Με τούτα και με τ’ άλλα, τρεις μήνες από
το 2025 τους φάγαμε κιόλας.
Πέρασε και η Εθνική Εορτή
μας, κάθε πέρυσι και καλύτερα, ευκαιρίες γυρεύουν τα διάφορα «εθνικόφρονα»
στοιχειά να ξεφαντώσουν – έφτασαν να βρίζουν ασύστολα δημόσια, έφτασαν να
καταστρέφουν έργα (αμφίβολης, εν πάση περιπτώσει) τέχνης, έφτασαν να ασχημονούν
εντός του μητροπολιτικού ναού χωρίς να προκαλούν την δέουσα αντίδραση. Δύσκολοι
καιροί, συμπολίτες, κι ο σεισμός των 7,7 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ (Charles Richter, 1900-1985, Αμερικανός Καθηγητής Φυσικής και
Σεισμολογίας στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Καλιφόρνιας Caltech) στην
Μιανμάρ και στην Ταϋλάνδη ήρθε να συμπληρώσει το «παζλ», με εκείνες τις φοβερές
εικόνες της κατάρρευσης των υψηλών κτηρίων με τις πισίνες στην ταράτσα. Με εκείνες
τις εικόνες το (βρώμικο…) μυαλό μου πήγε κατ’ ευθείαν στο δικό μας Riviera Tower, στο πρώην αεροδρόμιο του Ελληνικού, στην υπό
ανάπλαση από την εταιρεία Lamda Development «Αθηναϊκή Ριβιέρα». Ένα κτήριο 49 ορόφων, ύψους 200 μέτρων, χτισμένο
στην ακροθαλασσιά (τουτέστιν μέσα στη θάλασσα…) σε μια σεισμογενή περιοχή όπως η Ελλάδα –
δεν ξέρω, ξέρουν αυτοί, οι συνάδελφοι Μηχανικοί, Γιαπωνέζοι οι περισσότεροι, με
εμπειρία σε σεισμούς, που μελετούν και κατασκευάζουν αυτό το ιδιαίτερο έργο
(αγγλιστί one of a kind…) στην ελληνική ακτογραμμή. Ευχόμαστε τα καλύτερα.
Στον Βόλο, πάλι, συμβαίνουν
διάφορα, κατά κανόνα με πρωταγωνιστή τον Άρχοντα, που καταφανέστατα, πλέον,
κάνει τα πάντα ώστε να διατηρείται στην επικαιρότητα (θετική ή αρνητική δεν
έχει σημασία, λένε οι ιματζμέικερς (imagemakers, εικονοφτιάχτες) που
ξέρουν, με προφανή απώτερο σκοπό μια βουλευτική έδρα (ώστε να γίνει και
σφαιριστήριο το καφενείο «Βουλή»…). Και φυσικά το θέμα των ημερών είναι το
σύστημα ελεγχόμενης στάθμευσης. Επειδή, ως γνωστόν, αυτή η πόλη δεν
δημιουργήθηκε με την έλευση του Άρχοντα σ’ αυτήν, ας θυμηθούμε λοιπόν:
Τον Ιούνιο 1993 ο Δήμος Βόλου αποφασίζει να
αναθέσει τον έλεγχο της στάθμευσης σε ιδιωτική εταιρεία. Υποβάλλονται προσφορές
από τρεις εταιρείες και το Δημοτικό Συμβούλιο Βόλου αποφασίζει με τις αποφάσεις
158/93 και 332/93 την ανάθεση του ελέγχου στην εταιρεία ΤΕΟΚΑΡ ΑΒΕΕ. Η σχετική
Σύμβαση υπογράφηκε στις 8 Ιουνίου 1994. Απαίτηση της σύμβασης ήταν μία Μελέτη
των τεχνικών στοιχείων ενός ολοκληρωμένου Συστήματος Ελεγχόμενης Στάθμευσης (ΣΕΣ,
η συντομογραφία αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία). Αυτή την Μελέτη την
συνέταξαν ο Πολ.Μηχ.Συγκ. Νίκος Τρίμης (ιδιώτης
Μηχανικός, υπογράφων) και ο υποφαινόμενος Πολ.Μηχ.Συγκ. Χαράλαμπος Σκυργιάννης
(αφανής, καθότι δημόσιος υπάλληλος στο ΔΕΚΑΜΜ). Ο τρίτος Πολ.Μηχ.
Συγκοινωνιολόγος Γιώργος Τουλουμάκος ήταν ο προϊστάμενος της Δ/νσης
Κυκλοφοριακού Σχεδιασμού του Δήμου Βόλου, που αρκετά αργότερα απέκτησε το
«βαρύ» όνομα «Δ/νση Βιώσιμης Κινητικότητας».
Σχετικά με την Μελέτη και το
ΣΕΣ Βόλου είναι αναρτημένη στο ιστολόγιό μου «κυκλο-φ-οριακα» η εισήγηση που
έκανα σε Ημερίδα του Συλλόγου Ελλήνων Συγκοινωνιολόγων στις 18 Ιουνίου 2002. Τα
κυριότερα και πιο ενδιαφέροντα σημεία αυτής της Μελέτης, και της μετέπειτα
εφαρμογής της φυσικά, ήταν:
α) Οι πληρωμές γίνονταν σε ειδικά
μηχανήματα AMANO, που δέχονταν κέρματα και
κάρτα και εξέδιδαν εισιτήριο – τις προάλλες στο Βερολίνο διαπίστωσα ότι η
πληρωμές για την στάθμευση γίνονται ακόμα σε μηχανήματα, καθυστερημένοι οι
Γερμανοί, εμείς έχουμε περάσει στην έξυπνη τεχνολογία… Τα μηχανήματα στον Βόλο
κράτησαν (άντεξαν) από το 1994 έως το 2014-15
β) Το ΣΕΣ
Βόλου λειτουργούσε με δύο ζώνες στάθμευσης :
α. Ζώνη βραχυχρόνιας στάθμευσης
(ΠΟΡΤΟΚΑΛΛΙ ΖΩΝΗ). Σημαίνεται με λωρίδα πορτοκαλλί χρώματος στις πινακίδες της
ζώνης. Στην ΠΟΡΤΟΚΑΛΛΙ ΖΩΝΗ τα μηχανήματα έκδοσης εισιτηρίων (tickets) δεν
εκδίδουν ticket για χρόνο μεγαλύτερο της μιας (1) ώρας. Αναλογία
στις περίπου 919 θέσεις παρά την οδό 44%.
β. Ζώνη μακροχρόνιας στάθμευσης (ΠΡΑΣΙΝΗ
ΖΩΝΗ). Σημαίνεται με λωρίδα πράσινου χρώματος στις πινακίδες της ζώνης. Στην
ΠΡΑΣΙΝΗ ΖΩΝΗ τα μήχανήματα εκδίδουν ticket για χρόνο μέχρι δέκα (10) ώρες και
διαθέτουν ειδική ρύθμιση που συμπεριλαμβάνει τον χρόνο που η στάθμευση είναι
ελεύθερη. Αναλογία στις θέσεις παρά την οδό 56%
Οι θέσεις στάθμευσης στους Οργανωμένους Χώρους
(περίπου 700) είναι μακροχρόνιας στάθμευσης (ΠΡΑΣΙΝΗ ΖΩΝΗ), πλην της οδού
Ξενοφώντος στον χώρο “Χ5. Ξενοφώντος - Δημοτικό Θέατρο” που είναι βραχυχρόνιας
στάθμευσης (ΠΟΡΤΟΚΑΛΛΙ ΖΩΝΗ).
Αξίζει να γράψω εδώ ότι οι Πινακίδες του ΣΕΣ
κατασκευάστηκαν το 1994 ως μεταξοτυπίες σε μεταλλική επιφάνεια από την εταιρεία
«Παλμός» και είναι ακόμη σήμερα, μετά από 30 χρόνια έκθεσης σε όλες τις
καιρικές συνθήκες, σε άψογη κατάσταση, έχω κρατήσει δύο, μια πορτοκαλλί
και μια πράσινη εις ανάμνησιν!
γ) Το τιμολόγιο στάθμευσης ήταν 100 δρχ./ώρα
δ)
Οι μόνιμοι κάτοικοι, τα αυτοκίνητα των οποίων διαθέτουν το ειδικό σήμα,
σταθμεύουν ελεύθερα σε όλους τους δρόμους όπου επιτρέπεται μακροχρόνια
στάθμευση (ΠΡΑΣΙΝΗ ΖΩΝΗ) στην περιοχή ΓΚΛΑΒΑΝΗ-ΓΑΖΗ-ΚΟΡΑΗ-ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΣ (μη
συμπεριλαμβανόμενη) και στο τμήμα της οδού ΣΠΥΡΙΔΗ από ΙΑΣΟΝΟΣ έως ΑΡΓΟΝΑΥΤΩΝ.
Οι θέσεις αυτές είναι συνολικά 340. Σε
όλα τα υπόλοιπα σημεία της περιοχής του ΣΕΣ Βόλου, οι μόνιμοι κάτοικοι
υποχρεούνται στην καταβολή πλήρους τέλους στάθμευσης.
Οι καταστηματάρχες, τα αυτοκίνητα των οποίων διαθέτουν το ειδικό σήμα, σταθμεύουν ελεύθερα
σε όλα τα σημεία της περιοχής του ΣΕΣ Βόλου, πληρώνοντας το μισό (1/2) του
κανονικού τέλους στάθμευσης.
Αυτά τότε. Και μετά από
διάφορες περιπέτειες, προσαρμογές, τροποποιήσεις μέχρι και πρότινος. Το 2013, η
τελευταία δουλειά μου στον Δήμο ήταν μια μελέτη για ένα νέο ΣΕΣ. Έφτασε στο
2025, και πώς έφτασε… Γεια-χαρά, αγαπητοί και αγαπητές.
Στην φωτογραφία, μικρός
αποχαιρετισμός στον καλλιτέχνη των κρουστών Γιάννη Αργυρόπουλο.
(δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 02.04.2025, αρ.φύλλου 4376)