κυκλο-φ-οριακα 1280, 13 Μαΐου 2026

 

Καλημέρα συμπολίτισσες, συμπολίτες και απανταχού της γης αναγνώστες μας. Στα μισά του ο Μάης, που ήρθε στα συγκαλά του μετά το αρχικό εκφοβιστικό τριήμερο.

Το Σαββατοκύριακο βρεθήκαμε ως Χορωδοί στην Κομοτηνή, να γιορτάσουμε μαζί με τους Κομοτηνιώτες τα «Ελευθέρια» της Θράκης από τον Βουλγαρικό ζυγό από το 1913 και την «Διασυμμαχική Θράκη» (με επίσημη γλώσσα τα Γαλλικά…), στις 14 Μαΐου 1920, οπότε ο Ελληνικός Στρατός διατάχθηκε να αναλάβει εξ ονόματος των συμμάχων την κατάληψη και διοίκηση της Δυτικής Θράκης, αντικαθιστώντας τα Γαλλικά στρατεύματα. Τον Αύγουστο του ίδιου χρόνου, με τη Συνθήκη των Σεβρών, η Θράκη προσαρτήθηκε οριστικά στην Ελλάδα – δέος προκαλεί εκείνη η απολύτως σκοτεινή περίοδος της Ελληνικής μας Ιστορίας, που κατέληξε στην απολύτως καταστροφική εκστρατεία στην Μικρά Ασία και την προσφυγιά του 1922. Έχουμε ξαναβρεθεί για τον ίδιο λόγο και στο παρελθόν στην ακριτική Κομοτηνή που πολύ μας αρέσει, και ως τόπος και ως λαός, χριστιανοί και μουσουλμάνοι, να είναι καλά οι άνθρωποι.

Με την αρχή της εβδομάδας μπήκαμε στον «κανονικό» ρυθμό και επέλεξα να ταξιδέψω από την οδό Αγησάνδρου, στις Αλυκές, που χρειαζόταν, εδώ και 15 χρόνια, μια μικρή τοπική διαπλάτυνση (γράφαμε περί αυτού πριν δύο εβδομάδες). Ε! έγινε η δουλειά. Προφανώς δεν υπήρχαν νομικές ή πολεοδομικές περιπλοκές, τσακ-μπαμ! το έργο τελείωσε. Τι διδάσκει η Ιστορία; Διδάσκει ότι όταν κανείς επί 12 χρόνια άλλο ενδιαφέρον δεν έχει πέρα από το «Βολονάκι» και τα τσιπουράδικα…

Με τούτα και με τ’ άλλα και με τα διαρκή σκαψίματα για τις περιβόητες, πλέον, οπτικές ίνες, έχει προκύψει κι ακόμη ένα πρόβλημα στους δρόμους της πόλης, το οποίο δεν ξέρω αφ’ ενός πόσοι το έχουν συνειδητοποιήσει και αφ’ ετέρου πώς θα μπορέσει να αντιμετωπιστεί στο μέλλον. Γίνομαι σαφής: στην διασταύρωση των οδών έξω απ’ το σπίτι μου υπήρχαν δύο στρογγυλά μεταλλικά καπάκια φρεατίων, ένα για τον αγωγό ομβρίων υδάτων (που συνδέεται και με τα φρεάτια με τις σχάρες στα ρείθρα της κάθετης, προς την θάλασσα, οδού), ο οποίος αγωγός βρίσκεται εκεί από τις αρχές του 1980, και ένα για τον αγωγό ακαθάρτων, από την περίοδο 1981-1986. Δύο μεταλλικά καπάκια, λοιπόν, ποτέ στο ίδιο ύψος με το οδόστρωμα, άρα δύο εξ ορισμού λακκούβες. Αυτή τη στιγμή τα μεταλλικά καπάκια έχουν γίνει τέσσερα (4), τα δύο που προστέθηκαν είναι παραλληλόγραμμα, αισθητά μεγαλύτερα σε επιφάνεια και αποτελείται έκαστον από δύο βαριά τριγωνικά τμήματα (δεν ξέρω γιατί, ξέρουν αυτοί που τα βάζουν…). Και είναι δύο επειδή το ένα είναι αποκλειστικά της ΔΕΗ και το άλλο όλων των σημερινών παρόχων internet μαζί – θα θυμάστε που γράψαμε ότι κατά πληροφορία μας ο Δήμος δεν ενέκρινε την κατασκευή ενός ενιαίου σκάμματος. Τα δύο καινούργια είναι σχετικά «προσαρμοσμένα» στο οδόστρωμα, το πόσο θα κρατήσει αυτή η προσαρμογή είναι πάντοτε άγνωστο στην Ελλάδα μας.

Αλλά το μεγαλύτερο πρόβλημα θα προκύψει αν και όποτε κάποιος αποφασίσει να κάνει καινούργια, πλήρη ασφαλτόστρωση του οδοστρώματος. Κάτι που χρειάζονται αυτή τη στιγμή σχεδόν όλοι οι δρόμοι του Βόλου, αλλά ας μην τρέφετε αυταπάτες ή ας μην ακούτε μεγαλόστομες προεκλογικές εξαγγελίες, αυτές οι βελτιώσεις θα αργήσουν. Τώρα προέχουν τα καινούργια μαρμαρένια κράσπεδα στην οδό Δημητριάδος, σε αντικατάσταση των υπαρχόντων αψόγων μαρμαρένιων κρασπέδων. Όταν, που λέτε, με το καλό θα φτάσει η ευλογημένη ώρα των ασφαλτοστρώσεων στους πολλαπλώς κατεστραμμένους δρόμους της πόλης μας, τότε που δίνεται πάντα μια μάχη για να «σηκωθούν» τα στρογγυλά μεταλλικά καπάκια (μια μάχη που σπανίως στέφεται με νίκη…), τι θα γίνει με τα τετράγωνα, κατά κανόνα δύο σε κάθε διασταύρωση, καπάκια των οπτικών ινών; Τι μάχη θα είναι αυτή; Και ποιος θα είναι ο υπεύθυνος δια την ανύψωσιν; Νομίζω ότι ο πιο ωφελημένος θα είναι αυτός που πουλάει αμορτισέρ αυτοκινήτων...

Είναι τρομερό το πώς καταφέρνουμε να δυσκολεύουμε την ζωή μας σ’ αυτή τη χώρα. Κι έρχεται η άλλη και πανηγυρίζει για την (δήθεν) επιστροφή στην Ελλάδα του Ελληνικού επιστημονικού δυναμικού, που βρίσκεται έξω από ‘δω. Πρόκειται για ένα ακόμη «αφήγημα» στο πλαίσιο της Υπερ-ανάπτυξης, του Υπερ-πλεονάσματος, της Υπερ-σταθερότητας και της Υπερ-αριστείας, η οποία προετοιμάζεται για νέα αυτοδυναμία.

Τρίτη πρωί δεν ξέρουμε τι απέγινε με εκείνο το ferto, ferto στην Βιέννη, θα τα πούμε την επόμενη φορά. Και θα πούμε και μερικά περί Ανακύκλωσης. Ούτε τι θα κάνει απόψε ο Παναθηναϊκός μπορούμε να μαντέψουμε, δυστυχώς.

Καλή αντάμωση την ερχόμενη Τετάρτη. Σας αγαπώ εξωστρεφώς, γεια σας. Στην φωτογραφία οι ίδιοι (?) Ναυτοπρόσκοποι του 58^ου Σ.Ν/Π Βόλου στα Χάνια το 1966, κι αυτός με τα πολιτικά ρούχα ήταν ένας επισκέπτης Γερμανός ορειβάτης!

δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 13.05.2026, αρ.φύλλου 4637.