κυκλο-φ-οριακα 1262, 31 Δεκεμβρίου 2025

 

Παραμονή Πρωτοχρονιάς, ανατολή του Νέου Έτους. Ως στήλη "που σέβεται τον εαυτό της" θα έπρεπε τέτοιες μέρες να κάνουμε απολογισμό πεπραγμένων για το απερχόμενον και προγραμματισμό ενεργειών για το επερχόμενον Έτος. Θα το αποφύγουμε και πάλι, όπως κάναμε και στις αντίστοιχες Πρωτοχρονιάτικες στήλες του 1993, του 1999, του 2004, του 2010 και του 2014 (είπαμε, η στήλη έχει μακρύ παρελθόν).

Ίσως γιατί είμαστε πλέον απολύτως πεισμένοι ότι ουδείς απολογισμός είναι απολύτως ειλικρινής και ουδείς προγραμματισμός πραγματοποιείται στο ακέραιο. Μια απλή ανασκόπηση της χρονιάς που φεύγει, από την δική μας σκοπιά, θα επιχειρήσουμε την επόμενη φορά. Για σήμερα, ευχές για Έτη Πολλά, καθώς Άγιος Βασίλης έρχεται, και δεν μας καταδέχεται – ποτέ μου δεν κατάλαβα γιατί. Κατάλαβα όμως ότι κρατάει χαρτί και καλαμάρι κι αναρωτήθηκα, όταν μεγάλωσα λιγάκι, μήπως ο Άη Βασίλης μας είναι ιστορικός, μιας και η Ιστορία επίσης χαρτί και καλαμάρι κρατάει…

Αρχή, λοιπόν, αύριο, ενός ακόμη συγκλονιστικού έτους για την Ελληνική Ιστορία. Ενός έτους, που κάποιοι ελάχιστοι λένε ότι ξέρουν πώς θα εξελιχθεί, κι εμείς όλοι οι υπόλοιποι λέμε ότι καθόλου δεν ξέρουμε τι θα μας ξημερώσει. Που κάποιοι, και όχι τυχαία, γεμίζουν τις τηλεοράσεις, τα έντυπα και το διαδίκτυο με απίθανες μπούρδες πως δήθεν η Ελλάδα βρίσκεται στην κορυφή του κόσμου, κι ας λένε όλες οι διεθνείς στατιστικές το αντίθετο – ο Μεγάλος έφτασε να μας πει ότι ενώ «κάποτε» η Ελλάδα επεδίωκε να γίνει Ευρώπη, τώρα πλέον η Ευρώπη επιδιώκει να γίνει Ελλάδα (θου Κύριε…). Ή το άλλο τρομερό και ανήκουστο, ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε πόλεμο με την Ρωσία, αν είναι ποτέ δυνατόν! Ας μείνουμε, λοιπόν, στις ευχές:

·  Έτη Πολλά στην ταλαίπωρη Γη μας. Αυτή η «πράσινη μετάβαση» μια που ανακοινώθηκε και μια που καταργήθηκε «τοις πράγμασιν». Αλλεπάλληλες οι σύνοδοι για την Κλιματικά Αλλαγή, αποτέλεσμα μηδέν, καθώς το 2030 έρχεται όλο και πιο κοντά – πόσο ν’ αντέξει κι αυτή η Γη;

·  Έτη Πολλά στην Ελλάδα μας (Έλληνες γαρ εσμέν…), με όλα της τα προβλήματα – που ποτέ δεν πεθαίνει.

·  Έτη Πολλά στον Τόπο μας, στην Μαγνησία μας, χωρίς LNG και άλλες κερδοσκοπικές-καταστροφικές «επενδύσεις».

·  Έτη Πολλά στον Βόλο μας, να δώσει ο Θεός κι η Παναγιά κι οι Συμπολίτες να απαλλαγεί…

·  Έτη Πολλά σε όσους και όσες ασχολούνται μ' αυτόν τον γόρδιο δεσμό που λέγεται "κυκλοφοριακό" και δεν είναι ορθοπεδικοί γιατροί.

    Έτη Πολλά στην (αναπόφευκτη) Τεχνητή Νοημοσύνη, να μπορέσει να πάρει τον σωστό δρόμο.

·  Έτη Πολλά στον ένα και μοναδικό, και πάντα με άλλο όνομα Ελληνικό Σιδηρόδρομο, που έχει πέσει στα χέρια Ιταλών μαφιόζων και Ελλήνων ψευτο-γιάπηδων και ψυχορραγεί.

·  Έτη Πολλά στη «Μαγνησία» και στους ανθρώπους της, που κάνουν ό,τι μπορούν απέναντι σε ψηλούς τοίχους.

·   Έτη Πολλά σε όλους και όλες τους συναδέλφους Μηχανικούς εν ενεργεία (προσοχή μην τύχει κι αλλάξετε Πρόεδρο…)και ομότιμους (γεια σου Μάγδα…).

·   Έτη Πολλά στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, Τιμή μας και Καμάρι μας, την μόνη σοβαρή αναπτυξιακή επένδυση που έγινε σ’ αυτόν τον Τόπο από την απελευθέρωσή του (θυμίζω, 1881) μέχρι σήμερα.

· Έτη Πολλά στο Λιμάνι, αυτόν τον πόλο ανάπτυξης και συσπείρωσης, μακριά από ανούσιες έριδες, με την πρόσθετη ευχή να παραμείνει σε δημόσιο έλεγχο.

·   Έτη Πολλά στα προσκοπάκια (και ιδιαίτερα στα ναυτάκια) από 8 έως 98 Ετών.

·   Έτη Πολλά στους ανθρώπους που τραγουδούν και στις πολλές και καλές Χορωδίες Βόλου και Περιχώρων – όπου ακούς τραγούδια πήγαινε, οι κακοί δεν τραγουδάνε!

·   Έτη Πολλά στις Βασιλικές και στους Βασίληδες.

·   Έτη Πολλά στα παιδιά όλου του κόσμου, στον Λουκά, στην Δάφνη και τον Φεντερίκο, στην Μυρτώ και στον Ορέστη.

·  Έτη Πολλά στα κυκλο-φ-οριακά που μπαίνουν αισίως στο 35^ο έτος δημιουργικότητας.

Το σκίτσο επεξηγήσεις δεν χρειάζεται. Γεια σας.

ΕΥΤΥΧΕΣ ΤΟ ΝΕΟΝ ΕΤΟΣ 2026

δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 31.12.2025, αρ.φύλλου 4550.

κυκλο-φ-οριακα 1261, 24 Δεκεμβρίου 2025

 

Καλήν ημέραν Άρχοντες, κι αν είναι ορισμός σας,

Χριστού την θείαν γέννησιν θα πω στ’ Αρχοντικό σας.

Σήμερα αυτό, μόνο αυτό θέλω να πω. Τις άλλες μέρες λέω τα άλλα, σήμερα είναι Χριστούγεννα και "επί γης Ειρήνη", άρα ας κάνουμε τουλάχιστον ανακωχή στην "μάχη" της κυκλοφορίας και των συναφών. Στις άλλες, τις αληθινές, φρικτές μάχες σ'όλη την υδρόγειο καμία ανακωχή δεν προβλέπεται.

Σήμερα παιδάκια και κομπανίες περιτρέχουν τους δρόμους και επιμένουν να συντηρούν την ελληνική παράδοση που θέλει αυτό το άγγελμα της Γέννησης να πηγαίνει από πόρτα σε πόρτα, από Άρχοντα σε Άρχοντα, ο οποίος οφείλει «…να βάλει κρασί να πιούμε «και του χρόνου» να του πούμε»! Ελληνικά κάλαντα, Ελληνικά καραβάκια, το αρχαιο-Ελληνικό κλαδί της Ειρεσιώνης (που καταδικάστηκε ως βάρβαρο ειδωλολατρικό έθιμο στα χρόνια του Βυζαντίου και εξαφανίστηκε). Καραβάκια εξοβελισμένα, πλέον, από το ξενόφερτο Tannenbaum, το γερμανικό έλατο, που ήρθε μαζί με τον Όθωνα, το 1840, τώρα σε (κακή) πλαστική απομίμηση ή (ακόμη χειρότερη) "φυσική" κατάσταση, που θα διαρκέσει 15-20 μέρες, όσο μπορεί να αντέξουν οι χυμοί του κομμένου δέντρου κι ύστερα θα βρεθεί στο πεζοδρόμιο.

Σήμερα αστέρι στον ουρανό (υπήρξε ή δεν υπήρξε το άστρον της Βηθλεέμ; αναλύσεις και "επιστημονικές" προσεγγίσεις) βοσκοί και αγγελάκια και σπήλαιο και τρεις μάγοι με τα δώρα (είναι "επιστημονικώς" τεκμηριωμένη η ύπαρξις των μάγων;) στην φάτνη (δεν τεκμηριώνεται η ύπαρξις αλόγου πόνυ εντός αυτής, εν Βόλω όμως…) κι απέξω να καραδοκεί ο Ηρώδης, μια ιστορία για μικρούς και μεγάλους. Μια Ιστορία με πάμπολλους συμβολισμούς, με προφανή την ανάγκη να στοιχειοθετηθεί η μοναδικότητα της στιγμής, μια Ιστορία μαγική, κατάλληλη να ζεσταίνει τις καρδιές των ανθρώπων σε μια «Άγια Νύχτα» μέσα στις κρύες νύχτες του Δεκέμβρη, χωρίς καμία ανάγκη επιστημονικών επιβεβαιώσεων. Όπως και να το κάνουμε, η ιστορία και το γεγονός αυτής καθ' αυτής της όποιας γέννησης είναι κάτι το μοναδικό και συνάμα μαγικό.

Σήμερα μελομακάρονα και γιορτινά τραπέζια, χαρά στα σουπερμάρκετς που όλο εκπτώσεις διαφημίζουν κι όλο ακριβαίνουν τις τιμές τους, κι εκείνος ο έρημος ο 13ος, που δεν πρόλαβε να "θερμάνει" την αγορά, να έχει εξαερωθεί προ πολλού, άγνωστον πού, άγνωστον πώς.

Σήμερα λαμπιόνια και καμπάνες στα καμπαναριά που μπορεί να μην έχουν χιόνια, αλλά που θα σημάνουν χαρμόσυνα και πάλι, για να επιβεβαιώσουν και "επισήμως" το ίδιο άγγελμα που από το πρωί διαλαλούν τα παιδάκια και οι κομπανίες...

...οι ουρανοί αγάλλονται, χαίρει η Κτίσις όλη

Παρά τα βαριά, τα βαρύτατα σύννεφα που μαζεύονται πάνω απ' τον Κόσμο μας, με την φιλολογία του «επανεξοπλισμού». Παρά τα δίκαια τρακτέρ που παραμένουν στους δρόμους. Παρά τα καθημερινά και παντοειδή κουκουλώματα από την Συμμορία των Αθώων. Παρά τον τρόμο και την ερημιά που σκορπούν τα «μέσα κοινωνικής δικτύωσης» και η τεχνητή νοημοσύνη. Ας παραμείνουμε αισιόδοξοι.

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, συμπολίτες, με όλη μας την Αγάπη. Και του Χρόνου με Υγεία.

ΥΓ. οι Άρχοντες στα κάλαντα ουδεμία σχέση και συνάφεια έχουν με τον δικό μας, μοναδικό και ξεχωριστό, Άρχοντα.

Στην φωτογραφία ο πασίγνωστος πίνακας του 1872 από τον ζωγράφο της Ελληνικής Ψυχής Νικηφόρο Λύτρα.

δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 24.12.2025, αρ.φύλλου 4548.

κυκλο-φ-οριακα 1260, 17 Δεκεμβρίου 2025

Καλημέρα αγαπητοί και αγαπητές, την επόμενη Τετάρτη, πρώτα ο Θεός, θα σας πούμε τα Κάλαντα. Και τι Κάλαντα! Η στήλη το συνηθίζει, όταν οι συνθήκες και, κυρίως, οι ημερομηνίες το επιτρέπουν, να «τα λένε» σε εορταστικό στυλ – και φέτος οι Τετάρτες πέφτουν 24 και 31 Δεκέμβρη. Το ίδιο συνέβη με τις Παρασκευές 1993, 1999, 2004, 2010 και τις Τετάρτες 2014 (έχει παρελθόν η στήλη, όχι παίξε-γέλασε…). Να είστε έτοιμες/-οι, λοιπόν. Μαζί με τα παιδάκια με τα σιδερένια τριγωνάκια (που ελπίζουμε να είναι αρκετά φέτος, γιατί όλο και λιγοστεύουν τα τελευταία χρόνια) θα σας τα πούμε κι εμείς κι ύστερα, όπως λένε κάποια κρητικά κάλαντα απευθυνόμενα στην νοικοκυρά «…κι ακόμα δεν το ηύρηκες το μάνταλο ν’ ανοίξεις, να μας εβάλεις μια ρακή κι ύστερα να σφαλίξεις…» θα πάμε παρακάτω.

Ότι θα πάμε, θα πάμε, το κατά πού θα πάμε μάς είναι ολίγον ομιχλώδες. Διότι όλο το άμεσο μέλλον μοιάζει ζοφερό, παρ΄όλο που (ή ακριβώς διότι…) η υπερήφανος Ελλάς κοσμείται, πλέον, με έναν σούπερ Πρόεδρο της Ευρωομάδας (Eurogroup). Το οποίο περιβόητο Γιούρογρουπ, με κάποτε πρόεδρο τον αλησμόνητο Ολλανδό κκ. Ντάισελμπλουμ, μια μεγάλη πικραγγουριά (έκφραση της Μητέρας μου…) απολύτως μηδαμινών ικανοτήτων, που σε μεγάλο βαθμό καθόριζε την τύχη της χρεωκοπημένης Ελλάδας, είναι ένα άτυπο όργανο, που η θεωρία λέει ότι ασχολείται μόνο με τα ζητήματα του ευρώ και απλώς εισηγείται στο ECOFIN, το συμβούλιο των Υπουργών Οικονομικών. Και τώρα, ξαφνικά, αυτό το οργανάκι εμφανίζεται αρμόδιο για τα Ρωσικά χρήματα που βρίσκονται κατατεθειμένα σε Τράπεζες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και πρέπει (πρέπει;!) να δοθούν στους γκάνγκστερς της Ουκρανίας δήθεν ως πολεμικές αποζημιώσεις. Κι αυτή τη βρωμοδουλειά, αγαπητοί φίλοι και αγαπητές φίλες, οι έξυπνοι κουτόφραγκοι την αναθέτουν στο καμάρι της Ελλάδας, για την οποία Ελλάδα, ξαφνικά επίσης, στάζει μέλι ο στόμας τους. Φοβάμαι ότι όντως θα μας γράψει η Ιστορία, αλλά όχι για καλό…

Εδώ, στον όμορφο τόπο μας, πολλά θέματα έχουν ανακύψει. Τα περί Αργούς τα είπαμε την προηγούμενη φορά, κανενός το αυτί δεν ίδρωσε, μόνο ένας καλός φίλος μου έγραψε να ανατρέξω και στο παρελθόν διότι δεν είναι μόνο «ο χοντρός» υπεύθυνος για το κατάντημα του ναυπηγήματος. Υπενθυμίζω ότι στα χρόνια που συμβαίνουν τα γεγονότα τόσο της ναυπήγησης από τον Νίκο Ρέππο υπό την επίβλεψη του Ινστιτούτου Αρχαίας Ναυπηγικής & Τεχνολογίας ΝΑΥΔΟΜΟΣ, όσο και των δύο (2) Ταξιδιών, όσο και της τελικής διαδικασίας παράδοσης-παραλαβής του σκάφους από τον Ναυδόμο στον Δήμο Βόλου εγώ ήμουν Δημοτικός Σύμβουλος Βόλου, μέλος της πλειοψηφίας, και έχω μια σχετικά καλή γνώση. Γνωρίζω επίσης και αρκετούς σύγχρονους Αργοναύτες – είναι που λένε «…και γράμματα γνωρίζω». Κάποια κατάλληλη στιγμή θα τα πούμε όλα.

Ένα θεματάκι είναι αυτό με το αλογάκι στην φάτνη του Αγίου Νικολάου. Να θυμίσω στους Βολιώτες ότι μια φάτνη υπήρχε στο σημείο και πολύ πριν από την Αρχοντική δημιουργία, δεν είναι κάτι καινούργιο αυτό που συμβαίνει τα τελευταία χρόνια. Καινούργιο είναι τα ζωντανά ζωάκια. Παλιότερα ήτανς προβατάκια, φέτος, πιθανώς υπό τον φόβον της ευλογιάς (άλλο Ελληνικό χάλι κι αυτό…) το ζωάκι μετεβλήθη σε αλογάκι, πόνυ για την ακρίβεια. Αλλά ουδεμία ανησυχία δικαιολογείται: ο Άρχοντάς μας (δια)δήλωσε ευθαρσώς και τηλεοπτικώς ότι δεν μας πιάνει ο Νόμος και ότι υπάρχει κτηνίατρος με το όπλο (την σύριγγα; το χάπι;) παρά πόδα επί 24ώρου βάσεως, ώστε να επέμβει μόλις το πόνυ φτερνιστεί. Κατά τα άλλα, όσοι μιλούν για κρίσεις πανικού στο ζώο είναι εμπαθείς οχτροί του θεόπνευστου Αρχοντικού έργου, βοήθειά μας.

Κάτι τρέχει, λέει, με έναν ξενώνα στην Μακρινίτσα (ο αείμνηστος φίλος Νίκος Τσούκας επίμενε πως το όνομα του χωριού του γράφεται έτσι, με «ι» κι όχι με «υ» στο «κρι», ο Νίκος ήξερε καλύτερα από όλους μας). Πρόκειται για το Αρχοντικό (πραγματικό αρχοντικό) Σισιλιάνου, πρώτα κοινοτική ιδιοκτησία και λόγω Καλλικράτη (άλλη μεγάλη Ελληνική ζημιά…) σήμερα ιδιοκτησία του Δήμου Βόλου, νοικιασμένο, λέει, σε κάποια γνωστή… Ποινική δίωξη για κακουργηματική απιστία σε βάρος του Άρχοντα αλλά και στελεχών της Οικονομικής Υπηρεσίας του Δήμου, στα οποία στελέχη, ο τα πάντα μη γνωρίζων και εξ ορισμού αθώος Άρχοντάς μας φόρτωσε σε συνέντευξη όλες της ευθύνες για να ‘χουν να πορεύονται (θυμάμαι και τον άλλον αείμνηστο, τον ταμία του Δήμου Βόλου Χρήστο Σιγάλα, κι εκείνος φορτωμένος έφυγε…). Μια χαρά πάμε.

Τέλος, το μεγάλο νέο των ημερών, η Απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας με την οποία ακυρώνονται ως παράνομες όλες οι αποφάσεις του Δήμου Βόλου και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Θεσσαλίας-Στερεάς Ελλάδας του 2017 και, κυρίως, του 2019-2020 με τις οποίες καταστράφηκε το έργο που χρηματοδοτήθηκε από το Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα LIFE το 1993-94 στην παρόχθια του Κραυσίδωνα οδό Καραμπατζάκη και μετατράπηκε, όπως και η άλλη παρόχθια οδός Ζάχου, σε μια απολύτως ευθύγραμμη καρικατούρα οδού «ήπιας κυκλοφορίας» (τίποτε δεν έχει μείνει όρθιο σ’ αυτή τη χώρα…) που είναι τέτοια επειδή έτσι νομίζετε. Το ΣτΕ μπορεί να έκανε έξι (6) χρόνια – η προσφυγή έγινε από παρόδιους κατοίκους στις 22 Μαρτίου 2019, η απόφαση βγήκε στις 28 Νοεμβρίου 2024, δημοσιεύθηκε στις 10 Ιουνίου 2025 και έφτασε στον Βόλο στις 11 Δεκεμβρίου 2025 – αλλά έβγαλε μια σωστή Απόφαση. Για το θέμα έχουν γραφτεί στα κυκλο-φ-οριακά πάμπολλα κείμενα, τόσο τότε που συμμετείχαμε με τις επιστημονικές γνώσεις μας για τις πραγματικές οδούς Ήπιας Κυκλοφορίας στην μελετητική-κατασκευαστική ομάδα που δημιούργησε «Το Όνειρο του Κραυσίδωνα» όσο και διαρκώς στη συνέχεια, όσο τα γνωστά καλά παιδιά προσπαθούσαν την καταστροφή και ο Δήμος Νέας Ιωνίας «δεν μασούσε», μέχρι το 2017 που όλα είχαν γίνει ένα, βρήκαν κι έναν μεγαλόσχημο άσχετο «σύμβουλο» και έπεισαν τον Άρχοντα να προχωρήσει. Αυτά, πολύ συνοπτικά. Και τι πρακτικά σημαίνει αυτή η μεγάλη νίκη με την Ακύρωση από το ΣτΕ θα δούμε, εμείς εδώ θα είμαστε, άλλοι θα φύγουν, ίσως και να επιστρέψουν στον Αμπελώνα των αρχών του ’80…

Σας αγαπώ επιμόνως, γεια σας.

Στην φωτογραφία μια βόλτα στην Χριστουγεννιάτικη Αγορά του Μονάχου, φωτο ΧΣ.

δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 17.12.2025, αρ.φύλλου 4543.

κυκλο-φ-οριακα 1259, 10 Δεκεμβρίου 2025

 

Δεκέμβριος, σιγά-σιγά πάμε για το γνωστό «πάει ο παλιός ο χρόνος…» κι άντε ξανά να περιμένουμε τι θα μας φέρει το νέον έτος, υγεία να ‘χουμε.

Μια βόλτα στον εγγονό μας, στο Μόναχο, κάναμε, σύντομα θα επιστρέψουμε στον Βόλο μας.

Στον Βόλο που μας μαγεύει στα παχιά λόγια αλλά στα από μικροφώνου λόγια μάς κάνει για μία ακόμη φορά ρεζίλι στο πανελλήνιο (και όχι μόνο). Ξεχειλίζει η μαγκιά και το συνακόλουθο «χιούμορ». Αλλά εγώ θα ξαναπώ: δεν φταίει αυτός, αυτός τόσος είναι, έτσι έχει μεγαλώσει. Φταίνε οι άλλοι, οι Βολιώτες, που τον έχουν από κοντά μπας και χάσουν το κελεπούρι και τα «προνόμια» που τους εξασφαλίζει – αν είναι δυνατόν! Και ο Λαός, το Πλήθος το οποίο πανηγυρίζουν όλοι οι προαναφερθέντες ότι συμμετείχε στην υπέροχη εκδήλωση. Και δεν αμφιβάλλω ότι η εκδήλωση ήταν καλή, κρίνοντας από τους συμμετέχοντες, αλλά οι βρισιές στον δημόσιο λόγο πώς αντέχονται, αδέρφια; Την προηγούμενη φορά έγραφα για το Τέρας. Και με επιβεβαίωσαν όλοι, κι Αυτός και οι Παρατρεχάμενοι

Με φόντο την Αργώ στη στεριά φυσικά η εκδήλωση της φωταγώγησης. Πρώτη φορά η στήλη ασχολήθηκε με αυτό το θέμα στα κυκλο-φ-οριακα 827, στις 11.11.2015. Ήταν η πρώτη χρονιά του Άρχοντα, η πρώτη χρονιά για τα μωβ λαμπάκια και την «εορταστική» Αργώ στη γωνία του Παπαστράτου. Το 2016 γράψαμε για «την πεντηκόντορο Αργώ, που ήδη βγήκε στη στεριά και προετοιμάζεται να γίνει, για δεύτερη χρονιά, από περήφανο πλεούμενο ντεκόρ για «σινιέ» φωτογραφίες». 2017 «Μαθαίνω ότι ετοιμάζεται πάλι το πλεούμενο σύμβολο της πόλης, η Αργώ, να βγει στην στεριά δίπλα στο μνημείο της παραλίας. Όπως είχα και πέρυσι δηλώσει, αυτή η κίνηση με βρίσκει απολύτως αντίθετο. Τα πλοία δεν έχουν καμία απολύτως θέση στην στεριά. Μπορεί κάλλιστα να συμμετέχει στους εορτασμούς και η Αργώ, με έναν ευπρεπή διάκοσμο, μέσα στην θάλασσα, εκεί όπου ανήκει. Αλλά πολύ θα ήθελα να ξέρω και την άποψη του Συλλόγου των Αργοναυτών επί αυτού.» Τηλεφωνικά έλαβα κάποιες τραγικές, πραγματικά, δικαιολογίες. 2018 «Και επανέρχομαι για τρίτη χρονιά ερωτών: αυτή η επί ξηράς Αργώ, με τα μπλε φωτάκια, αρέσει στους Αργοναύτες του 2008; Είναι σύμφωνοι μ’ αυτή την ετήσια, πλέον, διαπόμπευση ενός από τα σημαντικότερα σύμβολα, που … κατάφερε να αποκτήσει αυτή η πόλη;» 2019 «Και η Αργώ ξαναβγήκε στη στεριά, τι ωραία τι καλά!» 2020 «Παραφωνία μέγιστη η Αργώ, από τις 12 Νοεμβρίου στη στεριά, την προετοιμάζουν να γίνει για άλλη μια χρονιά καραγκιοζάκι «διακοσμητικό» προς άγραν πελατών για τα τσιπουράδικα.» 2021 «Πάντως για μία ακόμη χρονιά την Αργώ την έκαναν ρεντίκολο της στεριάς». Τον Σεπτέμβριο 2022 μίλησαν «ο Ναύαρχος Απόστολος Κούρτης από το Ινστιτούτο Ναυδόμος, ο ιθύνων νους της κατασκευής και καπετάνιος στο ταξίδι, και ο Δήμαρχος Κυριάκος Μήτρου που ξεκίνησε και χρηματοδότησε το μεγαλύτερο μέρος της κατασκευής. Ο πρώτος είπε ότι «Υπάρχει κίνδυνος να μην υπάρχει Αργώ, όταν θα γίνει το Μουσείο της», τονίζοντας πως η Αργώ είναι σε κατάρρευση αυτή τη στιγμή. Ο δεύτερος είπε επίσης ότι «Το θέμα είναι να μην την έχουμε σε τέτοιο επίπεδο που να μην είναι επισκέψιμη η Αργώ που κατασκευάστηκε το 2006 με την Αργώ που θα έχουμε το 2030». Και οι δύο ήταν κάθετα αντίθετοι με τον «στολισμό» (μασκάρεμα) της Αργούς στη στεριά τα Χριστούγεννα.» Κανείς δεν πήρε τίποτε υπ’ όψη του. Στις 09.11.2022 η στήλη έγραψε «Πάλι την έβγαλαν την Αργώ στην στεριά, πάλι το εξευτελίζουν το ιστορικό ναυπήγημα. Κι έχουν και το θράσος να καμαρώνουν γι’ αυτό και να νέμονται τον τίτλο «Αργοναύτης». Τι να πω; Άξιοι της μοίρας μας. Και όλοι εσείς οι κωπηλάτες της Αργούς, που με τα μπράτσα σας γράψατε ένδοξη ιστορία το 2008, να χαίρεστε. Και να βγαίνετε ωραίες φωτογραφίες!» 2023 «ο Βόλος έχει μπει σε μία ακόμη εορταστική περίοδο με εναρκτήριους υπερ-καλλιτέχνες, με καταθλιπτικούς μπλε ουρανούς, με την Αργώ-καραγκιοζάκι στη στεριά… ». 2024 και φέτος μία από τα ίδια.

Φέτος όμως ξαναμίλησε ο Ναύαρχος Απόστολος Κούρτης και είπε ότι «Τα ξύλα της Αργούς κοντεύουν να γίνουν…πίτουρα». Εξήγησε ότι τα ξύλα του πλοίου είναι «ωμά», χωρίς καμία χημική επεξεργασία, κι όταν ένα τέτοιο ξύλο εκτίθεται επί 23 χρόνια σε εξωτερικές συνθήκες ήλιο, σκοτάδι, βροχή, κρύο, ζέστη, καυσαέρια, τσιμεντόσκονη κλπ. σαπίζει, γίνεται πίτουρο και η αντοχή του πλησιάζει του φελιζόλ! Είπε ακόμη ότι το 2010, όταν παραδόθηκε το σκάφος στον Δήμο, δόθηκε μαζί και ένα ακριβέστατο τεύχος συντήρησης, κάτι που δεν έγινε ποτέ. Λίγες μέρες πριν είχε μιλήσει και ο δημιουργός της Αργούς, ο εξαίρετος Βολιώτης καραβομαραγκός Νίκος Ρέππος, που είπε ότι «Η Αργώ έχει σαπίσει» τονίζοντας ότι «η έκθεση του σκάφους εδώ και τόσα χρόνια (θυμίζω, από το 2015, 10 χρόνια τώρα…) σε συνθήκες βροχής, σκόνης και παγετού κατά τη διάρκεια του χειμώνα οπότε και εκτίθεται στην παραλία του Βόλου στολισμένο έχει προκαλέσει φθορές και το νερό της βροχής λειτουργεί διαβρωτικά, με συνέπεια τα ξύλα να σαπίζουν». Πρόσθεσε ακόμη ότι «η Αργώ απαξιώνεται με τον τρόπο που παρουσιάζεται στις χριστουγεννιάτικες εκδηλώσεις (πες τα χρυσόστομε!) εκτός του ότι δεν υπάρχει καμία συνάφεια ανάμεσα στην μυθολογία της Αργοναυτικής Εκστρατείας και της γιορτής των Χριστουγέννων, που συνέβη χιλιάδες χρόνια αργότερα».

Αυτά τα τελευταία είναι η απόλυτη δικαίωση για εμάς, που εδώ και δέκα χρόνια λέμε ότι πρόκειται αφ’ ενός για εξευτελισμό (απαξίωση, επισήμως) και αφ’ ετέρου για καταστροφή – μεγάλη αγωνία διατυπώνουν και οι δύο αρμόδιοι, οι μόνοι αρμόδιοι, για το αν θα φτάσει και σε τι κατάσταση θα είναι το σκάφος όταν το Μουσείο θα είναι έτοιμο.

Έχει κουραστεί η ψυχή μου, φίλοι και φίλες. Οι άνθρωποι που εξουσιάζουν την πόλη μας είναι εχθροί της, μόνο την πάρτη τους και την καλοπέρασή τους κοιτάνε, απολύτως τίποτε άλλο. Και οι περιβάλουσες δομές, Κόμμα, Περιφέρεια, Δικαιοσύνη κάθονται και τους χαζεύουν χασκογελώντας. Σας αγαπώ απροσμετρήτως, γεια σας.

Στην φωτογραφία η Αργώ ως υπερήφανο πλεούμενο, από το διαδίκτυο.

δημοσιεύτηκε στην καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Μαγνησία" (στην 2η σελίδα) την Τετάρτη 10.12.2025, αρ.φύλλου 4538.