κυκλο-φ-οριακα 1180, 31 Ιανουαρίου 2024

 

Τελευταία ημέρα του Γενάρη, Καλημέρα συμπολίτες και απανταχού αναγνώστες. Κι έρχεται ο Φλεβάρης με τις 29 ημέρες, καθότι το έτος 2024 δίσεκτον, τουτέστιν έχον 366 ημέρας, εξ ου και «δισ-εκτον». Βεβαίως, όπως όλοι γνωρίζουμε, «ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει, καλοκαίρι θα μυρίσει» οπότε όσο κι αν αγωνίζονται οι παντοειδείς μετεωρολόγοι να δικαιολογήσουν την ύπαρξή τους διαφημίζοντας «παν-τουρκικούς χιονιάδες» και «καιρούς φωτοβολίδες» – απίθανα πράγματα, σε μια Ελλάδα, επαναλαμβάνω, που δεν ξέρει πού πατάει και πού βρίσκεται και τρέχει πανικόβλητη πίσω από κάθε καραγκιοζάκι, είτε της πολιτικής, είτε του θεάματος-ακροάματος, είτε της τηλεόρασης. Και παράγει κατά συρροήν βουτυρόπαιδα, που με το πρώτο πασπάλι χιονιού κλείνονται στο σπίτι αντί να παίζουν χιονοπόλεμο στις αυλές των σχολείων…

Διαβάζω κατά καιρούς στις φιλο-κυβερνητικές ιστοσελίδες κάποιες καταθέσεις μαρτύρων (κατά κανόνα άσχετων με το συγκεκριμένο δυστύχημα) στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής για το έγκλημα των Τεμπών. Οι οποίες καταθέσεις σαφέστατα ρίχνουν όλη την ευθύνη της σύγκρουσης στον Σταθμάρχη και στον Μηχανοδηγό. Στο διάστημα 23.01-20.02.2024 θα κληθούν να καταθέσουν 24 μάρτυρες, μεταξύ των οποίων μία και μοναδική χαροκαμένη μάνα και ένας και μοναδικός επιζών. Όλοι οι υπόλοιποι, πλην του κ. Σπίρτζη, είναι με άμεσο ή έμμεσο τρόπο σημερινοί ή χθεσινοί κυβερνητικοί αξιωματούχοι ή φιλο-κυβερνητικά διοικητικά στελέχη. Είμαι απολύτως βέβαιος ότι τελικοί υπεύθυνοι θα είναι οι δύο προαναφερθέντες και ο κ. Σπίρτζης, που έκανε το έγκλημα να είναι Υπουργός στην Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Εδώ θα είμαστε, να διαβάζουμε, να βλέπουμε και να χαιρόμαστε την όμορφη χώρα μας.

Η οποία χώρα μας, αφ’ ετέρου, κατάφερε μετά από χρόνια γραφειοκρατικών αγώνων μεταξύ των υπηρεσιών της να παραχωρήσει το Πάρκο Βασιλέως Γεωργίου Α’, κατά κόσμον Πάρκο Αγίου Κωνσταντίνου (η Αγία Ελένη απουσίαζε κατά την ονοματοδοσία…) για δεύτερη φορά (τονιίω, 2^η φορά!) στον Δήμο Βόλου. Άξιον και Δίκαιον. Κι εκεί που περιχαρής διάβαζα τα της παραχωρήσεως τσακ! έρχεται η κεραμίδα, ακούστε Χριστιανοί. Το φοβερό και τρομερό «Υπερταμείο» ή ΤΑΙΠΕΔ, που διαφεντεύει όλη την ακίνητη περιουσία του Δημοσίου κατ’ επιταγήν των Μνημονίων – τα οποία Μνημόνια η Κυβέρνησή μας τα έχει στείλει στον εξαποδώ και οι επενδυτικές βαθμίδες τραβούν την ανηφόρα αλλά αυτοί οι επαίσχυντοι οργανισμοί υποδούλωσης παραμένουν σε λειτουργία – παραχωρεί στον Δήμο Βόλου 25.000 τ.μ. χόρτα, δέντρα, δρομάκια και κρατάει για την πάρτη του 185 τ.μ. όπου υπάρχει η καφετέρια!! Δεν πίστευα στα μάτια μου, τέτοιο «τρολλάρισμα». στον Άρχοντά μας δεν το φανταζόμουνα. Ρε παιδιά, έλεος πια, ανάλγητο αυτό το «Υπερταμείο». Ο άνθρωπος στην καφετέρια ήθελε να βάλει πόδι και χέρι, τα χορτάρια τι να τα κάνει, πάρκα και αηδίες…

Ακόμα γελάω. Δεν ξέρω πώς θα εξελιχθεί η κατάσταση, αλλά γέλασα μέχρι δακρύων – άτιμη κενωνία!

Αλλά δεν είναι καθόλου για γέλια το αίτημα παραχώρησης του συνόλου της χερσαίας ζώνης του Λιμένος στον Δήμο Βόλου. Το αίτημα είναι πολύ παλιό, έχει επαναδιατυπωθεί επισήμως από το Δημοτικό Συμβούλιο (κι εγώ συνέβαλα πολύ σ’ αυτό…) τον Φεβρουάριο 2010 (πωπω! 14 χρόνια πίσω…), επί Μονακό δεν ξέρω λεπτομέρειες (ποιος ξέρει;…) αλλά κατά καιρούς ακούω κάτι κραυγές, μακάρι να βρεθεί κάποια άκρη κύριοι και κυρία Βουλευτές του Νομού.

Τις προάλλες βρέθηκα επωχούμενος στο Νότιο Πήλιο. Πέντε (5) μήνες μετά τις πλημμύρες του Σεπτεμβρίου η κατάσταση παραμένει απελπιστική. Στον Πλατανιά το γερμένο σπίτι πάνω στο βουλιαγμένο λεωφορείο μαυρίζει την ψυχή. Παρακεί τα στοιβαγμένα αυτοκίνητα που ανασύρθηκαν από τον βυθό τρομάζουν (βλέπε και την σημερινή μας φωτογραφία). Στην Μηλίνα οι ρίζες των θεόρατων δέντρων, ένα κουβάρι στην ακροθαλασσιά, μαζί με την γεφυρούλα που πήρε το ποτάμι και κατάφεραν να ανελκύσουν επιτείνουν τις εικόνες της πλαγιάς που έχει φύγει και των χειμάρρων που δεν έχουν, πλέον, κοίτη αλλά ένα μεγάλο, πετροσπαρμένο ίσιωμα. Κι όλη την ώρα σκεφτόμουνα «ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει…» και τι θα γίνουν αυτοί κι άλλοι πολλοί τόποι στην γειτονιά μας, που έχουν κρεμάσει μεγάλο κομμάτι της ύπαρξής τους στον τουρισμό. Θα προλάβουν;

Στην πόλη υπάρχει η επέλαση των τροχονόμων. Για την ακρίβεια, μία ακόμη επέλαση. Οι καινούργιοι κάτοικοι, μεταξύ των οποίων ο Άρχοντας, πιθανώς και ο νέος Κύριος Διοικητής, δεν έχουν ζήσει τις καταστάσεις του παρελθόντος που έχουμε ζήσει οι παλιοί Βολιώτες. Κι έχουμε ζήσει πολλές τέτοιες επελάσεις, με τις οποίες ούτε το πρόβλημα λυνόταν, ούτε οι συμπολίτες αλλά ούτε και οι καταστηματάρχες ήταν ευχαριστημένοι. Μόνο μερικά λεφτά προστίμων έμπαιναν στα κρατικά ταμεία, αν, βεβαίως, δεν διαγράφονταν αρμοδίως. Έτσι όλοι ήταν δυσαρεστημένοι, ακόμη και οι Αστυνόμοι που έβλεπαν το μάταιον των προσπαθειών τους (τότε είχα πολλές κυκλοφοριακού χαρακτήρα επαφές μαζί τους, και όχι μόνο λόγω των Ολυμπιακών Αγώνων). Γι’ αυτό μπήκαν οι κορύνες στους άξονες των αρτηριών και με το τσακ!, ως δια (τεχνικής) μαγείας, που λένε, όλα τα προβλήματα λύθηκαν. Ακόμη και τα λεωφορεία, χωρίς πράσινα άλογα, κινούνταν πολύ πιο γρήγορα. Μόνο μερικοί, εκ φύσεως γκρινιάρηδες και εκ θέσεως αντιπολιτευόμενοι αντιτάχθηκαν. Αλλά οι κορύνες έμειναν στην θέση τους επί επτά (7) χρόνια! Διότι οι Βολιώτες τις ήθελαν. Ύστερα ήρθε ο Άρχων του Μονακό (ο Μονεγάσκος, λέει ένας καλός φίλος) και τα πήρε όλα σβάρνα.

Αλλά τώρα σφίξαν τα πράγματα. Κι αναγκάζεται να κάνει αυτό που όλοι ξέρουν πολύ καλά ότι δεν θα έχει αποτέλεσμα. Εκείνο που επίσης δεν ξέρει τι να το κάνει είναι σίγουρα το Τραινάκι του Πηλίου…

Στις 28 Ιανουαρίου 2000 έγιναν τα εγκαίνια του μετρό της Αθήνας με πάρα πολύ κόσμο στα δωρεάν δρομολόγια των συρμών. Το μετρό της Θεσσαλονίκης το περιμένουμε, επιτέλους, τον Νοέμβριο 2024.

Σας ασπάζομαι απεριφράστως. Γεια σας και Χαρά σας.

(δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα!) την Τετάρτη 31.01.2024, αρ.φύλλου 4101)

κυκλο-φ-οριακα 1179, 24 Ιανουαρίου 2024

 

«Πᾶσαν την βιωτικὴν ἀποθώμεθα μέριμναν», που σημαίνει «ας απωθήσουμε μακριά μας κάθε βιωτική μέριμνα, κάθε γήινη σκέψη και φροντίδα» προκειμένου να υποδεχθούμε τον Βασιλέα των Όλων, λέει ο Ύμνος. Καλημέρα συμπολίτες και συμπολίτισσες, την πασίγνωστη φράση από τον Χερουβικό Ύμνο την ξανάκουσα την Κυριακή στον Άγιο Νικόλαο και κατά έναν περίεργο τρόπο το μυαλό μου πήρε κάποιους περίεργους δρόμους (μυαλό είναι αυτό, ό,τι θέλει κάνει, και μη προς κακοφανισμόν ουδενός…)

Ο 30χρονος, η 49χρονη, ο 50χρονος, ο 40χρονος, η 12χρονη, ο 19χρονος, έχει κουραστεί το μυαλό μου να προσπαθεί να ξεκαθαρίσει ποιος σκότωσε ποιον, ποια πήδησε από το μπαλκόνι, ποιος φυλακίστηκε, ποιος περιορίστηκε στο σπίτι του, ποιος ή ποια αναζητείται, τίνος το πτώμα βρέθηκε πού, ποιανού η δίκη αναθεωρείται – ένας καταιγισμός άχρηστων πληροφοριών, που σήμερα είναι «πολύ σημαντικές» και εκφωνούνται τηλεοπτικώς με το δέον συγκλονισμένο ύφος και αύριο εξαφανίζονται από την «επικαιρότητα» για να αντικατασταθούν από άλλες, το ίδιο άχρηστες. Ο στόχος σαφής, αποπροσανατολισμός της τηλεοπτικής κοινής γνώμης από τα σοβαρά ζητήματα της ελληνικής πραγματικότητας, «…αποθώμεθα…», με πρώτο και χειρότερο τον πληθωρισμό, που πλησιάζει το 20%, και κατ’ ακολουθίαν τις απαράδεκτα υψηλές τιμές όλων των καταναλωτικών αγαθών. Οι οποίες τιμές δημιουργούν ένα εκρηκτικό μίγμα μαζί με την ασύδοτη κερδοσκοπία των μεγαλοκαρχαριών που λυμαίνονται τα πάντα στα θέματα της ενέργειας, της επικοινωνίας, των μεταφορών. Κι εμείς απασχολούμαστε πανηγυρίζοντας για τις αυτονόητες «επιτυχίες» τού για 5^η φορά Υπουργού ΠροΠο.

Τόσο πολύς και τόσο καλά οργανωμένος τηλε-αποπροσανατολισμός δεν έχει υπάρξει ποτέ πριν σ’ αυτή την έρμη χώρα, που είναι ξεκάθαρο, πλέον, ότι δεν ξέρει πού πατάει και πού βρίσκεται. Απλώς «απωθεί».

Στην πόλη, εκτός από το parking που δόθηκε σε λειτουργία χωρίς να έχει παραληφθεί επισήμως, ως όφειλε, από τον Δήμο Βόλου (τώρα, κατόπιν εορτής, συγκροτήθηκε Επιτροπή Παραλαβής), υπάρχει και το υπό ανακαίνιση Δημοτικό Θέατρο «Βαγγέλης Παπαθανασίου» το οποίο επίσης δεν έχει παραληφθεί – τώρα διαβάζω ότι προκηρύσσεται ή προκηρύχθηκε η προμήθεια-εγκατάσταση του ηλεκτρομηχανολογικού εξοπλισμού της σκηνής. Κι όμως, στις εορτές των εγκαινίων, στην συναυλία για τον Βαγγέλη, στην Άλκηστη Πρωτοψάλτη και στο Μαύρο Κύμα χιλιάδες ήταν οι θεατές που κάθισαν στα καινούργια καθίσματα. Αναρωτιέμαι, δεν υπάρχει θέμα νομιμότητας για τον κατά δήλωση του ιδίου του Άρχοντος «πιο νομοταγή Έλληνα πολίτη» ή φταίνε πάλι οι Υπηρεσίες; Οι οποίες Υπηρεσίες ενοχοποιήθηκαν και πάλι πρόσφατα, μετά την παραίτηση του Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου κ. Μουλά και την παράνομη σύγκληση του Δ.Σ. από τον Αντιδήμαρχο Καθαριότητας – επί του θέματος «Αντιδήμαρχοι» οφείλω μία διόρθωση: είναι μεν 15 στο σύνολο, αλλά οι 12 είναι έμμισθοι και οι 3 άμισθοι, έτσι λέει η επίσημη ιστοσελίδα του Δήμου Βόλου, στην οποία κάποτε έμπαινα και έβρισκα ένα εξαιρετικό αρχείο με παλιές αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου και τώρα δεν υπάρχει τίποτε.

Φοβάμαι ότι και γι’ αυτή την έλλειψη οι Υπηρεσίες είναι υπεύθυνες, ποιος να ρωτήσει τον Άρχοντα;. Και αναρωτιέμαι τι ακριβώς κάνει ο κ. Γενικός Γραμματέας του Δήμου και ένας σωρός από άλλους παρατρεχάμενους και παρακοιμώμενους – έχω μια εντύπωση ότι μόνο η Νομική Υπηρεσία παράγει «έργο»…

Ύστερα πήγα στον πεζόδρομο της οδού Μεταμορφώσεως – ξέρετε, κάτω από τον Ι.Ν.Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, μπρος από Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου, Κέντρο Τέχνης Τζιόρτζιο ντε Κίρικο, Δημοτικό Ωδείο και μερικά μαγαζιά – και βρήκα ακόμη ένα εργοτάξιο, παρόμοιο με εκείνο της Πλατείας Πανεπιστημίου που δεν λέει να τελειώσει. Τουτέστιν ξηλώνονται οι υπάρχουσες επιφάνειες, πλάκες, μάρμαρα, τουβλάκια και τοποθετούνται καινούργιες επιφάνειες, πλάκες, μάρμαρα, τουβλάκια. Τουτέστιν σε δουλειά να βρισκόμαστε. Ρώτησα και παρόδιους καταστηματάρχες να μου πουν την γνώμη τους και μου είπαν ότι μια χαρά ήταν ο πεζόδρομος, καμία ανάγκη ανακατασκευής δεν είχε, μερικά σπασμένα μαρμαράκια είχε, που θα μπορούσαν κάλλιστα να αντικατασταθούν. Ίσως, λέω, να υπήρχαν τίποτε ανεξόφλητα γραμμάτια ή τίποτε δωρεές προς ποδοσφαιρικές ομάδες (…) που έπρεπε να αντισταθμιστούν, λέω τώρα. Κι εκείνη η οδός Γαμβέτα, ακόμη ένα γιοφύρι της Άρτας.

Και για να μην ξεχνιόμαστε ή/και μπερδευόμαστε, όλα αυτά τα έργα ήπιας κυκλοφορίας στο κέντρο της πόλης προβλέπονται με αποφάσεις από τις αρχές του 2000 και υλοποιούνται σταδιακά. Τότε να δείτε (και να ακούσετε…) αντιδράσεις που υπήρχαν από πολίτες και ομάδες επειδή καταργούσαμε παρόδιες θέσεις στάθμευσης. Τότε η πόλη είχε υγεία, γιατί και η αντίδραση σύμπτωμα υγείας είναι, το σημερινό κουτσομπολιό στα «μέσα κοινωνικής δικτύωσης» δεν είναι, συμπολίτες. Κι αυτή την  «ήπια κυκλοφορία», που στην αρχή ήταν «πειθαρχημένη κυκλοφορία», εγώ την έφερα σ’ αυτή την πόλη, εγώ αυτοπροσώπως, κατ’ εφαρμογήν της γερμανικής Verkehrsberuhigung, που την είχα σπουδάσει στην Καρλσρούη. Και πάλι πολλοί χαμογελούσαν συγκαταβατικά, τότε, στα 1985-86. Από τότε δεκάδες είναι οι εφαρμογές, με πρώτη και κυριολεκτικά καλύτερη (παράδειγμα σε πανελλήνιο επίπεδο), την οδό Καραμπατζάκη, που μια ακατανόητη και αδικαιολόγητη βία κατέστρεψε.

Όπως ανόητη και αδικαιολόγητη ήταν η αφαίρεση των κορυνών από τους άξονες των αρτηριών (τώρα βάφουμε πρασινάδες και βάζουμε κορδελίτσες…) και η καταστροφή των ποδηλατοδρόμων (τώρα σπαταλάμε «μάτια γάτας» και χρωματάκια…).

Αλλά η μέριμνα περί τον βίον είναι απαραίτητη, είναι εδώ, συμπολίτες. Και ναι μεν, αλλά!

Σας αγαπώ υψηλοφρόνως, γεια σας!

Στην φωτογραφία κάδοι απορριμμάτων στην Βυζίτσα (τα χρώματα στο ιστολόγιό μου «κυκλο-φ-οριακα»)

(δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα!) την Τετάρτη 24.01.2024, αρ.φύλλου 4096)

κυκλο-φ-οριακα 1178, 17 Ιανουαρίου 2024

 

Το σπίτι γέμισε τριζόνια / χτυπούν σαν άρρυθμα ρολόγια / λαχανιασμένα. Και τα χρόνια / που ζούμε σαν αυτά χτυπούν / καθώς οι δίκαιοι σιωπούν / σαν να μην είχαν τι να πουν (Τριζόνια, Γιώργος Σεφέρης, Ημερολόγιο Καταστρώματος Β’, Πρετόρια, 16 Γενάρη 1942) Καλημέρα και πάλι, απανταχού αναγνώστες και αναγνώστριες, φίλες και φίλοι. Και σήμερα οι δίκαιοι σιωπούν – αλλά και το ερώτημα ποιοι είναι οι δίκαιοι στα άρρυθμα χρόνια που κι εμείς ζούμε παραμένει, εν πολλοίς, αναπάντητο.

Χρόνια πολλά στους Αντώνηδες και τις Αντωνίες – «όπου Αντώνης και μάλαμα» συνήθιζε να λέει ο πατέρας μου Αντώνης Σκυργιάννης!! Και αύριο στους Θανάσηδες και τις Αθανασίες – «ποιος Θανάσης;», που έλεγε και ο πολυαγαπημένος μας κινηματογραφικός Θανάσης Βέγγος, ακόμα μας μαγεύει το παίξιμό του. Και, παρεμπιπτόντως, είναι ο μόνος σκηνοθέτης, ηθοποιός, άνθρωπος του θεάματος, που διέσωσε στον κινηματογράφο σκηνές με τα Αναστενάρια του Λαγκαδά, σ’ εκείνο το μοναδικής εφευρετικότητας έργο τού 1967 «Τρελλός, παλαβός και Βέγγος» (αυτός, πάλι, έρμος ο τρελλός, η τρελλή, η τρέλλα, ξέρει κανείς πότε έχασαν το δεύτερο «λ» τους; ).

Οι δίκαιοι σιωπούν. Έφτασε στην Δικαιοσύνη και το θέμα του parking Φιλελλήνων, ο ανάδοχος, ο οποίος ουδέποτε αναδέχτηκε το έργο, κατέθεσε μήνυση. Στην Δικαιοσύνη όπου βρίσκεται και το θέμα της εκλογιμότητας, το θέμα του Πανθεσσαλικού Σταδίου, το θέμα των καμένων από «φαναράκι ευχών» ιστίων, το θέμα των ομοφοβικών σχολίων κατά του Προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, το θέμα των προσβλητικών σχολίων κατά της προϊσταμένης της Εφορείας Νεωτέρων Μνημείων, το θέμα των νερών των Σταγιατών, το θέμα της καταστροφής της οδού Καραμπατζάκη, το θέμα των αυθαιρεσιών ενάντια στο Τραίνο του Πηλίου κι άλλα πολλά πολλών πολιτών, σε προσωπικό επίπεδο. Κανένα νέο υπάρχει; Όσο για το θέμα του parking, έχω μια αίσθηση ότι πάει να γίνει (σε μικρότερη κλίμακα, φυσικά) ό,τι και για το σιδηροδρομικό έγκλημα των Τεμπών: καμία πολιτική ευθύνη, μόνο υπηρεσιακές…

Και λέγοντας «σιδηροδρομικό», ο νους πετάχτηκε στον Κραυσίδωνα και την σιδηροδρομική γέφυρα στην οδό Παπαδιαμάντη. Που είναι χαμηλή και προκαλεί προβλήματα όταν το ποτάμι κατεβάζει νερό, με αποκορύφωμα, για την ώρα, τα πλημμυρικά φαινόμενα του Σεπτέμβρη. Είναι ένα σημείο που δεν μπορεί να βελτιωθεί – μια απόπειρα βελτίωσης με τοπική εκβάθυνση της κοίτης όχι μόνο απέτυχε να λύσει το πρόβλημα, αλλά δημιούργησε νέο, καθώς δημιουργεί λιμνάζοντα νερά. Άρα; Άρα, κατά την γνώμη μας, δύο λύσεις είναι εφικτές:

α) Μεταφορά του Σιδηροδρομικού Σταθμού στην περιοχή του Νέου Δέλτα με ταυτόχρονη μετατροπή του σημερινού Σταθμού, με όλη την μνημειακή κτηριακή και σύγχρονη σιδηροδρομική υποδομή του σε ένα επισκέψιμο Σιδηροδρομικό Πάρκο-Χώρο Αναψυχής, με Μουσείο και λοιπά. Με αυτή την λύση η γέφυρα καταργείται και απεγκαθίσταται. Όμως αφ’ ενός το κόστος της μετακίνησης του Σταθμού είναι πολύ υψηλό και φοβάμαι ότι ουδείς θα το αναλάβει και αφ’ ετέρου θα χρειαστεί ένας σοβαρός Φορέας π.χ. σαν το ΠΙΟΠ-Πολιτιστικό Ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς, που λειτουργεί το Μουσείο Τσαλαπάτα, για να εγγυηθεί την λειτουργία του Σιδηροδρομικού Πάρκου.

β) Μετασκευή της γέφυρας σε ανοιγόμενη, όπως είναι εδώ και πάρα πολλά χρόνια η μεγάλη οδική γέφυρα της Χαλκίδας. Με αυτή την κατασκευή σε περίπτωση ανάγκης λόγω κινδύνου πλημμύρας η γέφυρα θα χωρίζεται στα δύο και τα δύο κομμάτια της θα ανυψώνονται ένα στην πλευρά της οδού Ζάχου και ένα στην πλευρά της οδού Αλαμάνας, ώστε να μην επηρεάζουν την υδραυλική ικανότητα του χειμάρρου. Επίσης υπάρχει η δυνατότητα της «συρταρωτής» γέφυρας, όπως είναι σήμερα, μετά από πολλές διαφοροποιήσεις, από τον καιρό των Ενετών ακόμη, η γέφυρα του Ευρίπου, στην Χαλκίδα. Οι λύσεις αυτές είναι τεχνικά εφικτές και εξαιρετικά φθηνότερες. Ο Σταθμός παραμένει σε πλήρη λειτουργία, με το εργοστάσιο και λοιπά, στην θέση του. Βεβαίως η σιδηροδρομική λειτουργία διακόπτεται, αλλά νομίζω ότι όταν συμβαίνουν τέτοιας έντασης καιρικά φαινόμενα ούτως ή άλλως υπάρχει μερική παύση λειτουργίας των τραίνων. Άλλωστε τέτοια φαινόμενα (ελπίζουμε ότι…) δεν συμβαίνουν κάθε μέρα.

Άλλη λύση εγώ, όσο κι αν το σκέφτηκα, δεν βρήκα. Ξέρω ότι κάποιοι χαμογελάνε συγκαταβατικά (το καημένο το παιδί, την ψώνισε…) χρόνια ολόκληρα έρχομαι αντιμέτωπος με αυτό το χαμόγελο, και τα αποτελέσματα είναι αυτά που όλοι ξέρουμε σε τούτη την έρμη πόλη – μια χαρά περνάμε, και πάντα φταίνε οι άλλοι που κάνουν λάθη, ποτέ εμείς, οι αλάθητοι του κόσμου τούτου.

Και με την ευκαιρία, είχε αρχίσει προ-Ντάνιελ έργο για ευθυγραμμίσεις και ηλεκτροκίνηση της γραμμής Βόλου-Λάρισας, τι απέγινε, άραγε, μετά-Ντάνιελ; Και επίσης (πώς έρχονται όλα στη σειρά…) 16 Ιανουαρίου 1972 συνέβη το πρώτο στη σειρά σιδηροδρομικό δυστύχημα με μετωπική σύγκρουση του Εξπρές «Ακρόπολις» με μια εμπορική αμαξοστοιχία μεταξύ Δοξαρά και Ορφανών, 21 νεκροί. 51 χρόνια αργότερα η δεύτερη μετωπική, 57 επισήμως οι νεκροί.

Χώρος και χρόνος τελείωσαν με τον Σιδηρόδρομο, τον οποίο εμείς οι Έλληνες δεν τον έχουμε σε μεγάλη εκτίμηση, προτιμάμε την ρόδα – άλλωστε πάντα «τσάντα, ρόδα και κοπάνα» ήταν τα ιδανικά μας…

Περίσσεψαν πολλά θεματάκια, υγεία να έχουμε ως την επόμενη φορά. Σας αγαπώ ανιδιοτελώς, γεια σας!

Στην φωτογραφία του Γιώργου Νάθενα το πολυβασανισμένο Τραινάκι του Πηλίου μπροστά στα «τσαρδάκια» της Αγριάς (τα οποία «τσαρδάκια» τώρα θυμήθηκαν να απαιτήσουν την απομάκρυνσή του…

(δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα!) την Τετάρτη 17.01.2024, αρ.φύλλου 4091)

κυκλο-φ-οριακα 1177, 10 Ιανουαρίου 2024

 

Καλημέρα και πάλι. Φωτισμένοι/-ες, ελπίζω, μετά τον Αγιασμό των Υδάτων στην «ομορφότερη πόλη του κόσμου» και την εμφάνιση του Αγίου Πνεύματος «εν είδει περιστεράς» το οποίον «εβεβαίου του λόγου το ασφαλές», εισερχόμεθα, πλέον, μετά το δωδεκαήμερον, εις τας του βίου τρυφάς (χαχα, η απέραντη ελληνική μας γλώσσα χρησιμοποιεί την λέξη «τρυφή» με αρνητική έννοια και παράγει απ’ αυτήν το τρυφηλός-η-ο (βίος, ζωή…) ενώ όταν προστίθεται η πρόθεση «εν» η έννοια γίνεται απολύτως θετική στο ρ. εντρυφώ και στην εντρύφηση). Ψιλά γράμματα σε χοντρά βιβλία και άγνωστες λέξεις, απνευστί!

Εισήλθαμε, λοιπόν, στο 2024, σώοι και αβλαβείς εμείς, με δύο θανάτους, 1 και 4 του ενεστώτος μηνός στον φιλικό μας περίγυρο (Βένη Σφυάκη-Σταθάκη και Αθανάσιος (Σάκης) Κολέτσος, ο Θεός να αναπαύσει τις ψυχές τους). Κι ας βάλουμε τις σκέψεις μας σε μια σειρά:

Λίγο πριν φύγει το 2023 ένας πολύ καλός φίλος, με καταγωγή από την Δράκεια, μου έστειλε ένα κειμενάκι αναφορικά με τις εκδηλώσεις στο Χωριό (νυν Δήμος Βόλου, μην ξεχνάμε…) για τα 80 χρόνια από την εκτέλεση των Δρακειωτών, με το ερώτημα αν θα «χωρούσε» στα κυκλο-φ-οριακα. Μετά χαράς το δημοσιοποιούμε το κειμενάκι, κι όποιος θέλει καταλαβαίνει…

«ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΡΆΚΕΙΑ

Διήμερες εκδηλώσεις μνήμης μέσα σε κλίμα συγκίνησης, πραγματοποιήθηκαν στην Δράκεια για την επέτειο των 80 χρόνων από την εκτέλεση των 114 Δρακειωτών πατριωτών, από τα γερμανικά ναζιστικά στρατεύματα κατοχής στις 18-12-1943.

Εξαιρετικό και πλούσιο το πρόγραμμα των εκδηλώσεων που το επιμελήθηκε ο τοπικός Αναπτυξιακός και Πολιτιστικός Σύλλογος του χωριού.

Ο Δήμος Βόλου, η Περιφέρεια και η Αντιπεριφέρεια έλαμψαν δια της απουσίας τους. Παρόντες από τους βουλευτές μόνο ο κ. Μεϊκόπουλος. Επίσης παρών και ο κ. Παπαπέτρος. Η απουσία του Δήμου Βόλου λέτε να είναι τιμωρία, μιας και οι ψηφοφόροι του χωριού έφεραν δεύτερη την παράταξη του κ. Μπέου; Ή το θέμα είναι και ιδεολογικοπολιτικό; Ή οι εκλογές αργούν πολύ;

Παρήγορο πάντως ότι η νέα γενιά της Δράκειας παίρνει τον Πολιτισμό και την Ιστορία στα χέρια της!»

Τελείωσαν οι εορταστικές εκδηλώσεις, θα μαζευτούν τα μωβ λαμπάκια και τα ελαφάκια, θα διαλυθεί το «πρώτο στην Ευρώπη ινσταγκραμικό πάρκο», που δεν κατάλαβα γιατί λεγόταν έτσι, θα αποσυρθεί και η καημένη η Αργώ, και για μία ακόμη χρονιά ο καλός μας Δήμος δεν θα κάνει, κατά πώς φαίνεται, απολογισμό δράσεων, κόστους και οφέλους. Απλώς, έχουν ξαμοληθεί τα παπαγαλάκια να μας πείσουν σχετικά με το τεράστιο κέρδος από την προσέλευση εκατομμυρίων τουριστών στα μαγαζιά, με προτεραιότητα τα τσιπουράδικα, φυσικά. Κατά τα άλλα φάνηκε για μία ακόμη χρονιά πόσο αδύναμοι και νομικά απροστάτευτοι είναι οι πολίτες που ζητούν να μην υπάρχουν ζώντα ζώα στις εορταστικές φάτνες.

Στο μεταξύ η κυβέρνηση ανα-σχηματίστηκε και επανήλθε σε παλαιότερο σχήμα, το οποίο, αν δεν απατώμαι, είχε ανα-σχηματιστεί τότε λόγω μη καλής αποδόσεως. Φαίνεται ότι τώρα, πλέον, έχει αποφασιστεί το τελειωτικό χτύπημα στην Δημόσια Υγεία, καθώς και η κατάργηση του χουλιγκανισμού (λέμε τώρα…). Ούτως ή άλλως, άκουσα ο ίδιος τον Πρωθυπουργό να αναγγέλλει για το 2024 πεντακόσιες μεταρρυθμίσεις. 500, καταλαβαίνετε; Ανατρίχιασα, ειλικρινά το λέω. Με πρώτη και …τρομακτικότερη την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων ή μάλλον (σύμφωνα με την προπαγανδιστική ορολογία των αρμοδίων στελεχών) «η κατάργηση του κρατικού μονοπωλίου στην ανωτάτη εκπαίδευση»! Καταλαβαίνουμε; Με τι ύπουλο τρόπο διαδίδεται η προπαγάνδα των πραγματικών μονοπωλίων, τα συμφέροντα των οποίων και μόνο εξυπηρετεί αυτή η «μεταρρύθμιση». Θα επανέλθουμε, το θέμα είναι πολύ σοβαρό.

Πολύ σοβαρό είναι, επίσης, το θέμα του parking Φιλελλήνων. Έχουμε ξαναγράψει επ’ αυτού, κάποιες σκόρπιες πληροφορίες και φωτογραφίες που διέλαθαν της προσοχής των διοικούντων και είδαν, τότε, το φως. Όμως τώρα το πράγμα παίρνει την σωστή του διάσταση: το parking ανατέθηκε σε μισθωτή χωρίς να έχει παραληφθεί ως έργο, χωρίς να έχει άδεια λειτουργίας και χωρίς να έχει πιστοποιητικό πυρασφάλειας από την πυροσβεστική. Και για όλες αυτές τις ελλείψεις ο Άρχοντας, εντός Δημοτικού Συμβουλίου, ένιψε διά μίαν εισέτι φοράν τας χείρας του (όπως έκανε και στις πλημμύρες και στα καμένα ιστία του ιστιοπλοϊκού σκάφους και σε πολλές άλλες περιπτώσεις) δηλώνοντας πανταχόθεν αθώος και μεταθέτοντας όλες τις ευθύνες στους κακούς υπηρεσιακούς παράγοντες. Που, ως ένα βαθμό, καλά να πάθουν κι αυτοί, άνθρωποι με εμπειρία, μηχανικοί με γνώσεις των τεχνικών και των νομικών ζητημάτων, που δεν τολμούν να αρθρώσουν μια ενάντια κουβέντα. Για το Τεχνικό Επιμελητήριο δεν τίθεται θέμα, πάσχει εδώ και χρόνια από μη θεραπεύσιμη μουγκαμάρα.

Το νταβαντούρι ξεκίνησε όταν η μισθώτρια εταιρεία, μετά από διάφορους ελέγχους, έστειλε εξώδικη δήλωση στον Δήμο. Εκεί στράβωσε η δουλειά. Φαίνεται ότι τα φιλαράκια τα τσούγκρισαν, στην απλή καθομιλουμένη, κάπως δεν τα βρήκαν στην μοιρασιά, αλλιώς δεν θα ‘σκαγε τέτοια μπόμπα. Κι εγώ τώρα ανησυχώ και για το ισόγειο κατάστημα με τον φούρνο-ζαχαροπλαστείο (ονόματα δεν λέμε…) σ’ ένα κτήριο που δεν έχει παραληφθεί αλλά Πολεοδομία και Υγειονομικό του έχουν δώσει πλήρη άδεια λειτουργίας (του καταστήματος) και ίσως, ίσως λέω, γιατί δεν έχω ακόμη βεβαιότητα, να λειτουργεί με εργοταξιακό ρεύμα!

Τέτοια συμβαίνουν, αγαπητοί και αγαπητές, όταν υπάρχουν παντοδυναμίες, ασυλίες, κολλητηλίκια, λυκοφιλίες και λοιπά παρόμοια. Τα παρόμοια στο Πανθεσσαλικό Στάδιο, στο Εθνικό Αθλητικό Κέντρο, σε όλες τις μισθώσεις – τώρα διαβάζω και για το Άσυλο, στην οδό Γιάννη Δήμου…

Τέλος. Σας αγαπώ ανελλιπώς. Γεια σας.

Στην φωτογραφία η απόλυτη μαγεία όπου το άθροισμα των κύβων των αριθμών 2 έως 9 είναι 2024 !!!

(δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα!) την Τετάρτη 10.01.2024, αρ.φύλλου 4086)

κυκλο-φ-οριακα 1176, 3 Ιανουαρίου 2024

Καλημέρα συν-Πολίτες, συν-Έλληνες, συν-Άνθρωποι. Και ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ.

Εύχομαι και ελπίζω το 2024 να είναι καλύτερο από το 2023, αν και τα μηνύματα δεν είναι διόλου αισιόδοξα, παρά την «αισιοδοξία» που, σχεδόν απεγνωσμένα, θα πω, προσπαθούσαν να εμπνεύσουν τα καθιερωμένα πρωτοχρονιάτικα μηνύματα, πανελληνίως και τοπικώς.

Στον Κόσμο ο πόλεμος Ρωσίας-Ουκρανίας, που ξεκίνησε στις 24 Φεβρουαρίου 2022, συνεχίζεται χωρίς καμία προοπτική τερματισμού. Ο πόλεμος Ισραήλ-Παλαιστινίων (Χαμάς), που ξέσπασε στις 7 Οκτωβρίου 2023, προκάλεσε χιλιάδες θύματα και τεράστιες καταστροφές, αλλά κανείς από τους «συγκλονισμένους» παρατηρητές του ΟΗΕ δεν κούνησε το μικρό του δαχτυλάκι – ποιος ξέρει πώς θα συνεχιστεί αυτή η αιώνια (από το 1948…) διένεξη.

Στην Ελλάδα το 2023 ήταν η χρονιά της παντοδυναμίας, των καταστροφών, της ανευθυνότητας και της προαναφερθείσας αισιοδοξίας σε εισαγωγικά. Κυβερνητική η παντοδυναμία, με εξαιρετικά αποδυναμωμένη και ήδη διασπασμένη την αξιωματική αντιπολίτευση (κατά πολλούς επίτευγμα και αυτό των αντιπάλων…), μια κατάσταση που επιτρέπει την απόλυτη ασυδοσία του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου και των ποικιλώνυμων ομάδων συμφερόντων (trusts), η οποία «αντιμετωπίζεται» με διάφορα επιδοματάκια, τα περίφημα pass και τα καλάθια (χωρίς τα αυγά…). Τεράστιο παράδειγμα, μοναδικό στον ευνομούμενο κόσμο, αυτό το καραγκιοζιλίκι με τα χρωματιστά τιμολόγια του ηλεκτρικού ρεύματος, που από προχθές είναι σε ισχύ. Μεγάλες οι καταστροφές, ξεκινώντας από το δυστύχημα των Τεμπών – ευχές στον Γεράσιμο-Ιάσονα που αγωνίζεται για την ζωή του κοντά έναν χρόνο τώρα – μια απίστευτη, από συγκοινωνιολογική άποψη, μετωπική σύγκρουση δύο τραίνων στις 28 Φεβρουαρίου 2023, για την οποία, καθώς φαίνεται, εξακολουθούν να αναζητούνται οι υπεύθυνοι, ακόμα και με ασυμφωνίες περί εξεταστικής-προανακριτικής επιτροπής της Βουλής, και να συσκοτίζεται όλο και περισσότερο η υπόθεση. 14 Ιουνίου 2023 περίπου 500 μετανάστες πνιγμένοι έξω από την Πύλο, εθνικό πένθος, πλήθος αντικρουόμενων ανακοινώσεων, έρευνες για διακινητές, ουδεμία ανάληψη ευθύνης. Τέλος Ιουλίου 2023 φωτιές στην Μαγνησία, εκρήξεις βομβών στην αποθήκη πυρομαχικών της Νέας Αγχιάλου, η μόνη «κίνηση» είναι η μετάθεση του Διοικητή και η μετακίνηση μερικών αεροπλάνων, ακόμη αναζητούνται αίτια και υπεύθυνοι.  Αύγουστος 2023, απόλυτη καταστροφή από πυρκαγιά στο δάσος της Δαδιάς, το 112 σε πλήρη δράση, οι δασοπυροσβέστες δεν συμμετέχουν στην κατάσβεση, όλα καλά κι όλα ωραία, ουδείς έχει κάποια ευθύνη. 18 Σεπτεμβρίου 2023 πέντε νεκροί σε επίσημη αποστολή των ενόπλων δυνάμεων στην Λιβύη, από ένα πολύ περίεργο αυτοκινητιστικό δυστύχημα – ανακοινώσεις, βαθυτάτη θλίψις, τριήμερον πένθος, ουδεμία ανάληψις ευθύνης, τι έγινε τελικά βρε παιδιά; 5-7 Σεπτεμβρίου 2023 πλημμύρα στην Θεσσαλία, τα φαινόμενα ήταν όντως μοναδικά, οι καταστροφές τεράστιες. Τα πλημμυρισμένα σπίτια, η γέφυρα και το εκκλησάκι στην Αγία Παρασκευή, η «μεγαλύτερη ελληνική λίμνη» Κάρλα, και το υποβρύχιο ελικοδρόμιο της Αεροπορίας Στρατού στο Στεφανοβίκειο. Γι’ αυτό το τελευταίο οι πληροφορίες μου λένε ότι ο κίνδυνος της πλημμύρας είχε επισημανθεί αρμοδίως από την πρώτη στιγμή που οργανώθηκε αυτό το Στρατόπεδο, μαζί με τα αντιπλημμυρικά έργα, που έπρεπε απαραιτήτως να γίνουν – φυσικά δεν έγινε τίποτε και τώρα κλαίμε που θα φύγει από την Μαγνησία η μονάδα! Υπεύθυνος κανένας. Τα πλημμυρικά φαινόμενα στον Βόλο έγιναν πιο έντονα στις 27 Σεπτεμβρίου 2023, κυρίως λόγω της αβελτηρίας σύσσωμων των παραγόντων Περιφέρειας και Δήμου (ο Άρχων εγκαλών τον Θεσσαλάρχην, ο Θεσσαλάρχης τον Θεόν, και, προσφάτως, τον αθώον παντός ύδατος μελετητήν Καθηγητήν Πανεπιστημίου…) όλα τέλεια και στο υπόγειό μας 40 cm νερό…

Αυτά ως ένας μικρός απολογισμός του απελθόντος έτους στον περίγυρο. Στην πόλη μας ως μόνο ευχάριστο γεγονός μπορούμε να αναγνωρίσουμε την επανέναρξη λειτουργίας του αγαπητού μας Δημοτικού Θεάτρου, πλέον με την ορθή επωνυμία «Βαγγέλης Παπαθανασίου». Προσωπικά αρνηθήκαμε να συμμετάσχουμε στην εναρκτήρια συναυλία, όχι, φυσικά, λόγω Παπαθανασίου ή Πιατά. Άλλος, και προφανής, πιστεύω, ήταν ο λόγος. Ο ίδιος «λόγος» που συνεχίζει για άλλα πέντε χρόνια (πλην εκπλήξεων…) αυτή την ταλαίπωρη ιστορία αυτής της ταλαίπωρης πόλης μας. Η οποία πόλη μας, όμως, θα υπηρετείται στο εξής από δέκα πέντε (αριθμητικώς 15) Αντιδημάρχους, όλους/όλες αμειβόμενους/-ες. 15 παρακαλώ! Ο Δήμος Αθηναίων έχει 14, ο Δήμος Θεσσαλονίκης 11 και 3 άμισθους, παραπέρα δεν έψαξα, εύκολο είναι αν θέλετε. Ο Δήμος Βόλου 15, συμπολίτες. Μου διάβαζε σχετικά η Ηλέκτρα και κάπου χάθηκα, είναι και οι αρμοδιότητες, τα «χαρτοφυλάκια», που λένε, τέτοια που χάνει η μάνα το παιδί, π.χ. Κλιματικής Αλλαγής – Πολιτικής Προστασίας και Διαχείρισης Αδέσποτων Ζώων και Ζώων Συντροφιάς ή Κοινωνικής Μέριμνας-Αλληλεγγύης -Ισότητας και Διαχείρισης Κοινωνικών Κέντρων ή Πολεοδομικού Σχεδιασμού και Βιώσιμης Κινητικότητας και Κυκλοφοριακών Θεμάτων – εδώ έγινε ένας σαφής διαχωρισμός, καθότι άλλο πράγμα η Βιώσιμη Κινητικότητα (τι ‘ν τούτο?) κι άλλο τα Κυκλοφοριακά Θέματα…

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ συν-Πολίτες, συν-Έλληνες, συν-Άνθρωποι. Τα κυκλο-φ-οριακά μπαίνουν στο 33^ο έτος της ύπαρξής τους (γέννηση Κυριακή 20 Ιανουαρίου 1991) και ελπίζουν, με την βοήθεια του Θεού και την δική σας πολύτιμη Αγάπη να διανύσουν και το 2024 με την ίδια όρεξη. Και με λιγότερη γκρίνια, αν είναι δυνατόν, παρακαλώ…

Σας αγαπώ και σας υπολήπτομαι διακαώς. Γεια σας.

(δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα!) την Τετάρτη 03.01.2024, αρ.φύλλου 4078)

κυκλο-φ-οριακα 1175, 20 Δεκεμβρίου 2023

 

«Καλήν ημέραν Άρχοντες κι αν είναι ορισμός σας / Χριστού την Θείαν Γέννησιν να πω στ’ Αρχοντικό σας …»

Και με το καλό να γεννηθεί στις καρδιές μας ο Χριστός. Να δούμε τον εαυτό μας αλλιώς και τον συνάνθρωπο ως άνθρωπο, ανεξαρτήτως φυλής, χρώματος ή θρησκείας. Κατ’ εφαρμογή να δούμε τους μετανάστες ως μετανάστες και όχι ως ελαιοσυλλεκτικές μηχανές – τι φοβερή έμπνευση κι αυτή! Γιατί, επιτέλους, η Αυστραλία, η Αμερική ολόκληρη, η Γερμανία, το Βέλγιο, η Σουηδία είναι ακόμη γεμάτες από Έλληνες μετανάστες, παλιούς και καινούργιους, η μετανάστευση είναι εγκατεστημένη στο DNA των Ελλήνων από τα αρχαία χρόνια στην Ιωνία, στην Σικελία, στον Πόντο. Όσο για τις ελιές, ποιος ξέρει ποιος μεγαλοκτηματίας έβαλε τον φίλο του τον Πρωθυπουργό να του βρει εργάτες…

«…οι ουρανοί αγάλλονται, χαίρει η Κτίσις όλη…»

Συγκροτήθηκε, επιτέλους, το Δημοτικό Συμβούλιο Βόλου, δύο μήνες μετά τις εκλογές (08.10-08.12.2023), μετά από αλλεπάλληλες καταμετρήσεις προκειμένου να είναι αδιαμφισβήτητα τα αποτελέσματα της σταυροδοσίας των Συμβούλων. Και προχθές Κυριακή 17.12. έγινε και η ορκωμοσία, έτοιμο από 1^ης 1^ου 2024 το νέο Δημοτικό Συμβούλιο. Ορίστηκαν από τώρα και Αντιδήμαρχοι – Πρόεδροι, καινούργιο, πάλι, σκηνικό στήνεται στους Δήμους όλης της χώρας με την κατάργηση, αυτή τη φορά, όλων των Νομικών Προσώπων – πριν από λίγα χρόνια είχαμε συνενώσεις, τώρα καταργήσεις, κάθε κυβέρνηση ό,τι θυμάται χαίρεται (ή ό,τι του φανεί του Λωλοστεφανή, ή, όπως έγραψε ο Σεφέρης, «…στήνουμε θέατρα και τα χαλνούμε / όπου σταθούμε κι όπου βρεθούμε / στήνουμε θέατρα και σκηνικά / όμως η μοίρα μας πάντα νικά…»). Να δείτε που κάποιος άλλος μεγαλοκτηματίας ή μεγαλοκαρχαρίας (μπορεί κι ό ίδιος, έτσι κι αλλιώς καμιά δεκαριά είναι…) έβαλε τον φίλο του τον Πρωθυπουργό να διαλύσει όσες δημοτικές δομές ενδεχομένως δεν υπάκουαν αυτεπαγγέλτως και προφρόνως στις βουλήσεις των ημετέρων Δημάρχων περί τα έργα. Και να δείτε που κάτι παρόμοιο ετοιμάζουν και για τις Δημοτικές Επιχειρήσεις Ύδρευσης, θα επανέλθουμε.

«…πλήθος αγγέλων ψάλλουσιν το Δόξα εν Υψίστοις…

Εμείς εντυπωσιαστήκαμε από το όνομα του νέου Αντιδημάρχου Πολεοδομίας και Βιώσιμης Κινητικότητας (τι ‘ν τούτο;;…), ο οποίος έχει σχέση με αυτά τα κρίσιμα για την πόλη αντικείμενα όσο εμείς με τα διαστημόπλοια. Κανένα σχόλιο αυτή την ώρα, μόνο ελπίζω να χαίρεται το μνημειώδες έργο των ποδηλατοδρόμων και πολύ σύντομα να το εμπλουτίσει με τα προς δανεισμόν ποδήλατα, τα οποία βρίσκονται, καθώς φαίνεται, ακόμη στα πλημμυρισμένα υπόγεια του Γυμναστηρίου «Βάκης Παρασκευόπουλος» (κατά κόσμον κτήριο Αδαμόπουλου) από τα οποία θα γίνει άντληση των υδάτων προσεχώς με απ’ ευθείας ανάθεση ύψους 3.472 € - κι επειδή εκτός από το κάθε θέμα πάντα παίζει και η γλώσσα τον ρόλο της στα πάντα, γιατί, ρε παιδιά, «απάντληση» κι όχι μια χαρά σκέτη «άντληση»; Το ρήμα αντλώ δεν περιέχει νοηματικά την πρόθεση «από», πρέπει να την προσάπτουμε για να κάνουμε δήθεν πιο βαρύγδουπη την έννοια; Παρομοίως και με την επίσης νεοφανή λέξη «προπαραγγελία», εννοιολογικά μία μπούρδα και μισή.

«…εκ της Περσίας έρχονται τρεις Μάγοι με τα δώρα …»

Πολλά τροχαία δυστυχήματα και ατυχήματα τον τελευταίο καιρό συμπολίτες. Και η πρόβλεψή μας είναι ότι θα αυξηθούν ακόμη περισσότερο. Περάσαμε δύσκολα χρόνια, οικονομική κρίση, πανδημία, ηγεμονισμούς και καταρρεύσεις, γενιές παιδιών μεγάλωσαν, εμείς οι ίδιοι μεγαλώσαμε και μυαλό δεν βάλαμε, αυτό που εμείς «οι επιστήμονες» ονομάσαμε «βιώσιμη κινητικότητα» (sustainable mobility) ήδη στην δεκαετία του ’90 αρνηθήκαμε και συνεχίζουμε να αρνούμαστε πεισματικά, ως ακραιφνείς Έλληνες, να το κατανοήσουμε, να το ενστερνιστούμε και, κυρίως, να το κάνουμε τρόπο ζωής. Προτιμάμε την «γκλαμουριά», πραγματική (σπανίως…) ή επίπλαστη (συνήθως…) της «ελευθερίας στην κίνηση», της ελευθερίας στην σκέψη, της ατομικής ελευθερίας, που δίνει από μικρή έως καμία σημασία στην ελευθερία των υπολοίπων συν-ανθρώπων, συν-πολιτών μέσα σε μια πόλη. Και μάλιστα σε μια πόλη που κάθε τόσο «μαγεύει». Είτε με λαμπάκια, ιπτάμενα ελαφάκια και «ινσταγκραμικά πάρκα» (η ψεύτο-γλαμουριά που λέγαμε…), είτε με αντίγραφα σταυρών και μεσαιωνικού τύπου χριστεμπόριο (θυμάμαι και τον υπέροχο Μπαουντολίνο του Ουμπέρτο Έκο…), είτε με κοκκινοπράσινες ζωγραφιές στην άσφαλτο. «Μαγικά» πράγματα. Που καλλιεργούν αισθήματα υπερεπάρκειας, ανωτερότητας, υπεροχής, χείριστους συμβούλους στο πολύ ευαίσθητο κοινωνικό φαινόμενο της κυκλοφορίας – πόσο μάλλον στην λογική της βιώσιμης κινητικότητας, που απαιτεί και επιτάσσει σύνεση, καταλλαγή, αυτό-περιορισμούς πέρα από τους απαραίτητους τεχνικούς περιορισμούς.

«…άστρο λαμπρό τους οδηγεί…»

Τις προάλλες στην Αθήνα υπήρχαν 6 νεκροί σε τροχαία δυστυχήματα μέσα σε 24 ώρες, ρεκόρ! Και οι καλοί δημοσιογράφοι το απέδιδαν πανεύκολα στην «ελλιπή αστυνόμευση». Αλλά αν είναι να έχουμε σε κάθε σταυροδρόμι έναν Τροχονόμο, σε κάθε οδό Αγίας Φωτεινής έναν μοτοσυκλετιστή και σε κάθε αρτηρία ένα περιπολικό (μια ασπρούλα, που λέγαμε παλιά…) θα χρειαστούμε όλο το πλήθος συμπασών των Ενόπλων Δυνάμεων και πάλι θα μας λείπουν. Άρα; Η οδήγηση είναι και θα είναι πάντα ατομική ευθύνη. Που πρέπει ο καθένας και η καθεμιά να την αναλαμβάνει ευθαρσώς και ευσυνειδήτως. Γένοιτο!

«…και εις έτη πολλά…»

Όμως έρχονται Χριστούγεννα, γιορτή της Αγάπης και των Μελομακάρονων.

Εύχομαι ολόψυχα να περάσετε αυτές τις α(ρ)γιες ημέρες καλά με τις οικογένειές σας, όπως και όπου εσείς θέλετε. Γεια σας!

(δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα!) την Τετάρτη 20.12.2023, αρ.φύλλου 4074)

κυκλο-φ-οριακα 1174, 13 Δεκεμβρίου 2023

 

Καλημέρα και πάλι, με έναν καιρό που δεν λέει να αποφασίσει να γίνει χειμωνιάτικος. Μόλις και αποφάσισε να γίνει λίγο πιο κρύος – αλλά μου κάνει μια εντύπωση, ρε παιδιά, ο καινούργιος όρος που εισέβαλε στη ζωή μου: «προγνώστης» καιρού, όχι μετεωρολόγος, όπως είναι το ορθόν, για την κατά το δυνατόν πρόβλεψη-πρόγνωση με επιστημονικά κριτήρια των επερχόμενων καιρικών φαινομένων, αλλά απλώς προγνώστης, προ-γνώστης, τουτέστιν εκ των προτέρων γνώστης, με ποια προσόντα, με ποια δεδομένα, με ποια τεκμηρίωση άραγε, με μόνα τα «μερομήνια»; Έπεα πτερόεντα, ευσχήμως δια των «μέσων» προβαλλόμενα και ο έχων ώτα ακούειν δικαιούται πιστεύειν, στους καιρούς του απόλυτου πανικού που διανύουμε. Προσπαθώ να θυμηθώ πώς τους έλεγαν αυτούς οι Αρχαίοι Ημών Πρόγονοι πάσης Μετεωρολογίας…

Εν πάση περιπτώσει τα Χριστούγεννα θα έρθουν, το λέει και η αντίστροφη μέτρηση της φετινής διαφήμισης, σύμφωνα με το απόφθεγμα της οποίας «αν ένας δεν πιστεύει, κανένας δεν πιστεύει» (στον Άγιο Βασίλη της CocaCola, εννοείται…) και άλλα τέτοια κουραφέξαλα για το ομοίως εύπιστο πόπολο, το οποίο πόπολο, επίσης, περνάει υπέροχα ξοδεύοντας τα (λίγα που έχει) λεφτά του σε βλακώδη στοιχήματα. Μια κοινωνία, δυστυχώς, σε πλήρη αποσύνθεση, με τα διαστροφικά πολύχρωμα τιμολόγια των δεκατριών παρόχων ηλεκτρικής ενέργειας. Μάλιστα 13, το άκουσα αυτοπροσώπως να το λέει ο αρμόδιος κ. Σκυλακάκης στον διαχρονικό κ. Παπαδάκη, τι γρουσούζικο και τρίχες κατσαρές, 13 κοράκια με νύχια γαμψά έχουν πέσει πάνω μας και ξεσκίζουν τις σάρκες μας, συμπολίτες – με τις ευλογίες της πιο ξεπουλημένης στα ιδιωτικά συμφέροντα κυβέρνησης που είχε ποτέ αυτός ο τόπος. Οι «πάροχοι» αποκομίζουν τεράστια κέρδη και η φιλολαϊκή μας κυβέρνηση δίνει καλάθια και επιδόματα από τα ίδια λεφτά που της επιστρέφουν ως μπαξίσι οι «πάροχοι» - τέλειος συντονισμός. Κι αν ρίξετε μια ματιά στους ιδιοκτήτες αυτών των 13 εταιρειών θα δείτε ότι είναι οι ίδιοι 5-10 που διοικούν στεριά και θάλασσα της Ελλάδας.

Τα υπόλοιπα είναι χάντρες για ιθαγενείς. Ποιο δυστύχημα στα Τέμπη; Ποιος Σιδηρόδρομος: (εκτός ενδιαφερόντων, για την ώρα τουλάχιστον, των «μεγάλων», άρα εκτός κάδρου). Ποιες υποκλοπές βρε κακομοίρηδες; Ποια «οπαδική βία» με πολύ σκληρές αποφάσεις για αγώνες κεκλεισμένων των θυρών (ανατριχιάζω με την τόση σκληρότητα…). Ποιοι Κροάτες χούλιγκανς και άλλα παραμύθια με νεκρούς; Ποια Κάρλα, τι ν’ τούτο; (αναμένονται οι σοφοί Ολλανδοί της HVA, οι οποίοι, όπως έγραψα τις προάλλες, μέχρι τώρα έχουν δουλέψει κυρίως στην Αφρική και στην Νοτιοανατολική Ασία και λιγότερο στην Νότια Αμερική…). Ποιο Λιμάνι; - όλα ξεπούλημα. Ποιες μπόμπες στην Αγχίαλο και ποια ελικόπτερα στο Στεφανοβίκειο, τι είναι αυτά;

Και τέλος (last but not least, που λένε οι Εγγλέζοι, σε μετάφραση είναι «τελευταίο αλλά όχι έσχατο», αλλά ποιος καταλαβαίνει την διαφορά) το Αεροδρόμιο της Νέας Αγχιάλου. Μπορεί να με πείτε κακόν άνθρωπο, αλλά φοβάμαι ότι τίποτε δεν θα μείνει ζωντανό σε τούτον τον τόπο. Το αεροδρόμιο, λέει, θα γίνει «κάργκο», κι όποιος κατάλαβε, κατάλαβε! Που σημαίνει ότι θα σταματήσουν οι επιβατικές πτήσεις και θα πραγματοποιούνται μόνον εμπορευματικές πτήσεις. Η Μαγνησία σε παλαιότερα χρόνια «είδε κι έπαθε» να αποκτήσει ένα πολιτικό αεροδρόμιο, έκανε αγώνα για να μπορεί να δέχεται κάποιες «τσάρτερ» (μισθωμένες) πτήσεις με τουρίστες, ύστερα ήρθαν «ξέμπαρκες» και κάποιες εταιρείας από τις λεγόμενες «χαμηλού κόστους» (οι αερομεταφορές είναι επίσης ένα παγκόσμιο μπάχαλο) και οργάνωσαν κάποια περιορισμένης έκτασης δρομολόγια σύνδεσης με ευρωπαϊκές πόλεις. Το όλον φάνηκε πως άρχισε να ρολάρει, τελείως αβοήθητο από οτιδήποτε κρατικό, το χαρακτηριστικό VOL άρχισε να γίνεται γενικά γνωστό στην πιάτσα.

Και ξαφνικά…cargo. Δεν ξέρω ακόμη ποιος το σχεδιάζει αυτό το αίσχος, ελπίζω ότι θα μάθω ποιος, επιτέλους έχει συμφέρον να καταστρέψει ένα μια-χαρά-αεροδρόμιο με το πρόσχημα του εμπορευματικού. Το πρόσχημα, λέω, γιατί δεν μπορώ να δεχτώ, συμπολίτες, ότι υπάρχει τόσο μεγάλη ανάγκη για αερομεταφορά εμπορευμάτων στην και από την Νέα Αγχίαλο! Αν υπήρχε, κάτι θα ξέραμε, διάολε, καινούργιες σούπερ-ντούπερ βιομηχανίες δεν προκύπτουν, καινούργιοι «πάροχοι» δεν φαίνονται στον ορίζοντα, ποιος άραγε ενδιαφέρεται για τέτοια αερομεταφορά προϊόντων;

Θετικό μήνυμα για την κοινωνική ζωή της πόλης η συμμετοχή πλήθους κόσμου στο Συλλαλητήριο ενάντια στην εγκατάσταση LNG στον Παγασητικό μας, το περασμένο Σάββατο στην παραλία και στους δρόμους της πόλης. Και Δευτέρα πρωί στην Εφημερίδα μας διαβάζω το «απίστευτο», ότι η εταιρεία Mediterranean Gas, αρμόδια για όλη αυτή την αναστάτωση με το Υγροποιημένο Φυσικό Αέριο, υπέβαλε, λέει, αίτηση πτώχευσης στο Ειρηνοδικείο Βόλου! Ή κάτι δεν καταλάβαμε καλά ή κάποιος μας δουλεύει, και μάλιστα αγρίως. Εταιρεία προωθούμενη, μάλιστα, από τον υπεράξιο Άρχοντα Βόλου, η οποία υπέβαλε Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (την περίφημη ΜΠΕ-εεεε) στον Άρχοντα Θεσσαλίας και αυτός την απεδέχθη, βρίσκεται στην πολύ δυσάρεστη θέση της πτώχευσης; Κάτι χάνω; Ή μήπως σ’ αυτόν τον έρμο τόπο των διαρκών υποβαθμίσεων ανέτειλε, επιτέλους, μια αχτίδα; Θα δείξει.

Φτάνουμε και σήμερα σε ένα ακόμη αίσιον τέλος. Και επειδή αυτά που ανακοίνωσε ως μέτρα κατά της βίας στα γήπεδα ο Πρωθυπουργός είναι απλώς για γέλια, αν θέλετε διαβάστε ένα σχετικό κείμενό μου στο ιστολόγιό μου από 10.05.2017 https://babisskyrgiannis.blogspot.com/2017/05/10052017.html

Σας αγαπώ, γεια σας.

Στην φωτογραφία το εσωτερικό του Κρατικού Αερολιμένα Νέας Αγχιάλου (VOL).

(δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα!) την Τετάρτη 13.12.2023, αρ.φύλλου 4069)

κυκλο-φ-οριακα 1173, 6 Δεκεμβρίου 2023

 

Καλημέρα Συνάνθρωποι και Χρόνια Πολλά στην πόλη μας. Ο Αη Νικόλας βοήθειά μας, να μας προστατεύει από κάθε κακό, εμάς εδώ κι όλους τους Έλληνες Ναυτικούς που σκίζουν πέλαγα κι ωκεανούς. Και τους Έλληνες Ναυτοπροσκόπους, βεβαίως-βεβαίως, μεταξύ των οποίων και το ένδοξο 58^ο Σύστημα Ναυτοπροσκόπων Βόλου, το οποίο φέτος συμπληρώνει 70 χρόνια ευδόκιμης παρουσίας (για την ακρίβεια 58+12 χρόνια, όπως λένε οι Βαθμοφόροι του...).

Και μιας κι αρχίσαμε με θάλασσα, νηνεμία επικρατεί στα θέματα του Λιμένος. Κάποια ένσταση απορρίφθηκε, για την βυθοκόρηση τίποτε δεν άκουσα (πιθανόν να γίνονται οι απαραίτητες ζυμώσεις) υπάρχει και το εξ ίσου πολύ σοβαρό θέμα του τόπου εναπόθεσης της λάσπης που θα βγαίνει από τον πυθμένα. Αλλά ξαφνικά φουρτούνες φοβούμαι πως έρχονται για τον πολυαναμενόμενο (?) Ναύσταθμο του Πολεμικού Ναυτικού στην περιοχή του Αλμυρού. Η Εφημερίδα μας αναδημοσίευσε άρθρο «επαΐοντος» περί τα στρατιωτικά περιοδικού που λέει ότι λόγω κόστους100 εκ. ευρώ και αμφιβόλου οφέλους για τις κινήσεις των πεζοναυτών ο Ναύσταθμος ακυρώθηκε ή ακυρώνεται οσονούπω προσωπικώς από τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας Νίκο Δένδια. Τούτα διάβασα, τούτα μολογάω και αμαρτία δεν έχω, και μη προς κακοφανισμόν του Αναπτυξιολόγου Βουλευτή μας. Μετά την φοβερή και τρομερή επένδυση «Σαρατόγκα» που ματαιώθηκε, καθώς ο εμπνευστής της βρίσκεται (για άλλους λόγους) στην φυλακή, τώρα και ο Ναύσταθμος, για τον οποίο, αν θυμάμαι καλά, είχαν μπει και κάποιες υπογραφές, είχα δει κάποιες φωτογραφίες.

Ναυάγιο, λοιπόν. Πλησιάζει και η ημέρα της επετείου για το ίσως μεγαλύτερο ναυάγιο στην ελληνική ναυτοσύνη. 8 Δεκεμβρίου 1966 κοντά στην βραχονησίδα Φαλκονέρα, το οχηματαγωγό «Ηράκλειον» παρασύρει στον βυθό 250 ψυχές, αδικαίωτες μέχρι σήμερα από Νόμους και Προφήτες, καθώς ο εφοπλιστής κ. Τυπάλδος και οι λοιποί υπεύθυνοι του πλοίου καταδικάστηκαν σε αστείες ποινές και οι κρατικοί υπεύθυνοι, μέχρι και τον Υπουργό κ. Ισίδωρο Μαυριδόγλου, που επέτρεπαν παρά τις ελλείψεις τόσο στον εξοπλισμό όσο και στην ασφάλιση την πλεύση του πλοίου, έμειναν πανταχόθεν αλώβητοι – περίπου όπως συμβαίνει και σήμερα με τους διάφορους ανεύθυνους, π.χ. στο δυστύχημα των Τεμπών. 1966-2023, το ίδιο Ελληνικό Κράτος…

Ημέρα για τα Άτομα με Αναπηρία (ΑμεΑ) και η προσβασιμότητα παραμένει στο ναδίρ. Οι μεγαλοστομίες κάθε Δημοτικής Αρχής και της ελληνικής νομοθεσίας εν γένει δεν λύνουν αυτό το πάγιο πρόβλημα της αδιάφορης ελληνικής κοινωνίας. Ούτε, προφανώς, οι φωτογραφίες με «συμπαραστεκόμενους/-ες» αξιωματούχους. Έχω χρόνια πολλά να δω, να ακούσω, να διαβάσω μια διαμαρτυρία, ένα αίτημα (πέρα από επιδόματα), μια διεκδίκηση, κάτι που να αναφέρεται στις απίστευτες δυσκολίες μετακίνησης αυτών των συνανθρώπων μέσα στις ελληνικές πόλεις, τόσο όσων βρίσκονται σε αναπηρικό αμαξίδιο όσο και των τυφλών. Πρόσφατα περπατούσα στην Πρωτεύουσα, στα πεζοδρόμια της οδού Βασιλέως Κωνσταντίνου, στην περιοχή του Καλλιμάρμαρου Σταδίου. Σε κάθε κάθετο δρόμο τα πεζοδρόμια έχουν ράμπες και κάτι πλαστικά «χαλάκια» που υποδηλώνουν την ράμπα, για όσους, πιθανώς δεν την βλέπουν. Ολόκληρη επένδυση, πολλά «χαλάκια», αρκετά λεφτουδάκια, έργον άξιον. Αλλά φευ! Δεν υπάρχει ούτε μία (ούτε μία, συμπολίτες!) ράμπα που να μπορεί να την χρησιμοποιήσει ένα κινητικά ανάπηρο άτομο! Άλλες έχουν λακκούβες στην είσοδο, άλλες μεγάλες ανηφόρες, άλλες σπασμένα πλακάκια, καμία δεν είναι όπως πρέπει να είναι. Κρίμα τα «χαλάκια», για τα μάτια του κόσμου και για το ξέπλυμα της συνείδησης τού Δημάρχου, ούτε ξέρω ποιος τα έφτιαξε. Θέλει πολλή δουλειά ακόμη…

Κι αυτές τις μέρες βλέπω στην τηλεόραση ένα μήνυμα για τα 20 χρόνια του Ecomobility, «Οικολογική Μετακίνηση», ένα εθελοντικό πρόγραμμα εκπαίδευσης μαθητών Γυμνασίων-Λυκείων πάνω στα θέματα των φιλικών προς των άνθρωπο πόλεων και τρόπων μετακίνησης – συμμετείχα κι εγώ ως εισηγητής κάποτε, στα νιάτα μου… 20 χρόνια, οι μαθητές των Ολυμπιακών Αγώνων είναι, άραγε, οι εκπαιδευμένοι πολίτες του σήμερα; Πολύ, πάρα πολύ αμφισβητώ ότι οι τοτινοί 16άρηδες και σημερινοί 36άρηδες έχουν συνείδηση οικολογικών τρόπων μετακίνησης. Και κλαίω, γιατί νιώθω ότι πήγαν χαμένες τόσες και τόσες ωραίες ιδέες και πράξεις («καλές πρακτικές», good practices, τις λέγαμε κάποτε) που άλλοι λαοί τις αφομοίωσαν, τις ενσωμάτωσαν στη ζωή τους, τις βελτίωσαν και σήμερα τις απολαμβάνουν, βέβαιοι ότι και τα παιδιά τους και τα παιδιά των παιδιών τους θα ακολουθούν τους ίδιους δρόμους σκέψης σ’ αυτά τα ζητήματα. Εδώ; Εδώ κι ό,τι καλό έγινε γκρεμίστηκε, εξαφανίστηκε, τίποτε δεν θα μείνει όρθιο, μόνο πρασινοκόκκινες ζωγραφιές στην άσφαλτο, για φιγούρα χωρίς νόημα, φιγουρατζήδες είμασταν πάντοτε…

Καινούργια διαστροφή φαίνεται ότι έχουν στο μυαλό τους οι φωστήρες της κυβέρνησης, σε συνεργασία με τους ανάλογους της ταλαίπωρης πληγωμένης Θεσσαλίας: κατάργηση, λέει, των Δημοτικών Επιχειρήσεων Ύδρευσης & Αποχέτευσης (ΔΕΥΑ) και ένταξη όλων των υδάτων σε έναν Οργανισμό Διαχείρισης Υδάτων Θεσσαλίας (ΟΔΥΘ) και ταυτοχρόνως (το τυράκι στη φάκα…) απαλλαγή των ΔΕΥΑ από τα χρέη τους!! Αλισβερίσι χοντρό, δηλαδή, και στο βάθος ιδιώτες. Η Λάρισα διαμαρτυρήθηκε ήδη, ο Άρχοντας του Μείζονος Βόλου τρίβει την κοιλιά του…

Έφτασε κι ο καιρός για την οργανωμένη διαμαρτυρία ολόκληρης της Μαγνησίας ενάντια στις προσπάθειες εγκατάστασης πλωτών δεξαμενών Υγροποιημένου Φυσικού Αερίου (LNG) οπουδήποτε μέσα στον κλειστό Παγασητικό Κόλπο. Όλοι στην Παραλία, Παρασκευή 18:30 και Σάββατο 12:30. Στην φωτογραφία οι σχετικές αφίσες.

Και στο βάθος… Ατζούν! Σας αγαπώ διακριτικώς, γεια σας.

(δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" την Τετάρτη 06.12.2023, αρ.φύλλου 4064)

κυκλο-φ-οριακα 1172, 29 Νοεμβρίου 2023

 

Την ώρα που διαβάζονται αυτές οι γραμμές ο Βόλος έχει μπει σε μία ακόμη εορταστική περίοδο με εναρκτήριους υπερ-καλλιτέχνες, με καταθλιπτικούς μπλε ουρανούς, με την Αργώ-καραγκιοζάκι στη στεριά και με «το πρώτο στην Ευρώπη instagramικό πάρκο» – τι σημαίνει αυτός ο τόσο βαρύγδουπος χαρακτηρισμός θα σας εξηγήσω όταν το επισκεφθώ επισταμένως. Εγώ για μία ακόμη φορά δεν συμμετείχα στους εναρκτήριους πανηγυρισμούς.

Το λοιπόν, Καλημέρα Συμπολίτες και απανταχού ανα-γνώστες/-γνώστριες. Ήρθε και ο χειμώνας που όλοι εναγωνίως περιμέναμε, χιόνισε στο Βουνό μας – κατακαημένες υποδομές, μετά τους Δανιήλ, Ηλία και λοιπούς συγγενείς (τρέχοντα ονοματάκια είναι Oliver και Bettina και έχει ο Θεός ονόματα και ο καιρός γυρίσματα), σε λίγο θα χιονίσει και στις τσέπες μας, όταν τα διάφορα καύσιμα θα θυσιάζονται στον βωμό της ευ-δαιμονίας μας. Και ο τουρισμός στο Βουνό, καθώς λεν αυτοί που ξέρουν, δεν πάει πολύ καλά, κι ο καλός μας Δήμος, για να τον ενισχύσει, εξέδωσε διαφημιστικό φυλλάδιο για τα «Τσιπουράδικα του Βόλου», λαμπάκια, λουλουδάκια, τσιπουράκια, το τρίπτυχο της επιτυχίας του 27,9%.

Όμως πέρα από «πλάκα», πολιτικές αντιπαραθέσεις και αντιπαλότητες, η πόλη μας φαίνεται ότι βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα στο βασικό στοιχείο της ύπαρξής της: το Λιμάνι – Βόλος χωρίς λιμάνι δεν νοείται, δεν υπάρχει. Κι αυτή τη στιγμή όλες οι αναφορές δείχνουν ότι υπάρχει πρόβλημα, και μάλιστα σοβαρό. Το οποίο προέρχεται από τις δύο πλημμυρικές καταστάσεις του Σεπτεμβρίου, καθώς τα φερτά υλικά που κατέβασαν ο Κραυσίδωνας και ο Ξηριάς κατέληξαν στον πυθμένα του Λιμανιού και ανέβασαν την στάθμη του σε κάποια κρίσιμα σημεία στους διαύλους και στους προβλήτες κατά 2,0-2,5 μέτρα! Πράγμα που σημαίνει ότι πολλά πλοία, εμπορικά και επιβατικά (κρουαζιερόπλοια και λοιπά), που έχουν συγκεκριμένο βύθισμα, ακόμη και αλιευτικά στην Ιχθυόσκαλα, δεν μπορούν, πλέον, να προσεγγίσουν. Πράγμα που σημαίνει παραπέρα ότι πρέπει να γίνει εκβάθυνση, βυθοκόρηση, και να απομακρυνθούν, αν διάβασα καλά το νούμερο, περίπου 760.000 κυβικά μέτρα λάσπης – να απομακρυνθούν και να πάνε πού; Πρόβλημα. Περιβαλλοντικό και οικονομικό. Χώρια που πίσω απ’ την κουρτίνα παραμονεύει ο «επενδυτής», που αδημονεί να αποκτήσει την ιδιοκτησία – ενδόμυχα κάνω κάποιες αμαρτωλές σκέψεις, τις οποίες όμως δεν επιτρέπεται να κάνω… εξώμυχα.

Και ουδείς, φυσικά, έχει απαντήσει στο ερώτημα τι όφελος θα έχει η πόλη μας από αυτό το ξεπούλημα αυτής της βασικής υποδομής της για 50 ψωροεκατομμύρια… Όπως επίσης ουδείς απαντά στο γιατί αυτή η τιμωριτική επιταγή των δανειστών της τρόικας για ιδιωτικοποίηση της περιουσίας του Ελληνικού Δημοσίου μέσω ΤΑΙΠΕΔ, υπαρταμείου και λοιπών απαράδεκτων τοκογλυφικών επιβολών δεν έχει ακυρωθεί τώρα πια, που η κυβέρνηση σχεδόν καθημερινά πανηγυρίζει και διατυμπανίζει εδώ και στα διεθνή φόρα την πλήρη ανάκαμψη και την υποδειγματική σταθερότητα της ελληνικής οικονομίας, τις συνεχείς ανόδους των επενδυτικών βαθμίδων, τα τεράστια μαξιλάρια, παπλώματα και λοιπά προστατευτικά διαθέσιμα δια την απόλυτον ευημερίαν του Ελληνικού Λαού. Γιατί; Και μιας που βρεθήκαμε σ’ αυτό το θέμα, 15 εκατ. αποζημίωση ζητά η ιταλική Hellenic Train Α.Ε. (μέλος της ιταλικής κρατικής εταιρείας σιδηροδρόμων Ferrovia Dello Stato Italiane), η οποία λειτουργεί τα ελληνικά τραίνα, λόγω των ζημιών που υπέστη από τις πλημμύρες το σιδηροδρομικό δίκτυο, το οποίο ανήκει στον ελληνικό ΟΣΕ, με αποτέλεσμα να μην διεξάγονται δρομολόγια, και η καλή Hellenic Train να έχει διαφυγόντα κέρδη. Πιθανότατα στα απλά ελληνικά αυτό να ονομάζεται «εμ! κερατάς, εμ! δαρμένος». Κι αν ήταν στο Λιμάνι μας ήδη ο «επενδυτής» και χρειαζόταν αυτή η βυθοκόρηση ποιος νομίζετε ότι θα την πλήρωνε, καθώς ο δύστυχος ιδιώτης θα είχε ομοίως διαφυγόντα κέρδη…

Ζούμε απίστευτες καταστάσεις, το έχουμε ξαναγράψει, συμπολίτες. Αλλά είμαστε δύναμη σταθερότητας.

Και μέσα σ’ όλα αυτά βγήκε ο Άρχοντας σε μία από τις καθημερινές του συνεντεύξεις και «ανακοίνωσε» την ευγενή πρόθεσή του να κατεδαφίσει το Εθνικό Στάδιο Βόλου και στην θέση του, δίπλα στον καταπράσινο λόφο της Γορίτσας, να φτιάξει ένα «μητροπολιτικό πάρκο» (αμφιβάλλω βαρέως αν γνωρίζει τι ‘ν τούτο…), όπως «του ζήτησαν κάτοικοι της περιοχής» (αυτό κι αν το αμφισβητώ…). Στα προηγούμενα κυκλο-φ-οριακα έγραψα λίγη Ιστορία, σήμερα μόνο ένα συμπλήρωμα (υπάρχουν κι άλλα, από το 2008 και μετά, αν παραστεί ανάγκη θα δημοσιευτούν κι αυτά). Οι ακριβείς πληροφορίες μου λένε ότι στις θητείες του Άρχοντα ο Δήμος Βόλου έχει λάβει 2.300.000 ευρώ για την συντήρηση του Εθνικού Σταδίου (600.000 για τον χλοοτάπητα και 1.700.000 για κερκίδες, πυλώνες κλπ. Πού πήγαν αυτά τα λεφτά; Γιατί δεν έγιναν τα έργα που έπρεπε να γίνουν, κι αφέθηκε το Στάδιο «Τάκης Συνετόπουλος» να ρημάξει; Γιατί, τι συνέβη; Πιστεύω ότι κάποιος πρέπει να ψάξει τις αιτίες αυτής της εγκατάλειψης και την πορεία αυτών των χρημάτων…

Σοβαρή κατολίσθηση βράχων στον δρόμο για Νέα Αγχίαλο, που έσπασε και τα συρμάτινα δίχτυα στο σημείο. Ήδη οι βράχοι αποκομίστηκαν όμως το δίχτυ θα περιμένει, φαντάζομαι, νέα πίστωση και νέα εργολαβία. Άρα προσοχή μεγάλη σε όσους κινούνται προς Ν.Αγχίαλο. Τα εδάφη, όταν αρχίζουν να μετα-κινούνται δύσκολα σταματούν, καθώς πρέπει, συνήθως, να φύγει μια μεγάλη σαθρή επιφανειακή στρώση πριν σταθεροποιηθούν. Προσοχή!

Δύο επισημάνσεις: α) πλησιάζουν οι μέρες για ένα παλλαϊκό, βροντερό ΟΧΙ στην εγκατάσταση LNG στον Παγασητικό Κόλπο, ανήμερα της Αγίας Άννας και β) πλησιάζουν Χριστούγεννα. Σας αγαπώ ανεπιστρεπτί, γεια σας.

Στην φωτογραφία, ο τοίχος τα λέει όλα.

(δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα!) την Τετάρτη 29.11.2023, αρ.φύλλου 4059)