![]() |
Δημαρχείο Βόλου 11.05.2020 |
«Κι όπου φοβάται φωνή ν’ ακούει
απ’ το λαό / σ’ έρημο τόπο ζει και βασιλεύει / κάστρο φυλάει ερημικό / έχει το φόβο
φυλαχτό / όπου φοβάται φωνή ν’ ακούει απ’ το λαό» από το «Μεγάλο μας Τσίρκο»,
από τον θίασο Καρέζη-Καζάκου, με πρεμιέρα 22.06.1973 (μέσα στη χούντα…), σε
στίχους Ιάκωβου Καμπανέλλη και μουσική Σταύρου Ξαρχάκου – μάλιστα, αυτουνού,
τον οποίο ειρωνεύτηκαν οι δύο ανύπαρκτοι υπουργοί προπαγάνδας και «πολιτισμού» και
τους έκραξε μέχρι και η υπερσυντηρητική ΕΣΤΙΑ!
Η μέσα ντροπή των αποφάσεων,
βέβαια, είναι μεγαλύτερη. Αναρωτιέμαι
συχνά τι πρέπει να γίνεται για να πεισθούν κάποιοι που παίρνουν αποφάσεις (decision makers τους λένε οι αγγλοσάξονες) ότι παίρνουν λανθασμένες αποφάσεις. Τι μπορεί να πείσει τον επικίνδυνο κύριο Τραmp ότι ο κορωνοϊός είναι επικίνδυνος ή ότι η κλιματική αλλαγή είναι ακόμη πιο
επικίνδυνη. Παρόμοιες συμπεριφορές βιώνουμε και στην πόλη μας, με βάση και το
εκλογικό αποτέλεσμα. Υπάρχει αλαζονεία, το πρώτο από τα επτά θανάσιμα
αμαρτήματα – θυμίζω τα υπόλοιπα κατά σειρά: ζηλοφθονία, οργή, οκνηρία,
απληστία, λαιμαργία και λαγνεία.
![]() |
Δημοτικό Συμβούλιο Νέας Ιωνίας 31.01.1992 |
Άλλα χρόνια, άλλα ήθη, χρόνια όπου ο άνθρωπος έμπαινε σε προτεραιότητα, ήθη δημοκρατίας και
συναδέλφωσης. Αλλά αυτοί που διοικούν σήμερα την πόλη κι αυτοί που τους
συμβουλεύουν (πολύ περισσότερο…) δεν ζούσαν τότε εδώ… Στις 19 Μαΐου 2020, μετά
από δύο αναβολές, εκδικάζεται στο Συμβούλιο της Επικρατείας προσφυγή κατά των
καταστροφικών σχεδίων της Δημοτικής Αρχής. Κάτι ανάλογο υποθέτω ότι θα γίνει
και με την προχθεσινή απόφαση κεκλεισμένων
των θυρών και των στομάτων για την καύση των απορριμμάτων.
Δύο ακόμη «θεματάκια» για σήμερα,
τώρα που επέρχεται, σταδιακά, η νέα κανονικότητα.
Μία παρενέργεια, ας πούμε, του
κορωνοϊού είναι τα σκουπίδια στους δημόσιους χώρους. Φίλος μου έστειλε
φωτογραφίες από τον κυματοθραύστη (αναρτημένες στο ιστολόγιο), όπου
αποτυπωνόταν ένας ενιαίος σκουπιδότοπος. Πάνε κι οι καμπάνιες για τα πλαστικά
μιας χρήσης, τα καλαμάκια, την ανακύκλωση γενικώς. Η αδήριτη ανάγκη των
νεοελλήνων για καφέ, νερό ή άλλο ποτό και πάσης φύσεως εδέσματα σε «τέικ
αγουέι» διαδικασίες (αγγλιστί take away=πάρε μακριά) είναι βέβαιο ότι καταρρακώνει όλα τα μοντέλα διαχείρισης απορριμμάτων.
Το δεύτερο έχει μια σχέση με το
πρώτο. Λέω για την συζητούμενη ΠΝΠ περί λειτουργίας καταστημάτων εστίασης
αποκλειστικά σε υπαίθριους χώρους, με την οποία θα παρέχεται η δυνατότητα μέχρι
και διπλασιασμού του αριθμού των τραπεζοκαθισμάτων, μέχρι και πεζοδρόμησης οδών
(τι άλλο θ’ ακούσω, Παναγία μου!) προκειμένου να μπορέσουν να αναπτυχθούν αυτά
τα «επαρκή» τραπεζοκαθίσματα. Και στην πόλη που ζούμε, όπου η τοιούτου είδους
ασυδοσία «εξ ορισμού» κυριαρχεί αλλά και στηρίζει (…), προσπαθώ να φαντασθώ,
μαντάμ, τι μετ’ εμποδίων διαδρομές θα κάνουμε, κι όχι μόνο στους πεζοδρόμους.
Αυτά θα τα ξαναπούμε. Να μην
επαναπαύεστε και να μην πλένετε τα χέρια σας «σχολαστικά» αποποιούμενοι πάσης
ευθύνης. Γεια σας.
Η πρώτη φωτογραφία είναι στο
Δημαρχείο 11.05.2020 και η δεύτερη στο ΔΣ Νέας Ιωνίας 31.01.1992.
(δημοσιεύτηκε στην 123χρονη (1898-2020) καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Θεσσαλία" την Τετάρτη 13.05.2020, αρ.φύλλου 37.115)
(δημοσιεύτηκε στην 123χρονη (1898-2020) καθημερινή βολιώτικη εφημερίδα "Θεσσαλία" την Τετάρτη 13.05.2020, αρ.φύλλου 37.115)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου