ένας ουρανός μ' αστέρια...

χωρίς άλλα σχόλια...


γιατί εμείς δεν τραγουδάμε για να ξεχωρίσουμε, 
αδερφέ μου, 
απ' τον κόσμο.


εμείς τραγουδάμε 
για να σμίξουμε τον κόσμο.

κυκλο-φ-οριακα 715 27.06.2012

μία παραλία στο Αιγαίο...

Τελειώνει οσονούπω και ο Ιούνιος. Κυβέρνηση έχουμε, βεβαίως, υπουργό οικονομικών δεν έχουμε ακόμη και ο εγχειρισμένος πρωθυπουργός είναι μία απλή σύμπτωση, πιστεύω. Αλλά για τον υπουργό οικονομικών πολλοί φίλοι μου λένε ότι εγώ φταίω που αρρώστησε ο άνθρωπος διότι, δεν σας το κρύβω, από την ώρα που ανακοινώθηκε ότι τα οικονομικά μας θα τα διαχειρίζεται, ως ο προφανώς καταλληλότερος, ένας τραπεζίτης, δεν έχω πάψει να θεωρώ ότι είναι απαράδεκτο στην Κοινοβουλευτική Δημοκρατία, όπου ο Λαός ψηφίζει τους Εκπροσώπους του, στο τέλος να «εκπροσωπείται» από έναν εκπρόσωπο όχι δικό του, αλλά του στενότατου τραπεζικού κεφαλαίου. Ο όποιος πολιτικός, και παρά την μεγάλη απαξίωση του αξιώματος τα τελευταία χρόνια, έχει πολύ καλύτερη «εικόνα» από το τι συμβαίνει στην Ελλάδα του λαού από έναν ανώτατο τραπεζίτη που ζει σ’ ένα μεγάλο γραφείο περιστοιχισμένος αποκλειστικά από τραπεζικά νούμερα, στα οποία πρέπει οπωσδήποτε να φέρει την ευημερία…

Σταματώ εδώ, γιατί αν συνεχίσω μπορεί ο άνθρωπος να μην αναρρώσει ποτέ, και δεν έχω τίποτε προσωπικά μαζί του…

Έχει ανέβει και η θερμοκρασία, δεν πρέπει να συγχυζόμαστε, απεναντίας πρέπει να τραγουδάμε κάτω από «έναν ουρανό μ’ αστέρια…», σήμερα στις 21:30 στο ανοιχτό Δημοτικό Θέατρο Βόλου «Μελίνα Μερκούρη» - ελάτε να τραγουδήσετε μαζί μας τραγούδια από τον παλιό καλό ελληνικό κινηματογράφο (θυμηθείτε την σκηνή όπου ο Γιάννης Βογιατζής, ντυμένος αεροπόρος, τραγουδάει στην Μάρθα Καραγιάννη το «ένας ουρανός μ’ αστέρια…», στην ταινία του Γιάννη Δαλιανίδη «Ραντεβού στον αέρα»…).

κυκλο-φ-οριακα 714 20.06.2012

Διεργασίες για τον σχηματισμό Κυβέρνησης. Διεξάγονται από την Δευτέρα, επομένη των επαναληπτικών βουλευτικών εκλογών της 17^ης Μαΐου 2012, καλημέρα συμπολίτες.

Τα αριθμητικά αποτελέσματα είναι, πλέον, γνωστά – τα αποτελέσματα στην ζωή αυτής της χώρας μένει να τα δούμε. Ήταν πράγματι κρίσιμες αυτές οι εκλογές και η δική μας εκτίμηση είναι ότι ο λαός μας, εμείς δηλαδή, αντιληφθήκαμε πλήρως αυτή την κρισιμότητα και πήραμε, μπροστά στην κάλπη, την απόφασή μας – κανείς στην Δημοκρατία δεν δικαιούται να κρίνει την ψήφο του άλλου, όλα κρίνονται, δυστυχώς ή ευτυχώς, εκ του αποτελέσματος.

Με αισθητά αυξημένη την αποχή από την ψηφοφορία, κατά 3% περίπου, ο αριθμός των εγκύρων ψηφοδελτίων στην Επικράτεια μειώθηκε μόνο κατά 1,71%, κι αυτό γιατί μειώθηκαν αισθητά τα άκυρα και τα λευκά ψηφοδέλτια. Πράγμα που δείχνει ακριβώς μεγαλύτερη υπευθυνότητα και συνειδητή επιλογή ψήφου. Άλλο δείγμα είναι τα εξαιρετικά χαμηλά ποσοστά των εκτός Βουλής κομμάτων, που από το συνολικό 19,02% των εκλογών του Μαΐου έπεσε στο 5,98% και μάλιστα χωρίς κανένα κόμμα να υπερβαίνει το 1,59% (ΔΗ.ΞΑ-Δράση).

Το τοπίο της Βουλής, λοιπόν, διαμορφώνεται με επτά (7) κόμματα και η Κυβέρνηση αναμένεται να συγκροτηθεί από τρία ή δύο από αυτά. Είναι καιρός να δούμε και κυβερνήσεις συνεργασίας σ’ αυτή τη χώρα, ένα θέμα για το οποίο επίσης πολύ μελάνι έχει χυθεί και θα κριθεί ομοίως εκ του αποτελέσματος. Γιατί μη νομίζετε ότι κι εκεί όπου υπάρχουν λειτουργούν τι ωραία τι καλά, την ανάγκην φιλοτιμίαν ποιούμενοι λειτουργούν κι εκεί, κόσμος μπαινοβγαίνει σε υπουργεία, χώρες έχουν μείνει για μεγάλα διαστήματα ακυβέρνητες κι αυτό που λένε κάποιοι αναλυτές «ο λαός ζητάει συνεργασία για το καλό της χώρας» μια κουβέντα είναι, αφού το καλό της χώρας μας δεν έγινε, δυστυχώς, ακόμη κατορθωτό να αποσαφηνιστεί πλήρως ποιο είναι – αντιλαμβάνεστε τι εννοώ.

Αποφασίσαμε, λοιπόν, ως Έλληνες, ότι πρέπει να τηρηθούν οι μέχρι τώρα (τουλάχιστον…) δεσμεύσεις της χώρας απέναντι στους δανειστές της, με μία προσπάθεια επαναδιαπραγμάτευσης κάποιων όρων και προϋποθέσεων, χωρίς να ξέρουμε ακριβώς ποιοι θα είναι αυτοί οι «διαπραγματεύσιμοι» όροι των δύο μνημονίων. Αυτό δεν κάναμε; ή μήπως κάνω λάθος; Άρα, περιμένουμε τα επόμενα ορόσημα της ζωής μας – δεν νομίζω να ξεχάσαμε την πρώτη σύμβαση (που δεν έχει, αν δεν κάνω λάθος, υπογραφές) το μεσοπρόθεσμο, τις συμφωνίες του Ιουλίου και της 26^ης Οκτωβρίου, τον εκβιασμό για τις υπογραφές του 2^ου μνημονίου, το κούρεμα των ασφαλιστικών ταμείων, τις δόσεις των δανείων. Όλα με ημερομηνίες, ή τώρα ή ποτέ, χανόμαστε, αδήριτη ανάγκη, για το καλό της χώρας. Τώρα, πάλι, κάποιες ανάλογες αναγκαιότητες θα περιμένουμε, ίσως ελαφρά τροποποιημένες, επιμηκυμένες, ίσως λίγο πιο αναπτυξιακές, δεν ξέρω και νομίζω ότι ούτε κανένας άλλος ξέρει – «στα σκοτεινά βαδίζουμε, στα σκοτεινά προχωρούμε» (πού ‘λεγε και σε ένα αντιστασιακό τραγουδάκι το συγκρότημα «Ταμπούρι», επί Χούντας – μπα σε καλό σου, που το θυμήθηκες τώρα το Ταμπούρι!!).

Θετικές επιπτώσεις του εκλογικού αποτελέσματος στο τραπεζικό σύστημα, μετεκλογικό ράλι στο Χρηματιστήριο Αθηνών, «Θεσσαλία», 19.06.2012. Σημαίνει, άραγε, αυτό ότι η απόφαση ήταν σωστή; Θα δείξει.

κυκλο-φ-οριακά 713 13.06.2012

ποδήλατο και θάλασσα

        Τετάρτη 13 Ιουνίου κι αυτά είναι τα κυκλο-φ-οριακά 713. Και σε 4 μέρες ο μήνας έ-, ο μήνας έχει 17!  Για δεύτερη φορά μέσα σε 40 ημέρες θα πάμε να ψηφίσουμε – κι εμείς θα ξαναπούμε τα ίδια: θα πάμε όλοι να ψηφίσουμε αυτό που επιλέγει η καρδιά μας (οπωσδήποτε εκτός από το «Μαύρο Σκοτάδι»), με την ελπίδα να ξημερώσουν πραγματικά καλύτερες μέρες για τα παιδιά μας και για όλους μας. Στον χρόνο που μεσολάβησε από τις 6 Μαΐου νομίζω ότι αυτό που αναδείχτηκε μέσα από τον ορυμαγδό των αλληλοκατηγοριών και των ψευτοδιλημμάτων είναι ότι υπάρχουν πραγματικά περιθώρια βελτίωσης του ασφυκτικού οικονομικού περιβάλλοντος στο οποίο μας έχουν μέχρι τώρα στριμώξει. Μένει σ’ εμάς να επιλέξουμε τους καταλληλότερους, αυτούς που θα πετύχουν το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.
        Γιατί πάντα το αποτέλεσμα είναι αυτό που μετράει. Κι αυτό που σήμερα ζούμε, αποτέλεσμα είναι…
        Την άλλη βδομάδα, λοιπόν, θα ‘χουμε να λέμε περισσότερα.
        Μέχρι τότε, ας κάνουμε άλλη μια βόλτα με το ποδήλατο στην πόλη. Θυμηθείτε… «ένα μικρό-μικρό ποδήλατο, κι ένα μικρό-μικρό παιδί, είδαν το πρόβλημα το άλυτο, και κάναν βόλτες στη ζωή…».
        Παράδεισος η πόλη μας, ευλογία. Παίρνεις το ποδηλατάκι και πας απ’ τη μια άκρη στην άλλη, ήσυχα κι ωραία – προσωπικά έχω την τύχη να ακολουθώ διαδρομή Άγιος Κωνσταντίνος-Ψαράδικα-Δημαρχείο, μαζί με πολλούς άλλους συμπολίτες, είτε πεζούς, είτε ποδηλάτες. Και σκέφτομαι: τι μπορεί να αντικαταστήσει αυτή την αίσθηση ηρεμίας, αυτή την πρωινή ομορφιά, με την αστραφτερή θάλασσα να φιλοξενεί τους διεθνούς επιπέδου κωπηλάτες μας, με το πάρκο σε καλή, από άποψη καθαριότητας, κατάσταση, με τον Ελευθέριο Βενιζέλο να ατενίζει αγέρωχα την Ελλάδα των πέντε ηπείρων και των επτά θαλασσών, με το γεφυράκι του κυματοθραύστη, σύμβολο, πλέον, μαζί με το κτήριο Παπαστράτου, συνέχεια με τα εκατοντάδες (ή μήπως χιλιάδες;) άδεια καθίσματα στα παραλιακά καφενεία, τα ιστιοπλοϊκά σκάφη στη σειρά, το λιμάνι, τον ποδηλατόδρομο, τα ψαροκάικα, το πλήθος των συμπολιτών που ψάχνουν για φρέσκο και φτηνό ψαράκι. Δείτε, ζήστε αυτές τις εικόνες, είναι τόσο καθημερινές, όσο και σπάνιες, βρείτε τον χρόνο – πάντα υπάρχει, βγείτε από τα σιδερένια κουτάκια με τις ρόδες, που μας γεμίζουν άγχος και χοληστερίνη.

κυκλο-φ-οριακα 712 30.05.2012

αλληλεγγύη...

Καλημέρα συμπολίτες, πάει τον φάγαμε και τον Μάη τον Χρυσομάη, μας ρήμαξε στις βροχές και τις καταιγίδες ο κακορίζικος, να δούμε τι σόι καλοκαίρι θα έχουμε. Ανακατωμένα και ασταθή φαινόμενα, όπως ανακατωμένη και ασταθής είναι όλη μας η ζωή, τελευταία – στο ίδιο πνεύμα κι ο καιρός. Δεν ξέρω πότε θα ξαναλάμψει φως, πότε θα ξαναζεσταθούν οι καρδιές μας, τίποτε δεν ξέρω. Παλεύω την κάθε μέρα, τι θα γίνει αύριο, καλά-καλά αν θα μπορώ να παλεύω, δεν ξέρω.

Έχω τους «από μέσα» να μου πιπιλίζουν το μυαλό με αφόρητη τρομοκρατία, έχω και τους «απ’ έξω» υπαλλήλους να δικαιούνται να λένε ό,τι κατεβάσει η κούτρα τους. Η κυρία Λαγκάρντ, ο κύριος Γιουνκέρ, ο κύριος Μπαρόζο κι ένας ολόκληρος συρφετός, που εξασφαλίζουν τους εξωφρενικούς μισθούς τους με την συμβολή και της Ελλάδας – οι διαχειριστές των τυχών μας. Και τα δικά μας πρωτοπαλίκαρα τώρα ανακάλυψαν ότι υπάρχουν περιθώρια επαναδιαπραγμάτευσης, τώρα που έσφιξαν τα πράγματα (ξέρετε εσείς ποιοι είναι «τα πράγματα»…), μετά τα εκλογικά αποτελέσματα της 6ης Μαΐου και με διαπιστωμένη, πλέον, αφ’ ενός την πλήρη αδυναμία του Κράτους να εισπράξει τα οφειλόμενα και αφ’ ετέρου την αύξηση των κρατικών δαπανών (αν έχετε Θεό…), σύμφωνα με τα γραφούμενα του κ. Παπαδήμου στην περιβόητη προς Παπούλια επιστολή. Δηλαδή; Οι μισθοί μειώθηκαν, οι συντάξεις και οι φαρμακευτικές δαπάνες μειώθηκαν δραματικά, η Παιδεία, ο Πολιτισμός, η Κοινωνική Πρόνοια, τα Δημόσια Έργα, η Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν παίρνουν φράγκο, πώς αυξήθηκαν οι δαπάνες;;

Έλα ντε! πώς αυξήθηκαν; Το ξέρουν οι «εγκέφαλοι» (για την ακρίβεια οι «αν…») του Υπουργείου Οικονομικών που βρίσκονται σε διαρκείς συσκέψεις για το κλείσιμο της μαύρης τρύπας (που να τους καταπιεί να τελειώνουμε με δαύτους…).

29 Μαΐου...

Τρίτη και 29 Μαΐου 2012.
Τρίτη και 29 Μαΐου 1453 πήραν την Πόλιν, πήραν την...
29 Μαΐου εορτή της Αγίας Υπομονής. 
...πόση ακόμη υπομονή;;;

κυκλο-φ-οριακα 711 23.05.2012

έλα ο καρεκλάς... στον Περιφερειακό

Καλημέρα, με ελαφρά μεταχρονολογημένες ευχές για τους Κωνσταντήδες και τις Ελενίτσες και με πολλές ευχές για τα παιδιά που γράφουν στις Πανελλαδικές Εξετάσεις – η σκέψη μας είναι κοντά τους, εμείς την περάσαμε πέρυσι, για δεύτερη φορά, αυτή την αγωνία…

Ούτε σήμερα έχουμε κανονική Κυβέρνηση, το ξέρετε αυτό, πάμε για νέες εκλογές στις 17 Ιουνίου, και στο μεταξύ ελάχιστα πράγματα εξακολουθούν να λειτουργούν στην Χώρα.

Π.χ. η ήδη δημοπρατημένη εργολαβία του δικού μας Περιφερειακού κόβει βόλτες Υπουργείο-Ελεγκτικό Συνέδριο και δεν βρίσκεται ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση (όπως ήταν πάντοτε στον ελληνικό στρατό, θυμάστε;;…) να βάλει την κατάλληλη υπογραφή του να ξεκινήσει ο εργολάβος που είναι έτοιμος και υπολόγιζε να ξεκινήσει αμέσως μετά το Πάσχα, ήτοι προ ενός μηνός. Τώρα πότε θα βρεθεί η άκρη, τι να σας πω, εγώ καλά-καλά ούτε το όνομα του υπηρεσιακού υπουργού δεν έχω συγκρατήσει – όμως πάλι μην ανησυχείτε, υπάρχουν φύλακες που αγρυπνούν και ήδη έχουν στείλει τις αρμόδιες επιστολές – τι τραβάμε Κυρία μου!!

Τράτζικ! Ύστερα «έπεσαν» πάλι εκείνα τα φανάρια Περιφερειακός-Φυτόκου την προηγούμενη εβδομάδα. Εμείς το ‘χουμε πει ότι κάτι το μυστηριώδες συμβαίνει σ’ αυτόν τον κόμβο, εσείς και οι άλλοι δεν μας πιστεύετε. Αν κάποιος αποτολμήσει να βάλει τίποτε κρυμμένες κάμερες, όλο και κάτι μπορεί να καταγράψουν, πού ξέρεις.

κυκλο-φ-οριακα 710 16.05.2012

Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές η Χώρα δεν έχει, ακόμη, Κυβέρνηση. Τρεις Διερευνητικές εντολές και μία συνάντηση στο Προεδρικό Μέγαρο – οι τρεις πρώτοι μαζί και οι υπόλοιποι «κατά μόνας» - δεν απέδωσαν εισέτι αποτελέσματα. Προφανώς δεν κατέστη δυνατόν να συγκροτηθεί μία Άλλη Κυβέρνηση, άρα ή θα καταλήξουμε με μία Ίδια Κυβέρνηση ή θα ξαναπάμε στις κάλπες – τρίτος δρόμος δεν υπάρχει (ο Τρίτος Δρόμος του Ανδρέα, αν ακόμη θυμάστε, έχει εδώ και χρόνια ξεστρατίσει…).

Όμως εμείς χρωστάμε δυο λόγια για το αποτέλεσμα της 6^ης Μαΐου στην δικιά μας Μαγνησία των πέντε (5) βουλευτικών εδρών. Κι εδώ, βεβαίως, ήρθαν τα πάνω-κάτω.

Το ΠαΣοΚ που κατείχε 40,39% και δύο έδρες το 2009, τώρα έχει 9,92% (!!) και καμία έδρα, ενώ και η Κοινωνική Συμφωνία, το νεότευκτο κόμμα της κας Κατσέλη και του κου Καστανίδη κατέκτησε 0,92%. Ερευνώντας την χρονοσειρά 1974-2012.05, διάστημα στο οποίο διεξήχθησαν δεκατέσσερις (14) εθνικές εκλογικές διαδικασίες, διαπιστώνουμε ότι το «καθαρό» ΠαΣοΚ, μετά το 8,49% της πρώτης εμφάνισής του, το 1974, και το 19,53% του 1977, δεν έπεσε ποτέ κάτω από 36% και είχε μέσο όρο 1981-2009 41,52%(συμπεριλαμβανομένων των τριών απανωτών εκλογών Ιούνιο 89, Νοέμβριο 89, Απρίλιο 90)!. Αν στα ποσοστά του «καθαρού» ΠαΣοΚ προστεθούν κι αυτά του ΔΗ.Κ.ΚΙ (Δημοκρταικό Κοινωνικό Κίνημα, Δημήτρης Τσοβόλας) το 1996, 2000 και 2004, ο παραπάνω μέσος όρος 1981-2009 γίνεται 42,22!! Τώρα, ολόκληρος ο «χώρος» του ΠαΣοΚ έλαβε 10,84%. Οι αμείλικτοι αριθμοί δηλώνουν ότι πρόκειται για κατακρήμνιση, που, κατά την γνώμη μας, οφείλεται αφ’ ενός στη γενική αποδοκιμασία της πολιτικής των μνημονίων και αφ’ ετέρου στον μεγάλο τοπικό καημό από την «εξαφάνιση» του ποδοσφαιρικού Ολυμπιακού Βόλου, που αποδόθηκε ατόφια στα αθλητικά όργανα της Κυβέρνησης του ΠαΣοΚ. Σε επίπεδο προσώπων, ως θλιβερά γεγονότα αξιολογούμε την μετακίνηση της από το 1993 συνεχώς βουλευτού Μαγνησίας (6 θητείες) στην Β’ Αθηνών, όπου τελικά κατετάγη 19^η, και τον αποκλεισμό ακριβώς την τελευταία στιγμή του πρώην Νομάρχη. Οι υπόλοιποι, προσπάθησαν και κατέληξαν «καλώς αγωνισάμενοι και ευκλεώς πεσόντες».

Η «αμιγής» ΝΔ πέτυχε ποσοστό 20,12% και κράτησε την μία έδρα που είχε από το 2009. Το σημαντικό στοιχείο σ’ αυτόν τον χώρο είναι ότι οι Ανεξάρτητοι Έλληνες πέτυχαν 10,75% και επίσης εξέλεξαν βουλευτή και η Δημοκρατική Συμμαχία συγκέντρωσε 1,44% - σύνολο του διασπασμένου φέτος φιλελεύθερου χώρου 32,31%, μόνον 3,24% λιγότερο από το 35,55% του 2009, που ήταν ενιαίος. Εντυπωσιακή αντοχή, κατά την γνώμη μας. Σε επίπεδο προσώπων, ζήσαμε για μία ακόμη φορά τον ανταγωνισμό της ίδιας από το 2000 τριάδας, με επικρατήσαντα τον ίδιο βουλευτή και πρώην υφυπουργό, που συγκεντρώνει τους περισσότερους σταυρούς για 7^η φορά από το 1993 συνεχώς. Αξιοπρεπέστατη η παρουσία των υπολοίπων.

Το ΚΚΕ αύξησε ελαφρά την δύναμή του, από 8,79% το 2009 σε 9,57%, ποσοστό που είναι το υψηλότερο από το 1993, μετά το «πείραμα» του Ενιαίου Συνασπισμού. Εξέλεξε βουλευτή αυτόν που ήδη είχε.

Ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α κατέκτησε το απολύτως εντυπωσιακό ποσοστό 18,00% αλλά δεν εξέλεξε βουλευτή, λόγω των «παιχνιδιών» του εκλογικού νόμου. Η ΔΗΜ.ΑΡ έπιασε ένα επίσης εντυπωσιακό 5,94% και εξέλεξε βουλευτή τον πρώην Δήμαρχο Ιωλκού. Το 2009, που τα δύο κόμματα ήταν ενωμένα, είχαν ποσοστό 4,66%!! Φέτος πήραν μαζί 23,94%, κάπου 5,1 φορές περισσότερο, δηλαδή. Αυτό αναδεικνύει τον ανέκαθεν χώρο της ανανεωτικής αριστεράς (που εμείς οι …ρομαντικοί ποτέ δεν καταλάβαμε γιατί ξανα-διασπάστηκε…) σε πρώτο κόμμα στην Μαγνησία, με ότι αυτό μπορεί να σημαίνει για το μέλλον. Και σχετικά με τα πρόσωπα εκτιμούμε ότι εκφράστηκε μία έντονη τάση ανανέωσης με νεώτερα στελέχη, ιδιαίτερα στον ΣΥ.ΡΙΖ.Α, πράγμα επίσης καλό για το μέλλον.

Ο ΛΑ.Ο.Σ με 3,03% έναντι 5,82% το 2009, έχασε την έδρα που κατείχε, αφού πανελλαδικά δεν έπιασε το όριο του 3%. Κατόπιν αυτού, η στήλη αναρωτιέται αν η παλαιώθεν γνωστή μας Αλεπού θα επιστρέψει στα γνωστά της λημέρια.

Η Χρυσή Αυγή, με το τεράστιο ποσοστό 7,03%, κατέλαβε «δι’ αιφνιδιασμού» την πέμπτη βουλευτική έδρα και διαθέτει πανελλαδικά, ως γνωστόν, 21 έδρες. Η στήλη δεν θέλει να κάνει περισσότερα σχόλια επί αυτού, ο καιρός θα δείξει σε όλους μας πράγματα και πρόσωπα.

Γενικά, δεν έχω καταλάβει πώς και γιατί, αλλά έχω την εντύπωση ότι αυτός ο Νομός μας, με τους διάφορους μυστήριους εκλογικούς νόμους λειτουργεί κάπως ως πειραματο-νομός. Οι βουλευτικές έδρες κάνουν κάτι τρελές καραμπόλες και, συνήθως, κάθονται εδώ, σ’ εμάς. Φέτος τρία νέα κόμματα μπήκαν στη Βουλή, και τα τρία πήραν έδρα στη Μαγνησία. Το 2009 ήταν ένα το καινούργιο κόμμα (ο ΛΑ.Ο.Σ), στην Μαγνησία πήρε έδρα. Παλαιότερα ήταν «στο τσακ» να βγάλει έδρα η Πολιτική Άνοιξη. Σύμπτωση, λέτε;

Αυτά συνέβησαν στις 6 Μαΐου στην Μαγνησία. Τώρα ακόμη περιμένουμε όπως όλοι, να τελειώσουν οι διαβουλεύσεις, να δούμε πώς θα συνεχίσουμε σ’ αυτή την έρμη χώρα.

        Καιρός κι εμείς να επιστρέψουμε στα συνήθη της στήλης, την άλλη Τετάρτη. Πριν τον κλασικό χαιρετισμό, οφείλω να γράψω ότι οι αριθμητικές αναλύσεις της στήλης οφείλουν πολλά στον προ ολίγου καιρού δημοσιευμένο στην «Θεσσαλία» Πολιτικό Χάρτη της Μαγνησίας 1974-2009, που επιμελήθηκε εξαιρετικά ο φίλος δημοσιογράφος Αντώνης Φωκίδης. Γεια σας.
(δημοσιεύτηκε στην βολιώτικη "Θεσσαλία" την Τετάρτη 16.05.2012)

Παρασκευή και έντεκα ...

...και ακόμη η Ελλάδα δεν έχει Αριστερή Αντιμνημονιακή Κυβέρνηση, όπως ζήτησε η λαϊκή ετυμηγορία της περασμένης Κυριακής.

...και η πίεση στα καζάνια των "δανειστών" μεγαλώνει - με κάθε τρόπο θέλουν πίσω τα τριπλάσια τουλάχιστον από τα (προφανώς) ψυχία που κάποτε δάνεισαν στην έρμη τούτη χώρα.

...και ένας διεθνής λογιστικός έλεγχος για το πώς προκύπτουν αυτά τα απίθανα ποσά δεν είναι επιθυμητός.

- μία "επαναδιαπραγμάτευση", μία "απαγκίστρωση" (που σημαίνει ότι υπάρχει και αγκίστρι και ψαράκια που το 'χουν δαγκώσει...), μία "επιμήκυνση", ένα ακόμη "κούρεμα", μία "ανακεφαλαιοποίηση", ένα "ευρωομόλογο", ΝΑΙ.

- μία καταγγελία, ΟΧΙ - θα στενοχωρηθεί ο κ. Σόιμπλε και οι καταθέσεις μας στην Ελβετία.

τι μας αφήνεις να ζούμε, Θεέ της Ελλάδας!!;;

κυκλο-φ-οριακα 709 09.05.2012

Οι Εκλογές της 6ης Μαΐου 2012, ως διαδικασία είναι, πλέον, παρελθόν

Μας έμεινε το αποτέλεσμα. Πολλοί το αποκάλεσαν «σεισμό», άλλοι μίλησαν για μια καινούργια Ελλάδα, κάποιοι επικαλέστηκαν επισήμως την βοήθεια του Θεού, κάποιοι άλλοι έκαναν αμέσως ακόμη μία κωλοτούμπα, πολλοί έμειναν «εκτός νυμφώνος» κι άλλοι ετοιμάζονται να καθίσουν στα έδρανα μιας δημοκρατίας στην οποία δεν πιστεύουν – τα πάνω-κάτω. Ο «σοφός Λαός» εκφράστηκε κατά 65,10%, ψήφισε 2,36% άκυρο/λευκό κι έδωσε την ψήφο του σε επτά (7) κόμματα που μπαίνουν στην Βουλή και σε άλλα είκοσι πέντε (25) που δεν περνούν το όριο του 3% και δεν μπαίνουν στην Βουλή. Σε αριθμούς αυτό αντικατοπτρίζεται ως εξής: εγγεγραμμένοι 9.949.401, έγκυρα 6.324.104 (ποσοστό 63,54%) κι απ’ αυτά 5.118.793 παίρνουν τα 7 κόμματα (ποσοστό 81,29% επί των εγκύρων, 51,65% επί των εγγεγραμμένων) και 1.178.264 παίρνουν τα υπόλοιπα 25 (ποσοστό 18,71% επί των εγκύρων, 48,35% επί των εγγεγραμμένων). Δηλαδή, αν ορθώς θεωρήσουμε ότι το σύνολο του εκλογικού σώματος είμαστε 9.949.401 άτομα και αναγάγουμε σε αυτόν τον αριθμό τον πραγματικό αριθμό ψήφων που έλαβε κάθε κόμμα, καταλήγουμε στα εξής ωραία ποσοστά: ΝΔ 11,98% (από 18,85% επισήμως, επί των εγκύρων), ΣΥΡΙΖΑ 10,66% (από 16,78%), ΠαΣοΚ 8,38% (από 13,19%), ΑνεξΈλληνες 6,74% (από 10,60%), ΚΚΕ 5,59% (από 8,48%), ΧΑ 4,43% (από 6,97%), ΔημΑρ 3,88%, (από 6,10%) σύνολο 51,65% επί των εγγεγραμμένων δηλαδή επί του συνόλου του εκλογικού σώματος, όπως είπαμε και παραπάνω.

εκλογές 2012 ...

παραμεθαύριο ψηφίζουμε


ο βαγγέλης λέει σε τρία χρόνια τέλος
ο αντώνης λέει ότι θα μας αναπτύξει
η αλέκα δεν θέλει να κυβερνήσει
ο αλέξης δηλώνει έτοιμος να αναλάβει
ο φώτης δεν ξέρει τι θέλει
ο γιώργος έπαιξε κι έχασε
η ντόρα θα συνεργαστεί με όλους
ο πάνος ούτε νεκρός θα συνεργαστεί
η λούκα διαρκώς απολογείται
ο στέφανος είναι ένας ταύρος χωρίς κέρατα
ο δημήτρης έμπλεξε με τον στέλιο
ο θάνος υπάρχει στο ίντερνετ
οι πειρατές υπερασπίζονται το ίντερνετ
οι οικολόγοι προσπαθούν να αρθρώσουν
οι φασίστες ετοιμάζονται
εσύ τι λες;

τραγούδια με αριθμούς, από το 1 ως το 100 ... έκδοση 2η, βελτιωμένη και επαυξημένη

...και το όμορφο παιχνίδι της μουσικής με τους αριθμούς συνεχίζεται.
εδώ, πλέον, υπάρχουν και οι σύνδεσμοι στο youtube, όσοι βρέθηκαν, τα λεγόμενα γιουτουμπάκια.
καλή διασκέδαση... 

01 …ένας μάγκας στο Βοτανικό… (Σ.Καζαντζίδης) http://www.youtube.com/watch?v=9A9UU-HgAHo

+ …ένα το χελιδόνι κι η άνοιξη ακριβή… (Μίκης Θεοδωράκης, Οδυσσέας Ελύτης, Γρηγόρης Μπιθικώτσης – Ένα το χελιδόνι – Άξιον Εστί, 1964) http://www.youtube.com/watch?v=VTReB0eakWQ

02 …δυο μάγκες μες στη φυλακή τα βάλαν με το διευθυντή…(Κώστας Τζόβενος, Ρίτα Αμπατζή – Βρε μάγκες δυο στη φυλακή – 78 στροφές, 1934) http://www.youtube.com/watch?v=rKT_YMElr_Y

+ …δυο-δυο πέρασαν, πέρασαν, να τα, τα κορίτσια… (Διονύσης Σαββόπουλος, Δ.Σ, Δ.Σ – Τα κορίτσια που πηγαίνουν δυο-δυο – Φορτηγό, 1966) http://www.youtube.com/watch?v=VLw4B_6Hw4E

03 …τρεις μάγκες είμαστε, κι οι τρεις αδέρφια / για μας είν’ η ζωή γεμάτη κέφια… (Γιώργος Μητσάκης)

+ …τρία παιδιά βολιώτικα… (Δημοτικό) http://www.youtube.com/watch?v=2E4HAOr9WQ8 (εκτέλεση Λάμπρος Παπαθανασίου)

04 …γλέπω τέσσεροι παρέα κι όλοι από τον Περαία / κι εφουρμένανε χασίσι με τη φετινή τη κρίση… (Γιώργος Μπάτης – Καμηλιέρικο, 1934) http://www.youtube.com/watch?v=H6TD4S90qAk

+ …τέσσερα πόδια δυνατά, και μια κουτσή κιθάρα… (Μάνος Λοϊζος, Λευτέρης Παπαδόπουλος, Δήμητρα Γαλάνη – Κουτσή κιθάρα – Για μια μέρα ζωής, 1980) http://www.youtube.com/watch?v=6-JH2oElfI0

05 …πέντε μάγκες στον Περαία πέρναγαν απ’ τον τεκέ… (Γιοβάν Τσαούς (Γιάννης Εϊντζιρίδης)) http://www.youtube.com/watch?v=5pIeV8sJ-N8 (εκτέλεση Αγάθωνας Ιακωβίδης)

+ …πέντε-πέντε δέκα, δέκα-δέκα ανεβαίνω τα σκαλιά… (Μίκης Θεοδωράκης, Μ.Θ, Γρηγόρης Μπιθικώτσης – Βάρκα στο γιαλό) http://www.youtube.com/watch?v=1NztTZAUBsg (μαζί με Ρία Κούρτη)

06 …γύρω τους πεντέξι μάγκες / που όλο κάναν ματσαράγκες / το αλάνι να τουμπάρουν και το σπλάχνο να του πάρουν… (Βαγγέλης Παπάζογλου – Τσαχπίνα μαυρομάτα, 1934) http://www.youtube.com/watch?v=VLw4B_6Hw4E (εκτέλεση Περπινιάδης)

+ … Μου 'πε πως θα 'ρθει στις οκτώ / ντ' ακόρ, βρέξει δε βρέξει / κι έσπασα όλα τα ρεκόρ / μόλις μου είπε στις οκτώ / και στήθηκα απ' τις έξι… (Γιώργος Μουζάκης, Γιώργος Οικονομίδης, Ρένα Βλαχοπούλου – Έχω απόψε ραντεβού) http://www.youtube.com/watch?v=V9TjzVf6FS4

07 …μάγκες στην τρίχα έξι-εφτά / κρατούν καλάμι και λουλά… (Ιάκωβος Μοντανάρης-Γιακουμής, Ι.Μ, Μαρίκα Φραντζεσκοπούλου-Πολίτισσα – Τα μαστούρια, 1932) http://www.youtube.com/watch?v=RY4Z7oThRZQ

+ …εφτά τραγούδια θα σου πω / για να διαλέξεις το σκοπό… (Μάνος Χατζιδάκις, Μιχάλης Κακογιάννης, Μελίνα Μερκούρη – Εφτά τραγούδια θα σου πω – Ο Ελληνικός Κινηματογράφος και ο Μάνος Χατζιδάκις παρουσιάζουν, 1985) http://www.youtube.com/watch?v=6vKDq1cw0OU (εκτέλεση Μαίρη Λω)

08 …το τραίνο φεύγει στις οκτώ… (Μίκης Θεοδωράκης, Μάνος Ελευθερίου, Μαρία Δημητριάδη – Το τραίνο φεύγει στις οχτώ – Ο Θεοδωράκης διευθύνει Θεοδωράκη Νο 1, 1970) http://www.youtube.com/watch?v=ATl0FUj_dTw

09 …και ο μήνας έχει εννιά… (Μιχάλης Σουγιούλ, Γιώργος Τζαβέλλας, ΝίκοςΓούναρης & Τρίο Κιτάρα) http://www.youtube.com/watch?v=FEDdmodk4JY

10 …δέκα χρόνια σ’ αγαπώ, τα καλύτερα της νιότης μου τα χρόνια… (Χειμερινοί Κολυμβητές, Αργύρης Μπακιρτζής – Τώρα που παντρεύεσαι – Χειμερινοί Κολυμβητές, 1981) http://www.youtube.com/watch?v=4bt_GYEq7c0

τραγούδια με αριθμούς, από το 1 ως το 100...

Στις 27 Μαρτίου 2012, στο φιλικό μας ιστολόγιο "Οι λέξεις έχουν τη δική τους Ιστορία" έγινε μία "σκυταλοδρομία" προκειμένου να βρεθούν εκατό (100) τραγούδια που να περιέχουν αναφορά στους αριθμούς, από ένα (1) έως εκατό (100).
Μία πραγματικά πρωτότυπη ιδέα του κ. Νίκου Σαραντάκου, που ξεκίνησε από κάποια τραγούδια με μάγκες και ολοκληρώθηκε μετά από 256 σχόλια ολόκληρης της μεγάλης παρέας του ιστολογίου, στην οποία, βεβαίως, έχουμε την χαρά να συμμετέχουμε κι εμείς.
Ολόκληρο το κείμενο και όλα τα σχόλια μπορείτε να τα βρείτε στην διεύθυνση http://sarantakos.wordpress.com/2012/03/27/manges/.
Εμείς είπαμε να συμμαζέψουμε αυτές όλες τις αναφορές, τις παραπομπές, τους σκόρπιους στίχους, τα γιουτουμπάκια και τα συναφή και να φτιάξουμε έναν Πίνακα με κατά το δυνατόν πλήρη προσδιορισμό του τραγουδιού στο οποίο αναφερόμαστε, που περιέχει, όπως είπαμε αναφορά σε αριθμό.
Ψάξαμε, λοιπόν, αρκετά.
Βρήκαμε πλήρεις τίτλους, όλους τους συντελεστές, στα περισσότερα και τον δίσκο που περιέχει το τραγούδι. Όσα δεν βρέθηκαν στην δισκογραφία είναι υπογραμμισμένα.
Για μερικούς αριθμούς δεν έγινε δυνατό να βρεθεί ελληνικό τραγούδι, έτσι, καταχρηστικά, δεχτήκαμε κάποιο ξένο και αυτά τα τραγούδια είναι καταγραμμένα με χρώμα μπλε - αν έχετε κάτι ελληνικό να προτείνετε, ευχαρίστως θα το συμπεριλάβουμε. Το ίδιο χρώμα μπήκε και σε δυο-τρία τραγούδια που έχουν τον αριθμό στον τίτλο.
Βέβαια, δεν υπάρχει μόνο αυτό το ένα ή τα δύο τραγούδια για κάθε αριθμό, για κάποιους υπάρχουν, μάλιστα, πάρα πολλά (π.χ. 1, 2, 7, 100...). Εδώ είναι αυτά που μας ήρθαν πρώτα στον νου, πρώτα στην σκυταλοδρομία και έχουν, εν πολλοίς, συμφωνηθεί από όλη την παρέα - με εξαίρεση το 100, που το διάλεξα μόνος μου. 
Το τραγούδι που περιέχει τον αριθμό ενενήντα ένα (91) είναι μία λύση ανάγκης, μία συμφωνία της τελευταίας στιγμής, εν αναμονή κάτι καλύτερου - αλλά δεν είναι εύκολο. "Έφαγα τα νύχια μου", σκάλισα ότι ήξερα, τραγούδι με ατόφιο ενενήντα ένα δεν βρήκα. Αν μπορείτε, βοηθάτε.
Και ιδού, λοιπόν, ο Πίνακας με τα Τραγούδια με Αριθμούς, από το 1 ως το 100:

κυκλο-φ-οριακα 708 25.04.2012

Ποδηλατόδρομος, κάπου αλλού...

Πέρασε και το Άγιον Πάσχα των Ελλήνων. Τι περιμένουμε πλέον; Εκλογές, 6 Μαΐου, καταστάλαξε. Με τριάντα έξι (36) κόμματα δηλωμένα στον Άρειο Πάγο – έχει για όλα τα γούστα, η στήλη δεν έκανε ποτέ «προπαγάνδα» για κανέναν πολιτικό σχηματισμό, δεν θα αλλάξει τώρα τις υπερεικοσαετείς καλές της συνήθειες. Θα πει μόνο τούτο: πρέπει να πάμε όλοι να ψηφίσουμε αυτό που θέλει η ψυχή ή/και το χέρι μας, ακόμη κι αν αυτό είναι απλώς το μη χείρον και καθόλου το βέλτιστον. Είναι λάθος η αποχή και το λευκό. Έχουν έτσι φτιάξει τον εκλογικό νόμο που όσο μεγαλύτερη είναι η αποχή και το λευκό, τόσο καλύτερα είναι τα πράγματα για το κόμμα που θα συγκεντρώσει τις περισσότερες ψήφους. Και δεν ισχύει τίποτε άλλο από όσα ακούγονται περί δήθεν άμεσης επανάληψης των εκλογών σε περίπτωση αποχής μεγαλύτερης του 50%, ακόμη και από παπαγαλάκια των δύο «μεγάλων» κομμάτων, τα οποία σαφέστατα ευνοούνται από μία μεγάλη αποχή. Τίποτε. Θα πάμε να ψηφίσουμε αυτό που νομίζουμε καλύτερο για το άμεσο μέλλον μας (για το απώτερο, ποιος μπορεί να κάνει την παραμικρή πρόβλεψη;…), κι ο Θεός της Ελλάδας ας βάλει το χέρι του.

Ως τότε, θα ζούμε με λόγια, τα ίδια πάλι μεγάλα και σπουδαία, με τα ίδια σενάρια, τα ίδια πρόσωπα, την ίδια αδελφική αγάπη μέσα στα κόμματα, όλα όπως τα ξέραμε, και μερικές καινούργιες, φρέσκιες παρουσίες, που η Ιστορία θα δείξει πόσο θα αντέξουν στην κατεστημένη πίεση.

Τέλος περί αυτών.

πασχαλινές ευχές ...

Καλή Ανάσταση, Καλή Ανάταση, Καλή Λευτεριά.
Κι ας πάει και το παλιάμπελο, παρέα με τον στροβιλιζόμενο οβελία.
Και μ' ένα ποτηράκι ευγενές κρασί Montbazillac με φράουλα...

κυκλο-φ-οριακά 707 11.04.2012

Αισίως φτάσαμε στην Μεγάλη Τετάρτη, βοήθειά μας. Πήραμε και το «δώρο», 163 € περιουσία, μένει να δούμε τι πασχαλιάτικο δώρο θα πάρουν τα βαφτιστήρια μας – από τα οποία δώρα περιμένει, λέει, να «σηκωθεί» η τοπική αγορά. Και εκλογές όχι, δεν προκηρύχτηκαν ακόμη, ίσως σήμερα τ’ ακούσουμε τα μαντάτα, για να προγραμματίσουμε κι εμείς οι απλοί πολίτες τις Κυριακές του Μαΐου μας. Διότι οπωσδήποτε πρέπει να πάμε να ψηφίσουμε, το εκλογικό σύστημα λειτουργεί έτσι που κάθε σκέψη αποχής πρέπει να αποκλείεται. Θα ξαναβρούμε ευκαιρία να πούμε δυο λογάκια πάνω σ’ αυτό το πραγματικά κρίσιμο θέμα.

Την περασμένη εβδομάδα κάπως τά ‘φερε η ζωή και μετακινούμασταν κάθε μέρα Βόλο-Λάρισα, ευτυχώς για καλό λόγο. Και δεν γίνονταν αλλιώς, έπρεπε οι μετακινήσεις αυτές να γίνονται με αυτοκίνητο. Λοιπόν, διαπιστώσαμε ότι σ’ αυτή τη χώρα του παραλόγου που μας έλαχε να ζούμε, ακόμη μία απόδειξη παραλογισμού βρίσκεται στον δρόμο, στον Αυτοκινητόδρομο της Εθνικής Οδού. Ο οποίος Αυτοκινητόδρομος είναι ένας εξαιρετικός οδικός άξονας, γρήγορος και ασφαλής και … άδειος. Μάλιστα, άδειος, ελάχιστα οχήματα κυκλοφορούν σ’ αυτόν σε καθημερινή βάση. Ο λόγος είναι ένας: τα πανάκριβα διόδια. Γι’ αυτό λέω, ο θρίαμβος του παραλόγου. Είδαμε και πάθαμε να αποκτήσουμε έναν δρόμο της προκοπής στην Ελλάδα και τώρα δεν τον χρησιμοποιούμε επειδή η χρήση του είναι παράλογα ακριβή. Ούτε εγώ τον χρησιμοποίησα, εγώ ο συγκοινωνιολόγος μηχανικός, που μαζί με όλους τους άλλους συναδέλφους δώσαμε «μάχες» για να γίνει αυτός ο δρόμος, εγώ ο πολλάκις δηλωμένος υπέρμαχος της οδικής ασφάλειας. Εξηγούμαι:

κυκλο-φ-οριακά 706 28.03.2012

Πλινθοκεραμοποιείο Τσαλαπάτα
φωτο Ζημέρης, αρχείο ΔΗ.Κ.Ι

Έγινε και η Παρέλαση. Μια παρέλαση αλλιώτικη απ’ τις άλλες, με πολλά κάγκελα και τεράστιες αστυνομικές δυνάμεις στην παραλία και πιο πάνω. Το σχέδιο πέτυχε, επεισόδια αποφεύχθηκαν, όμως μας έμεινε μια πικρή γεύση και η απορία αν αυτός ήταν ο καλύτερος τρόπος για να εορταστεί η ημέρα της Εθνικής μας Ανεξαρτησίας. Κι ήταν πολύς κόσμος στην παραλία την Κυριακή μ’ αυτή τη θαυμάσια λιακάδα, πάρα πολύς κόσμος, που είχε ή δεν είχε παρελαύνοντα νιάτα, που έφυγε με την ίδια απορία. Είδαμε και τις παρελάσεις της Αθήνας, μια θλίψη παραπάνω για την μνημονιακή Δημοκρατία μας, που καταφεύγει σε τέτοια ολοκληρωτικά μέτρα, έχοντας έτοιμους ακόμη και ελεύθερους σκοπευτές.

Μικρή εξέδρα τελικά στήθηκε και καταλήφθηκε από γέροντες των πολέμων, όπως είχαμε προτείνει εμείς πριν από δύο εβδομάδες – καλώς έγινε και καλά θα κάνει να καθιερωθεί, ανεξαρτήτως των λοιπών επισήμων (κάπου πήρε το μάτι μου και τον καινοφανή όρο «ετσιθελικοί επίσημοι») που το μέλλον θα δείξει ποια θα είναι η θέση τους. Αν, βεβαίως, συνεχιστεί ο θεσμός της παρέλασης, γιατί η προχτεσινή εικόνα δεν προδιαθέτει θετικά για την συζήτηση που γίνεται εδώ και χρόνια αν πρέπει να καταργηθεί ή όχι, συζήτηση που, λογικό επόμενο είναι, έχει φουντώσει τις τελευταίες ημέρες.

Δεν ξέρω, δεν ξέρουμε, δεν φαίνεται κατά πού βαδίζουμε. Καλά-καλά δεν είμαστε και 100% βέβαιοι ότι βαδίζουμε προς εκλογές, όλο και πιο συγκεχυμένες είναι οι περί αυτού ανακοινώσεις, ημερομηνίες πάνε κι έρχονται, δημοσκοπήσεις κατακλύζουν τον Τύπο, εξιεφταοχτωκομματική βουλή, ανεβοκατεβαίνουν πανικόβλητα τα νούμερα, κυβερνήσεις συνεργασίας επί θύραις – τι μέλλει γενέσθαι;

Το ζήτημα είναι αν υπάρχει ακόμη μνήμη ή υπάρχουν μόνο μνημόνια. Κι αν όλο αυτό που ζούμε είναι ένα μεγάλο μνημόσυνο…

«Τώρα που είναι Άνοιξη και τα λουλούδια ανθίζουν…»

παρέλαση με ΜΑΤ

Το παραπάνω κείμενο δημοσιεύτηκε στην "Θεσσαλία" την Τετάρτη 21.03.2012, Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης και Συνδρόμου Down, Εαρινή Ισημερία.


Μετά τις ειδικές αναφορές στην παρέλαση της 25ης Μαρτίου και την εξέδρα των επισήμων στα κυκλο-φ-οριακά 704 και 705 παρα-καλείσθε να καταλάβετε τι ακριβώς πρόκειται να συμβεί στον όμορφο Βόλο μας, αναφορικά αφ' ενός με την κινητοποίηση της αστυνομικής δύναμης, η οποία χαρακτηρίζεται "ισχυρή", και αφ' ετέρου με το τι θα γίνει τελικά με την εξέδρα (θα στηθεί-δεν θα στηθεί-θα στηθεί-δεν θα στηθεί-αχ! μαργαρίτα μαγιοπούλα...).


Τα κυκλο-φ-οριακά θα είναι εκεί για να σας ενημερώσουν εκ των υστέρων...

κυκλο-φ-οριακα 705 21.03.2012

μία απλή, ανθισμένη αμυγδαλιά

Καλημέρα, φτάσαμε αισίως στην εαρινή ισημερία, με ανοιξιάτικες λιακάδες.

Παραμεθαύριο έχουμε την Εθνική Επέτειο και τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου (Κυριακή, φέτος, μία αργία λιγότερη, και, όπως σας έχουμε ξαναπεί, Κυριακή θα είναι και η 28^η Οκτωβρίου υποχρεωτικά, οι δύο ημερομηνίες έχουν κάθε χρόνο σταθερή απόσταση μεταξύ τους 217 ημερών = 31 εβδομάδων ακριβώς, άρα συνολικά δύο αργίες λιγότερες φέτος. Το ίδιο συμβαίνει και με την Πρωτομαγιά και τα Χριστούγεννα, που απέχουν 238 ημέρες, ήτοι 34 εβδομάδες ακριβώς. Ευτυχώς, η Πρωτομαγιά πέφτει Τρίτη).

Οι σχετικές αποφάσεις ελήφθησαν. Η Κυβέρνηση αποφάσισε οι παρελάσεις να γίνουν. Και πολύ καλά έκανε, κάθε άλλη απόφαση θα ήταν λανθασμένη. Το Δημοτικό Συμβούλιο Βόλου αποφάσισε, ομόφωνα απ’ όσο μπόρεσα να καταλάβω διαβάζοντας τα σχετικά, αφ’ ενός να μην στηθεί εξέδρα επισήμων και αφ’ ετέρου να συμμετάσχει σύσσωμο στην παρακολούθηση της παρέλασης. Αυτή η άποψη θεωρήθηκε καλύτερη, αυτή υιοθετήθηκε, δεν ξέρουμε αν συζητήθηκε και η δική μας της προηγούμενης Τετάρτης, που έλεγε να στηθεί η εξέδρα και να γεμίσει με αναπήρους και τραυματίες πολέμου, αγωνιστές της εθνικής αντίστασης και ερυθροσταυρίτες. Άρα, πάμε για παρέλαση χωρίς εξέδρα επισήμων (κι αυτό για πρώτη φορά) και μακάρι να πάνε όλα πολύ καλά.

κυκλο-φ-οριακά 704 14.03.2012

Ο Όρκος των Φιλικών, Νίκος Εγγονόπουλος

«…απ’ τα μισά του μήνα Μάρτη

στον τόπο τούτο είναι φορές

που πάει κανείς και δίχως χάρτη» (Μάνος Ελευθερίου, Δήμος Μούτσης, «Άγιος Φεβρουάριος»)

Καλημέρα. Σε άλλον τόπο αναφέρεται, βεβαίως, το τραγούδι, στην Μικρασία συγκεκριμένα. Στον δικό μας τον τόπο χρειάζεται χάρτης στην ομίχλη, γαλότσες για την πόλη και κύκλα για τα χιόνια – Μάρτης να σου πετύχει, έχει ανθίσει κι η βερυκοκιά της αυλής και φοβάμαι μη χαλάσει η σοδειά απ’ τις πολλές βροχές πάνω στην ανθοφορία!

Με κουρεμένο το παλιό χρέος κι ένα καινούργιο, μεγαλύτερο απ’ το παλιό, πορευόμαστε προς εθνικές εκλογές πολύ αμφιβόλου αποτελέσματος, με ενδιάμεσους σταθμούς την εκλογή νέου προέδρου στο ΠαΣοΚ (τι εκλογή; αφού ένας είναι ο υποψήφιος, προς τι η διαδικασία;) και τις ποικίλες εκδηλώσεις για την 25^η Μαρτίου. Για τις οποίες εκδηλώσεις κάποια τρεμούλα ακούω ότι υπάρχει τις τελευταίες μέρες. Μας θυμίζει το «…όπου φοβάται φωνή ν’ ακούει απ’ το λαό, σ’ έρημο κάστρο ζει και βασιλεύει…» από το Μεγάλο μας Τσίρκο του Ιάκωβου Καμπανέλλη και μας οδηγεί στην βεβαιότητα ότι δεν είναι ο γιαλός στραβός, εμείς αρμενίζουμε στραβά.

Και εξηγούμαι, μετά παρρησίας ακατακρίτως: πρέπει να γίνουν όλες οι εκδηλώσεις εθνικής μνήμης, συμπεριλαμβανομένης και της παρέλασης. Πρέπει να κυματίσουν οι σημαίες, πρέπει να αισθανθούν και οι νέοι και οι μεγαλύτεροι ότι κάτι συμβαίνει, ότι κάτι σημαντικό συνέβη πριν από 191 χρόνια, πρέπει να καταλάβουν ότι ό,τι υπάρχει σήμερα σε τούτη τη γωνιά της γης υπάρχει επειδή τότε έγινε μία Επανάσταση. Όχι, δεν είναι εθνικισμός αυτό, είναι εθνική συνείδηση, είναι άλλο το ‘να κι άλλο τ’ άλλο, κι ας προσπαθούν κάποιοι να θολώσουν τα νερά. Και είναι τώρα πάλι μια περίοδος στην τεράστια ελληνική ιστορία όπου έχουμε μεγάλη ανάγκη από συλλογική εθνική συνείδηση. Αυτό δεν πρέπει να αμφισβητείται.

Από την άλλη μεριά υπάρχει μια έντονη δυσαρέσκεια του λαού, όλων ημών και υμών, δηλαδή, απέναντι στο πολιτικό σύστημα ως ενιαίο σύνολο, που έφερε την χώρα και την κρατάει βαθειά μέσα στην οικονομική κρίση. Ούτε αυτό αμφισβητείται από κανέναν, νομίζω, όσες προσπάθειες κι αν κάνει το ίδιο αυτό πολιτικό σύστημα να δείξει ότι υπάρχουν διαφορές. Το πώς και προς τα πού εκφράζεται αυτή η δυσαρέσκεια είναι ένα θέμα που σηκώνει πολύ μεγάλη συζήτηση – κι ο Γιώργος Νταλάρας έχει, πιστεύω, να πει πολλά περί αυτού.

Άρα τι κάνουμε; Καταργούμε την παρέλαση διότι «θα μας σφάξουν…» όπως φέρεται να είπε γνωστός «δεξιός ακτιβιστής» υπουργός της μεταβατικής μας κυβέρνησης, που αλλού κοιμόνταν κι αλλού ξύπνησε;

Εγώ λέω ευθαρσώς ΟΧΙ. Όποιος φοβάται φωνή ν’ ακούει απ’ το λαό ας μείνει στο έρημο κάστρο του. Η παρέλαση να γίνει κανονικά. Η εξέδρα των επισήμων να στηθεί και να γεμίσει με Αναπήρους και Τραυματίες Πολέμου, με Αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης, με γυναίκες και άντρες Ερυθροσταυρίτες, με τις σημαίες τους, τα λάβαρα και τα παράσημά τους. Αυτοί να είναι οι Επίσημοι της παρέλασης του Βόλου, σ’ αυτούς να αποδίδεται ο χαιρετισμός-φόρος πραγματικής τιμής και μνήμης.

Έτσι, εκτιμώ, θα αναβαθμίσουμε την εθνική εορτή στα μάτια των παιδιών μας, έτσι θα προάγουμε την εθνική μας συνείδηση.

Δεν διεκδικώ την απόλυτη πρωτοτυπία αυτής της πρότασης, νομίζω κι άλλοι την έχουν ήδη απ’ την περσινή 28^η Οκτωβρίου (την πρώτη παρέλαση στον Βόλο που δεν έγινε…) αναφέρει. Διεκδικώ την δυνατότητα να την πιστεύω και να την υποστηρίζω με νηφαλιότητα και πλήρη γνώση των συνεπειών. Και αμαρτίαν ουκ έχω.

Στην φωτογραφία ο όρκος των Φιλικών, πίνακας του υπερρεαλιστή Νίκου Εγγονόπουλου.