα, συμπολίτες. Πιστοί στο ραντεβού μας, μέσα στην κάψα του καλοκαιριού – ελπίζουμε να σας βρίσκουμε «αραχτούς» σε κάποια πανέμορφη παραλία. Όσο προλαβαίνετε, δηλαδή, διότι τα καλά παιδιά της καλής κυβέρνησής μας σχεδιάζουν να πουλάνε τη θάλασσα και την άμμο μαζί με το κτήμα, στους καλούς επενδυτές που, για το καλό μας πάντα, θα χτίζουν τα καλά ξενοδοχεία τους πάνω στον αιγιαλό. Κι αν νομίζετε ότι υπερβάλλω, ενημερωθείτε, πριν να είναι πολύ αργά! Κι αν νομίζετε ότι σ’ αυτά τα καλά ξενοδοχεία θα βρείτε εσείς δουλειά (ξενοδοχεία = θέσεις εργασίας = ανάπτυξη, λέει η σχετική προπαγάνδα), πολύ φοβάμαι ότι πάλι γελασμένοι θα βγείτε.

Πάντως αυτό το καταστροφικό νομοσχέδιο για τον αιγιαλό είναι η «λογική» συνέχεια της καταστροφής του ελλαδικού χώρου, που ξεκίνησε με την νομιμοποίηση απάντων των αυθαιρέτων και συνεχίστηκε με τον καινούργιο χωροταξικό νόμο. Όλα με σχέδιο, που το υπαγορεύουν τα μεγάλα κεφάλαια και το υλοποιούν ευπειθώς τα μικρά κεφαλάκια.

Την περασμένη Τετάρτη γράφαμε πώς θα μπορούσε να βοηθήσει στα κυκλοφοριακά προβλήματα του Αη Γιάννη ο εκεί Λιμενικός Σταθμός, σήμερα (χθες) διαβάσαμε ότι ο Σταθμός κλείνει! Σύμπτωση. Κλείνει κι αυτός, έχει κλείσει εδώ και χρόνια και η Αστυνομία στην Τσαγκαράδα, μια χαρά. Σε δημοτικό κτήριο, παραχωρημένο, λειτουργεί ο Λιμενικός Σταθμός, πόσο να επιβαρύνει, άραγε, τον κρατικό προϋπολογισμό; Κλείνει κι αυτός, όπως και της Γλώσσας και του Στομίου, όπως και πολλά αστυνομικά τμήματα, όπως και η Δημοτικές Αστυνομίες, όπως οι σχολικοί φύλακες, όπως και η εφορία στον Αλμυρό, όπως και πολλά σχολεία, όλα αυτά ονομάζονται «μεταρρυθμίσεις» και είναι για το καλό μας.

κυκλο-φ-οριακα 773 16.07.2014

Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές βρέχει καταρρακτωδώς. Στα μέσα του Ιουλίου, να λες πού βρέθηκε τόσο νερό μαζεμένο – κι από την άλλη να αποφασίζονται πρόστιμα για όσους χρησιμοποιούν λάστιχο για να ποτίζουν τον κήπο τους. Θυμάμαι μια προηγούμενη φορά που συνέβαινε το ίδιο, ο κυρ Αντώνης, ο πατέρας μου, πρέπει να ‘ταν κοντά στα ενενήντα τότε, έλεγε «και θ’ αφήσω εγώ τις τριανταφυλλιές μου απότιστες;!», εκείνες τις υπέροχες τριανταφυλλιές όλων των χρωμάτων και όλων των αρωμάτων που κοσμούσαν τον μικρό κήπο του μικρού σπιτιού μας. Μείναμε πάλι από νερό, και δεν είναι η πρώτη φορά. Και ξανακούω τις απόψεις φορέων και πολιτών για το πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί μακροχρόνια η λειψυδρία στην περιοχή μας και θυμάμαι καλά το 1987, η Επιτροπή Περιβάλλοντος, που ήταν η εξέλιξη της Επιτροπής για τη Σωτηρία του Παγασητικού και συγκροτούνταν από πολλούς φορείς και πολίτες, να διακηρύσσει ακριβώς τα ίδια πράγματα: λιμνοδεξαμενές στο βουνό, έλεγχο των τεράστιων διαρροών στο δίκτυο, διαχωρισμό των δικτύων πόσιμου και μη πόσιμου νερού. Ήμουν μέλος αυτής της Επιτροπής (Ηλία, θυμάσαι…;), έχω κρατήσει και τα σχετικά ντοκουμέντα, τι να τα κάνω; 1987 τότε, 2014 τώρα, κάτι λιγότερο από 30 χρόνια, η πόλη μεγάλωσε, κι εμείς μαζί της, και οι προτάσεις παραμένουν προτάσεις – αν χιονίσει έχουμε νερό, αν δεν… έχουμε πρόστιμα.

κυκλο-φ-οριακα 772 02.07.2014

...ναοί στο σχήμα τ' ουρανού

Καλώς μας ήρθε και «ο Ιούλιος με το φωτεινό πουκάμισο», που λέει και ο Ελύτης στον ΙΔ’ Ψαλμό των Παθών, στο «Άξιον Εστί» (και συνεχίζει «και ο Αύγουστος ο πέτρινος με τα μικρά του ανώμαλα σκαλιά»). Είναι ο ψαλμός που αρχίζει με το «Ναοί στο σχήμα τ’ ουρανού», που μελοποιήθηκε «θεϊκά» από τον Μίκη Θεοδωράκη και, εκτός των άλλων όλων, στην ορχηστρική του εκτέλεση, ακούγεται σήμερα ως σήμα του τηλεοπτικού σταθμού της Βουλής. Ναοί στο σχήμα τ’ ουρανού, καλοκαίρι, στα αιγιοπελαγίτικα νησιά, οι γαλάζιοι τρούλοι των εκκλησιών, που χάνονται, λες, μέσα στο απέραντο γαλάζιο της θάλασσας και του ουρανού, μια μοναδική, ελληνική, εικόνα.

Επηρεασμένα τα κυκλο-φ-οριακά ακόμη από την μοναδική εμπειρία του «Άξιον Εστί», που κερδίσαμε ως Βολιώτικη Χορωδία. Την περασμένη Κυριακή, με το ίδιο ακριβώς καλλιτεχνικό σχήμα, εκτελέσαμε το ίδιο πρόγραμμα του Βόλου στην Αταλάντη, σε ένα μικρό ανοιχτό θέατρο, που γέμισε ασφυκτικά από κόσμο. Με την ίδια επιτυχία τραγουδήσαμε και εκεί τον κόσμο τον μικρό, τον μέγα.

Τώρα, καλοκαίρι, διακοπές, ραντεβού τον Σεπτέμβρη, μαζί με τα σχολεία.

κυκλο-φ-οριακα 771 25.06.2014

Με τούτα και με τ’ άλλα, τον φάγαμε και τον πρώτο μήνα του καλοκαιριού. Ο οποίος μήνας, παναθεμά τον, θυμήθηκε την Κυριακή 15 Ιουνίου ακριβώς να αστράψει και να βροντήξει. Χαλάζι σε πολλές περιοχές της χώρας και στην πόλη μας βροχή κι αντάρα – κι εμείς, η Βολιώτικη Χορωδία, τη μέρα εκείνη είχαμε κανονισμένη την μεγάλη συναυλία του «Άξιον Εστί» στο ανοιχτό δημοτικό θέατρο! Έγινε, ευτυχώς, στο Πνευματικό Κέντρο της Ι.Μ.Δημητριάδος και πήγαν όλα πολύ καλά, όσοι δεν μπορέσατε να την παρακολουθήσετε κατ’ αρχήν χάσατε διότι σπανίζουν τέτοιου είδους εκδηλώσεις, όμως μην ανησυχείτε, έχουμε αποφασίσει να την επαναλάβουμε από Σεπτέμβρη με το καλό.

Πριν και μετά από εκείνη την αποφράδα Κυριακή τα μπάνια του λαού διεξάγονται κανονικά. Στον ζεστό Παγασητικό και στο κρύο Αιγαίο – πείτε μου, σας παρακαλώ, σε ποια άλλη περιοχή στην Ελλάδα έχει κανείς την δυνατότητα να επιλέγει σε τι θερμοκρασίας θάλασσα θέλει να κολυμπήσει, καταναλώνοντας περίπου τον ίδιο χρόνο για μετάβαση και επιστροφή, αν συνυπολογίσουμε τις κυκλοφοριακές δυσκολίες του παραλιακού δρόμου.

Οι οποίες δυσκολίες δεν φαίνεται να προλαβαίνουν να βελτιωθούν κι αυτό το καλοκαίρι. Τι ‘ν’ τούτο πάλι με την μη έγκριση, τώρα στα ξεκούδουνα, των μελετών για τα στηθαία και τα ασφαλτικά του Περιφερειακού δρόμου; Εμείς γνωρίζουμε ότι για τα στηθαία ασφαλείας υπάρχει από τον Οκτώβριο 2010 ολόκληρη και «ελληνικότατη» Οδηγία Μελετών Οδικών Έργων για Συστήματα Αναχαίτισης Οχημάτων (ΟΜΟΕ, τεύχος 12, ΣΑΟ) που ορίζει τα απαιτούμενα (και όχι προ-απαιτούμενα, όπως βλακωδώς, κατά την γνώμη μας, ονομάζονται όλες οι μνημονιακές δεσμεύσεις της κυβέρνησης) και δεν μπορούμε να πιστέψουμε ότι κάποιοι Μηχανικοί έκαναν μελέτη για στηθαία ασφαλείας στον καινούργιο δρόμο χωρίς να πάρουν τις ΟΜΟΕ υπόψη τους. Κατά συνέπεια, περί τίνος πρόκειται;

Ύστερα, τα ασφαλτικά. Άλλο και τούτο. Ασφαλτικά πέφτουν καθημερινά εδώ και αιώνες στην Ελλάδα, οι ανάλογες εταιρείες έχουν, ιδίως στην δεκαετία 2000-2010, διαστρώσει χιλιάδες χιλιόμετρα καινούργιων δρόμων, με αντιολισθητικά οδοστρώματα υψηλών προδιαγραφών, με πολύ υψηλή τεχνολογία παραγωγής και διάστρωσης. Τι στην ευχή μπορεί να συμβαίνει με τα ασφαλτικά του Περιφερειακού και δεν εγκρίνονται; - ειλικρινά, πρώτη φορά ακούμε περί μη εγκρίσεως μελέτης ασφαλτικών!

Θέλω να αποφύγω κάθε σκέψη περί εξωτερικών παρεμβάσεων ενάντια στην αποπεράτωση αυτού του έρμου δρόμου, όμως δεν μπορώ. Θέλω ν’ αγιάσω αλλά δε μ’ αφήνουν οι διαβόλοι, που λένε.

κυκλο-φ-οριακα 770 11.06.2014

Αγαπητοί αναγνώστες, καλημέρα, σήμερα Τετάρτη 11 Ιουνίου 2014. Έναν χρόνο μετά το μαύρο στην ΕΡΤ, στην ΕΡΤ που παραμένει ζωντανή, και η ΕΡΑ Βόλου συνεχίζει κανονικό πρόγραμμα στους 100,7 και στους 101,2 μεγακύκλους στα FM. Μια μέρα μετά την ορκωμοσία της νέας ελληνικής κυβέρνησης. Ανήμερα του αγώνα-σταθμού του Ολυμπιακού Βόλου με την Ξάνθη και μία μέρα πριν την έναρξη του παγκοσμίου κυπέλλου ποδοσφαίρου στην Βραζιλία, όπου, ως γνωστόν συμμετέχει και η Εθνική Ελλάδος.

Και όλα αυτά, τέσσερις ημέρες πριν από την μεγάλη συναυλία με τον γενικό τίτλο «Άξιον Εστί», που διοργανώνει η Βολιώτικη Χορωδία, την Κυριακή 15 Ιουνίου, ώρα 8:30 μμ. στο ανοιχτό δημοτικό θέατρο Βόλου «Μελίνα Μερκούρη». Η αφίσα αυτής της συναυλίας κοσμεί τα σημερινά κυκλο-φ-οριακά. Κι αυτό όχι μόνο επειδή ο γράφων είναι χορωδός στην Βολιώτικη Χορωδία, αλλά γιατί πραγματικά πιστεύει ότι αυτή η συναυλία θα είναι ένα πολιτιστικό γεγονός για τον Βόλο, αξιομνημόνευτο σ’ αυτή την στήλη, που, όπως έχουμε ξαναπεί, λειτουργεί λίγο και ως ιστορικό αρχείο αυτής της πόλης.

Ελάτε, λοιπόν, να μας δείτε και να μας ακούσετε. Εκτός από την Βολιώτικη Χορωδία, θα είναι εκεί η Χορωδία του Μουσικού Πολιτιστικού Συλλόγου Αταλάντης (οι δύο χορωδίες μαζί έχουν συνολικά περί τους 85 χορωδούς), ο Γεράσιμος Ανδρεάτος, η Ιωάννα Φόρτη, ο δικός μας Βαγγέλης Κακάλιας, πέντε διακεκριμένοι Βολιώτες μουσικοί, οι Νίκος Νέβρος, Γιάννης Αργυρόπουλος, Εύη Κανελλοπούλου, Γιάννης Καραμανιώλας, Δημήτρης Τυφλίτης, όλοι υπό την διεύθυνση των κυριών Αντιγόνης Κερετζή και Στάσας Τζάλλα. Προσκλήσεις διατίθενται από το βιβλιοπωλείο Παπασωτηρίου (Δημητριάδος-Κουμουνδούρου), από το δισκοπωλείο Classic (Ερμού 187), από το Κέντρο Πληροφόρησης «Δίαυλος» του Δήμου Βόλου (Τοπάλη και Δημητριάδος) και από τα μέλη της Βολιώτικης Χορωδίας. Η τιμή των προσκλήσεων είναι 10 €, και 7 € για άνεργους, πολύτεκνους, τρίτεκνους, φοιτητές και μαθητές.

Αυτά, μεσούντος του Ιουνίου, με τα μπάνια του λαού να έχουν ήδη ξεκινήσει.

Ακούγεται ευχάριστα η πληροφορία ότι περί το τέλος του αυτού μηνός θα δοθεί στην κυκλοφορία και ο Περιφερειακός. Θα περιμένουμε. Για να απαλλαγεί, επιτέλους, ο άξονας Αλκίππης-Απόλλωνος από τον μεγάλο φόρτο των βαρέων οχημάτων και να βελτιωθεί κατά πολύ (έτσι πιστεύουμε εμείς, τα γεγονότα θα ξέρουν καλύτερα…) η ουρά που δημιουργείται τα απογεύματα των Κυριακών του καλοκαιριού, λόγω της επιστροφής των ημερήσιων εκδρομέων, στο οδικό τμήμα Λεχώνια-Βόλος.

Κάτι άλλο σημαντικό δεν έχει υποπέσει στην αντίληψή μας, γι’ αυτό και, με την άδειά σας, θα είναι σύντομα τα σημερινά κυκλο-φ-οριακά. Είναι πολύ το τρέξιμο για την συναυλία και είναι ο χρόνος (πάντα) τόσο λίγος… Θα τα ξαναπούμε, γεια σας.

(δημοσιεύτηκε στην βολιώτικη "Θεσσαλία" την Τετάρτη 11.06.2014)

μαθαίνοντας το Άξιον Εστί...

Η συναυλία με τον γενικό τίτλο "Άξιον Εστί" πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 15 Ιουνίου 2014 στο Πνευματικό Κέντρο της Ι.Μ.Δημητριάδος, λόγω βροχής, και με μεγάλο απόντα τον Γιάννη Αργυρόπουλο - η ιστορία είναι μεγάλη, ίσως γραφτεί μια άλλη φορά...

Στις 22 Ιουνίου δημοσιεύτηκε στην βολιώτικη εφημερίδα "Ταχυδρόμος" το παρακάτω κείμενο:

Μαθαίνοντας το «Άξιον Εστί»

Άξιον Εστί το τίμημα!

Αυτή η τελευταία φράση του 18^ου ψαλμού των Παθών, αμέσως πριν αρχίσει το Δοξαστικόν σε ρυθμό τσάμικου, που καταλήγει με το συγκλονιστικό εκείνο «νυν το μηδέν και αιέν ο κόσμος ο μικρός, ο μέγας», εκφράζει με τον καλύτερο τρόπο την εμπειρία των χορωδών της Βολιώτικης Χορωδίας στην μακρά πορεία προς και στην αίσθηση μετά την Συναυλία της 15^ης Ιουνίου 2014, στο Πνευματικό Κέντρο της Ιεράς Μητρόπολης Δημητριάδος.

«Ήταν μακρύς ο δρόμος ως εδώ, δύσκολος δρόμος», όπως θα έλεγε και ο Γιάννης Ρίτσος.

Η Βολιώτικη Χορωδία είναι ένα καθαρά ερασιτεχνικό σύνολο ανδρών και γυναικών, που απλώς αγαπούν το καλό τραγούδι. Σε μεγάλο ποσοστό διαβάζουν μόνο τα λόγια στις τετράφωνες παρτιτούρες που μοιράζει η Μαέστρος, με τα πολύπλοκα μουσικά σύμβολα, τα όγδοα, τα παρεστιγμένα, τα τρίηχα και τα εξάηχα, τα μέτρα και τους ρυθμούς. Η μελωδία βιώνεται με το αυτί, την ψυχή και την πείρα, η Μαέστρος, με τεράστια υπομονή, παίζει στο πιάνο και τραγουδά μία-μία μουσική φράση, με τέσσερις διαφορετικούς τρόπους για τις τέσσερις φωνές (σοπράνο, άλτο, τενόρο, μπάσσο) κι έτσι σιγά-σιγά παίρνει μορφή το τραγούδι κι αναδεικνύεται το μεγαλείο της όποιας μουσικής και ποιητικής σύνθεσης. Μια πραγματικά «μαγική» διαδικασία, που απαιτεί συγκέντρωση και προσήλωση στον στόχο, που απαιτεί πολύ κόπο.

Το «Άξιον Εστί» του Μίκη Θεοδωράκη, πάνω στη μεγαλειώδη ποίηση του Οδυσσέα Ελύτη, είναι ένα έργο με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και ιδιαίτερες απαιτήσεις. Αυτό που ο ίδιος ο συνθέτης χαρακτήρισε «Λαϊκό Ορατόριο», περιέχει μουσικές φόρμες από ολόκληρο το φάσμα της ελληνικής μουσικής παράδοσης, από τους βυζαντινούς ύμνους ως το χασάπικο, από το λεβέντικο τσάμικο ως το δυτικόφερτο βαλσάκι, από την έντονη μουσική απαγγελία της Γένεσης μέχρι τον χαμηλόφωνο «λύχνο του άστρου».

Και όλα αυτά βασισμένα πάνω σε στίχους που αναφέρονται σε «λιόδεντρα που κρησάρουν το φώς», σε νησιά «ηλιοβόρα και σεληνοβάμονα», σε κορίτσια «αγγεία των μυστηρίων», στης «σελήνης το μελάγχρωμα το ανίατο». στων «λεπιδοπτέρων το νέφος το κινούμενο», σ’ αυτούς που «αποκρυπτογραφούνε το Άσπιλο», σ’ αυτήν που «αρμόζει τη ζώνη του οφιούχου» και είναι «προφητικιά και δαιδαλική». Όλος ο πλούτος της ελληνικής μας γλώσσας υπάρχει μέσα σ’ αυτό το ποίημα του Ελύτη. «Κάθε λέξη κι από ‘να χελιδόνι», όπως λέει κι ένα στίχος της Γένεσης. Εικόνες, άπειρες εικόνες, τα «πόσιμα γαλάζια ηφαίστεια» των νησιών, τα ίδια τα νησιά που είναι «ίπποι πέτρινοι με τη χαίτη ορθή», η Μυρτώ που στέκει «αντικρύ του πελάγου σαν ωραίο οκτώ ή σαν κανάτι», τα όνειρα που γίνονται «τσέρκουλα στις γειτονιές των παιδιών», οι ναοί που έχουν «το σχήμα του ουρανού», οι «τρικάταρτες μπομπάρδες στ’ ανοιχτά του πέλαγου», η «μνήμη (που) καίει άκαυτη βάτος (στα βουνά)», το «φτενό στα πόδια σου χώμα, για να μην έχεις πού ν’ απλώσεις ρίζα».

Κάθε λέξη κι από ‘να χελιδόνι, για να  διαβάζεις μόνος σου την απεραντοσύνη. Κι όλη αυτή την απεραντοσύνη των λέξεων πρέπει να την κατανοήσεις, όλες αυτές τις εικόνες πρέπει να τις δημιουργήσεις μέσα σου, πρέπει να μπορείς να τις «βλέπεις», για να μπορέσεις να αποδώσεις σωστά το «Άξιον Εστί».

Αυτή, η δεύτερη δυσκολία, ίσως είναι και μεγαλύτερη από την δυσκολία των μουσικών σχημάτων. Αυτή είναι και η μεγαλοφυΐα της σύνθεσης του Θεοδωράκη, που αναδεικνύει σ’ αυτό το έργο – θεοποιεί, θα έλεγα – την ποίηση του Ελύτη. Η μουσική τονίζει τις εικόνες, οι λέξεις ταιριάζουν στους ρυθμούς και «αργά στις πέτρες τις πυρρές χαράζονται τα γράμματα».

Αργά, αλλά σταθερά, εδώ και ένα χρόνο, δυο και τρεις φορές την εβδομάδα, εκεί, στην παραγκούλα της οδού Γαμβέτα, με πολύ κόπο, τα γράμματα χαράζονταν, οι λέξεις τυπώνονταν, οι εικόνες έπαιρναν σχήμα δένοντας με την μουσική στις ψυχές των χορωδών της Βολιώτικης Χορωδίας.

Το αποτέλεσμα ήταν αυτό που παρουσιάσαμε στις 15 Ιουνίου στο Πνευματικό Κέντρο. Ένα αποτέλεσμα για το οποίο δεν επιτρέπεται να μιλήσουμε εμείς – εμείς επιτρέπεται μόνο να πούμε ότι είμαστε ικανοποιημένοι από αυτό που μπορέσαμε να αποδώσουμε.

Το Άξιον Εστί

«Το Άξιον Εστί» - μεγάλη συναυλία της Βολιώτικης Χορωδίας και της Χορωδίας του Μουσικού Πολιτιστικού Συλλόγου Αταλάντης, 15 Ιουνίου 2014.

Συμπληρώνονται φέτος 50 χρόνια από την πρώτη δημόσια εκτέλεση του μνημειώδους έργου «Άξιον Εστί», με την μοναδική μουσική του Μίκη Θεοδωράκη πάνω στην μεγαλειώδη ποίηση του Οδυσσέα Ελύτη, που έγινε στις 19 Οκτωβρίου 1964 στο Θέατρο Κοτοπούλη («Ρεξ»). Ενός έργου που σφράγισε όχι μόνο την ελληνική, αλλά και την παγκόσμια μουσική και ποιητική δημιουργία στον 20^ο αιώνα

Η Βολιώτικη Χορωδία, υπό την διεύθυνση της κας Στάσας Τζάλλα, αποφάσισε να παρουσιάσει ολοκληρωμένο το έργο στο κοινό του Βόλου με την πολύτιμη σύμπραξη της Χορωδίας του Μουσικού Πολιτιστικού Συλλόγου Αταλάντης, η καλλιτεχνική διευθύντρια της οποίας, κα Αντιγόνη Κερετζή, έχει επί σειράν ετών συνεργαστεί με τον Μίκη Θεοδωράκη.

Μετά από ένα και πλέον έτος μεθοδικής προετοιμασίας του πολυσύνθετου αυτού έργου, έχουμε σήμερα την τιμή να προσκαλέσουμε τις συμπολίτισσες και τους συμπολίτες στην συναυλία μας, που θα πραγματοποιηθεί

την Κυριακή 15 Ιουνίου 2014, ώρα 8:30 μμ, στο ανοιχτό δημοτικό θέατρο Βόλου «Μελίνα Μερκούρη»

Στην συναυλία συμμετέχουν, εκτός από τις δύο Χορωδίες, οι πολύ γνωστοί τραγουδιστές Γεράσιμος Ανδρεάτος και Ιωάννα Φόρτη.

Το μουσικό σχήμα συγκροτείται από τους Βολιώτες μουσικούς Νίκο Νέβρο (που είχε και την επιμέλεια της ορχηστρικής προσαρμογής), Γιάννη Αργυρόπουλο, Εύη Κανελλοπούλου, Γιάννη Καραμανιώλα και Κώστα Δρακούλη. Την καλλιτεχνική διεύθυνση έχουν η κα Αντιγόνη Κερετζή και η κα Στάσα Τζάλλα.

Στο πρώτο μέρος της συναυλίας θα ακουστούν οι κύκλοι τραγουδιών του Μίκη Θεοδωράκη «Επιφάνια», σε ποίηση Γιώργου Σεφέρη, με τις Χορωδίες και τον Γεράσιμο Ανδρεάτο, και «Μαουτχάουζεν», σε ποίηση Ιάκωβου Καμπανέλλη, με την Ιωάννα Φόρτη. Στο δεύτερο μέρος θα εκτελεστεί το «Άξιον Εστί», το οποίο περιλαμβάνει τρία μέρη. Μέρος Α’: Η Γένεσις, Μέρος Β’: Τα Πάθη, που διαρθρώνονται σε ψαλμούς, άσματα και αναγνώσματα, και Μέρος Γ’: Το Δοξαστικόν. Συμμετέχουν ως  ψάλτης ο Ευάγγελος Κακάλιας, ως λαϊκός τραγουδιστής ο Γεράσιμος Ανδρεάτος, και ως αναγνώστης ο Χαράλαμπος Σκυργιάννης.

Προσκλήσεις διατίθενται από το βιβλιοπωλείο Παπασωτηρίου (Δημητριάδος-Κουμουνδούρου), από το δισκοπωλείο Classic (Ερμού 187), από το Κέντρο Πληροφόρησης «Δίαυλος» του Δήμου Βόλου (Τοπάλη και Δημητριάδος) και από τα μέλη της Βολιώτικης Χορωδίας. Η τιμή των προσκλήσεων είναι 10 €, και 7 € για άνεργους, πολύτεκνους, τρίτεκνους, φοιτητές και μαθητές. Περισσότερες πληροφορίες στο τηλ. 6947024547, κ. Σκυργιάννης.
(δημοσιεύτηκε στον τοπικό τύπο την Κυριακή 01.06.2014)

κυκλο-φ-οριακα 769 28.05.2014

Βόλος, ο κόμβος του Δημαρχείου

Αγαπητοί αναγνώστες, καλημέρα για εφτακοσιοστή εξηκοστή ένατη φορά στα κυκλο-φ-οριακά.

Ολοκληρώθηκαν, ως γνωστόν, όλες οι εκλογικές διαδικασίες, κέρδη και ζημίες καταμετρώνται και αναλύονται ακόμη, μηνύματα κυκλοφορούν όπως πάντα, κάποια ριζική αλλαγή δεν φαίνεται να προκύπτει ακόμη στο γενικό πλαίσιο της ζωής μας.

Βεβαίως ορισμένες σημαντικές αλλαγές συνέβησαν. Π.χ. στην Περιφέρεια Αττικής ή στον Δήμο Λάρισας. Στον Δήμο του Πειραιά, όπου δημαρχεύει, πλέον, ο ίδιος ο Ολυμπιακός Πειραιώς. Στον Δήμο Νέας Φιλαδέλφειας, όπου οι πολίτες επέλεξαν έναν νέο Δήμαρχο, ο οποίος έχει διατυπώσει κάποιες τεκμηριωμένες επιφυλάξεις για την κατασκευή του νέου γηπέδου της ΑΕΚ μέσα στον ιστό της πόλης (ξέρετε, αυτό το γήπεδο που θα ονομαστεί, λέει, «Αγία Σοφία»…).

Στον νομό μας, πολλές οι αλλαγές. Χαμένη η κα. Λαΐτσου στο Βελεστίνο, κερδισμένος ο κ. Νασίκας, επανέρχεται μετά από χρόνια ο κ. Πρεβεζάνος στη Σκιάθο, επικράτηση του κ. Εσερίδη επί του κ. Χατζηκυριάκου στον Αλμυρό, όπου προσπάθησε να επανέλθει και ο κ. Ράππος αλλά αποκλείστηκε στον 1^ο γύρο. Να επανέλθει προσπάθησε επίσης ο κ. Βακούλας στο Νότιο Πήλιο αλλά δεν τα κατάφερε, νικητής αναδείχτηκε ο νυν κ. Φορτούνας. Οι νυν Δήμαρχοι κκ. Βαφίνης και Βασιλούδης παραμένουν ομοίως στην Αλόννησο και στη Σκόπελο, όπου ο πρώην κ. Περίσσης δεν μπόρεσε τελικά να ανακαταλάβει τον θώκο. Αλλαγή σκηνικού στον Δήμο Ζαγοράς-Μουρεσίου, όπου επανέρχεται ο παλιός κοινοτάρχης κ. Κουτσάφτης. Και στον μεγάλο Δήμο Βόλου, το εντελώς καινούργιο σκηνικό με Δήμαρχο τον κ. Μπέο.

κυκλο-φ-ορακα 768 21.05.2014

Συμπολίτισσες και συμπολίτες, καλημέρα σας και Χρόνια Πολλά στους πολυπληθείς Ελενίτσες και Κωστάκηδες.

Φτάσαμε και στο μετά. Μετά την πρώτη Κυριακή και πριν την δεύτερη. Το αποτέλεσμα του 1^ου γύρου των εκλογών για την Τοπική και Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση είναι πανελληνίως γνωστό. Χωρίς να υποτιμώ την σημασία του 2^ου γύρου σε όλους τους άλλους Δήμους και τις Περιφέρειες, νομίζω ότι εμείς εδώ, στον Βόλο, γράφουμε, πάλι, ιστορία.

Εμείς και ο Πειραιάς, οι δύο πόλεις των Ολυμπιακών, είμαστε οι μόνες που ανέδειξαν (και μάλιστα πρώτους) τους συνδυασμούς ανθρώπων που έγιναν γνωστοί μέσω του επαγγελματικού ποδοσφαίρου.

Ο Βόλος και ο Πειραιάς, δύο λιμάνια, δύο τόποι με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και ιδιαίτερα υψηλή ανεργία, ιδίως στους νέους ανθρώπους – ποιον προβληματίζει αυτό το γεγονός; Θα μου πείτε «έχει κι αλλού ανεργία» και θα συμφωνήσω, άρα η εξήγηση θα πρέπει να βρίσκεται στα «ιδιαίτερα χαρακτηριστικά».

Με την άδειά σας θα επιχειρήσω μια ανάλυση του αποτελέσματος στον Βόλο, που δεν προέρχεται από καμία αυθεντία ούτε επιδιώκει κανένα αλάθητο. Είναι απλά κάποιες εντελώς προσωπικές διαπιστώσεις, που διαμορφώθηκαν κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου.

Πρώτη διαπίστωση, η αφενός τραγική και αφετέρου απαράδεκτη εκλογική τακτική του κύριου κυβερνώντος κόμματος, που διατηρεί μια σημαντική δύναμη. Ενώ είχε στη διάθεσή του ένα νέο, και ηλικιακά και πολιτικά, στέλεχος, άγνωστο μεν, άφθαρτο δε, πίσω από το οποίο θα έπρεπε να συσπειρωθεί χωρίς άλλη συζήτηση ολόκληρο το «παλιό» δυναμικό της παράταξης και να δώσει έναν καλόν αγώνα, επέτρεψε, με τις διάφορες παλινωδίες των διαφόρων κέντρων εξουσίας, που προφανώς αναπτύσσονται στο εσωτερικό του, τον απόλυτο κατακερματισμό των δυνάμεών του. Είχαμε και το 2010 κάτι ανάλογο, σε μικρότερη κλίμακα και σε καθαρά προσωπικό επίπεδο, τούτο που συνέβη το 2014 είναι, κατά την γνώμη μας, πρωτοφανές. Τουτέστιν, απ’ το κακό στο χειρότερο. Το αποτέλεσμα αυτής της σε πολλά εισαγωγικά «τακτικής» ήταν να βρεθούν από νωρίς αρκετά και σημαντικά στελέχη του χώρου σε άλλους συνδυασμούς είτε ευθέως ως υποψήφιοι, είτε ως υποστηρικτές, και εν τέλει ο «επίσημος» συνδυασμός, που συγκροτήθηκε, απ’ όσο καταλάβαμε, χάρη στην παλικαριά του υποψηφίου Δημάρχου και 5-6 άλλων ανθρώπων, να πάρει «ότι περίσσευε». Κύρια ευνοημένος από αυτή τη διαδικασία φαίνεται να είναι ο συνδυασμός της Νέας Εποχής.

Δεύτερη διαπίστωση, ο συγκερασμός των «ευρύτερων κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων» στον συνδυασμό της Ευθύνης, που δεν ήταν δυνατόν να συγκαλύψει ή να αποκρύψει την παρουσία του πολιτικού κατεστημένου του τόπου μας την τελευταία, τουλάχιστον, 25ετία. Το σύνθημα «ο λαός δεν ξεχνά…», που δονεί τις κατά καιρούς πορείες, σε συνδυασμό με την περιρρέουσα ατμόσφαιρα απαξίωσης συνολικά του πολιτικού κόσμου, νομίζω ότι οδήγησε σ’ αυτό το αποτέλεσμα.

Τρίτη διαπίστωση, ο συνδυασμός των Δρόμων, που κατηγορήθηκε εκατέρωθεν ως «κομματικός», ίσως (λέω «ίσως», κι ας μην παρεξηγηθεί, παρακαλώ, από καμία πλευρά) θα μπορούσε να έχει ένα ακόμη καλύτερο αποτέλεσμα αν είχε έναν νεώτερο, πολιτικά πάντα, επικεφαλής.

Τέταρτη διαπίστωση, το υψηλό ποσοστό της Νέας Εποχής είναι, κατά την γνώμη μου, αποτέλεσμα όλων των παραπάνω, ένα αποτέλεσμα καθαρής αντίδρασης, μία εκτόνωση συναισθημάτων, σε απλά ελληνικά ένα «αϊ σιχτίρ».

Τα ερωτήματα που τίθενται ενώπιον του 2^ου και τελικού γύρου είναι: α) το πολιτικό προσωπικό της πόλης έλαβε το, περιβόητο πλέον, μήνυμα;; Ιδού ο Βόλος, ιδού και οι αξίες του, ιδού πεδίον δόξης πραγματικής. Ένας συνδυασμός έσπευσε να συστήσει στους ψηφοφόρους του «αποχή» - ποτέ δεν κατάλαβα τι δηλώνει η αποχή, ξέρω απλώς ποιον ευνοεί… Πιστεύω πως οι άλλοι δύο θα πράξουν αυτό που πρέπει. β) εμείς οι συμπολίτες, οι κάτοικοι αυτής της όμορφης μεγάλης πόλης, θα μείνουμε στο, δικαιολογημένο ως ένα βαθμό, σιχτίρισμα ή θα ζυγίσουμε με ψυχραιμία τα ουσιαστικά υπέρ και κατά και θα διαλέξουμε τον σωστό δρόμο;

Η 5ετία που έρχεται, αγαπητοί μου αναγνώστες, δεν θα είναι καθόλου εύκολη, για κανέναν, ούτε, φυσικά, για τις Δημοτικές Αρχές. Τα μηνύματα είναι άσχημα, το νερό πάει για ιδιωτικοποίηση μαζί με τα υδροηλεκτρικά φράγματα, οι παραλίες πάνε για φράξιμο καθώς η Ελλάδα πωλείται, την ακόμη καλύτερη καθαριότητα την εποφθαλμιούν μεγάλα ιδιωτικά συμφέροντα – χρειαζόμαστε Αρχές που να μπορούν να συνθέτουν κι όχι να από-συνθέτουν.

Πρέπει, είναι ανάγκη, να σκεφτούμε πολύ. Γεια σας.

(δημοσιεύτηκε στην βολιώτικη "Θεσσαλία" την Τετάρτη 21.05.2014)